╂ลม เจ้า เอย╂ #วอนสายลม - นิยาย ╂ลม เจ้า เอย╂ #วอนสายลม : Dek-D.com - Writer
×

    ╂ลม เจ้า เอย╂ #วอนสายลม

    โดย NEERANAN_

    ไม่มีผลพิสูจน์ว่าสายลมเป็นสื่อกลางแห่งความรักจริงอย่างที่โบราณว่าหรือเปล่า แต่มันเป็นสิ่งเดียวที่ 'องศา' ทำได้ และหวังว่า 'วศิลป์' จะได้ยินในสักวัน #วอนสายลม

    ผู้เข้าชมรวม

    4,787

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    33

    ผู้เข้าชมรวม


    4.78K

    ความคิดเห็น


    23

    คนติดตาม


    315
    หมวด :  นิยายวาย
    จำนวนตอน :  2 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  5 ม.ค. 64 / 12:00 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูรายการอีบุ๊กทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ




                   องศา เป็นชื่อที่ติดตัวเขามาตั้งแต่เกิด มันคือชื่อเรียกของหน่วยวัดขนาดของมุม หรือเป็นหน่วยวัดอุณภูมิของอากาศก็ได้ เขาไม่เคยรู้ที่มาที่ไปของคำที่เป็นทั้งชื่อเล่นควบชื่อจริงของตัวเองเลยว่าเป็นมาอย่างไร รู้แค่ว่ามันไม่ได้มีคนใช้เยอะแยะเหมือนพวกสมศักดิ์ สมชาย อะไรทำนองนั้น ซึ่งนั่นถือว่าเป็นข้อดี หากมีอยู่เพียงคนเดียวที่จะอธิบายได้ แต่ยังไม่ทันได้ถามเธอก็หนีขึ้นไปอยู่บนสวรรค์เสียแล้ว 


            มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่คอยเตือนใจองศาอยู่เสมอ คำว่าเดี๋ยวก่อน เดี๋ยวค่อย ถึงเวลาที่อยากทำ อาจไม่ได้ทำ


                   องศาเป็นเจ้าของร้านกาแฟเล็กๆ ในอำเภอเชียงคาน ร้านตั้งอยู่ติดกับริมแม่น้ำโขง คั่นกลางระหว่างประเทศไทยและลาว ช่วงนี้อากาศที่นี่กำลังเย็นสบาย เพราะอยู่ในช่วงปลายปี เป็นฤดูหนาวที่องศาชอบแต่กลับไม่ค่อยถูกกับมันสักเท่าไหร่ เนื่องจากพออากาศเย็นลงมันมักจะพาอาการคัดจมูกติดไม้ติดมือมาด้วยเสมอ สำหรับคนอื่นๆ ความโชคดีอาจจะเป็นการถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง หรือสอบติดมหาวิทยาลัยในฝัน แต่ความโชคดีสำหรับองศาคือการไม่เป็นไอ้โรคภูมิแพ้นี่


                   ...ซึ่งเขาโชคร้าย...


            มีแต่คนหาว่าเขาบ้า สติไม่ดี ที่รู้ว่าตัวเองเป็นภูมิแพ้อากาศ แล้วยังจะย้ายมาอยู่ในที่ๆ อากาศเย็นจัดแบบนี้ ไม่รู้ว่าห่วงอะไรกันไปมากมาย ถึงอยู่กรุงเทพฯ ต่อไป ก็แพ้ฝุ่น แพ้ควันรถอยู่ดี อย่างไรเสียก็ต้องกินยา ค่าเท่ากันไม่ใช่หรือไง


                   เก้าโมงตรงองศาหมุนป้ายหน้าร้านเป็นคำว่า OPEN เหตุผลที่ต้องเลือกใช้ภาษาอังกฤษก็เพราะว่าแหล่งที่ตั้งของร้านนอกจากจะเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ก็ยังเป็นสถานที่ที่มีนักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างชาติแวะมาเยี่ยมเยียนอยู่บ่อยๆ หนึ่งตัวช่วยที่ทำให้เขาคลายความเหงาลงไปได้ก็คือคนแปลกหน้าที่ผ่านไปผ่านมา ใครจะคิดว่านักท่องราตรี วัยรุ่นรักสนุกอย่างองศา จะตัดสินใจเกษียณตัวเองตั้งแต่อายุเพียงยี่สิบห้าปี นำเงินเก็บครึ่งหนึ่งมาลงทุนเปิดร้านกาแฟโง่ๆ ที่อดีตเคยคิดว่ามันโคตรไร้สาระเลย

        

           ของขวัญวันเรียนจบคือการเลิกกันคนรักที่คบกันมาเกือบสามปี สาเหตุเกิดจากความงี่เง่า เห็นแก่ตัวขององศาเองทั้งนั้น ซึ่งกว่าจะลดทิฐิ กว่าจะสำนึกได้ว่าผิด กลับมานั่งน้ำตาเช็ดหัวเข่าก็แก้ไขอะไรไม่ทันเสียแล้ว ถัดมาอีกสองปีสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจสิ่งเดียวที่เหลือฟ้าก็มาพรากไป แม่ตรวจเจอมะเร็งระยะสุดท้าย หมดหนทางรักษา สองแม่ลูกนั่งนับเวลาถอยหลังจนกระทั่งเธอจากไป องศาตัดสินใจย้ายชีวิตตัวเองจากหนุ่มพนักงานบริษัทอนาคตไกล มาเป็นเจ้าของร้านกาแฟเล็กๆ ที่มีเก้าอี้อยู่ไม่ถึงสิบตัว ไม่สนคำตักเตือนของผู้ใหญ่ว่าคิดผิดที่เลือกทิ้งอนาคตของตัวเอง ทิ้งความก้าวหน้าในชีวิตไปทำอะไรโง่ๆ     


                   ตอนนี้ไอ้ร้านกาแฟโง่ๆ นี่แหละ ที่เป็นตัวแทนของเพื่อน ครอบครัว และคนรัก


                   เสียงกระดิ่งหน้าประตูดังขึ้น เป็นจังหวะเดียวกันกับที่องศาลุกยืนเตรียมต้อนรับลูกค้าคนแรกของวัน

                 


                   “สวัสดีครั—”


                   ...


                   องศา?”


                   พี่วศิลป์




    #วอนสายลม


    ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น