[Fic : Attack on Titan] ก๊วนมัธยมรักฉบับไททัน (Levi x Mikasa)

ตอนที่ 3 : 0 Before the Story

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,730
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    25 ส.ค. 61

T
B
 





0

Before the Story

 



เมืองใต้ดิน โกโรสึกิ กำแพงซีน่า

 

ฟิ้ว~

ตู้ม!!!


กล่องขนสัมภาระกับกล่องขนอาหารล้มระเนระนาด โดยฝีมือของคนสามคนที่ควบคุมเครื่องเคลื่อนย้าย 3  มิติผ่านไปอย่างรวดเร็ว นั่นทำให้หนึ่งในกลุ่มพ่อค้าถึงกับร้องออกมาเสียงดัง


            “ไอ้เจ้าพวกอันธพาลอีกแล้ว!! แก! รีบไปแจ้งสารวัตรทหารเร็วเข้า!!

            “ครับ!

            “เฮ้ย! อย่าเอาไปนะโว้ย! ไอ้พวกเด็กบ้า!!”  พ่อค้าคนเดิมตะโกนโหวกเหวกมากกว่าเดิม เมื่อเห็นกลุ่มเด็กวิ่งมาขโมยอาหารของตนเองไป – วันนี้ช่างเป็นวันที่โชคร้ายของเขาเสียจริง

            “สารวัตรทหารอยู่ไหนวะ!!?

 

            “รีไวล์ มันตามมาแล้ว!


เด็กหนุ่มเจ้าของผมสีน้ำตาลครีมตะโกนบอกคู่หูที่กำลังใช้เครื่องเคลื่อนย้าย 3 มิติอยู่ด้านหน้าตน ไม่นานนัก เสียงใสของเด็กสาวมัดแกละก็เอ่ยตามขึ้นมาบ้าง


            “เจ้าพวกนั้นไม่เข็ดเลยเนอะลูกพี่!

            “พวกนาย...ได้เวลากลับแล้ว รู้ใช่ไหม?”

            “อ่า!!

 

กึก!

ฟิ้ว~


เมื่อได้ยินสัญญาณจากรีไวล์ เด็กทั้งสามจึงแยกย้ายไปคนละทางทันที เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้สารวัตรทหารล่วงรู้ฐานลับของพวกเขา

 

            .....


“โอ๊ย~ เหนื่อยสุดๆ ไปเลย  แต่ผลตอบแทนก็คุ้มใช่ไหม? เฟอร์แลน”  เด็กสาวมัดแกละนั่งยืดเส้นยืดสายอยู่บนโซฟาขณะถามคนที่กำลังนับเงินอยู่

            “อ่า คุ้มมากเลยด้วย”

            “เย้!

            “อิซาเบล เธอเสียงดังเกินไปแล้วนะ”  เฟอร์แลนเตือน

            “แหะๆ~ ขอโทษที”

 

ก๊อกๆๆ~


รีไวล์ที่กำลังเช็ดมีดสั้นอยู่ถึงกับชะงักลงเมื่อได้ยินเสียงใครบางคนเคาะประตู – ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้ยินเสียงนี้มานานกว่า 4 ปีแล้วแท้ๆ – ดูยังไงก็ไม่น่าไว้ใจ


            “อ๊ะ–! หรือว่าจะเป็นลุงเคนนี่”  อิซาเบลพูดจบ เธอก็เดินตรงไปที่บานประตูไม้ทันที

            “เดี๋ยว–! เจ้าลุงนั่นจะกลับมาทำไม ในเมื่อเขาทิ้งให้พวกเราอยู่กันแค่สามคนมาจะสี่ปีแล้วนะ ไม่มีทางที่จะกลับมาแน่ๆ”  เฟอร์แลนชี้แจง

            “แต่ไม่แน่อาจจะเป็นลุงเคนนี่ก็ได้นะ เพราะปกติแล้วคนที่จะเคาะประตูเรียกพวกเราก็มีแต่ลุงเคนนี่เท่านั้น ส่วนคนอื่นๆ ก็ไม่เคยมีใครมาหาพวกเราถึงบ้านก่อนเลยไม่ใช่หรอ”

            “อิซาเบล...เธอแน่ใจจริงๆ หรอว่า ถ้าเธอเปิดประตู เธอจะพบกับเจ้าเพี้ยนแก่ๆ หนังเหี่ยวๆ เดินเข้ามาแล้วบอกว่า กลับมาแล้วจ้า มีของฝากมาให้ทุกๆ คนด้วย อย่างนั้นหรอ?”  รีไวล์ถามใบหน้านิ่ง

            “แล้วแบบนี้จะให้ทำยังไงล่ะ? ลูกพี่”


ก๊อกๆๆ~


            “เฟอร์แลน”

            “อืม”  เมื่อเฟอร์แลนได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากรีไวล์ เขาก็เดินไปยังประตูไม้ทันที...รีไวล์ลุกขึ้นบ้าง พร้อมกับเดินไปหยุดอยู่ห่างๆ จากหน้าบานประตูขณะกำมีดสั้นไว้ในมือด้วย  “อิซาเบลไปหลบข้างหลังรีไวล์ซะ”


ฝ่ายอิซาเบล พอได้ยินดังนั้นเธอก็เดินไปหลบอยู่หลังลูกพี่ของเธอแต่โดยดี ในมือก็ถือหนังสติ๊กพร้อมหินก้อนแข็งเอาไว้

เฟอร์แลนที่ยืนหลบอยู่หลังเสาหันมาสบตาคู่หู รีไวล์พยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงให้เปิดประตูได้ เฟอร์แลนไม่รอช้าเอื้อมมือไปกระชากบานประตูออกกว้างทันที

 

พลั่ก!!


“เอาหนังสือพิมพ์มาส่งครับ~”  เมื่อเฟอร์แลนเปิดประตู เขาก็พบกับผู้ชายคนหนึ่งที่โผล่เข้ามาพูดจาแปลกๆ – ทั้งเฟอร์แลนทั้งอิซาเบลถึงกับแสดงสีหน้าเหวอไปตามๆ กันอย่างห้ามไม่ได้


            “หนังสือพิมพ์?”  รีไวล์ทวนคำเสียงเรียบ

            “ใช่ครับ~”

            “ฉันไม่เคยรู้ว่าหนังสือพิมพ์จะถูกส่งให้กับพวกคนในเมืองใต้ดินด้วย พวกแกนี่มัน..แสดงได้ห่วยแตกจริงๆ”

            “แหม~ ถูกรีไวล์จับได้ซะแล้ว สมกับที่เป็นอันธพาลแห่งนครหลวงจริงๆ เลยนะ~”


ตึงๆๆ!!!


เสียงฝีเท้าของสารวัตรทหารสี่คนวิ่งเข้ามา ทำเอาคนทั้งสามไม่ทันได้ตั้งตัว


            “ไอ้พวกบ้า!! เข้ามาทำไมไม่ถอดรองเท้า!!!”  อิซาเบลตะโกนลั่นพลางยิงหนังสติ๊กพร้อมหินก้อนแข็งในมือออกไปกระแทกเข้ากับดวงตาทหารคนหนึ่งจนได้เลือด

            “โอ๊ย!!


ฝ่ายรีไวล์กับเฟอร์แลน – พวกเขาต่างประชันกับทหารแต่ละคนที่พุ่งเข้ามาอย่างดุเดือด แน่นอนว่าเสียงที่ดังอย่างต่อเนื่องในตอนนี้ก็มีแค่เสียงต่อยตีกันเท่านั้น


ฉึก!!


ปั้ก!!


ตุ้บ!!


            “เจ้าพวกอันธพาลยอมแพ้ซะเถอะ!!!

            “อึก–!!


มีดของรีไวล์ที่กำลังจะปาดคอสารวัตรทหารคนหนึ่งหยุดการเคลื่อนไหว เมื่อเขาพบว่าตัวเองถูกปากกระบอกปืนจ่อเข้าที่หัวเต็มๆ ขณะเดียวกันกระบอกปืนที่เหลือก็ชี้ไปหาเพื่อนอีกสองคนของตนด้วย – พวกเขาแพ้ให้กับสารวัตรทหารงั้นหรอ?


            “ลูกพี่!!

            “รีไวล์!!


รีไวล์ขมวดคิ้วพลางมองด้วยสายตาดุดันไปยังคนที่ยืนเหยียดยิ้มอย่างผู้ชนะ


            “คราวนี้...พวกฉันชนะแกนะ อันธพาลแห่งนครหลวง”

 


รีไวล์ เฟอร์แลน และอิซาเบลถูกจับกุมโดยกองสารวัตรทหารแล้ว – ใครได้รู้ก็ต้องตกใจไปตามๆ กัน เนื่องจากกลุ่มอันธพาลแห่งนครหลวงนี้เป็นกลุ่มที่ใครหลายคนยากจะรับมือด้วยได้ แต่ดูเหมือนว่าวันนี้สวรรค์จะเป็นใจให้กับเหล่าสารวัตรทหาร – พวกเขานำตัวอันธพาลทั้งสามขึ้นมาข้างบน – สถานที่ที่มีแต่ความเจริญและแสงสว่าง แต่คงจะไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไหร่หากเด็กทั้งสามได้มีโอกาสขึ้นมาบนนี้ในฐานะอันธพาลที่ถูกจับกุม


            “โอ๊ย!! จะบีบแขนฉันทำไมเนี่ย!! หา!!?”  อิซาเบลตะโกนใส่สารวัตรทหารคนหนึ่ง เขาถึงกับสะดุ้งในพลังเสียงที่กระทบแก้วหู ก่อนจะรีบปล่อยมือออกจากแขนของเธอทันที และแน่นอนว่าเสียงตะโกนนั้นยังสามารถทำให้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาถึงกับหยุดจ้องมองพวกเขาเป็นสายตาเดียวได้อีกด้วย

            “อิซาเบล พอเถอะ เงียบก่อน”  เฟอร์แลนเตือน

 

สารวัตรทหารนำตัวคนทั้งสามขึ้นรถม้าเข้าไปในนครหลวงมิตทราส และส่งต่อให้กับสารวัตรทหารอีกกลุ่มที่ยืนอยู่หน้าตึกร้านบาร์แห่งหนึ่ง

รีไวล์ลงจากรถม้าพลางเงยมองตึกร้านบาร์ดังกล่าว ทันใดนั้นภาพเก่าๆ ก็แล่นเข้ามาในหัว ราวกับว่าเขาเคยมาที่นี่มาก่อนแล้ว


...แต่มันกลับเลือนรางเหลือเกิน


            “เดินเข้าไป”  สารวัตรทหารดันตัวอันธพาลทั้งสามเข้าไปร้านในบาร์ ผู้คนที่นั่งพูดคุยนั่งจิบเหล้ากันอยู่นั้นถึงกับเงียบเสียงโดยอัตโนมัติทันที  “เดินขึ้นไปที่ชั้นสอง”


คนถูกสั่งเดินขึ้นบันไดไปแต่โดยดี ก่อนที่พวกเขาจะถูกส่งตัวให้กับสารวัตรทหารคนใหม่อีกครั้ง


            “มาแล้วหรอ”

            “อ่า ห้องนี้ใช่ไหมที่จะให้เจ้าเด็กพวกนี้อยู่”  คนกุมตัวถามขณะมองบานประตูห้องๆ หนึ่ง

            “ใช่ เดี๋ยวอีกสักพักหัวหน้าหน่วยเอลวินก็คงมาแล้ว ให้เจ้าพวกนี้อยู่ในห้องไปก่อนละกัน”

            “อืม”

 

พูดจบสารวัตรทหารก็เปิดประตู พร้อมกับผลักร่างทั้งสามคนให้เข้าไปข้างใน


            “ชิ–!”  รีไวล์สบถเมื่อเห็นสภาพห้องที่สกปรก – ทั้งเศษไม้ เศษกระจกแตก รวมถึงฝุ่นผงนั่น ทำเอาเขาแทบอยากจะขอไม้กวาดจากพวกสารวัตรทหารขึ้นมาทันที

            “อยู่ในนี้ไปก่อนเข้าใจไหม! แล้วเดี๋ยวจะมีคนมาคุยกับพวกแก อย่าทำห้องรกล่ะ!

            “สภาพแบบนี้ยังจะทำให้รกได้อีกหรอ”  เฟอร์แลนเอ่ยลอยๆ

            “อย่าพูดมากนักนะแก! เดี๋ยวฉันก็ไม่ปลดกุญแจมือให้เลยดีไหม!?”

            “เฮอะ–!”  เฟอร์แลนแค่นหัวเราะออกมาแต่ก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับไปอีก เห็นดังนั้นสารวัตรทหารจึงเดินไปปลดกุญแจมือให้แต่โดยดี

            “อย่าคิดจะหนีล่ะ เพราะยังไงก็หนีไม่รอดอยู่ดี”  พูดจบทหารวัยกลางคนก็เดินออกจากห้องไป และก็ยังมิวายที่จะต้องล็อคประตูห้องด้วย

 

            ทั้งรีไวล์ เฟอร์แลน และอิซาเบล – พวกเขายืนพิงตามมุมห้องเงียบๆ ไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมาเลย...แต่ไม่นานนัก ความเงียบที่ส่งเสียงภายในห้องนั้นก็ถูกขจัดไปด้วยเสียงเคาะประตูของใครคนหนึ่ง


            ก๊อกๆๆ~


            สิ้นเสียงจากประตู คนเคาะเมื่อครู่ก็เปิดมันออกกว้าง พลางกวาดสายตามองเด็กทั้งสามที่ยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ ผู้มาเยือนปิดประตูลง เขายกยิ้มเล็กน้อยอย่างเป็นมิตร


            “ฉันชื่อว่า เอลวิน สมิธ เป็นหัวหน้าหน่วยทีมสำรวจ...ฉันมีเรื่องอยากจะถามและเจรจากับพวกนายทั้งสามคน ขอให้พวกนายตอบตามความจริงด้วยนะ”


            “.....”


            “เงียบแสดงว่าเข้าใจ..สินะ งั้นมาเริ่มที่คำถามแรก พวกนายอายุเท่าไหร่กันบ้าง?”

            “17 ทุกคน”  เฟอร์แลนตอบ

            “พวกนายมาจากเมืองโกโรสึกิ เป็นพวกอันธพาลที่ชอบก่อเรื่องให้กับพ่อค้าและสารวัตรทหารใช่ไหม?”

            “ใช่! พวกเราเองแหละ!”  อิซาเบล

            “ฮ่าๆๆ~ อย่าทำท่าไม่พอใจอย่างนั้นสิ ฉันไม่ได้จะตอกย้ำพวกนายสักหน่อย...เอาล่ะ หมดคำถามแล้ว ต่อจากนี้จะเป็นประโยคบอกเล่าของฉัน...”  เอลวินสูดหายใจเข้าเล็กน้อยพลางว่าต่อ  “มีพวกพ่อค้าหลายกลุ่มมาแจ้งว่า พวกนายทั้งสามคนก่อกวนไปทั่วเมืองโกโรสึกิ ซึ่งพวกนายได้กระทำมาหลายครั้งจนไม่น่าให้อภัย สมควรที่จะใช้ชีวิตอยู่ในคุกใต้ดินเป็นระยะเวลา 4 เดือนตามกฎ แต่...”


            “.....”


            “ฉันมีทางเลือกให้ 2 ทาง”

            “อะไร?”  อิซาเบลถาม

“ทางเลือกแรก...พวกนายทั้งสามยอมรับผิดแต่โดยดี และยอมไปใช้ชีวิตอยู่ในคุกใต้ดินเป็นระยะเวลา 4 เดือน เมื่อครบ 4 เดือน พวกนายทั้งสามจะได้รับการปล่อยตัวกลับไปใช้ชีวิตอิสระของพวกนายที่เมืองใต้ดินดังเดิม... ทางเลือกที่สอง...พวกนายจะต้องไปใช้ชีวิตอยู่ที่โรงเรียนชินเงคิ ซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับฝึกการเป็นทหารโดยเฉพาะ พวกนายจะได้พบกับเพื่อนๆ พบกับผู้คนมากมาย แต่พวกนายจะไม่ได้กลับบ้านและมีอิสระตามใจชอบอีก...ฉันรวมถึงบุคลากรที่นั่นจะคอยจับตาดูพวกนายตลอดเวลา จนกว่าทางโรงเรียนจะเห็นสมควรว่า พวกนายไม่น่าจะมีพิษมีภัยแล้วถึงจะปล่อยให้ใช้ชีวิตอิสระได้เหมือนกับนักเรียนคนอื่น ซึ่งอาจจะใช้ระยะเวลานานพอสมควร”


“ลูกพี่...”  อิซาเบลหันไปมองรีไวล์ที่ยืนกอดอกพิงกำแพงฟังเงื่อนไขของผู้มาเยือนเงียบๆ


            “เลือกได้ตามใจ ไม่มีเงื่อนไขข้อที่สาม ไม่มีคำว่าถ้า ไม่มีคำว่าแต่ ไม่มีการต่อรองใดๆทั้งสิ้น...และนี่คือแบบข้อตกลงของพวกเรา...ตามจริงพวกนายอายุ 17 ปี ควรจะได้เป็นรุ่นพี่ปีสามของที่นั่น แต่พวกนายถือเป็นนักเรียนกรณีพิเศษของฉัน เพราะงั้นพวกนายจะได้เรียนกับเด็กปีหนึ่งที่มีอายุ 15 ปีเป็นส่วนใหญ่...ทั้งนี้ทั้งนั้น ถ้าพวกนายเลือกทางเลือกที่สองล่ะนะ”

            “ฉันควรจะดีใจไหมเนี่ย”  เฟอร์แลนพึมพำกับตัวเอง

            “ฉันจะส่งทหารทีมสำรวจมารับแบบข้อตกลงของพวกเราในวันพรุ่งนี้ตอน 7.00 น. และถ้าฉันไม่เห็นร่องรอยการขีดเขียนบนแบบข้อตกลงเลย ฉันจะถือว่าพวกนายเลือกทางเลือกแรกด้วยความเต็มใจ”

 

เอลวินยกยิ้มอีกครั้ง เขาวางแบบข้อตกลงไว้บนเก้าอี้ตัวหนึ่ง ก่อนจะเดินออกจากห้องไปเงียบๆ จากนั้นเสียงใสของอิซาเบลก็เอ่ยขึ้นมาอย่างต้องการความคิดเห็น


            “เอาไงดีลูกพี่?”


เฟอร์แลนเดินไปหยิบแบบข้อตกลงบนเก้าอี้ พลางกล่าวขึ้นบ้าง


            “รีไวล์...ฉันไม่คิดว่าคนอย่างนายจะทนอยู่ในคุกใต้ดินเน่าๆ เป็นเดือนๆ ได้หรอกนะ แน่นอนว่าฉันก็ด้วย ฮ่าๆๆ~”  เฟอร์แลนยิ้มบางๆ และพูดต่อ  “...ฉันเชื่อในการตัดสินใจของนายนะ”

 

            .....


            วันต่อมา

            โรงเรียนชินเงคิ


            “มีอะไรน่าสนใจหรอ? เอลวิน ถึงได้ยิ้มออกมาแบบนั้น”  หัวหน้ากองทหารรักษาการณ์ – พิกซิส – ถามขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนที่ดูมีความสุขกว่าปกติ ขณะก้มอ่านตัวอักษรในกระดาษแผ่นหนึ่ง

            “ก็แค่...ได้นักเรียนกรณีพิเศษเพิ่มสามคนน่ะครับ ไม่มีอะไรหรอก”


:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:



ไรท์ขอเปิดเรื่องด้วยการทำข้อตกลงระหว่างอดีตแก๊งอันธพาลกับป๋าวิลเลยค่ะ!
และนี่ก็คือสาเหตุว่าทำไมเฮย์โจวแอนด์คณะถึงได้ขึ้นมาอยู่ที่นี่ได้ คิๆๆ~

เอาล่ะ! ต่อจากนี้ก็...

ตอนที่ 1 START!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

262 ความคิดเห็น

  1. #200 Luna_l (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 05:12
    สนุกค่าาาาา
    #200
    0
  2. #123 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 13:47
    ป๋าเอลของหนูว~~~
    #123
    0
  3. #8 CharidaNoisap (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 10:41

    แค่ตอนแรกก็สนุกแล้ว ไรต์สู้ๆนะค่า ❤️

    #8
    0