ย้อนเวลาแก้ไขชะตาชีวิต

ตอนที่ 25 : หมาหลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,309
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,328 ครั้ง
    21 ก.ค. 63

ฮิมออกมาพักผ่อนตามปกติ...เมื่อเขาดิ่งลงสู่ห้วงนิทารได้สักพักก็โดนปลุกด้วยเสียงของผู้ชายที่ราบเรียบแต่ฮิมรู้สึกว่ามันเจือมาด้วยความอบอุ่นและห่วงใย

"ถูกใจไหมล่ะที่ดินนั้น"เสียงผู้ชายดังขึ้น ฮิมเข้าใจทันทีว่าหมายถึงที่ดินไหน

"คุณเป็นเจ้าของที่"ฮิมถามขึ้น ถึงมันจะเป็นแค่ความฝันเขาก็ยังอยากจะคุยกับผู้ชายคนนี้

"เป็นที่ของตะกูลเรา"

"เรา! คุณพูดเหมือนผมเป็นคนในตระกูลคณด้วย"

"แล้วเจ้าจะรู้ในสักวัน".....

"คุณ...คุณ...หายไปแล้ว"ฮิมตะโกนเรียกในความฝันแต่ไม่มีเสียงตอบรับ  ฮิมอยากจะถามให้รู้เรื่องแต่เหมือนจะไม่อยู่แล้ว

วันนี้ฮิมไม่ได้ดิ้นรนขัดขืนที่จะตื่นเขาจึงไม่หอบเหนื่อยอะไร...ฮิมนึกถึงคำว่าตระกูลเราไปสักพัก แล้วเขาก็เข้าสู่หวงนิทารอีกครั้งจนรุ่งเช้ามาเยือน ฮิมจัดการทำธุระส่วนตัวก่อนลงไปข้างล่าง

"วันนี้ไม่เห็นใคร"แต่ยังไม่ทันที่ฮิมจะก้าวเดินต่อก็มีเสียงดังขึ้นมาจากด้านหลัง 

"หวัดดี...อา...เมื่อยเป็นบ้าเลย"เมื่อฮิมมองไปด้านหลังก็เห็นปุญกำลังเดินลงมาจากข้างบนพร้อมกับบิดขี้เกียจไปด้วย

"เมื่อคืนหนักมากหรือไง"ทั้งคู่เดินไปพูดไปจนถึงห้องนั่งเล่น

"อืม...มีลงไม้ลงมือเลยล่ะ..."ทันทีที่ปุญนั่งลงตรงที่ประจำก็พูดขึ้น

"ลงไม้ลงมืออะไรกันไหนเล่ามาเลย"ระหว่างที่ปุญกำลังจะพูดถึงเรื่องเมื่อคืน  เสียงของบลูก็ดังขึ้น ทำให้ปุญต้องหันกลับไปมอง

"เล่าอะไรครับคุณแม่  ไม่มี๊..."

"ฉันเกลียดเสียงสูงของนาย เล่ามา" จากนั้นปุญก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน 

ปุญเจอดาวที่สนามแข่งอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ได้เจอแค่คนเดียวดันมากับผู้ชายอีกกลุ่มใหญ่เกิดการปะทะกันขึ้นเลยไปถึงการท้าแข่งรถวางเงินพนัน ปุญเป็นฝ่ายชนะแต่เรื่องไม่จบเพียงเท่านั้นเพราะปุญใช้วิธีปาดรถคู่แข่งให้เสียหลักไถลออกนอกสนามเลยกลับมาจบที่ใช้กำลังผลออกมาปุญก็เป็นฝ่ายชนะอีกเหมือนเคย

"ก็เป็นแบบนี้แหละ"ปุญพูดขึ้นหลังจากเล่าจบ

"เฮ้อ...ฉันจะไม่โทษนายเรื่องผู้หญิง เพราะดูๆฝ่ายหญิงก็เข้ามาหานายก่อน แต่ไอ้เรื่องที่ท้าแข่งรถแล้วทำเรื่องอันตรายนี้ไม่ไหวนะมันไม่โชคดีแบบนี้ตลอดนะปุญ... เดี๋ยวไม่ตายด้วยโรคหรือความกวนตีนของนาย"บลูพูดขึ้นด้วยความที่เป็นห่วงเธอเลยใส่อารมณ์

"โห่ เดี๋ยวนี้ไม่เว้นวรรคแล้วเหรอพูดออกมาเต็มปากเต็มคำเลยนะครับคุณหนูแล้วอีกอย่างฉันป้องกันตลอด"

"ที่บลูพูดมาก็ถูกนายน่าจะระวังตัวถ้าถึงขั้นลงไม้ลงมือคงไม่จบแค่นี้"ฮิมพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง

"อืม...ฉันก็คิดว่าไม่จบแค่นี้แต่ไม่ต้องห่วงฉันพอจัดการได้"

"แล้วฝั่งนั้นเป็ยยังไงบ้างนายได้เลือดขนาดนี้คงมีคนเข้าโรงพยาบาลเรื่องคงถึงตำรวจด้วยใช่ไหม"บลูถามขึ้น

"ไม่มีใครเข้าโรงพยาบาลฉันไม่ได้บาดเจ็บหนักหนาอะไรขนาดนั้น"ปุญพูดขึ้น แต่บาดแผลที่อยู่บนหน้าปุญไม่ได้บอกแบบนั้นหากมีการต่อสู้แล้วปุญสภาพยับมาขนาดนี้ฝ่ายตรงข้ามไม่มีทางไม่เข้าโรงพยาบาลมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ฮิมกับบลูได้แต่คิดในใจ

"ถ้าไม่ไหวยังไงก็บอกแล้วกัน"ฮิมพูดขึ้น ถึงฮิมจะอัปเดตสถานะร่างกายให้ปุญแล้วเขาก็ยังเป็นห่วงเพื่อนอยู่ดี 

"ได้แต่ตอนนี้ฉันว่าเราไปหาอะไรกินกันดีกว่า แล้วสายๆรถนายจะมาส่ง"

"ออกไปกินข้างนอกหรอ"บลูถามขึ้น ปุญหันไปมองบลูแล้วพูดขึ้นว่า

"ระหว่างรอเธอแต่งตัวกับโทรสั่ง เอาเป็นโทรสั่งแล้วกันเนอะ"ทันทีที่ปุญพูดจบบลูก็ปาหมอนใส่ทันที


+++++++++++++++++++++


หลังจากที่พวกเขากินอาหารเสร็จก็มานั่งกองรวมกันที่ห้องนั่งเล่น ต่างคนทางหามุมของตัวเองเมื่อถึงช่วงสายของวันรถที่ฮิมซื้อก็มาส่งถึงบ้านปุญ 


เรื่องเอกสารต่างๆไม่ต้องยุ่งยากพนักงานจัดมาให้หมดเหลือเพียงให้ฮิมเซ็นรับ เมื่อส่งมอบกุญแจรถแล้วฮิมก็จัดการโอนเงินเข้าบัญชีปุญซึ่งปุญตกลงจะขายให้ในราคาทุน


หลังจากได้รถฮิมพวกเขาก็ยังไม่ไปไหนยังคงอยู่แต่ในบ้านต่างคนต่างหากิจกรรมทำแก้เบื่อ แต่มันก็ได้ไม่นาน


"มันน่าเบื่อเกินไป"อยู่ๆบลูก็พูดขึ้น


"อะไรของเธออีก"ปุญเงยหน้าจากเกมส์มือถือส่วนฮิมก็ละความสนใจจากหนังสือพิมพ์ข่าวท้องถิ่น


"มันว่างเกินไปแล้วต้องว่างแบบนี้ไปอีกเกือบเดือน"บลูบ่นขึ้นมา


"แล้วเธอจะเอายังไงปกติเห็นไปเที่ยวต่างประเทศหรือเธอจะไป"ปุญถามขึ้น 


มันเป็นเรื่องปกติเมื่อปิดเทอมบลูจะออกเที่ยวต่างประเทศแต่ตอนนี้กลับมานั่งอยู่แต่ที่บ้านก็คงไม่แปลกที่จะเบื่อบลูชอบออกไปถ่ายรูปในสถานที่ต่างๆเสมอ เมื่อฮิมเห็นว่าไม่ใช่เรื่องอะไรแค่บลูเบื่อเขาก็เลยหันกลับมาอ่านหนังสือพิมพ์ต่อ


"ไม่ไปต่างประเทศแต่จะไปถ่ายรูปข้างนอกแล้วพวกนายต้องพาฉันไป"บลูพูดขึ้นอย่างชี้ขาด


"ปกติก็เห็นไปคนเดียวได้"


"ไหนๆก็ว่างกันแล้วก็ไปด้วยกันหน่อย"


"มีเธอคนเดียวที่ว่าง"แล้วปุญก็ยกมือถือที่ยังเปิดเกมสทิ้งไว้ให้ดูแถมยังชี้มาที่ฮิมที่กำลังอ่านหนังสืมพิมพ์ เมื่อฮิมรู้สึกเหมือนจะโดนลากเข้าไปรวมวงด้วยก็พูดขึ้นทั้งที่ยังเปิดหน้าหนังสือพิมพ์


"กลางวันนี้ก็ไปหาอะไรกินกันข้างนอกแล้วก็แวะถ่ายรูปซิ"


"กรี๊ด นายเป็นเพื่อนที่แสนดีที่สุดเลยฮิม"


"สปอยกันเข้าไป"ปุญบ่นขึ้นมาทั้งที่ยังก้มหน้าเล่นเกมส์อยู่


++++++++++++++++++++


ทั้งสามคนออกมากินอาหารกลางวันกันเมื่อเกือบจะบ่ายแล้ว พวกเขาไปที่ถนนสายหนึ่งมันเป็นถนนสายสำคัญที่เป็นแหล่งรวมความทันสมัย ร้านอาหาร ความบันเทิง ร้านกาแฟ และร้านเบเกอรี่ต่างๆ  นอกจากนี้แล้วยังมีที่พักให้บริการนักท่องเที่ยวอยู่หลายแห่ง การตกแต่งร้านก็เป็นส่วนหนึ่งที่เป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยว


"เราจะเริ่มที่อะไรกันดี"บลูพูดขึ้นเมื่อถึงที่หมาย เธอรู้สึกตื่นเต้นด้วยจำนวนร้านค้า บรรยากาศและผู้คน บลูเซ็ตกล้องเพื่อเตรียมเก็บภาพต่างๆ


"ฉันเช็กแปบแล้วเราไปลุยกัน"ปุณพูดขึ้นพร้อมเปิดเข้าไปดูรีวิวร้านอาหารต่างๆ


"ร้านนี้เลยป่ะ"ไม่ใช่ปุญที่ชวนแต่เป็นฮิมที่ยืนโทรศัพให้เพื่อนทั้งสองคนดู


"หือ...นายหามาตั้งแต่เมื่อไร"ปุญถามขึ้น


"ก็ตั้งแต่อยู่บนรถ"ฮิมตอบเสียงเรียบๆออกไป


"ไหนๆว๊าว!น่าจะอร่อย ป่ะๆ"บลูพูดขึ้นเมื่อเห็นรีวิวในโทรศัพท์ของฮิม 


พวกเขาตัดสินใจเลือกร้านที่ฮิมเสนอ เป็นร้านอาหารเล็กๆง่ายๆเมื่อเดินเข้าไปด้านในก็จะเห็นบริเวณผนังฝั่งซ้ายมือ จะมีทั้งรูปของลูกค้าที่เคยมาใช้บริการที่นี่ รวมไปถึง Post It ที่เป็นคอมเม้นท์ต่างๆที่ลูกค้าฝากไว้ให้กับร้าน 


พวกเขามองหาที่นั่งภายในร้านก็เจอกับหลายสายตาที่มองพวกเขาอยู่ ปุญกับฮิมไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมามีเพียงบลูที่ยิ้มให้คนที่มองพวกเขาเสียงซุบซิบดังขึ้นเล็กน้อยว่าพวกเขาเป็นดาราหน้าใหม่หรือนางแบบนายแบบจนถึงพวกมาถ่ายรีวิวร้านอาหาร


รอไม่นานก็มีพนักงานเข้ามาตอนรับ และแนะนำรายการอาหารต่างๆซึ่งในขณะที่แนะนำก็อดที่จะมองพวกเขาอย่างเขินๆไม่ได้ ถึงเธอจะไม่แสดงออกชัดเจนแต่ใบหน้าของเธอก็แดงขึ้นเรื่อยๆเลยไปถึงใบหู พวกเขาสั่งเมนูกันคนละอย่างเพราะต้องการชิมอีกหลายๆร้าน เมื่อพนักงานได้รับออเดอร์แล้วก็เดินไปในส่วนของหลังร้าน


ในระหว่างรออาหารบลูก็หยิบกล้องขึ้นมาถ่ายเก็บบรรยากาศของร้านอาหารไว้ หลังจากเก็บภาพเป็นที่พอใจอาหารก็มาเสริฟพอดีแต่พอฮิมกับปุญจะลงมือกินก็โดนบลูห้ามไว้ก่อน เธอขอถ่ายรูปอาหารพร้อมกับนายแบบจำเป็น โดยเธอเอาไปลงในเพจของเธอซึ่งเธอไม่รู้เลยว่าในเวลาต่อมาร้านนี้จะเป็นที่นิยมขึ้นจากเดิมมากจนเจ้าของและเด็กเสริฟแทบลมจับกับผู้คนที่แวะเข้ามา


"อิ่มมาก นี้ขนาดร้านแรก"บลูพูดขึ้น


"งั้นเดินย่อยกันก่อนแล้วกัน"ฮิมเป็นฝ่ายเสนอ แล้วทั้งสามเดินเที่ยวชมถนนสายนี้ไปเรื่อยบลูเก็บภาพบรรยากาศ สองหนุ่มเดินเที่ยวพร้อมกับหาของกินการอัปสถานะของฮิมทำให้เขาเป็นคนที่กินจุมากกว่าคนปกติ


"นายกินเยอะไปแล้วฮิมกระเพาะอาหารนายเป็นหลุมดำหรือไง"ปุญที่ยืนอยู่ข้างๆพูดขึ้น เพราะเพื่อนของเขาตั้งแต่ออกมาจากร้านอาหาร เมื่อผ่านร้านแผงลอยเมื่ออาหารในมือหมดก็จะเดินตรงไปซื้อเพิ่มทันที


"อ๋อ..@#$@#...."ฮิมตอบออกมา


"ฮิมนายหยุดทำตัวแบบนี้เลยนะ"บลูโวยขึ้นเมื่อเพื่อนชายสุดหล่อของเธอกำลังพูดขณะที่อาหารเต็มปาก 


"^^" ฮิมไม่ได้ตอบโต้อะไรได้แต่เพียงยิ้มให้


พวกเขาเดินและแวะนั่งตามร้านกาแฟ ร้านขนม สลับกันเดินเพื่อย่อยอาหารผ่านไป 4 ร้านทั้งสามยังคงกินเมนูดังของแต่ละร้านได้แต่เมื่อ 5 ร้านและต่อด้วยร้านอื่นๆเป็นฮิมเพียงคนเดียวที่มีหน้าที่กิน ส่วนบลูกับปุญมีหน้าที่นั่งดูและเก็บภาพ


พวกเขายังคงจำเหตุการเมื่อครั้งไปเที่ยวครั้งก่อนได้ดี พวกเขาจึงไม่ไปในสถานที่ไร้ผู้คนเพื่อความปลอดภัยเพราะไม่รู้ว่าจะมีเรื่องราวอะไรเกิดขึ้นอีกบ้าง


จบทริปการเที่ยวพวกเขาก็กลับมาที่บ้านของปุญก็เป็นเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว ปุญขอตัวไปที่สนามแต่ฮิมเป็นห่วงเพราะพึ่งผ่านเหตุการวิวาทมาเมื่อคืนจึงขอไปด้วย 


ส่วนบลูก็ไม่ยอมอยู่บ้านเป็นต้องตกลงกันว่าบลูจะอยู่ในออฟฟิศเท่านั้นไม่ออกไปเดินที่ไหน เพราะถึงจะเป็นสนามของปุญแต่คนก็มาก็มากหน้าหลายตา ซึ่งบลูไม่ยอมอยู่แล้วจนได้บทสรุปว่าบลูต้องอยู่กับคนใดคนหนึ่งห้ามอยู่คนเดียว


"จำที่ตกลงกันให้ได้นะบลู ห้ามอยู่คนเดียวข้างนอกถึงอยู่ในออฟฟิศก็ต้องระวังตัวแต่ถ้าพวกฉันสองคนไม่สะดวกจะให้คนที่สนามดูแล"ปุญยังคงย้ำกับเพื่อนสาวของตัวเอง


"เจ้าค่ะ!เจ้าคุณพ่อ"


++++++++++++++++++++++


 พวกเขาขับรถออกมาจากบ้านใช้เวลาไม่ถึง10นาที ก็มาถึงสนามแข่งซึ่งมันไม่ใช่สถานที่ถูกกฎหมายทั้งหมด ครอบครัวของปุญต้องใช้เส้นสายทั้งจ่ายเงินใต้โต๊ะเพื่อเปิดสนามแข่งและไม่ให้ตำรวจมาวุ่นวายเมื่อมาถึงสนามแข่งรถปุญพาเพื่อของเขาทั้งสองคนไปที่ออฟฟิศก่อน


"รอในนี้ฉันลงไปดูสนามเดี๋ยวกลับมา"ปุญพูดขึ้น


"ฉันไปด้วย/ฉันไปด้วย"สองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน ปุญเอามือเท้าเอวแล้วมองเพื่อนเขาทั้งสองคนที่ร้องตามเหมือนเด็กๆ


"เฮ้อ...ป่ะเอากระเป๋าเงินไว้ที่นี้"ข้างนอกคนเยอะและปุญก็ไม่แน่ใจว่าจะมีใครกล้ามาล่วงพวกเขาไหมเนื่องจากปุญยังไม่ได้เปิดตัวว่าเป็นเจ้าของสนามมีเพียงคนของสนามเท่านั้นที่รู้


เมื่อปุญเปิดประตูออกมาก็เจอกับผู้ช่วยของพี่ชายเขาเลยแนะนำให้รู้จักกับฮิมและบลู เพื่อที่จะค่อยเป็นหูเป็นตาให้เผื่อสองคนนี้หลงทาง ผู้ดูแลขอถ่ายรูปทั้งสองคนเพื่ออัปลงไลน์กลุ่มให้คนอื่นได้รู้


สนามแข่งของปุณเป็นสนามแข่งรถมาตรฐานสนามแข่งรถยนต์หนึ่งสนามและสนามแข่งรถมอเตอร์ไซค์หนึ่งสนามจัดว่าเป็นสนามแข่งรถขนาดใหญ่


ระหว่างที่ทั้งสามคนกำลังเดินดูสนามก็เกิดปัญหาขึ้นเมื่อมีลูกค้าสองกลุ่มทะเลาะกันเมื่อทั้งสองกลุ่มกำลังจะพุ่งเข้าใส่กันการ์ดรักษาความปลอดภัยก็เข้าไปห้าม 


ปุญและฮิมยืนมองเหตุการตรงหน้ายังไม่ได้เข้าไปยุ่ง แต่สั่งให้คนของสนามพาบลูไปที่ออฟฟิศเพื่อความปลอดภัยก่อน 


บลูไม่ดื่อดึงอะไรเพราะเธอรู้ว่าถ้าเธอยังอยู่ตรงนี้เพื่อนของเธอจะจัดการปัญหาตรงหน้าได้ลำบาก  เมื่อบลูเดินจากไปเสียงตะโกนโวยวายจากกลุ่มคนตรงหน้าก็ดังขึ้นอีกครั้ง


"ปล่อยกูพวกมึงอยากเดือดร้อนหรือไง"เสียงหนุ่มวัยรุ่นตะโกนดังลั่นเมื่อได้ยินแบบนั้นปุญก็หันไปถามลูกน้องที่ยืนอยู่แถวนั้น


"ไอ้นั้นมันเป็นใคร"


"ชื่อวีครับเป็นลูกชาย ส.ส."เมื่อได้ยินที่ลูกน้องบอกก็เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงแสดงตัวใหญ่โตขนาดนั้น 


"เอาไงดีว่ะ"ปุญพูดขึ้นเขาไม่ได้กลัวแต่เขาไม่อยากจะทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ 


แต่อยู่ๆลูกชายส.ส.ก็ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วยการเอาปืนออกมาชี้หน้าการ์ดรักษาความปลอดภัย


"อย่าเสือกไม่ใช่เรื่องของมึง"เมื่อเห็นแบบนั้นก่อนที่ปุญจะพูดอะไร ฮิมก็รีบพุ่งเข้าไปจับข้อมือของชายหนุ่ม


"เหี้ย!!...เจ็บ ปล่อยกูมึงเป็นใคร"ชายหนุ่มร้องออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อถูกฮิมบีบข้อมือเอาไว้ 


เมื่อปุญเห็นว่าเพื่อนของตัวเองไปอยู่ตรงนั้นก็ต้องแปลกใจ'ไปอยู่ตรงนั้นได้ยังไง'


"รู้ไหมว่ากูเป็นใครมึงอยากเจอดีหรือไงว่ะ"ชายหนุ่มลูกชายส.ส.ยังโวยวายไม่เลิก


"ผมไม่สนหรอกว่าคุณเป็นใครแต่ขอเตือนไว้อย่ามากร่างที่สนามของผม"ปุญตะโกนเสียงดัง นั้นคือการแสดงตัวเป็นเจ้าของสนามคนใหม่ทันที ส่วนฮิมที่บีมมือลูกชายส.ส.อยู่ เขาเพิ่มแรงบีบขึ้นอีกหน่อยแล้วกระซิบริมหูของชายหนุ่ม 


'ผมเตือนคุณด้วยความหวังดีอย่าเสือกยุ่งกับคนที่นี้ไม่งั้นคุณจะรู้ว่าการตายดีกว่าการมีชีวิตอยู่เป็นไหนๆ'พูดจบฮิมก็ปล่อยแรงกดดันใส่ลูกชายส.ส. 


ลูกชาย ส.ส.เกิดความกลัวขึ้นมาทันที น้ำเสียงราบเรียบบาดลึกเข้าไปในใจของเขา คำขู่เสียงเบาๆกลับทำเขาแทบหายใจไม่ออก ขาหมดแรงที่จะพยุงตัวไว้ เขารับรู้ได้ทันทีว่าความน่ากลัวไม่จำเป็นต้องมาพร้อมความหยาบคายเสมอไป 


ฮิมกระตุกมืออีกครั้งเพื่อให้ลูกชายส.ส.ยืนดีๆเมื่อฮิมปล่อยมือออกแล้วยึดปืนไว้ ลูกชายส.ส.รีบพาคนของตัวเองออกจากสนามทันที


+++++++++++++++


"นายทำได้ไงไปอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่"เมื่อทุกอย่างจบลงปุญก็เอ่ยปากถามทั้นที


"ฉันก็ค่อยๆเดินไปนายมัวแต่สนใจผู้ชายคนนั้นไม่ทันได้มองฉันก็เหมือรทุกคนที่ไม่คิดว่าฉันจะพุ่งเข้าไป"ฮิมตอบเสียงเรียบๆปกติเหมือนมันเป็นเรื่องจริง พวกเขาทั้งสองเดินกลับไปที่ออฟฟิศก็เจอคนขอสนามยืนเฝ้าหน้าห้องอยู่


"ขอบคุณมากครับ"ปุญกล่าวขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนบลู


"ครับอย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"เมื่อปุญกับฮิมเปิดประตูเข้าไปก็เจอบลูที่ยืนมองจอมอนิเตอร์กล้องวงจรปิดอยู่ 


เมื่อบลูได้ยินเสียงเปิดประตูก็หันมามอง ก่อนจะพุ่งเข้าไปสอบถามเรื่องที่เกิดก็ได้รับการยื่นยันว่าไม่มีเรื่องต้องเป็นห่วงเขาจัดการได้หมดแล้ว ปุญไม่ได้ใช้เวลาอยู่ที่สนามจนดึกเหมือนทุกคืนเพราะมีบลูมาด้วยเขาเลยกลับไปที่บ้านในเวลา5ทุ่ม


++++++++++++++++++++


ในวันต่อสองหนุ่มไปที่สนามโดนยืนยันว่าจะไม่ให้บลูไปด้วยซึ่งครั้งนี้เธอยอมรับฝังแต่ก็ยังย้ำเรื่องให้สองหนุ่มระวังตัว


เรื่องที่ฮิมเป็นห่วงว่าจะมีเรื่องมีราวกับคนกลุ่มเดิมไม่เกิดขึ้น ถึงแม้ว่าคนพวกนั้นจะเข้ามาในสนามฮิมก็เลยวางใจไม่คิดจะตามปุญไปที่สนามอีก ถึงอย่างนั้นเขายังเลื่อนวันที่จะออกไปอยู่บ้านตัวเองออกไปก่อน


เมื่อวางใจเรื่องเพื่อนในระดับหนึ่งฮิมเข้าสู่การฝึกฝนและเก็บเลเวลอย่างจริงจังอีกครั้ง โดยการสร้างด่านจำลองฮิมสามารถสร้างดันได้อย่างต่อเนื่อง 


เขามีตัวช่วยเรื่องนี้ลดอาการเหนื่อยล้ามากมาย มันอาจจะดูว่าฮิมโกงเกินไปแต่การลงด่านแต่ละครั้งเขาก็ต้องลงมือกำจัดมอนเตอร์เองจากเลเวล 3 - 4 เข้าลงดันไม่น้อยกว่าร้อยรอบ


ติ่ง!!แสดงความยินดีด้วยคุณอัปเลเวลสำเร็จ


"เหนื่อยเป็นบ้าเลยนี้พึ่งจะเลเวล 4 เอง ทีนี้ฉันจะต้องทำยังไงถึงจะเจอด่านที่2เพราะฉันลงด่านที่ 1 ก็ไม่ได้เลเวลแล้ว"


"ไม่ทราบข้อมูลของด่าน"มิร่าตอบออกมาเพียงแค่นั้น


ในเมื่อไม่ได้ข้อมูลใดๆจาก AI สาวของเขา เขาจึงคิดที่จะออกตามหาเอง


++++++++++++++++++


เมื่อเช้าวันรุ่งขึ้นมาถึงฮิมบอกกับเพื่อนๆว่าจะออกไปข้างนอก ปุญต้องไปดูงานที่สนามมีการปรับปรุงที่เขาต้องเข้าไปดูแล บลูเธอบอกว่าจะหาที่ตั้งสำหรับร้านอาหารฮิมเลยได้โอกาสที่จะออกมาคนเดียว


ฮิมขับรถออกไปตะเวนตามสถานที่ต่างๆไม่ว่าจะเป็นห้าง ร้านอาหาร วัด หรือสวนสวนสาธารณะแต่เขาก็ไม่พบว่าจะมีด่านเกิดขึ้น


'มิร่า มันยากมากเลยเพราะฉันไม่รู้หลักเกณในการเกิดด่าน'ฮิมหยุดที่สวนสาธารณะเล็กๆแห่งหนึ่งในตัวเมืองเชียงใหม่


'ไม่สามารถตรวจสอบได้'


'ฉันเข้าใจแต่มันต้องมีเกณการเจอด่านบ้างซิไม่งั้นฉันจะเจอมันได้ยังไง'ฮิมพูดออกมาอย่างสิ้นหวัง ขณะที่ฮิมกำลังคิดว่าต้องมีจุดเชื่อมต่อของด่านก็มีลูกสุนัขไซบีเรียนเดินเข้ามาหาเขา มันเข้ามากัดที่ขากางเกงของฮิมแล้วพยายามดึงให้เขาลุกขึ้น


"อะไรเจ้าเปี๊ยก"ฮิมมองลูกหมาตัวน้อยด้วยความสงสัย


"เห้...จะให้ตามไปเหรอ"เมื่อฮิมถามออกไปแบบนั้นมันยิ่งออกแรงดึง ฮิมเลยตัดสินใจเดินตามไป มันวิ่งไปหยุดตรงพุ่งไม่เตี้ยริมทะเลสาปในสวนสาธารณะ


เมื่อมองเลยพ้นพุ่มไม้ฮิมก็เจอสุนัขไซบีเรียตัวใหญ่ที่นอนอยู่ ฮิมตรงเข้าไปหาพบว่ามันบาดเจ็บเต็มไปหมดน่าจะเกิดจากการโดนรถชน ฮิมเอายารักษาออกมาเขาไม่รู้ว่ามันจะได้ผลกับสุนัขหรือไม่ แต่ถึงตอนนี้เขาก็ได้แต่ลองดู 


มันได้ผลการรักษาสุนัขดำเนินไปอย่างรวดเร็วเพียงไม่นานบาดแผลทั้งหมดก็หาย ฮิมจบด้วยการเอาน้ำลดอาการเหนื่อยล้าออกมาให้มันกิน เมื่อมันกินน้ำลดอาการเหนื่อยล้าหมดแล้วก็กลับมานั่งมองหน้าฮิม


"ไปไงมาไงถึงมานอนเจ็บอยู่ตรงนี้"ฮิมถามออกไปถึงรู้ดีว่าจะไม่ได้คำตอบ แล้วก็เป็นเช่นนั้นมันก็เอาแต่เอียงหน้ามองฮิมเหมือนสงสัยว่าฮิมพูดอะไร


"เอาเถอะยังไงก็คุยกันไม่รู้เรื่องแล้วเจ้าของไปไหน...ปลอกคอก็ไม่มี...ตัวผู้นี้หว่านึกว่าตัวเมียซะอีกเห็นมีเจ้าตัวเล็กนี้ด้วย"ฮิมพยายามมองหาที่อยู่ของหมาเพราะส่วนมากเจ้าของมักจะผูกติดมากับปลอกคอ


"แล้วจะเอายังไง"ฮิมนิ่งคิดไปสักพักก็พูดต่อ


"ไปอยู่ด้วยกันไหมล่ะ"เมื่อฮิมพูดจบไซบีเรียตัวใหญ่ก็ยืนขึ้นพร้อมกระดิกหางของมัน


"หือ...เข้าใจที่พูดด้วย"จากนั้นฮิมก็พาไซบีเรียสองตัวขึ้นรถทันที เขาแวะที่ร้านอาหารสัตว์เพื่อซื้อของใช้สำหรับเจ้าสองตัว


+++++++++++++++++++++++++


เมื่อได้ของครบหมดแล้วก็ตรงกลับไปยังบ้านของปุญ เมื่อเปิดประตูรถได้เจ้าไซบีเรียสองตัวก็กระโดดลงมาทันที่


"นี้ไม่ใช่บ้านของฉันมันเป็นบ้านเพื่อนฉัน ทำตัวดีๆล่ะ"เมื่อฮิมเห็นว่ามันตรงไปที่ประตูบ้านก็ได้ตะโกนขึ้น มันหยุดแล้วเดินกลับมาหาฮิมทันที


"อะไรน่ะฮิม"บลูที่อยู่ในห้องนั่งเล่นเมื่อได้ยินเสียงฮิมก็เดินออกมาดู


"ไซบีเรีย..."บลูร้องขึ้นเมื่อเห็นหมาทั้งสองตัว


"เก็บได้เหมือนจะหลงมาโดนรถชนด้วยแต่หาหมอเรียบร้อยแล้วไม่รู้จะทำยังไงเลยเอามาที่นี้"ฮิมพูดขึ้น


"เจ้าของต้องตามหาแน่ๆ พวกนี้ออกมาจากบ้านแล้วหาทางกลับไม่เจอล่ะซิ"บลูพูดขึ้นเพราะเคยได้ยินมาว่าไซบีเรียเป็นหมาจอมหลงทาง


"เธอลองประกาศหาเจ้าของให้ที"เมื่อได้ยินที่ฮิมพูด บลูจัดการถ่ายรูปเจ้าสองตัวนี้แล้วลงในเพจทั้งของเธอและเพจประจำจังหวัดโดยเน้นว่าต้องมีหลักฐานมายืนยันด้วย


"ยังไงให้มันอยู่ที่นี้ก่อนก็แล้วกัน"บลูพูดขึ้นหลังจากการอัปรูปพร้อมข้อมูลเจ้าสองไซเรียบร้อยแล้ว


"คงต้องแบบนั้นแต่ต้องจัดการอาบน้ำให้มันก่อน"หลังจากนั้นทั้งฮิมและบลูก็ช่วยกันอาบน้ำให้เจ้าสองไซ


++++++++++++++++++++


"พวกแกต้องนอนห้องนั่งเล่นนะแล้วอย่างพังบ้านเจ้าของบ้านดุมากเลยนะ"บลูพูดคุยกับเจ้าสองไซ


"หืม...หมาใคร"ปุญที่กลับมาจากดูสนามถามขึ้นเมื่อเปิดประตูบ้านเข้ามาเห็นหมาทั้งสองตัว


"ไม่รู้ฮิมเก็บได้กำลังประกาศหาเจ้าของอยู่"บลูเล่ารายละเอียกที่ฮิมบอกให้ปุญฟังอีกที


"น่ารักแบบนี้ยึดเลยแล้วกัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า"ปุญพูดขึ้นขณะที่เดินเข้าไปนั่งบนโซฟาใกล้ๆพอปุญนั่งลงไซบีเรียตัวใหญ่ก็กระโดดขึ้นมานั่งบนตักปุญทันที


"เฮ้ย...แมร่งหนักชิบ"


"ดูเหมือนมันจะชอบนายนะ"ฮิมที่เดินลงมาหลังจากไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่


"ฮิมมาแล้วฉันไปอาบน้ำบ้าง"


"ฉันก็ชอบมันนะยึดเลยได้ไหม"ปุญพูดขึ้นเขารู้สึกชอบเจ้าไซตัวใหญ่เอาซะมากๆ


"ต้องรอบลูประกาศหาเจ้าของก่อนถ้าไม่มีนายก็ยึดได้"ฮิมพูดขึ้นเพราะยังไงก็ต้องตามหาเจ้าของเท่าที่ทำได้


"งั้นก็ให้มันอยู่ที่นี้...จะไปนอนห้องฉันไหมล่ะ"ปุญพูดขึ้น 


เมื่อได้ยินแบบนั้นเจ้าไซก็ลุกขึ้นพร้อมกระดิกหางตอบรับ แต่อยู่ๆไซตัวน้อยก็เห่าขึ้นเหมือนมันก็อยากมีส่วนรวมกับเรื่องนี้


"ส่วนแกไปนอนกับฮิมซิ"ปุญพูดขึ้นพร้อมทั้งชี้นิ้วไปหาฮิม


"นายไม่ว่าหรือไงที่หมาจะเดินไปเดินมาในบ้านของนาย"


"ไม่นี้แค่มันไม่อึเรี่ยราดก็พอ"แล้วไม่นานบลูที่ทำธุระส่วนตัวเสร็จก็ลงมา ทั้งสามใช่เวลาอยู่กันสมชิกใหม่ของบ้านเวลาอาหารเย็นมาถึงปุญจัดการให้น้องไซทั้งสองตัวกินอาหารอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากโต๊ะกินข้าวของพวกเขา


+++++++++++++++++++++++


ปุญไม่สนใจเกมส์ในมือถือเลยเอาเวลาทั้งหมดมาให้ไซตัวใหญ่แถมยังตั้งชื่อให้พร้อมว่าสะเหล่อ เพราะไม่ว่าปุญจะทำอะไรหรือเดินไปที่ไหนสะเหล่อก็จะต้องตามติดไปทุกที่ 


ส่วนฮิมยังคงนั่งอ่านหนังสือพิมพ์โดยมีไซน้อยนอนอยู่ปลายเท้า ฮิมพยายามตั้งชื่อไม่ว่าจะเป็น โฟกัส คัตเตอร์ ปุ๊กกี้ โยเกิร์ต หมูยอ ฯล ทุกครั้งมันจะเห่าเสียงดังแล้วกัดที่ขากางเกงจนฮิมเรียกมันว่าไอ้มึนมันกลับสายหางให้ ตกลงว่าไซน้อยชื่อไอ้มึนบลูเลยถือโอกาศลงภาพสองหนุ่มสองหมาให้ลูกเพจได้กรี๊ดกัน 


ปุญพาสะเหล่อออกไปที่สนามแข่งด้วยโดยพาไปไว้ที่ออฟฟิศสะเหล่อเป็นที่รักของลูกน้องในสนามอย่างรวดเร็วเพียงแค่1ชั่วโมงมันก็ได้รับการเอาอกเอาใจจากทุกคน


ส่วนฮิมเมื่อแยกเข้าห้องแล้วก็มานั่งอ่านรายงานจากเดม่อนและแผนการวิจัยยารักษาโรคหัวใจจากหมอเอกที่ส่งมาทางเมลหมอนาราไม่ได้ติดต่อมามีเพียงเงินที่ยังคงโอนเข้าบัญชีของเขา


ตามรายงานที่ได้อ่านเขารู้สึกพอใจเป็นอย่างมากเขาไม่ได้ลงมือทำอะไรเงินมากมายก็ตกเป็นของเขา แต่เมื่อนั่งนึกถึงเหตุการณ์ที่สนามแข่งที่ลูกชาย ส.ส.มาก่อเรื่องที่สนามของปุญมันทำให้เขาต้องมองเรื่องนี้บ้าง


คนเราต้องมีคนคอยหนุนหลังเรื่องนี้เขาคงต้องปรึกษาเดม่อน เพราะเอาจริงๆเขาไม่รู้เลยว่าเขาจะหาคนหนุนหลังได้จากที่ไหน แล้วอะไรที่เขาจะเอาไปต่อรองกับคนพวกนั้นได้บ้างยังมีหมอเอกอีกคนที่จะหาคนค่อยหนุนหลังให้เขาได้ แต่จะบอกว่าหมอเอกเป็นที่ไว้ใจได้มันก็ไม่เต็มปากมากนัก ฮิมเลยคิดจะปรึกษาเดม่อนคนเดียวก่อน


เขาพักเรื่องนี้ไว้เขากำลังจะเข้าไปในมิติไอ้มึนตัวดีก็กัดเข้าที่ขากางเกงทำให้มันหลุดเข้ามาในมิติด้วย


"เฮ้ย...ไอ้มึนแกเข้ามาได้ด้วยเหรอ"มันเห่าแล้วก็วิ่งไปมา


"มิร่ามันจะเป็นอะไรไหมถ้าไอมึนมันอยู่ในนี้"


"ไม่เป็นอะไรค่ะสัตว์ข้างนอกเมื่อเขามาในมิติจะเติมโตเร็วกว่าเดิมเพียงเล็กน้อยเท่านั้นและสายพันธุ์จะได้รับการพัฒนาขึ้น"


"เอาเป็นว่าถ้ามีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้นกับไอ้มึนเธอช่วยส่งมันออกไปข้างนอกทันทีได้ไหม"


"ได้ค่ะ" 


เมื่อได้รับคำตอบรับจากมิร่าฮิมก็ไปฝึกทักษะการต่อสู่เพราะตอนนี้เขาเลเวล 4 เข้าไปในด่านก็ไม่ได้EXPเขาต้องตามหาด่านที่สองเพื่อพิชิตเอามาเป็นด่านฟาร์มเลเวล 


ในเมื่อยังหาไม่เจอเขาก็ฝึกทักษะให้คุ้นชิน ถ้าไม่ฝึกฮิมคิดว่าอาจทำให้ร่างกายฝืด เวลาต่อสู่จริงจะขยับไม่ได้อย่างที่เขาต้องการ  


เมื่อฝึกจนเป็นที่พอใจฮิมเรียกไอมึนมาหาเพื่อพาออกไปข้างนอกมิติพร้อมกันหลังออกมาจากมิติแล้วฮิมก็ได้บ่นออกมาโดนมีไอ้มึนเป็นผู้รับฟัง


"เฮ้ย...ฉันจะหาด่านเจอได้ยังไง ไหนจะต้องผ่านด่านเพื่อเข้าแข่งขึ้นยังเลเวลที่ต้องอับอีก"ฮิมอุ่มไอ้มึนขึ้นมาตรงหน้าพร้อมจับมันพลิกไปพลิกมา หลังจากนั้นก็ว่างมันลงฮิมตั้งใจจะพักผ่อนก็ได้ยินเสียงไอมึนเห่าพร้อมตะกุยประตูห้อง


"จะไปห้องน้ำ"ฮิมถามขึ้นพร้อมเปิดประตูแต่แทนที่มันจะวิ่งออกไป กลับกัดเข้าที่ขาของฮิมพร้อมพยายามลากเขาออกจากห้อง


"ได้ๆจะให้ไปด้วยก็เดินไป"เมื่อฮิมพูดแบบนั้นก็เดินตามไอ้มึนไป ไอ้มึนเดินออกไปทางประตูหน้าบ้านแล้วหันกลับมาดูว่าฮิมตามมันมาจริงหรือเปล่า


"เดี๋ยวไอมึนจะออกไปไหนไกลๆไม่ได้นะ"ฮิมเห็นมึนอีกทีมันก็ออกไปถึงประตูรั้วบ้านแล้ว ไอมึนยังคงยืนอยู่ตรงนั้นแต่เห่ากลับมา


ฮิมตัดสินใจเดินไปหามัน มันก็ออกเดินต่อฮิมเดินตามมันมาเรื่อยๆจนถึงถนนใหญ่ฮิมรีบวิ่งไปหามันเพราะกลัวว่าจะโดนรถชนอยู่ๆเสียงรอบข้างก็หายไป วูป!!....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.328K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,820 ความคิดเห็น

  1. #2730 My.sister (@is-ploy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 21:26
    ขำชื่อหมา ปุญเซ้นดีสุดๆ
    #2,730
    0
  2. #2166 Peerada1648 (@Peerada1648) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 06:32
    แค่อ่านก็อยากกรี๊ดไปด้วยเลย
    #2,166
    1
    • #2166-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      28 พฤศจิกายน 2561 / 17:18
      ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #2166-1
  3. #1910 l3o@T (@majorl3oat) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 01:46
    จากข้าวหมกไก่ก็มาเป็นอันนี้เรอะ!! หิวแล้วนะ TvT
    #1,910
    1
    • #1910-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      27 ตุลาคม 2561 / 08:11
      จะตีสองแล้วยังไม่นอน?
      #1910-1
  4. #1719 malin964 (@malin964) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 01:07
    ไปซื้อหวย!! (เอาซัก10ใบ555)
    #1,719
    1
    • #1719-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      16 ตุลาคม 2561 / 11:59
      ขอให้ได้ขอให้โดนนะคะ
      #1719-1
  5. #1716 JP.PiM (@pimzaza12) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 19:19
    ทำร้ายผู้บริโภคอย่างหนูชัดๆ
    #1,716
    1
    • #1716-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      15 ตุลาคม 2561 / 19:48
      อ่านเร็วจัง
      #1716-1
  6. #1609 hanari00123 (@hanari00123) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 00:47
    ไรท์เกลียดอะ TT5555555555
    #1,609
    1
    • #1609-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      13 ตุลาคม 2561 / 00:48
      เผื่อไม่รู้จะกินอะไรเป็นหนึ่งในตัวเลือก
      #1609-1
  7. #1414 IBaKram (@IBaKram) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 01:15
    ตี1ครับ...ไรท์ทำร้ายผม ผมจะไปฟ้องแม่
    #1,414
    1
    • #1414-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      7 ตุลาคม 2561 / 01:45
      อ่านตอนตี2จะได้อรรถรสมากกว่านี้อีกค่ะ
      #1414-1
  8. #1362 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 16:25
    โอ๊ยยย ทำร้ายคนหิวมาก น่ากินๆๆ
    #1,362
    1
    • #1362-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      5 ตุลาคม 2561 / 17:00
      ไรท์ก็หิว
      #1362-1
  9. #905 KILUSO🐾🔯 (@I3ase) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 20:37
    เห็นรูปแล้วอยากกินจัง
    #905
    1
    • #905-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 กันยายน 2561 / 20:47
      เพื่อคิดไม่ออกว่าจะกินอะไร
      #905-1
  10. #892 zaqws7887 (@zaqws7887) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 01:48
    หิวๆๆๆๆๆเลยครับ
    #892
    1
    • #892-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 กันยายน 2561 / 02:34
      นี้แหละเวลานี้แหละยิ่งอ่านจะยิ่งมโนรสชาติอาหารออก
      #892-1
  11. #773 Newkiporn (@Newkiporn) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 09:13
    อ่านจบละหิวข้าวเลย
    ไปหาข้างกินดีกว่า
    ฮิมน่าจะทำยูทูปแชนเนล สอนทำอาหาร หล่อแล้วทำอาหารได้ ยอดวิวต้องถล่มทลาย
    #773
    1
    • #773-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      11 กันยายน 2561 / 09:14
      ขอเป็นหนึ่งในทางเลือกให้กับลีดเพื่อคิดไม่ออกว่าจะกินอะไร
      #773-1
  12. #455 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 16:33
    เรื่องนี้ถ้าหิวนี่อ่านไม่ได้เลยนะ เล่นแต่งทำหารทุกตอนขนาดนี้55555
    #455
    1
    • #455-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      25 สิงหาคม 2561 / 17:40
      เพื่อผู้อ่านไม่รู้จะทานอะไรก็มีเมนูแนะนำ หรือจะแนะนำเข้ามาก็ได้คะ
      #455-1
  13. #343 SoRomom (@SoRomom) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 00:32
    แกล้งกันชัดๆ คนเรามันมีหลายด้าน บางคนดูแล้วตกอับน่าสงสารอยู่กะสิ่งไม่ดี เราหวังว่าจะยื่นมือช่วยเขาแต่หารู้ไม่ว่าที่เขาเป็นอยู่นะมันสภาพจำยอม หรือเขาเต็มใจอยู่แบบนั้น
    #343
    2
    • #343-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      20 สิงหาคม 2561 / 08:11
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #343-1
  14. #291 OraweeBoonklong (@OraweeBoonklong) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 18:39
    เห้นภาพแล้วหิวเลย
    #291
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #291-2 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 18:58
      หิวเหมือนกัน
      #291-2
  15. #288 obliviousmybody (@mitty1994) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 15:13
    เราคิดว่าจรรยาบรรณและสันดานที่ดีของคนสำคัญกว่าฝีมือทางการแพทย์ เพราะว่าถ้าคนเราไม่รู้จักพอหรือขวนขวายหาทางเจริญแบบไม่ถูกทาง ต่อให้มีเท่าไหร่มันก็ไม่พอ วันนี้เป็นหมอแล้ว ทรัพย์สินเงินทองถ้าได้มาแล้วเก็บหอมริมริบก็ไม่มีวันลำบาก แต่ถ้าละโมบอยากได้ความก้าวหน้าโดยใช้งานวิจัยของคนอื่นมันผิดศีลธรรมและจรรยาบรรณมาก ถ้าเสียดายฝีมือก็หาคนที่มีพื้นฐานมาฝึกเพิ่มยังดีซะกว่าปล่อยเนื้อร้ายให้เติบโต สันดานคนมันไม่ได้เปลี่ยนกันได้ง่ายๆนะ
    #288
    1
    • #288-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 17:00
      ^^ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #288-1
  16. #286 Zanzar (@5401170733) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 11:00
    จงใจใช้มั้ย ห่ะ เอาอาหารมาแบบนี
    #286
    1
    • #286-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 11:41
      ตั้งใจให้อ่านตอนตี2ค่ะ
      #286-1
  17. #285 วายุภัทธิ์ (@abcdvk006) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 10:40
    อ่านตอนเช้ารอดตัวไป
    #285
    1
    • #285-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 11:41
      อุสาวางยาตั้งแต่ตี1
      #285-1
  18. #283 boydtriphoto (@boydtriphoto) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 08:32
    สำนวนดีกว่าตอนแรกเยอะมากกด โดยเฉพาะตอนทำอาหาร หิวครับ
    #283
    1
    • #283-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 10:29
      ต้องขอบคุณผู้อ่านที่ช่วยคะ ทั้งคำผิด คำที่ควรใช้ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #283-1
  19. #282 Eak Man (@rt100) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 08:26
    อ่านตอนเช้านี่ดีอย่างไม่ต้องนั่งคิดว่าจะกินอะไรอ่านไปสนุกไปได้เมนูกินด้วยเช้านี้ รอดไปหนึ่งมื้อ
    #282
    1
    • #282-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 10:28
      นี้ต้องอ่านซักตี3เพื่อเตรียมของทำกินเอง
      #282-1
  20. #281 MisterLike (@mp10066397) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 07:25
    ความใจดีมากไปจะนำภัยมาสู่ตัวเอง
    #281
    1
    • #281-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 07:39
      ก็ว่าอย่างนั้น
      #281-1
  21. #280 singdong01s (@singdong01s) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 06:46

    ดีมากเลย
    #280
    1
    • #280-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 07:40
      ชอบก็ดีใจคะ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #280-1
  22. #279 TaweesakZero (@TaweesakZero) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 06:23
    ไรท์เปลี่ยนคำว่า ยายบลู เปน ยัยบลู มันจะดีกว่านะ รึ ยัยคนนั้น ส่วนยายมันจะเรียนคนแก่มากกว่านะไรท์ #นี่เปนความคิดของรีดนะ
    #279
    1
    • #279-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 07:33
      จ้าเดียวแก้ไขให้ดึกแล้วอาจจะงงๆหน่อย #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #279-1
  23. #278 ย่ำดวงดารา (@chantana344026) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 06:09
    ไรท์คะ คำแทนตนเองกับผู้อายุมากกว่าใช้ "หนู" นะคะไม่ใช่ "นู๋" คำนี้ใช้ในแชทคุยเล่นขำๆค่า เด็กดีมีระบบแก้ไขนิยาย ไรท์สามารถแก้ไขคำผิดได้ค่ะ แล้วค่อยอัปเดตแบบไม่กดกระดิ่ง
    #278
    1
    • #278-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 07:33
      ขอโทษคงติดมาจะแก้ไขให้นะคะ
      #278-1
  24. #277 ProblemChild(有希) (@youyoupopc) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 05:49

    ขอบคุณ​จ้า
    #277
    1
    • #277-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 07:39
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #277-1
  25. #276 Noppon Kulanam (@ponnalove) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 03:19
    อ่านหมดแล้วทำไงล่ะทีนี้ เสพติดละที่นี้!!!!!!!(@```@)
    #276
    1
    • #276-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 07:39
      พยายามปั่นอยู่ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #276-1
  26. #275 Tanomrat Pijit (@tanara46) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 03:09

    อ่านแล้วหิวมาก
    #275
    1
    • #275-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 07:37
      ตี3 ไม่นอนหรือพึ่งตื่นคะนี้
      #275-1
  27. #273 bumtermo (@bumtermo) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 02:29

    ดีใจที่ไรท์ลง โครตอยากอ่านเลย
    #273
    1
    • #273-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 07:36
      อยากลงตั้งแต่4ทุ่มแล้วแต่เซฟไม่ติดงงมากเนื้อหามันหาย
      #273-1
  28. #272 THIP02112528 (@T02112528) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 02:14
    หิวเลยค่า
    #272
    1
    • #272-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 07:35
      นอนดึกจัง
      #272-1
  29. #270 daomylove (@daomylove) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 01:54

    เรา ตามลงทะเลด้วย ไปไหนไปกัน* ; *
    #270
    1
    • #270-1 oillmint (@napawan231131) (จากตอนที่ 25)
      17 สิงหาคม 2561 / 07:34
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #270-1