(end) ╂ คุณอาเบลล์ ╂ [YAOI] (สนพ.Deep Publishing)

ตอนที่ 4 : คุณอากับเพื่อนวินท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68,055
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5,570 ครั้ง
    22 มิ.ย. 61























































                พระอาทิตย์ตอนเช้าส่องแสงร้อนระอุไม่ต่างจากเที่ยงวัน นี่แหละนะประเทศไทย เด็กหญิงพารวี อยู่ในชุดนักเรียนคาดเอี๊ยมลายสก๊อตสีเขียว ผมยาวถูกมัดแกะ ถักเปียสามธรรมดาสองข้างอย่างเรียบร้อย เรียกได้ว่าปลุกปล้ำกับทรงผมอยู่นานเลยทีเดียว แต่ก็ไม่มีอะไรเกินความสามารถของอาดีเด่นคนนี้ได้หรอก วันนี้เปิดเทอมวันแรก พระพายขึ้นอนุบาลสามแล้ว อาจจะต้องปรับตัวมากหน่อยเพราะเพื่อนสนิทอยู่ที่โรงเรียนเก่ากันหมด ตอนเขาทำเรื่องลาออกให้ที่ภูเก็ต พระพาย เหมือนว่าจะไม่ยอม ทันทีที่รู้ว่าต้องย้ายโรงเรียน ต้องเปลี่ยนเพื่อนใหม่ ไม่ได้เจอกับคุณครู กับเพื่อนสนิทอีกแล้ว ก็ร้องไห้โวยวายท่าเดียว แต่พออธิบายเหตุผลว่าอาเบลล์ต้องเรียน ต้องทำงานที่กรุงเทพ อีกอย่างบ้านของอาเบลล์ไม่ได้อยู่ที่นี่ จะมาคอยดูแลพระพายตลอดเวลาไม่ได้ สักพักหนึ่งเธอก็เข้าใจ


                ไม่รักหลานคนนี้แล้วจะให้ไปรักใคร


                สวัสดีค่ะคุณครูก่อนลูก


                หลานสาวทำตามอย่างว่าง่าย อาเบลล์เลี้ยวรถเข้าไปจอดในลานจอดของโรงเรียน จูงมือน้อย ๆ ที่เริ่มชื้นเหงื่อเพราะประหม่าเอาไว้ไม่ห่าง แต่ก็ไม่ได้ร้องไห้หรืองอแงจะกลับบ้าน ดูจะตื่นตาตื่นใจกับสนามเด็กเล่นอันโอ่โถงของโรงเรียนใหม่ ไหนจะเพื่อน ๆ ที่มองหลานสาวของเขาตาเป็นมัน ตอนนี้ยังเด็ก บีรดล ไม่ว่าหรอก แต่ถ้าโตกว่านี้เขาคงต้องไว้หนวด พกปืนแน่ ๆ ก็หลานสาวทั้งสวยทั้งน่ารัก ใครเล่าจะไม่หวง


                ไปเล่นกับเพื่อน ๆ ที่สนามเด็กเล่นได้เลยนะคะน้องพระพาย เดี๋ยวคุณครูพาไปนะคะ


                ข..ขออยู่กับอาเบลล์ก่อน..ได้มั้ยคะ


                โอเคค่ะลูก ถ้างั้นเดี๋ยวผมขอเข้าไปคุยกับฝ่ายธุรการนะครับ แล้วเดี๋ยวจะพาแกมาส่ง


                ไม่อยากทำให้กลัว แล้วก็ไม่อยากบังคับด้วย เคารพในการตัดสินใจซึ่งกันและกัน อยากอยู่ก็ให้อยู่ เดี๋ยวถึงเวลาอาเบลล์ต้องกลับ พระพาย ก็จะไม่ดื้อ


















-คุณอาเบลล์-




















                สวัสดีครับคุณบีรดล


                สวัสดีครับมาสเตอร์ คือผมอยากจะถามเกี่ยวกับเรื่องเรียนพิเศษน่ะครับ


                ได้เลยครับ ผู้ปกครองสงสัยตรงไหน สอบถามได้เลยครับ


                ครับ คือผมสะดวกมารับหลานสาวประมาณห้าโมงครึ่ง แต่โรงเรียนเลิกตั้งแต่สามโมง ช่วงเวลาตรงนี้น้องสามารถร่วมกิจกรรมหรือว่าเรียนพิเศษอะไรเพิ่มเติมได้มั้ยครับรู้ว่าแค่เรียนก็เหนื่อยจะแย่ แต่จะให้ทำยังไงเขาเลิกงานก็ห้าโมงแล้ว โชคดีที่บริษัทอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียน ใช้เวลาไม่มากก็ถึง คิดเอาไว้ว่าถ้าโตกว่านี้สักหน่อยคงให้นั่งรถโรงเรียนแล้วพกคีย์การ์ดขึ้นคอนโดเอง แต่ตอนนี้เขายังไม่ไว้ใจ อย่างน้อยสักปอหนึ่งก็น่าจะไหว


                ก็จะมีเรียนเสริมพิเศษครับมีทั้งวิชาการ แล้วก็กิจกรรม ดนตรีสากล ดนตรีไทย หรือถ้าไม่อยากเรียนอะไรทางโรงเรียนมีครูเวรคอยเฝ้าที่สนามเด็กเล่น แล้วก็มีอาหารว่างให้นักเรียนอยู่แล้ว


                พระพายขา หนูอยากเรียนอะไรดีลูก


                ...หลานสาวก้มหน้าไม่ตอบ กลายเป็นคนละคนกับพระพายที่อยู่คอนโดเลย เจื้อยแจ้วของอาเบลล์หายไปไหนแล้ว


                ยังไม่ต้องตัดสินใจตอนนี้ก็ได้ครับ เอาไว้ลงตัวเมื่อไหร่ก็แจ้งครูประจำชั้นได้เลย


                ขอบคุณมากครับมาสเตอร์


                บีรดล ออกมากับหลานสาวพร้อมกระดาษรายละเอียดข้อมูลการเรียนพิเศษ ขอบตาน้อย ๆ ขึ้นสีแดงระเรื่อ คนเก่งของอาเบลล์จะร้องไห้แล้ว


                ไปเล่นกับเพื่อนตรงนู้นดีกว่า มีสไลด์เดอร์ที่หนูชอบด้วย


                พระพาย ไม่ยอมปล่อยมือคุณอา ทั้งที่สายตามองเพื่อนที่กำลังเล่นของเล่นกันอย่างสนุกสนาน ใจน่ะไปแล้วเขารู้ แต่ก็ยังติดอาอยู่


                พาย ไปเล่นกับเพื่อนสิลูก


                อาเบลล์จะไปไหน


                อาเบลล์ต้องไปทำงาน เดี๋ยวตอนเย็นอาเบลล์ก็มารับพระพายกลับบ้าน ที่นี่คือโรงเรียนเหมือนกับที่ภูเก็ตเลยนะคะ มีเพื่อน ๆ มีคุณครู หนูไม่ต้องกลัวนะลูก คนเก่งของอาทำได้อยู่แล้ว


                เหมือนคุณครูที่ยืนเฝ้าจะเตี๊ยมกับเด็กหญิงสองคนให้เดินเข้ามาถามชื่อเพื่อนใหม่ พระพาย ก็อ้อมแอ้มตอบไปเบา ๆ ในลำคอ ไม่นานก็ชวนกันไปเล่น ตอนแรกหลานสาวก็จูงมือคุณอาให้ตามติดไปด้วยกัน พอได้เล่นแล้วก็ลืม มือน้อย ๆ ปล่อยออกอย่างลืมตัว สักพักก็กลายเป็นเสียงหัวเราะเฮฮาเข้ามาแทนที่


                อาเบลล์ถูกลืมเสียแล้วสินะ


                กลับเลยได้นะคะผู้ปกครอง ทางนี้ไม่ต้องเป็นห่วง


                กลับได้ใช่มั้ยครับ ถ้ามีอะไรคุณครูโทรหาผมได้ตลอดเวลาเลยนะครับ ถ้าแกร้องไห้หรือว่าเป็นอะไร


                เข้าใจแล้วค่ะ ผู้ปกครองสบายใจได้


                ขอบคุณนะครับ


                ปากบอกจะไปตั้งแต่ยี่สิบนาทีที่แล้ว แต่กว่าจะทำใจก้าวถอยหลังได้ก้าวนึงก็นานเป็นนาทีสองนาที แทบจะบุกเข้าไปอุ้มเมื่อหลานสาวหกล้มตกจากชิงช้า แต่ก็โดนคุณครูห้ามไว้ พื้นสนามเด็กเล่นทั้งหมดถูกบุไว้ด้วยแผ่นยาง ตกลงไปแรงขนาดไหนก็ไม่เจ็บ บีรดล เองก็เห็น แต่ก็ห่วงอยู่ดี


                คุณอา กลับได้แล้วค่ะ ทางนี้ไม่มีอะไรต้องห่วง


                ครับคุณครูรับปากอีกครั้งก่อนจะกัดฟันเดินหันหลังไปที่รถ


                แต่ก็ยังมิวายชะลอแอบมองหลานสาวอีกหลายนาที พอพ้นเขตโรงเรียนน้ำตาก็ล่วงเผาะ เคยทิ้งให้ไปไหนเอง อยู่คนเดียวเองซะที่ไหน รู้อยู่แก่ใจว่าพระพายห้าขวบแล้วเคยเรียนอนุบาลที่ภูเก็ตมาสองปีไม่ใช่ว่าใหม่เอี่ยม แต่ก็อดห่วงไม่ได้น อาเบลล์มาส่งครั้งแรกนี่นา


                ตั้งใจเรียนนะครับ เด็กดีของอาเบลล์มองกระจกหลัง บอกกับหลานสาวด้วยรอยยิ้มเปื้อนน้ำตา


                อย่าให้ไอ้พวกเพื่อน ๆ รู้เชียว ล้อเขายันพระพายรับปริญญาแน่

               




























-คุณอาเบลล์-
























                ตั้งแต่วันนั้นที่มีข้อความจากจารึกอโยธยา ทุกอย่างก็ดูพลิกผัน สามวันถัดมาไม่มีงานนอกเวลาอีกเลย ห้าโมงปุ๊บพี่เกวไล่กลับปั๊บ เผลอ ๆ จะมาช่วยเก็บของด้วยซ้ำ แต่วันนี้พี่เกวลาหยุดเพราะรู้สึกว่าไม่สบาย ตั้งแต่เมื่อวานแล้วเขาเองก็เห็นว่าท่าไม่ดีเท่าไหร่ หน้าซีดแถมยังฟุบหลับกับโต๊ะไปหลายครั้ง เช้านี้เลยได้ข้อความว่าจะลาหยุด ฝากบอกท่านประธานด้วย ถ้ามีอะไรเร่งด่วนก็ให้โทรหาได้ แต่ใครจะกล้าโทรไปรบกวนคนป่วย บีรดล คนนึงล่ะที่ไม่กล้า


                ก๊อก ก๊อก ก๊อก


                ท่านประธานครับ วันนี้พี่เกวลินฝากบอกว่าขอลาหนึ่งวันเพราะป่วย ถ้ามีอะไรเรียกใช้ผมแทนนะครับวางแก้วกาแฟดำลงโต๊ะ ถอยห่างสองก้าวแล้วพ่นประโยคที่ท่องไว้ในสมอง


                ชงกาแฟตามสูตรพี่เกวเป๊ะ กาแฟสอง น้ำตาลครึ่ง ครีมเทียมไม่ใส่ น้ำร้อนครึ่งแก้ว แล้วก็เสิร์ฟพร้อมขนมสักชิ้นสองชิ้นที่มีอยู่ในครัว อีกหนึ่งชั่วโมงให้ขออนุญาตเข้าไปเก็บ โดยส่วนมากกาแฟจะหมดแก้วส่วนขนมจะกินมั่งไม่กินมั่ง แต่ส่วนใหญ่ก็เหลือครบเหมือนเดิม


                ลาวันนี้วันเดียวเหรอ


                เห็นบอกว่าอย่างนั้นครับ


                เดี๋ยววานคุณไปยกเอกสารจากฝ่ายบัญชีมาให้หน่อย ขอย้อนหลังเจ็ดเดือน


                ครับได้ครับ..ท่านประธานครับ เดี๋ยวจะมีนัดทานข้าวกับบริษัทคู่ค้าตอนเที่ยงนะครับ เมื่อสักครู่เลาขาทางนู้นโทรมาคอนเฟิร์มแล้ว


                ผมลืมสนิทเลย ว่าจะมานั่งเคลียร์เอกสารสักหน่อย...แต่ครับ ขอบคุณที่เตือนว่าจะเอาเอกสารเก่า ๆ มาศึกษาแล้วเก็บประวัติเข้าคอมไว้ดูเอง สุดท้ายก็มีอย่างอื่นให้ทำอีกจนได้


                เอ่อ..ผมต้องไปด้วยมั้ยครับยังจำคำสั่งวันแรกได้อยู่หรอก อย่าตัดสินใจอะไรเอง ไม่เข้าใจให้ถาม งานช้าได้ แต่ต้องไม่ผิดพลาด เพราะงั้นก็ถามสิครับ คิดเองเออเองเดี๋ยวก็บรรลัยกันหมด


                ถ้าให้ไปด้วย..จะลำบากมั้ย


                ฮะ?”


                เดี๋ยว อย่าเพิ่งเข้าใจผิด ผมไม่ได้ประชดนะครับ ผมถามจริง ๆ


                ท่านประธานเป็นเจ้านาย สั่งให้ผมทำได้ทุกอย่างนั่นแหละครับ ผมเต็มใจบีรดล ตอบออกไป ตอนแรกนึกว่าจะโดนกวนประสาท แต่ดูจากสีหน้าแล้วคงไม่ใช่


                ถ้างั้นเตรียมเอกสารไปด้วย แล้วเดี๋ยวออกไปกับผม


                ท่านประธานครับ ถ้าผมไม่ได้คิดไปเอง ท่าประธานกำลังเกรงใจผมเหรอครับ


                ก็ประมาณนั้นมั้งครับ วันนั้นที่ผมบังคับให้คุณไป กลับมาโดนคุณเกวลินบ่นจนหูชา พอคิดไปคิดมามันก็จริง นิสัยผมเป็นคนใจร้อน อยากได้อะไรต้องได้ จนหลายครั้งลืมคิดถึงความรู้สึกคนอื่น...ยังไงก็ขอโทษอีกครั้งนะครับสำหรับวันนั้น


                ท่านประธานขอโทษไปแล้วนะครับ


                ก็ถึงบอกว่าขอโทษอีกครั้งไงครับ


                ครับ งั้นเดี๋ยวผมขอตัวเตรียมเอกสารนะครับ


                เดี๋ยวครับ


                ...


                ถ้าผมทำอะไรผิดไป หลังเวลางานเตือนได้นะครับ แต่ขออย่างเดียวอย่าเตือนตอนมีพนักงานคนอื่นอยู่ด้วย เพราะผมยังต้องใช้ภาพลักษณ์อยู่ถึงจะอยากรู้ข้อผิดพลาดของตัวเอง แต่ถ้าถูกลูกน้องตักเตือนต่อหน้าลูกน้องคนอื่นอีกที แล้วใครมันจะมาเคารพ


                ...


                ผมพูดจริง ๆ ไม่ได้ประชดนะครับเห็นว่าท่าทีคนฟังดูแปลกไป มันไม่เชิงไม่เชื่อ แต่กำลังคิดว่าในประโยคนั้นมีอะไรแอบแฝงหรือไม่ ซึ่งคิดให้ตายก็ไม่เจอ เพราะว่ามันไม่มี


                ให้ตายเหอะ หน้าตา ชวินท์ ภาษยวาทิน มันดูเลว ดูร้ายมากขนาดนั้นเลยหรือไง เวลาพูดอะไรจริงจังแบบจริงใจถึงได้เชื่อกันยากนัก


                ครับ..ท่านประธาน


 
























-คุณอาเบลล์-


























                วันนี้ ชวินท์ ไม่ได้ใช้รถคันเดิมที่ บีรดล เคยนั่ง แต่เป็นรถสปอร์ตสองที่นั่ง ยี่ห้ออะไรสักอย่างไม่แน่ใจ เพราะเขาไม่ได้สันทัดหรือสนใจด้านนี้ แค่ขับได้ก็เก่งมากแล้ว แต่ที่รู้ ๆ เลยคือมันต้องแพงมาก อันนี้คาดว่าเดาไม่ผิด ให้พระพายมาดูยังบอกได้เหอะว่าแพงอะ


                บุญก้นไอ้เบลล์จริง ๆ วันนี้


                ร้านอาหารที่นัดคุยธุรกิจเป็นห้องแบบปิด ก่อนเข้าไปอาหารก็ถูกจัดรองรับไว้อยู่แล้ว คราวนี้ทางเราเป็นฝ่ายถูกเชิญ ไม่เหมือนกับคราวก่อนที่เราเป็นเจ้าภาพ มาถึงก็พูดคุยกันแต่เรื่องธุรกิจ บีรดล ถูกแนะนำให้รู้จักในฐานะผู้ช่วยเลขา ซึ่งจริง ๆ ที่เขาทำอยู่มันก็ใช่ ไอ้ PAนั่นน่ะก็แค่พูดให้ดูหรูเท่านั้น


                อาหารบนโต๊ะแทบไม่พร่องเพราะเป็นมารยาทเกรงใจกันไปเกรงใจกันมา ท่านประธานจิบน้ำ และคีบอาหารทานเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งผู้ติดตามก็ไม่กล้าพอที่จะซัดเข้าไปทั้งที่อาหารหน้าตาโคตรจะดูดี กลิ่นหอมชวนให้น้ำลายสอ แต่ก็ได้แค่ดม แล้วก็เก็บภาพด้วยสายตาเบา ๆ


                ขอบคุณมากครับคุณชวินท์ ยินดีที่เราจะได้ร่วมธุรกิจกัน


                เช่นกันครับ


                บีรดล หิ้วท้องโหย ๆ ของตัวเองเดินออกมาจากร้านอาหารตามเจ้านายต้อย ๆ ที่นี่คือห้างสรรพสินค้าสุดหรู เขาเองเคยมาเดินแค่สองครั้งในชีวิต และไม่ได้อะไรติดไม้ติดมือกลับไปเพราะของแพงมาก ท่านประธานหยุดที่หน้าร้านอาหารอิตาเลียนไม่ไกลจากร้านแรก เดินเข้าไปโดยไม่ได้ไถ่ถามอะไรแล้วนั่งลงที่โต๊ะด้านในสุดริมกระจก


                ทานข้าวเป็นเพื่อนผมนะ


                เอ่อ..ครับทำไมต้องอ้อนขนาดนั้นด้วยวะ บีรดล คิดในใจ เดินเข้ามาขนาดนี้พูดว่าจะกินข้าวก็รู้เรื่องแล้ว


                สั่งเลยครับ ผมเลี้ยงตอบแทนวันนี้ที่สละเวลามาเป็นเพื่อน


                ท่านประธาน มันเป็นงานของผมครับ


                ไม่นานอาหารสองจานก็ถูกเสิร์ฟโดยบริกรของร้าน มีเมนูเพิ่มเติมอีกนิดหน่อยที่ท่านประธานสั่งมาเพิ่ม ตอนนี้เกร็งจนตะคริวจะขึ้นทั้งตัวอยู่แล้ว เป็นครั้งแรกที่มานั่งทานข้าวกันสองต่อสอง ไม่สิ ครั้งแรกที่อยู่ด้วยกันสองต่อสองแบบนี้อึดอัดจนจะอ้วกออกมาให้ได้


                อาหารไม่อร่อยเหรอครับเห็นว่าไม่ได้ตักอะไรเข้าปาก ได้แต่เขี่ยไปมาแล้วก็มองหน้าเขา พอสบตาด้วยก็หลบ


                อร่อยครับ..แต่ผมแค่..เกร็งน่ะ


                ถามตรง ๆ เลยนะครับ ผมน่ากลัวเหรอ


                ถ้าผมพูดตรง ๆ ท่านประธานจะส่งเรื่องไปมหาลัยฯมั้ยครับ


                คนฟังยกผ้าบนตักขึ้นเช็ดปาก หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ แล้วก็เป็นครั้งแรกที่อีกฝ่ายเห็นเขายิ้ม เป็นอีกอิริยาบถนึงที่น้อยคนนักจะได้เห็น ฉายาเสือยิ้มยาก ได้มายังไงคงไม่ต้องเสียเวลาเล่า เอาจริงปกติคนอื่นชอบหาว่าเก๊กบ้างล่ะ วางมาดบ้างล่ะ ซึ่งจริง ๆ แล้วหน้าเขาเป็นแบบนี้


                เกิดมา ชวินท์ ก็เป็นแบบนี้ ไม่ได้เก๊ก


                ไม่ครับ ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้น


                น่ากลัวครับ อาจจะผมโดนเพื่อนไซโคมาเยอะว่าท่านประธานดุ อีกอย่างวันแรกก็โดนเลยมันเลยฝังใจนิด ๆหัวเราะแหะ ๆ แล้วก็คิดว่าตัวเองพูดเกินเรื่องไปมั้ย


                ผมต้องบริหารคน ควบคุมเป็นพันชีวิต...ถ้าไม่จริงจังคนก็จะไม่เคารพ ขึ้นบริหารตั้งแต่อายุยังน้อย ก็ต้องวางตัวกันนิดนึง


                แบบนี้เอง..


                แสดงว่าจริง ๆ แล้วท่านประธานใจดีใช่มั้ยครับ


                แล้วเห็นว่ายังไงล่ะครับ


                ก็..ครับ ตอนนี้ใจดี


                แค่ตอนนี้เหรอ


                ท่านประธานใจดีครับ ผมรู้สึกแบบนั้น


                วินท์ครับ


                ครับ?”


                ตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยง เรียกแค่ชื่อก็พอ


                ...


                ผมเอียนตำแหน่งจะแย่ เวลาพักผ่อนบางทีก็อยากได้เพื่อนไว้คุยธรรมดา


                ...เอ่อ..ครับ..คุณ..วินท์


                ดีครับ..คุณเบลล์               


               

                













-คุณอาเบลล์-





















                บีรดล กำลังไล่สายตาดูสันแฟ้มเอกสารในตู้เหล็กหลังแผนกบัญชี ย้อนหลังเจ็ดเดือนพอนับ ๆ ไปแล้วมันก็แทบจะต้องขนไปหมดทั้งสองตู้ใหญ่ ๆ ตอนแรกเข้าใจว่าแฟ้มนึงคือหนึ่งเดือน เท่ากับว่าต้องเอาไปเจ็ดแฟ้มแต่นี่คือเดือนนึงไม่ต่ำกว่าสิบแฟ้ม ขนไปหมดก็เจ็ดสิบแฟ้ม


                หรือว่าเขาฟังคำสั่งผิดจากท่านประธานผิด..


                ท่านประธานครับ แฟ้มบัญชีเอาทั้งหมดย้อนหลังเจ็ดเดือนเลยเหรอครับ ถามเพื่อความแน่ใจ


                ใช่ครับ เจ็ดเดือน มันเยอะใช่มั้ย..คุณให้ฝ่ายบัญชีช่วยยกก็ได้ บอกว่าเป็นคำสั่งของผม


                ครับ ได้ครับ


                ออกมาพร้อมคำสั่งที่มั่นใจและไม่ผิดพลาด ลองพยายามด้วยตัวเองดูเต็มที่เขายกได้รอบละสาม เยอะกว่านี้ไม่ไหวแล้วเพราะแฟ้มมันหนาเหมือนใส่กระดาษเป็นรีม ๆ เลยตัดสินใจจะขอความช่วยเหลือตามที่ท่านประธานสั่ง นึกแปลกใจเล็กน้อย ขนเอกสารก็เสียงดังโครมคราม ทุลักทุเลจนจะหล่นกระแทกหัว แต่ไม่มีใครในแผนกนั้นหันมาช่วยเหลือสักคน จะว่าไม่เห็นก็เป็นไปไม่ได้ ตู้เอกสารอยู่ในคอกแผนกตัวเองแท้ ๆ


                เอ่อ..พี่ครับ ช่วยผมขนแฟ้มเอกสารไปในห้องท่านประธานหน่อยได้มั้ยครับจะบอกว่าเป็นคำสั่งท่านประธานก็ดูจะเบ่งไปหน่อย ใช้ขอความช่วยเหลือแบบนี้แหละน่าจะดี


                ไม่มีใครว่างหรอกจะ พวกเราต้องตั้งใจทำงานกันหวังจะได้เลื่อนขั้นสูง ๆ ไม่ได้มีเส้นสายใหญ่โตได้เป็นพีเอ ตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ


                ...


                หมายถึงใครเอม ใครมีเส้นเหรอพี่อีกคนหนึ่งช่วยผสมโรงให้


                ...    


                น้องพอจะทราบมั้ยจ๊ะว่าใคร


                ไม่ต้องถามก็พอจะรู้มั้งว่าใคร PA ผู้บริหารก็มีแค่เขาคนเดียวเนี่ยแหละ ไม่ต้องย้ำก็ได้ว่ามีตำแหน่งตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ ทั้งชั้นนี้ก็มีแค่ บีรดล ที่ใส่ชุดนักศึกษา แค่นี้ก็พอแล้ว


                ถ้าพี่ ๆ ไม่ว่างก็ไม่เป็นไรครับบีรดล ยกสามแฟ้มเท่าที่ไหวแล้วเดินออกไป


                เด็กเส้นงั้นเหรอ เส้นยังไงวะ ก็ยื่นสมัครเหมือนคนอื่น ในบริษัทนี้รู้จักจริง ๆ ก็แค่พี่เกวกับประธาน แถมรู้จักหลังจากได้งานแล้ว มันเอาตรงไหนมาเส้นวะ หลักฐานก็ไม่มี แต่โดนเหม็นหน้าไปแล้วไง













-คุณอาเบลล์-





















                คนอื่นล่ะ


                อ..อ๋อ ไม่ว่างครับ ผมขนเองได้ครับท่านประธาน


                มีอะไรรึเปล่าก่อนออกไปยังเห็นยิ้มแย้มดีอยู่ ทำไมพอกลับเข้ามาถึงเปลี่ยนไปเป็นหลังมือ แถมคิ้วยังขมวดยุ่งเหมือนมีอะไรให้คิดหนัก


                ไม่มีนี่ครับ


                ...เล่ามาเถอะ ตอนออกไปคิ้วไม่เห็นจะผูกโบว์แบบนี้เลย


                อีกข้อที่ บีรดล ควรรู้ คือท่านประธานของเขาอ่านสีหน้าเก่งกว่าใคร


                คือ..พี่ ๆ ที่แผนกบัญชีพูดเหมือนว่าผมเป็นเด็กเส้นครับ หรือเขาอาจจะว่าคนอื่นแล้วผมร้อนตัวไปเอง..หรือไม่ก็—”เถียงกับเสียงในหัวตัวเอง เพราะมั่นใจมากว่าไม่มีเส้น ขนาดครอบครัวยังไม่มีเลย จะไปเอาเส้นที่ไหนมาใช้


                เขาหมายถึงคุณนั่นแหละ เพราะปกติตำแหน่งนี้รับแต่คนมีประสบการณ์ทั้งนั้น ต่ำ ๆ ก็สองปีขึ้น นี่ตำแหน่งใหญ่นะ ตอนเบลล์เข้ามาไม่สงสัยเหรอ


                สงสัยสิครับ แต่พี่เกวขอร้องก็เลยตกลงแบบงง ๆ


                เดี๋ยวนะ..เมื่อกี๊ประธานเรียกเขาว่าเบลล์?


                ถ้าไม่สบายใจเดี๋ยวผมออกไปบอกให้ ว่าคุณไม่ใช่เด็กเส้นอะไรอย่างที่พวกเขาคิดชวินท์เอาจริง ทำท่าลุกจากเก้าอี้ เรื่องเข้าใจผิดจะปล่อยคาราคาซังไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวจากเรื่องเล็กจะบานปลายเกินแก้ไข


                อย่าเลยครับ เขาร้องห้าม ถ้าท่านประธานออกไปพวกพี่เขาก็ยิ่งคิดว่าปกป้องผม ทีนี้จากเส้นเล็กจะกลายเป็นก๋วยเตี๋ยวหลอด


                ช่างเปรียบเทียบเหลือเกินนะครับไม่ได้ตำหนิ..แต่น่ารักต่างหาก


                ไปขนต่อแล้วครับ เดี๋ยวไม่เสร็จวางแฟ้มเอกสารในมือกองไว้กับพื้นในมุมหนึ่งของห้องตามที่ได้รับคำสั่ง เดินหมุนตัวออกไปอีกครั้ง ยกได้ทีละสามแฟ้ม ชาติไหนจะเสร็จวะเนี่ย






















-คุณอาเบลล์-

















                อ๊ะ!!” หลับตาปี๋หดคอเอามือป้องหัวทั้งที่รู้ว่ายังไงก็หลบไม่พ้น เกิดมาเตี้ยแล้วยังโง่อีก งานนี้มีน็อคแน่ ๆ ไอ้เบลล์เอ๊ย แฟ้มเอกสารหนาเท่าบ้านกำลังจะหล่นใส่หัวแล้ว


                ระวังหน่อยสิครับ พีเอยิ่งหายาก ๆ อยู่เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างหูทำให้คนฟังค่อย ๆ ลืมตามอง


                ท่านประธาน


                คุณขนแถวล่างไป เดี๋ยวแถวบนผมจัดการเอง


                บนตัวของ ชวินท์ ตอนนี้เหลือแค่เสื้อเชิตตัวเดียว พับแขนขึ้นไปจนเลยข้อศอก สองมือยกสูงยันไว้ไม่ให้แฟ้มเอกสารด้านบนหล่นลงมาใส่หัวคนตัวเล็ก ความสูงระดับเขาหยิบได้สบาย ส่วนข้างล่างน่ะเขย่งสุดเท้า ยืดนิ้วกลางสุดนิ้วก็ทำได้แค่เกี่ยวให้หล่นลงมาใส่หัวตัวเองเท่านั้นแหละ


                ท่านประธาน ออกมาทำไมครับพูดเบา ๆ ให้ได้ยินกันสองคน งานนี้ท่านประธานออกมาขนเอกสารด้วยตัวเองเอง เก้าอี้ทั้งแผนกบัญชีเหมือนมีใครเอาไฟมาลน เพราะดูร้อนก้นนั่งกันไม่ติดสักเท่าไหร่


                สี่ห้าคนจากตรงนั้นลุกขึ้นมาทำท่าจะช่วย ส่งต่อกันเป็นทอด ๆ ขยันขันแข็งเหมือนมดงาน ทั้งที่เมื่อกี๊เขาขอร้องไปแต่กลับนั่งนิ่งเฉยกันหมด นี่เหรอสังคมผู้ใหญ่ที่กำลังจะเจอ


                เริ่มจะไม่อยากโตแล้วสิ..


                ไม่ต้องช่วยหรอกครับ ทำงานของตัวเองไปเถอะ ยุ่งกันไม่ใช่เหรอเขาพูดทั้งสายตายังคงมองพีเอตัวเล็ก


                พอได้สติเข้าหน่อยก็ขยับยุกยิก มุดใต้แขนของคนตัวสูงออกมา ท่าทางเมื่อกี๊เหมือนกับกอดกันไม่มีผิด ประธาน อย่าพูดแบบนี้สิครับ


                อย่าไปกลัว ยังไงพวกเขาก็ไม่มองคุณดีขึ้นกว่านี้หรอก ไหน ๆ ก็โดนยัดเยียดเส้นให้ละ ก็เล่นใหญ่ไปเลย ก๋วยเตี๋ยวหลอดไง..ผมชอบ อร่อยดี


                ท่านประธานยิ้ม ขยิบตาให้ PA แล้วเดินกลับห้องพร้อมเอกสารชั้นบนห้าแฟ้ม สนุกงั้นเหรอ ใครสนุกด้วยวะ สิ้นเสียงปิดประตูห้อง สายตาที่เชื่องเหมือนลูกแมวกลายเป็นเสือโคร่งทันที แล้วเหยื่อที่กำลังจะโดนขยุ้มจะเป็นใครได้นอกจาก ไอ้เบลล์นี่ไงเล่า!!


                ก่อนประธานมาโดนเกลียดเลเวลสิบ หลังประธานไปโดนเกลียดเลเวลร้อยไปเลย...





















-คุณอาเบลล์-


















                โต๊ะทำงานกลายเป็นหมันเพราะตอนนี้ทั้งสองคนนั่งอยู่กับพื้นท่ามกลางกองภูเขาของเอกสาร ท่านประธานแบ่งให้อีกฝ่ายทำคนละเดือนกับเจ้าตัว คีย์ข้อมูลในแฟ้มลงโปรแกรมคำนวณของคอมพิวเตอร์ เพื่อเก็บเป็นประวัติย้อนหลัง ตรงนี้น่าจะต้องใช้เวลาทำราว ๆ หนึ่งอาทิตย์ ถึงจะเสร็จสมบูรณ์ ซึ่งคนสั่งก็บอกแล้วว่าไม่ได้รีบร้อนอะไร


                ผมไม่ค่อยถูกกับตัวเลขเลย ขอบคุณคนสร้างโปรแกรมคำนวณจริง ๆ นะ ไม่งั้นผมคงลาออก


                เป็นเจ้าของบริษัทลาออกได้ด้วยเหรอครับ คงเพราะกลัวว่าจะเบื่อที่ได้ยินแต่เสียงแป้นพิมพ์แก๊ก ๆ ก็เลยหาเรื่องชวนคุย บีรดล เลยถือโอกาสนี้พักสายตาซะเลย เพ่งนาน ๆ ก็เริ่มล้า ๆ แล้วเหมือนกัน


                ได้ดิ ก็ไปเลย หนีไปต่างประเทศไปเป็นเด็กล้างจาน เก็บเงินเที่ยวรอบโลก


                ความคิดคนรวยถึงจะไปล้างจานที่โน่นเป็นลูกจ้าง แต่ก่อนไปก็ต้องมีเงินค่าตั๋ว ค่าที่พัก ค่าข้าว ไว้สำรอง ใช่จะไปได้ดังใจคิดเสียเมื่อไหร่ ไม่รวยจริง ๆ ยังไงก็ทำไม่ได้หรอก


                ใช่ ความคิดคนรวย แต่ได้แค่คิดแหละ ทำไม่ได้หรอกเขาส่ายหัว ถือโอกาสพักสายตาบ้าง


                พักจากเอกสาร..เป็นใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กฝึกงานแทน


                มันเหมือนในละครมั้ยครับ ที่แบบว่าเป็นทายาทนักธุรกิจ แล้วโดนบังคับให้เรียนนู่นนี่ พอถึงเวลาก็ต้องขึ้นบริหารแทนพ่อ อะไรแบบนี้อยากรู้มานานแล้ว ในละครหลังข่าวแทบจะทุกเรื่องผู้บริหารบริษัทส่วนมากโดนพ่อบีบบังคับตลอด ส่งไปเมืองนอก กลับมารับช่วงต่อ แล้วอีกข้อคือต้องใจร้ายใส่นางเอกด้วยนะ แต่สุดท้ายก็หลงรักเขาอยู่ดี รู้หรอกว่าน้ำเน่า แต่ก็ชอบดูนะไม่ใช่ไม่ชอบ


                ...ท่านประธานเงียบไป แต่ยังคงมองหน้าเขา


                ...ผมขอโทษครับ ไม่น่าถามแบบนี้เลยอะ        


                ตีปากเดี๋ยวนี้เลย บีรดล!


                ไปจี้โดนจุดอะไรเข้ามั้ยวะเนี่ย..


                ถามได้ เขาอนุญาต ก็นั่นแหละละครมันสร้างจากชีวิตจริง


                ...ไม่อยากเล่าก็ได้นะครับ ไม่ต้องเล่าหรอก


                ชวินท์ ละมือออกจากกองเอกสาร ถ้าถามว่าโดนบังคับมั้ยมันก็โดน แต่ก็ไม่เชิง มันถูกปลูกฝังมากกว่า ตั้งแต่เด็ก ๆ ก็โดนกรอกหูทุกวันว่าโตขึ้นต้องให้ได้แบบพ่อนะ ต้องสานต่อทำงานเหมือนกับพ่อ ต้องดูแลบริษัทนะ ดูแลลูกน้องนะ มันเลยจำ ก็เลยจะไม่มีความฝันเหมือนกับเด็กคนอื่น ๆชวินท์ ถอนหายใจเบา ๆ มาลองนั่งคิดดี ๆ นี่ถือได้ว่าเป็นครั้งแรกที่เขามานั่งเล่าอะไรแบบนี้ให้คนอื่นฟัง


                แล้วก็เป็นครั้งแรกที่มีคนสนใจความรู้สึกของเขา..


                ...


                เวลาครูถามโตขึ้นอยากเป็นอะไร เพื่อนก็แข่งกันตอบ อยากเป็นหมอ อยากเป็นคุณครู อยากเป็นนักแข่งรถ ผมก็ได้แต่คิดว่าทำไมคนอื่นถึงเลือกได้ด้วยวะ..แต่ก็นั่นแหละ งานบริหารก็ไม่ได้แย่หรือจะเรียกว่าปลอบใจตัวเองก็ไม่ผิด


                เหนื่อย..มั้ยครับ..รับผิดชอบทั้งหน้าตาของบริษัท รับผิดชอบทั้งชีวิตของลูกน้อง...เป็นผมคงทำไม่ได้แน่


                เหนื่อยมั้ยเหรอ..ไม่เหนื่อยหรอก..ชิน ผมชินมากกว่า เหนื่อยก็ต้องทำอยู่ดี รีบ ๆ ทำให้มันจบ ๆ แล้วก็กลับบ้านไปนอน แค่นั้นแหละชีวิตผ่านไปวัน ๆ อยู่แต่กับงาน บริหารให้บริษัทก้าวหน้าไปเรื่อย ๆ พอตัวเองแก่ก็ปลดเกษียณเหมือนกับพ่อ แล้วก็มีหุ่นยนต์ตัวใหม่มาตั้งแทน แต่ผมโชคดีอย่าง ครอบครัวไม่ได้บังคับแบบให้อยู่ในกรอบ อยากทำไรก็ให้ทำ แต่ต้องบริหารบริษัทให้ดี นอกจากนั้นก็ชีวิตใครชีวิตมัน


                ถ้าเหนื่อยก็ต้องพักบ้างนะครับ ถึงไม่เหนื่อยก็ต้องพัก ความรู้สึกไม่เหนื่อย แต่ร่างกายน่ะเหนื่อยมากนะ


                ท่านประธานอายุยังไม่เยอะก็จริง แต่ทำไมจะดูไม่ออกว่าต้องโหมงานหนักแค่ไหน เขาเองมาทำงานแค่ไม่กี่วัน เห็นมีปัญหาให้ท่านประธานแก้ทุกชั่วโมง ถ้าเป็นนักเรียนทำการบ้านผิดครูก็เรียกไปสอนใหม่ แต่ท่านประธานถ้าหากตัดสินใจผิดพลาด ทุกอย่างก็พัง คน ๆ นึงต้องแบกรับอะไรไว้มากมาย พักก็ไม่ได้ เหนื่อยก็ไม่ได้อีก


                ผมยังมือใหม่ เขาบอกวัยรุ่นไฟแรง ตอนนี้ทำได้ก็ทำไป เดี๋ยวแก่ทุกอย่างก็จะช้าลง แล้วก็คงได้พักเอง


                ท่านประธานลองคิดสิครับ เทียบชีวิตเป็นถังแก๊ส ถ้าเราเปิดวาวเยอะ ๆ ไฟตรงเตาก็แรงมาก แก๊สก็จะหมดเร็ว แต่ถ้าเราเปิดเบา ๆ ไฟก็ติดเหมือนกัน แถมยังใช้ได้นานกว่าด้วย


                ชวินท์หัวเราะ เบลล์นี่ช่างเปรียบเทียบจริง ๆ เลยเนอะ เส้นเล็กก๋วยเตี๋ยวหลอด ตอนนี้เอาชีวิตมาโยงกับถังแก๊ส


                มันเห็นภาพชัดดีครับ แล้วมันก็ทำให้ประธานหัวเราะด้วย


                ชวินท์ คิดตามคำพูด หัวเราะงั้นเหรอ นานแล้วเหมือนกันนะที่หัวเราะเพราะตลกจริง ๆ ไม่ใช่เพราะมารยาท หรือวาระโอกาสจำเป็น เกี่ยวอะไรกับหัวเราะครับ


                มีงานวิจัยงานนึงเคยบอกว่าการหัวเราะคือการพักผ่อนอย่างนึงครับ แม้จะเป็นเพียงแค่ชั่วขณะเดียวก็ถือว่าร่างกายได้พักเอาเรื่องเครียดในสมองออกไป แล้วหันมาหัวเราะกับมุกตลกแทน


                ผมไม่เห็นเคยได้ยินงานวิจัยอะไรแบบนี้


                มันมีแล้วกันครับผมไม่ได้พูดมั่วหรอก


                ผมเป็นคนหัวเราะยาก ขนาดยิ้มยังยากเลยครับ


                ไม่ยากนี่ครับ วันนี้ผมได้เห็นท่านประธานทั้งยิ้มแล้วก็หัวเราะเลย..นี่ไง ยิ้มอีกแล้วบีรดลยกมือจิ้ม ๆ ข้างแก้มของตัวเอง


                ปกติไม่ได้เป็นแบบนี้นะชวินท์ รีบปฏิเสธ


                ..แล้ว—”




                สงสัยคงเป็นเพราะเบลล์..''


                ...


                ที่ทำให้ผมยิ้มเก่งขึ้น    

               

 












 100%

#คุณอาเบลล์

ฝากแท็ก ฝากคอมเม้นด้วยค้าบบ

ตอนที่แล้วคำผิดเยอะไปหน่อย แก้ไขแล้ว ขอบคุณที่คอมเม้นเตือนกัน มีอะไรผิดพลาดตรงไหนอีก บอกได้เลย ติชมได้ไม่ว่ากันน








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.57K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,350 ความคิดเห็น

  1. #7291 Anantasuk-02 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 21:01
    จีบแหละเออออ
    #7,291
    0
  2. #7077 jonginshi88 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 08:13
    กรี้ดดดดด
    #7,077
    0
  3. #7057 Kasalongkham (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 23:46
    หยอดเก่งงง
    #7,057
    0
  4. #7038 weannn09 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 16:07
    แหนะ โดนเข้าแล้ว
    #7,038
    0
  5. #7033 Binranee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 15:41
    ฮั่นแน่ ทั่นประธานนนน
    #7,033
    0
  6. #7027 Dantalian_lian (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 03:43
    แหมคุณพี่ หยอดเก่งนะเราอะ
    #7,027
    0
  7. #7021 kimleehyun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 22:56
    น้องเบลล์โดนหยอดแล้วจ้า
    #7,021
    0
  8. #7019 กรอบเลือด (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 13:21
    น่ารัก
    #7,019
    0
  9. #7005 khanittha13 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 23:24
    เต๊าะเก่งอ่ะ555555
    #7,005
    0
  10. #7000 B O W II E Z (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 22:52
    โลกของท่านประธานสดใสสุดๆเลยค่ะ เพราะใครน้าาาา
    #7,000
    0
  11. #6992 warpinkufmurnol-roses (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 09:47
    ลั่นตรงก๋วยเตี๋ยวหลอด
    #6,992
    0
  12. #6968 ก็แค่ฉันในอีกมุม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 19:51
    ที่คุณชว.พูดคืออ่อยหรืออะไรคะ?
    #6,968
    0
  13. #6940 MasKee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 13:05
    เปรียบได้น่ารักมากงื้อ!
    #6,940
    0
  14. #6929 ppxbbh (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 02:06
    เขินตัวเป็นเกลียวววว
    #6,929
    0
  15. #6927 Chnaanbhyeatol (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 03:17
    ฮืออน่ารักจริงๆ(;´༎ຶٹ༎ຶ`)
    #6,927
    0
  16. #6913 galaxy_fanfan12 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 15:51
    “เบลล์”
    #6,913
    0
  17. #6907 sinseen (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 07:57
    ตายไปเลยจ้า ณ จุดๆนี้
    #6,907
    0
  18. #6891 momomay79 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 22:33
    งู๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #6,891
    0
  19. #6874 khun_Na (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 23:12
    เบ๊ยยยยยยยยยย อยากจะเบ๊ยให้ถึงดาวอังคาร
    #6,874
    0
  20. #6869 JKCBB (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 00:11
    อู้วววววว
    #6,869
    0
  21. #6857 aounie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 23:02
    แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม เอาใหญ่เลยน้าาาาา
    #6,857
    0
  22. #6832 yuri_miko (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 17:40
    เขินนนนนนนน
    #6,832
    0
  23. #6815 Behappy1cc (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:35
    อะจ้าาาาา แหมมมม ท่านประธานนนน
    #6,815
    0
  24. #6796 FDB88 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:04

    จ้าาาาาาา เป็นเพราะเบลล์จ้าคุณวินท์

    #6,796
    0
  25. #6763 ojay2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:37
    เพราะเบลล์เลยยยย
    #6,763
    0