[Fic : Attack on Titan] ก๊วนมัธยมรักฉบับไททัน (Levi x Mikasa)

ตอนที่ 18 : 15 ปัญหาในวันนั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 969
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    25 ส.ค. 61

T
B
 






15

ปัญหาในวันนั้น




 

5 วันต่อมา

 

หลังจากที่งานวัฒนธรรมจบ โรงเรียนก็เข้าสู่สภาวะการเรียนการสอนตามปกติ ทว่านับตั้งแต่วันนั้น ก็จะมีสารวัตรทหารเข้ามาป้วนเปี้ยนบริเวณโรงเรียนเยอะมากขึ้น

ถึงแม้จะดูผิดปกติ แต่ถ้าทางโรงเรียนหรือครูไม่ได้แจ้งอะไร เราก็ไม่จำเป็นต้องไปสนใจเรื่องของพวกผู้ใหญ่หรอก...

ที่ว่ามา นั่นเป็นสถานการณ์ของโรงเรียน

แต่ถ้าเป็นสถานการณ์ของตัวฉันล่ะก็...

 

อ๊ากกก!!! น...นับตั้งแต่วันนั้น – วันงานวัฒนธรรม – วันที่เล่นเกมป๊อกกี้!!


ฉันกับหัวหน้ารีไวล์ก็ไม่ได้คุยอะไรกันเลย ถึงแม้ปกติจะไม่ได้คุยกันอยู่แล้วก็เถอะ

แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็หลบหน้าเขาด้วย

หลังจากวันนั้น ก็มีบางเหตุการณ์ที่ฉันเผอิญอยู่ใกล้ๆ เขาบ้าง สุดท้ายสิ่งที่ตามมาคือฉันต้องรีบถอยห่างหรือไม่ก็วิ่งหนีเขาสุดชีวิต ฉันรู้ – เขาต้องรู้ตัวแน่ ว่าฉันกำลังพยายามจะหนีห่างจากเขาอยู่

แล้วจะให้ฉันทำยังไงได้ล่ะ?


ทุกครั้งที่ฉันอยู่ใกล้เขา ฉันจะต้องหัวใจเต้นแรง หน้าแดง แถมยังชอบนึกถึงเหตุการณ์ในตอนนั้นอยู่เป็นประจำ!

นั่นมันไม่ดีต่อหัวใจของฉันแน่ๆ แถมไม่ดีต่อชีวิตด้วย!

ฉันอาจจะหัวใจวายตายเมื่อไหร่ก็ได้นะ!

ดังนั้น ฉันขอเวลาพักรักษาตัวก่อนเถอะ ถึงแม้จะบอกว่าไม่อยากแก้แค้นแล้ว แต่ฉันก็ยังอยากจะแก้แค้นให้ได้อยู่ดี แค่ยังไม่พร้อมเท่านั้น!

ตอนนี้ฉันไม่พร้อมจะอยู่ใกล้หัวหน้ารีไวล์จริงๆ นะ

ฉันไม่พร้อมจริงๆ...

 

.....


เวลา 09.02 น.

ปี 1 ห้อง A

 

            “เฮ้ ยูมิล คริสต้าหายไปไหนน่ะ ไม่สบายหรอ?”  ไรเนอร์ถาม

            “ไม่ ยัยนั่นปกติดี เมื่อเช้าก็ยังแต่งตัวมาเรียนอยู่เลย”

            “แล้วเธอหายไปไหนซะล่ะคะ?”  ซาช่าชะโงกถามคนที่นั่งข้างหลัง

            “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”


บทสนทนาลอยเข้ามาติดหูฉัน...จะว่าไป ฉันก็ไม่เห็นคริสต้าเลยเหมือนกัน ตั้งแต่ที่เธอออกจากหอพักไป

เข้าห้องน้ำอยู่รึเปล่า? คริสต้าไม่ใช่คนที่จะโดดเรียนง่ายๆ หรอก

 

ครืด~


ครูเอลวินเลื่อนบานประตูหน้าห้องออก เขาเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเหนื่อยๆ เหมือนคนที่ไม่ได้นอน

            “เอาล่ะ อรุณสวัสดิ์ทุกคนนะ–”

            “ครูเอลวิน!

ยูมิลยกมือ ครูเอลวินที่ไม่ได้ตั้งตัวในตอนแรก สุดท้ายจึงเปิดโอกาสให้ยูมิลพูด


            “มีอะไรหรอ?”

            “ฉันคิดว่าคริสต้าหายไปค่ะ ตอนเช้าเธอก็ยังแต่งตัวมาเรียนอยู่เลย แต่หลังจากมื้อเช้า ฉันก็หาตัวเธอไม่เจอแล้ว ครูเอลวินพอจะทราบไหมคะ?”

            “โฮ่ยๆ! ถามกันโต้งๆ แบบนี้เลยหรอวะ!?”  แจนกระซิบ

 

            “อ๋อ เธอไม่ได้หายไปไหนหรอก สบายใจได้...”  ครูเอลวินตอบด้วยรอยยิ้มแห้งๆ จากนั้นจึงเข้าประเด็นของเขา  “...คือว่านะ ครูมีเพื่อนใหม่ของพวกเธอจะมาแนะนำด้วยแหละ”


ทุกคนหันมามองกัน และมอบใบหน้าประหลาดใจให้กันเล็กน้อย พอได้ยินครูเอลวินพูดแบบนั้น


            “...เอ่อ เอาเถอะ แน่นอนว่าเธอคนนี้ พวกเธอทุกคนต้องรู้จักเป็นอย่างดีแน่นอน...เข้ามาสิ”  ครูเอลวินหันไปพูดกับคนที่ยืนอยู่หน้าประตู แต่เมื่อคนๆ นั้น ย่างเข้ามาในห้องเท่านั้นแหละ...

            “เอ๋!!!??”


เพื่อนๆ ที่นั่งอยู่ในห้องแทบร้องเหวอออกมาพร้อมกัน...


คริสต้า!?


นี่มันเรื่องอะไรกัน? ฉันไม่เห็นจะเข้าใจเลย


            “เอ่อ ครู...เข้าใจนะว่าพวกเธอไม่เข้าใจ ครูจะอธิบายให้ฟังทีหลังนะ...โอเค ช่วยแนะนำตัวหน่อยสิ”

            “ค่ะ...”


คริสต้าพยักหน้า หันมากวาดสายตามองรอบห้อง เธอมอบรอยยิ้มแหยๆ ให้พวกเราที่นั่งเป็นเด็กเอ๋อขาดสารไอโอดีนอยู่ ก่อนจะเริ่มแนะนำตนเอง


น...นี่คริสต้ากับครูเอลวินกำลังเล่นอะไรอยู่ล่ะเนี่ย?

            “...ฮิสโทเรีย เรส ค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ”

            “เอ๊ะ..?”


..อะไร? อะไรนะ? เมื่อกี้คริสต้าแนะนำตัวเองว่า ฮิสโทเรีย เรส งั้นหรอ?

ต..ตระกูลเรส!?

 

.....


เวลา 12.05 น.

เวลาพักกลางวัน

โรงอาหาร

 

            “โธ่เอ๊ย! แล้วฉันไปเกี่ยวอะไรด้วยวะนั่น!?”  เอเลนที่นั่งตรงข้ามฉัน สบถอย่างหัวเสีย

            “มันแย่มากเลยค่ะ! แสดงว่านี่คงเป็นสาเหตุที่สารวัตรทหารเต็มโรงเรียนสินะคะ!”  ซาช่าเอ่ยตามบ้าง


ที่โต๊ะอาหารกลางวันไม่ได้มีฉัน เอเลน และอาร์มินแค่สามคนอีกต่อไป แต่ในวันนี้กลับมีแจน คอนนี่ ซาช่า มาร์โก้ มีน่า ไรเนอร์ เบลทรูท และแอนนี่นั่งรวมอยู่ด้วย

อย่างกับนัดกันมานั่งจับเข่าคุยกันยังไงยังงั้น...

 

หลังจากที่คริสต้า– ไม่สิ ฮิสโทเรียแนะนำตัวเองแล้ว ก็หนีไม่พ้นครูเอลวิน ที่ถูกนักเรียนบังคับให้เล่าความจริงออกมาให้หมด เพราะแต่ละคน ต่างก็ไม่มีใครเข้าใจสถานการณ์ในตอนนั้นเลย รวมถึงตัวฉันด้วย

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวันงานวัฒนธรรม – ช่วงกิจกรรมรอบกองไฟ – ซึ่งตอนนั้นฉันอยู่กับหัวหน้ารีไวล์แล้ว ได้เกิดเหตุการณ์ร้ายแรงขึ้นกับสารวัตรทหารคนสนิทของขุนนางท่านหนึ่ง

สารวัตรทหารกับขุนนางท่านนั้น เดินทางจากกำแพงซีน่ามาที่กำแพงโรเซ่ เขตทรอสต์นี้ เพื่อมาเยี่ยมชมงานวัฒนธรรมของโรงเรียนชินเงคิ แต่จะบอกว่า มาเยี่ยมชมงานวัฒนธรรมก็อาจจะดูดีไป ...บอกว่ามาเยี่ยมชมโรงเรียนที่เคยรอดพ้นจากการปิดตัวมาได้ คงจะถูกกว่า

แต่ก็นั่นแหละ พวกเขาเดินทางมาโรงเรียนพร้อมๆ กับครูเอลวินที่กลับมาจากธุระในกำแพงซีน่า

หลังจากเหตุการณ์ร้ายแรงนั่น พอสารวัตรทหารคนนั้นรู้สึกตัวแล้ว เขาก็ดูตื่นตระหนก และเล่าว่า ขณะที่กำลังจะไปที่บริเวณลานรอบกองไฟนั้น ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งลากเขา ให้มาอยู่ตรงบริเวณข้างตึกเรียน – ตรงนั้นมันมืด และก็แทบจะไม่มีคนเลย

ผู้หญิงปริศนาคนนั้นบอกว่า นักเรียนที่ชื่อว่า คริสต้า เรนส์ หรือชื่อจริงๆ ก็คือ ฮิสโทเรีย เรส มีของขวัญจะมอบให้สารวัตรทหารคนนั้น พอสารวัตรทหารได้ยินนามสกุลเรส ก็ตกใจ ในขณะเดียวกันก็ตื่นเต้นมาก เพราะนามสกุลเรสนี้ เป็นนามสกุลของท่านผู้หนึ่ง ที่มีส่วนร่วมในการสร้างโรงเรียนชินเงคิแห่งนี้ขึ้นมา – ถือว่าเป็นคนดังและคนสำคัญเลยก็ว่าได้

หลังจากที่ยืนรอไปสักพักหนึ่ง ก็มีน้ำอะไรสักอย่าง เทลงมาจากบนอาคารโดนตัวสารวัตรทหาร – ซึ่งนั่นก็คือน้ำมัน เขาตกใจมาก เริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัย

แน่นอนว่าใครมันจะบ้าจี้เทน้ำมันลงมาไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยแบบนั้นล่ะ ถ้าไม่มีความประสงค์ร้ายซ่อนเอาไว้

สารวัตรทหารคนนั้นเริ่มถอยห่างออกมาจากตัวอาคาร แต่กลับโดนขวดฟาดเข้าที่ศีรษะ ด้านหลังอย่างแรง เขาล้มตัวลงกับพื้น พยายามจะหันไปมองคนร้าย ก็ได้ยินเป็นเสียงผู้ชายคนหนึ่ง เขาบอกกับสารวัตรทหารว่า เขาขอโทษที่ต้องทำแบบนี้ แต่ฮิสโทเรีย เรส และลูกสมุนของเธอ – เอเลน เยเกอร์ สั่งให้เขาทำ

พูดจบ ผู้ชายปริศนาคนนั้นก็จัดการเอามีดปาดคอสารวัตรทหาร เพียงแต่ไม่โดนหลอดลมของเขา – เหมือนกับว่าผู้ชายคนนั้นไม่ได้มีเป้าหมายที่จะทำให้สารวัตรทหารคนนั้นตาย แต่ต้องการให้มีชีวิตรอด เพื่อตื่นมาเล่าเหตุการณ์เกือบตายที่เขาเจอมาให้ขุนนางและผู้ที่เกี่ยวข้องฟัง ในตอนนั้นครูเอลวินก็อยู่ฟังด้วย

ขุนนางคนดังกล่าว – พอรู้ความจากปากสารวัตรทหารคนสนิทแล้ว ก็สั่งให้ไปจับตัวฮิสโทเรียและเอเลนมาให้ได้ทันที ถึงแม้ครูเอลวินจะแก้ตัวให้แทนเท่าไหร่เขาก็ไม่ฟัง

 

ใช่! ขุนนางนั่นไม่ฟังอะไรเลย!

สีหน้าเอเลนตอนที่ได้ฟังครูเอลวินเล่าเรื่องนั้น ฉันยังจำได้ เอเลนดูตกใจมาก ถึงแม้จะไม่ได้พูดอะไรออกมาก็ตาม ฉันรู้ดี เอเลนไม่มีทางที่จะสั่งให้คนไปลอบฆ่าสารวัตรทหารนั่นแน่ๆ

บนโลกนี้ สิ่งที่เอเลนโหยหาอยากจะฆ่ามากที่สุด ก็มีแค่ไททันเท่านั้นแหละ เรื่องของคนน่ะ ไม่ต้องพูดถึงเลย

แถมยังบอกว่า เอเลนเป็นลูกสมุนของฮิสโทเรียอีก! –อะไรล่ะนั่น!!? ฉันฟังแล้วอยากจะเอาขวดไปฟาดหัวสารวัตรทหารนั่น ให้มันนอนโคม่าอีกรอบจริงๆ!

แต่เรื่องนี้ทั้งขุนนาง ทั้งสารวัตรทหารคนนั้น เขาก็ไม่ผิดหรอก เป็นใครใครก็ต้องกลัวหรือผวากันทั้งนั้น

 

เรื่องราวที่ครูเอลวินเล่าก็มีเพียงแค่นี้ และหลังจากนั้น พวกเพื่อนๆ ก็เริ่มโยงประเด็นไปหาฮิสโทเรีย ว่าถ้าชื่อจริงๆ ของคริสต้าคือฮิสโทเรีย แล้วเธอจะใช้ชื่อคริสต้าแอบแฝงมาแบบนี้ทำไมกัน?

ใช่แล้ว ทุกคนในตอนนั้นถามคริสต้าอย่างไม่ไว้ใจเล็กน้อย

ส่วนคำตอบของคริสต้าก็คือ...

 

            ...ถ้าฉันใช้ชื่อ ฮิสโทเรีย เรส ทุกคนก็จะรู้หมด ว่าฉันมีความสัมพันธ์ที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเรส... แบบนั้นทุกคนก็จะปฏิบัติกับฉันเหมือนเป็นลูกคุณหนู ฉันไม่ต้องการมัน! เพราะงั้นฉันเลยขอเปลี่ยนมาใช้ชื่อใหม่ชั่วคราวแทนดีกว่า...

 

เธอว่ามาแบบนั้นน่ะ...

นอกจากนั้นฮิสโทเรียก็ยังบอกด้วยว่า เธอไม่ได้คิดจะใช้ชื่อคริสต้าไปตลอด แต่เพราะมีเหตุการณ์น่ากลัวนี่เกิดขึ้นแล้ว อีกไม่นานทุกคนก็คงรู้ และก็คงสับสนกับคนที่ชื่อว่า คริสต้า เรนส์ และ ฮิสโทเรีย เรส แน่ๆ เพราะฉะนั้น ก่อนที่ทุกคนจะเข้าใจเธอผิดซะก่อน สู้ให้ฟังเรื่องราว ความเป็นมาทั้งหมดก่อนเลยจะดีกว่า

อีกอย่างทั้งเอเลนและฮิสโทเรีย ก็ไม่เคยรู้จักขุนนางกับสารวัตรทหารคนนั้นมาก่อนด้วย แล้วทั้งคู่จะเอาความแค้นจากไหนมาสั่งให้คนไปลอบฆ่าคนแปลกหน้ากันล่ะ

เรื่องนี้เลยยังเป็นประเด็นถกเถียงสำคัญในปี 1 ห้อง A

 

            “ให้ตายสิ! พวกนาย ฉันไม่ใช่คนที่บงการสั่งฆ่าสารวัตรทหารคนนั้นนะ! ฉันไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ!”  เอเลนเอามือกุมหน้าผาก สีหน้าเครียดกว่าเดิม

            “เรื่องนั้นพวกฉันรู้น่า! ทั้งนายกับฮิสโทเรีย ไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นหรอก”  แจน

            “ใช่ครับ! ผมเป็นเพื่อนกับเอเลนมากี่ปีครับ! เอเลนไม่มีทางทำแบบนั้นแน่นอน” อาร์มิน

            “พวกนาย...”  เอเลน

            “อาร์มินพูดถูก ทั้งนายทั้งคริส– ฮิสโทเรีย พวกเราเชื่อใจพวกนายนะ”

ไรเนอร์พูดจบ ทุกคนก็มองหน้าเอเลน พร้อมรอยยิ้ม นั่นทำให้คนที่ถูกมองยิ้มออกมาได้นิดหน่อย


            “เอาเถอะ... มันก็น่าจะชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่หรอ...ต้องมีใครใส่ร้ายเอเลนกับฮิสโทเรียแน่ๆ”  แอนนี่ที่นั่งเงียบอยู่นาน แสดงความคิดเห็นบ้าง

ฉันเห็นด้วยกับความคิดของแอนนี่ แม้จะไม่ได้พูดออกไปก็ตาม

            “ใช่ ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”  มีน่า

            “ล..แล้วฉันกับฮิสโทเรียจะทำยังไงต่อดีล่ะ?”


เอเลนกลับมาทำสีหน้าเครียดอีกครั้ง ฉันที่ทนเห็นมันมากไปกว่านี้ไม่ได้ จึงบอกกับเอเลน


            “ครูเอลวินและพวกเราทุกคนเชื่อใจนายกับฮิสโทเรีย ...เพราะฉะนั้น จะไม่มีใครยอมให้เรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับนายทั้งคู่แน่”

 

.....


เวลา 15.00 น.

ปี 1 ห้อง A

 

กริ๊งงง~


เสียงออดบอกหมดคาบเรียน ครูเอลวินวางชอล์ก พร้อมกับหันมามองหน้านักเรียนในห้อง


            “อย่าลืมกลับไปทบทวนด้วยนะ”

            “ครับ/ค่ะ”

            “ส่วน...เอเลน มิคาสะ อาร์มิน แจน ซาช่า คอนนี่ และฮิสโทเรีย ช่วยมาหาครูที่ห้องชมรมทีมสำรวจตอนบ่ายสามโมงครึ่งหน่อยนะ”

            “เอ่อ..ครูครับ พวกผมมีต้องเข้าชมรมนะครับ”  คอนนี่ยกมือบอกครูเอลวิน

            “ไม่เป็นไร วันนี้พวกเธอไม่ต้องเข้าชมรม ครูบอกครูฮันเนสกับรุ่นพี่ริโกะแล้ว”

            “อ๋อ ครับ”

            “ถ้างั้นก็เลิกเรียนได้”

ครูเอลวินพูดจบ ก็เดินออกจากห้องเรียนไป ก่อนที่นักเรียนแต่ละคนจะเก็บของ และแยกย้ายกันไปบ้าง

 

            “จะมีอะไรเกิดขึ้นอีกล่ะเนี่ย?”


เอเลนกุมขมับตัวเอง ฉันที่เห็นท่าทางที่ไม่ค่อยดีของเขา จึงลูบหลัง


            “เอเลน ใจเย็นๆ ก่อนสิ ถ้านายยิ่งเครียด คนอื่นๆ จะยิ่งกังวลกับนายไปด้วยนะ”

            “ใช่ครับ เอเลนอย่าเครียดนะครับ”


อาร์มินสนับสนุนคำพูดของฉัน เอเลนฝืนยิ้มออกมาให้พวกเราสบายใจ และพูดเปลี่ยนเรื่อง


            “อื้ม อาร์มิน...นายจะไปขอยืมหนังสือตอนเย็นใช่ไหม? งั้นระหว่างนี้พวกเราก็ไปห้องสมุดกันเถอะ”

            “ครับ”

 

.....


            “เอ่อ...”


ระหว่างทางไปห้องสมุดนั้น – ฉันร้องออกมาเล็กน้อย เอเลนกับอาร์มินที่เดินอยู่ข้างหน้าจึงหันมามอง


            “มีอะไรหรอ?”  เอเลนถาม

            “ฉันจะขอเข้าห้องน้ำหน่อยน่ะ เอเลนกับอาร์มินไปกันก่อนได้เลย”

            “ครับ งั้นพวกเราจะรออยู่ที่ห้องสมุดนะครับ”

            “อืม”


ฉันแยกกับเอเลนและอาร์มินตั้งแต่ตรงนั้น พร้อมกับเดินเข้าห้องน้ำไป

 

.....


ซ่า~


หลังจากเสร็จภารกิจส่วนตัวแล้ว ฉันที่ล้างมืออยู่ สำรวจตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำ แต่พอตัวเองตั้งใจจะเดินไปที่ห้องสมุดนั้น


            ก็ดันมีเหตุการณ์น่าอึดอัดเข้ามาแทรกซะก่อน...


            “โฮ่ย”


ฉันสะดุ้ง เมื่อได้ยินเสียงดังมาจากข้างๆ – เสียงที่คุ้นเคยนั่น ทำหัวใจฉันเต้นรัวอย่างหยุดไม่อยู่ ฉันค่อยๆ หันไปมองคนข้างๆ นอกจากหัวใจจะเต้นแรงแล้ว พอฉันเห็นเจ้าตัว ใบหน้าก็กลับปรากฏสีแดงระเรื่อขึ้นมาอีกด้วย


            “หัวหน้า–!


ฉันเรียก ถอยหลังไปสองสามก้าว อยู่ๆ ภาพในวันนั้นก็ลอยขึ้นมาเตะหัวทันที


            “ทำไมจะต้องทำหน้าแบบนั้นด้วย..”


            “อึก–! เอ่อ..คือ..”  ฉันกำกระโปรงนักเรียนแน่น ไม่กล้าสบตาคนที่คุยด้วย

            “เอาเถอะ ช่วยฟังอะไรหน่อยได้ไหม?”


หัวหน้ารีไวล์เดินเข้ามาใกล้ ฉันเห็นดังนั้น จึงถอยห่างทันที


            “ตอนนี้ฉันไม่...ไม่สะดวกเท่าไหร่ เอาเป็นว่าไว้ครั้งหน้านะคะ”

ฉันพูดจบก็รีบหันหลังวิ่งออกไปจากตรงนั้นทันที โดยไม่ยอมต่อบทสนาทนาที่ควรมีให้จบเลย

 

ตึกๆๆ~


            “แฮ่กๆๆ~”  ฉันยืนหอบ เหนื่อยเล็กน้อยจากการวิ่งหนีเขา


ให้ตายสิ! ตัวเองเจอเรื่องแบบนั้นไป แล้วจะให้ฉันยืนคุยกับเขาปกติ ทำเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นได้ยังไง!?

 

.....


เวลา 15.28 น.


เมื่อใกล้ถึงเวลาที่ครูเอลวินนัด ฉัน เอเลน อาร์มิน จึงเดินไปยังสถานที่ที่ครูเอลวินบอกเอาไว้ – ห้องชมรมทีมสำรวจ

 

ครืด~


            “ขออนุญาตนะครับ”  เอเลน

            “มาแล้วหรอ? เอเลน...พวกนาย”  แจน


ฉันมองเข้าไปภายในห้อง มีแจน คอนนี่ ซาช่า และฮิสโทเรียอยู่ในนั้นแล้ว

ประกอบกับสมาชิกของชมรมทีมสำรวจบางคน – คุณเพทรา คุณออรูโอ้ คุณเอิร์ด คุณกุนเธอร์ คุณฮันจิ รุ่นพี่โมบลิท รุ่นพี่มิเกะ และเขา – หัวหน้ารีไวล์

ฉันสบตากับหัวหน้าไม่เกินสามวินาที โดยแน่นอน – คนที่หลบตาลงก่อนคือฉัน

ฉันเดินตามเอเลนกับอาร์มินเข้าไปในห้องแล้ว เอเลนจึงเอ่ยคำถามออกมา


            “แล้วครูเอลวินล่ะ?”


ครืด~


            “นั่นไง...มาพอดีเลย”  คุณเพทราพูด ชี้ไปหาครูเอลวินที่เดินเข้ามา

 

            “มากันครบแล้วสินะ...”  ครูเอลวินพูดขึ้นลอยๆ เขาเดินเอาแฟ้มเอกสารไปเก็บในลิ้นชัก จากนั้นจึงเริ่มบทสนทนา  “...ทั้งครู ครูคีธ และพวกเพื่อนๆ ทุกคน เชื่อใจเธอทั้งสองคนนะ เอเลน ฮิสโทเรีย...ครูรู้ดีว่า พวกเธอไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นแน่ๆ เพราะฉะนั้น ครูเลยอยากให้พวกเธอทั้งคู่ช่วยเชื่อใจพวกเรากลับด้วย...ได้ใช่ไหม?”

            “ครับ/ค่ะ”  เอเลนกับฮิสโทเรียตอบออกมาพร้อมกัน


            “อืม ขอบใจเธอทั้งคู่มากนะ...ส่วนเรื่องที่จะพูดก็คือ ตอนนี้ ขุนนางนั่นกลับยิ่งทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่กว่าเดิมแล้ว เขาเอาเรื่องไปเรียนขุนนางชั้นสูงอีกหลายคน จนขุนนางชั้นสูงพวกนั้นยอมไม่ได้ เพราะถือว่าเป็นการหมิ่นประมาทที่ร้ายแรงมาก สั่งว่า ไม่ว่ายังไงก็ต้องจับตัวเอเลนกับฮิสโทเรียมาให้ได้ โดยแม้แต่การสอบสวนหรือสอบปากคำก็จะไม่เกิดขึ้น...”

            “เอ๊ะ!!?”  ฉันกับพวกเพื่อนๆ เผลอร้องออกมาพร้อมกัน

            “ไม่ยุติธรรมเลยนี่ครับ! แบบนั้นผมกับฮิสโทเรียก็–!

            “ใจเย็นๆ ก่อนเอเลน...”  ครูเอลวินพูดให้นักเรียนของตนสงบลง ในขณะเดียวกัน ฉันก็เอื้อมมือไปลูบหลังเอเลนเบาๆ  “...ใช่แล้ว พวกเขาตั้งใจจะจับเธอทั้งคู่เข้าคุกทันที ในข้อหาก่อความวุ่นวาย ทำให้คนที่ไม่รู้เรื่องเกือบถึงแก่ความตาย และคิดจะท้าทายอำนาจเบื้องบน โดยไม่สนทั้งนั้นว่าเธอทั้งคู่จะเป็นลูกหลานของใครบ้าง...แต่! ในเมื่อเธอไม่ใช่คนผิด พวกครูกับทหารทีมสำรวจจะไม่มีทางยอมแน่ๆ...ครูอยากให้ทั้งเอเลน ทั้งฮิสโทเรีย เชื่อใจทหารทีมสำรวจทุกคนด้วยนะ”

            “ครับ/ค่ะ”

            “...ในวันพรุ่งนี้! ตอนเวลาประมาณเจ็ดโมงเช้า ขุนนางกับกองสารวัตรทหารกลุ่มหนึ่ง จะมาดักที่โรงเรียนและคุมตัวเอเลนกับฮิสโทเรียไป...ต้องขอบคุณครูพิกซิสจริงๆ ที่มาเตือนเรื่องนี้เอาไว้...ดังนั้น! เราจะต้องพาเอเลนกับฮิสโทเรียไปซ่อนตัว ในระหว่างที่ทหารทีมสำรวจ จะขอสืบและตามจับตัวคนร้ายในครั้งนี้ก่อน...เอเลนกับฮิสโทเรีย เธอทั้งคู่เป็นหนึ่งในสมาชิกของกองทหารทีมสำรวจ พวกเราจะนิ่งดูดายกับเรื่องที่เธอทั้งคู่เป็นฝ่ายเสียหายนี่ไม่ได้หรอก...โดยพวกเธอที่ครูเรียกมา..มิคาสะ อาร์มิน แจน คอนนี่ และซาช่า พวกเธอช่วยร่วมมือกับเรา ปกป้องเอเลนกับฮิสโทเรียได้ไหม?”

            “ได้ครับ/ค่ะ!”  ฉันรับคำอย่างมั่นใจ


            “...โดยในครั้งนี้ รีไวล์จะเป็นคนดูแลพวกเธอทั้งเจ็ดคนเอง หากรีไวล์ให้คำสั่งอะไรมา พวกเธอก็ต้องปฏิบัติตาม เข้าใจไหม?”

            “ครับ/ค่ะ!

            “ส่วนมิเกะ นายอยู่ที่นี่ คอยส่งข่าวมาให้ฉัน...”

            “รับทราบ”  รุ่นพี่มิเกะตอบรับ

            “เพทรา ออรูโอ้ เอิร์ด กุนเธอร์ คอยดูสถานการณ์ และนำข่าวหรือข้อมูลต่างๆ จากรุ่นพี่มิเกะมาให้ครูนะ...ครูต้องขอโทษเธอทั้งสี่คนด้วย พวกเธออาจจะต้องเหนื่อยเดินทางหน่อยนะ...”

            “รับทราบครับ/ค่ะ!

            “ส่วนฮันจิกับโมบลิท คอยอยู่ข้างๆ ช่วยคิดและฟังแผนการจากฉันด้วย...เราอาจจะต้องมีฉากบู้กับอีกฝ่ายนิดหน่อยล่ะนะ ถ้ามี...”

            “รับทราบ!

            “อ่าใช่...โดยเฉพาะนายโมบลิท ช่วยดูแลฮันจิ อย่าให้ไปกระโดดโลดเต้นฟันท้ายทอยของสารวัตรทหารเข้าล่ะ เข้าใจไหม?”

            “ครับ!

            “...รีไวล์ ฮันจิ โมบลิท พวกเธออีกเจ็ดคน ยกเว้นเพทรา ออรูโอ้ เอิร์ด กุนเธอร์ ขอให้เตรียมของจำเป็นมาให้พร้อม เราจะออกเดินทางพรุ่งนี้ตีห้าตรง ก่อนที่พวกขุนนางและกองสารวัตรทหารจะมา...ให้พวกเธอไปรวมตัวกันที่ประตูโรงเรียนฝั่งเหนือ ห้ามใส่ชุดนักเรียน! ให้ใส่ชุดลำลองของพวกเธอเท่านั้น! และห้ามไปป้วนเปี้ยนแถวประตูโรงเรียนฝั่งตะวันออกเด็ดขาด! เข้าใจไหม?”

            “ครับ/ค่ะ!

            “ส่วนพวกเพื่อนๆ ของเธอที่อยู่โรงเรียน ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ครูคีธจะเล่าเรื่องให้ฟังทั้งหมด และจะดูแลพวกเขาอย่างดี...หมดเท่านี้แหละ ขอบคุณพวกเธออีกครั้งนะ”

            “ครับ/ค่ะ!


คำสั่งที่ครูเอลวินให้มาพวกเรารู้กันทั้งหมด ฉันสัญญา ฉันจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด!

จะปกป้องทุกคนให้ได้อย่างแน่นอน!

 

 


:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:

 

 


เป็นตอนที่มีความเป็นงานเป็นการมาก

สำหรับไรท์แล้ว ถ้าฟิคไม่มีปมปัญหาอะไรเข้ามาเลย เนื้อเรื่องก็คงจะดูสบายๆ เกินไป

 

ส่วนใครที่คิดถึงบทสนทนาของหนูมิกับเฮียแล้ว รออ่านตอนต่อไปได้เลยค่ะ

ไรท์จะไม่มีทางปล่อยให้พวกเขาห่างเหินกันนานแน่นอนค่ะ

และอีกอย่าง

หนูมิเล่นวิ่งหนีเฮียแบบนี้ เฮียจะไม่ยอมอยู่เฉยๆ แน่ค่ะ

คงต้องคุยกันสักหน่อยแล้ว 55+

 

ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

262 ความคิดเห็น

  1. #244 Honey so lemonade (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 05:13
    ใครมาใส่ร้ายเจ้าพวกก้อนกันนะ!
    #244
    0
  2. #215 Luna_l (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 07:27
    หลบหน้าว่ะๆ 55555
    #215
    0
  3. #138 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 20:55
    หลบหน้าเค้าให้ได้ตลอดน่ะมิคาสะ​ 555​

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 ตุลาคม 2561 / 21:05
    #138
    0
  4. #65 Kam_Rerise (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 03:17
    รออออ555555
    #65
    0
  5. #46 nutnichaauum (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 01:15
    ยะฮู้วววววว~~ รอท่านหัวหน้ามาแกล้งหนูมิต่อละะะ
    #46
    1
    • #46-1 Hatsune Maluko(จากตอนที่ 18)
      22 มิถุนายน 2561 / 06:34
      ขอบคุณจ้าา ดีใจที่ชอบเน่อ
      #46-1
  6. #45 CharidaNoisap (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 22:21

    สุดยอดมากคะ อ่านตอนนี้แล้วรู้สึกเคลียดหน่อนๆ ,5555 สงสัยอินไปหน่อย แอบสงสารเฮียเลยนะเนี้ย จะตามง้อหนูมิยังไงเนี้ย ><

    #45
    1
    • #45-1 Hatsune Maluko(จากตอนที่ 18)
      22 มิถุนายน 2561 / 06:34
      ขอบคุณที่ชอบน้า รออ่านวิธีง้อของเฮียได้เลยย
      #45-1