(end) ╂ คุณอาเบลล์ ╂ [YAOI] (สนพ.Deep Publishing)

ตอนที่ 10 : คุณอากับเซอร์ไพรส์ของสาวน้อย 2/2 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57,612
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,254 ครั้ง
    1 ก.ย. 61














               สามชั่วโมงหลังจากนั้นทุกอย่างดำเนินมาตามปกติ จะมีบ้างที่ได้รับสายตาท่าแปลก ๆ จากบุคคลที่เคยนั่งรับประทานอาหารด้วยกันเมื่อกลางวัน คุณหญิงเดินโฉบไปมาหลายที ทำท่าจะเข้ามาคุยก็หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็จบลงด้วยไม่มีอะไร เจ้านายของเขาก็เหมือนกันเดินเข้าออกห้องทำงานเป็นว่าเล่น เอาแต่ถามว่าแม่เข้ามาพูดอะไรหรือเปล่า ทำให้ไม่สบายใจตรงไหนไหม ระแวดระวังยิ่งกว่าศัตรูทั้ง ๆ ที่เป็นมารดาแท้ ๆ


               คุณวินท์ เบลล์ไปรับพระพายนะครับเคาะประตูสองที ก่อนจะชะโงกแต่หน้าเข้ามาหา ตัวคาอยู่ด้านนอก


               ท่านประธานลุกขึ้นยืนเต็มความสูงคว้ากุญแจรถของตัวเองแล้วเดินออกมาหา เจ็บมือขับรถได้ยังไง เดี๋ยวผมขับให้


               ไม่เป็นไรครับบีรดล รีบเบรก เบลล์ขับได้ เอกสารเต็มไปหมดเลยคุณอยู่เคลียร์เถอะนะใกล้วันประชุมใหญ่เต็มทีแล้ว อะไรต่อมิอะไรก็ประดังประเดเข้ามาหมด ยิ่งท่านประธานเป็นคนละเอียดดูเองทุกอย่าง แก้ไขเองทุกจุด งานก็เลยเยอะเป็นสองเท่า นั่งอยู่หน้าห้องทำไมจะไม่รู้ว่าเหนื่อยแค่ไหน


               แต่ว่า—”


               นะครับนะ เบลล์จะรีบไปรีบกลับ โรงเรียนอยู่ใกล้แค่นี้เอง แผลก็ไม่เจ็บแล้วด้วยถึงจะเริ่ม ๆ ปวดระบมหน่อย ๆ แล้วก็เหอะ


               เมื่อไหร่จะเลิกใช้ลูกอ้อน นะอย่างโน้น นะอย่างนี้สักที ไม่รู้หรือไงว่าคนโดนอ้อนมันไปไม่เป็น...


               อีกฝ่ายตอนแรกก็ทำท่าอยากจะดื้ออยู่หรอก แต่พอเห็นงานที่กองบนโต๊ะแล้วจึงจำใจรับคำไป บอกให้ขับรถดี ๆ ช้า ๆ ไม่ต้องรีบไปรีบกลับอย่างที่ทำอยู่ทุกวัน สุดท้ายเลยขอมีข้อแม้แกล้งเด็กดื้อสักหน่อย ผมยอมให้เบลล์ไปเองก็ได้ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน


               อะไรครับ


               เย็นนี้ต้องให้ผมไปส่งไม่รอให้ปฏิเสธเป็นครั้งที่สอง ที่ผมยอมเพราะบริษัทกับโรงเรียนไม่ได้ไกลกันมากแล้วอีกอย่างเวลานี้รถก็ไม่ค่อยเยอะ แต่ตอนเย็นเป็นเวลาเลิกงานถนนวุ่นวายจะตาย เบลล์เองก็เจ็บมือ คงขับรถไม่ได้เต็มร้อย


               ..แต่ว่า—”


               ผมเป็นห่วง เข้าใจมั้ยเด็กดื้อ


               ใครดื้อวะ แล้วใครเด็ก ไม่เห็นจะมีเลย!!


               ก็ได้ครับก็ได้ ตามนั้นเลย


               ชวินท์ ยิ้มมุมปาก นั่งลงเอนหลังบนพนักพิงทำท่าบิดขี้เกียจ มองเด็กฝึกงานบ่นมุบมิบไม่มีเสียงก่อนจะปิดประตูแล้วหายออกไป


               ดื้อก็น่ารัก แต่พอไม่ดื้อแล้วน่ารักกว่าอีก..หลงจะตายอยู่แล้วรู้ตัวบ้างมั้ยเนี่ย


















 




               เจ้าลูกเป็ดเดินหน้ายิ้มแฉ่งสะพายเป้เดินมาหาที่จุดเซ็นชื่อรับนักเรียน บีรดล แสดงบัตรผู้ปกครองก่อนจะรีบยกมือรับไหว้หลานสาวที่เดินมาพร้อมกับคุณครู วันนี้พระพายไม่ได้ไหว้สวยเหมือนดอกบัวตูมอย่างที่คุณครูสอน เพราะในมือเล็ก ๆ นั้นมีถุงกระดาษใบกลางเป็นภาระอยู่


               มืออาเบลล์ไปโดนอะไรมาคะ ทำไมมีแผลพารวีถามทันทีที่มองเห็น เธอจับมือของคุณอาขึ้นมาดูด้วยอาการเป็นห่วง อาเบลล์เจ็บมั้ยคะ


               ไม่เจ็บแล้วค่ะลูก อาเบลล์ใจลอยไปหน่อยเลยทำแก้วบาดมือ


               พายเป่าเพี้ยงนะคะ จะได้หายเร็ว ๆไม่ว่าเปล่า เด็กน้อยท่องคาถาอะไรสักอย่างก่อนจะโอมเพี้ยงแล้วเป่าลมหายใจอุ่น ๆ มาที่มือ


               ท่าทางน่ารักน่าชังของเธอทำให้คนที่ยืนมองอยู่อดยิ้มตามไม่ได้ จะมากหน่อยก็คุณอาที่ถูกกระทำนี่แหละ ตื้นตันจนน้ำตาคลอเบ้าเลย   


               ขอบคุณนะคะ อาเบลล์หายเจ็บทันทีเลยเนี่ย..โอ๊ะ! นั่นถุงอะไรน้าก็คงไม่พ้นเซอร์ไพรส์ที่ว่านั่นแหละ ถ้าไม่รีบเปลี่ยนเรื่องมีหวังได้ร้องไห้อายเด็กอนุบาลแน่


               ไม่บอกค่ะ ให้ดูพร้อมอาวินท์หมุนมือเลื่อนถุงไปซ่อนไว้ด้านหลัง


               โถ่ อาเบลล์อุตส่าห์ได้เจอพระพายก่อน ไม่มีสิทธิพิเศษเลยเหรอคะเขาทำหน้าเศร้าให้หลานเห็นใจ


               ไม่มีค่า


               พอขึ้นมาบนรถกลิ่นขนมอบหอมกรุ่นก็โชยให้รับรู้ แถมในตารางก็ยังบอกอีกว่าวันนี้เจ้าหนูน้อยน่ะมีเรียนวิชา Cooking เซอร์ไพรส์ก็คงไม่พ้นพวกขนมนมเนยทำนองนั้นหรอก แต่ที่อยากรู้ก็คือคนดีของอาเบลล์เอาชื่อของบรรดาคุณอาไปทำอะไรกันแน่


               วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้างคะ สนุกหรือเปล่าจังหวะรถติดไฟแดงเลยหันหน้ามาถาม ใช้มือจับลูกผมที่ชื้นเหงื่อขึ้นทัดหูให้ เปียก้างปลาที่ลองถักวันนี้เป็นวันแรกถือว่ายอดเยี่ยม เพราะมันยังแน่นอยู่ทรงแม้จะมีไรผมเล็ก ๆ รุ่ยลงมาบ้าง แต่ก็ไม่กระเซิงเหมือนกับเปียสามที่เคยทำ พระพาย ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับเส้นผม หลังจากตื่นนอนกลางวันเธอไม่เคยยอมให้คุณครูจัดการให้เหมือนกับเพื่อนคนอื่น ๆ เป็นแบบนี้ตั้งแต่โรงเรียนที่ภูเก็ตแล้ว พระพายเล่าว่าครั้งหนึ่งเพื่อนผู้หญิงในห้องเป็นเหาแล้วไม่ยอมบอก คุณครูก็ไม่ทราบเลยใช้หวีด้ามเดียวกันวนใช้ทั้งห้อง แล้วก็นั่นแหละระบาดติดกันไปครึ่งห้อง หลานบอกอีกว่าน้ำยาสระมันเหม็นมาก ๆ แถมแสบหัวด้วย ตอนคุณแม่รักษาให้เจ็บจนร้องไห้ออกมาเลย หลังจากนั้นก็ไม่ยอมให้ใครก็ตามที่ไม่ใช่คนในครอบครัวมายุ่งกับผมของเธออีก


               พอได้ฟังเหตุผลก็รับได้ เลยแก้ปัญหาโดยการถักเปียก้างปลาแน่น ๆ ให้แต่เช้า นอนยังไงก็ไม่ยุ่ง ขอบคุณยูทูปด้วยที่สอนวิธีถึงแม้จะงง ๆ ไปบ้าง แต่ถ้าได้ฝึกฝีมือไปเรื่อย ๆ อีกหน่อยอาเบลล์คงถักเป็นมงกุฎดอกไม้รอบหัวให้เจ้าหนูน้อยได้สบาย


               สนุกค่ะอาเบลล์ วันนี้วันเกิดฮีโร่ คุณพ่อของฮีโร่สั่งพิซซ่ามาให้กินทั้งห้องเลยค่ะ มีเป่าเทียนด้วยฮีโร่ คือหนึ่งในเพื่อนร่วมห้อง


               ดีจังเลย แล้ววันเกิดพระพาย หนูอยากซื้ออะไรให้เพื่อน ๆ มั้ยคะ อาเบลล์ซื้อให้ได้นะ บอกมาเลยไม่ต้องเกรงใจ


               อืมม เอาไว้ค่อยคิดค่ะอาเบลล์อีกหลายเดือนกว่าจะถึง คิดตอนนี้พอถึงตอนนู้นก็คงลืมกันพอดี


               พระพายบีรดลช่างใจคิดอยู่นานว่าจะถามออกไปดีไหม สุดสัปดาห์นี้ญาติที่ต่างประเทศจะบินมา เป็นเพราะเขาไม่ได้ตอบไลน์เธอจึงโทรสายตรงมาหา ถ้าหากหนีหน้าไม่ยอมรับอีกก็คงน่าเกลียด ภัทพิมลบอกว่าจะเดินทางคืนวันพฤหัสบดี ถึงประเทศไทยก็คงบ่ายของวันศุกร์ เขาอาสาจะไปรับที่สนามบินตามมารยาทแต่ฝ่ายนั้นปฏิเสธ บอกว่าสามีเธอติดต่อขอเช่ารถอะไรไว้เรียบร้อยแล้ว คงจะสะดวกกว่า และมีอีกเรื่องที่ขอบ่ายวันศุกร์นั้นเธอกับสามีจะไปรับหลานสาวที่โรงเรียนด้วยตัวเอง ไหว้วานให้ บีรดล ช่วยเก็บกระเป๋าเสื้อผ้า เพราะเสาร์อาทิตย์จะพาพระพายไปเที่ยวทะเลด้วยกัน


               คะ? อาเบลล์


               วันศุกร์นี้น้าภัทจะมานะคะ แล้วเสาร์อาทิตย์จะพาพระพายไปเที่ยวทะเลด้วยเขาหายใจเข้าลึก ๆ คลายอาการหวิวในอก ไปกับน้าภัทแล้วก็แฟนน้าภัท หนูไปได้ใช่มั้ยลูก


               ไม่ใช่ว่าไม่อยากตามไปดูแล แต่เป็นเพราะภัทพิมลขอเอาไว้ต่างหาก เธออยากใช้เวลาอยู่ด้วยกันกับหลานสาวจริง ๆ จัง ๆ ก่อนที่จะย้ายไปอยู่ด้วยกันถาวร สนิทกันมากก็จริงแต่ก็ห่างหายกันไปหลายปี ไม่รู้ว่าพารวีจะลืมน้าสาวคนนี้ไปหรือยัง บีรดลเองไม่ได้พอใจกับทุกการตัดสินใจที่เกิดขึ้น อย่างน้อยก็ขอให้หลานได้เป็นคนตัดสินใจเอง อยู่ที่นี่ด้วยกันมันไม่ได้ลำบากอะไรขนาดนั้น อยากให้ไปเรียนต่างประเทศ มีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่า อนาคตถ้าหลานอยากไปอาเบลล์คนนี้ก็มีเงินส่งให้ ไม่จำเป็นต้องอาศัยใคร เขาบอกตามตรงว่าไม่ได้ผลักไสหลาน ลึก ๆ แล้วไม่อยากให้ไปด้วยซ้ำ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นคือไม่บังคับแก ภัทพิมลเองก็เห็นด้วยในข้อนี้ไม่ได้ขัดแย้งอะไร


               แล้วเรื่องที่ยอมให้ไปทะเลด้วยกัน ตอนแรกบีรดลเองไม่ได้เต็มใจ แต่ภัทพิมลก็เอาข้อนี้มาแย้ง ว่าต้องการขอโอกาส หลานอยู่กับอามาถึงแม้จะไม่นานแต่ก็ไม่ได้สั้น หากให้เลือกกันกะทันหันพระพายก็คงเลือกอยู่กับคนที่คุ้นเคย ถ้าให้ยุติธรรมจริง ๆ ก็ต้องยอมในข้อนี้ด้วย เธอขอเวลาสานสัมพันธ์ไม่มากแค่สุดสัปดาห์นี้เท่านั้น แล้วค่อยมารอฟังคำตอบกันว่าหลานต้องการอยู่กับใคร เธอพูดตามตรงว่าอยากได้หลานไปอยู่ด้วยจริง ๆ และคงไม่ออมมือให้ 


               ถ้าพระพายอยากไปอาเบลล์ก็จะไม่ห้าม แต่ถ้าไปขึ้นมาจริง ๆ อาเบลล์จะขาดใจหรือเปล่านี่สิ..


               อาเบลล์ไม่ไปด้วยกันเหรอคะเด็กหญิงถามขึ้น


               ตอนนี้ถ้าถามว่าครอบครัวคืออะไรพระพายคงตอบได้เต็มปากว่าชีวิตนี้มีแค่อาเบลล์ ถึงแม้ว่ากับน้าสาวอีกคนจะคุ้นเคยกันมาก แต่ในใจจริง ๆ ก็มีคนเดียวนี่แหละ แล้วการที่ต้องไปต่างจังหวัดโดยปราศจากครอบครัวหนึ่งเดียวคนนี้ก็หวั่นใจแปลก ๆ อยู่เหมือนกัน


               น้าภัทอยากไปกับพระพายสองคนมากกว่าไม่ได้อธิบายเหตุผลอะไรเพิ่มเติม ให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติคงดีที่สุดแล้ว


               พายไปก็ได้ค่ะ คิดถึงน้าภัท เดี๋ยวน้าภัทก็กลับแล้ว..อเมริกาไกลมากน้าภัทเคยบอก


               พระพาย..


               คะ? อาเบลล์


               แล้วถ้าหนูต้องเลือก...ระหว่างอาเบลล์กับน้าภัท หนูจะเลือกใครเหรอคะ


               เลือกอะไรคะเธอถามเสียงใส


               เปล่าลูก ไม่มีอะไรค่ะยังไม่พร้อมจะฟังคำตอบตอนนี้ อย่างน้อยอีกสี่วันที่ได้อยู่ด้วยกันก็ยังอยากให้เป็นวันที่ดีที่สุดสำหรับเราอยู่ ถ้าหากพารวีบอกว่าจะไป สี่วันที่เหลือคงเป็นอะไรที่แย่มากสำหรับเขา เพราะฉะนั้นอย่าเพิ่งคิดอะไรจะดีกว่า ปล่อยให้เป็นเรื่องของอนาคต แม้ว่าอนาคตที่ว่าจะยาวแค่เก้าสิบหกชั่วโมงก็ตามอาเบลล์รักหนูนะคะพระพาย


               พายก็รักอาเบลล์ค่ะ ม๊ากมากเลยด้วย             

              

























                 Eco Car คันสีส้มจอดเทียบประตูหน้าบริษัท พารวีเดินลงจากรถพร้อมถุงเซอร์ไพรส์ วันนี้กระเป๋าเป้ไม่ต้องเอาลงเพราะว่าไม่มีการบ้าน พอถึงหน้าประตูกระจกเด็กหญิงก็ยกมือสวัสดีทักทายน้ายามทุกคน ยืนรออาเบลล์ที่เอารถไปจอดกลางแดดตรงโน้นแล้วค่อยขึ้นลิฟต์ไปชั้นบนพร้อมกัน


               วันนี้มีหนึ่งสิ่งที่แปลกไป ปกติบนเก้าอี้ม้านั่งตัวยาวหน้าบริษัทของอาวินท์ จะมีแค่พระพายคนเดียวเท่านั้นที่ได้ครอบครองในเวลางานเช่นนี้ แต่สายตาของเด็กน้อยดันสะดุดกับสิ่งมีชีวิตบางอย่างในลักกระดาษขาดรุ่ย พารวีกล้า ๆ กลัว ๆ เดินเข้าไปหา เสียงครางหงิง ๆ จากเจ้าตัวจ้อยข้างในทำให้เด็กหญิงอมยิ้มหวาน


               พารวี เคยขอคุณพ่อคุณแม่ซื้อลูกสุนัขมาเลี้ยงไว้ที่รีสอร์ท ยื่นข้อเสนอไปหลายข้อกว่าจะได้การตอบรับ คุณพ่อรับปากว่าจะให้เป็นของขวัญถ้าหากสอบได้ที่หนึ่งถึงสาม แต่ผลสอบยังไม่ทันประกาศท่านทั้งสองก็หนีเธอขึ้นไปอยู่บนฟ้าเสียก่อน


               มีคนเอามันมาทิ้งไว้หน้ารั้วน่ะหนู ลุงกลัวว่ามันจะโดนรถชนเลยเอาเข้ามาไว้


               พารวีตั้งใจฟังลุงยามนั่งเล่าที่มาที่ไปของเจ้าตัวเล็กนี้อย่างตั้งใจ พยักหน้าตอบรับเป็นบางครั้ง เจ้าลูกหมาน่าสงสารถูกคนใจร้ายเอามาวางทิ้งไว้ คุณลุงบอกว่าโชคดีที่มันโตหน่อยท่าทางจะหย่านมแม่แล้ว เป็นพันธ์ทางธรรมดาสีน้ำตาล ขาว ดำ ปะปนกันมั่วซั่ว ที่โดนทิ้งก็คงเป็นเพราะมันขี้เหร่ไม่ได้น่ารักเหมือนกับที่วางขายอยู่ตามฟาร์ม


               อยากเอาไปเลี้ยงมั้ยล่ะ มันไม่มีเจ้าของ


               พารวียื่นมือลงไปลูบหัว เจ้าตัวจ้อยก็รีบกระดิกหางทำเป็นซบอ้อน ครางหงิง ๆ ทักทายให้ได้ยิน มันน่ารักจะตายใครว่าขี้เหร่ ใจน่ะอยากขออาเบลล์เอาไปเลี้ยงที่คอนโดตั้งแต่ได้ยินภูมิหลังน่าสงสาร แต่ก็คงเป็นไปได้ยาก คุณพ่อเคยบอกว่าถ้าจะเลี้ยงสัตว์ต้องมีเวลาดูแลเอาใจใส่ไม่ใช่ซื้อมาเพราะอยากเล่นแล้วสักพักเบื่อก็ทิ้ง อาเบลล์ต้องทำงาน ส่วนตัวเธอเองก็ต้องไปโรงเรียน ไม่เหมือนกับที่รีสอร์ทที่มีพี่ ๆ พนักงานคอยช่วยกันดูแล


               ไม่ได้หรอกค่ะ ไม่มีใครดูแลจำใจปฏิเสธออกไป แล้วถ้าไม่มีใครเอาไป คุณลุงจะทิ้งเจ้าตัวเล็กอีกเหรอคะ”  ถูกทิ้งมาทีนึงแล้ว ไม่อยากให้มีเป็นครั้งที่สองเลย


               ไม่หรอกหนู ก็คงให้ข้าวให้น้ำมันอยู่แถวนี้ล่ะ ให้มันช่วยเฝ้าบริษัทไป..แต่ถ้าคุณชวินท์ท่านไม่พอใจก็ค่อยว่ากัน


               ไม่หรอกค่ะ อาวินท์ใจดีไม่ไล่มันหรอก


               หนูรู้จักท่านประธานด้วยเรอะ


               รู้จักค่ะเด็กหญิงพยักหน้า หนูสัญญาว่าจะมาช่วยดูแลเจ้าตัวเล็กนี้ทุกวันเลย..มันมีชื่อหรือยังคะคุณลุง


               ยังหรอกหนู ตั้งสิช่วยกันตั้ง


               แตงโมดีมั้ยคะ ให้ตัวเล็กชื่อแตงโม


               พารวีนั่งเล่นอยู่กับเพื่อนใหม่ มองไปไกล ๆ ถึงเห็นว่าอาเบลล์คุยโทรศัพท์อยู่กับใครก็ไม่รู้ข้างรถ เด็กหญิงอุ้มเจ้าแตงโมขึ้นมาไว้บนตัก มันคลอเคลียขี้อ้อนยิ่งกว่าลูกแมวเสียอีก คงคิดว่าพระพายเป็นเจ้าของไปแล้วล่ะมั้ง


               หิวเหรอหื้มเจ้าแตงโมเลียมือของผู้อุปการะคนใหม่ล่าสุดต่อจากลุงยามจนเปียกชุ่ม พอมองไปในกล่องที่เป็นเหมือนบ้านของมันก็เห็นว่ามีเพียงแค่ชามพลาสติกเก่า ๆ ใส่น้ำวางไว้อยู่เท่านั้น หิวแน่ ๆ เลย เดี๋ยวพายให้อาเบลล์หาอะไรให้กินนะ


               ร่างน้อย ๆ ปีนลงจากม้านั่งวางเพื่อนใหม่เอาไว้ในกล่องที่เดิม ตัดสินใจจะเดินไปหาอาเบลล์ที่รถ จำได้ว่าที่เบาะด้านหลังมีถุงขนมอยู่ บางอย่างเจ้าแตงโมอาจจะกินได้ แต่จังหวะที่กำลังหมุนตัวเพื่อเดินลงบันไดก็มีอะไรบางอย่างกลิ้งมาชนที่เท้า พอก้มลงมองก็เห็นว่าเป็นเหรียญสิบบาทที่เธอหยอดใส่กระปุกคุณหมูอยู่ทุกวัน แต่อันนี้จะเก็บเอาไปหยอดไม่ได้ เพราะมันไม่ใช่ที่เหลือจากค่าขนม แต่เป็นของคุณป้าท่านหนึ่งที่ทำกระเป๋าเงินตกจนข้าวของหล่นกระจายอยู่ไม่ไกลจากที่เธอยืน


               พารวีกำเหรียญสิบที่เก็บได้เอาไว้ในมือ สองขารีบพาตัวเองไปหาเจ้าของ มือที่ว่างอีกข้างก็ช่วยรวบรวมเศษเหรียญ ธนบัติ และบัตรต่าง ๆ เท่าที่จะทำได้


               ขอบใจนะจ๊ะหนูเจ้าของกระเป๋าเงินเอ่ยพร้อมนั่งยองกับพื้น แบมือทั้งสองออกไปข้างหน้าให้เด็กหญิงวางสิ่งที่เก็บได้คืนให้


               ไม่เป็นไรค่ะ พายไปนะคะ พอหมดหน้าที่ก็รีบกลับไปทำธุระของตัวเอง ป่านนี้เจ้าแตงโมคงหิวขนมแย่แล้ว


               เดี๋ยวก่อนจะหนู..อะ ฉันให้ธนบัติสีแดงสองใบยื่นไป เป็นรางวัลที่หนูมีน้ำใจช่วยฉัน


               ไม่เป็นไรค่ะ พายไม่รับแค่ช่วยเก็บของเท่านั้น คุณครูเคยบอกว่าเวลาเห็นใครเดือดร้อน เราก็ต้องช่วยเหลือไม่เห็นต้องมีอะไรตอบแทนแบบนี้เลย


               รับไว้เถอะนะ ฉันถูกชะตากับหนู..อยากตอบแทนอะไรให้ผู้ใหญ่คนนั้นยังยืนยันคำเดิม


               ถ้าอย่างนั้น..พายขอขนมปังในถุงของคุณได้มั้ยคะพารวี ชี้ไปที่ถุงที่คล้องข้อมือของคุณคนนั้น


               คุณป้าใจดีรีบหยิบมันยกให้เธอทั้งถุงที่ถืออยู่ แต่เด็กหญิงในชุดอนุบาลก็ทำเพียงแค่เอื้อมมือมาหยิบหนึ่งอันในถุง เธอเลือกด้วยตาเปล่าเอาชิ้นที่ดูรสชาติธรรมดาที่สุด เจ้าแตงโมยังเด็กคงทานได้แค่ขนมปังเปล่า ๆ เท่านั้นเอง


               ขอบคุณค่ะยกสองมือพนมไหว้ กอดห่อขนมปังวิ่งร่าเริงไปหาเพื่อนใหม่ในลังกระดาษ


               คุณหญิง เป็นอะไรหรือเปล่าคะ มาค่ะดิฉันช่วยถือ


               ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อไปก็มีคนอื่นเข้ามาขัดจังหวะ เธอส่ายหัวบอกลูกน้องว่าสบายดี ก็แค่ทำของตกเท่านั้น ส่งของทุกอย่างในมือคืนพนักงานคนหนึ่งแล้วบอกว่าจะตามขึ้นไปทีหลัง ขอทำธุระส่วนตัวตรงนี้ให้เสร็จสิ้นเสียก่อน ลูกน้องพยักหน้ารับแล้วถามอีกทีให้มั่นใจว่าไม่ได้เจ็บตรงไหนจริง ๆ บอกย้ำกับเธอว่าหากต้องการอะไรให้เรียกใช้ได้ ไม่ใช่ลงมาซื้อกาแฟคนเดียวแบบนี้ คุณชวินท์สั่งให้เธอคอยดูแล หากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณหญิงเธออาจจะแย่


               คุณหญิงรีบบอกให้วางใจเมื่อเห็นว่าพนักงานสาวหน้าเสีย ใคร ๆ ต่างก็รู้กิตติศัพท์ของลูกชายเธอดี การเข้ามาอยู่ในบริษัทนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่การถูกเชิญออกก็ไม่ใช่เรื่องยาก อยากบอกเหมือนกันว่าให้ลดความโหดลงมาบ้างพนักงานกลัวจนไม่กล้าเข้าหน้าท่านประธานกันหมดแล้ว แต่ชวินท์คงไม่ฟังแม่อย่างเขาหรอก


               สะบัดหัวไล่ความคิด ยืนกอดอกมองก้อนขนมปังของตัวเองที่ตอนนี้ถูกแบ่งเป็นชิ้นเล็กป้อนให้ลูกสุนัขในลังกระดาษ เด็กน้อยน่ารักคนนั้นดูท่าทางดีใจที่ขนมปังของเธอถูกปากสัตว์เลี้ยงในกล่อง ยิ่งคิดก็ยิ่งอดแปลกใจไม่ได้ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครปฏิเสธเงินของเธอ ใช้เงินแลกกับทุกอย่างจนชิน อย่างเมื่อสักครู่นี้ถูกชะตาเลยอยากให้ ถ้ามองเผิน ๆ อาจจะคิดว่าเด็กหญิงคนนั้นไม่ฉลาด ถ้ารับเงินตรงนั้นไปคงซื้อขนมปังได้เพิ่มอีกหลายชิ้นแถมยังเหลือเงินไปใช้เล่นอีก แต่เธอไม่ได้มองแบบนั้น ถ้าแกรับเงินไปทุกอย่างก็คงจบต่างฝ่ายต่างแยกย้าย แต่การกระทำของหนูน้อยทำให้คุณหญิงเลือกที่จะหยุดยืนมอง แล้วก็พบกับเรื่องราวเล็ก ๆ ที่น่ารักหนึ่งเรื่อง เป็นเรื่องดี ๆ ของวันนี้


               เรื่องราวที่ใช้เงินซื้อดูไม่ได้..



               พระพาย ทำอะไรอยู่คะ ปะ..ขึ้นข้างบนกันดีกว่า


               อาเบลล์ มาดูนี่ เห็นน้องมั้ย..พายตั้งชื่อว่าเจ้าแตงโม



               พระพาย..งั้นเหรอพอได้ยินชื่อเรียกนี้รอยยิ้มของลูกชายคนดีที่ร้านอาหารเมื่อช่วงเที่ยงก็เป็นภาพย้อนขึ้นมาในหัว แล้วยิ่งเห็นคุณอาของเด็กคนนั้นก็ยิ่งมั่นใจว่าไม่ผิดคนแน่


               สาวน้อยของอาวินท์ แอบได้ยินว่ามีเซอร์ไพรส์ด้วยเหรอครับ


               [อาวินท์~ สวัสดีค่า ใช่ค่ะพายมีเซอร์ไพรส์ ให้อาเบลล์กับอาวินท์ด้วย]


               อาวินท์อดใจไม่ไหวแล้ว อยากได้เซอร์ไพรส์ตอนนี้เลย ขอไปรับพระพายได้มั้ยครับ


            [ไม่ได้ค่ะ อาวินท์ห้ามใจร้อน]


               โอเคครับ อาวินท์จะนั่งรอเวลาให้ถึงตอนเย็นเร็ว ๆ เลย


 


               ของสำคัญที่สุดที่ชวินท์ว่า..


               เจ้าของรอยยิ้มที่หายสาบสูญไปนานแสนนาน..



               คุณหญิงมองตามแผ่นหลังของสองอาหลานที่เดินผ่านไป ก่อนจะพูดทวนเสียงเบา บีรดล..พระพาย

 

                  

              

                               

              

 50%






 

               เรื่องเซอร์ไพรซ์ของหลานอาเบลล์ว่าตื่นเต้นแล้วนะ แต่ใครจะเชื่อว่าท่านประธานคนขรึมจะเกินเบอร์ขนาดนี้ มีอย่างที่ไหนกองงานจะล้นทับหัวจนหายใจไม่ออก แต่ยังมานั่งทำหน้าตาเฉยที่โต๊ะของ PA หน้าห้อง พอชะโงกเห็นว่าเป็นใครที่ออกจากลิฟต์เท่านั้นแหละ ยิ้มกว้างกว่าที่เคยยิ้มทั้งชีวิตรวมกันเสียอีก


               อาวินท์~~ สวัสดีค่าหลานอาเบลล์ก็ไม่น้อยหน้าสักเท่าไหร่หรอกงานนี้


               อาวินท์ตื่นเต้นจะแย่อยู่แล้ว วันนี้ทำงานเหนื่อยมากเลยครับคว้าเด็กหญิงขึ้นนั่งบนโต๊ะข้างกองเอกสารของอาเบลล์ ขอเซอร์ไพรส์เป็นรางวัลหน่อยเร็วพอจัดแจงท่าทางลงตัวก็กลับมานั่งพิงเก้าอี้เป็นแมวรออาอาหารเหมือนเดิม ถ้าเจ้านายมีหางป่านนี้คงสั่นหงึก ๆ ไปแล้วมั้ง


               บีรดล ทรุดตัวนั่งบนเก้าอี้เสริมอีกตัวข้างกัน งานค้างของเขาเองก็ยังมีเหลือแถมเยอะด้วยเสียด้วย แต่ขออู้รับรางวัลจากหลานสาวสักสิบนาทีคงไม่มีใครว่าอะไรหรอกใช่มั้ย คุณวินท์งานหมดแล้วเหรอครับ


               เจ้าของชื่อส่ายหัวพรอ้มสีหน้าโคตรจะเหนื่อย ขอพักเติมพลังแป๊บนึงนะครับ หัวจะระเบิดเป็นพลุตอนปีใหม่แล้วพูดจริงไม่ได้เวอร์ ป่านนี้เส้นเลือดในสมองบวมเป็นลูกโป่งน้ำใกล้จะแตกแล้วมั้ง


               คนด้านข้างไม่ได้พูดอะไรต่อเพราะถูกบางอย่างดึงความสนใจ ไม่ใช่แค่อาเบลล์ แต่อาวินท์ก็ด้วย พระพายหยิบกล่องเค้กสองกล่องขนาดครึ่งปอนด์ออกมาจากถุงกระดาษที่หิ้วไม่ยอมวาง กล่องแรกยื่นให้อาเบลล์สุดที่รัก ส่วนอันที่สองถึงเป็นของคุณอาอีกคน


               วันนี้วิชาCookingสอนทำเค้ก พายเลยทำมาให้อาเบลล์กับอาวินท์ค่ะ


               เค้กครีมหน้าตาธรรมดาที่มีตุ๊กตาทำด้วยน้ำตาลวางอยู่พร้อมกับชื่อกำกับ ของอาวินท์เป็นตัวผู้ชายใส่เสื้อสีฟ้า เขียนว่า รักอาวินท์ส่วนเค้กอีกก้อนพิเศษหน่อย มีตุ๊กตาสองตัวซึ่งก็มองออกไม่ยาก เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กมัดแกะสองข้างยืนข้างกันกับตัวผู้ชายใส่เสื้อสีเขียว...พระพายกับอาเบลล์แน่นอนเลย


               รักอาเบลล์บีรดล อ่านออกเสียง แบบนี้แล้วอาเบลล์จะกล้ากินมั้ยเนี่ย อาเบลล์อยากเก็บไว้ดูเป็นปี ๆ เลยมีที่ไหนรับสตาฟเค้กบ้างมั้ย ใครรู้ช่วยบอกที


               ไม่ได้นะคะ มาสเตอร์บอกว่าถ้าไม่กินจะขึ้นราพารวีกระตือรือร้นรีบบอก อาเบลล์ลองชิม มันอร่อยมาก


               อาเบลล์ชิมก็ได้แต่ขอเวลาทำใจสักนิดเถอะ นี่มันขนมชิ้นแรกในชีวิตที่หลานทำให้ทานเลยนะ หนูชอบทำขนมมั้ยลูก ไว้อาเบลล์ซื้อเตาอบติดไว้ที่คอนโดให้เอามั้ยคะ


               เอาไว้ตอนเราไปภูเก็ตทำไปให้คุณพ่อกับคุณแม่ชิมด้วยพระพายพยักหน้าแทนคำตอบจริง ๆ วันนี้มาสเตอร์ให้ทำกลับไปฝากคุณพ่อคุณแม่ แต่พายคิดว่าถ้าเก็บไว้กว่าเราจะไปภูเก็ตเค้กคงไม่อร่อยแล้ว มาสเตอร์เลยบอกให้ทำให้คนที่พายรักแทน..พายรักอาเบลล์กับอาวินท์ก็เลยเขียนชื่อลงไป


               พารวีพูดด้วยความรู้สึกจริง ๆ เธอรู้ว่าท่านทั้งสองขึ้นไปเป็นเทวดานางฟ้าแล้ว ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟาย ละเมอหาแม่เหมือนอย่างตอนแรก ๆ จริงอย่างที่ว่าเวลาจะช่วยเยียวยาทุกอย่าง จากความคิดถึงก็จะค่อย ๆ เลื่อนเข้าไปเก็บเป็นความทรงจำแทน พระพายไม่ได้ลืมสุดที่รักทั้งสองคน แต่ตอนนี้เธอมีคุณอาที่รัก และพร้อมจะมอบให้จนไม่รู้สึกว่าขาด


               แค่มีอาเบลล์ก็พอแล้ว..


               แถมอาวินท์อีกคนด้วยก็ได้..


               อาเบลล์รักหนูม๊ากมากเลยนะคะไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากคำนี้ ถ้ามีคำที่จำกัดความว่ามากกว่ารัก เขาก็พร้อมจะมอบมันให้อย่างหมดใจเลยจริง ๆ


               ส่วนคนข้าง ๆ ที่เงียบไปไม่ใช่ว่าไม่ตื่นเต้นนะ ที่ไม่พูดไม่จาเนี่ยกำลังลั่นชัตเตอร์รัว ๆ อยู่ต่างหาก เค้กก้อนแค่นั้นไม่รู้จะเก็บภาพเยอะไปไหน หมุนแล้วก็หมุนอีกทั้งยืนทั้งย่อก็ยังถ่ายไม่เสร็จสักที


               พระพาย ถือเค้กไว้หน่อยครับ อาวินท์อยากได้รูปของหนูคู่กับเค้ก


               โคตรเห่อ! นี่หลานใครกันแน่วะเนี่ย~

 















               อีกมุมหนึ่งของชั้นยี่สิบสอง คุณหญิงวางถุงขนมที่ซื้อขึ้นมาจากร้านกาแฟด้านล่างไว้ข้างตัว ขนมปังรสจืดกับครัวซองเนยสดหอมกรุ่นคงต้องเป็นหม้าย เธอจำได้ว่าลูกชายไม่ชอบทานของหวานเลี่ยน ยิ่งพวกครีม เนย ยิ่งไม่แตก ขนาดวันเกิดตอนเด็ก ๆ ที่ยังอยู่ด้วยกันพร้อมหน้ายังต้องเป็นเค้กช็อคโกแลตสั่งทำพิเศษแบบไม่หวาน แต่ตอนนี้ชวินท์กลับตักขนมเค้กครีมเข้าปากด้วยรอยยิ้มและคำชมไม่ขาด  ลูกชายของเธอเปลี่ยนไปมากเหลือเกิน เปลี่ยนจนเหมือนกับว่าไม่เคยรู้จักกันมาก่อนยังไงอย่างงั้น


               นานกว่าจะรู้ตัวเวลาก็ผ่านไปพอสมควร ภาพของลูกชายกับเด็กผู้หญิงแสนดีคนนั้นทำให้เธอเผลอยิ้มตามอยู่หลายครั้ง ชวินท์เก้ ๆ กัง ๆ กับการเลี้ยงเด็กจนบางทีก็หงุดหงิดจนอยากเข้าไปช่วยเหลือ แต่ก็กลัวเหลือเกินว่าจะเข้าไปทำลายความสุขของเขา เลยได้แต่นั่งมองเงียบ ๆ อยู่ตรงนี้


               อดคิดฟุ้งซ่านไม่ได้ ถ้าหากว่าเข้าคอร์สเรียนทำขนมเค้กแบบเด็กคนนั้น ชวินท์จะยิ้มให้เธอเหมือนกับตอนนี้ไหม ถ้าทำแก้วบาดมือบ้างลูกชายจะเป็นห่วงเธอเหมือนกับเด็กฝึกงานคนนั้นหรือเปล่า ต้องทำอย่างไรถึงจะได้รับสายตาไว้วางใจแบบนั้นบ้าง


               หรือบางที..อาจจะต้องหาตัวช่วย


               บีรดล


               ครับคุณหญิงเจ้าของชื่อหันกลับมาหาทั้งยังมีกองเอกสารจากแผนกด้านล่างอยู่ในมือ


               อู้ทานเค้กได้ไม่ถึงครึ่งก้อนก็ต้องรีบเผ่นลงมาตามคำเรียกร้องของฝ่ายวัสดุว่าเอกสารมีปัญหา ช่วยลงมาเอาขึ้นไปให้ท่านประธานดูหน่อย แล้วก็นั่นแหละพอได้เริ่มทำแล้วมันก็ไม่ได้หยุด งานนี้อาวินท์ก็ชนะไป รีบเอ่ยปากอาสาเลี้ยงหลานให้ ไล่เขาไปทำงานตามสบายไม่ต้องเป็นห่วง เหอะ! แน่จริงอาสาลงไปหยิบเอกสารเองสิ มันงานของตัวเองทั้งนั้นไม่ใช่หรือไง


               ถ้าไม่ติดว่าเป็นลูกน้องนะ!!


               พอดีฉันเลื่อนนัดเร็วขึ้น รอคนรถมาคงไม่ทัน จะรบกวนมั้ยถ้าจะขอให้ไปส่ง


               เอ่อ..ล..แล้วคุณวิ—เอ้ย ท่านประธานไม่ได้จะปฏิเสธหรอกนะ แต่คนระดับคุณหญิงไม่รู้ว่าจะนั่งรถคันเล็ก ๆ แคบ ๆ ของเขาได้หรือเปล่า อีกอย่างก็คือกลัวไง มันจะดีกว่ามั้ยถ้าหากได้นั่งซุปเปอร์คาร์แอร์ฉ่ำ ๆ ของเจ้านายแทนEco car ราคาถูก


               ฉันไม่อยากกวนน่ะคุณหญิงพูดแค่นั้นก่อนจะเบี่ยงสายตาให้คู่สนทนาหันไปดูด้วยตัวเอง


               อ้าว หลับไปซะแล้วนึกว่าตัวเองลงไปไม่นาน แต่ที่ไหนได้พอมองนาฬิกาชัด ๆ ก็เกือบชั่วโมงเหมือนกัน แถมเป็นเวลาที่หลานสาวคนดีง่วงนอนเสียด้วย ถ้างั้นผมขอไปเอากุญแจรถแป๊บนึงนะครับ


               คุณหญิงพยักหน้า


               บีรดลเอาแฟ้มเอกสารที่ถือเข้าไปวางไว้ในห้องท่านประธาน ก่อนจะออกมาที่โต๊ะทำงานของตัวเองที่กลายเป็นเตียงนอนหลังเล็กให้กับสองชีวิต พระพายติดนอนบนตัวของอาเบลล์กอดเป็นโคอาล่าหลับบนต้นไผ่ แต่พอเปลี่ยนมาเป็นอาวินท์ เจ้าโคอาล่าก็กลายเป็นลูกนกที่นอนอยู่ในรังแทน คุณชวินท์ตัวใหญ่กว่าเขามาก ถ้าเทียบกับพระพายยิ่งไม่ต้องพูด แค่เจ้านายขยับเอนหลังนิดหน่อยก็เป็นเตียงผ้าใบให้คุณหลานสบาย จะนอนหงายหรือตะแคงข้างก็หายห่วง


               เขายิ้มให้ท่าทางน่ารักของทั้งสองคน ก่อนจะมองซ้ายมองขวาลากเก้าอี้อีกตัวโดยเบาเสียงมากที่สุดมาวางไว้ใกล้ ๆ แล้วยกขาของเจ้านายขึ้นพาด ถอดรองเท้าคัชชูออกให้คลายความอึดอัด คว้าเอาสูทของเจ้าตัวพาดอยู่ไม่ไกลมาห่มคลุมทั้งคุณอาคุณหลาน ตรงนี้เป็นที่แอร์ตกพอดี ถึงแม้กอดของคุณอาจะกว้างใหญ่พอให้ความอบอุ่น แต่ทิ้งไว้นาน ๆ ก็คงไม่ดีเท่าไหร่ หยิบเอาหมอนใบเล็กของหลานสาวในลิ้นชักมาสอดคั่นระหว่างคอของเจ้านายกับพนักพิงแข็ง ๆ สงสัยคงจะเหนื่อยมากจริง ๆ โดนจับดัดเป็นหุ่นของเล่นก็ยังไม่ตื่นขึ้นมา เกลี่ยปลอยผมปรกหน้าผากของพระพายให้เป็นอย่างสุดท้าย ก่อนจะภาวนาในใจให้ทั้งสองหลับฝันดีจึงปลีกตัว

              


















               คุณอาที่แปลงกายเป็นเตียงหลังใหญ่รู้สึกตัวเมื่อร่างน้อย ๆ ขยับยุกยิกก่อนจะลุกขึ้นนั่งทับตัก หันซ้ายหันขวาแล้วก็ยิ้มหวานให้อย่างงง ๆ เพิ่งตื่นจำเป็นต้องน่ารักขนาดนี้มั้ยนะ สองอาหลานคู่นี้เป็นยังไง ใครติดความน่ารักจากใครมากันแน่ อาติดหลานหรือหลานติดอาก็ไม่รู้ แต่ที่รู้ ๆ คือคนใกล้ชิดอย่างเขาหลงเสียยิ่งกว่าหลงแล้ว


               ตื่นแล้วเหรอครับ หิวข้าวยัง 


               อาเบลล์ยังไม่มาอีก


               ไม่เอา มือไม่สะอาดอย่าขยี้ตาครับรีบคว้ามือน้อย ๆ เอาไว้ก่อนจะยกขึ้นขยี้ตาตัวเอง คุณย่าเคยสอนเขาเอาไว้ตอนเด็ก ๆ ว่าไม่ควรทำ เดี๋ยวก็มา เอ้อ..วันนี้อาวินท์จะขับรถไปส่งที่คอนโดนะครับ แล้วพรุ่งนี้ก็จะรับไปโรงเรียนด้วย ปกติออกจากคอนโดกี่โมงรู้มั้ยเพิ่งคิดได้เมื่อกี๊เลย ไปส่งเย็นนี้พรุ่งนี้เช้าก็ต้องรับผิดชอบ เรียกว่าโชคสองชั้นได้มั้ย ไปรับไปส่งแบบนี้เรียกว่าเลเวลอัพแล้วได้หรือเปล่านะ


               ออกจากบ้านเจ็ดโมงค่ะอาวินท์


               อ้อ—


               ท่านประธานคะ รบกวนเข้าไปเซ็นเอกสารให้เกวเถอะนะคะ มันจะไม่ทันการณ์แล้วประโยคของร้องที่น้ำเสียงเป็นเชิงบังคับ เดี๋ยวเกวดูหลานให้ นอนอิ่มแล้วก็อย่างอแงค่ะ


               ดูพูดเข้า หาว่าเขาเป็นเด็กไปได้

              














               ชวินท์เร่งมือทำเอกสารเมื่อจวนจะถึงเวลาเลิกงานเต็มที ไม่ใช่ว่ากลัวสองอาหลานไม่รอหรอกนะ รายนั้นน่ะแค่เห็นกองงานก็ใจอ่อนไม่ปริปากบ่นสักคำหรอก แต่เขากลัวว่าจะมีเวลาอยู่กับสองคนนั้นน้อยต่างหากเล่า


               เชิญครับขานรับเสียงเคาะประตู กวาดข้าวของไปกองไว้มุมหนึ่งทำตัวว่าพร้อมกลับแล้ว


               ที่เหลือพรุ่งนี้ค่อยว่ากันนะ..


               พี่วินท์


               เข้ามาทำไมผิดคาด ไม่ใช่คนที่เขาตั้งตารอ แต่เป็นผู้หญิงน่ารำคาญคนนั้น มีธุระอะไร


               ไม่รู้ว่าคุณย่าเล็กไปพูดอะไร ทาบทามกันแล้วหรือไปตกลงกันอีท่าไหน ทั้งที่ผู้ชายออกจะชัดเจนว่าไม่มีใจให้ แถมบางครั้งชวินท์ก็ยังแสดงท่าทางจนออกนอกหน้า เธอคนนี้ก็ยังตีหน้ามึนเที่ยวป่าวประกาศว่านอกจากตำแหน่งงานที่ทำก็ยังพ่วงมาด้วยว่าที่คู่หมั้นของประธานบริษัท จนพนักงานต่างก็ก้มหัวให้เสมือนกับเป็นเจ้านายอีกคน ที่ไม่พูด ไม่ไล่เพราะยังเห็นแก่หน้าตาของครอบครัวทั้งสองฝ่าย แต่ถ้าทำตัวน่ารังเกียจไปมากกว่านี้ก็คงต้องจัดการให้เด็ดขาด


               ธรรมชาติสร้างผู้ชายให้คู่กับผู้หญิงเธอค่อย ๆ ก้าวเข้ามายืนตรงหน้า


               จะพูดอะไร


               เด็กคนนั้น..มีดีกว่าเอมตรงไหนคะ เขามีทุกอย่างเหมือนกับที่พี่วินท์มี


               ...


               เอมต่างหาก เอมต่างหากที่มีทุกอย่างที่พี่วินท์ต้องการเสื้อคลุมตัวนอกปลดออกทิ้งกองบนพื้น คงเหลือแค่เกาะอกสีเนื้อตัวบางที่ปกปิดสิ่งสงวน เอมมีทุกอย่าง แล้วเอมก็ให้พี่วินท์ได้ทุกอย่าง


               ออกไปเดี๋ยวนี้นะเอมิกา ไม่รักตัวเองก็เห็นแก่หน้าตาของพ่อกับแม่บ้างเขาตักเตือนอย่างใจเย็น ผู้หญิงคนนี้กำลังขาดสติ แล้วอีกอย่างที่เธอต้องเข้าใจ ผู้ชายไม่จำเป็นต้องคู่กับผู้หญิง


               ...


               เราทุกคนเกิดมาเพื่อคู่กับคนที่เรารัก..เหตุผลมันมีอยู่แค่นี้


               ไม่จริง เอมยอมทุกอย่าง..เอมรักพี่วินท์ รักมานาน เอมรักพี่หญิงสาวคว้ามือของคนที่เธอพร่ำบอกว่ารักนักหนาวางทาบที่หน้าอก แต่เพียงเสี้ยววินาทีเจ้าของมือคู่นั้นก็รีบกระชากออกเต็มแรง ทำไมล่ะคะ เอมบอกแล้วว่าให้พี่วินท์ได้ทุกอย่าง..เอมให้เธอจู่โจมอิงซบลงมาที่อก ใช้สองแขนกอดรัดเอาไว้ไม่ยอมปล่อย


               เป็นผู้หญิงอย่าทำตัวไร้ค่าชวินท์พยายามแกะมือที่ผสานกันบนแผ่นหลังของตัวเอง ตัดใจจากฉันแล้วออกไปจากที่นี่ซะเอมิกา


               คุณวินท์ครั—” บีรดลผิดเองที่ไม่เคาะประตู ขอโทษครับ


               โอ๊ย!! พี่วินท์!!” ร่างของหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวในห้องล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง


               ชวินท์ถูกสอนมาเหมือนกับเด็กคนอื่น ๆ เป็นผู้ชายต้องให้เกียรติผู้หญิง ไม่ทำร้ายไม่ด่าทอนินทาจะต่อหน้าหรือลับหลังก็ไม่ควร แต่แล้วยังไง ในเมื่อพูดดี ๆ ไม่ยอมฟังก็ต้องใช้วิธีนี้ เขาไม่ได้ตั้งใจจะผลักให้ล้มไปกองกับพื้นแบบนี้ แต่ด้วยอะไรหลาย ๆ อย่าง ทั้งรองเท้าส้นสูง ทั้งแรงที่ยื้อกันไปมา ภาพเลยออกมาเป็นแบบนี้


               บีรดลที่เพิ่งเข้ามาใหม่เลยรีบไปประคองเธอขึ้นมาด้วยสัญชาตญาณ หยิบเสื้อที่พื้นวางคุมบนหัวไหล่ให้ อยู่ท่ามกลางผู้ชายสองคน หากใครเข้ามาเห็นคนที่เสียหายก็ไม่พ้นตัวเธอเอง


               ออกไป


               พี่วินท์!” เธอร้องไห้ ปฏิเสธความหวังดีโดยการสะบัดตัวให้พ้นจากมือของเด็กฝึกงานคนนั้น


               ชวินท์โกรธ โกรธจนเลือดขึ้นหน้า แค่ไล่ออกไปให้พ้นก็ถือว่าเมตตาแล้ว ถ้าเขากับบีรดลต้องมาเข้าใจผิดกันเพราะเรื่องนี้ รับรองว่าพฤติกรรมของลูกสาวตระกูลดังได้ถึงหูบุพการีแน่  


               ...


               ถ้ายังไม่ยอมหยุด ฉันจำเป็นที่จะต้องไปพบพ่อกับแม่ของเธอ


               เสียงประตูปิดดังสนั่นด้วยแรงอารมณ์จนบีรดลแอบสะดุ้งเบา ๆ พอตั้งสติได้แล้วเลยเริ่มต้นจะพูดเรื่องที่ค้างไว้ เขาไม่ได้ติดใจกับสิ่งที่เห็นเมื่อครู่ ไม่ได้ต้องการคำอธิบาย แล้วก็ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย


               คุณวินท์


               เข้าใจไปว่ายังไง


               ครับ?”


               เมื่อกี๊มันไม่ได้มีอะไร อยู่ดี ๆ เขาก็ถอดเสื้อแล้วก็เข้ามากอดชวินท์ฟ้อง ผมไม่ได้สมยอม ไม่ได้ตั้งใจ แล้วก็ไม่ได้เต็มใจด้วย


               ครับ คุณวินท์ผลักเธอแรงขนาดนั้นผมก็พอรู้หรอกว่าไม่ได้เต็มใจบีรดลพูดไปตามสิ่งที่เห็น ท่านประธานคิดว่าเขาเป็นพวกผู้หญิงคิดมากหรือไง มีเหตุผลหรอกน่า


               เนี่ย! โกรธอยู่


               เจ้านายคว้ามือทั้งสองข้างของเขาไปจับ โกรธอะไร ไม่ได้โกรธ


               โกรธ! ไม่งั้นจะแทนตัวเองว่าผมทำไม โกรธแล้วทำตัวห่างเหินเหรอ เบลล์..อย่าทำแบบนี้


               ปั๊ดโถ่! ก็แค่หลุดปากเฉย ๆ หรอก


               เบลล์ไม่ได้ตั้งใจ มันแค่ชินปากคุยกับคุณหญิงอยู่บนรถนานสองนาน ใช้คำว่าผมเป็นร้อยคำได้ มันก็ต้องติดมาบ้างหรือเปล่า ช่างสังเกตเกินไปแล้ว ไม่ได้โกรธจริง ๆ ครับ..อันที่จริงเบลล์มีสิทธิ์อะไรจะไปโกรธเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยนี่


            บีรดลปิดปากฉับ ขืนพูดประโยคหลังไปมีหวังเจ้านายได้หาว่าเขาประชดประชันแน่ เปล่าเสียหน่อย ไม่ได้คิดมากอะไรแบบนั้น ท่านประธานแสดงออกชัดเจนว่าคิดยังไงกับเขาก็มองเห็นกันอยู่ แต่ก็อย่างที่ว่ามันเป็นเพียงสถานะที่รู้กันอยู่สองคน ในสายตาของคนอื่นก็เป็นแค่เจ้านายกับลูกน้องเท่านั้น ถ้าไปแสดงออกว่าหึงหวงในสถานะที่คลุมเครือเช่นนี้คงไม่ค่อยดีเท่าไหร่


               ทำไมถึงพูดว่าไม่มีสิทธิ์


               เบลล์พูดอะไรไปคุณวินท์ก็คิดมากหมดเลยท้อแล้วนะ บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรไงเล่า!


               คิดมากสิครับ ชอบมาก แคร์มาก รักมาก ก็ต้องคิดมากสิ จะคิดน้อยได้ไง


               ...รัก..มากงั้นเหรอ


               ไม่โกรธก็ไม่โกรธยอมแพ้แล้วก็ได้ แต่ผมตกใจมากเลย อยู่ดี ๆ เขาถอดเสื้อแล้วก็เข้ามากอดเอามือไปจับที่หน้าอกด้วย แต่ข้อนี้ไม่พูดจะดีกว่า


               เป็นผู้ชายประสาอะไร ตกใจเพราะโดนผู้หญิงกอดเนี่ยนะเขาหัวเราะ ตลกท่าทางของเจ้านาย คุณเอมิกาไม่ใช่ผีสักหน่อย


               ตกใจสิครับ..อุตส่าห์เก็บอกไว้ให้เบลล์ซบคนเดียวแท้ ๆท่าประธานบ่นอุบ แต่ครั้งนี้ผมไม่เต็มใจ จะไม่นับก็แล้วกัน


               ทำไมดูน่าสงสารทั้งน้ำเสียง ทั้งท่าทาง แค่โดนกอดเองมั้ยล่ะ


               ยังไม่หายตกใจเลยเนี่ยส่งสายตาให้ปริบ ๆ สงสัยเบลล์ต้องช่วยแล้ว


               ยังไ—”


               ยังพูดไม่ทันสุดคำร่างของเขาก็โดนดึงเข้าไปกอดจนจมูกชนที่หน้าอกของเจ้านาย กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงยังมีติดอยู่เลย แต่ยังไงกลิ่นของเจ้านายที่ได้สัมผัสบ่อย ๆ จากบนรถแล้วก็ข้าวของก็ยังแรงกว่า เคยได้กลิ่นแค่จาง ๆ พอมาโดนจัง ๆ แล้ว..


               หอมดีเหมือนกันนี่..


               ต้องให้เบลล์กอดลบรอย ไม่อย่างนั้นคืนนี้ฝันร้ายแน่เลยครับ


               เยอะโคตร..เจ้านายใครวะ!!


               พอแล้วครับดิ้นขลุกขลักจนอีกฝ่ายยอมปล่อย เบลล์ไม่ใช่ลิควิดนะถึงจะเอามาลบอะไรได้อะ


               เป็นสิครับชวินท์เถียง เบลล์ก็เป็นทุกอย่างสำหรับผมนั่นแหละ


               ฮื่ออ..กลับบ้านได้แล้ว พระพายรอแล้วครับแก้มจะแตกแล้วโว้ย!!


               หิวข้าวครับ..อยากกินสุกี้


               อะไรวะ..เปลี่ยนเรื่องเร็วไปไหน


               แห้งหรือน้ำครับ เดี๋ยวไปสั่งร้านข้างล่างให้


               ไม่ใช่คนพูดส่ายหัว อยากกินแบบที่ต้มในหม้อ


               ไม่ใช่อะไรหรอก ตอนกลางวันที่ห้างเห็นครอบครัวพ่อแม่ลูกในร้านตรงข้ามลวก ๆ ต้ม ๆ แล้วป้อนกันดูน่ารักดีเลยอยากลองทำบ้างแค่นั้นเอง


               อ้อ..แบบเอ็มเคใช่มั้ยครับบีรดลช่วยขยายความ


               ครับ แบบนั้นแหละใช่เลย


               ตอนเย็นแบบนี้คนเยอะแน่เขาเสนอทางเลือก ซื้อของแล้วไปทำกินที่คอนโดเบลล์แทนได้มั้ยครับ มีเตาไฟฟ้าอยู่พอดีวัตถุดิบคงไม่เยอะเท่าไหร่ หลัก ๆ ก็แค่ผักแล้วก็หมูสไลด์ อย่างอื่นอีกนิดหน่อยก็คงพอ พระพายจะได้ไม่ต้องนอนดึกด้วย


               ก็ดีครับ วันนี้ขอไปคอนโดกินสุกี้


               ...


               เดี๋ยวครั้งหน้าค่อยขอไป..กินเบลล์


               เพียะ!!


               อุ๊ย! เดี๋ยวนี้เพิ่มสกิลแล้วเหรอ กล้าตบปากเจ้านายเลยเหรอลูบปากป้อย ๆ ไม่เจ็บหรอกมือนุ่มขนาดนั้นอะ


               โดนตบแท้ ๆ แต่ทำไมมีความสุขงี้วะ


               ก็ดูคำพูดคำจา มันน่ามั้ยล่ะ!”


               คนอะไรทำหน้าดุยังน่ารัก มือก็นุ่มนิ่มจนกลัวว่าจะเจ็บที่มันกระทบโดนฟันของเขา


               เดี๋ยวก็สวมวิญญาณปวรรุจ ตบแล้วจูบเหมือนในจำเลยรักซะเลย


               เดี๋ยวจะโดนอีกที หมดเวลางานแล้วเบลล์ไม่เกรงใจนะก่อนจะนึกเอะใจ เดี๋ยวนะ พระเอกจำเลยรักนั่นชื่อหฤษฏิ์มั้ยล่ะ ปวรรุจนั่นคุณชายก็พอเหอะ


               รู้ว่าเรียนนอกมา แต่ความรู้รอบตัวก็ไม่ควรห่วยเกินเบอร์ขนาดนี้ป้ะ


               โหย ชอบอะ ชอบแบบนี้เลยแบบนี้แหละที่ใฝ่ฝัน สายโหดไม่หวานเจี๊ยบ


               ...



               ไม่สิไม่ได้ชอบแบบนี้..ชอบคนนี้ต่างหาก

              



100%

นั่งกอดอกยิ้มรว้าย ๆ มองคนเค้าจีบกัน


ฝากคอมเม้น ฝาก #คุณอาเบลล์ ให้ชื่นใจซักหน่อย แล้วตอนต่อไปจะรีบมาาาา



twitter : @nareeneeranan

Ask.fm : @nareeneeranan

เผื่อใครอยากติดต่ออะไร เชิญทางนี้นะคะ


ปล. ขอบคุณหลาย ๆ ท่านเลยที่ช่วยดูในเรื่องคำผิด คำที่เหมาะสมมากกว่า เราจะพยายามนำมาปรับใช้ แล้วทำให้ดีที่สุดนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.254K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,350 ความคิดเห็น

  1. #7315 Anantasuk-02 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 16:13
    โอ้ยยย พ่อไมโครเวฟอบอุ่นเกินเบอร์
    #7,315
    0
  2. #7103 jonginshi88 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 09:54
    อาวินท์หรือขนมครก หยอดเก่ง
    #7,103
    0
  3. #7082 Tayadech (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 20:33
    บ้าจริง หยอดเก่งขนาดนี้ไปขายหนมครกเถอะคุณวินท์
    #7,082
    0
  4. #7024 famlovemom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 06:57

    เขินแทนอาเบลล์เลยอะงื่อ-////-
    #7,024
    0
  5. #7009 khanittha13 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 09:15
    หยอดเก่งมากกก
    #7,009
    0
  6. #6978 Sujin.K (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 18:49
    จ้าาาาาาท่านประธานนนนน
    #6,978
    0
  7. #6964 baimint20 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 07:24
    น่ารักเกินไปแล้วค่ะ
    #6,964
    0
  8. #6946 MasKee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 00:52
    น่ารักมาก5555555
    #6,946
    0
  9. #6932 nuiguide (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 12:54
    เราอ่านเรายังรักพระพายเลย
    #6,932
    0
  10. #6906 pncmjs (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 07:52
    เอ็นดูความอาวินท์ ถ่ายรูปเก็บความทรงจำตลอดเวจริงๆ
    #6,906
    0
  11. #6864 aounie (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 21:26
    คนมันรักอะเนอะ อะไรกะดีไปหมด
    เอมนี่ไม่รักตัวเองเลยจริงไ
    #6,864
    0
  12. #6802 FDB88 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:22

    จ้า อะไรก็ดี ก็น่ารักหมดจ้า หมั่นไส้ / สงสารคุณหญิงอะ อยากคุยกับลูก อยากอยู่กับลูก แต่มันก็มีกำแพงกั้นอยู่ สู้ๆ

    #6,802
    0
  13. #6775 ojay2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:06
    ได้จ้าาา แบบนี้ก็ได้ 5555555
    #6,775
    0
  14. #6753 _jppm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:36
    เค๊ท่านประธานเค๊
    #6,753
    0
  15. #6722 maybee23 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 13:14
    ท่านประธานท่านจะเวอร์ตลอดไม่ได้นะ555555
    #6,722
    0
  16. #6673 MasKee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 16:19
    แหมๆๆๆ ท่านประธานนน
    #6,673
    0
  17. #6653 Benyapa_KS (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 18:55
    รำคาญท่านประธานจะผิดมั้ย555
    #6,653
    0
  18. #6611 pommys (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 14:49
    ชอบแบบนี้ ชอบคนนี้ จะเอาคนนี้
    #6,611
    0
  19. #6587 nysehun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 00:55
    งืออออ เเพ้ท่านประธาน
    #6,587
    0
  20. #6586 nysehun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 00:43
    ดี ดีไปหมด ตอนนี้คือ of the yearsss
    #6,586
    0
  21. #6544 Spices_smile (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 01:34
    หยอดเก่งมากค่าาาา
    #6,544
    0
  22. #6511 JJjiwirin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:31
    หมั่นไส้โว้ย
    #6,511
    0
  23. #6469 Freshen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 08:10
    หึยๆๆๆๆ คุณวี๊นนนน ร้ายไม่บริสุทธิ์ค่ะ ดูออก
    #6,469
    0
  24. #6463 kartook (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 01:14
    เขินไม่ไหวแล้ววว
    #6,463
    0
  25. #6450 nattida29 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 19:23
    คืออ่านไป เบ้ปากไป หยอดอยู่นั้นแหละอาวินท์ หวานจนเลี่ยนแล้วขร่ะ!
    #6,450
    0