ย้อนเวลาแก้ไขชะตาชีวิต

ตอนที่ 30 : รางวัลตอบแทน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,762
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,451 ครั้ง
    21 ก.ค. 63

ฮิมตัดสินใจที่จะเล่าเรื่องทุกอย่างให้แม่รินฟัง เขาเล่าเรื่องระบบภารกิจด่านที่เขาต้องผ่านการแข่งขันที่จะเกิดแม้แต่ความฝันที่เขาได้เจอ เมื่อฮิมเล่าเรื่องราวคร่าวๆจบลงแม่รินก็เริ่มที่จะเล่าเรื่องราวของร่างเก่าให้ฮิมฟัง


เดิมทีฮิมเป็นเด็กที่แข็งแรงร่าเริงและจัดว่าฉลาดกว่าเด็กๆในวัยเดียวกัน แม่รินรู้สึกว่าฮิมเริ่มมีนิสัยที่เปลี่ยนไปตั้งแต่ถูกพี่ชายของเธอผนึกสายเลือดเอาไว้ ฮิมดูซึมเศร้าและเริ่มไม่เข้ากลุ่มกับคนอื่น


แม่รินพยายามสอบถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใยในตัวลูกชาย แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบใดๆกลับมาเลย แม่รินเข้าใจว่าอาจได้รับผลกระทบจากการผนึกซึ่งนานวันเข้าคงจะค่อยๆดีขึ้น ฮิมก็แค่จะเป็นเหมือนเด็กปกติเหมือนคนอื่นๆ


แต่กลับกันมันกับยิ่งเลวร้ายขึ้นฮิมนอกจากไปเรียนก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้อง จนบ้างครั้งไม่อยากจะไปโรงเรียนเลยด้วยซ้ำ และบ่อยครั้งที่แม่รินต้องออกปากให้ออกไปคบหาเพื่อนฝูงบ้างซึ่งผลที่ได้ยังเป็นเช่นเดิมฮิมไม่แม้จะสนใจความพูดของแม่ริน


แม่รินพยายามเอาใจใส่ฮิมแต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น จนวันหนึ่งที่สวนสาธารณะแม่รินที่เห็นลูกชายของตัวเองให้อาหารนกอยู่เธอกำลังจะเดินเข้าไปหา 


อยู่ๆก็มีเสียงเด็กในวัยเดียวกันตะโกนขึ้น เด็กๆพวกนั้นตะโกนใส่ฮิมว่าเป็นเด็กไม่มีพ่อ หรือเป็นเด็กถูกทิ้ง เป็นลูกที่ถูกเก็บมาเลี้ยงพร้องทั้งโดนรังแกถึงแม้ว่าฮิมจะมีรูปร่างใหญ่โตกว่าเด็กพวกนั้นแต่กลับไม่มีเรี่ยวแรงที่จะตอบโต้และเรื่องพ่อก็คงจะถูกล้อมานานมากแล้ว


ถึงแม่รินอยากจะปลดผนึกและให้ความช่วยเหลือกับลูกชายมากเท่าไหร่ก็ไม่สามารถช่วยได้ เพราะเธอไม่มีพลังมากพอเธอยังคงต้องรักษาจิตสุดท้ายของอมราเอาไว้... ฮิมฟังเรื่องราวของร่างเก่าไม่ได้นาน...เจ้ามึนที่ไม่รู้หายไปไหนมาอยู่ๆก็กระโดดใส่ฮิมทั้งตัว


"อะไรของแกเนี้ย"ฮิมพยายามผลักเจ้ามึนออกจากตัว


"นั้นมันแวร์วูล์ฟไม่ใช่หรอลูก...ไปเอามันมาจากไหน"


"แวร์วูล์ฟ...มันไม่ใช่ไซบีเรียหรือครับแม่...ผมเก็บเจ้านี้ได้ที่สวนสาธารณะในตอนที่ไปตามหาด่าน"


"^^" แม่รินที่ได้ยินแบบนั้นก็แต่ส่งยิ้มกลับไปให้  เธอมองไปที่แวร์วูล์ฟตัวขาวที่พยายามปีนขึ้นไปนั่งบนตักของลูกชาย เธอไม่เห็นมันมานานเท่าไหร่แล้ว 20 ปีแล้วมั้ง หลังจากที่เธอหนีออกมาจากโลกนั้น


"ชอบมันไหมล่ะ"แม่รินถามขึ้นมา


"มันก็น่ารักดีนะครับ แต่มันออกจะมึนไปหน่อย"


"ชอบก็ดูแลมันดีๆ อย่างให้ไปก่อเรื่องที่ไหนแวร์วูล์ฟไม่ใช่สุนักปกติ สายเลือดในตัวมันเป็นถึงหนึ่งในราชันแห่งสัตว์"


"เจ้านี้น่ะหรือครับแม่"ฮิมเอานิ้วชี้ไปที่เจ้ามึนที่นอนหงายท้องอยู่ข้างๆ พร้อมทั้งส่ายหางไปมาเมื่อฮิมชี้นิ้วไปที่มันแต่อยู่ๆฮิมก็นึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องที่สมควรจะถามอีกเรื่อง


"แม่ครับ...ผมมีเรื่องจะถามแม่อีกเรื่อง ลุงศักเกี่ยวข้องกับเรายังไงหรือครับแล้วเขารู้เรื่องของเราไหม"


"เขาเป็นเพื่อนสนิทของพ่อ แถมยังเป็นพ่อทูนหัวของลูกด้วยส่วนเรื่องที่แม่เป็นใครทั้งลุงศักและพ่อเขารู้แล้ว"


"เขาไว้ใจได้ใช่ไหมครับ"ที่ฮิมถามแบบนั้นเขาก็แค่อยากได้คำยืนยัน ถึงเขาจะไม่เคยรู้สึกระแวงลุงศักเลยก็ตาม


"ได้จ๊ะ ลุงศักเขารักฮิมเหมือนลูกเขารออยู่นะเรื่องที่ฮิมจะไว้ใจเขา"


"หมายความว่าเขารู้แล้วใช่ไหมที่ผมไม่ใช่..."


"ฮิมก็คือฮิม เขารู้สึกกับเราเหมือนลูกหลานของเขาจริงๆอย่าคิดมากเรื่องนั้นอย่าคิดเหมือนว่าฮิมไม่เกี่ยวข้องกับพวกเราซิ"


"ครับ"


++++++++++++++++++++


หลังจากนั้นสองแม่ลูกก็พากันออกมาจากมิติ ฮิมยังอยู่กินข้าวเช้าที่บ้านแม่รินเขาตั้งใจว่าหลังจากนี้จะไปหาลุงศักตามคำชวนที่ได้รับมาเมื่อคืน ฮิมใช้เวลาบนโต๊ะอาหารกับแม่รินอย่างมีความสุข ฝันร้ายที่คอยรบกวนจิตใจของเขาได้หายไปแล้ว หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จฮิมกล่าวลาพร้อมกับบอกแม่รินเรื่องที่จะไปหาลุงศักต่อ 


ฮิมขับรถตรงไปที่ค่ายถึงจะไม่เคยมาแต่ค่ายของลุงมันก็ไม่ได้หายากเพราะมันก็อยู่ใกล้ๆบ้านของแม่รินขับรถเพียงห้านาทีก็ถึง ฮิมขับรถมาถึงทางเข้าที่ติดป้ายชื่อค่าย"เดชพิมุกต์"ก็ขับเข้าไปทันที เมื่อฮิมลงมาจากรถชายวัยกลางคนที่อยู่บริเวณนั่นก็เดินตรงเข้ามาหาทันที


"สวัสดีครับมาติดต่อธุระอะไรหรือเปล่าครับ"


"ผมชื่อฮิมมาหาลุงศัก"ฮิมตอบออกไป


"เชิญทางนี้เดี๋ยวผมพาไปพบครับ"ชายวัยกลางคนพาฮิมตรงเข้าไปภายใน


ภายในก็คล้ายๆกับที่กรุงเทพแต่มีขนาดที่ใหญ่กว่า ฮิมคิดว่ามันคงจะเป็นแบบนี้ทุกที ใช่เวลาเพียงไม่นานก็มาถึงส่วนที่ฝึกซ้อมก็เห็นลุงศักกับลังนั่งหันหลังดูการฝึกอยู่ 


"นายครับมีคนมาขอพบ"ชายวัยกลางคนพูดขึ้นขณะเดินเข้าไปใกล้ตัวลุงศัก เมื่อชายวัยกลางคนรายงานจบลุงศักก็หันมามองทางฮิม


"ไง...มาได้สักทีนะนึกว่าจะไม่มาหากันซะแล้ว"เมื่อชายวัยกลางคนได้ยินที่ลุงศักกล่าวทักทายก็รู้ว่าเป็นคนสนิทจึงขอตัวออกไป


"อะไรครับลุง พูดเหมือนคนแก่ที่ลูกหลานไม่มาเยี่ยม"ฮิมตอบออกไปเพราะอยากล้อเลียนคำประชดของลุงศัก


"เหอะ...ไงเรื่องชื่อยังอยากจะรู้อยู่อีกไหม"ลุงศักมั่นใจว่าฮิมต้องไปถามเอากับแม่รินแท้ที่จะแอบมาถามเอาจากตัวเอง


"ถามแม่แล้ว"ฮิมตอบออกมาสั่นๆ


"ถามแล้ว...แล้วมีอะไรจะบอกฉันไหมล่ะ"ลุงศักพูดขึ้น


"เปลี่ยนที่คุยกันเถอะครับ" 


ฮิมต้องการเปลี่ยนที่คุยเพราะที่นี้คือที่ฝึกซ้อมซึ่งผู้คนออกจะเยอะและเรื่องที่เขาจะบอกลุงก็เป็นเรื่องราวของเขาทั้งหมด


"ได้ซิ...กต นายดูต่อทีฉันมีธุระ"ลุงศักตอบฮิมก่อนที่จะหันไปสั่งพี่คนผู้ชายแว่นดำที่ยืนอยู่อีกมุมหนึ่งไม่ไกลนัก


+++++++++++++++++++++


ทั้งสองคนเข้ามาในบ้านลุงศักพาเขาไปยังส่วนของห้องทำงาน ซึ่งเป็นเขตหวงห้ามของบ้านหลังนี้ ซึ่งลูกน้องในบ้านต่างก็มองอย่างสงสัยว่าคนที่นายขอตัวเองพาเข้าไปนั้นมีความสำคัญขนาดไหนถึงพาเข้าไปในนั้นได้


"นั่งซิ...เรื่องคงจะยาว"


"ขอบคุณครับ แต่มันคงจะไม่ยาวเท่าที่ลุงคิดลุงรู้แล้วใช้ไหมครับมาผมไม่ใช่ฮิม"


"เฮ้อ...ก็คิดว่าคงไม่ใช่ฮิมแต่นายคงไม่ใช่พวกผีสิง เรื่องลึกลับบนโลกนี้มันเยอะจนคิดไม่ออก"


"ในเมื่อลุงรู้แล้วผลจะบอกความจริงกับลุงมันคงช่วยให้ผมทำอะไรต่อได้ง่ายขึ้นด้วย"ฮิมเริ่มเล่าเรื่องของเขาให้ลุงฟังทั้งหมดรวมถึงเรื่องของเดม่อนด้วย 


"โกงกันชัดๆเลยนะฉันฝึกแทบตายเธอกับทำอะไรนะ อ้อ..อัปสถานะเอาก็พอ"ลุงศักพูดขึ้นเมื่อฟังเรื่องเล่าของหลานชายจบลง ลุงศักไม่สนใจว่าฮิมเป็นใครมาจากไหนแต่ตอนนี้ฮิมคือหลานชายของเขาเท่านั้นก็พอแล้ว


"แล้วตอนนี้เธอต้องการคนหนุนหลัง"


"ใช่ครับมันทำอะไรลำบากนิดหน่อยถ้าไม่มีคนคอยหนุนหลัง"


"ที่รู้นายมีคุณบุญธรรมหนุนหลังแล้วนี้"


"แล้วลุงไม่หนุนหลังผม??"


"เหอะ เธอไม่รู้หรือไงว่าเธอมีแบ็คดีกว่าฉันอีก"


"คุณตาหรือครับ"


"คนนั้นก็ด้วยแต่ที่ดีจริงๆก็พ่อเธอไงล่ะ"


"ผมไม่ยักกับรู้ว่าเขาคอยหนุนหลังผมอยู่"ฮิมรู้สึกขัดใจที่ลุงพูดถึงพ่อ เขาไม่ได้หงุดหงิดที่พ่อไม่ได้หนุนหลังเขาแต่เขาออกจะหงุดหงิดที่พ่อไม่มาดูแลแม่


"อย่าพูดเหมือนพ่อไม่รักซิเหอะๆ"ลุงศักได้ที่ก็พูดล้อขึ้นเพราะจับได้ถึงความไม่พอใจ


"รินยังไม่ได้เล่าให้ฟังหรือไงว่าที่พ่อเธอต้องปล่อยให้รินดูแลเธอคนเดียวเพราะต้องกำจัดคนที่ทรยศแก๊งไม่ใช่ว่าไม่ตามหาพวกเธอแต่ก็ต้องทำด้วยความระวัง"ลุงศักพูดออกมา


"แล้วกำจัดได้หมดหรือยังล่ะครับ"


"ยัง...ดูเหมือนตัวการที่เป็นต้นต่อก็คนในสายเลือดเดียวกันนั้นแหละนะ ถึงพ่อเธอบอกว่าจะไม่ยุ่งกับแก๊งแต่คนส่วนใหญ่ทางฝั่งนั้นไม่ยอมยังคงต้องการให้พ่อเธอเป็นคนดูแลแก๊งต่อไป"


"คงหมายถึงพ่อมีสิทธิ์เต็มที่ในแก๊งเพราะเป็นลูกชายคนเดียว แต่ก็มีญาติผู้น่ารักบางคนอยากแบ่งเบาภาระให้ แต่ต้องไม่มีพ่อก่อนถึงจะทำได้"


"ตอนนี้ไม่ใช่แค่นั้นแล้วล่ะ เพราะฝั่งนั้นรู้แล้วว่ามีนายต่อไปก็ระวังตัวด้วยนะเจ้าลูกชาย"


"แล้วพ่อทูนหัวไม่คิดจะปกป้องลูกเลยหรือไง"


"ฉันก็รับรินมาดูแลแล้วนี้ไงนายจะได้ทำอะไรสะดวกขึ้นแล้วการที่รินไม่อยู่ใกล้ตัวอันตรายอย่างพวกเธอทั้งสองคนก็ดีที่สุดแล้ว...วุ่นวายทั้งพ่อทั้งลูก"ลุงศักบ่นทิ้งท้าย


"แล้วนี้เธอคิดจะทำอะไรต่อไป"


"อืม...ตอนนี้ผมให้เดม่อนเอาไวน์เข้าประกวดเพื่อชื่อเสียงของไร่ ส่วนไวน์ที่ลุงได้ชิมไปเมื่อคืนจะส่งเข้าประมูลเท่านั้น"


"มันได้มาจากระบบของเธออย่างนั้นซินะ"ลุงศักถามขึ้นเพื่อควมมั่นใจ


"ใช่ครับ แต่กำลังการผลิตของผมตอนนี้ยังน้อยผมถึงให้เดม่อนเอาไวน์เข้าประกวดเพื่อดึงคนมาที่ไร่ถึงพวกที่มาจะไม่ได้ตัวหลัก3ตัวที่ตั้งใจก็ยังมีไวน์ตัวอื่นให้เลือก"


"ผมคิดที่จะซื้อสูตรจากระบบแล้วทำตราประทับกับใครสักคนเพื่อให้เขาเป็นคนคุมการผลิต ตอนนี้มันอาจจะไม่ดีเท่าไวน์ 5 ลำดับในมิติแต่มันก็สามารถผลิตได้ภายนอกมิติซึ่งมันจะผลิตได้เป็นจำนวนที่เยอะ"


"ทำไม่ให้สูตรไวน์กับคนที่ชื่อเดม่อนไปเลยไหนๆก็ดูแลไร่ให้แล้ว"ลุงศักถามขึ้น


"เดม่อนงานเขาเยอะแล้ว...สำหรับเดม่อนผมไม่อยากทำตราประทับกับเขา ผมยังอยากมีคนที่ให้ความรู้สึกว่าไว้ใจได้ถึงไม่พึ่งตรานั้น"


"ไม่นับฉัน"ลุงศักพูดขึ้น


"^^ ลุงถือเป็นคนในครอบครัวนี้ครับเอาคนอื่นบ้างดิ"


"เรื่องไวน์ผมพอหาทางออกได้แล้ว ตอนนี้ผมสนใจเรื่องบริษัทซอฟต์แวร์ AI ของผมเธอเสนอให้ผมผลิตคอมพิวเตอร์เพราะระบบซอฟต์แวร์มันไปไกลกว่าคอมพิวเตอร์ตอนนี้จะรับมันได้"


"แต่ผมเห็นต่างจากเธอนิดหน่อย ถ้าผมดัดแปลงซอฟต์แวร์ให้เข้ากับคอมพิวเตอร์ในตอนนี้แล้วค่อยๆพัฒนาขึ้น ผมจะสามารถขายมันได้เรื่อยๆจนถึงตอนที่เหมาะสมผมค่อยผลิตคอมพิวเตอร์ออกมาจำหน่ายเอง"


"อืม...ความคิดดี สมกับที่เป็นนักธุรกิจมองการณ์ไกลได้ดีแต่เธอจะเริ่มยังไง"ลุงศักถามขึ้นอีกครั้ง เขารู้สึกสนุกที่ได้ฟังแผนการของหลายชาย


"หมู่บ้านทีผมกำลังจะไปอยู่ เจ้าของโครงการเขาเป็นโปรแกรมเมอร์ผมจะลองชักชวนเขามันอาจจะเสี่ยงไปสักหน่อยเพราะผมไม่รู้จักเขาเลย แต่ถ้าผมมองไม่ผิดเขาเป็นคนหนึ่งที่น่ารวมลงทุนด้วย"


"แล้วเธอจะเริ่มเมื่อไหร่"


"ผมจะลองเขียนปรับปรุงโปรแกรมให้เข้ากับคอมพิวเตอร์ตอนนี้ เสร็จก็จะไปเสนอเขาดู"


หลังจากนั้นลุงศักก็ชวนไประลึกถึงความหลังด้วยการออกกำลังกายสิ่งที่ฮิมแสดงให้ดูทำให้ลุงศักถึงกับอึ่งขณะที่ฮิมปรับกำลังกายไปที่ 30% ของที่เขามี เมื่อผ่านการออกกำลังกายไปราว 2 ชั่วโมงฮิมก็ขอกลับ

+++++++++++++++++++++

"ก็เป็นอย่างที่บอกนายไม่ติดใจอะไรใช่ไหม....เขาทำฉันทึ่งมากแล้วตอนนี้เขาต้องการคนสนับสนุนนายจะไม่ทำหน้าที่หน่อยหรือไง....เข้าใจแล้วงั้นแค่นี้นะ"หลังจากที่ฮิมกลับไปลุงศัก็โทรทางไกลหาพ่อของฮิมทั้นที 

++++++++++++++++++++

เมื่อฮิมกลับมาถึงบ้านของปุญตอนนี้ไม่มีใครอยู่บ้านและก็คงเป็นอย่างเช่นทุกวัน เมื่อเดินเข้าไปถึงห้องนั่งเล่นก็เจอกับโน็ตที่แปะเอาไว้บลูออกไปจัดการเรื่องร้านอาหารปุญไปดูสนามของเขา 


เมื่ออ่านโน๊ตที่เพื่อนทิ้งไว้ฮิมก็ขึ้นไปบนห้องแล้วเอาเจ้ามึนออกมาจากมิติ มันดูโตขึ้นนิดหน่อย แต่มันกับทำให้เขากังวลเกี่ยวกับสายพันธุ์ของมันแทน


"แกจะไม่ทำให้ฉันวุ่นวายใช่ไหม"ฮิมมองไปที่เจ้ามึนแล้วพูดขึ้น แต่สิ่งที่ได้คือการเอียงคอทำหน้าสงสัย


"เอาเถอะเรื่องของนายไว้ก่อน ตอนนี้ฉันต้องเขียนโปรแกรม"


"มิร่าเธอมีคอมพิวเตอร์ที่สเปคพอๆกับของโลกตอนนี้ไหม"


"...มีค่ะ ราคา6,000เหรียญ"


"งั้นเอาออกมาให้ฉันชุดหนึ่ง" 


หลังจากที่ฮิมได้คอมพิวเตอร์มาแล้วเขาก็เริ่มทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ เขานั่งปรับแต่งโปรแกรมอยู่ในมิติ 6 ชั่วโมง เขาก็ได้โปรแกรมป้องกันชั้นยอดและเซฟมันลงแฟตไดร์ที่ซื้อมาจากระบบไม่ต้องพูดถึงความจำของมันเมื่อราคามันถึง 700เหรียญเมื่อได้โปรแกรมดังกล่าวเขาก็ออกมาจากมิติเวลาเพื่อที่จะโทรหาปุญ


'มึงอยู่ไหนกูต้องการให้ช่วยหน่อย...กูรออยู่ที่บ้าน' ฮิมพูดขึ้นทันทีที่เพื่อนเขารับสาย หลังจากนั้นผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเสียงรถปุญก็มาถึงที่บ้าน แต่ก่อนที่จะเจอปุญเจ้าสะเหล่อก็วิ่งนำมาที่ห้องนั่งเล่นพร้อมกระโดนใส่ฮิมอย่างแรง


"มันก็เหมือนๆกันเองไม่ว่าไซบีเรียนหรือแวร์วูล์ฟ"


"ไง มีอะไรให้ช่วย"ปุญที่เดินตามมาพูดขึ้นพร้อมทิ้งตัวนั่งลงโซฟ่า


"มึงสนิทกับพี่โก้มากไหมวะ"


"ก็สนิทอยู่ประมาณหนึ่งมึงถามทำไม"ปุญพูดขึ้นพร้อมทิ้งตัวลงบนโซฟา


"กูมีโปรแกรมหนึ่งจะให้เขาช่วยดูให้หน่อย"


"กูถามให้"แล้วปุญก็จัดการโทรหาพี่โก้ ผลออกมาคือได้และให้ไปที่บ้านได้เลยเพราะเขาและเพื่อนที่เป็นโปรแกรมเมอร์ก็อยู่ที่นั้น


+++++++++++++++++++++


ฮิมไม่รอช้าที่จะไปบ้านพี่โก้โดยมีปุญติดไปด้วยส่วนเจ้าสองไซปุญให้คนที่สนามเอาไปดูแลก่อน ใช้เวลาแค่ 10 นาทีก็มาถึงบ้านพี่โก้ทันทีที่มาถึงพี่โก้ก็มารออยู่หน้าบ้านแล้ว


"สวัสดีครับ/สวัสดีครับ"


"เข้ามาก่อนซิ"


เมื่อเดินเข้ามาถึงก็เจอกับผู้ชายอีก2คนที่นั่งอยู่ พี่โก้แนะนำว่าเป็นเพื่อนที่เขียนโปรแกรมด้วยกัน ชื่อพี่เดี่ยวกับพี่แม็ค


"ผมมีโปรแกรมให้พี่ช่วยดูให้หน่อย"ฮิมเข้าเรื่องทันที่ทีแนะนำตัวกันเสร็จ


"เป็นโปรแกรมประเภทไหน"พี่โก้ถามขึ้น


"โปรแกรมประเภทป้องกันเป็นแอนติไวรัสและแอนติสปายแวร์ครับ"


"เดี๋ยวฉันดูให้...ตามมาซิ"พี่โก้พูดขึ้นเมื่อรับแฟตไดร์ 


พี่โก้พาเดินเข้าไปในอีกห้องหนึ่ง เมื่อเปิดเข้าไปก็เจอกับคอมพิวเตอร์จำนวนแปดเครื่อง


"โห่!พี่เยอะไปไหม"ปุญถามขึ้นเมื่อเห็นจำนวนคอมในห้อง


"ก็ปกติไม่เห็นจะเยอะ มันก็ต้องมีไว้สลับกันใช้บ้างซิ...ไหนโปรแกรมที่ว่าเอามาดู"


พี่โก้จัดการต่อแฟตไดร์เข้ากับคอมพิวเตอร์ที่เปิดอยู่ พี่โก้พิมพ์บางอย่างอยู่สักพักก่อนที่จะร้องและยืนขึ้น


"เชี่ย...อะไรวะ"เสียงร้องและการกระทำของพี่โก้ทำให้ให้ทุกคนในห้องตกใจ


"เป็นอะไรของมึงไอ้โก้"พี่เดี่ยวถามขึ้น


"มึงมาดูนี้"พี่โก้เรียกพี่เดี่ยวเข้าไปหา พี่แม็คก็เดินตามเข้าไปด้วย


พี่สามคนก้มหน้าก้มตาอยู่ที่จอคอมพิวเตอร์ ก่อนที่พี่แม็คจะวิ่งไปที่คอมพิวเตอร์อีกเครื่องหนึ่งพร้อมกับพิมพ์อะไรบ้างอย่าง แล้ววิ่งกลับมาที่คอมพิวเตอร์ที่พี่โก้นั่งอยู่ผ่านไปเกือบ 5 นาทีก็มีเสียงจากพวกพี่ๆดังขึ้ง


"มึง...เอาจริงดิ"พี่แม็คพูดขึ้น


"น้องเอาโปรแกรมนี้มาจากไหน"พี่โก้ถามขึ้น


"ผมเขียนเองครับมันมีปัญหาอะไรหรือเปล่า"ฮิมพูดขึ้น


"มี...มันมีแน่!!มีปัญหากับไอ้พวกแฮ็กเกอร์... โปรแกรมน้องโคตรเจ๋งเลยว่ะพี่ลองส่งไวรัสเข้าไปแต่โปรแกรมน้องจับไว้ได้หมดเจาะไม่ผ่านแม้แต่ด่านเดียว"


"นายเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่"ปุณถามขึ้น


"ฉันก็ศึกษามันมาสักพักแล้วพึ่งได้ลงมือเขียน"


"ห๊ะ!!พึ่งเคยเขียนโปรแกรมครั้งแรก แมร่ง...."พี่แม็คพูดอะไรต่อไม่ออกจึงได้สมทบคำหยาบออกมา


"ฮิมพี่ถามตรงๆทำไมถึงเอามาให้พี่ดู"อยู่ๆพี่โก้ก็ถามขึ้น ฮิมเชื่อว่าพี่โก้คงพอจะดูออกว่าไม่ใช่การเอาโปรแกรมมาให้ดูแต่มันแฝงนัยยะมามากกว่านั้น


"ผมอยากทำธุรกิจเกี่ยวกับเรื่องนี้แต่ไม่มีประสบการณ์ ถ้าเป็นพี่ผมว่าน่าจะได้อะไรดีๆ"คำพูดของฮิมก็ยังคงเปิดช่องว่างให้พี่โก้เป็นคนเสนอตัวชักขวนเขามาทำธุรกิจด้วย


"หึ! งั้นมาลงทุนกับพวกพี่ไหมล่ะ"พี่โก้ถามออกมาและเขาก็ไม่ใช่คนโง่ที่จะมองไม่ออกว่าฮิมต้องการสื่ออะไร


"ขอบคุณครับ"ถึงการเชิญชวนเข้าร่วมการทำธุรกิจของพวกเขามันจะเกิดขึ้นง่ายๆในห้องเล็กๆแต่สิ่งที่ยิ่งใหญ่มันก็เกิดขึ้นจากจุดเล็กๆแบบนี้ได้เหมือนกัน 


"มีระบบการป้องกันที่สุดยอดแล้วเราจะนำเสนอมันยังไง"ปุญถามขึ้น


"พี่ว่าจะลองไปเสนอให้กับบริษัทรบัญชีที่รู้จักกัน"พี่เดี่ยวเสนอออกมา


"เจ้านั้นเรื่องมากจะตาย"พี่แม็คพูดแทรกขึ้นมา


"มึงพูดมาไอ้แม็คอย่าลีลา"พี่โก้พูดขึ้นเพราะรู้จักเพื่อนตัวเองดี


"น้องสร้างไวรัสเป็นใช่ไหม"พี่แม็คพูดขึ้นพร้อมกับสีหน้าเหมือนผู้ร้ายตามละครหลังข่าว


"ไอ้เชี่ยแม็ค"พี่เดี่ยวตะโกนเรียกพี่แม็คอย่างดังแต่ฮิมก็พอรู้ว่าทำไมพี่เขาถึงเรียกชื่อเพื่อนดังขนาดนั้น


"กูก็ไม่ได้ให้สร้างแบบทำลายข้อมูลเปล่าว่ะก็แค่จะให้เข้าไปป่วนมึงก็รู้พวกนั้นระบบการป้องกันเขาสูงอยู่แล้วเขาจะเปลี่ยนทำไมยกเว้นมันโดนเจาะได้"เมื่อได้ยินที่พี่แม็คพูดทุกคนก็คิดตาม


"มึงจะเล่นที่ไหน"พี่โก้ถามออกมา


"น้องทำได้แค่ไหน"พี่เดี่ยวถามขึ้น


"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน"


"ห้องลับโปรแกรมเมอร์"พี่แม็คเสนอขึ้น


ห้องลับโปรแกรมเมอร์มันคือห้องที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นแหล่งข่าวและการติดต่อสื่อสารสำหรับพวกโปรแกรมเมอร์ที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น และระบบรักษาความปลอดภัยก็จัดว่าแข็งพอๆกับระบบป้องกันของตลาดหุ่นโลกเลยก็ว่าได้ ถ้าเกิดมีใครเจาะมันได้ก็จะได้รับความสนใจจากพวกโปรแกรมเมอร์ต่างๆ  


"มันก็เป็นการโปรโมทตัวเองแถมได้รางวัลอีกไอ้คนดูแลระบบมันตั้งคำท้าไว้ว่าถ้าใครเจาะระบบห้องได้จะให้เงิน10ล้าน แต่มีข้อแม้ว่าต้องไม่โดนจับได้จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครทำได้"พี่โก้พูดขึ้น


ในระหว่างที่ทุกคนกำลังพูดกันเรื่องนี้ฮิมก็ลองคิดดูบ้างว่าควรจะเริ่มที่ไหน เริ่มอย่างไร 


'หากคุณต้องการความปลอดภัยในการแฮกข้อมูลคุณควรใช้คอมพิวเตอร์ของระบบ มันไม่จำเป็นต้องยืนยันตัวตนก็สามารถใช้อินเตอร์เน็ตและถ้าหากคุณทำมันในมิติก็จะไม่มีใครสามารตรวจสอบพบที่อยู่ของคุณ'อยู่ๆมิร่าก็เสนอความคิดขึ้น


'พึ่งรู้ว่าเธอสนับสนุนฉันให้เป็นผู้ร้ายด้วย'


'ระบบสนับสนุนคุณในทุกด้านค่ะ'


เมื่อได้รับข้อเสนอที่หน้าสนใจจากมิร่าฮิมก็ตัดสินใจที่จะตอบรับขอเสนอของพี่ๆโปรแกรมเมอร์ เขาจะเข้าไปแฮกระบบป้องกันของห้องลับโปรแกรมเมอร์


"งั้นผมจะลองดูนะครับ"ฮิมพูดขึ้น


"งั้นเอานี้ไป"


พี่โก้ยืนกระดาษแผ่นหนึ่งมันคือลิ้งค์เวป พี่โก้บอกมันเป็นฉากหน้าของห้องลับฮิมรู้สึกว่าพี่โก้ก็ต้องการดูฝีมือของเขาอยู่เหมือนกัน 


"งั้นพวกผมกลับก่อนนะครับ"ฮิมพูดขึ้นเข้าต้องไปเตรียมลุยกับโปรแกรมเมอร์ฝีมือดีที่ไม่รู้ว่ามีกี่คนในการดูแลระบบนั้น แล้วทั้งสองคนก็เดินทางกลับไปที่บ้านระหว่างทางมีเพียงการพูดคุยกันเล็กน้อย


"มึงไม่มีอะไรจะบอกกูหน่อยหรือไง"


"มึงอยากรู้เรื่องอะไรก็ถาม"


"คำถามกูเต็มหัวไปหมดแต่ไม่รู้จะถามยังไง"ปุญพูดออกมาตรงเขาสงสัยไปทุกอย่างว่ามันเกิดอะไรขึ้น


"อืม กูเป็นอัจฉริยะตั้งแต่อุบัติเหตุครั้งนั้นไม่ว่ากูจะทำอะไรกูก็สามารถเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว"ฮิมพูดขึ้นเหมือนมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร


"มึงจะบอกว่าแค่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นทำให้มึงเป็นแบบนี้"


"ก็มันเกิดขึ้นหลังจากที่กูประสบอุบัติเหตุ มึงจะให้กูคิดว่าไงกูจดจำสิ่งที่ได้อ่านเพียงครั้งเดียว แล้วก็สามารถคิดต่อยอดได้อีก"ฮิมเลือกที่จะบอกเพื่อนเขาแบบนั้น 


เรื่องที่คุยกันต้องหยุดเพียงเท่านี้เมื่อทั้งสองคนเดินทางมาถึงบ้านของปุญเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฮิมขอตัวขึ้นไปบนห้องเขาให้เหตุผลว่าจะไปลองเขียนโปรแกรมไวรัส ส่วนปุญก็ไม่ได้ทักทวงอะไรถึงเรื่องที่ฮิมบอกจะดูน่าเหลือเชื่อไปหน่อยแต่ฮิมก็เปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนนั้น


"แล้วอย่ามัวแต่เขียนล่ะ ลงมาแดกข้าวด้วยไม่อย่างนั้นกูจะบุกห้องมึง"ปุญพูดไล่ตามหลังเมื่อเพื่อนของเขาที่กำลังเดินขึ้นไปข้างบน


"เออน่า"


++++++++++++++++++++++++


ฮิมเข้าไปในมิติทันทีที่เขาขึ้นมาถึงบนห้อง ฮิมเลือกคอมพิวเตอร์สเปคสูงที่ไม่มีในโลกใบนี้เป็นตัวสร้างโปรแกรมไวรัสของเขา แกร่ก!! เสียงพิมพ์ลงบนแป้นคีย์บอร์ดดังต่อเนื่อง ฮิมใช้เวลาในการสร้างโปรแกรมไวรัสเกือบ 6 ชั่วโมงหลังจากนั้นเขาก็เอากระดาษที่พี่โก้ยืนให้ออกมาดู 


เมื่อพิมพ์ที่อยู่ของเว็ปนี้ก็เกิดขึ้นเป็นเวปโฆษณาขายของเหมือนเวปอื่นๆฮิมไล่สายตาไปบนเวปเขาอ่านรายละเอียดต่างๆบนหน้าเวปอยุ่ประมาณ 15 นาที สิ่งที่เขาสะดุดตาคงจะเป็นเวปโฆษณาที่ขึ้นอยู่ทางขวามือ หากเป็นคนที่ต้องการท่องเวปหรือซื้อของก็คงจะปิดมันทิ้งอย่างรวดเร็ว แต่ฮิมคริกเข้าไปในนั้นทันที่เมื่อเข้าไปยังอีกเสปหนึ่งก็ต้องเจอกับรหัสเป็นชุดๆมีทั้งตัวอักษรและตัวเลขยาวๆ 


แกร่ก! หืม...เมื่อฮิมพยายามเข้าระบบโดยไม่ใช้รหัสก็เกิดด่านป้องกันขึ้นมาทันที ฮิมต้องเริ่มเจาะระบบตั้งแต่ทางเข้า การเจาะเข้าระบบการป้องกันก็เหมือนการเข้าไปโจรกรรมของในบ้าน พยายามอย่าให้สัญญาณเตือนภัยดันเป็นดีที่สุด  แกร่ก! เสียงดังอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งเหลืออีกไม่กี่ชั้นฮิมก็จะทำสำเร็จ


"หือ?  ว้า...โดนเจอซะแล้ว ขอดูหน่อยจะหยุดฉันยังไง"ฮิมเริ่มสนุกมากขึ้นเหมือนอยู่ๆก็มีเพื่อนเล่นเกมด้วยหลังจากเล่นอยู่คนเดียว


อีกด้านหนึ่ง


"หือ? ระบบรักษาความปลอยภัยกำลังถูกแฮคแล้วก็อีกแค่ 4 ชั้นก็จะถึงตัวระบบหลักแล้ว เจ๋งที่สุดเท่าที่เจอมาเลยนะคนนี้"ผู้ดูแลระบบพูดขึ้นทำให้เพื่อนรวมงานของเขาหันมาดู


"โว่ จริงด้วยแอบเข้ามาได้ยังไงกันล่ะ แต่ก็ไม่รอดโปรแกรมตรวจจับของนาย"


"ไม่รู้ว่ามาได้ยังไงเขาสุดยอดมากๆ และดูเหมือนว่าเขาต้องการบางอย่างจากเรา"


"นายรู้หรอว่าเขาต้องการอะไร


"เรื่องง่ายก็เขาบอกมานี้ไง'ฉันมารับเงิน10ล้าน' "ผู้ดูแลชี้ไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่มีข้อความโผล่ขึ้นมา


"อย่างนี้คงต้องส่งของขวัญกลับไปแล้วล่ะซิ" แกร่ก! เสียงพิมพ์ดีดดังขึ้นอย่างรวดเร็ว 


++++++++++++++++++++++++


"อะไรล่ะนั้น...โอ้คิดจะบล็อคแถมส่งไวรัสกลับมาด้วยอย่างนี้ก็เจอกันหน่อยซิพี่"ฮิมมองสิ่งที่เกิดขึ้นบนหน้าจอขอเขาอีกฝั่งพยายามจะเจาะระบบของเขาคืน แกร่ก! เสียงพิมพ์ลงบนแป้นคีย์บอร์ดดังขึ้นรัวๆอีกชุดหนึ่ง


"เหอะๆเจ้านี้เจ๋งเป็นบ้าแก้กลับมาแล้วดูซิ หมอนี้มันเป็นใครชักอยากรู้จัก"ผู้ดูแลระบบพูดออกมาด้วยเสียงหัวเราะเขาไม่ได้เจอเรื่องแบบนี้มานานแล้ว แล้วผู้แลระบบคนนั้นก็เปลี่ยนจากผู้ป้องกันมาโจมตีฮิมคืนบ้าง เขาไม่คิดว่าจะเจอคนที่ทำให้เขาสนุกได้แบบนี้ั 


"เจ๋งไปเลยนายทำได้ดีมาก ฉันจะตามหานายให้เจอ กิกิกิ"ผู้ดูแลพูดขึ้นพร้อมทั้งรัวแป้นคีย์บอร์ดอย่างต่อเนื่อง


"ใครกันนะที่ทำให้เจ้านั้นหัวเราะได้สยองขนาดนั้น"ผู้รวมงานคนหนึ่งพูดขึ้น


"หือ??...เร็วเป็นบ้าขนาดคอมพิวเตอร์ของฉันล้ำสมัยขนาดนี้ เขายังสามารตอบโต้ฉันกลับมาได้ ฝีมือเขานี้มันสุดยอดจริงๆ"ฮิมพูดขึ้นเมื่อไวรัสอีกชุดพยายามเจาะระบบป้องกันของเขา


"เฮ้อ...ถ้าเป็นปกติฉันคงจะสู้เขาไม่ได้ เขาจะเป็นคนแบบไหนเขาต้องทุมเทเท่าไหร่ถึงจะเก่งแบบตอนนี้ได้"ฮิมพูดขึ้น


"งั้นคุณก็ยอมแพ้เขาซิ"


"หึ! ไม่ดีกว่าโลกนี้ปลาใหญ่กินปลาเล็กแล้วก็ไม่แน่การที่เขาแพ้ฉันในวันนี้ วันข้างหน้าเขาอาจจะเก่งขึ้นกว่านี้ก็ได้"ฮิมพูดขึ้นพร้อมกับใส่ชุดคำสั่งสุดท้าย


ปี๊บ!..เสียงเตือนทางของผู้ดูแลระบบห้องลับดังขึ้น


"กิล...เกิดอะไรขึ้น"เสียงเพื่อนรวมงานดังขึ้น


"เขาชนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เขาชนะ เห็นนี้ไหมเขาชนะล่ะ"ชายผู้ดูแลที่ชื่อกิลพูดขึ้นพร้อมหัวเราะออกมาอย่างดัง


"เขาชนะนายแล้วนายจับได้ไหมว่าเขาเป็นใครมาจากไหน"เพื่อนรวมงานยังถาม


"ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นใครฉันหาเขาไม่เจอเหมือนว่าเขาไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้เลย ไวรัสที่ฉันส่งไปโดนกำจัดหมด ฉันไม่สามารถเจาะระบบเขาได้เลย"เมื่อทุกคนได้ยินแบบนั้นก็นิ่งอึ่ง กิลเป็นโปรแกรมเมอร์ที่เก่งที่สุดในทีม 


ระบบที่พวกเขาช่วยกันสร้างขึ้นมาทั้งหมด12ด่านไม่มีใครสามารถเจาะมันได้  อย่างมากก็ได้ด่านที่ 2 ก็เจอตัวแล้วแต่ครั้งนี้ไม่เพียงไม่เจอตัวแต่ระบบถูกเจาะแล้วส่งไวรัสเขามาก่อกวนได้สำเร็จถึงมันจะเป็นแค่ไวรัสตัวหนอนที่ดิ้นไปดิ้นมาบนหน้าจอไม่ได้ส่งผลใดๆกับระบบ 


แต่มันก็เป็นเรื่องที่หน้าตกใจ เพราะถ้าคนที่เจาะเข้ามาเกิดแบ็คอัพข้อมูลของพวกเขาไปก็คงจะเกิดความเสียหายอย่างมาก 


"หวังว่าจะไม่ลืมของรางวัลสำหรับผู้ชนะ"แล้วอยู่ๆข้อความจากผู้บุกรุกขึ้นมา


เมื่อฮิมได้รับชัยชนะเขาสร้างช่องทางการสนทนาขึ้นพร้อมกับส่งข้อความไปหาเป็นการย้ำว่าเขาต้องการางวัล 


"ไม่ต้องห่วงแต่จะให้โอนให้หรือนายมารับเองล่ะ"กิลตอบกลับมาทันที่ ใจจริงเขาอยากเจอคนทที่สามารถแฮกระบบของพวกเขาได้


"ไว้ผมจะติดต่อกลับไป"ฮิมพิมพ์ข้อความสุดท้ายออกไปชัตดาวน์คอมพิวเตอร์


"มิร่าในเมื่อมิติเวลากับโลกภายนอกไม่ตรงกันแล้วฉันคุยกับพวกเขาได้ยังไง"ฮิมถามขึ้นด้วยความส่งสัย


"มันก็เป็นความพิเศษของมิติเวลาที่สามารถบิดเบือนและคงสภาพเวลาไว้ได้ในเวลาเดียวกัน"


"หมายความว่าทันทีที่ฉันติดต่อกับคนนอกมิติเวลามันจะบิดเบือนให้มาตรงกัน มันไม่มีผลกระทบอะไรใช่ไหม"


"ไม่มีค่ะ"มิร่าตอบเพียงสั่น


และในระหว่างนั้นชื่อเสียงของผู้ที่สามารถแฮกระบบห้องลับของเหล่าโปรแกรมเมอร์ก็กระจ่ายออกไป เพราะฮิมได้ทำการส่งข้อความว่าตนสามารถแฮกระบบได้ไปยังหน้าจอทุกคนที่ออนไลน์อยู่ในห้องนั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.451K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,821 ความคิดเห็น

  1. #2690 Xialyu (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 13:55
    ดีงามมมมมม
    #2,690
    0
  2. #2206 kimuchi (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 22:25
    นี่หวยยังไม่ออกอีกเหรอเนี่ย ลืมไปแล้วนะว่าซื้อไว้ 55555
    #2,206
    2
    • #2206-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      1 ธันวาคม 2561 / 10:48
      ไรท์เขียนช้ามากข้ามไม่เป็นเคยรวบรัดแล้วโดนเพื่อนด่าอ่านไม่รู้เริ่องปกติก็ไม่ค่อยรู้เรื่องยิ่งไรท์รวบรัดยิ่งไปกันใหญ่ไว้จะค่อยๆพัฒนานะ ไรท์บอกตั้งแต่ตอนแรกจนถึงตอนที่70มันก็ยังอืดๆวนๆ
      #2206-1
  3. #2157 Shicari (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 00:58
    ฮิมวางสาย ก่อนจะหันไปหาฮิม?
    #2,157
    1
    • #2157-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      28 พฤศจิกายน 2561 / 17:14
      ว่างจะตามแก้ให้นะคะ
      #2157-1
  4. #1819 kookiooo (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 02:02
    ชื่นใจจจจ วายของข้าาา
    #1,819
    2
    • #1819-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      22 ตุลาคม 2561 / 10:04
      วายด้วยคน
      #1819-1
    • #1819-2 0994541466(จากตอนที่ 30)
      10 พฤศจิกายน 2561 / 01:28
      ไม่วายโว้ยยยยบบ
      #1819-2
  5. #1700 Poj1478 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 20:51
    ลุงเปลี่ยนไป
    #1,700
    1
    • #1700-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      14 ตุลาคม 2561 / 21:32
      รักลุงหลงลุง
      #1700-1
  6. #1628 hanari00123 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 13:16
    วายก็ดีนะ ชุมชื่นหัวใจ5555555555555
    #1,628
    1
    • #1628-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      13 ตุลาคม 2561 / 13:22
      ห้ามต่อเรือฮิม คนอื่นต่อได้จร้า
      #1628-1
  7. #1514 com23476 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 16:47

    จิ้นวายได้นะแต่ไม่เอาวายแท้ ขอแบบจิ้นวายแแค่แนวมิตรภาพนะ


    อ่านจากตอนที่แล้วชุ้มชื้นใจแปลกๆ

    #1,514
    1
    • #1514-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      10 ตุลาคม 2561 / 16:48
      เรื่องนี้ไมาวายคะ วายแท้จะแอบๆมา เขาสั่งห้ามต่อเรือพระเอก
      #1514-1
  8. #1245 pomafsdzxcv (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 00:49
    น้ำกนัก85 มันเยอะไปนะ 70-75 พอมั้งพอให้เห็นกล้ามหน้าอกหน่อยๆ 85กล้ามเยอะไป ไหนบอกไม่อ้วนไงก็ 85นี้ไม่อ้วนคือกล้ามสำหรับคน กล้ามเยอะนะไปลงแข่งได้เลยแต่ตกรอบ
    #1,245
    1
    • #1245-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      1 ตุลาคม 2561 / 10:24
      หนักกระดูก
      #1245-1
  9. #979 Baby_Shark (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 02:26
    ตอนนี้น้ำหนักเท่าไหร่แล้วอะ อยากให้ไรท์บอกด้วยเด้ออ
    #979
    2
    • #979-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      23 กันยายน 2561 / 08:21
      ก็คงยังจะเกือย90อยู่ จริงๆลดมากไม่ได้หรอกสุดๆจริงๆก็85เพราะฮิมสูง
      #979-1
    • #979-2 pomafsdzxcv(จากตอนที่ 30)
      1 ตุลาคม 2561 / 00:46
      85 เยอะไป ไม่ใช่คนเล่นกลามนะจะ 85นะ ควรจะ70-75มากกว่า
      #979-2
  10. #907 I3ase (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:41
    แต่งเป็นyaoiเลยก้ได้เค้าก้ชอบนะ5555
    #907
    1
    • #907-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      18 กันยายน 2561 / 00:18
      สายปกติคะปุญมีคนจองแล้ว
      #907-1
  11. #903 zaqws7887 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 19:26
    สู้ๆครับสนุกดี
    #903
    1
    • #903-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      17 กันยายน 2561 / 20:47
      ชอบก็ดีใจคะ#ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #903-1
  12. #781 Newkiporn (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 09:49
    ชอบบบบ อวกความฮอตของฮิมให้โลกได้รู้ เอาเป็นนายแบบก็ได้นะบลู สนใจป่าว 555555
    #781
    1
    • #781-1 Newkiporn(จากตอนที่ 30)
      11 กันยายน 2561 / 09:49
      อวดดิ อวกอะไร นิ้วเบียดทิแท้
      #781-1
  13. #736 mathinee (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 17:27
    สนุกมากเลย ชอบบบบ
    #736
    1
    • #736-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      9 กันยายน 2561 / 20:22
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านะคะ
      #736-1
  14. #665 PrinceFiendTH (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 01:44

    ที่มาหล่อวัวตายควายล้ม

    #665
    1
    • #665-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      4 กันยายน 2561 / 07:43
      คงจะใช้
      #665-1
  15. #588 mainajaah (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 11:12
    นี้แค่ผ่อมลงมาไม่มากนะนี้ยังขนาดนี้ท่าลดเหลือตามกำหนดได้มีคนตาย
    #588
    2
    • #588-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      30 สิงหาคม 2561 / 11:19
      หนังหน้าได้ไง
      #588-1
    • #588-2 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      30 สิงหาคม 2561 / 11:21
      หมายถึงผอมลงไม่มาจากก่อนเข้ามิติรอบล่าสุด แต่ผอมลงมากจากโดเรม่อนเผาถ่าน
      #588-2
  16. #559 kostone1234 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 07:47

    เพิ่มเวลาในมิติ จ่าย 70 ล้านเหรียญทอง เทียบกับเงินบาทเท่ากับเท่าไรครับ มันเยอะเกินไปไหม ถ้าจะลงทุนทำไวน์ สนุกมากครับ

    #559
    6
    • #559-2 kostone1234(จากตอนที่ 30)
      29 สิงหาคม 2561 / 21:01
      1 เหรียญทอง เท่ากับ 1 แสนบาท (ตอนที่ 26 ฮิมแลกมา3เหรียญ ได้ 3 แสน) 70 ล้านเหรียญทอง เท่ากับ 7 ล้านล้านบาท ครับ (7,000,000,000,000 บาท) งบประมาณแผ่นดิน ปี 2561 ยังไม่ถึง 3 ล้านล้านบาทเลยครับ
      #559-2
    • #559-6 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      29 สิงหาคม 2561 / 22:37
      ขอบคุณที่ดูให้นะคะบางครั้งเราก็เบลอๆ #ขอบคุณที่เขามาอ่านนะคะ
      #559-6
  17. #541 Jupiter1995 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 15:31
    ชอบอ่านมากๆค่ะ
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    ขอบคุณค่ะ
    #541
    1
    • #541-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      27 สิงหาคม 2561 / 19:40
      ชอบก็ดีใจคะ#ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #541-1
  18. #536 wibbie (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 11:36

    ทำไมไม่ถามระบบว่ามีวัตถุดิบอะไรอีกที่ต้องบ่ม เช่นเนื้อ dry aged... ลุงเอกโดนขอยาจนตายแน่.... สุดท้ายเอายาไปให้ศัลยกรรมเปลี่ยนหน้า T-T แล้วเลิกขายยา

    #536
    1
    • #536-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      27 สิงหาคม 2561 / 12:16
      พระเอกเลี้ยงวัวนม ลุงเอก หมอเอก พระเอก ถ้าเป็นเพื่อนไม่ขอเริ่มขายแล้ว ส่วนถ้าหมอเอกขอก็เอาไปขายให้แบ่งกำไร ฮิมยังไม่พร้อมลงไปที่โลกใต้ดิน ฮิมสร้างห้องทดลองไว้ในมิติแล้ว แต่พึ่งนึกได้ซื้อมาขายไปง่ายกว่าเพราะมันมีตั๋วลดราคา
      #536-1
  19. #525 ป.ปลา (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 07:32

    ชอบค่ะ หนุกดี เพลินๆ

    #525
    1
    • #525-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      27 สิงหาคม 2561 / 08:28
      ชอบก็ดีใจคะ#ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #525-1
  20. #515 13102537 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 23:45

    รอ รอ รอ
    #515
    1
    • #515-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      27 สิงหาคม 2561 / 02:33
      มาแย้ว
      #515-1
  21. #514 ponnalove (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 22:50

    พี่ฮิมเราเป็นเทพบุตรไปแล้ว(>```<)
    #514
    1
    • #514-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      26 สิงหาคม 2561 / 22:51
      หล่อได้อีก#ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #514-1
  22. #513 iorapong (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 22:46

    สนุกครับ รู้สึกค้างงงง ไรท์สอยที

    #513
    1
    • #513-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      26 สิงหาคม 2561 / 22:48
      ไรท์ก็ค้างยังไปต่อไม่ได้
      #513-1
  23. #511 NattakitNanusit (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 21:16
    จะเป็นฮาเรมปล่าวครับ
    #511
    1
    • #511-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      26 สิงหาคม 2561 / 21:18
      คงไม่คะ แต่งยังไม่เก่ง ไม่สามารถแยกได้ขนาดนั้น นางเอกคนเดียวจะรอดหรือเปล่าเรายังลุ้นเลย #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #511-1
  24. #510 tanyaporn-k (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 20:51
    แค่อ่านก็....น้ำลายไหล อิอิอิ ฮิมมมมม
    #510
    1
    • #510-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      26 สิงหาคม 2561 / 21:12
      เหมือนตอนนี้ไม่ได้ลงอาหารนะ ลีดหิวอ้อ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #510-1
  25. #508 queendark (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 20:16
    ไม่อยากให้มีนางเอกเลยสนุกออกอย่างนี้อ่ะ
    #508
    1
    • #508-1 napawan231131(จากตอนที่ 30)
      26 สิงหาคม 2561 / 21:11
      จะพยายามนะคะ แต่มันก็ต้องมีเนอะเพราะฮิมก็ผู้ชายคนหนึ่ง #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #508-1