ย้อนเวลาแก้ไขชะตาชีวิต

ตอนที่ 80 : ความน่าจะเป็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,148
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 487 ครั้ง
    9 ต.ค. 63

13ปีภายในมิติผ่านไปมีความเปลี่ยนแปลงมากมายความเจ็บปวดที่ต้องเจอในทุกวันหล่อหลอมให้ร่างกายและจิตใจของฮิมให้เติบโตขึ้น ทันทีที่ตรวจสอบสถานะของตัวเองเสร็จฮิมก็ออกมาด้านนอกทันที ฮิมออกมาจากห้องในช่วงบ่ายของอีกวันหนึ่งทันที่ลงไปในส่วนของห้องรับแขกก็เจอลูกน้องส่วนหนึ่งอยู่ในนั้น

"มีอะไรกัน"ฮิมทักขึ้น

"นาย"เดม่อนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงโล่งใจเมื่อหันมาตามเสียแล้วเจอกับฮิม

"คนงานเจอถ้ำตรงภูเขาลูกเตี้ยท้ายไร่ครับ"เชสเป็นคนตอบ

"แล้วมันยังไงมันไม่ปกติยังไง"ฮิมถามกลับ เขาไม่เข้าใจว่าพวกลูกน้องเขาจะตื่นเต้นทำไมมันก็แค่ถ้ำภูกเขาที่ไหนก็มักจะมีถ้ำด้วยกันทั้งนั้น

"ครับนาย แต่ไอ้ถ้ำที่คนงานไปเจอมันทะลุผ่านไปถึงพม่าเลยครับนาย"ลูกน้องคนหนึ่งพูดขึ้น

"ถ้ำลอดอย่างนั้นเหรอ"ฮิมถามขึ้น ฮิมเริ่มให้ความสนใจในถ้ำเพราะถ้ำนี้หรือเปล่าที่เสี่ยวินัยถึงมาขอซื้อที่ของเขา

"ครับนายมันลอดผ่านไปได้ถึงพม่าเลย อาจใช้เวลาเดินทางอยู่หลายชั่วโมงอยู่"ลูกน้องคนเดิมพูดขึ้น

"ใครเป็นคนเจอ"ฮิมถามขึ้น

"คนงานชื่อชาติครับ ผมให้คนงานไปถางหญ้าท้ายไร่เตรียมพื้นที่สร้างโรงเพาะกล้า"เดม่อนพูดขึ้น

"หลังจากที่พวกคนงานถางหญ้าตรงที่เดม่อนสั่งเสร็จ หัวหน้าคนงานเห็นว่าแถวๆภูเขาใกล้น่าจะทำที่พักให้คนงานนั่งกินข้าวก็เลยเคลียร์พื้นที่ต่อ"เชสพูดเสริมขึ้น

"เข้าไปสำรวจมาแล้วใช่ไหม"ฮิมถามขึ้น

"ครับ ภูเขาลูกนั้นอยู่ท้ายไร่เดินเท้าราว3ชั่วโมงก็ถึงพม่า มันเหมือนว่าภูเขาลูกนั้นมันตั้งอยู่ระหว่างประเทศไทยกับพม่านายจะให้ทำยังไงครับ"เดม่อนรายงานต่อ

"เป็นถ้ำลอดธรรมชาติหรือเปล่าแล้วอีกฝั่งหนึ่งไปโผล่ที่ไหน"ฮิมถามขึ้น

"ครับนายเป็นถ้ำลอดธรรมชาติแต่จากการสำรวจเหมือนอีกฝั่งก็มีการพบถ้ำนี้อยู่ก่อนแล้วเพราะปากถ้ำถูกเปิดไม่มีพวกหญ้าหรือเถาวัลย์ขึ้น แต่เป็นที่ไหนหรือที่ของใครเรายังไม่รู้ครับ"เดม่อนพูดขึ้น

"ปิดปากถ้ำ จะสร้างอะไรก็สร้างไป...ให้คนไปเฝ้าจนกว่าจะปิดปากถ้ำเสร็จ มีการเคลื่อนไหวอะไรแปลกๆก็มารายงานไม่ต้องเข้าไปยุ่งบอกคนงานด้วย"ฮิมพูดขึ้นก่อนสั่งให้ทุกคนแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง

.......................................

"(อยากได้อะไรเพิ่มไหม)"ฮิมต่อสายหาปุญในวัยรุ่งขึ้นเพื่อถามถึงสิ่งที่ขาด

"(พอดีเลยมึง พวกกูกำลังเจอปัญหา)"ปุญพูดขึ้น

"(มีอะไรว่ะกูกำลังไป)"ฮิมถามกลับ

"(ทั้งนักเรียน อาสาสมัครหลายคนปวดท้อง น่าจะอาหารเป็นพิษ ท้องเสีย อาเจียนตลอด)"ปุญตอบกลับ

"(คณะแพทย์ที่ไปด้วยกันล่ะวะพอช่วยได้ไหม)"ฮิมถามขึ้น

"(ก็ช่วยๆกันดูนั้นแหละแต่ทั้งยาทั้งคนไม่พอว่ะศึกษาแพทย์บางคนก็ป่วย)"ปุญตอบกลับ

"(อาการหนักไหมเอาคนส่งโรงพยาบาลบ้างหรือยัง)"ฮิมถามขึ้น

"(คนที่อาการหนักๆก็พึ่งส่งลงไปโรพยาบาลแต่เดินทางลำบากรถมีไม่พอด้วย")ปุญตอบกลับ

"(เออๆกูจะรีบไป")ฮิมตอบกลับพร้อมวางสาย

.........................

"เดม่อนอยู่ไหน"ฮิมถามขึ้นเมื่อลงมาด้านล่าง

"อยู่ในห้องครับเดี๋ยวผมไปตามมาให้"บอดี้การ์ดคนหนึ่งตอบกลับพร้อมไปเรียกเดม่อน

"ครับนาย"เสียงเดม่อนดังขึ้นเมื่อเดินเข้ามาพบฮิมในห้องรับแขก

"ฉันจะขึ้นดอยไปค่ายอาสาของยืมรถหน่อยแล้วช่วยไปคัดคนที่ทำงานก่อสร้างตามฉันไปด้วย"ฮิมพูดขึ้น 

เรื่องอาการป่วยของอาสากับชาวบ้านฮิมสามารถจัดการได้ แต่เมื่อเกิดเรื่องขึ้นคงต้องมีการพักผ่อนกันเกิดขึ้น กำหนดการค่ายอาสาก็ล่าช้าลงโครงการสร้างเรือนพักให้นักเรียนก็คงไม่แล้วเสร็จตามกำหนด ฮิมไม่อยากให้ความตั้งใจของพวกเพื่อนๆพี่ๆผิดหวังจึงใช้คนของตัวเองในการช่วยเหลือ

"ค่ายอาสามีปัญหาหรือครับ"เดม่อนถามขึ้น

"อืม อาหารเป็นพิษน่ะเรื่องคนป่วยฉันจัดการเอง แต่โครงการช่วยเหลือเด็กนักเรียนกับชาวบ้านอาจไม่ทันกำหนด"ฮิมตอบกลับ

"ครับผมจะเตรียมคนเตรียมของแล้วตามนายไปให้เร็วที่สุด"เดม่อนตอบกลับ

'มิร่าช่วยดูยาสำหรับ200คมมาให้ที'ฮิมพูดขึ้น

'นายคิดว่ามีคนป่วยเยอะขนาดนั้นเลยหรือไง'มิร่าถามกลับ

'ก็ดีกว่าขาด'

'แล้วคนที่ถูกส่งลงมาล่ะนายจะช่วยไหม'มิร่าถามขึ้น

'พวกนั้นคงถึงมือหมอก่อนฉันจะถึงดอยแล้วไม่น่าเป็นห่วงมาก'

ฮิมออกเดินทางด้วยรถไทรอัล(Trial) หรือบางคนก็จะเรียกมอเตอร์ไซค์ไต่เขา รถจำพวกนี้จะมีเบาะที่เตี้ยเพราะคนขับแทบจะไม่ต้องนั่งส่วนมากจะยืนโดดไปโดดมาซะมากกว่า ไทรอัลแดงดำคันคันงามจากสเปน 280cc เครื่องสูบเดียว ระบายอากาศด้วยน้ำ เกียร์ 6 สปีด กระบอกสูบ 72.5 มม.น้ำหนัก65กก. ซึ่งเป็นเดม่อนที่ซื้อมาได้ไม่นานมานี้ด้วยเหตุผลที่ว่าเอาไว้ขี่สำรวจพื้นที่บนภูเขาในพื้นทีไร่ธนา

แต่ก่อนที่ฮิมจะได้ออกเดินทางก็ต้องขมวดคิ้วกับอุปกรณ์เซฟตี้ที่เดม่อนจัดไว้ให้ เสื้อแขนยาวเพื่อกันแดดลม กางเกงขายาวผ้ายืดเข้ารูป รวมถึงถุงมือไทรอัล ที่มีความบางเป็นพิเศษหน้ามือเป็นหนังบางไม่ลื่นหลังมือเป็นผ้าใยสังเคราะห์ รองเท้าบูช การ์ดศอก การ์ดเข่า หมวกกันน็อค แต่ถึงจะมีมากมายขนาดนั้นฮิมก็เลือกหยิบเพียงถุงมือกับหมวกกันน็อคแล้วขี่ไทรอัลคันงามออกไป

ถึงพื้นที่จะไม่ถึงกับทุรกันดารมากแต่ถ้าไม่ใช้รถไทรอัลที่มีความคล่องตัวสูงก็คงจะเดินทางช้ากว่านี้...เพียง2ชั่วโมงครึ่งฮิมก็ถึงจุดหมายปลายทางที่ปกติต้องใช้เวลาเดินทางเกือบ4ชั่วโมง

"ไงมึง คนป่วยเป็นไงบ้าง"ฮิมถามขึ้นขณะที่ก้าวยาวๆไปทางปุญที่ยื่นจับกลุ่มกับคนอื่นๆอยู่

"บางคนอาการดีขึ้นบางคนอาการแย่ลงนี้ก็รอรถกันอยู่"ปุญพูดขึ้นด้วยท่าทางกังวล

"เอาไปแจกจ่ายให้คนป่วยกินน่าจะช่วยได้เยอะ"ฮิมพูดขึ้นพร้อมหยิบยาที่ให้มิร่าช่วยเตรียมให้ออกจากกระเป๋า

"จะว่าโชคดีที่มึงมาช้าก็ยังไงอยู่"ปุญพูดขึ้นก่อนที่จะส่งขวดยาให้คนอื่น

"ไอ้แบงก์กับไอ้หลามล่ะ"ฮิมถามขึ้นขณะที่เดินตามปุญ

"ไอ้แบงก์ก็อาหารเป็นพิษแต่ไม่เป็นอะไรมากไอ้หลามดูอยู่"ปุญพูดไปเดินไปไม่นานก็เดินมาถึงที่พักผู้ป่วยและนั้นเองฮิมก็เห็นเพื่อนทั้งสองคนของเขา

"แบงก์กินยา"ปุญพูดขึ้นก่อนที่จะนั่งลงข้างๆเตียงผู้ป่วย

"รู้หรือยังว่าเกิดอะไรขึ้น"ฮิมถามขึ้น

"ยังเลยว่ะมั่วแต่ยุ่งกับผู้ป่วยจนยังไม่ได้ตรวจสอบอะไรเลย"ฉลามพูดขึ้นหลังจากลุกออกมาให้ปุญเข้าไปป้อนยาแบงก์

"ก็กินข้าวเช้ากันตามปกติ แต่จากนั้นไม่นานนักเรียนก็เริ่มมีอาการตอนแรกพวกครูคิดว่าเด็กๆมีอาการไม่มาก เลยให้พักห้องพยาบาลของทางโรงเรียนก่อน หลังจากนั่นก็เป็นพวกนักศึกษากับพวกชาวบ้านที่มาช่วยงาน"ฉลามเล่าเหตุการโดยรวมให้ฮิมฟัง 

"ดีขึ้นไหมมึง"ฮิมถามขึ้นเมื่อเห็นแบงก์มองพวกเขาทั้งสามคนสลับกันไปมา

"อือมั้ง ไม่ปวดท้องแล้วแต่ไม่มีแรงว่ะ"แบงก์

"งั้นมึงก็พักไปก่อนแล้วกัน"ฮิมพูดขึ้น 


ถึงฮิมจะช่วยรักษาอาการป่วยให้แล้ว แต่การฟื้นฟูร่างก็ต้องอาศัยเวลาตามปกติ ฮิมไม่อยากให้การรักษาครั้งนี้เป็นที่แปลกใจมากนัก


"แล้วพวกพี่คิมอ่ะ"ฮิมถามขึ้นเพราะไม่เห็นปุญจะรีบเอายาไปให้กลุ่มพวกพี่วิศวะปีสาม

"มัวแต่วุ่นเรื่องค่ายจนไม่ได้กินข้าวเช้าเลยไม่เป็นไร"ปุญพูดขึ้นพร้อมถอนหายใจ

"ยังไงตอนนี้อาหารกับน้ำที่นี้ก็ยังไม่ปลอดภัย"ฮิมพูดขึ้น


"(เดม่อนนายจะขึ้นมาหรือยัง)"ฮิมเดินออกมาจากโรงพักฟื้นแล้วต่อสายหาเดม่อนทันทีที่ได้ยินเรื่องราวทั้งหมด

"(ครับตอนนี้ผมได้ของครบแล้วกำลังจะออกเดินทาง)"เดม่อนตอบกลับ

"(ช่วยซื้ออาหารกับน้ำมาด้วยฉันไม่มั่นใจว่าอาหารกับน้ำที่นี้จะสะอาดพอ)"ฮิมตอบกลับ

ฮิมเป็นห่วงเรื่องโรคติดต่อทางอาหารและน้ำ โรคอุจจาระร่วง โรคอาหารเป็นพิษ โรคบิด อหิวาตกโรค และไข้ไทฟอยด์ หรือไข้รากสาดน้อย โรคเหล่านี้เกิดจากการรับประทานอาหารหรือดื่มน้ำที่ปนเปื้อนเชื้อแบคทีเรีย ไวรัส โปรโตซัว หนอนพยาธิฯ หากได้รับเชื้อจะมีอาการปวดท้อง ถ่ายเหลวมากกว่า3ครั้งต่อวัน หรือคลื่นไส้ อาเจียน มีไข้ อุจจาระอาจพบเยื่อมูกและมีเลือดปน ในบางรายมีอาการรุนแรงอาจทำให้เสียชีวิตได้ 

"ตอนนี้ทุกคนอาการดีขึ้นแต่ยังคงต้องพักกันไปก่อน"ฉลามพูดขึ้น

"เรื่องอาการป่วยของทุกคนไม่น่าเป็นห่วงแล้ว แต่เรื่องโครงการจะเอาไงดีวะ"แบงก์ที่ดีขึ้นจนสามารถลุกขึ้นมานั่งพิงฝาเรือนพูดขึ้น

"กูก็ไม่รู้เหมือนกันอาจจะต้องพักไปก่อนกำหนดเดิมเวลาก็แทบจะไม่มีอยู่แล้วพอมาเจอเรื่องแบบนี้อีก"ปุญพูดขึ้น

"เดี๋ยวคนของกูตามมา"ฮิมพูดขึ้น

"คนของมึง?"ปุญถามขึ้น

"เอ่อ! คนของกู กูรู้ว่ากำหนดการมันถูกวางไว้มันจำกัด แล้วมาเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกยังไงก็ไม่ทัน แต่พวกมึงกับพี่ๆอุสาทำกันมาขนาดนี้ไหนจะความหวังของเด็กๆอีก"ฮิมอธิบายเพิ่ม

"...มึงนี่มัน โคตรสุดเลยว่ะมาให้กูจูบเหม่งหน่อยมา - 3-"ปุญเงียบไปพักนึงก่อนจะพูดขึ้นและทำท่าจะเข้าไปจูบฮิม

"เข้ามากูต่อยจริงนะ"ฮิมพูดขึ้นพร้อมดันหน้าปุญไว้ แบงก์กับฉลามต่างถอนหายใจโล่งอกกับเหตุการณ์นี้ แล้วยิ้มอ่อนให้กับสองเพื่อนสนิทตรงหน้าที่อีกคนยังพยายามเข้าไปจูบกับอีกคนที่ยังคงดันหน้าของฝีกฝ่ายออกไป

"คิมผัวมึงนอกใจวะ"เสียงของนาวินดังขึ้น

"เป็นภาพสวีทที่สยองมา"นาวาพูดเสริมขึ้น


"ผัวพ่อง!!"เสียงคิมดังขึ้นพร้อมสายตาเหวี่ยงๆเมื่อได้ยินที่เพื่อนของตัวเองพูด


"สวีท! ใช่ก็เหี้ยแล้วพี่"ปุญที่ได้ยินเสียงของรุ่นพี่ปีกสามก็ตอบกลับทันทีเช่นกัน

"สวัสดีครับพี่ เป็นไงบ้าง"ฮิมทักขึ้นเมื่อเห็นว่าเป็นพวกพี่ปีสามเดินเข้ามา

"ไม่เป็นไร ยาที่มึงเอามาดีชิบหายได้มาจากไหนวะ"ไผ่ถามขึ้น

"จากโรงพยาบาลNPW"ฮิมตอบกลับทันทีเข้าหาทางออกเรื่องยาไว้ก่อนแล้ว

"ขอบใจมึงมากนะพวกกูไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น"ไผ่พูดขึ้น

"ที่นี้ไม่มีระบบประปามันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ น้ำที่เอามาใช้ก็คงเป็นน้ำจากลำธารธรรมชาติ"ฮิมพูดขึ้น

"คิม แล้วจะเอาไงกับโครงการช่วยเหลือเด็กดีวะ"ไผ่ที่ยังไม่รู้เรื่องคนของฮิมถามขึ้น

"ไม่เป็นไรแล้วพี่เดี๋ยวคนของไอ้ฮิมขึ้นมาช่วย"ปุญตอบกลับ

พี่ปีสามที่ได้ยินต่างเงียบก่อนจะอ้าปากตาโตแล้วถามซ้ำอีกคนละประโยคก่อนที่ฮิมจะพยักหน้ายืนยัน จากเหตุขัดข้องที่ไม่รู้จะแก้ยังไงกลับผ่านไปได้ เพียงแต่รอคนที่จะมาถึงเพียงเท่านั้น หลังจากที่รู้แล้วว่ากำหนดการเดิมยังมีโอกาสเป็นไปได้ทุกคนก็แจ้งข่าวกับพวกที่เหลือ เมื่อทุกคนรู้เรื่องก็เริ่มปรับเปลี่ยนหน้าที่กันใหม่ คนที่ป่วยก็พักผ่อนไปส่วนที่เหลือก็เริ่มการเคลียที่ทาง

'เป็นอะไรหรือเปล่า'เสียงของมิร่าดังขึ้นเมื่อฮิมเดินสำรวจที่ทางอยู่ๆก็หยุดเดินแล้วหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่

'เหมือนมีคนแอบมองฉันอยู่'ฮิมตอบกลับ

'ก็มีอยู่หลายคนที่แอบมองนาย'

'ไม่ใช่แบบนั้นความรู้สึกไม่เหมือนกัน คนๆนี้ที่แอบมองเพื่อระวังภัยมากกว่า'ฮิมพูดขึ้น

'ฉันตรวจสอบไม่ได้'มิร่าพูดขึ้น

'ไม่เป็นไร'ฮิมตอบกลับ เขารู้ถึงขีดความสามารถของมิร่าถ้าไม่เกี่ยวข้องกับระบบอิเล็กทรอนิกส์ก็เป็นเรื่องยากที่มิร่าจะตรวจสอบให้ได้ 

"ตามมาทำไม"ฮิมถามขึ้นเมื่อผู้แอบซ้อนเปิดเผยตัว

"...คุณ เออคือดิ..ดิฉัน เออ"สาววัยกลางคนตอบกลับแบบอ้ำอึ้งพร้อมถอยห่างฮิมอย่างลนลาน

"หยุด แล้วตอบคำถามมา"ฮิมไม่ได้เดินตามแต่สั่งขึ้นพร้อมแรงกดดัน

"...ขออภัยที่ทำแบบนี้แต่เพื่อความปลอบภัยของของครอบครัว"สาววัยกลางคนทรุดลงกับพื้นก่อนที่จะรู้ขึ้น

"ทำไมถึงคิดว่าผมจะเป็นภัยกับครอบครัวคุณ"ฮิมถามกลับพร้อมสำรวจค่าสถานะ

"...ความแข็งแกร่งของคุณ"สาววัยกลางคนยังคงตอบคำถามแบบที่ฮิมไม่เข้าใจ

"แล้วยังไง ขอแบบที่ไม่ต้องถามเพิ่มอีกได้ไหม"ฮิมเริ่มหงุดหงิดกับการตอบคำถามของผู้หญองตรงหน้า

"...ขออภัยคุณอย่างพึ่งโกรธ หากจะให้เล่าทั้งหมดมันคงจะยาวแต่เพื่อให้คุณหายสงสัย ฉันและครอบครัวเราหนีจากผู้ล่ามาอยู่ที่นี้เมื่อสองปีก่อน ซึ่งผู้ล่าก็เป็นแบบคุณ"

"...."ฮิมขมวดคิ้วทันทีที่สาววัยกลางคนพูดเสร็จ

"อย่างพึ่งโกรธค่ะ ที่ว่าเป็นแบบคุณคือ...ไม่ใช่มนุษย์ปกติ"สาววัยกลางคนอธิบายต่อแต่ปลายประโยคเสียงแผ่วเบา

"...แล้วรู้ได้ยังว่าผมไม่ปกติ"ถึงคำตอบจะทำให้ฮิมไม่พอใจถึงคำว่าไม่ใช่มนุษย์ปกติแต่ก็ยังถามออกไปด้วยท่าทางนิ่งๆ

"สามีของดิฉันบอก"สาววัยกลางคนตอบกลับ

"เขาสั่งให้คุณมาตามผม"

"เปล่าๆ เขาบอกให้ฉันอยู่ห่างๆคุณ แต่ฉันเป็นห่วงครอบครัวก็เลย ก็เลย"

"ตามผมมา...เอาล่ะผมไม่ใช่ผู้ล่าอะไรนั้นไม่ต้องเป็นห่วงแต่ผมอยากคุยกับสามีคุณเขาคงไม่ใช่มนุษย์ปกติใช่ไหม"ฮิมพูดขึ้น

"..."เหมือนเธอกำลังตัดสินใจ สาววัยกลางคนเงียบไปสักพ้กก่อนที่จะพยักหน้าตอบกลับ แต่ก่อนที่ทั้งสองจะพูดคุยกันต่อเดม่อนก็เดินเข้ามาฮิมจึงบอกไปว่าจะตามไปพูดคุยอีกครั้งไม่ต้องคิดอะไรมาก  

"นายครับทุกอย่างเรียบร้อยแล้วครับ"เดม่อนพูดขึ้น

"ลำบากหน่อยนะขอบใจนายมาก"ฮิมพูดขึ้นแล้วเดินกลับไปในหมูบ้านโดยมีเดม่อนเดินตามหลัง

"เป็นไงบ้างขาดไรอีกไหมว่ะ"เมื่อเดินมาถึงก็ร้องถามปุญที่ยืนมองคนงานช่วยกันขนของลงจากรถ

"น่าจะพอ พี่เดม่อนเล่นขนมาขนาดนี้"ปุญพูดขึ้นพร้อมหันไปมองรถ6ล้อ2คันที่มีข้าวของเต็มไปหมดและรถบรรทุกน้ำขนาด6,000ลิตรอีก 2 คัน

"รถน้ำผมไปขอความช่วยเหลือจากท่านผู้ว่ามาครับ"เดม่อนพูดขึ้นเพราะเห็นว่าฮิมมองไปที่รถบรรทุกน้ำที่มองยังไงก็เป็นของทหาร 

"คุณกิตติพงษ์ เป็นตัวแทนของผู้ว่าช่วยดูแลครับนาย"เดม่อนพูดขึ้นเมื่อมีชายวัยกลางคนเดินตรงเข้ามาหาเขา

"สวัสดีครับ ขอบคุณในความช่วยเหลือ"ฮิมพูดขึ้น

"ไม่เป็นไรครับจริงๆทางเราต้องขอบคุณพวกคุณมากกว่าที่ช่วยเหลือเด็กๆและชาวบ้าน"กิตติพงษ์พูดขึ้น 

"งั้นคงต้องขอบคุณพวกเด็กๆน่ะครับที่ทำโครงการช่วยเหลือชาวบ้านครั้งนี้ขึ้นมา"เดม่อนพูดขึ้น เมื่อกิตติพงษ์ได้ยินที่เดม่อนพูดก็หันไปมองทางฮิมและปุญ

"มันเป็นโครงการของพวกรุ่นพี่น่ะครับ"ปุญที่ยืนฟังอยู่พูดขึ้น

"เป็นโครงการที่ดีทางเราเองก็อยากจะช่วยเหลือและพัฒนาทุกพื้นที่ในจังหวัดล่ะนะ...แต่มันก็ติดๆขัดๆอยู่ในหลาย     เรื่อง"กิตติพงษ์พูดขึ้นก่อนเสียงจะเบาลงในช่วงท้ายแต่ก็พอให้พวกฮิมได้ยิน

"ครับ ผมเข้าใจมันต้องใช้เวลาและอะไรอีกมาก แต่ถ้าหากคุณกิตติพงษ์มีอะไรให้ทางไร่ธนาช่วยเหลือก็เชิญที่ไร่ได้นะครับ"ฮิมพูดขึ้น เขาเข้าใจดีว่าอะไรมีส่วนเกี่ยวข้องที่ทำให้การช่วยเหลือชาวบ้านติดขัดบ้างและหนึ่งในนั้นก็คงเป็นเงามืดขนาดใหญ่ที่คอยหาผลประโยชน์มิควรให้ตัวเอง

"ขอบคุณมากครับ"กิตติพงษ์พูดขึ้นอย่างสุภาพ มันอาจจะดูแปลกๆที่ชาววัยกลางคนแถมด้วยหน้าที่การงานก็ออกจะสูงต้องมาพูดจากแบบนี้กับนักศึกษาแต่จะให้เขาพูดยังไงในเมื่อนักศึกษาหนุ่มตรงหน้าคือนายใหญ่ของไร่ธนา

"ยังไงผมขอตัวไปดูแลเรื่องน้ำต่อนะครับ"กิตติพงษ์พูดขึ้นอีกครั้งเมื่อได้รับคำตอบรับสั้นๆก็หันหลังกลับไปที่รถน้ำ 

"ครับ"

"มันก็เป็นซะแบบนี้แก้ไขอะไรไม่ได้เลยเหรอว่ะ"ปุญบ่นขึ้น เขาเองก็พอจะเข้าใจความหมายของกิตติพงษ์

"หึ!!"เสียงจากฮิมดังขึ้นเป็นอันว่ารู้แก่ใจดี

"ตอนกูเดินดูรอบๆหมูบ้านเห็นมีธารน้ำรอบๆชาวบ้านน่าจะใช้น้ำจากที่นั้น"ฮิมพูดขึ้น

"อืมกูถามมาแล้วที่นี้ไม่มีน้ำประปาใช้อย่างที่มึงบอกจริงๆ ส่วนมากก็สูบน้ำขึ้นมากรองก่อนใช้งาน"ปุญพูดขึ้น

"แค่นั้นเชื้อโรคมันไม่หมดหลอก"ฮิมขมวดคิ้ว

"หรือมึงเดินท่อประปาเข้าหมูบ้าน"ปุญถามขึ้น

"พ่อง!! มึงคิดได้ไงต่อท่อประปามันทำได้ที่ไหนกันล่ะ...ถ้าเป็นติดตั้งเครื่องกรองน้ำก็ว่าไปอย่าง"ฮิมพูดขึ้น

"เออว่ะ มึงก็ทำดิ"ปุญพูดขึ้นเหมือนมันเป็นเรื่องง่ายๆ

"พูดง่ายเนอะมึง"ฮิมพูดขึ้นและเขากำลังใช้ความคิด

"ทำเถอะครับนายสงสารพวกชาวบ้านไหนจะเด็กๆอีก ผมได้ยินมาว่านี้ไม่ใช้ครั้งแรกที่เกิดขึ้น"เดม่อนที่ยืนอยู่พูดขึ้น

"...ตอนนี้ดูแลเท่าที่ได้ไปก่อนขอฉันใช้เวลาคิดหน่อย"ฮิมพูดขึ้น

"ครับ/ได้"สองหนุ่มต่างวัยตอบขึ้นพร้อมกัน

"กูจะไปบอกพวกพี่ๆว่ามึงจะติดตั้งเครื่องกรองน้ำให้ชาวบ้าน"ปุญพูดขึ้นก่อนจะเดินไปหารุ่นพี่ปีสาม

"มึง! ไอ้เหี้ยปุญฟังไม่ออกหรือไงว่าคิดก่อน"ฮิมเสียงดังลั่นแต่เพื่อนตัวดีก็ไม่ใส่ใจเพียงยกมือขึ้นมาโบรกไปมาไม่หันกลับมามองเขาแต่อย่างใด

เมื่อเป็นแบบนั้นฮิมก็เริ่มคิดเรื่องระบบน้ำใช้ในหมู่บ้านที่เป็นสิ่งจำเป็นขั้นพื้นฐานต่อการดำรงชีพและเพิ่มคุณภาพชีวิตของคนในหมูบ้านเขาก็คงต้องทำเพราะทั้งเพื่อนและลูกน้องต่างมัดมือชก

"เดม่อนตามฉันมา"ฮิมพูดขึ้นแล้วออกเดิน ฮิมเริ่มจากมองหา“แหล่งน้ำดิบ”แหล่งน้ำใต้ดินหรือแหล่งน้ำผิวดินซึ่งก็หาได้ไม่ยาก

"นายครับ เราจะเอาเรื่องนี้ไปให้ผู้ว่าเพื่อจัดงบประมาณดีหรือเปล่าครับ"เดม่อนที่เดินตามหาถามขึ้น

"ฉันไม่ได้ทำงานให้รัฐบาลนะทำไมต้องไปเสนอด้วย อีกอย่างเสนอไปก็คงไม่มีผลอะไรจะเป็นว่าเราเข้าไปยุ่งเรื่องไม่เป็นเรื่องสู้ทำให้เหมือนเป็นโครงการพัฒนาชุมชนของมหาลัยจะดีกว่า"ฮิมพูดขึ้น

"ครับ"เสียงเดม่อนดังขึ้น

"แต่รู้อะไรไหมเดม่อน ฉันน่ะยุ่งมากต้องไปหาแม่ที่อิตาลี่ด้วยเพราะแบบนั้นคนที่ต้องดูแลเรื่องนี้ต่อก็คือ...นาย"ฮิมพูดขึ้นก่อนจะหันไปมองเดม่อนที่หยุดเดินอยู่ด้านหลัง

"อย่าคิดไปไกลแค่หมูบ้านนี้...สมัยหน้านายลองสมัครเป็นส.ส.ดูซิถ้าอยากช่วยชาวบ้านขนาดนั้น"ฮิมพูดขึ้นอย่างล้อเลียน

"...โธ่! มันจะเป็นไปได้ยังไงครับนาย"เดม่อนพูดขึ้นแล้วออกเดินตามฮิมเพื่อสำรวจพื้นที่

เมื่อฮิมเดินดูบริเวณรอบๆหมูบ้านพร้อมเดม่อนอีกครั้งเขาก็ได้ที่สำหรับติดตั้งเครื่องกรองน้ำ ส่วนต่อไปจากนี้ก็เป็นหน้าที่ของเดม่อนที่ต้องตอบสนองความต้องการของคนในหมูบ้าน และฮิมเชื่อว่าเดม่อนจะไม่เดือดร้อนกับเรื่องแบบนี้ฮิมไม่ได้จำกัดงบในการติดตั้งเครื่องกรองน้ำไว้เพราะเขามั่นใจว่าเดม่อนเก่งเรื่องนี้อยู่แล้วด้วย

"คืนนี้ยังไม่มีงานเลี้ยงรอบกองไฟนะพวกชาวบ้านยังไม่หายดี แต่ผู้ใหญ่บ้านบอกว่าก่อนกลับคงจะมีงานเลี้ยงขอบคุณเพราะแบบนั้นพวกที่มีแรง.....มาปาร์ตี้รอบกองไฟกัน"เสียงโจดังขึ้นอย่างเป็นทางการในตอนแรกก่อนจะเปลี่ยนเป็นการเชิญชวนให้มาสนุกสนานกันรอบกองไฟ

"ต้องขอบคุณผู้มีอุปการะคุณอย่างเฮียเดนะครับ"โจพูดจบก็ผายมือไปทางเดม่อนที่นั่งอยู่ใกล้ๆฮิม

"ไม่ว่าจะเป็นอาหารหรือเครื่องดื่มเฮียเขาก็จัดให้"

"แต่! ทุกคนต้องดูแลตัวเองและเพื่อนด้วยงานนี้ใครทำชิปหายกูซ่อมนะครับ"ไผ่ที่ยืนอยู่ข้างโจพูดขึ้นเพราะเครื่องดื่มที่โจพูดถึงไม่พ้นเหล้าเบียร์เมื่อเด็กวิศวะได้ยินก็ส่งเสียงโห่

"เฮียเดเหรอ ไปรู้จักกับพี่โจขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่"ฮิมถามขึ้น

"ก็พึ่งวันนี้เองแหละครับเหมือนจะเป็นคุณปุญพาเรียก"เดม่อนตอบกลับ เขาไม่ติดอะไรจะให้เด็กพวกนี้เรียกเฮียก็ยังดีว่าเรียกพ่อเลี้ยง

"ฉันมีธุระนิดหน่อยฝากดูด้วยนะ"ฮิมพูดขึ้น เดม่อนตอบรับถึงจะสงสัยในธุระที่เจ้านายพูดถึงแต่ก็ไม่ได้ถามออกไป

..........................

ฮิมเดินตามผู้หญิงที่เข้าเจอเมื่อกลางวันไปผ่านใจกลางหมูบ้านที่เงียบสงบไปยังฝั่งที่ตรงข้ามกับพวกนักศึกษากำลังตั้งกองไฟกันอยู่ เมื่อชาวบ้านต้องการพักผ่อนจำเป็นต้องปาร์ตี้ให้ไกลออกไปหน่อยเพื่อกันการรบกวน

"คุณค่ะเขามาแล้ว"เมื่อนำทางมาถึงบ้านหลังหนึ่งก็ด็ได้ขึ้นก่อนเปิดประตูเข้าไป 

เมื่อเข้ามาภายในฮิมเห็นอีก6คนอยู่ในนั้นโดยมีโต๊ะยาวๆขวางฮิมและคนพวกนั้นอยู่หญิงนำทางเดินอ้อมไปรวมกลุ่ม ตอนนี้เป็นการเผชิญหน้าระหว่าง7ต่อหนึ่ง ฮิมเดินไปเลื่อนเก้าอี้นั่งเองโดยที่อีกฝั่งเพียงแค่มองเสียงเลื่อนเก้าอี้ของฮิมทำให้บางคนเกิดอาการเกร็ง ฮิมมองออกว่าคนพวกนี้หวาดระแวงเขาตลอดเวลา

"ผมครูส เมื่อกลางวันต้องขอโทษด้วยที่ภรรยาผมเสียมารยาท"ชายวัยกลางคนหนึ่งในกลุ่มพูดขึ้น

"ผมก็อยากจะบอกว่าไม่เป็นไรอยู่หรอกนะแต่ผมทำไม่ได้"ฮิมพูดขึ้นเมื่อคนในห้องได้ยินก็มีสีหน้ากังวลเกิดขึ้นทันที

"นอกจากผมจะรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น"ฮิมพูดต่อจนจบ

"...อย่างที่คุณและพวกผมรู้ๆกันเราไม่ใช้คนปกติ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นสองพวก คุณเป็นลูกครึ่งส่วนผมเต็มตัว"ครูสพูดขึ้นถึงจะไม่ได้พูดออกมาตรงๆทั้งหมด

"แล้วยังไงครับพวกลูกครึ่งมักจะโดนพวกเต็มตัวจัดการไม่ใช้หรือไง"ฮิมถามขึ้นเพราะพวกพวกครึ่งอสูรจะไปสู้กับพวกอสูรเต็มตัวได้ยังไง

"ในกรณีที่พวกลูกครึ่งไม่ใช่พวกนักล่าเงาและคุณเองก็ไม่ใช้พวกลูกครึ่งไร้ความสามารถ"ครูสพูดขึ้น

"นักล่าเงา"ฮิมทวนคำพูดเขาอีกครึ่งอย่างสงสัย

"ครับนักล่าเงาพวกนั้นตั้งกลุ่มที่ชื่อว่าเนฟิลลิมตามชื่อกลุ่มในไบเบิลพวกเขาคือทายาทของมนุษย์และเทวทูตแต่นั้นก็คือในไบเบิล แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช้"

"แล้วจริงๆพวกนั้นคืออะไร"ฮิมถามขึ้นเมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายหากนี้ไม่ใช่กลุ่มเนฟิลลิมเป็นชื่อทายาทของมนุษย์และเทวทูตที่จำจัดปีศาจแล้วมันคืออะไร

"เดิมกทีกลุ่มนักล่าเงาก็มีสายเลือดของเทวทูตจริง แต่ด้วยระยะเวลาพันปีนี้กลุ่มที่เรียกตัวเองว่านักล่าเงาเป็นพวกลูกครึ่งปีศาจไม่ใช่ครึ่งเทวทูตทั้งหมด พวกนั้นเพียงอ้างชื่อเพื่อไล่ล่าปีศาจอย่างพวกเรา"เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นอย่างมีโทสะ

"พอคุณเห็นผมก็คิดว่าผมเป็นพวกนักล่าเงานั้น"ฮิมถามขึ้น

"เราต้องคิดแบบนั้นไว้ก่อนเพราะสิ่งที่เราเจอมามันหนักหนามากถึงตัวตนของคุณจะแตกต่างจากพวกเขามากมายแต่เราก็ต้องระวังตัวไว้ก่อน แต่ไม่คิดว่าภรรยาของผมจะทำแบบนั้น"ครูสพูดขึ้น

"...."ฮิมไม่พูดอะไรเพียงจ้องมองไปที่ครูส

"เดิมที่พวกเราไม่ได้อยู่ที่นี้พวกเราอยู่ในพื้นที่เล็กๆระหว่างเยอรมันกับฝรั่งเศส แต่จากการตามล่าเราหนีกันมาตลอดจนถึงที่นี้พวกนักล่าก็หายไป ภายหลังพวกเราถึงได้รู้ว่าที่นี้ถูกปกครองด้วยสายเลือดผู้ดูแลเราวางใจมาตลอดสองปีจนได้พบกับคุณความตื่นกลัวกลับมาอีกครั้ง"ครูสพูดขึ้น

"ที่นี้คือถูกปกครองด้วยสายเลือดผู้ดูแลพวกนั้นเลยไม่เข้ามาล่า แล้วที่อื่นล่ะ"ฮิมถามขึ้น

"พวกเขาล่าปีศาจอยู่ในโลกแห่งเงาพวกเขาได้รับคำสั่งให้รักษาความสงบของโลก หากปีศาจไม่ก่อเรื่องราวพวกเขาจะมองข้ามไปแต่ตอนนี้พวกเขาเปลี่ยนไปพวกเขาออกล่าอย่างไม่มีความเมตตาปราณี"เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นอย่างสั่นเครือ

"ทำไมลูกครึ่งเทวทูตถึงยอมรวมมือกับพวกลูกครึ่งปีศาจกัน"ฮิมพูดขึ้นตั้งข้อสงสัยด้วยตนเอง

"ไม่ใช่รวมมือแต่พวกเขาคงถูกกำจัดหรือไม่สายเลือดพวกเขาก็อ่อนแอลงนักล่าเงามีอายุขัยสามารถแก่และตายได้"ชายคนนึ่งพูดขึ้น

และนั้นก็อาจเป็นไปได้เมื่อเลือดเทวทูตถูกผสมมาหลายพันปีสายเลือดก็อาจจะจางลงไป มันมีความคล้ายกับสายเลือดในตัวฮิมตอนที่สายเลือดไหลเวียนในเผ่าพันธุ์ปีศาจอาจจะยังมีพลังอยู่มากแต่เมื่อมาอยู่ในร่างมนุษย์มันก็ค่อยๆลดลง

"ในเมื่อพวกเขาไม่กล้าเข้ามายังดินแดงของสายเลือดผู้ดูแลพวกคุณก็ไม่น่าจะต้องกังวลอะไรแล้วนี้ หรือมันมีการเปลี่ยนแปลงอื่นที่ทำให้พวกคุณเป็นกังวล"ฮิมถามขึ้น

"จะว่าอย่างนั้นก็ได้เมื่อไม่นานมานี้ผมคิดว่าพวกเขาเริ่มแทรกตัวเข้ามายังเขตนี้ถึงจะไม่ชัดเจนแต่ก็รู้สึกได้ถึงการมีตัวนตนของพวกเขา"

'เป็นไปได้ไหมที่จะเป็นคนขององค์กร'เสียงใสของมิร่าดังขึ้น

'มันก็อาจเป็นไปได้'ฮิมเริ่มคิดถึงความเป็นไปได้

"ผมขอเสียมารยาทตัวตนของคุณคือใครสิ่งที่พวกเราสัมผัสได้มันยิ่งใหญ่มาก"ชายคนหนึ่งอดทนต่อความอยากรู้ไม่ไหว

"...หากผมบอกพวกคุณว่าผมมรสายเลือดของผู้ดูแลอยู่ในตัวพวกคุณจะว่ายังไง"ฮิมตัดสินใจพวกออกไป

"สายเลือดผู้ดูแล"เสียงเบาๆราวกับกำลังเพ้อดังออกมาจากผู้ชายทั้ง6

"ขออภัยพวกเราไม่ได้อยากรบกวนท่าน"เสียงครูสดังขึ้นอย่างหวั่นเกรง

"ไม่ได้เป็นการรบกวนเรื่องที่คุณเล่ามามีประโชนย์กับผมมาก...ผมเองก็ไม่คิดว่าจะมีใครมาเป็นผู้ล่าในเขตของผม"ฮิมพูดขึ้นเขาหมายความถึงการที่องค์กรเข้ามายุ่งวุ่นวายกับคนของเขาหรือในจังหวัดที่เขาอยู่เพียงแค่นั้นแต่ทางฝ่ายของอสูรทั้ง6กับคิดว่าเขตุของฮิมหมายถึงทั้งทวีปเอเชีย

"หากท่านต้องการข้อมูลเรายินดีมอบให้ถึงมันจะเป็นเรื่องราวเมื่อสองปีก่อนพวกเรายินดีที่จะมอบให้"ครูสพูดขึ้นเมื่อได้ยินว่าฮิมคือผู้มรสายเลือดของผู้ดูแลน้ำเสียงและท่าทางก็เปลี่ยนไป หลังพูดจบผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มก็เดินหายลับไปก่อนกลับมาพร้อมเอกสารกองใหญ่

"ถึงพวกเราจะเป็นอสูรแต่ก็ต้องปรับตัวไปตามโลก เรามีการพัฒนาไม่ต่างจากมนุษย์เรารู้ว่าพลังไม่ใช้ทุกอย่างบนโลกนี้เราไม่สามารถคงอยู่บนโลกพร้อมๆกับมนุษย์ได้เพียงแค่กำลัง"ครูสพูดขึ้นเมื่อฮิมมองกองเอกสารพร้อมยกคิ้วขึ้น

"คิดได้แบบนั้นก็ถือว่าดี แล้วคิดจะใช้ชีวิตที่นี้ไปถึงเมื่อไหนอายุของพวกคุณยืนยาวกว่ามนุษยืมากนักไม่นานตัวตนของพวกคุณก้คงถูกชาวบ้านสงสัย"อิมถามขึ้นเพราะหากได้พวกเขากลับไปด้วยก้คงมีประโยชน์ไม่น้อย

"พวกเราเข้าใจ หากพูดถึงเรื่องนั้นแผนดินนี้กว้างใหญ่เราคงจะออกเดินทางย้ายถิ่นเมื่อถึงเวลา"ครูสพูดขึ้นมีความกังวลในน้ำเสียงเล็กน้อย

"มันคงรับประกันความปลอดภัยไม่ได้ซินะ อยากไปอยู่ด้วยกันไหม ยังไม่ต้องตอบตอนนี้ฉันอยู่ที่ไร่ธนาถ้าตัดสินใจได้ไปหาฉันที่นั้นแต่คนที่จะอยู่กับฉันต้องทำพันธสัญญา"ฮิมพูดขึ้นเขาเปิดเผยตัวเพื่อให้คนที่ต้องคอยหลบซ้อนตัวตลอดมาตรวจสอบเขาก่อนและบอกเงื่อนไขการอยู่ด้วยกัน การพูดถึงพันธสัญญากับอสูรไม่ต้องอธิบายพวกเขารุ้จักคำนี้ดีอยู่แล้วอย่างเช่นตอนที่เขาทำกับลูก้า 

....มาน้อยแต่มานะ อยากให้รู้ว่าไม่ได้ทิ้งไปไหน ไรท์ขอโทษที่มาๆหายๆแต่ด้วยมีหลายอย่างที่ต้องจัดการ มีเนื้อเรื่องอยู่ในหัวแต่การทำให้มันเป็นตัวหนังสือมันต้องใช่เวลาด้วยส่วนหนึ่ง แต่ก็จะพยายาม ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 487 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,820 ความคิดเห็น

  1. #2736 chalisa1111 (@chalisa1111) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 13:52
    รอต่อปายยย
    #2,736
    0
  2. #2735 Dabbit (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 20:27

    ขอบคุณครับ ????????????????????????????????

    #2,735
    0
  3. #2734 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 17:41
    ว่าที่ท่านผู้ว่าก็มา
    #2,734
    0
  4. #2733 wanyahsm (@wanyahsm) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 16:11

    อยากบอกให้รู้ ว่ายังคงรออยู่
    #2,733
    0
  5. #2727 Dabbit (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 20:37

    รออยู่ครับ ☺️

    #2,727
    0
  6. #2726 pong3142 (@pong3142) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 19:54
    ทำไมฉันขำตอนท้าย สงสัยจะระอากับความใจดีของม่อน เลยให้ลงสมัคร ถ้าลงนี่มั่นใจว่าได้เป็นแน่นอน
    #2,726
    0
  7. #2725 Zoubutsushu (@rika21545) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 17:58

    ฉันยังรอคอยเธออยู่นะ
    #2,725
    0
  8. #2724 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 14:10
    สุดท้ายก็ต้องช่วย5555
    #2,724
    0
  9. #2723 sj_nai (@sj_nai) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 21:28

    รอยุวนะค่ะ
    #2,723
    0
  10. #2722 MyBoss (@barronnight) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 16:06
    ฉันยังรอ
    #2,722
    0
  11. #2719 Dabbit (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 06:41

    รออยู่ครับ

    #2,719
    0
  12. #2718 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 16:19
    อยากให้อยู่กับเพื่อนเยอะดูลูกผ่อนคลายดี555
    #2,718
    0
  13. #2692 ___beemmm (@___beemmm) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 15:18
    ฮิมดันหน้าฮิม?
    #2,692
    0
  14. #2686 fhenix2 (@Fhenix) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 23:21
    รอๆๆๆเสมอออ
    #2,686
    0
  15. #2682 KanokwanNoipong (@KanokwanNoipong) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 21:31
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #2,682
    0
  16. #2472 ruopankay (@ruopankay) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 10:00
    ขอบคุณค่ะ
    #2,472
    0
  17. #2468 Lov3 Me :) (@yui068640062) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 06:59

    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆ
    #2,468
    0
  18. #2467 Tawanpen27111999 (@Tawanpen27111999) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 00:27

    สู้ๆค่ะ
    #2,467
    0
  19. #2465 aa7057199 (@aa7057199) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 21:13

    สู้ๆครับ
    #2,465
    0
  20. #2464 TEVARITBUALUANG (@TEVARITBUALUANG) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 20:37
    เนี่ยย ไรท์โดน Morgan เล่นงานแน่ๆ 55555
    #2,464
    1
    • #2464-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 80)
      18 มกราคม 2562 / 11:28
      นั้นดิสงสัยพานางออกทะเลบ่อยเกิ๊น
      #2464-1
  21. #2463 ฟ้าทมิฬ (@luzifur) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 15:28
    ถ้าไม่อยากมีไวรัสก็อย่าลงแอนตี้ไวรัสครับ 12ปีแล้วที่ผมไม่ลงแอนตี้ไวรัสมาใช้ ไม่เห็นมีอะไรปกติดีทุกอย่าง
    #2,463
    0
  22. #2462 ธันวา จะใครล่ะ (@lisu) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 15:07
    ค่อยๆซ้อมนะ555ใช้งานมันหนักไปหน่อย
    #2,462
    3
    • #2462-1 pong3142 (@pong3142) (จากตอนที่ 80)
      17 มกราคม 2562 / 18:35
      ซ่อมนะ ไม่ใช่ซ้อม
      #2462-1
    • #2462-3 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 80)
      19 มกราคม 2562 / 16:25
      ก็ใช้ทั้งทำงานแล้วก็เล่นเกมส์ด้วย
      #2462-3
  23. #2461 MaHaduk (@mahaduk) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 14:45

    ฮิมมาาาาาาาา.

    คิดถึงมาก
    ชอบตอนฮิมแฮ็กชาวบ้านมาก อิอิ

    ปล.สู้ๆน้าไรท์ คิดถึงไรท์พอๆกับฮิม(แอบปันใจคิดถึงหมาปุณด้วย 5555)
    #2,461
    0
  24. #2460 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 14:34
    เย้... กลับมาแล้ว
    อยู่ๆก็เงียบกริบ เราก็กังวลไปสิ
    #2,460
    0
  25. #2459 0960430402 (@0960430402) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 14:28

    เริ่มกลับมาสนุกอีกครั้งหลังจากสายเหลืองงกันไป2-3ตอน

    #2,459
    0
  26. #2458 661295 (@661295) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 13:44
    แฮ็กเบอผู้ชายให้หน้อยยยยยยย
    #2,458
    0