ย้อนเวลาแก้ไขชะตาชีวิต

ตอนที่ 42 : ชมรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,320
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 895 ครั้ง
    8 ต.ค. 63

     หลังจากที่พูดคุยกับเชสแล้วฮิมก็เดินเข้าไปในโรงบ่มไวน์ เห็นน้ากล้าคนที่คอยทำหน้าที่ควบคุมการบ่มไวน์กำลังนำเสนอไวน์ให้แขกทั้งสองคนของเขาอยู่ ฮิมเดินเข้าไปสมทบตามมาด้วยเชสที่เดินตรงเข้าไปหาเดม่อนแล้วขอแยกตัวไปคุย ฮิมปรายตามองลูกน้องทั้งสองคนเหมือนจะมีปากเสียงกันเล็กน้อย เดม่อนเดินหน้าบึ่งกลับมาทางพวกเขาก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติเมื่อมาถึง ส่วนเชสเดินยิ้มมุมปากเข้ามาดูท่าที่มีความสุข

"ไวน์ดี"เสี่ยดรพูดขึ้น

"ขอบคุณครับ"ฮิมตอบรับคำชมด้วยรอยยิ้ม เขาละสายตาจากลูกน้องมาที่แขกทั้งสองคน

     ก่อนที่ทั้งสองจะกลับเชสเป็นคนแลกเบอร์กับคามินถึงคามินจะดูงงๆว่าทำไมถึงเปลี่ยนตัวคนติดต่องานแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ฮิมแสดงน้ำใจด้วยการมอบไวน์อมราให้แก้ทั้งสองคนสร้างความประทับใจเป็นอย่างมาก

"เดม่อนเชสบอกนายเรื่องคนที่มาใหม่แล้วใช่ไหม"ฮิมพูดขึ้นหลังกลับมายังห้องทำงาน

"ครับ"เดม่อนตอบรับ

"ยังไม่ต้องทำอะไรปล่อยพวกมันไว้อย่างนั้นทำเหมือนไม่รู้ไม่เห็นแต่ถ้ามันวุ่นวายมากๆให้เจ้ามึนจัดการ"ฮิมพูดขึ้นทำให้เดม่อนและเชสกลืนน้ำลายลงคอเมื่อพูดถึงเจ้ามึน

"ครับ"ทั้งสองคนรับคำพร้อมกัน

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันจะกลับไปอยู่ในเมืองมีอะไรก็ติดต่อมาแล้วกัน"ฮิมพูดขึ้น

เช้าวันรุ่งขึ้นฮิมไปที่มหาลัยหลังจากไม่ได้มาหลายวัน งานวิจัยยังคงดำเนินต่อไปมันดีมากสำหรับทีมวิจัยแต่ไม่ได้คืบหน้าเลยสำหรับฮิมแล้วอีกเรื่องหนึ่งที่ฮิมต้องเจอคือคลิปที่ฮิมเล่นเปียโนในซุ่มดนตรีดันไปเข้าตาอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมตอนนี้เขาก็โดนเรียกตัวไปพบอีกครั้ง

"สวัสดีครับท่านอธิการบดี สวัสดีครับอาจารย์"ฮิมกล่าวทักทายเมื่อเข้าไปในห้องอธิการบดี

"คนนี้แหละครับท่านที่ผมบอก"อาจารย์ที่ปรึกษาชมรมพูดขึ้น

"เธออีกแล้วเหรอ"อธิบดีถามขึ้น

"ผมต้องถามมากกว่านะครับ ท่านเรียกผมมาอีกแล้ว"ฮิมรู้เลยว่าเขาต้องโดนใช้งานอีกแน่

"เอาล่ะเข้าเรื่องกันเลยแล้วกันทางชมรมดนตรีเสนอชื่อของเธอให้เข้าร่วมการคัดเลือกเป็นตัวแทนไปแข่งเดี่ยวเปียโน"อธิการบดีพูดเข้าเรื่องทันที

"เสนอชื่อเข้าคัดเลือก"ฮิมพูดขึ้น

"ใช่คัดเลือกตัวแทนไปแข่งเปียโนตลอดมาคนที่จะไปแข่งมักจะเป็นสมาชิกหลักของชมรมพึ่งมีแต่เธอนี้แหละที่เข้ามาก็ถูกเสนอชื่อเพราะแบบนั้นเธอต้องไปแสดงฝีมือให้คนอื่นเห็นแค่คลิปมันไม่พอ"อธิการบดีพูดขึ้น

"ก็ส่งพวกพี่ๆเขาไปแข่งเหมือนเดิมก็ได้นี้ครับ"ฮิมพูดขึ้นเสียงเรียบ

"นายธนธร เธอก็รู้ว่าฉันพูดแบบนี้ทำไมฉันอยากให้เธอเป็นตัวแทนการแข่ง"อธิบดีพูดออกมาในที่สุด

"แล้วผมจะได้อะไร"ฮิมถามออกไปตรงๆ

"ถ้าเธอชนะก็ได้ชื่อเสียง เงินทอง หรือแม้แต่โอกาสที่จะไปถึงระดับโลกบนเส้นทางนักเปียโน"

"ท่านครับ!ถ้าผมอยากไประดับโลกทางสายดนตรีผมจะเลือกเรียนวิศวะทำไม"ฮิมตอบกลับ อธิการบดีเหมือนจะพูดอะไรต่อแต่ก็เงียบไปเอาแต่เคาะโต๊ะด้วยปากกาที่อยู่ในมือ

"เธอไม่เสียดายพรสวรรค์ที่ตัวเองมีแต่ฉันเสียดาย"อาจารย์ที่ปรึกษาชมรมพูดขึ้นหลังจากนั่งฟังฮิมกับอธิการบดีพูดจาโต้ตอบกัน

"คนอื่นก็เก่งนะครับรุ่นพี่เขาจะคิดยังไงถ้าอาจารย์เอาเด็กปีหนึ่งไปแข่งแทนพวกเขาพวกพี่ๆเขาไม่ตั้งใจฝึกหรือฝีมือไม่ได้เรื่องขนาดนั้นเลยเหรอครับ"ฮิมหันไปถามอาจารย์ที่ปรึกษา

"เฮ้ย...พวกเขาก็ขยันฝึกแล้วเก่งในระดับหนึ่งการที่ฉันอยากให้เธอเป็นตัวแทนมหาลัยบอกกันตรงๆ เลยเพราะเธอเก่งกว่าและเพื่อที่จะให้พวกเขายอมรับถึงต้องให้เธอลงแข่งคัดตัวไม่ใช่ตัดสินเอาเอง"อาจารย์ที่ปรึกษาพูดขึ้น

"...ผมเข้าร่วมก็ได้แต่ท่านมีข้อเสนอให้ผมแค่อย่างเดียวท่านคงต้องเลือกว่าจะให้ผมทำงานวิจัยหรือแข่งเปียโน"เมื่อฮิมพูดจบ อธิการบดีถึงกับตาโตเพราะไม่ว่าอันไหนก็สร้างชื่อให้กับมหาลัย และจะให้เลือกจริงๆคงต้องเป็นการวิจัยยามากกว่าแต่เธอก็ยังไม่ละความพยายามที่จะให้ฮิมช่วยงานวิทยาลัยทั้งสอง

"เธออยากได้ข้อเสนออะไรเพิ่มอีกลองว่ามา"อธิการบดีพูดขึ้น แต่ในขณะที่ฮิมกำลังจะปฏิเสธอยู่ๆ ก็มีประโยคที่หายไปนานดังขึ้นทำให้ฮิมต้องหยุดชะงัก

ติ่ง! ภารกิจบังคับมีชื่อเสียงในระดับประเทศด้านดนตรี

'ภารกิจบังคับเรื่องบ้าอะไร'ฮิมกู่ร้องขึ้นในใจ

'เนื่องจากคุณไม่ได้ทำภารกิจใดๆเป็นเวลานาน ระบบเลยมีภารกิจบังคับขึ้น'เมื่อได้ยินแบบนั้นฮิมถึงกับพูดไม่ออกก็จริงที่เขาไม่ได้ทำภารกิจอะไรเลยตั้งแต่ที่มาอยู่เชียงใหม่

'แล้วถ้าฉันไม่ทำ'

'ค่าโชคของคุณจะถูกปรับให้ลดลงหวังว่าค่าความฉลาดจะทำให้คุณคิดได้ว่ามันจะเป็นอย่างไร'

'นี้เธอขู่ฉันเหรอมิร่า'ฮิมอึ้งมาก ที่เดี๋ยวนี้AIของเขารู้จักการขู่

'เป็นเรื่องจริงที่ระบบจะทำการหักแต้มโชคของคุณฮิมกำลังจะโวยแต่เสียงท่าอธิการบดีดังขึ้นเสียก่อน

"ว่าไงเธอมีอะไรที่จะเสนอ"

"ผมติดไว้ก่อนตอนนี้ยังคิดไม่ออก"ฮิมตอบออกไปด้วยน้ำเสียงที่ติดจะหงุดหงิด หลังจากนั้นฮิมก็ขอตัวออกมาจากห้องอธิการบดี

'ทำไมถึงเป็นภารกิจนี้'ฮิมถามขึ้น

'คุณใช้ชีวิตไม่คุ้มค่าการปล่อยให้ทักษะที่มีสูญเปล่าเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ'มิร่าพูดขึ้น

'แต่นี้มันชีวิตฉันนะมิร่าทำไมไม่ให้ฉันเลือกเองว่าจะทำหรือไม่ทำอะไร'ฮิมโวยวายขึ้น ไหนผู้ดูแลบอกว่าให้เขาใช้ชีวิตอิสระฉันหลงกลไอ้โฆษณาชวนเชื่อนั้นหรือยังไง

'เล่นเกมส์ไปพร้อมกับการใช้ชีวิตมันต้องมีเควสบังคับด้วยกันทั้งนั้น'มิร่าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

     พอฮิมได้ยินแบบนั้นก็นึกถึงคำพูดของผู้ดูแล เหมือนจะถามว่าอยากใช้ชีวิตพร้อมกับเล่นเกมส์ไปด้วยไหม...ระบบเกมส์ก็ต้องเลือกตัวละคร เลือกอาชีพ ทำเควส ลงด่าน อัพค่าสถานะ แสดงทักษะ พิชิตคู่ต่อสู้ฯใช้ชีวิตอิสระทำอะไรก็ได้แต่มันก็ต้องมีเรื่องหลักที่ต้องทำด้วย

'บ้าจริงทำไมฉันถึงไม่ทันคิด...เข้าใจแล้วถึงมันอดหงุดหงิดไม่ได้ก็เถอะ'ถึงฮิมจะบ่นแต่สุดท้ายเขาก็ยอมรับมัน

     เมื่อเริ่มเข้าใจในระบบเกมของตัวเองหลังจากอยู่กับมันมาเกือบครึ่งปีฮิมก็ยอมรับแบบปลงๆทันทีว่ายังไงตัวเองก็ต้องทำ เมื่อยอมรับได้แล้วฮิมก็เดินออกมาจากตึกอธิการบดีแล้วมุ่งหน้าไปตึกวิศวะ ในระหว่างทางก็ติดต่อเพื่อนๆไปด้วย0

'ไงหายไม่ติดต่อเพื่อนเลย'ปุญรับสายแล้วพูดขึ้นทันที

'มึงก็ไม่ได้ติดต่อมา'ฮิมสวนกลับไปทันที

'แล้วนี่มึงอยู่ไหน'ปุญถามขึ้น

'กำลังจะไปที่ตึกAพวกมึงอยู่ไหนกัน'

'กูอยู่โรงอาหาร'หลังจากรู้ว่าเพื่อนของตัวเองอยู่ไหนฮิมก็ตรงดิ่งไปหาทันที

"หน้ายังกับส้นตีนนานๆทีเห็นแบบนี้ไปทำอะไรมาวะ"ปุญทักขึ้นเมื่อฮิมเดินเข้าไปที่โต๊ะ

"ไม่มีอะไรเซ็งๆนิดหน่อยแล้วนี่พวกมึงไม่มีเรียน"ฮิมตอบกลับพร้อมนั่งลงข้างๆฉลาม

"จารย์ยกคลาส"แบงก์พูดขึ้นทั้งๆที่ยังก้มหน้าเล่นเกม

"แล้วไม่มีอะไรทำกันเลยมากองกันอยู่ในโรงอาหาร"ฮิมถามขึ้น

"ไม่"ทั้งหมดพูดขึ้นพร้อมกัน

"พวกมึงล่าลายเซ็นครบแล้ว"เมื่อฮิมพูดขึ้นทุกอย่างเหมือนจะถูกหยุดเวลาเอาไว้กิจกรรมทุกอย่างของเพื่อนๆหยุดชะงัก

"เชี่ย!กูโดนพี่มันฆ่าแน่"ปุญโวยขึ้น

"แมร่ง!สมุดโดนยึดลืมไปเลย"แบงก์ถึงกับฟุบลงไปที่โต๊ะ

"เสร็จแล้ว"ฉลามพูดขึ้นเป็นคนสุดท้ายทำให้สายตาเพื่อนหันไปมอง

"คนทรยศ/เพื่อนเลว/..."ปุญกับแบงก์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังแต่ฮิมเพียงนิ่งเฉย

"มึงจะไม่ด่ากูหน่อยหรอฮิม"ฉลามหันไปมองฮิม นี้คงเป็นคนสติดีที่สุดแล้วในกลุ่มแล้วซินะ

"มึงเป็นใครกูไม่รู้จัก"ฮิมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"อ้าวเชี่ย!กูนึกว่ามึงเป็นคนมีเหตุผลกว่าไอ้พวกปัญญาอ่อนพวกนี้"ฉลามพูดขึ้นอย่างเหนื่อยใจ 'กูคิดผิดเพื่อนกูบ้ากันทุกคน'

"มึงก็ใช้หน้าตาพวกมึงให้เป็นประโยชน์"ฉลามพูดขึ้นอีกครั้ง

"กูไม่ใช่ไอ้แบงก์"ปุญพูดขึ้นพร้อมกับที่ฮิมพยักหน้าเห็นด้วย

"ใช่พวกมึงยอมรับล่ะซิว่าหล่อสู้กูไม่ได้"แบงก์พูดขึ้น

"สัส!วิศวะมีแต่ตัวผู้กูจะใช้หน้าตาไปทำไม เสนอหน้าไปก็เจอแต่ตีน"ปุญพูดขึ้น

"ไม่ใช่เพราะหน้าตามึงที่จะพาโดนตีนเพราะปากมึงเถอะถึงโดน"ฮิมพูดขึ้นหลังจากหันไปมองหน้าเพื่อน

"ฮิมนี้ปุญเองไม่เจอแปบเดียวลืมกันแล้วเหรอ"ปุญพูดขึ้นด้วยเสียงอ้อนตีน0(?)

"มุขนี้มึงเล่นกับไอ้หลามไปแล้ว"ฮิมพูดขึ้น

"แล้วจะเอาไงให้ส่งไปเอาสมุดคืนไหม"ฮิมหันไปถามแบงก์ต่อ

"เดี๋ยววันนี้ไปซ้อมลีดพี่มันบอกจะคืนให้กูโดนยึดเพราะหนีซ้อมลีด"แบงก์ตอบออกมาอย่างเซ็งๆ

"ไอ้ปุญพ่อมึงมา"อยู่ๆฉลามก็พูดขึ้นเมื่อได้ยินแบบนั้นอีกสามคนก็หันไปตามสายตาฉลามก็เจอเขากับกลุ่มของพี่คิม

"เดี๋ยวกูมาไปหาพ่อแปบ"ปุญพูดขึ้นพร้อมรีบเดินไปหาพี่คิมทันที

"มึงคิดว่าไง"ฉลามพูดขึ้นหลังจากที่ปุญเดินออกไป

"...1554,1669"ฮิมพูดขึ้น

"อะไรของมึงไอ้ฮิม"แบงก์ถามขึ้นอย่าง งงๆ

"สายด่วนหน่อยกู้ชีพกับหน่วยแพทย์ฉุกเฉิน"ฉลามตอบออกมา

"...แล้วมันยังไงวะ"แบงก์เงียบไปพักหนึ่งแล้วถามออกมา

"โว๊ะ!ไม่เข้าใจก็ไม่ต้องรู้"ฉลามพูดขึ้น

"เดี๋ยวดิวะบอกกูก่อนไอ้หลาม"แบงก์พูดขึ้นอย่างอยากรู้แต่ก็ไม่มีใครตอบ

     เมื่อถึงเวลาชั่วโมงเรียนต่อไปทุกคนก็แยกย้ายกันไปเรียนตามตารางของตนไม่เว้นแม้แต่ฮิม เนื้อหาของวิชาในห้องเรียนมันง่ายมากจนน่าเบื่อสำหรับฮิม แต่ฮิมก็ยังใช้เวลาไปกับคาบเรียนที่น่าเบื่อนั้นจนถึงเวลาพัก

ฮิมตัดสินใจที่จะลองไปที่ห้องดนตรีเขาคิดว่ามันคงจะมีอะไรให้ทำมากว่านั่งเน่าอยู่ในคาบเรียน ห้องชมว่างเปล่าไร้ผู้คนมีแต่เครื่องดนตรีที่วางเรียงรายอยู่ ฮิมเดินสำรวจไปรอบๆก่อนที่จะไปหยุดอยู่ที่เปียโนฮิมตัดสินใจอยู่พักหนึ่งก่อนที่จะเล่นมัน ♫~♫~ ♬~ ♪~ ♩~ ♭~ ♪~ ♫~ ....

ฮิมยังคงเลือกเพลง'เทพธิดาแห่งท้องฟ้า'เมื่อเริ่มเล่นความเซ็งที่ได้รับรู้ว่าชีวิตเขายังคงโดนบังคับให้ทำในสิ่งที่ไม่อยากทำก็เบาลง ฮิมหลับตาลงเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ของตัวเองแต่ตอนที่เขาใช้เสียงเปียโนเพื่อตัวเองอยู่นั้นมันดังออกไปจนคนที่อยู่ใกล้ๆก็ได้ยินเหล่าผู้คนที่อยู่ภายนอกต่างเดินตามเสียงเพลงนั้นมาจาก1เป็น2แล้วเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆจนได้มีเสียงมิร่าดังเตือนขึ้น

'คุณกำลังใช่ทักษะทางดนตรีระดับสูงโปรระวังด้วยค่ะ'

'ไม่ใช่อยากให้ฉันโชว์ฝีมือหรอกหรือไง'

'ดิฉันแค่แจ้งเตือนแต่หากคุณจะยังใช้ทักษะระดับสูงกับเพลงนี้ก็ไม่มีปัญหาอะไร'มิร่าพูดขึ้น เมื่อได้ยินแบบนั้นฮิมก็ลืมตาขึ้นและเพิ่มความตั้งใจที่จะเล่นมากขึ้นไปอีก♫~♫~ ♬~ ♪~ ♩~ ♭~ ♪~ ♫~

"วู้!ดีขึ้นเยอะ"ฮิมพูดขึ้นหลังจนโน้ตตัวสุดท้ายแปะๆ! ...เสียงปรบมือดังขึ้นเรียกให้ฮิมหันไปดูมีคนเกือบ 50 ที่อยู่หน้าห้อง

"เพราะกว่าในคลิปอีกมึง/เสียดายที่มาช้าได้ฟังแปบเดียวเอง/อย่างเพราะเลย"เสียงพูดคุยดังขึ้น ฮิมไม่รู้มาก่อนว่าเวลาพักก็มีนักศึกษามาใช้ห้องดนตรีด้วย

"...ซ้อมต่อเลยค่ะพวกเราจะไม่รบกวนแค่ขอฟังหน่อยแล้วกันนะคะ"เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น

"ใช่พวกเราจะฟังกันเงียบ"พร้อมกับเสียงสนับสนุน แต่ก่อนที่ฮิมจะพูดอะไรก็มีเสียงใครบางคนดังขึ้น

"มาทำอะไรหน้าห้อง"

"ฮิมเล่นเปียโนมันเพราะมากขอพวกหนูอยู่ฟังด้วยนะคะ"เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น

"ฮิม...ฮิมไหนวะ"เสียงชายหนุ่มถามขึ้นอีกครั้งแต่คงเป็นการหันไปถามเพื่อนตัวเอง เพราะมีเสียงตอบกลับมา

"คนที่กูเอาคลิปให้มึงดูไง"ฮิมที่นั่งอยู่ในห้องใช้สมาธิในการฟังเพราะเห็นว่าเรื่องนี้มีชื่อตนอยู่ด้วย

"หลบพี่หน่อย"สิ้นเสียงขอทางฮิมก็เห็นชายหนุ่มในชุดนักศึกษายืนมองเขาอยู่ก่อนที่จะเดินตรงมา

"เล่น"ชายหนุ่มพูดขึ้น ทำให้ฮิมขมวดคิ้วทันทีและเมื่อชายหนุ่มคนนั้นเห็นว่าฮิมเริ่มขมวดคิ้วก็เริ่มรู้ตัวว่าตัวเองพูดอะไรออกไป

"โอ๊ะ!โทษทีพี่ชื่อทิวาเป็นประธานชมรมพี่ตื่นเต้นเกินไปหน่อยช่วยเล่นให้พี่ฟังที"ฮิมคายขมวดคิ้วทันที 'ท่าทีพี่มึงเหมือนจะแดกหัวกู'

"พี่เคยเห็นคลิปที่น้องเล่น"ทิวาพูดขึ้นอีกครั้ง

"อยากฟังเพลงอะไรครับ"หลังจากได้เล่นเพลง'เทพธิดาแห่งท้องฟ้า'มันทำให้ตอนนี้ฮิมอารมณ์ดี

"เอาที่มึงเอ๊ย!น้องถนัด"พี่ทิวาพูดขึ้น

"จะมึงก็ได้ถ้าพี่ถนัด^^"ฮิมพูดขึ้นอย่างไม่ถือพร้อมกับยิ้มให้

"อืม เอาที่มึงอยากเล่น"พี่ทิวาพูดขึ้นอีกครั้ง

"ฟู่..."ฮิมหันหน้าเข้าหาเปียโนแล้วเป่าปาก 

เขาไม่ได้จะทำสมาธิเพื่อโชว์ฝีมือแต่เขาพยายามจะใช้สติไม่ให้เผลอเล่นตามอารมณ์ตัวเองมากไป เพลงที่เขาอยากจะลองเล่นคือ"บทเพลงจากผู้คุมขัง" ♫~♫~ ♬~ ♪~ ♩~ ♭~ ♪~ ♫~

เพียงท่อนแรกที่ฮิมเล่นก็ทำให้เสียงในห้องเงียบลงฮิมปรายตาไปมองเหล่านักศึกษาพบว่าเหล่านักศึกษาบางคนเริ่มหลับตา ♪~ ♫~...ท่อนต่อๆมาฮิมเพิ่มฝีมือขึ้นไปอีกเหล่านักศึกษายังดูนิ่งสงบ

ฮิมเพิ่มฝีมือและปรายตาผู้ฟังไปด้วยจนมาถึงระดับก่อนที่มิร่าเคยเตือนเหล่านักศึกษาที่ยืนอยู่เริ่มทรุดตัวลงกับพื้น 'ไปไกลกว่านี้ไม่ได้แล้วซินะฮิมคิดขึ้นในใจพร้อมกับเบามือลง♫~♫~ ♬~ ♪~ ♩~ ♭~ ♪~ ♫~เมื่อจบท่อนสุดท้ายจบลงเหล่านักศึกษาก็ลืมตาขึ้นพร้อมกัน

 "อีกรอบเล่นมันให้ฟังอีกรอบ"พี่ทิวาที่อยู่ใกล้ๆพูดขึ้น

"มันจบแล้วพี่"ฮิมตอบกลับไป

"อีกรอบให้กูฟังอีกรอบ"พี่ทิวายังดื่อดึงที่จะฟัง

'ผลกระทบจากบทเพลงเหรอมิร่า'

'ใช่ค่ะ "บทเพลงจากผู้คุมขัง"เป็นเพลงประเภทการชักนำและคุมขังผู้ฟังให้อยู่ในภวังค์จนกว่าบทเพลงนั้นจะจบลงและโหยหาที่จะฟังมันอีกครั้งใช้เวลาราวๆ 2-3ชั่วโมงพวกเขาจะกลับมาเป็นปกติ'

'มีทางที่ให้เป็นปกติเร็วกว่านี้ไหม'ฮิมถามขึ้น เพราะพี่ทิวาเริ่มมาเขย่าแขนเขาแล้ว

'เล่นเพลง'เทพธิดาแห่งท้องฟ้า'ให้พวกเขาฟังน่าจะช่วยได้'มิร่าตอบกลับมา

"มึงช่วยเล่นอีกครั้ง"เสียงของพี่ทิวาดังขึ้น

"อืม ครับ"ฮิมตอบรับแต่เปลี่ยนเป็นเล่นเพลง'เทพธิดาแห่งท้องฟ้า'แทนเมื่อเพลงจบลงดูเหมือนทุกคนจะกลับมาเป็นปกติ

"มึงนี้สุดยอดจริงตอนกูดูคลิปว่าเจ๋งแล้วพอฟังสดยิ่งเจ๋งเข้าไปใหญ่"พี่ทิวายังเอ่ยชมหลังเพลงจบไปสักพัก

"^^"ฮิมไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่ส่งยิ้มกลับไปให้

"มึงจะเป็นตัวแทนไปแข่งใช่ไหม"ทิวาถามขึ้น

"ถ้าคัดตัวผ่านก็คงเป็นแบบนั้น"ฮิมตอบเรื่องจริงกลับไป

"คัดตัว?คัดทำไมมึงเก่งขนาดนี้โน้นไอ้พวกมือเปียโนนั่งคอตกอยู่โน่นคู่แข่งมึง...มึงจะแข่งกับไอ้ฮิมไหม"ทิวาพูดขึ้นพร้อมกับชี้ไปที่ผู้ชาย3หญิง1ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้

"เออ...สวัสดีครับพี่ๆ"ฮิมหันไปตามนิ้วแล้วกล่าวทักทาย

"เฮ้อ...จะเอาอะไรไปสู้วะ"พี่คนหนึ่งตอบด้วยเสียงท้าแท้

"ชื่อเพลงที่มึงเล่นเพลงอะไรกูไม่เคยได้ยิน...มึงแต่งเพลงเองด้วย! "ประโยคแรกพี่ทิวาถามด้วยน้ำเสียงปกติก่อนที่จะนึกอะไรขึ้นได้แล้วตะโกนใส่ฮิมแทน

"เออ...ครับ"ฮิมไม่รู้ว่าจะตอบว่ายังไงก็เลยต้องไหลตามน้ำไป

"..."พวกที่นั่งอยู่ในห้องไม่มีเสียงใดๆหลุดออกมานอกจากทำตัวเป็นปลาทองอ่าๆ หุบๆ ปากอยู่อย่างนั้นคนที่ได้สติเป็นคนแรกคือพี่ทิวา

"ทั้งสองเพลงเลยเหรอแล้วชื่อเพลง"พี่ทิวายังคงถามต่อไป

"อืม ครับ'เทพธิดาแห่งท้องฟ้า'กับ'บทเพลงจากผู้คุมขัง'"หลังฮิมตอบออกไปพี่ทิวาก็ถามอีกสองสามคำถามแล้วจบลงที่ให้ฮิมเปลี่ยนคณะมาเรียนคณะดุริยางคศาสตร์แทนวิศวะ

หลังจากพูดคุยกันได้สักพักฮิมก็รู้สึกดีกับชมรมมันทำให้เรื่องเซ็งๆของวันนี้หายไป ฮิมคิดว่ามันก็ไม่เลวเท่าไหร่ที่เขามากอยู่ในชมรม การได้ทำกิจกรรมรวมกับผู้อื่นนอกเหนือจากทำงานมันไม่เคยเกิดขึ้นกับชีวิตเดิมในโลกที่แล้ว ฮิมคิดว่าเขาคงต้องขอบคุณภารกิจบังคับที่ทำให้เขามาอยู่ที่ชมรมตอนนี้

"อยากลองเล่นดูไหมครับ"อยู่ๆฮิมก็พูดขึ้น

"หมายถึง"ทิวาถามขึ้น

"เพลงที่ผมเล่นไปอยากลองเล่นดูไหมขอปากกากับกระดาษเขียนโน้ตเพลงหน่อย"ฮิมพูดขึ้นอย่างใจกว้าง

"มึงจะให้โน้ตเพลงนั้นเหรอ"ทิวาถามขึ้นอย่างตื่นเต้น

"อย่าเอาไปขายก็พอ ^^"ฮิมพูดขึ้นขำๆหลังเห็นสีหน้าของทิวา

"ใครเอาไปไปขายกูจะจับหมกป่าให้"พี่ทิวาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง หลังจากนั้นฮิมก็เขียนโน้ตทั้งสองเพลงให้

"กูไม่รู้จะพูดยังไงถ้าเป็นคนอื่นเขาไม่แจกเนื้องเพลงกันแบบนี้หรอก"ทิวาพูดขึ้น เนื่องจากเพลงที่ยังไม่เคยมีใครได้ยินอาจมีคนแอบอ้างว่าเป็นเจ้าของก็ได้จะเอาไปจดสิทธิ์หรือเอาไปขายก็สามารถทำได้

"ผมก็ไม่ค่อยจะได้เล่นมันก็น่าเสียดายถ้าจะเก็บไว้คนเดียว"

"หึหึหึ ฮ่า ฮ่า ฮ่า มึงไม่ค่อยได้เล่นพวกกูนี้ซ้อมกันจนจะอวกเป็นตัวโน้ตยังทำไม่ได้ขนาดมึงเลย"พี่ทิวาหัวเราะอย่างดังก่อนจะพูดขึ้นอย่างเซ็งๆ

"พี่ลองเล่นดู"หลังจากนั้นพี่ทิวาก็ลองเล่นเพลงที่ฮิมเขียนให้ ♫~♫~ ...

"ไอ้ทิวาหยุดเลยมั่วฉิบหายเพลงน้องเขาเสียงหมดแล้ว"ชายอีกคนหนึ่งที่นั่งฟังพูดขึ้นเมื่อทิวาเล่นได้เกือยครึ่งเพลง

"มึงเล่นได้หรือไงมือกูจะพ้นกันอยู่แล้วไอ้ฮิมโน้ตมึงจะเยอะปาย..."

พี่ทิวาพูดขึ้นแต่ยังไม่จบประโยคก็มีเสียงเพลงดังขึ้นแล้วทุกคนก็หันไปมองตามเสียงฮิมกำลังจะเล่นไวโอลินอยู่♫~♫~ ♬~ ♪~ ♩~ ♭~ ♪~ จนจบ

"เอาตำแหน่งประธานไปเถอะถ้ามึงจะเล่นได้แบบนี้"ทิวาพูดขึ้น

"^^"ไม่ได้พูดอะไรแค่ยิ้มส่งกลับไปให้

"ถามจริงมึงเล่นอะไรได้บ้าง"พี่ทิวาถามขึ้นเมื่อฮิมกลับมานั่งใกล้ๆ

"อืม...ก็ทุกอย่าง"

"ไอ้เชี่ย! มึงพูดจริง"ทิวาแทบไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะได้ยินแบบนี้

"ก็ตามนั้น"ฮิมไม่รู้หรอกว่าตัวเองเล่นอะไรได้บางอย่างไวโอลินเมื่อกี้เขาก็พึ่งจับมันครั้งแรก

"...มึงไม่มีเรียนแล้วใช่ไหม"พี่ทิวาถามขึ้นหลังเหมือนคิดอะไรบางอย่างออก

"ครับไม่มี"

"ไปกับกูหน่อย"

"ไปไหนพี่"

"มาเถอะ"พี่ทิวาลากฮิมขึ้นรถแล้วขับออกไปนอกมหาลัยใช้เวลาไม่นานก็มาถึงที่แห่งหนึ่ง

"เข้าไปข้างในกัน"ทิวาพูดแค่นั้นแล้วลงจากรถทำให้ฮิมต้องเดินตามออกมา เมื่อเดินเข้าไปข้างในถึงรู้ว่าที่นี่เป็นห้องซ้อมดนตรีมีการแบ่งห้องด้วยกระจกใส่และหลายห้องก็มีคนซ้อมดนตรีอยู่

"พี่กิตสวัสดีครับ"ทิวาเอ่ยเสียงทักทายทำให้ฮิมที่มองห้องซ้อมดนตรีต้องหันมามองชายวัยสามสิบยืนอยู่

"อืม...ว่าไงมึง"กิตทักทายกลับ

"นี้รุ่นน้องที่มหาลัยชื่อฮิม"ทิวาแนะนำ

"แล้ว?"กิตถามกลับมาด้วยสีหน้า งงๆ

"มันเล่นดนตรีโคตรเจ๋งเลยอยากให้พี่ฟัง"เมื่อได้ยินที่ทิวาพูดแบบนั้นฮิมถึงกับร้องในใจ'อ้าวพี่มึงถามกูสักคำก่อนดิ'

"ดูน้องมันยังดูงงๆอยู่ มึงลากเขามา"กิตถามกลับ

"ประมาณนั้น"ทิวาตอบกลับอย่างกัยมันเป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกคนก็ทำกัน

"กูล่ะกลุ้มแทน...แล้วน้องมันเล่นอะไร"ถึงจะรู้สึกปวดหัวกับรุ่นน้องกิตแต่พี่แกก็ยังถามต่อ

"มันบอกว่าเล่นได้หมดแต่ที่มอผมเห็นมันเล่นก็เปียโนกับไวโอลิน"ทิวาตอบกลับไปหน้าตาเฉย

"ไอ้เชี่ยวาที่นี่มีแต่พวกกีตาร์ กลอง ไอ้น้องบ้ามันคนละแนวกันเลยโอ๊ย!กูจะทำยังไงกับมึงดี"กิตยกมือขึ้นกุมขมับแล้วพูดขึ้น

"เถอะน่าพี่ผมว่ามันเล่นได้"ทิวายังคงยืนยัน 'พี่มึงมั่นใจในตัวกูหรือแค่พี่แมร่งรั่ววะ'ฮิมคิดในใจแต่ไม่ได้รู้สึกอึดอัดหรือรำคาญกับรู้ตลกในความรั่วของรุ่นพี่มากกว่า

"ว่าไงเล่นได้ไหม"กิตหันมาถามฮิม

"คิดว่าได้ครับ"หลังจากนั้นกิตก็นำพวกรุ่นน้องเข้าไปในห้องซ้อมดนตรี

"มือกีตาร์วงพี่รถคว่ำแขนหักพี่ให้มันช่วยหาคนมาเล่นแทนให้หน่อยมันบอกน้องป่ะ"พี่กิตพูดขึ้นพร้อมทั้งส่งกีตาร์ให้ฮิม

"เปล่าครับผมพึ่งเข้าชมรมวันแรกเจอพี่วาได้ไม่ถึงสองชั่วโมงพี่มันก็ลากผมมาที่นี่"ฮิมตอบออกไปพร้อมกับรับกีตาร์มาถือ

"เจริญไอ้เชี่ยวามันติสแตกแบบนี้แหละอย่าไปถือมันเลย"กิตพูดขึ้น

"ไม่เป็นไรครับผมลองเลยแล้วกัน"ฮิมพูดออกมา

"นี้เพลง"พี่กิตส่งเพลงมาให้ฮิมขอเวลาอ่านสักพักกิตเลยขอตัวไปจัดการกับรุ่นน้องอย่างทิวาฮิมได้ยินกิตบ่นทิวาเรื่องที่อยู่ๆก็ลากฮิมมาโดยไม่บอกอะไรเลยฮิมใช่เวลาไม่ถึงห้านาทีก็จำโน้ตเพลง

♫~♫~ ♬~ ♪~ ♩~ ♭~ ♪~ ฮิมยืนหันหลังให้กับกิตและทิวาทำให้ไม่เห็นว่าทั้งคู่มองฮิมด้วยสายตาที่คาดไม่ถึงจนจบเพลงทิวาก็พูดขึ้น

"โคตรเจ๋งผมบอกแล้วมันเล่นได้"ทิวาได้ทีโม้ขึ้นยกอกภูมิใจเหมือนตัวเองเป็นคนเล่น

"เจ๋งจริงว่ะ"กิตพูดขึ้น

"ฮิมช่วยพี่กิตหน่อยดิอีกสี่วันพี่มันจะลงแข่ง"ทิวาพูดขึ้น

"แข่งอะไรที่ไหนเหรอครับ"ฮิมถามกลับมา

"เทศกาลดนตรีสนามกีฬาสมโภช"กิตพูดขึ้น

"...ก็ได้ครับ"ฮิมคิดสักพักก่อนตอบออกไป

"Yes!"พี่กิตร้องขึ้นอย่างดีใจ

"แล้วคนอื่นๆในวงล่ะครับ"ฮิมถามขึ้นเพราะไม่เห็นใครนอกจากกิต

"พวกมันมาตอนเย็น"

"งั้นผมกลับไปเอารถแล้วเดี๋ยวมา"

"ขอบใจมากนะ"

____________________________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 895 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,820 ความคิดเห็น

  1. #2793 Olympus9 (@Olympus9) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 17:18
    กลับมาอ่าน แต่ไม่น่าล็อคไว้เลย
    #2,793
    5
    • #2793-5 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      9 ตุลาคม 2563 / 09:39
      เปิดล่ะค่ะ ปรับนิดหน่อยไม่ได้เปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่อง อาจตัดบางส่วนออกเพื่อไม่ให้มันซับซ้อนหรือยืดยาวเกินไป
      #2793-5
  2. #2395 PJ_Nn (@Hisoka_Nn) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 21:02
    นี่เรียกหักมุม หรือ ออกทะเล OMG!!!

    ชอบบรรยากาศช่วงแรกๆมาก อ่านต่อก็ไม่อยากผิดหวังเลย
    #2,395
    3
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #2395-3 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      6 มกราคม 2562 / 12:07
      ไว้จะรีบกลับเข้าฝั่งถ้าไม่เจอพายุพักออกไปอีก
      #2395-3
  3. #2344 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 22:11

    ขอบคุณ
    #2,344
    0
  4. วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 23:41
    เป็นเรื่องที่ยำกันหลายแนวมาก แต่ก็อ่านต่อไป 5555
    #2,234
    1
    • #2234-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      3 ธันวาคม 2561 / 08:09
      ไรท์พึ่งหัดเขียนยังไม่มีแนวเป็นของตัวเอง
      #2234-1
  5. #2198 win-noplay (@saekang1988) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 18:00
    นี่ท่าไรท์อยู่ข้างๆผม อาจโดนโทรศัพท์ปลิวหาก็ได้
    #2,198
    1
    • #2198-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      1 ธันวาคม 2561 / 10:15
      ใจร้ายไรท์ตะเตือนใจ
      #2198-1
  6. #2070 Tanz Giroro (@narakstory) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 00:40
    โดนไรท์หลอกเต็มๆ นี่ช็อคไปหลายตอนเลยนะ =^=
    #2,070
    1
    • #2070-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      8 พฤศจิกายน 2561 / 14:23
      ดราม่าไม่เก่ง
      #2070-1
  7. #1364 O๐นุ่มนิ่มจัง๐O (@windyhot) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 17:18
    ขออนุญาตไม่สุขภาพ นะคะไรท์ -แก่!!! คุณ-มันนักปั่นจริงๆ
    ปล. นิยายไรท์ดีมากกกกกก เราอินจัด
    #1,364
    1
    • #1364-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      5 ตุลาคม 2561 / 17:31
      ยังดีที่บอกก่อนไรท์โดนเพื่อนโทรมาด่าตอนตี3
      #1364-1
  8. #1285 haioacliel9 (@haioacliel9) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:57
    ตกลงใครแม่จิงใครแม่ปลอมแล้วอันไหนจิงอันไหนหลอก อ๊ากกปวดหมอง(ชักมีดจี้คอตัวเอง)บอกความจิงมานะ ไม่งั้นตัวประกันตาย
    #1,285
    1
    • #1285-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      3 ตุลาคม 2561 / 19:58
      ใจเย็นๆนะว่างสติแล้วถือถุงกาวดีๆ
      #1285-1
  9. #1223 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 12:19
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #1,223
    0
  10. #1182 Ekkasit Piyapisut (@justdevil99) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 03:34
    บอกเลย น้ำตาแตก หาย ใจร้ายที่สุดดดดด
    #1,182
    1
    • #1182-1 Ekkasit Piyapisut (@justdevil99) (จากตอนที่ 42)
      29 กันยายน 2561 / 03:36
      บอกเลยน้ำตาแตก ไรต์ ใจร้ายที่สุด***
      #1182-1
  11. #1165 FerinFern (@FerinFern) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 14:39
    เอ๊ะ งง สรุปอันไหนจริง

    ปรับอารมณ์ไม่ทัน
    #1,165
    1
    • #1165-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      28 กันยายน 2561 / 14:39
      นั้นซิอันไหรจริง
      #1165-1
  12. #993 กนกรัตน์09 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 22:46

    จะพูดอย่างไรดี....ก็คุณ-ก่อนตายมาก็แก่แล้วไม่ใช่หรอ....แล้วจะมาซึน...เพลีย

    #993
    1
    • #993-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      23 กันยายน 2561 / 22:51
      อ่านเร็วมาก ก็เริ่มชินกับอายุปัจจุบันแล้วก็คงลืมไปว่าตัวเอกนะแก่แล้วหรือคิดว่าคนที่นี้เกิดก่อนตัวเองมาเป็นพันปีเพราะด้วยพ.ศ. #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #993-1
  13. #961 Totorokun (@look-golf) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 01:36
    นี่มันนิยายหักมุมชัดๆ หักจนแบบ ปรับอารมณ์ไม่ทันโว๊ยยย 55555 ดีนะที่ไม่มือเร็ว เราก็คิดว่าปิศาจจะมีศาสตร์ภาพลวงหลอนเป็นธรรมดาอ่านมาถึงโลกปิศาจปุ๊บเลยคิดขึ้นได้ว่า ฝันที่ฮิมมันเห็นจะเป็นแค่ภาพที่ถูกสร้างให้ผิดใจกับแม่นางรึเปล่าวะ แล้วมันก็ใช่จริงๆ พีคมาก พีคสุด พีคก็ตรงคนทำเป็นผู้สร้างด้วยนี่แหละ
    #961
    1
    • #961-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      22 กันยายน 2561 / 01:40
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #961-1
  14. #953 ราดีนซิส ลีอา (@mainajaah) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 10:43
    ไรท์ หักมุม อีกแล้ว!! ตกลงอันไหนจริงว่ะนี้เริ่มงงละไหนจะลุงศักที่คุยกับผู้หญิงปิศนาไหนจะที่ฮิมหน้าเหมือนอมรากว่ารินอีกงงอะหรือเราอ่านไม่เข้าใจคนเดียวเอง? เรื่องทุกอย่างเป็นแค่เรื่องโกหกที่บอกว่ารินไม่ใช้แม่แท้ๆหรอ? เริ่มงงละไปหมดละฮือออ
    ปล. รอตอนต่อไปค่ะ
    #953
    2
    • #953-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      21 กันยายน 2561 / 13:06
      ก็แค่ฮิมหน้าเหมือนป้ามากกว่าแม่หรือออกไปหน้าเหมือนตามากกว่ายายก็ได้ หลานเขายังหน้าเหมือนเขามากกว่าแม่หลานเองอีก ^^
      #953-1
  15. #949 Zadic (@jamezuza555) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 23:35
    โอ้โห พระเจ้าปั่น ความฝันที่แม่รินร้าย นี่ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ปะ 55+
    #949
    1
    • #949-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      21 กันยายน 2561 / 00:01
      ผู้ดูแลแค่ทดสอบขีดการควบคุมตัวตนของฮิม
      #949-1
  16. #946 Jummykid (@smailpig02) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 23:16
    ติดตามเพราะเนื้อหาช่วงแรกนะ แต่ชอบจริงตอนอ่านมุมมองต่างๆของตัวเอกที่ไรต์สื่อ เนื้อหาหลายจุดบกพร่องเพราะโครงเรื่องที่น่าจะปรับแต่งตอนหลังอีกทั้งการบรรยายที่ยังไม่ลื่นไหลเท่ามืออาชีพ

    ได้ขนาดนี้เก่งมากแล้วนะ ฝีมือพัฒนาได้ ขอบคุณนิยายดีๆ จะตามอ่านต่อไป สู้ๆนะ ในอนาคตถ้าได้รีไรท์จะสมูทขึ้นเยอะ
    #946
    3
    • #946-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      19 กันยายน 2561 / 23:19
      ขอบคุณค่ะที่เข้ามาอ่าน ยอมรับเลยว่ายังไม่มีจุดยืนเป็นของตัวเอง เรามีแค่จุกเริ่มต้น โครงเรื่องและจุดจบ ส่วนทางไปเรากับเห็นมันเป็นการเดินทางที่ไม่แน่นอน #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #946-1
    • #946-3 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      20 กันยายน 2561 / 00:50
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #946-3
  17. #944 nattan308 (@nattan308) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 16:45
    สนุกดีคับ
    #944
    1
    • #944-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      19 กันยายน 2561 / 18:46
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #944-1
  18. #943 ลูกหมูแว่น (@Rookmhoo) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 12:04

    โล่งใจที่แม่ฮิมไม่ได้เป็นคนร้าย สู้ๆนะรออ่านอยู่

    #943
    1
    • #943-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      19 กันยายน 2561 / 18:46
      ปั่นก่อน
      #943-1
  19. #942 usaraksarat (@usaraksarat) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 11:25
    เหมือนการ์ตูนคนเก่งฟ้าประทาน
    #942
    2
    • #942-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      19 กันยายน 2561 / 11:26
      ????ดูแต่วันพีช เดียวไปหาดูก่อนนะคะ
      #942-1
    • #942-2 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      19 กันยายน 2561 / 11:28
      เหมือนตรงไหนบอกหน่อยได้ไหมคะ
      #942-2
  20. #938 kimlolo8888 (@kimlolo8888) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 06:44

    ละครน้ำเน่าชัดๆ

    #938
    1
    • #938-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      19 กันยายน 2561 / 08:01
      ก็ได้แค่นี้ จะพยายามหามุขใหม่นะ
      #938-1
  21. #935 AKiZeRo (@dekisanradio) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 03:44

    ไม่งงแล้วครับ
    #935
    1
    • #935-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      19 กันยายน 2561 / 07:58
      พอไหวเนอะ
      #935-1
  22. #933 Rnozero (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 01:16

    Yes เล่นแบบนี้เลยนะครับแต่ผมชอบมากเลยที่ตัวเอกและแม่ไม่เปลี่ยนไปชอบมากแต่งได้ดีมากเลยครับจะรอตอนต่อไปละครับพี่

    #933
    1
    • #933-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      19 กันยายน 2561 / 01:40
      มุขอาจจะเน่าไปหน่อยแต่ก็พอให้ผู้อ่านแสดงอารมณ์บ้าง #ขอบคุณที่เข้ามารวมสนุกกันนะคะ
      #933-1
  23. #932 BrisA (@ryukijang039) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 00:39
    อ่านจากตอนที่แล้ว เม้นซะเยอะ
    มาเจอบทต่อนี้ เอิ่ม.......เอากันอย่างนี้เลยรึ?

    555

    สู้ๆครับ
    #932
    9
    • #932-5 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      19 กันยายน 2561 / 00:52
      นี้กะลอกเต็มที่ ให้เพื่อนกันเหมือนส่งรายงานอาจารย์บอกอย่างเดียวไปแก้มาใหม่ T^T
      #932-5
    • #932-8 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      19 กันยายน 2561 / 01:04
      ใช่ไม่ได้ตรวจเลยโดนบ่นอยู่เหมือนกัน เพื่อบอกถ้ายังเขียนแบบนี้จะเอาไปให้อาจารย์ภาษาไทยอ่าน(ตอนเรียนอาจารย์ที่ปรึกษาเป็นคนสอนภาษาไทยแล้วแกก็ดุมากกกกกกกก)
      #932-8
  24. #929 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 19:18

    สนุกมากค่ะ

    #929
    1
    • #929-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      18 กันยายน 2561 / 19:48
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #929-1
  25. #928 phanthip5674 (@phanthip5674) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 17:52
    รอนะค่าาาาาาาาาาาา
    #928
    1
    • #928-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 42)
      18 กันยายน 2561 / 19:48
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #928-1