ย้อนเวลาแก้ไขชะตาชีวิต

ตอนที่ 18 : ออกงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,670
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,319 ครั้ง
    8 ต.ค. 63

เมื่อตกลงกันได้แล้วว่าจะไม่ให้ฮิมลองเสื้อผ้าอีกสรุปฮิมก็ได้ชุดลำลองไป10ชุด หลังจากนั้นพวกเข้าก็เลือกที่จะกินอาหารกันที่ในห้างเลย ระหว่างที่พวกเขากินอาหารกันอยู่ก็ตกเป็นเป้าสายตา

"ฉันรู้สึกว่าฮิมเหมือนของตั้งโชว์ในตู้กระจกเลยว่ะ"ปุญที่เริ่มไม่ไหวกับสายตาที่ถูกส่งมาทางฮิมเขารู้สึกอึดอัดแทน

"นายบก็ไม่ต่างกันไม่ต้องไปสนใจพวกเขาก็หมดเรื่อง กินไปเถอะเดี๋ยวพวกเขาเบื่อก็เลิกมองเองนั่นแหละ"ฮิมพูดออกมาไม่ใส่ใจกับสายตาที่มองมา

"พวกนายไม่รู้สึกอะไรกับสายตาพวกนั้นเลยเหรอถ้าพวกนั้นเลียพวกนายได้คงต่อแถวกันเข้ามาแล้ว"บลูพูดออกมาในขณะที่กำลังตักอาหารใส่ปาก

"พูดอะไรของเธอยัยบลูฉันนี้เห็นภาพเลยสยองสุดๆ"ปุญพูดพร้อมวางช้อนลง

"ฉันแค่พูดเฉยๆนายจะพาฉันคิดทำไมนึกภาพตามเลยบ้าจริง"พูดจบบลูก็วางช้อนลง

"เอากันเข้าไปสำหรับฉันก็แค่สายตาที่เปลี่ยนไปเมื่อก่อนฉันก็ถูกมอง แต่ไม่ใช่สายตาแบบนี้ก็เท่านั้น"ตอนนี้ฮิมเริ่มรับรู้เรื่องราวของร่างเก่าแล้วความทรงจำค่อยๆไหลเข้ามาในหัวอย่างช้าๆมันไม่ทรมารเหมือนครั้งแรก

     ฮิมนึกขำกับสายตาของคนพวกนั้นร่างเดียวกันแค่รูปลักษณ์เปลี่ยนก็ได้รับสายตาที่เปลี่ยนไป จะไปว่าพวกเขาไม่ได้ทุกคนก็อยากจะมองแต่สิ่งดีสิ่งสวยงามทั้งนั้นจะโทษก็ต้องเป็นเจ้าของร่างเก่าที่ไม่ดูแลตัวเอง แต่ทำไมกันนะถึงไม่ยอมดูแลตัวเองจะว่าแค่ปมไม่มีพ่อก็ไม่น่าจะใช้มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น

พอพูดถึงเรื่องนี้ฮิมก็เริ่มนึกถึงความฝันมันเป็นแค่ความฝันหรือความทรงจำในวัยเด็กของฮิมกันแน่ แต่จะว่าไปแม่บอกว่าพ่อเสียไปตั้งแต่เขาเกิดแล้วเรื่องที่แม่คุยกับผู้ชายคนนั้นมันจะเป็นความทรงจำได้ยังไงกัน มันเหมือนเขาได้ดู TVอยู่มากกว่าและก็ตอนที่เจอชายชราที่มาถามอายุนั้นอีกเขาก็ยืนดูอยู่ด้วย มุมมองของเขาไม่ใช่มุมมองเดียวกันกับร่างเก่า 

"ฮิม...ฮิม...ฮิมนายเป็นอะไรหรือเปล่า ถ้านายคิดมากเรื่องคนที่เคยมองนาย"บลูเรียกฮิมเมื่อเห็นอยู่ก็เงียบไป

"ไม่มีอะไรแค่คิดอะไรเพลินไปหน่อยแล้วคุยกันถึงไหนแล้ว" เมื่อฟังที่ฮิมพูดบลูพยายามมองว่าฮิมมีอารมณ์ยังไงตอนนี้

"ไม่เป็นไรก็ดีแล้วยัยบลูถามนายเรื่องยาบำรุง ฉันบอกแล้วยัยนี้ต้องขออีกแน่รอบนี้นายขายเลยนะ ยัยนี้ยังขายเสื้อผ้าให้นายเลย"ปุญยุให้ฮิมขายยาให้บลู

"ขายก็ซื้อย่ะ...ฮิมเพื่อนรักบลูขอยาหน่อยดิ"บลูพูดและทำสีหน้าอ้อนๆใส่ฮิม

"เม็ดละ10บาท"ฮิมพูดออกมาสั้นๆ

"บ้าน่าฮิมนายต้องล้อเล่นแน่ๆที่ยาแบบนั้นจะราคาแค่10บาท"ปุญเป็นคนพูดออกมา

"ใช่ฮิมนายล้อฉันเล่นใช่ไหมบอกราคาจริงมาเถอะไม่ต้องเกรงใจ"บลูพูดเสริมขึ้น

"เธอจะให้ฉันเท่าไรแต่อย่าลืมนะเธอไม่ได้กินมันแค่เม็ดเดียวเดือนหนึ่งปีนึงก็3,600"ฮิมไม่รู้จะพูดต่อว่าอย่างไรเลยเลือกให้บลูเสนอราคามา

"นายขายของเก่งมากพูดซะลูกค้าแทบเหมาร้าน"แล้วปุญก็แซวขึ้นมา

"ขายให้เพื่อนจะเอากำไรอะไรพวกนายยังให้ของเราแบบเท่าทุนเลย"ฮิมตอบกลับไป ฮิมไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวใครดีกับเขา เขาก็ดีด้วย ใครให้ใจเขา เขาก็ให้ใจคนนั้น แต่ถ้าเกิดทรยศเขาถึงจะต้องตามกันทั้งชีวิตเขาก็จะเอาคืน

"งั้นก็ได้ตามนี้เม็ดละ10บาท "บลูตอบอย่างดีใจ

ถึงจะเป็นสิ้นค้าจากเพื่อนก็ใช่บลูจะซื้อโดยไม่ดูอะไรเลยบลูเองก็ส่งยาของฮิมไปตรวจที่แล็บของคนรู้จัก เธอไม่ได้บอกว่ามันกินแล้วดีขนาดไหนแค่ให้หาว่ามีสารอันตรายอะไรไหม เธอทำแบบนี้ทุกครั้งที่ซื้อยาบำรุงมากินทางแล็บตอบกลับมาว่ามันไม่มีสารอันตรายใดๆ

"ฉันเอา30เม็ดนายมีไหม"บลูถามฮิม

"ตอนนี้ยังไม่มีฉันต้องไปของที่คุณหมอแต่เธอห้ามแบ่งใครกินนะหมอรู้ฆ่าฉันแน่หมอกำลังจะเปิดตัวอาหารเสริมที่มียาบำรุงตัวนี้เป็นส่วนประกอบ"ฮิมพูดขึ้นไม่ใช่ว่าเขาห่วงว่ามีผลกระทบกับยอดขายของหมอนาราแต่มันจำเป็นต้องให้คนรู้น้อยที่สุดเพราะมันอาจจะมาอันตรายที่ตัวฮิมแทน

"ถ้ามีใครถามเธอก็แนะนำพวกเขาว่าเธอกินอาหารเสริมนั้นก็แล้วกัน กินดีเหมือนกันแต่มันจะช้ากว่าแค่นั้น"ฮิมพูดออกมาตรงๆ

"ได้ซิ"

"งั้นอีก2วันจะเอาไปให้วันนี้เอาไป5เม็ดก่อนแล้วกัน"เมื่อพูดจบฮิมเปิดระบบร้านค้าเขามองราคาเม็ดยาสักพักก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าส่วนลดมา70%ยามันเลยเหลือเม็ดละ3เหรียญ

"มีอะไรหรอหรือไม่ได้พกมา"บลูถามขึ้นเมื่อเห็นฮิมหยุดมือ

"เปล่าแค่คิดว่าเอาไว้กระเป๋าช่องไหนกันแน่"แล้วฮิมก็หยิบยาออกมาจากประเป๋าเป้

"กินก็ต้องออกกำลังกายบ้างนะพึ่งแต่ยาก็ไม่ดี"ฮิมพูดพูดขึ้น

"ปุญนายไม่อุดหนุนฮิมบ้างเหรอ...ถึงนายจะหล่อแต่ถ้าผิวนายแย่ก็ไม่ไหวนะ"บลูหันไปถามปุญที่นั่งอยู่ข้างๆเมื่อฮิมได้ยินก็หันไปมองหน้าปุญ พร้อมยกคิ้วขึ้นเป็นคำถาม 'นายสนใจไหม'

"เฮ้อ...ก็ได้ๆเอามาเผื่อฉันด้วย"เขารู้ถ้าปฏิเศษออกไปบลูต้องรบเร้าจนเขายอมกินแน่ๆ เพราะนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่บลูพยายามให้เขากินอาหารเสริม อาหารเสริมตัวไหนกินแล้วรู้สึกว่าดีบลูจะเอามาให้ปุญกินเสมอ

"งั้นเดี๋ยวอีก2วันเอามาให้"จริงๆฮิมสามารถเอาออกมาให้ตอนนี้เลย แต่มันจะแปลกๆว่าทำไมฮิมถึงพกยาเยอะขนาดนี้ หลังจากกินอาหารท่ามกลางสายตาของผู้คนเสร็จพวกเขาตกลงจะไปกันที่บ้านของปุญเพราะอยู่ใกล้ที่สุด

"ก่อนเข้าไปแวะซื้อของกินเล่นระหว่างอ่านหนังสือด้วยนะ บ้านฉันไม่มีอะไรให้กินเหมือนบ้านบลูหรอกนะ"ปุญพูดขึ้นมาเพราะถ้าไปบ้านปุญก็มีแต่น้ำเปล่าติดตู้ไว้แค่นั้น

     ทั้งหมดต่างพากันเดินซื้อของกินภายในห้างมันก็เป็นเช่นเดิมเมื่อทั้งสามคนเดินไปทางไหนมักมีสายตามองตามและโดยไม่รู้เลยว่าระหว่างที่พวกเขาเดินเลือกของกิน มีคนแอบถ่ายรูปของฮิมเอาไปลงในเพจ #เจอคนหล่อบอกต่อด้วย เมื่อได้ของตามที่ตัวเองต้องการแล้ว ทั้งสามคนก็ออกจากห้างตรงไปยังบ้านขอปุญ

++++++++++++++++

     เมื่อเดินทางมาถึงบ้านปุญพวกเข้าก็ก็แยกย้ายกัยเตียมของปุญกับบลูไปช่วยกันขนหนังสือวิชาที่ต้องเตรียมเรียน ฮิมเอาของไปเก็บในครัวพร้อมทั้งจัดใส่จานออกมาว่าที่โซฟ่า

"เอาล่ะเรามีเวลาแค่2ชั่วโมงก่อนฮิมไปซ้อม"ปุญพูดขึ้นเมื่อเตรียมทุกอย่างหมดแล้ว

"เราเริ่มจากเลขก่อนแล้วกัน"บลูเป็นคนตัดสินใจ

     แล้วความเงียบก็เกิดขึ้นแต่ก็ได้เพียง15นาที บลูก็เริ่มที่จะเบื่อเธอไม่ชอบการติวหนังสือเอาซะเลย เวลาที่เธออยู่กับเพื่อนๆเธออยากพูดคุยหรือออกไปเที่ยวมากกว่า เวลาที่เธอจะติวหนังสือคือตอนที่เธออยู่คนเดียว

"ฉันเบื่อแล้ว"เมื่อบลูส่งเสียงออกมาปุญก็เงยหน้าขึ้น

"เธอเป็นคนเลือกวิชานี้เองนะบลูแล้วเธอยังจะมาบ่น"

"ก็ฉันเห็นฮิมไม่ถนัดเวชานี้ก็เลยอยากติวด้วยแต่ดูซิฮิมเอาแต่อ่านไม่มีอะไรส่งสัยเลยไง"

"ฮิมนายเข้าใจบ้างไหม"ปุญถามขึ้น

"ก็เข้าใจ...มีอะไรเหรอ"ฮิมตอบกลับหน้าตาเฉย

"ยัยบลูอยากสอนเลขถ้านายไม่รู้ถามได้"ปุญพูดขึ้น

"ไม่ป็นไร ฉันพอทำได้"

"งั้นเอาโจทมาทำกันเลย"บลูเป็นคนเสนอ พวกเขาไม่แน่ใจว่าพอได้ของฮิมเป็นยังไงกันแน่เท่าที่เรียนด้วยกันมาฮิมทำได้แค่ผ่านแบบเฉียดฉิว

"เธอเป็นคนเลือกโจทแล้วกันบลู"ปุญเป็นคนเสนอ

"งั้นเอาอันนี้ก่อน กล่องรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากไม่มีฝาปิดใบหนึ่งมีความจุ 126 ลูกบากศ์ฟุต ถ้าเส้นรอบฐานของกล่องยาว 20 ฟุตและกล่องสูง ฟุต แล้วพื้นที่ผิวของกล่องเท่ากับเท่าใด"

"141"ฮิมตอบขึ้นทันทีที่บลูอ่านคำถามจบ

"เฮ้ย...ถูกปะ"ปุญร้องทักขึ้นเพราะปุญกำลังจะทดเลขแล้วกันไปถามบลู

"ถูก...ฮิมนายเก่งขนาดนี้เลยเหรอหรือเคยเห็นโจทร์นี้แล้ว"

"อืม ก็ประมาณนี้"ฮิมตอบออกมาด้วยท่าทีเล่นๆ

"กลับไปเป็นหมีไปฮิมหล่อแล้วมั่นเนอะ"ปุญยังคงไล่ให้ฮิมกลับไปเป็นหมีเหมือนเดิม

"งั้นๆเอาข้อนี้ กำหนดรูปสามเหลี่ยมมุมฉาก ABC ซึ่งมีมุม C^=90∘และมุม B^=2A^ ถ้า AC=43–√ แล้ว AB+BC เท่ากับเท่าใด"

"12"ฮิมยังคงตอบเสียงเรียบ ตุ๊บ เสียงหนังสือในมือของปุญหล่น

"..ไอ้ตอบได้ไม่เท่าไรแต่ไอ้เวลาที่นายหาคำตอบนี้ซิน่าทึ่งมาก อุบัติเหตุทำให้คนเป็นอัจฉริยะซินะ"ปุญพูดขึ้น เมื่อคิดได้อย่างนั้นการทดสอบฮิมก็เริ่มขึ้น คำถามวิชาหลักต่างๆ ก็ถูกบลูกับปุญถามขึ้นภายไป1ชั่วโมงทุกอย่างก็สงบลง

"ไม่ไหวแล้วฉันอ่านโจทจนเหนื่อยแล้ว ฮิมนายมันบ้า"ปุญพูดขึ้นขณะที่ไถลตัวไปกับโซฟา

"ฮิมนายเก่งมาก...กอไก่ล้านตัว"บลูพูดขึ้นโดยลากเสียงคำว่ามากยาวๆ

"พวกคุณหมอติวให้"ฮิมเอาคุณหมอมาอ้าง

"เขาไม่ได้เอานายไปผ่าตัดแล้วยัดสมองคนอื่นเข้ามาให้"ปุญพูดขึ้นด้วยอาการเซงๆ

"เหมือนนายหลอกด่าฉัน"ฮิมตอบกลับไปเหมือนว่าก่อนหน้านี้เขาคงจะดูโง่ๆยังไงไม่รู้ในสายตาเพื่อนสองคนนี้

"หล่อด้วยเก่งด้วย อ๊าผู้ในฝัน"บลูพูดขึ้นอย่างจริต

"เอาไงดีจะอ่านเองก็เบื่อ ไม่มีอะไรจะทำแล้วจะติวให้ฮิมก็ดันเก่งกว่า"ปุญพูดขึ้น

"เออจริงซิเรื่องหอพักฉันไปส่องมาบ้างแล้วถูกใจ 3ที่ พวกนายช่วยกันเลือกหน่อย"บลูหยิบโทรศัพขึ้นมา

"ที่แรกเลยอยู่ห่างจากมหาลัยไปหน่อยเดียว เป็นอพาร์ทเม้นต์ อาคาร แต่ละอาคารสูง ชั้น อาคารแรกเป็นอพาร์ทเม้นต์รวมเฟอร์นิเจอร์ เครื่องใช้ไฟฟ้า ทีวี ตู้เย็น อาคารที่สองเป็นเซอร์วิสอพาร์ทเม้นต์ รวมเฟอร์นิเจอร์หรู โซฟา บริเวณครัว ทีวี ตู้เย็น ไมโครเวฟ พร้อมบริการทำความสะอาด เริ่ดมาก"

 "แล้วก็ที่สองอันนี้ไกลหน่อยอพาร์ทเม้นท์เปิดใหม่ บรรยากาศโรงแรม ในเมืองใกล้ห้าง แต่ดันไปใกล้มหาลัยZZ แต่เดินทางสะดวก ห้องพักสะอาด ปลอดภัย เงียบสงบเหมาะแก่การพักผ่อน พร้อมเฟอร์นิเจอร์และสิ่งอำนวยความสะดวกครบหิ้วกระเป๋าเข้าพักได้เลยจ้า" บลูอธิบายประกอบภาพที่หามาได้

"อันนี้ที่สุดท้าย เป็นอพาร์ทเมนต์เปิดใหม่ เฟอร์นิเจอร์พร้อม ตั้งอยู่ใกล้ห้าง แล้วก็สถานที่ท่องเที่ยวยามราตรี อันนี้ปลื้มเป็นการส่วนตัว มีเฟอร์นิเจอร์ครบ ระเบียงส่วนตัว คีย์การ์ด ห้องครัวห้องทานข้าว WiFi ฟรี ลอบบี้ส่วนกลาง สระว่ายน้ำ ระเบียงส่วนกลางปลอดโปร่ง ห้อง ฟิตเนส ห้องซักอบผ้า เอาไงดีจ๊ะ"หลังจากที่บลูไล่ยาวก้ถึงเวลาให้หนุ่มเลือกดูว่าชอบแบบไหนพวกเขาใช่เวลาอยู่เกือบชั่วโมงในการตัดสินใจ

"แน่ใจว่าตรงปก"ปุญถามออกมา

"หมายถึงอะไร"ฮิมถามยิ้มๆ

"ก็รูปห้องพักดิฮิมนายเป็นคนแบบนี้เองเหรอวะ"ปุญถามกลั้นหัวเรอะ

"นี่พวกนายคุยอะไรกัน"บลูผู้ไม่รู้เรื่องรู้ราวถามขึ้น

"ไม่มีอะไรว่าแต่เธอเลือกไว้แล้ว"ปุญพูดเข้าเรื่องห้องพักต่อ

"ฉันเลือก3อันนี้พวกนายก็ช่วยเลือกอีกทีดิ"

"นายว่าไงชอบแบบไหน ฉันว่าที่มีห้องฟิตเนสนายน่าจะสนใจ แถวฟรีWiF เพื่อนายอยากได้แบบตรงปก"ประโยคหลังปุญพูดเบาๆ กับฮิมเพื่อไม่ให้บลูถามขึ้นมาอีก

"กวน..."

"ว่าไงนะฮิมเลือกแบบไหนหรือไม่ถูกใจยังมีที่บ้านอีก3-4ที่"

"เราว่าอันที่3ดูโอเคดีนะแล้วบลูว่าไง"

"เราก็เลือกอันที่3แหละ"

"แล้วนายล่ะปุญ"บลูถามขึ้น

"ฉันพักบ้านพี่"ปุญพูดขึ้น

"ไงงั้นอ่ะ"บลูถามออกมา

"ยังไงก็ไปหากันได้ตลอดถึงจะบอกว่าพักบ้านพี่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไปขอนอนค้างที่ห้องฮิมไม่ได้" เมื่อปุญถึงตรงนี้ก็ไม่มีใครว่าอะไรอีก

     หลังจากพูดคุยเรื่องหอพักกันไปเรียบร้อยพวกเขาก็ใช้เวลาที่เหลือก่อนที่ฮิมจะไปฝึกพูดคุยกันแทนกันติวหนังสือ เมื่อใกล้เวลาที่ฮิมจะต้องไปฝึกสอมพวกเขาก็พากันไปส่งบลูก่อนที่จะไปค่ายมวย เมื่อมาถึงที่ค่ายก็เจอกับแม่รินที่อยู่ก่อนแล้ว

"คนสวยทำอะไรครับ"ฮิมทักแม่ตัวเองออกไปแล้วเอาไปสวมกอด

"สวัสดีครับคุณน้า"ปุญที่เดินตามมากล่าวทักทายตามมา

"ดีจ๊ะปุญ"

"ลุงศักไม่อยู่เหรอครับแม่"ฮิมไม่เห็นลุงศักที่ปกติจะต้องนั่งดูพวกพี่ๆ ฝึกก็นึกแปลกใจถามออกมา

"พึ่งจะไปประชุมกับทีมที่จะไปดูแลงานประมูลน่ะเหมือนจะไปที่โรงฝึก ฮิมแม่กำลังจะกลับบ้านจะให้รอไหมแล้วเรากลับพร้อมกัน"

"แม่กลับก่อนก็ได้ครับจะได้พักผ่อน"ฮิมพูดขึ้น

"เดี๋ยวผมไปส่งเองครับวันนี้ก็จะขออยู่ฝึกด้วย"ปุญพูดขึ้น

"ครับแม่เดี๋ยวให้ปุญไปส่งแม่กลับเลยไม่ค่อยอยากให้ขี่รถตอนเย็นๆรถมันเยอะด้วย"ปุญพูดออกไปเพราะกลัวเกิดอุบัติเหตุ

"งั้นแม่กลับก่อนนะ ปุญแม่ฝากฮิมด้วย"

"ครับ สวัสดีครับคุณน้า"

     เมื่อแม่รินเดินออกไปแล้วทั้งสองคนก็พากันเดินไปที่โรงฝึก ทันทีที่เดินมาถึงก็เห็นลุงศักนั้งอยู่บนเก้าอี้ด้านหน้ามีคนนั่งอยู่กับพื้นแถวตอนลึก3แถว แถวละ10คน เมื่อฮิมโผล่หน้าเข้าไปลุงศักก็เห็นได้ทันที ลุงศักเรียกพี่กตเข้าไปหาก่อนที่ลุงจะเดินมาหาพวกฮิม

"มากันแล้วเหรอวันนี้จะไปยิงปืนก่อนไหมหรือจะฝึกเลย"ลุงศักถามขึ้น

"วันนี้ลุงยุ่งอยู่ผมฝึกกับปุญสองคนก็ได้ครับ"

"เอาแบบนั้นก่อนนะพอดีมีคนมาเพิ่ม"

"ปัญหาด้วยหรือเปล่าครับที่เพิ่ม"ฮิมถามออกไปอย่างรู้สึกได้

"ก็นะ มีมาเพิ่มจริงๆเดี๋ยวคุยรายละเอียดให้ฟัง"

     เมื่อพูดคุยกับลุงศักเสร็จฮิมและปุญก็ออกมาจากโรงฝึกวันนี้พวกเขาต้องฝึกกันเอง และลุงศักฝากให้ครูฝึกอีกคนค่อยดูถ้าฮิมและปุญจะไปยิงปืน ลุงศักไม่อนุญาติให้เพวกเขาใช้ปืนจริงถ้าไม่มีครูฝึกอยู่ด้วย ทั้งสองคนเลือกไปที่สนามยิ่งปืนกันก่อนพวกเขาใช้เวลาไปเป็นชั่วโมงในสนามยิงปืน พวกเขาเป็นที่สนใจอย่างมาเพราะความเร็วในการบรรจุกระสุนทั้งความแม่นยำในการยิง หลังจากพอใจกับการสาดกระสุนปุญและฮิมก้เข้าสู่การฝึกตามตาราง

"ฉันไปก่อนนะ"เป็นเสียงฮิมที่พูดขึ้นเมื่อมาถึงการเร่งจังหวะการวิ่งที่ปุญตามไม่ทัน ขณะที่ฮิมวิ่งอยู่คนเดียวก็ได้เกิดความคิดขึ้นมาถ้าเขาทำให้ปุญมีกำลังเท่าเขา เขาก็จะสามารถฝึกทุกอย่างได้ไปพร้อมๆกับปุญการไปอยู่ที่เชียงใหม่ไม่รู้จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างและเขาก็ถือว่าปุญเป็นเพื่อนของเขาแล้ว แต่การเพิ่มสถานะทางร่างกายจะรู้สึกเจ็บปวดเขาจะทำยังไงดี เพราะยังหาทางออกไม่ได้ฮิมเลยพักเรื่องนี้ไว้ก่อน เมื่อการวิ่งและวอร์มร่างกายจบลงฮิมตั้งใจจะไปออกกำลังโดยอุปกรณ์ก็เจอกับพี่กมล

"พี่กมลสวัสดีครับ"

"ว่าไงพึ่งวิ่งเสร็จ"

"ครับพึ่งวิ่งมา ขอโทษที่ถามนะครับข้อเท้าพี่เป็นยังไงบ้าง"

"มันหายแล้ว โรงพยาบาลนี้เจ๋งเป็นบ้าใส่เผือกแค่2วันพี่ก็หายแล้ว แต่ก็น่าแปลกนะเพราะคนอื่นก็ใส่เผือกเหมือนกันแต่ไม่หายใน2วันเหมือนพี่"พอพูดมาถึงตรงนี้ฮิมแทบยิ้มไม่ออก

"สงสัยจริงๆแล้วพี่ไม่เป็นอะไรมาก"

"ไม่นะวันนั้นโคตรเจ็บเลย"

"พี่หายดีแล้วเนอะ"

"พี่เขาเป็นอะไรวะฮิม"ปุญที่ยืนอยู่ข้างๆ ถามขึ้น

"เมื่อวันก่อนพี่กับฮิมคัดตัวนะแต่พี่โดนฮิมเตะข้อเท้าแตก"พี่กมลพูดออกมาเหมือนเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา

"ข้อเท้าแตกเลยเหรอฮิมนายมันโหดร้าย"

"พี่กมลก็พูดเกินไปครับไม่ใช่ว่าวันนั้นพี่บาดเจ็บอยู่ก่อนแล้วเหรอ"ฮิมพยายามหาทางออก

"อันที่จริงก็ใช่พี่ล้มก่อนหน้านั้นมันก็แค่นิดหน่อย"

"นั้นไงครับมันอาจจะร้าวอยู่แต่พี่กมลไม่รู้"

"นายจะบ้าเหรอฮิมถ้ากระดูกร้าวพี่เขาจะมาคัดเลือกได้ไง"

"จริงๆกระดูดร้าวมันก็เจ็บนะแต่ถ้าไม่ออกแรงมากก็พอทนไหว"พี่กมลพูดออกมาลอยๆ

"เออ พี่ทนได้หรอครับถ้ากระดูกพี่ร้าว"ปุญยังคงถามออกไป

"อืมก็พอได้นะ"พอปุญได้ยินที่พี่กมลพูดเขาก็ไม่พูดอะไรต่อนอกจากมองพี่กมลอยู่แบบนั้น 

'เอาที่พี่สบายเลยครับถ้ากระดูกร้าวแล้วยังชิวขนาดนั้น'ปุญคิดขึ้นในใจ แล้วทั้งคู่ก็ขอตัวไปฝึกต่อแต่ยังไม่วายปุญแอบนินทาพี่กมลเบาๆ

"ฮิม พี่คนนั้นเขาปกติดีนะ"

"ก็ปกติพี่เขาฝึกมาเยอะความอดทนเลยสูงมั้ง แต่ฉํนว่าไม่ได้ราวแค่เคล็ดไม่อย่างนั้นคงไม่หายเร็วขนาดนี้ นายเองก็ฝึกบ้างจะได้ชิวเหมือนพี่เขา"เมื่อฮิมพูดจบก็ออกไปฝึกตามตาราง  แต่ครั้งนี้เขาต้องออมแรงไว้เพราะไม่อยากทำลายข้าวของอีก แต่เมื่อฮิมฝึกไปสักพักก็ได้ยินเสียงร้องของพี่ๆในค่ายดังขึ้น

"อะไรของมันวะออกมาได้ไงแบบนี้ใครจะไปซื้อถูก"

"เลยบ้าเลขบออะไรของมัน"ไม่ใช่อะไรพวกคนในค่าต่างพากันลุ้นหวยอยู่นั้นเอง เมื่อฮิมได้ยินว่าหวยออกเขาถึงกลับหยุดการฝึกทำให้ปุญที่ฝึกอยู่ข้างๆ ต้องหยุดตามไปด้วย

"เป็นอะไรหรอฮิม"

"หวยออก"ฮิมตอบออกมาสั้นๆ

"เดี๋ยวฉันมานะ"แล้วก็เดินไปที่กลุ่มที่พวกพี่ในค่ายอยู่

"เฮ้ยเดี๋ยว...นายซื้อหวยด้วยหรอ"แล้วปุญก็ตามฮิมไป

"พี่ๆ ครับหวยออกอะไรหรอครับ"

"หวยหรอ สองตัว ออก 78 รางวันที่1ออก 123456 คงจะถูกกันล่ะ"

"เลขโคตรบันเทิงเลยวะฮิม"

"ฮิม...ฮิมเห็นเลขแล้วช็อคเลยหรอ"

"ห๊ะ...อะไร"ฮิมหันกลับมาถามถึงจะรู้ว่ามันจะออกเลขนี้แต่พอมันออกมาจริงๆมันกับทำให้เขาทึ่ง แต่ที่ทึ่งเป็นเรื่องระบบของเขา 

'มันไม่ได้รู้อนาคตแต่มันทำให้อนาคตเป็นไปตามที่มันต้องการ'ฮิมคิดขึ้นได้เมื่อสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นหลักฐานอย่างดีระบบไม่ได้บอกให้เขาซื้อเลขที่ถูกต้อง แต่ระบบมันกำหนดให้เลขที่ออกคือเลขที่เขาซิื้อ

"นายช็อคกับเลขที่ออกขนาดนี้เลยหรอ"ปุญถามย้ำอีกครั้ง

"อืมๆ ก็...เลขมันแปลกดี"ฮิมยังไม่พร้อมที่จะบอกตอนนี้เพราะตรงนี้คนเยอะเกินไป มันจะเกิดความวุ่นวายถ้าเขาบอกว่าเขาถูกหวยรางวัลใหญ่

อีกมุมหนึ่งของกรุงเทพ

"พ่อเมิง...ข้าไม่ได้ฝันไปใช่ไหม...เลขมันออกเลขมันออกจริงๆ"

"ใช่...เลขที่พ่อหนุ่มคนนั้นเหมาไปแล้วให้มาคู่นึ่ง"

"ข้าว่า พ่อหมุ่นคนนั้นคงเป็นเทวดามาโปรดพวกเรา"ผู้เป็ยภรรยาพูดขึ้น

"จะเป็นคนหรือเทวดาก็ให้ของเจริญๆ"คุณลุงยังคงกล่าวคำอวยพรให้ฮิมต่อไปอีก เพราะตั้งแต่ที่ได้พบฮิม อาการป่วยของลุงกับป้าก็ดีขึ้นแถมมาถูกรางวัลอีก พวกเขาคิดว่าฮิมเป็นเทวดามาให้โชคไปเสียแล้ว

+++++++++++++++++

กลับมาที่ฮิมเขารู้สึกทำอะไรไม่ถูกไปพักหนึ่งที่โชคก้อนใหญ่ แต่แล้วเขาก็ต้องมาคิดหนักว่าเขาจะเอาลอตเตอรี่ไปขึ้นเงินยังไงไม่ให้เป็นข่าวแล้วก็ต้องไปจัดการกับภาษีที่ต้องเสียอีก (29คู่174,000,000-0.5%=173,130,000)

"เฮอ..."แล้วฮิมก็ถอนหายใจออกมา

"มีเรื่องอะไรไม่สบายใจแบบนั้น"ปุญที่เดินอยู่ข้างๆถามขึ้น

"ถ้านายถูกหวยรางวัลที่หนึ่งยี่สิบเก้าคู่ นายจะไปขึ้นเงินยังไงไม่ให้เป็นข่าว"ปุญถามออกไปลอยๆ

"ถามเหมือนนายถูก"ปุญไม่ตอบคำถามแต่ถามกลับไปแทน

"อืม...ถูก 29คู่"

"อ้อ ถูกลอตเตอรี่ 29คู่ เหอะๆ ....นายล้อเล่นใช่ไหม"ปุญพูดขึ้นและก็หัวเราะอย่างแห้งๆ

"หึเปล่าอ่ะ...พูดเรื่องจริง"ฮิมยังคงพูดออกไปขณะทิ้งตัวลงนั้งตรงต้นเสาแขวนกระสอบทรายที่เขาเตะเมื่อวาน

"เดี๋ยวนะนายบอกว่านายถูกลอตเตอรี่"

"นายต้องเบาเสียงลงกว่านี้ก่อน"ฮิมเตือนปุญที่เริ่มจะเสียงดังขึ้นมา เมื่อได้ยินเสียงเตือนปุญก็เดินไปนั้งลงข้างๆ พร้อมเบาเสียง

"เอาใหม่ นายพูดจริง"น้ำเสียงปุญเรื่องจริงจังขึ้นแต่กลับเบาลง

"อืม"ฮิมตอบออกมาด้วยน้ำเสียงเซงๆ เหมือนเขากำลังคุยเรื่องผิดหวังกันอยู่

"ฮิม...ขอเรื่องจริงแบบชัดๆ"

"อืม...ถูกลอตเตอรี่ 29 คู่ หนึ่งร้อย...เจ็ดสิบ...สี่ล้าน...หักภาษี..ศูนย์...จุด...ห้าเปอร์เซ็นเหลือ...หนึ่งร้อย...เจ็ดสิบ...สามล้าน...หนึ่งแสน...สามหมื่น "

"กวนตีน...จริงจัง"

"อืมจริงจัง...โอ๊ยปวดหัวว"

"จริงๆ นายต้องดีใจไม่ใช่เหรอ...หรือสติแตกไปแล้ว"ปุญยังสงสัยอาการของเพื่อน

"คืองี้ พอถูกเยอะๆเรื่องมันก็เยอะตามไปด้วย ฉันอยู่บ้านกับแม่แค่สองคนที่ฉันบ้านไม่มีประบบรักษาความปลอดภัยอะไรเลย ถ้ามีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้ปีนบ้านฉันจะทำยังไงไอ้ฉันมันไม่เท่าไรแต่ถ้าเป็นตอนที่แม่อยู่คนเดียวล่ะ"ฮิมเริ่มพูดถึงความทุกข์ที่มากับรางวัลแล้ว

"เออนายพูดก็ถูก สมันนี้พวกเห็นแก่ตัวมีเยอะยิ่งถ้าพวกอยากยาแถวนี้รู้ว่าบ้านนายมีเงินเยอะ ถึงคิดได้ว่าคงไม่มีใครเอาเงินไว้ที่บ้านทั้งหมดก็ต้องลองมาปีนดู"ปุญเริ่มเข้าใจเหตุผลที่ฮิมหนักใจแล้ว ปุญหันหน้าไปมองรอบๆ ตัวแล้วก้พูดต่อขึ้นมาอีกว่า

"นายไม่ขอความช่วยเหลือลุงศักอ่ะ"ปุญเสนอออกมา

"ฉันรบกวนลุงมาเยอะแล้ว ทั้งเรื่องธุรกิจ เรื่องฝึกมวย แล้วก็เรื่องแม่อีก มันเยอะเกินไป"

"ฉันบอกเหรอว่าฉันลำบาก"อยู่ๆ ก็มีเสียงลุงศักดังขึ้นมาด้านหลังของพวดเขา

"ลุง...คือผม"

"ฉันให้นายคิดว่าฉันเป็นผู้ใหญ่ในบ้าน นายไม่เคยคิดแบบนั้นเลยหรือไง"ลุงศักพูดออกมาเหมือนจะน้อยใจที่ฮิมไม่เห็นตัวเองเป็นญาติผู้ใหญ่

"ไม่ใช่แบบนั้นลุงแต่ฮิมรบกวนมาเยอะแล้ว ไหนจะเรื่องที่จะให้แม่ไปอยู่ที่เขตเหนืออีก มัน.."ฮิมยังพูดไม่ทันจบลุงศักก็ยกมือขึ้นห้ามไว้

"ฉันไม่ได้ลำบากฉันเต็มใจช่วยแล้วก็นะถ้านายเป็นกังวนเรื่องบ้านเดี๋ยวฉันไปคุยกับรินเอง รินรู้ไหมว่านายถูกหวยขนาดนี้"

"รู้ครับผมเคยเอาให้แม่ดูแล้ว"

"นายถูกจริงดิฮิม"ปุญที่อยู่ข้างๆยังคงถามขึ้นเพื่อความแน่ใจฮิมที่ได้ยินคำถามเพื่อนก็พยักหน้าตอบไป

     ลุงศักพาฮิมและปุญมาที่บ้านฮิมหลังที่พูดคุยกันเรียบร้อยแล้ว พอมาถึงก็พบกับแม่รินที่นั่งอยู่ในบ้านดูก็รู้ว่าเธอรู้เรื่องหวยมาแล้วและพอฮิมเข้ามาในบ้านเรียบร้อยแล้วเขาก็เริ่มพูดเรื่องหวยทันที

"แม่ครับหวยมันออกแล้ว"

"อืมแม่เห็นแล้วจ๊ะโชคดีนะเรา"แม่ฮิมพูดออกมาเหมือนมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

"คือแบบนี้นะริน ฮิมเขาเป็นกังวลเรื่องที่จะไปขึ้นเงินแล้วมันจะมีปัญหาตามาให้แก้ทั้งเรื่องคนที่จะมาเอาผลประโยชน์จากรินไอ้คนมาขอมันไม่เท่าไรแต่ไอ้คนที่มันมาโดยไม่ขอนี้แหละที่ฮิมมันเป็นกังวล"ลุงสักค่อยเริ่มด้วยเหตุผลแล้วก็ตามเข้าเรื่องที่ตัวเองตั้งใจเอาไว้

"แล้วความปลอดภัยจากบ้านหลังนี้มันก็ไม่มีเอาซะเลยจะไปซื้อบ้านใหม่ก็เดี๋ยวจะไปเชียงใหม่กันอยู่แล้วพี่เลยเสนอให้รินไปรอฮิมอยู่ที่เชียงใหม่ก่อนรินจะว่าไง"

"พี่ศัก/ลุง"แม่รินและฮิมร้องเรียกขึ้นพร้อมกัน

"มันเป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้วนี้ไปอยู่ที่นั้นก็ไม่มีใครรู้ว่ารินถูกหวย แล้วก็นะที่นั้นมีคนดูแลอยู่แล้ว เดี๋ยวฮิมก็ต้องเข้ามหาลัยต้องห่างกันอยู่ดีอันนี้แค่เสนอหรือรินจะไปอยู่บ้านพี่ก่อนแล้วค่อยย้ายไปเชียงใหม่พร้อมฮิม"ลุงศักให้ทางเลือกเพิ่มเติมแต่ก็ไม่ลืมย้ำว่าเดี๋ยวฮิมก็ต้องเข้ามหาลัยยังไงก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน

"ริน เออ..."แล้วแม่รินก็หันไปหาฮิม

"แล้วฮิมจะอยู่ยังไงคะพี่ศัก"แม่รินยังคงเป็นห่วงลูก

"ฮิมมันโตแล้วรินก็เห็นว่าฮิมดูแลตัวเองได้"

"ฮิมลูกอยู่ได้แน่นะ"แม่รินหันไปถามฮิม

"ครับแม่ฮิมอยู่ได้แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ"ฮิมพูดออกไปฮิมก็เห็นว่ามันเป็นทางออกที่ดีถึงแม่รินจะไม่อยู่ในสายตาฮิมเองก็ยังเบาใจว่ามีคนของลุงศักคอยดูแล

"งั้นตกลงตามนี้นะฮิมเธอขึ้นเงินรางวัลหลังงานประมูลจบเพราะฉันจะไปเขตเหนือพร้อมแม่เธอเลย พอเข้าที่เข้าทางแล้วมันยังเหลือเวลาฉันจะลงมาดูโรงงานหมูให้

"ขอบคุณลุงศักมากนะครับ"

"เออ...ให้ฮิมไปอยู่บ้านผมได้ไหมครับผมเองก็อยู่บ้านคนเดียว"ปุญที่เงียบอยู่นานก็ได้พูดขึ้น

"ฮิมจะไปอยู่กับปุญก็ได้นะลูก"แม่รินพูดขึ้น

"ครับ หลังจากแม่ไปเชียงใหม่ฮิมขอไปอยู่กับปุญ"

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

หลังจากวันที่พูดคุยกันฮิมใช่เวลาอยู่กับแม่รินมากขึ้นเข้าจะออกไปฝึกที่ค่ายพร้อมปุญแล้วกลับบ้านฮิมไม่ได้เข้าไปในมิติเลยปล่อยให้เป็นหน้าที่ของระบบ จนกระทั้งถึงวันที่ต้องไปดูงานประมูล

"คุณต้องการชุดจากระบบไหมคะ"มิร่าถามขึ้นในช่วงเช้าของวันที่ฮิมมีนัดว่าจะต้องไปงานประมูลกับลุง

"ฉันขอเป็นสูทดำธรรมดาแล้วกัน"ฮิมไม่ต้องการให้ตัวเองเป็นจุดสนใจมากนัก

เขาเลือกที่จะใส่สูทดำธรรมดาไม่ต่างจากคนอื่น เขาจะเปลี่ยนชุดในเวลาเข้างานเลยแต่ตอนนี้ฮิมต้องไปเตรียมความพร้อมตั้งแต่4โมงที่โรงแรมฮิมเลยเลือกที่จะใส่ชุดลำลองธรรมดาไปก่อน ฮิมถือถุงใส่สูทออกไปเพราะเข้าต้องเดินทางไปโรงแรมพร้อมลุงศักถึงฮิมจะไม่มีส่วนช่วยในทีมแต่เขาก็สแตนบายด์รอเผื่อมีเหตุไม่คาดคิด

"แม่ฮิมไปแล้วนะครับ"เมื่อฮิมลงมาข้างล่างก็เจอมแม่นั่งคุยอยู่กับลุงศัก

"ดูแลตัวเองดีๆนะ"

"ครับ"

"สวัสดีครับลุง"

"เตรียมพร้อมแล้วนะ...วางสูทไว้ด้านหลังเลย"หลังจากออกมาจากบ้านลุงศักก็เริ่มเล่ารายละเอียดต่างๆ ให้ฟัง

"ถึงเธอจะไม่ได้อยู่ในแผนทีมแต่ฉันก็อยากให้เธอรู้ไว้ว่าอาจจะเกิดอะไรขึ้นเพชรที่เรายืมมาเธอรู้ใช่ไหมว่าเอาปัญหาอะไรมาด้วย แต่ปัญหาที่สองที่ตามมาคือคนใหญ่คนโตจากต่างแดนก็ดันเอาอีกชุดมาด้วยนั้นหมายถึงเราต้องคุ้มครองเพชรถึงสองชุด"

"ครับ"

"ฉันไม่แน่ใจว่าจะมีกี่พวกที่อยากจะได้เพชรสองชุดนี้เพราะไอ้คนที่แสดงตัวมีแค่กลุ่มเดียว แต่จากประวัติมีการพยายามปล้นเพชรสองชุดนี้เป็นสิบครั้งจนงานต้องล้มไปมีครั้งนี้ที่เจ้าของงานไม่ยอมยกเลิก"

"เอ๊ารู้ทั้งรู้ว่ามีคนจ้องจะขโมยยังเอาออกมาโชว์อีกคนพวกนี้เป็นยังไงกันนะ"ฮิมบ่นออกมา

"ก็มีคนพวกนี้ไงฉันเลยมีงานทำ"ลุงศักพูดขำๆออกมา

"แล้วไม่มีบอดี้การ์ดส่วนตัวมาด้วยหรอครับ"

"ก็มีมาด้วยพวกนั้นจะเฝ้าเพรชแต่ก็มาจ้างเราคุมสถานที่อีกที"หลังจากฟังข้อมูลคราวๆแล้ว ไม่นานก็มาถึงยังโรงแรมที่จัดงาน

"สวัสดีครับนาย"พี่คมเดินเข้ามาทักทายทันทีที่ลุงศักและฮิมมาถึง

"เรียบร้อยดีนะ"

"ครับเท่าที่คนของเราเฝ้าระวังก็ยังไม่พบปัญหาอ่ะไร

"อืมดูดีๆ"แล้วลุงศักก็เดินไปดูส่วนต่างๆ

"สวัสดีครับพี่คม"

"ไงฮิม"

"คนดูเยอะจังนะครับไม่กลัวมีพวกสวมรอยเข้ามาหรอครับ"ฮิมพูดจากประสบการณ์เดิมที่ผ่านมาคนยิ่งเยอะยิ่งดูแลยาก

"จะทำไงได้เจ้าของงานเป็นคนไปขนมาทีมของเรามีกันแค่30คนก็ว่าเยอะแล้ว นี้เล่นไปเอามาจากไหนอีกไม่รู้ฉันละกลัวงานพังเพราะบอดี้การ์ดเยอะนี้แหละ"พี่คมบ่นออกมาแต่ทำอะไรไม่ได้ 

เมื่อจุดเช็กต่างๆเรียบร้อยงานจะเริ่มตั้งแต่หนึ่งทุ่มตอนนี้ก็ โมงแล้วฮิมจึงไปเปลี่ยนชุดที่เตรียมไว้ ก่อนงานเริ่ม 30 นาที ฮิมก็เดินไปหาลุงศักที่รออยู่หน้าประตูงานที่เริ่มมีคนเข้ามาในงานกันแล้ว

"หือ...ใส่สูทขึ้นนะเรา"

"ขอบคุณครับ"

"พร้อมแล้วก็เข้าไปกันเลย"ลุงศักพาฮิมเดินเข้ามาในงานมันต่างจากตอนจัดมากเพราะเมื่อมีคนเข้าอยู่ข้างในห้องที่กว้างกับดูแคบลงถนัดตา แสงไฟที่มีก็อ่อนลงและเมื่อถึงเวลาโชว์แสงไฟทั้งหมดก็คงจะดับลงเหลือไว้แต่บนเวทีมันเป็นการทำงานที่ยากลำบากเพราะเพชรอยู่ในที่แจ้งแต่ตัวคนขโมยไม่รู้ไปอยู่ซะที่ไหน

ช่วงเวลาสำคัญก็มาถึงการแสดงโชว์แต่ละชุดก็ค่อยๆทยอยออกมาแสงไฟที่กระทบกับเพชรช่างเจิดจ้าดังดวงดาวบนฟ้ายามราตรีกาลการแสดงดำเนินไปพร้อมการประมูลเหลืออีก ชุดก็จะถึงฟีนาเล่ของงาน

 ติ่ง!!ระบบแจ้งเตือน ทักษะโจรทำงานจะมีการโจรกรรมเกิดขึ้นในอีก30นาที

'หือ!! แจ้งเตือนอย่างนี้ก็ได้หรอ'เป็นครั้งแรกที่ระบบแจ้งเตือนอะไรแบบนี้

'มิร่ามันหมายความว่ายังไง'

'คุณมีทักษะโจรอยู่ดิฉันเลยตั้งค่าระบบไว้ถ้าหากมีคนพยายามใช่ทักษะโจรใกล้ๆระบบจะแจ้งเตือน'

'มิร่าเธอเป็นระบบที่แสนดี'

'ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าพวกมันจะปล้นยังไง'

'คุณไม่สามารถทราบได้ว่าจะเกิดการโจรกรรมวิธีใดแต่คุณสามารถจำลองทุกวิธีการโจรกรรมในงานนี้ได้เมื่อเรียกใช้ทักษะโจร' 

'ใช้ทักษะโจร'เมื่อฮิมเรียกใช่ทักษะโจรแผนการโจรกรรมก็เกิดในหัวของฮิมมีตั้งแต่การใช้ก๊าซยาสลบ นางแบบเป็นโจร หรือวิธีการเข้ามาสาดกระสุนพร้อมทางหนี

'มีวิธีเป็นสิบแล้วมันจะมาทางไหนล่ะนี่ถ้าฉันเป็นโจรจะใช้วิธีไหน'

'ให้ดิฉันช่วยตัดตัวเลือกออกไหมคะ'มิร่าถามขึ้น

'เอาซิช่วยฉันหน่อย'

'ดิฉันเลือกวิธีจับเจ้าของเครื่องเพชรเป็นตัวประกันโดยบอดี้การ์ด'

'มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำ'

'มีทางเป็นไปได้ในเมื่อบอดี้การ์ดมีจำนวนมาก'เมื่อฟังความจากมิร่าฮิมก็หันไปพูดคุยกับลุงศัก

"ลุงครับคนไหนเป็นเจ้าของเครื่องเพชรหรือครับ"

"ถามทำไมเหรอ"

"เพราะถ้าผมเป็นโจรผมจะจับเจ้าของเป็นตัวประกัน"

"คนนั้น"แล้วลุงศักก็หันไปมองชายสูงวัยที่นั่งอยู่หลังพิธีกร

"มุมอับมากเลยนะครับทำไมเขาถึงนั่งตรงนั้น"

"เขาแพ้แสงสปอตไลท์"

"มันช่างพอดีเลยนะครับกับที่ผมคิดมุมนั้นเหมาะแก่การโดนจับตัว"

"มันไม่ง่ายขนาดนั้นบอดี้การ์ดของเข้าฝีมือดีเลยล่ะ"

"แต่บอดี้การ์ดเยอะเกินไปนะครับ" 'ฉันเข้าใจแล้วมิร่า'

"แล้วผมก็ไม่คิดว่าทุกคนไว้ใจได้"

"เธอหมายความว่าบอดี้การ์ดอาจจะเป็นโจรซะเอง"

"ก็ประมาณนั้นแต่ก็อย่างที่รู้มันไม่ง่ายที่จะขโมยหรือจริงๆแล้วเขาไม่ได้ตั้งใจจะขโมยของชิ้นที่หนึ่งแต่ตั้งใจจะขโมยชิ้นที่สอง"

"เธอหมายความว่ายังไง"

"คุณลุงครับทำไมเจ้าของเพชรชุดที่สองถึงเอาของตัวเองมาโชว์งานนี้ครับ"ฮิมถามออกไปเพราะเขาต้องการยืนยันคำตอบของเขา

"เจ้าของเพชรชุดที่1กับ2ไม่ถูกกันฉากหน้าเหมือนจะญาติดีกันแต่จริงๆไม่ถูกกัน ฉันได้ยินว่าเจ้าของงานไปยืมเพชรจากเจ้าของเพชรชุดที่2 แต่มันไม่ใช่ชุดที่โชว์อยู่นี้หรอกนะ เจ้าของเพชรชุดที่เอาเพชรชุดนี้ออกมาแล้วก็พูดทำนองว่าเพชรของเขาดีที่สุดถ้าจะเอาเพชรเกรดต่ำมาโชว์รวมก็ให้เจ้าของก็เก็บไว้ดูเล่นที่บ้านเถอะเจ้าของเพชรชุดที่2เลยเอาชุดนี้ออกมาเลยกายเป็นได้เพชรสองชุดนี้มาไร้สาระสิ้นดีเพิ่มงานให้พวกฉันอย่างหนักเลย"

"ผมว่าไม่"

"เธอหมายความว่ายังไง"

"ก็ถ้าไม่เอาออกมาจะขโมยได้ยังไง"

"หรือเธอหมายความว่าการโจรกรรมครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะ"

"ครับผมว่าคนนั่นแหละครับ"หลังจากจบการพูดคุยลุงศักก็เริ่มนิ่งคิด

"ฉันจะให้คนจับตาดูเผื่อไว้"

"งั้นผมออกไปเดินเล่นนะครับ" เมื่อฮิมออกมาจากห้องแสดงโชว์ก็ถามมิร่าขึ้น

'มิร่าฉันต้องการแผนที่'หลังจากนั้นก็มีแปลนเขียวโฮโลแกรมขึ้นมาทางขวามือ

'เช็กทางหนีที่เป็นไปได้'เกิดทางเดินสีแดงขึ้นมาในแปลนโฮโลแกรมสีเขียว

'มันเยอะเกินไปมิร่าช่วยฉันอีกหน่อยได้ไหม'

'ได้ค่ะเปิดใช่ระบบโจรคำนวณเส้นทางการหลบหนี'ทันใดนั้นเส้นทางสีแดงที่มีอยู่ก็หายไปเหลือเพียง3เส้นทางเท่านั้น 

ติ่ง!ระบบแจ้งเตือนจะมีโจรกรรมในอีก10นาที

'คิดซิฮิมไปทางไหนถ้าเป็นนายจะไปทางไหน'แล้วเหมือนเข้าจะลืมอะไรไปเข้ามองโฮโลแกรมและเส้นสีแดง เมื่อเขานึกได้ก็ต้องรีบวิ่ง

'จะหาทางออกทำไมมันมีทางออกอยู่แล้วทางออกเดียวและปลอดภัยที่สุดเมื่อมีการปล้นคือประตูหลังที่จะมีรถจอดรออยู่'ฮิมคิดขึ้นได้จึงเดินไปตามทางย้อนขึ้นไปถ้าแผนที่มิร่าเลือกให้ถูกเขาคงเจอเขากับนักโจรกรรมเต็มๆ

 ___________________________________________ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.319K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,821 ความคิดเห็น

  1. #2681 Xialyu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 21:20
    หล่อ รวย เก่ง อิอิ
    #2,681
    0
  2. #2601 99421191 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 04:08
    ไว้ใจคนง่ายไปนะระวัง
    #2,601
    0
  3. #1890 famedragonoy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 17:16
    หิวเน้อ
    #1,890
    1
    • #1890-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      26 ตุลาคม 2561 / 17:31
      เผื่อไม่รู้กินอะไร
      #1890-1
  4. #1708 0960430402 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 02:01

    ต้มข่าไก่อ่านตอนตี2จบ กินเจอีกต่างหาก

    #1,708
    1
    • #1708-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      15 ตุลาคม 2561 / 12:18
      ฝึกความอดทนค่ะ สู้ๆหนทางข้างหน้าอีกยาวไกล ^^
      #1708-1
  5. #1604 123456789011 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 23:42
    หิวมากค่ะอ่านตอนห้าทุ่มกว่า ทรมาณง่ะ(T^T)
    #1,604
    1
    • #1604-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      12 ตุลาคม 2561 / 23:57
      อ่านตอนตีสองจะได้ฟิวมากกว่านี้
      #1604-1
  6. #1347 sugun_bua (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 23:34
    อืม.....หิวพอดีชอบกินต้มข่าไก่
    #1,347
    8
    • #1347-7 pimzaza12(จากตอนที่ 18)
      15 ตุลาคม 2561 / 17:13
      เออจ้าบรรยายซะน่ากินเชียวววว แต่ตอนนี้ยังกินไม่ได้ฮรืออออ
      #1347-7
    • #1347-8 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      15 ตุลาคม 2561 / 17:36
      กินเจเหรอค่ะ ตั้งเป้าไว้หลังออกเจก็ลองทำดูสนุกนะ เอาให้คนที่บ้านกินด้วยน่าจะมีความสุข
      #1347-8
  7. #1257 ผู้ติดตาม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 20:25

    หัวเราะ ครับ ไม่ใช่หัวเรอะ แล้วก็คำว่า กลับ กับ คำว่า กับ ใช้ผิดบ่อยนะครับ

    #1,257
    1
    • #1257-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      2 ตุลาคม 2561 / 07:58
      อืม แล้วจะแก้ไขให้นะคะ
      #1257-1
  8. #848 memi1234 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 23:15
    ดี จัง อธิบาย ละเอียด ดี อะ. ตอนทำอาหารอยากเอาสูตรไปทำตามเลย555
    #848
    1
    • #848-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      14 กันยายน 2561 / 23:40
      เราไม่เก่งเรื่องรวบรัด เรื่องอาจจะช้าๆหน่อยนะ
      #848-1
  9. #821 Kanokrat09 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 12:59

    โห...ต้มข่าไก่

    #821
    1
    • #821-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      13 กันยายน 2561 / 13:00
      จะบ่ายแล้วทานข้าวด้วยนะคะ
      #821-1
  10. #300 อ้วน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 21:49

    หิว.......อ่ะ

    #300
    1
    • #300-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      18 สิงหาคม 2561 / 22:12
      7ยังไม่ปิดเรามีทางออกให้คุณเสมอ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #300-1
  11. #248 mrsuchart1970 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 17:44
    ดูเวลาซิ... ตักข้าวมาจาน อิอิ
    #248
    1
    • #248-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      16 สิงหาคม 2561 / 18:03
      มันจะเพิ่มความสมจริงถ้าอ่านตอนตี2นิดๆ
      #248-1
  12. #206 wakhahaa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 04:47
    ต่อจาก #ทีมลุง ก็เริ่มมี #ทีมหิว
    #206
    1
    • #206-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      15 สิงหาคม 2561 / 09:07
      มีเมนูแนะนำไหมคะ
      #206-1
  13. #164 Akasitmika (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 21:28
    ไรท์ครับผมเลิกมองว่าไรท์น่ารักเลยพอมาเจอรูปสุดท้าย ในตอนนี้ #หิวขึ้นมาทันที
    #164
    1
    • #164-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      14 สิงหาคม 2561 / 00:16
      อ่านต่อเลย ดึกแล้วลงอะไรก็ได้ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #164-1
  14. #146 holls102 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 09:27
    เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้วนะครับแต่เก่งขึ้นมีพัฒนาการที่ดี แต่งซะอยากกินต่มข่าไก่ หากับข้าวกินแปบ555555
    #146
    1
    • #146-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      13 สิงหาคม 2561 / 18:16
      เก็บไว้อ่านตอนตี2จะได้ฟิวกว่านี้อีกคะ
      #146-1
  15. #122 priscrist (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 01:12

    ตอนหน้าเอาข้าวหมกไก่นะ หิวแย้วอ่าาาาา

    #122
    1
    • #122-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      12 สิงหาคม 2561 / 07:20
      เอาข้าวหมกไก่นะ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #122-1
  16. #104 TaweesakZero (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 20:37
    หมอเปนเอก อ่านแล้วมันขัดๆยังไงไม่รู้ดิคับ
    #104
    2
    • #104-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      11 สิงหาคม 2561 / 20:41
      ชื่อเป็นเอก พิมพ์ผิดหรอ
      #104-1
    • #104-2 TaweesakZero(จากตอนที่ 18)
      11 สิงหาคม 2561 / 21:09
      555โทดคับตอนนั้นผมอ่านผ่านๆไปก็เลยนึกว่าชื่อเอกนะคับ
      #104-2
  17. #102 TaweesakZero (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 20:32
    เห้ยๆทำไมรอบๆตัวฮิมถึงได้มีแต่คนไหญ่คนโตจัง 55แบบนี้ก็ดีนะ
    #102
    1
    • #102-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      11 สิงหาคม 2561 / 20:45
      แบ็คเขาดี มีของดีอย่างเดียวอยู่ยาก
      #102-1
  18. #99 TaweesakZero (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 20:26
    โซมะรึไง555
    #99
    1
    • #99-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      11 สิงหาคม 2561 / 20:42
      เทพกว่าอีก เป็นเจียงจอมโหดกะทะเหล็ก
      #99-1
  19. #69 saradnoi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 22:27
    ตามผมงานครับ ชอบครับ
    #69
    1
    • #69-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      10 สิงหาคม 2561 / 23:14
      ขอบคุณคะที่ชอบ แนะนำได้นะคะมือใหม่หัดเขียนคะ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #69-1
  20. #68 CPiano (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 18:08
    อยากให้เปลี่ยนค่าเสน่ห์ครับ เพราะตอนนี้กลายเสี่ยหมีไปแล้วแต่ค่าเสน่ห์ยังเท่าเดิมเลย
    #68
    1
    • #68-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      10 สิงหาคม 2561 / 18:11
      รับทราบข้อผิดพลาดเดียวแก้ให้นะคะ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #68-1
  21. #61 T02112528 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 07:29
    น่ากินคะ...หิวเลยสนุกๆ
    #61
    1
    • #61-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      10 สิงหาคม 2561 / 07:58
      หิวเหมือนกันตอนนั้งดูรูป หารูปตอนตี2 #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #61-1
  22. #60 zaxswcde1150 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 07:04
    ถ้าจะหาคนที่ไว้ใจก็ขอคุณตาไว้คนนึงก็แล้วกันและอีกอย่างด้วยกันที่ผ่านโลกมานานคงไม่ต้องพูดหรอกนะว่าคนอย่างแกจะดูคนไม่ออก
    #60
    1
    • #60-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      10 สิงหาคม 2561 / 07:57
      ขอบคุณสำหรับความคิดนะคะ ดูจากโปรไฟล์และอายุก็ได้อยู่นะคะ
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #60-1
  23. #58 Novellover (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 03:12
    น่าทานมาก ต้มข่าไก่
    รอว่าจะเพิ่มรายได้โดยการผลิตยารักษาโรคอย่างไร
    ส่วนร้านอาหารจะเลิกคงเสียดาย นักข่าวท่าจะโฆษณาให้ไปเยอะแล้ว
    4800 ไม้ไม่พอ เย็นนี้คงต้องทำ เท่าตัว 8,000-10,000 ไม่มั้งเนี่ย
    #58
    1
    • #58-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      10 สิงหาคม 2561 / 03:15
      ขายแต่หมูปิ้งเถอะ ใช้เวลาเยอะ เดียวไม่มีเวลาทำอย่างอื่น ยังแบ่งเวลาไม่เป็น กลัวทำหลายอย่างเวลามันซ้อนๆกัน ขอบคุณที่คอยแนะนำคะ ใหม่จริงๆกับกาแต่งนิยาย
      #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #58-1
  24. #57 Kuma111 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 03:04

    อะไร หมอเป็นเอก ดูคำผิดด้วยนะ


    #57
    1
    • #57-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      10 สิงหาคม 2561 / 03:05
      ชื่อหมอไงหมอชื่อ เป็นเอก จะระวังคำผิดคะ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #57-1
  25. #56 reader_shadow (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 02:39
    เจอรูปอาหารตอนตี 2
    ม่ายยยยยยยยย
    #56
    1
    • #56-1 napawan231131(จากตอนที่ 18)
      10 สิงหาคม 2561 / 02:41
      ดึกแล้วกินได้ #ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักนะคะ
      #56-1