ย้อนเวลาแก้ไขชะตาชีวิต

ตอนที่ 72 : ยืมมือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 423 ครั้ง
    8 ต.ค. 63

"นายมีธุระด่วนเดี๋ยวฉันกับลูก้ากลับไร่เองก็ได้"เสียงใสของโรซินดังขึ้น เพราะได้ยินภีมเดินเข้าไปบอกว่ามีการเลื่อนนัดกันเกิดขึ้น

"พวกนั้นรู้แล้วว่าเธออยู่ที่นี่เราต้องออกไปให้เร็วที่สุด"ฮิมพูดขึ้น ฮิมไม่ได้กลัวที่จะเจอคนพวกนั้นแต่เป็นเพราะสถานที่ต่างหากที่ทำให้ฮิมเป็นกังวล

"แล้วนายจะไปที่ไหน..ที่ไร่เหรอ"โรซินถามขึ้นขณะเดินไปที่รถ

"ภีมไปที่สนามใต้ดิน"หลังจากขึ้นประจำที่บนรถฮิมบอกจุดหมายพร้อมต่อสายไปยังที่สนามเพื่อบอกให้รู้ว่าเขาต้องการใช้สถานที่ 

"ครับ"ภีมรับคำสั้นๆพร้อมหาจุดหมายปลายทางในสมองของตัวเอง โรซินเหลือบมองฮิมอยู่เป็นระยะเธอไม่กล้าถามอะไรมากนักกลัวว่าจะให้ให้ฮิมหนักใจมากขึ้น

 'ไม่รู้ว่าเรื่องจะยุ่งวุ่นวายกว่าเดิมไหมแต่มันน่าจะทำให้เธอปลอยภัยไปอีกพักใหญ่'ฮิมคิดขึ้นในใจ

ระหว่างทางที่ภีมขับรถไปยังจุดหมายก็มีรถสวนมาอย่างต่อเนื่องทำให้ฮิมรู้ว่าสนามใต้ดินตอนนี้ว่างสำหรับเขาแล้ว

"ที่นี่ที่ไหน"โรซินถามขึ้นเพราะมันไม่น่าจะมีปราสาทยุโรปอยู่ที่เชียงใหม่ได้ ฮิมก็ไม่รู้ว่าจะตอบยังไงเมื่ออยู่ๆบ้านขนาดกลางเมื่อครั้งที่แล้วจะกลายเป็นปราสาทยุโรปขึ้นมา

"ยินดีตอนรับครับท่านชาย"ก่อนที่ฮิมจะตอบอะไรฟีนิกซ์ก็เดินนำลูกน้องอีก4คนเข้ามาหา

"สวัสดีครับขอโทษด้วยที่ทำให้วุ่นวาย"ฮิมพูดขึ้น

"เป็นเกียรติของพวกเราเสียมากกว่าที่ท่านชายมาที่นี่"ฟีนิกซ์พูดขึ้น พวกเขารู้ดีว่าฮิมมีน้ำหนักมากแค่ในใจของราชาและองค์ชายของพวกเขา

"ถึงแม้ว่าผมจะนำเรื่องมาให้น่ะเหรอครับ"ฮิมถามขึ้น 

ฮิมต้องการยืมมือของสนามใต้ดินมาเป็นไม้กันหมาให้ ไม่มีขุมพลังไหนจะเหมาะเท่านี้อีกแล้วตัวตนที่องค์กรไม่สามารถตรวจสอบได้รวมถึงไม่สามารถทำอันตรายใดๆได้อีกด้วย ถึงว่ามันอาจจะพาเรื่องวุ่นวายมาให้อีกในวันข้างหน้าแต่คงเป็นวันที่เขาสามารถปกป้องทุกอย่างด้วยตัวเองได้

"ขอรับไม่ว่าท่านชายประสงค์สิ่งใดพวกเราล้วนยินดี"ฟีนิกซ์พูดขึ้นแต่สายตากับเหลือบมองโรซินถึงจะเป็นช่วงเวลาเพียงเสี่ยววินาที

"อย่างนั้นก็ดีครับ...เธอชื่อโรซินเป็นคู่หมั้นของผม"ฮิมพูดขึ้น 

"ท่านหญิงโรซินยินดีที่ได้พบไม่ทราบว่าท่านเป็นคู่หมั้นของท่านชายโปรดอภัยด้วย"ฟีนิกซ์พูดขึ้นพร้อมน้อมหัวลงต่ำ

"ค่ะ สวัสดีค่ะยินดีที่ได้พบ"โรซินตอบรับอย่างตื่นๆ 

ถึงบ้านเธอจะมีเชื้อสายของคนชั้นสูงแต่ตอนนี้ก็ไม่มีใครพูดจาหรือแสดงท่าทางนอบน้อมขนาดนี้การกระทำและคำเรียกของฟีนิกซ์ทำให้โรซินแอบคิดไม่ได้ว่าฮิมเป็นคนชั้นสูงในสมัยก่อน

"เป็นคนที่คุณแม่เอ็นดูมากเลยนะครับ...แต่เธอกลับซุกซนชอบหาเรื่องหาราวให้ตัวเองอยู่เรื่อยเล่นเอาคุณแม่เป็นห่วงมาก...จนเกือบทำให้ล้มป่วย"ฮิมพูดขึ้น เมื่อได้ยินแบบนั้นโรซินก็หันไปมองหน้าฮิมทันทีแต่ฮิมกับยกคิ้วขึ้นเหมือนจะถามกับไปว่าเขาพูดอะไรผิด

เมื่อฮิมแนะนำโรซินให้พวกที่สนามรู้จักพวกนั้นก็นิ่งเงียบก่อนที่จะเข้าใจในสิ่งที่ฮิมต้องการให้รู้ สิ่งที่ท่านชายต้องการให้พวกเขารู้ไม่ใช้เพียงเด็กสาวตรงหน้าเป็นคู่หมั้นของตน ยังต้องการให้พวกเขารู้อีกว่าเด็กสาวคนนี้คือคนที่ท่านหญิงอันดับหนึ่งเอ็นดูมาก ถึงสถานะของท่านหญิงอันดับหนึ่งตอนนี้จะอยู่ในช่วงวิกิตทางการปกครอง แต่ในสถานะของความสำคัญยังไงก็ไม่เปลี่ยนแปลง

"อย่างไร! มารดาเจ้าเป็นเช่นไรหลานข้า"อยู่ๆเสียงทรงอำนาจก็ดังขึ้น โรซินถึงกลับหลบไปอยู่หลังฮิม คนอื่นๆก็สะดุ้งกันทั่วหน้ายกเว้นฮิมที่ยิ้มแย้มแล้วทักทายคนที่พึ่งมาร่วมวง

"สวัสดีครับคุณลุง แม่ไม่ได้เป็นอะไรมากครับแค่เป็นห่วงว่าจะมีคนมาทำอันตรายลูกสาวคนใหม่"ฮิมพูดขึ้นพร้อมกับหันไปจับโรซินที่แอบอยู่ข้างหลังตัวเอง

"โรซินทักทายซิคุณลุงเป็นพี่ชายของแม่ผม"ฮิมพูดขึ้น โรซินยกมือไห้วทักทายทันทีราชาเพียงพยักหน้ารับพร้อมสำรวจโรซินผ่านๆตอนนี้ราชาเพียงต้องการรู้เรื่องน้องสาวของตนเท่านั้นถึงหลายชายจะบอกว่าไม่ได้เป็นอะไร

"ลูก้าพาโรซินไปพักข้างในก่อน"ฮิมพูดขึ้น

"ไซเรนเจ้าพาหลานสะใภ้ข้าไปพักรับรองให้ดี"ราชาพูดขึ้น

"ค่ะนายท่าน"ไซเรนรับคำทันที

"มารดาเจ้าเป็นเช่นไร"ราชาถามขึ้นเมื่อพวกโรซินเดินเข้าไปในบ้านแล้ว

"แม่ไม่ได้เป็นอะไรครับ...ขออภัยท่านลุงด้วยที่ทำให้วิตกกังวล"ฮิมพูดขึ้น

"มารดาเจ้าไม่เป็นอะไรก็ดี...แล้วเหตุใดต้องการให้พวกนั้นช่วยเหลือลำพังเจ้าก็น่าจะจัดการเรื่องนี้ได้...ไหนยังจะอสูตรรับใช้เจ้าอีกเท่านี้ก็น่าจะเพียงพอแล้ว"ราชาพูดขึ้นเหมือนจะรู้ทุกเรื่องราวของฮิมพร้อมปรายตามองไปทางภีม

"ผมยังไม่รู้ว่าองค์กรหลักของพวกนั้นอยู่ที่ไหนถ้าผมฆ่าคนพวกนั้นองค์กรก็จะส่งคนมาเรื่อยๆจนผมไม่มีเวลาทำอะไรแต่ถ้าทำให้พวกนั้นเห็นถึงอำนาจที่เขาต่อกรด้วยไม่ได้ผมคิดว่าน่าจะดีกว่าอย่างน้อยก็ทำให้พวกเขาไม่กล้าทำอะไรมากนัก"ฮิมพูดขึ้น

"แล้วเจ้าจะทำเช่นไรกับพวกที่กำลังมาจะให้ข้าจัดการให้ไหมเรื่องจะได้เสร็จสินเร็วขึ้น"ราชาถามขึ้น ฮิมหันไปมองภีมที่ยืนอยู่ข้างๆ

"ขอยืมคนของท่านลุงสักหน่อยก็พอ ที่จริงผมอยากให้คนของผมได้ทดสอบตัวเองด้วย"ฮิมใช้คำว่าคนของเขาแทนที่จะเป็นอสูรรัยใช้เพื่อแก้ต่างกับคำพูดของราชาที่พูดว่าภีมคืออสูรรับใช้

"แล้วแต่เจ้า...ฟีนิกซ์เจ้าช่วยจัดการด้วยก็แล้วกันข้าไม่คิดว่าสิ่งที่กำลังมาเป็นมนุษย์"สิ้นคำพูดของราชาเขาก็หายตัวไปก่อนที่ฟีนิกซ์จะรับคำด้วยซ้ำ

ฟินิกซ์ยังคงตกตลึงกับคำพูดที่ว่าราชาจะจัดการคนพวกนั้นด้วยตัวเองทั้งๆที่กฎก็บอกอยู่ว่าห้ามทำร้ายมนุษย์ แต่ในประโยคหลังที่ว่าพวกที่มาท่านราชาไม่เห็นว่าเป็นมนุษย์ถึงจะยังมึนงงแต่นั้นคือคำอนุญาติว่าให้จัดการได้เต็มที่ 

"พวกนายไปช่วยไซเรนรับรองท่านหญิงโรซินเถอะ"ฟีนิกซ์พูดขึ้น

"สองคนนั้นไม่ได้มา"ภีมพูดขึ้น หลังจากที่คนของสนามเดินเข้าไปในปราสาทแล้ว

"พวกนั้นก็รอบคอบดีแต่ยังไม่มากพอ"ฮิมพูดขึ้น ฮิมเป็นทายาทของเอสเต้พวกนั้นรู้ดีหากพวกนั้นใช้คนที่ฮิมเคยเห็นหน้าโจมตีแล้วฮิมรอดไปได้ ธุรกิจที่เป็นฉากหน้าขององค์กรก็อาจจะเดือดร้อนเพราะอำนาจของเอสเต้

ฟุบ..ฟรืด! เสียงฝีเท้าสัมพันธ์พื้นดังขึ้นเพราะความเร็วที่พุ่งมา

"พวกเรามารับตัวคนของเราคืน"เสียงผู้ชายดังขึ้นจากคนทั้ง6 

"คนที่อยู่ที่นี้ทุกคนเป็นคนของผม"ฮิมตอบกลับด้วยเสียงราบเรียบ

"ผู้หญิงที่คุณพามาเป็นคนของเรา"ผู้ชายคนเดิมย้ำขึ้นอีกครั้ง

"คงเข้าใจอะไรกันผิดแล้วคนที่มากับผมเธอเป็นคู่หมั้นผมส่วนอีกคนก็เป็นบอร์ดี้กาดของเธอ"ฮิมตอบออกไป

เมื่อได้ยินแบบนั้นพวกนั้นก็หันไปมองหน้ากันเหมือนจะปรึกษากันทางสายตาว่าจะเอายังไงกันดี พวกเขารู้จักฮิมเพราะแดเนียลก็มีอีกงานให้เฝ้าดูฮิมซึ่งเป็นทายาทของเอสเต้ที่พึ่งเปิดตัวไป แต่ข่าวลือเรื่องโรซินเป็นคู่หมั้นฮิมยังไม่ได้ยืนยันจนกระทั้งตอนนี้

"ไม่ได้เข้าใจผิดผู้หญิงคนนั้นก่อนที่จะมาเป็นบอร์ดี้กาดของคู่หมั้นคุณเธอเป็นคนของเรา เราขอรับตัวเธอคืน"ชายคนเดิมตัดสินใจพูดขึ้น

"เมื่อก่อนเป็นคนของคุณหรือไม่ผมไม่รู้แต่ตอนนี้เธอเป็นคนของผม...ถ้ายืนยันจะเอาตัวเธอไปก็เข้ามา"ฮิมพูดขึ้นอย่างใจเย็นก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นท้าทายเมื่อเห็นสีหน้าไม่ยอมรับ

ไม่มีเสียงตอบกลับแต่เป็นการพุ่งเข้ามาหาแทน ภีมพุ่งตัวออกไปข้างหน้าหมายที่จะจับส่วนหัวของคนที่พุ่งเข้ามา กรงเล็บยาวขึ้นในช่วงพริบตาข่วนเข้าได้ที่ใบหน้าแต่บาดแผลที่เกิดขึ้นไม่ลึกมากทำได้เพียงบาดแผลเล็กน้อยเพราะคนที่พุ่งเข้ามาหลบได้อย่างเฉียดฉิวก่อนที่จะถอยออกไป

เมื่อฝ่ายบุกรุกเห็นแบบนั้นก็ตัดสินใจพุ่งเข้ามาพร้อมกัน พวกมันมีความมั่นใจอย่างมากว่าจะสามารถต่อสู้ได้ในจำนวนที่มากกว่าถึงภีมจะแสดงให้เห็นว่าตัวเองไม่ใช่คนธรรมดา ฟีนิกซ์ที่ยืนอยู่ก็พุ่งเข้าไปสมทบเป็นการต่อสู่สองต่อหกฮิมเพียงมองดูไม่ได้เข้าไปมีส่วนร่วม

ฮิมที่ยืนดูอยู่มองไปยังผู้บุกรุกทั้งหกอย่างพิจารณา สถานการณ์ไม่ได้เลวร้ายเมื่อเห็นสถานะของอีกฝ่ายแต่เมื่อฮิมคิดไปถึงจำนวนผู้บุกรุมที่มากกว่านี้มันคงจะเลวร้ายขึ้น ดวงตาของฮิมสว่างวูบขึ้นเมื่อสัมพันธ์ได้ถึงการมีตัวตนของอีกสองคนที่เฝ้าดูการต่อสู่เหมือนกับฮิม ฮิมมุ่งจิตไปหาคนทั้งสองที่คอยเฝ้าดูให้พวกนั้นรู้ตัว

"จริงจังหน่อยภีม"ฮิมตะโกนสั่ง

ครืน!..พื้นดินและอากาศเกิดการสั่นไหวบริเวณที่ภีมยืนรอยเท้ากดลึกลงไปเล็กน้อย มีออร่าอ่อนๆออกมาจากร่างของภีม ฮิมรู้สึกพอใจในสิ่งที่เห็นตรงหน้าไม่เหมือนผู้บุกรุกที่ออกจะหวั่นวิตกกับสิ่งที่เห็นจนต้องถอยออกไป

ผู้บุกรุกแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาเมื่อคู่ต่อสู้ตรงหน้าจะมีออร่าเหมือนกับหัวหน้ากลุ่มของพวกมันหรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำความกดดันพุ่งสูงขึ้นจนพวกเขาไม่อาจจะขยับตัวได้อย่างที่ต้องการ ทั้งกลุ่มเต็มไปด้วยความปั่นป่วน 

"ถอย.."ชายคนหนึ่งในจำนวนผู้บุกรุกพูดขึ้น 

เมื่อได้รับคำสั่งให้ถอยจากเตรียมใจจะพุ่งเข้าใส่ก็เปลี่ยนเป็นการพุ้งตัวแยกออกเพื่อหลบหนี ภีมเห็นแบบนั้นก็เตรียมตัวจะตามแต่สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ภีมและฮิมชะงัก คือฟีนิกซ์ที่สมควรยืนอยู่ข้างๆภีมกับพุ่งตัวไปกลางกลุ่มก่อนที่ออร่าสีแดงเข้มข้นจากตัวฟีนิกซ์จะจับตัวผู้บุกรุกไว้ก่อนที่พวกนั้นจะหนีไป อ๊าก...กรุบ..เสียงร้องดังขึ้นพร้อมๆกับเสียงกระดูกที่หักไม่ถึงนาทีร่างทั้งหกก็แห้งเหี่ยวและหายไป

'นั้นมันทักษะกลืนกินไม่ใช่เหรอ'ฮิมร้องขึ้นในใจ

'ค่ะมันคือทักษะกลืนกินมันเป็นทักษะของเผ่าปีศาจมีเพียงเผ่าปีศาจที่มีทักษะนี้'เสียงใสของมิร่าดังขึ้น

'หากฉันไม่มีสายเลือดปีศาจฉันจะได้เรียรรู้ทักษะนี้ไหม'ฮิมถามขึ้น

'ไม่ค่ะหากคุณไม่มีสายเลือดปีศาจอยู่คุณจะไม่ได้รับทักษะนี้...ถึงจะบอกว่ามันเป็นทักษะของเผ่าปีศาจแต่ก็ไม่สามารถมีกันได้ทุกคน มันเป็นทักษะของกลุ่มพิเศษบางกลุ่มมันเป็นทักษะที่น่าหวาดกลัวมันสามารถกลืนกินได้แม้แต่ปีศาจด้วยกันและหากควบคุมมันไม่ได้ก็อาจจะเกิดการสูญเสียร้ายแรงจึงเป็นทักษะที่น้อยคนนักที่จะได้รับอนุญาติให้ฝึกอีกด้วย'มิร่าอธิบายขึ้นและนั้นฮิมก็คิดถึงตอนที่เขาได้รับทักษะนี้ในครั้งแรกหากไม่ใช้ตอนนั้นเขาอยู่ในมิติของตัวเองความเสียงหายไม่รู้ว่าจะครอบคลุมพื้นที่เท่าไหร่

"ท่านชายเข้าไปพักด้านในเถอะขอรับ...อีกสองคนท่านชายจะให้ทำยังไงขอรับ"ฟีนิกซ์พูดขึ้นเมื่อเห็นฮิมยืนเงียบ

"ปล่อยมันไป"ฮิมพูดขึ้น เขาตั้งใจอยู่แล้วถือเป็นการส่งสาส์นเตือนว่าถ้ามายุ่งกับเขาอีกสิ่งที่ต้องเตรียมรับมือคืออะไร

"ขอโทษครับนายคือผม.."ภีมเดินเข้ามาขอโทษภีมไม่คิดว่าฟีนิกซ์จะจัดการกลุ่มผู้บุกรุกได้เร็วขนาดนี้ทำให้ภีมรู้สึกว่าตัวเองด้อยค่าทั้งที่ฮิมไว้ใจให้เขาเป็นคนจัดการ

"นายไม่ได้ทำอะไรผิดนายแข็งแกร่งแล้วฉันเองยังคิดไม่ถึงว่าเขาทำแบบนั้นได้"ฮิมพูดขึ้น ขณะที่เดินเข้าไปในปราสาท

"เป็นไงบ้าง...นายเป็นอะไรหรือเปล่าฉันได้ยินเสียงดังแต่พวกเขาไม่ให้ฉันออกไปดู"โรซินรีมเดินเข้ามาหาพร้อมสำรวจฮิม

"ฉันไม่เป็นไรดีแล้วที่ไม่ให้ออกไป...จะกลับเลยหรืออยู่ต่อเหมือนลูก้าจะชอบขนมที่นี้"ฮิมพูดขึ้นพร้อมแซวลูก้าที่ตอนนี้มีขนมอยู่เต็มปากลูกก้าที่ได้ยินยิ้มเจือนๆส่งมาให้

"กลับเลยก็ได้"โรซินพูดขึ้น ถึงที่นี้จะดูปลอยภัยจากคนที่คิดจะฆ่าเธอแต่เธอกลับรู้สึกแปลกๆ หลังจากนั้นทั้งสี่คนก็เดินทางกลับไร่ธนา

.................
.............
.........
....

"แจ้งเรื่องนี้ให้องค์กรใหญ่รู้...เฝ้าดูพวกนั้นห่างๆ"แดเนียลพูดขึ้นหลังจากดูคลิปที่ลูกน้องสองคนถ่ายมาให้ ถึงในคลิปจะไม่เห็นออร่าของภีมและฟีนิกซ์แต่แดเนียลรู้ว่ามันต้องมี คลิปไม่ได้ถูกถ่ายตั้งแต่แรกมันเริ่มขึ้นเมื่อหนึ่งในลูกน้องมีบาดแผลบนใบหน้าแล้ว

"นายค่ะทำไมทายาทเอสเต้ถึงมีลูกน้องแบบนั้นได้"คริสซี่ถามขึ้น

"เธอคิดว่าไงล่ะ..จะบอกว่าเอสเต้ทำวิจัยเหมือนองค์กรก็ไม่น่าใช้ เอสเต้เป็นเพียงมาเฟียธุรกิจพวกนั้นไม่น่าจะทำแบบองค์กรได้มันมีปัจจัยซับซ้อนมากมายพวกเธอก็น่าจะรู้"แดเนียลคิดไม่ออกว่าทายาทของเอสเต้มีลูกน้องแบบนั้นได้ยังไง แต่ที่รู้ๆเขาส่งสาส์นเตือนมากับคลิปแล้ว

"แล้วนายจะทำยังไงต่อไปค่ะ"คริสซี่ถามขึ้น

"เฝ้าดู...เราทำอะไรไม่ได้เธอก็เห็นพวกนั้นหายไปอย่างรวดเร็วคลิปวีดีโอพวกนั้นบอกอะไรเราไม่ได้นอกจากคนของทางนั้นแข็งแกร่งและแข็งแกร่งกว่าพวกเธอทั้งสองคนด้วย"แดเนียลพิงตัวลงกับโซฟาพร้อมถอนหายใจ

แดเนียลไม่คิดว่าการที่เขามาตามหาคนที่คิดค้นยารักษาโรคหัวใจจะพาเขามาเจอเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทั้งห้องแลปถูกทำลายหนึ่งในตัวทดลองหายไปถึงจะพบตัวทดลองที่เคยหลบหนีแต่ก็เอากลับมาไม่ได้เพราะผู้ที่มีพลังยิ่งกว่าคริสซี่และแวนโก้มาขัดขวางเรื่องใหญ่แบบนี้องค์กรคงต้องส่งคนที่มีอำนาจตัดสินใจมากกว่าเขามาตรวจสอบ

................
...........
....

"ฮิมคนพวกนั้นเป็นใคร"โรซินที่เงียบอยู่นานถามขึ้น

"ญาติฝั่งแม่"ฮิมตอบกลับเหมือนเรื่องปกติ

"มันไม่ปกตินะพวกเขาเอาขนมที่ลูก้ากินมาให้ นายก็รู้ว่าลูก้ากินของปกติไม่ได้"โรซินถามขึ้นด้วยความข้อง

"ไม่รู้ซิคงเป็นขนมขึ้นชื่ออยากแนะนำมั้ง"ฮิมตอบกลับราบเรียบเหมือนไม่ใช้เรื่องแปลก

"เธอลองกินมันหรือยังล่ะ"ฮิมถามขึ้น

"นายคิดว่าฉันจะกินขนมที่ลูกก้ากินได้หรือไง...โทษลูก้าฉนไม่ได้ตั้งใจ"โรซินโวยออกมาเสียงดังก่อนจะขอโทษลูกก้าเมื่อเธอหันกลับมามอง

"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเองก็แปลกใจเมื่อเขาขนมมาให้ฉันได้กลิ่นคาวเลือดเลยลองกินดูก่อน"ลูกก้าพูดขึ้น

"มันก็แค่ขนมคิดมากไปทำไม"ฮิมพูดขึ้น แต่ในใจกับคิดว่าคงต้องบอกพวกนั้นให้ระวังอย่าพึ่งให้โรซินรู้ตอนนี้

"ภีมเป็นคนของญาติฝั่งแม่นายหรือเปล่า"โรซินถามขึ้น

"ทำไมเธอคิดแบบนั้น"ฮิมถามกลับ

"ไม่รู้ซิคงหาคำตอบเรื่องขนมมั้งแต่ช่างเถอะมันก็แค่ขนม"โรซินตัดสินใจตัดจบปัญหาที่อยากรู้เธอคิดถ้าเธอสมควรรู้เรื่องมากกว่านี้ฮิมจะเป็นคนบบอกเธอเอง

..............
.........
....

บนโต๊ะในห้องทำงานมีกองเอกสารอยู่สองสามกองอยู่บนนั้น หลังจากที่ฮิมกลับมาเดม่อนก็เข้ามารายงานเรื่องรัสเซีย ฮิมทิ้งตัวลงบนเก้าอี้อย่างเบื่อหนายฮิมกวาดตามองตัวหนังสือบนกระดาษอย่างรวดเร็วก่อนที่จะว่างมันลง

"ดูเหมือนพวกนั้นจะเข้าใจสถานะของตัวเองดีกว่าทางอเมริกา"ฮิมพูดขึ้น

ฮิมเหลือบมองเดม่อนแวบหนึ่งก่อนที่จะหันไปมองกองเอกสารบนโต๊ะด้วยสีหน้าที่แสดงออกถึงความเบื่อหน่ายอีกครั้ง

"นายตรวจดูหมดแล้วใช่ไหม"ฮิมถามขึ้น

"ครับผมตรวจดูแล้ว"เดม่อนตอบกลับ 

"เปิดหน้าที่ฉันต้องเซ็น"ฮิมพูดขึ้น

"นายไม่ตรวจดูอีกรอบหรือครับ"เดม่อนถามกลับ

"ไม่อ่ะแล้วฉันก็ไม่อยากเซ็นเอกสารอะไรอีกแล้วอะไรที่มันไม่สำคัญหรือมีค่าต่ำกว่าร้อยล้านนายเซ็นไปเลย"ฮิมก้มหน้าลงเซนเอกสารต่อ

"อะไร? เปิดแล้วก็ส่งมา"ฮิมถามขึ้นเมื่อเดม่อนเปิดเอกสารแต่ไม่ส่งให้ฮิม

"ผมว่านายน่าจะดูมันหน่อยนะครับ"เดม่อนพูดขึ้น

"ไม่เอาฉันมีเรื่องอื่นที่อยากทำมากกว่ามานั่งเซนเอกสารพวกนี้ ที่จริงเรื่องของบริษัทให้พี่โก้เซ็นไปคนเดียวก็ได้ของไร่นายก็เซ็นไปหรือนายไม่เชื่อใจพี่โก้"ฮิมถามกลับ

"ไม่ครับผมเชื่อใจคุณโก้แถมเอกสารนั้นเชสก็ตรวจดูอีกครั้งแล้ว"เดม่อนพูดขึ้น

"ก็นั้นไงพวกนายจะให้ฉันทำงานซ้ำซ้อนทำไมเอาเป็นว่าต่อไปนี้พวกนายเซนไปเลย แต่ถ้าอยากให้ฉันรู้ก็สรุปรายงานมา"ฮิมพูดขึ้นอย่างเอาแต่ใจ 

ฮิมมั่นใจในตัวลูกน้องทั้งพวกที่ทำพันธสัญญาอย่างเชสหรือคนที่ไม่ได้ทำพันธสัญญาอย่างเดม่อน เขาไม่กลัวว่าจะถูกโกง หากเขาถูกหักหลังจริงมันก็ไม่อยากที่เขาจะเอาทุกสิ่งทุกอย่างคืน

"...ครับ"เดม่อนได้แต่ถอนหายใจเบาๆก่อนรับคำ

"แล้วนายจะเอายังไงกับคำเชิญของรัสเซีย"เดม่อนถามขึ้น

"ฉันมีสอบ แข่งเปียนโน เออ..ค่ายอาสา แล้วก็ยัยตัวแสบที่กำลังจะเข้ามา"ฮิมพูดขึ้นก่อนเสียงเคาะประตูจะดังขึ้น เมื่อฮิมอนุญาติโรซินก็เปิดประตูเข้ามา

"ฉันเอาชากับขนมมาให้"โรซินพูดขึ้น

"ขอบใจ"ฮิมพูดขึ้นแล้วรับเอกสารจากเดม่อนมาเซ็นต่อ

"เออ..."เสียงโรซินดังขึ้น ฮิมเงยหน้าขึ้นไปมองแล้วขมวดคิ้ว

"วันนี้จะรู้ไหม ต้องการอะไรครับคุณผู้หญิง"ฮิมพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าโรซินมองตัวเองสลับกับเดม่อน

"...เรื่องสินค้าฝีมือชาวบ้านนายจะเอายังไง"โรซินถามออกมาในที่สุด

"เธอทำซิ เธอเห็นกองเอกสารพวกนี้ไหมมันกำลังจะทับฉันตาย...แล้วเหมือนว่าเธอกำลังว่างด้วย"ฮิมพูดขึ้น เดม่อนหันไปมองฮิมก็ได้แต่คิดในใจว่างนายของตัวเองพึ่งโยนงานทั้งหมดให้ตัวเองไม่ใช่หรือไง

"ให้ฉันทำ ฉันไม่เคยทำงานแบบนี้"โรซินพูดขึ้น

"ไม่เคยก็ลองซิครับ...แต่ถ้าเธอทำฉันขาดทุนฉันจะให้เธอไปใส่ปุ๋ยองุ่นชดใช้"ฮิมพูดขึ้นแล้วยืนมือไปรับแฟ้มเอกสารจากเดม่อน

"แต่นายตกลงกับพี่บลูแล้วว่าจะช่วยชาวบ้าน"โรซินทำหน้างอแล้วพูดขึ้น

"บลูเขาติดต่อมาแล้วหรือไงว่าจะรับสินค้าเข้าช็อป...ถ้าบลูติดต่อมาเธอก็จัดการต่อเลยจะจ้างดีไซน์เนอร์ออกแบบเองเอาเป็นว่าเธอจะทำอะไรฉันอนุญาติแต่...ห้ามขาดทุนโอเค"ฮิมพูดขึ้นมือก็ยังเซนเอกสารต่อ

"แต่ฉันไม่รู้จักใครฮิมฉันจะเริ่มยังไง"โรซินพูดขึ้น

"อา...เริ่มจากไปพักไม่ก็เตรียมอาหารเย็น แล้วพรุ้งนี้จะพาไปที่โรงทอผ้า"ฮิมพูดขึ้น

"...นายจะกินอะไร"โรซินถามขึ้น

"อะไรก็ได้"ฮิมตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ โรซินได้แต่ยู่หน้าใส่ก่อนที่จะเดินออกไป

"นายครับคุณโรซินจะทำอะไรหรือครับ"เดม่อนถามขึ้นเมื่อโรซินออกไปแล้ว

"หางานให้นายเพิ่ม...ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดูหน้านายหน่อยไหมเดม่อน เธอแค่อยากช่วยส่งเสริมสินค้าจากชาวบ้านบังเอิญไปเจอยัยบลูโครงการพันล้านเลยเกิดขึ้น"ฮิมพูดขึ้นอย่างขำๆเดม่อนพยักหน้าเข้าใจ

ฮิมไม่รู้ว่าทั้งสองสาวจะเอาจริงเอาจังได้แค่ไหนแต่ถ้าเริ่มโครงการขึ้นแล้วแต่ทั้งสองคนไม่ไหวเขาก็จะยื่นมือเข้าช่วยในภายหลัง ความหวังที่ทั้งสองสาวให้กับชาวบ้านฮิมไม่คิดจะให้มันสูญไปเมื่อทั้งสองไม่ไหว อันที่จริงเขาก็พอมองเรื่องการส่งเสริมชาวบ้านไว้ในอนาคตแต่ตอนนี้เขาจะปล่อยให้ทั้งสองคนจัดการไปก่อน

"ใครมาเผาอะไรในบ้าน"ฮิมพูดขึ้น เมื่อเดินมาในห้องอาหารหลังจากจัดการกับเอกสารเสร็จ

"เผาอะไรของนายกินข้าวไหมฉันพึ่งทำเสร็จ"โรซินพูดขึ้นจากด้านหลังในมือของเธอถือจานใส่อาหารเข้ามาด้วย

"ทำเอง"ฮิมถามขึ้น โรซินยิ้มขึ้นพร้อมพยักหน้ายอมรับ

"มันคือ"ฮิมถามขึ้นเมื่ออาหารของโรซินมาอยู่ตรงหน้า

"ไข่ทอดไง ก็นายบอกว่าอะไรก็ได้เมื่อครั้งก่อนฉันบอกว่ากินอะไรก็ได้นายยังจะทำไข่ทอดให้ฉันกินเลย"โรซินพูดขึ้น

"ความสามารถเยอะเนอะไหม้ข้างนึงอีกข้างนึงเหมือนมันไม่สุก"ฮิมพูดขึ้นพร้อมเอาช้อนเขี่ยไข่ที่อยู่บนข้าวดู

"มันดูดีจะตายเหมือนออมเล็ตไง"โรซินพูดขึ้น

"ออมเล็ตบนข้าวสวยร้อนๆก็คิดได้เนอะ....เธอใส่น้ำตาลลงในไข่ทอด"ฮิมพูดขึ้น

"ไม่ได้หรือไง"โรซินถามขึ้น

"ปกติเธอกินแบบนี้หรือไง...ถ้าเธอทำออมเล็ตเขาใช้เนยเธอจะทำไข่หวานถึงใส่น้ำตาลแต่ก็ไม่ใช่ว่าเธอจะใส่น้ำตาลเป็นกิโล"ฮิมพูดขึ้น

"ฉันไม่ได้ใส่เป็นกิโลสักหน่อย...ฉันพึ่งเคยทำลูก้าก็ไม่เคยทำ"โรซินพูดขึ้นเบาๆแต่ฮิมก็ได้ยินชัดเจน

"เอาเถอะครั้งต่อไปก็เปิดเน็ตดูส่วนผสมก่อนค่อยทำ แล้วของเธอล่ะ"ฮิมพูดขึ้นเมื่อเห็นแต่ไข่จานเดียว

"ฉันกินขนมแล้วอีกอย่างฉันก็ทำมันได้จานเดียวไข่หมดแล้ว"โรซินพูดขึ้นพร้อมยิ้มเจื่อนๆส่งมาให้

"ฉันว่าในครัวมีใครเกือบเต็มแผง"ฮิมถามขึ้น 

โรซินพยักหน้าตอบรับพร้อมยิ้มอ่อนๆส่งมาให้เท่านั้นฮิมก็รู้แล้วว่ายัยตัวแสบของเขาใช้ไข่เกือบแผงเพื่อทำออมเล้ตของเธอจานนี้ ฮิมได้แต่สายหัวพร้อมหาส่วนที่ดูดีที่สุดส่งเข้าปากแต่ก็ต้องตาโตอีกครั้งกับรสชาติที่ได้รับ

"เธอนี้มันสุดยอดจริงๆทำไข่ให้หวานสุดกับเค็มสุดให้อยู่ในจานเดียวกันได้เธอไม่ได้ตีไข่ให้มันเข้ากันเลยซินะ"ฮิมพูดขึ้นหลังจากคายไข่ทิ้งแล้ว ถ้ามองดูดีๆฮิมก็จะเห็นส่วนของไข่แดงและไข่ขาวที่แยกออกจากกัน

"ฉันว่านายกินขนมแทนข้าวเย็นดีกว่า"โรซินพูดขึ้นพร้อมวิ่งเข้าไปในครัวไม่นานเค้กก้อนก็มาอยู่ตรงหน้าแต่ก็เป็นเรื่องให้ฮิมต้องขมวดคิ้วอีกครั้ง

"กินแบบนี้อร่อยกว่า"โรซินพูดขึ้น เพราะเค้กมาการองตรงหน้าฮิมมีช้อนปักอยู่พร้อมกับรอยที่ถูกตักไปแล้ว

"กินแบบนี้คนอื่นจะกินยังไง"ฮิมถามขึ้น

"ก็อันนี้ของฉัน...ไม่ได้คิดจะแบ่ง"โรซินพูดขึ้นเบาๆพร้อมเบนสายตาไปทางอื่น

"เธอกินหมดนี้คนเดียวได้หรือไง"ฮิมถามขึ้น

"ไม่หมดก็ใส่ตู้เย็นไว้ เอาน่ามันหมดอยู่แล้ว"โรซินพูดขึ้นอย่างขอให้ฮิมมองมันผ่านๆไป

"ไม่กินข้าวกินแต่เค้กถ้าปวดท้องขึ้นมาจะไม่พาไปหาหมอ"ฮิมพูดขึ้นพร้อมตักเค้กเข้าปาก 

โรซินเห็นแบบนั้นก็วิ่งเข้าไปในครัวอีกครั้งแล้วก็ออกมาพร้อมกับช้อนอีกคัน ฮิมขมวดคิ้วให้แต่ก็ยอมเลื่อนเค้กไปทางโรซิน

เช้าวันรุ้งขึ้นฮิมนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่ห้องอาหาร เพียงไม่นานร่างบางของโรซินก็เดินลงมาพร้อมกับลูกก้า

"นายกินข้าวเช้าแล้วเหรอ"โรซินถามขึ้น

"ยัง...รอเธอทำ"ฮิมพูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นเดินเข้าไปในครัว

"เดี๋ยวซินายยังจะให้ฉันทำอีกเหรอเมื่อวานฉันใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงเลยนะ...ไปหาพวกชาวบ้านก่อนไหมค่อยกลับมาทำ"โรซินพูดขึ้นเมื่อเดินตามฮิมเข้ามาในครัว

"ไม่ กินก่อนค่อยไปนี้ก็ยังเช้าอยู่ชาวบ้านยังมากันไม่เยอะ"ฮิมพูดขึ้นพร้อมกอดอกพิงโต๊ะเตรียมเครื่องปรุง

"นายเตรียมของไว้ให้ฉันทำ"โรซินพูดขึ้นในขณะที่มองส่วนผสมบนโต๊ะ ฮิมพยักหน้าตอบรับ บนโต๊ะมีไข่ไก่ นม ผงปรุงรส โบโลน่า หัวหอม มะเขือเทศ เนย

"ตอกไข่ลงในชามผสมใส่นมผงปรุงรส  ผงปรุงรสที่ใส่เป็นรสหมูหรือไก่ก็ได้เธอจะใช้นมสดหรือนมข้นจืดก็แล้วแต่ส่วนที่ฉันเตรียมให้เป็นนมสดเสร็จแล้วตีให้เข้ากัน"ฮิมพูดขึ้น

"เดี๋ยวซิใจเย็น นายว่าอะไรนะไข่เหรอเอากี่ลูก"โรซินรีบหยิบชามใส่ผสมพร้อมหันไปถามฮิม

"สามลูก...เครื่องปรุงที่เหลือใส่ทั้งหมดนั้นแหละฉันเตรียมไว้แล้วแต่แค่ครั้งนี้ที่ฉันจะเป็นคนเตรียมมองดูกะเอาครั้งหน้าฉันจะให้เธอเตรียมเอง"ฮิมตอบกลับ

"โอเคได้แล้ว ไข่ๆสามลูกนมผมปรุงรสอ่ะครบแล้วก็ตีให้เข้ากัน"โรซินพูดไปทำไป ส่วนฮิมก็กอดอกยินมองอยู่ใกล้ๆ

"หั่นโบโลน่าหัวหอมมะเขือเทศให้เป็นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า"ฮิมพูดขึ้น 

โรซินทำตามโดนไม่ได้ถามอะไร ฮิมมองดูอยู่เฉยๆถึงผักที่โรซินหันออกมาจะเละฮิมก็ยังคงมองเฉยๆอย่างสุดท้ายเป็นหัวหอมที่ทำเอาปวดหัวเพราะมันเอาเข้าตาทำให้โรซินโวยวายน้ำตามร่วงแต่เธอก็ยังทันหันจนหมด

"งืม...แสบอ่ะ"โรซินพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมวางมีดลงก่อนเดินเข้าไปหาฮิมพร้อมดึงเสื้อฮิมขึ้นมาเช็ดตาแต่คงติดที่เสื้อเป็นแบบเข้ารูปโรซินเลยเลิกดึงหันไปเอาหน้าถูกับเสื้อฮิมแทน

"เอาเข้าไปแทนที่จะไปมันจะหายแสบไหม ล้างมือแล้วหาผ้าเช็ดดีๆ"ฮิมบ่นขึ้นพร้อมเอามือดันหัวโรซินออกจากอกตัวเอง

"มันแสบอ่ะลืมตาไม่ขึ้นนายไปเอามาให้หน่อยมันจะทำให้ฉันตาบอดไหมเนี้ย"โรซินโวยขึ้น ฮิมจับให้โรซินนั่งบนเก้าอี้ในครัวก่อนจะไปหาผ้ามาให้โรซินเช็ดหน้า

"พอมาทำต่อได้แล้วเอาเนยใส่กระทะทำให้เนยเคลือบกระทะ...ตักไข่ลงในกระทะสองกระบวยคอยเอาตะหลิวเขี่ยขอบๆไม่ต้องแรงเขี่ยๆพอ ด้านล่างของไข่จับตัวแล้วก็ใส่เครื่องที่เตรียมไว้ใส่ทั้งหมดนั้นแหละ...ทำให้มันกลมๆรีๆ"ฮิมมายืนข้างคอยดูคอยบอกปล่อยให้โรซินเป็นคนลงมือถึงออมเล็ตที่ได้ไม่สวยนักแต่ก็พอเป็นรูปเป็นร่างอาจจะด้วยเมื่อวานโรซินเคยลองทำแล้วหลายครั้ง

"เสร็จแล้วน่ากินมาก"โรซินพูดขึ้นพร้อมทั้งถือจานไข่โฉบไปโฉบมา

"ถ้ามันตกเธอต้องล้างอุปกรณ์ทำครัวด้วย แล้วก็กลับมาทำอีกจานฉันจะไปรอที่โต๊ะ"ฮิมพูดขึ้นแล้วก็เดินออกไปจากครัว



เคดิสรูปจากhttps://storysiam.com

ขอโทษทีหายไปนานติดธุระอาจจะมีคำผิดบ้างเพราะยังไม่ได้ตรวจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 423 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,820 ความคิดเห็น

  1. #2715 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 17:16
    น่ารักเนอะ
    #2,715
    0
  2. #2609 99421191 (@99421191) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 17:30
    ทำอาหารเอาใจพระเอกสินะ สรุปนางเริ่มชอบพระเอกจริงจังละ
    #2,609
    0
  3. #2599 kean2543 (@kean2543) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 18:20
    น่ารัก
    #2,599
    0
  4. #2598 ธันวา จะใครล่ะ (@lisu) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 08:29
    อ่าาทำไมต้เงงแงออมเล็ตคือหิววววว
    #2,598
    0
  5. #2596 RazeLosT (@kittipat159) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 00:51

    ไม่น่าอ่านตอนกลางคืนเลย
    #2,596
    0
  6. #2595 khing0v0 (@khing0v0) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 23:29
    รอคะ#ฮิมโรส❤
    #2,595
    0
  7. #2594 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 23:02
    รอนะคะ
    #2,594
    0
  8. #2225 ununchuahong (@ununchuahong) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 19:51
    มลนี่ตัวน่ารำคาญที่แท้ทรู หักคอมลก่อนเลย ลำไยนางมาก
    #2,225
    2
    • #2225-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 72)
      2 ธันวาคม 2561 / 11:36
      ไม่มีนางเดียวไม่มีเรื่อง
      #2225-1
  9. #2224 ununchuahong (@ununchuahong) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 19:50
    ฮิมนี่บทจะดีก็ดีใจหาย บทจะร้ายก็นึกว่าปีศาจเข้าสิง5555555

    ///โดนฮิมหักคอ

    แอ่กกกกกกก
    #2,224
    1
    • #2224-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 72)
      2 ธันวาคม 2561 / 11:35
      ยังตกลงกับบุคลิคฮิมไม่ได้หรือฮิมมันเป็นไบโพล่าร์
      #2224-1
  10. #2223 ท่านเฌอเออร์ (@raamin0) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 19:47
    รอตบอิมล กะโรๆอะไรสักอย่าง หมั่นไส้โคตร มลก็น่ารำคาญ กะนิสัยโรนี้ก็ไม่ถูกจริตล่ะ
    #2,223
    1
    • #2223-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 72)
      2 ธันวาคม 2561 / 11:34
      เดี๋ยวๆอันนี้หมั่นไส้หรือหวงน้องฮิม
      #2223-1
  11. #2222 pairypn (@pairypn) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 19:20
    คิดถึงทั้งไรท์ ทั้งฮิมด้วย รอนะคะ
    #2,222
    1
    • #2222-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 72)
      2 ธันวาคม 2561 / 11:34
      ไว้จะมาบ่อยๆนะ
      #2222-1
  12. #2221 661295 (@661295) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 19:13
    ........#นอนรอความวุ่นวาย
    #2,221
    1
    • #2221-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 72)
      2 ธันวาคม 2561 / 11:34
      สร้างบ้านเลยจร้าคงอีกยาวนานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
      #2221-1
  13. #2220 ในวันที่ฝนตก (@Ueai4328) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 18:47
    ไรท์มาแล้ว ฮิมต้องปวดหัวกับความวุ่นวายในอนาคตเราก็จะรอดูความวุ่นวายของนายเองนะ ออกทะเลก็ดีนะตอนจะได้ยาวขึ้นด้วยเราจะได้อ่านแบบจุใจ5555+++
    #2,220
    1
    • #2220-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 72)
      2 ธันวาคม 2561 / 11:33
      สร้างบ้านรอเลยค่ะปูเสื่อคงไม่ไหวเพราะไรท์เดินเรื่องช้า
      #2220-1
  14. #2219 ท้องฟ้าสีดำ (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 18:12

    ไรท์กลับมาอัพต่อเนื่องรึป่าวคะ

    #2,219
    1
    • #2219-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 72)
      2 ธันวาคม 2561 / 11:32
      ยังบอกไม่ได้ค่ะถ้ามีเวลาจะมาลงให้นะคะ
      #2219-1