[Fic : Attack on Titan] ก๊วนมัธยมรักฉบับไททัน (Levi x Mikasa)

ตอนที่ 16 : 13 คนนิสัยไม่ดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    25 ส.ค. 61

T
B
 






13

คนนิสัยไม่ดี



 

            ปี 1 ห้อง A

 

ทั้งห้องถูกปกคลุมด้วยความเงียบ แต่ละคนต่างหันซ้ายหันขวากันไปมา เพราะรู้ว่าฉันกับหัวหน้ารีไวล์ไม่ถูกกัน ถ้าจะให้มาเล่นเกมป๊อกกี้ ไม่แน่ว่าเล่นเสร็จ ฉันกับเขาอาจจะเปลี่ยนมาฆ่ากันเลยก็ได้

 

            “เอ่อ...”


ทุกคนดูอ้ำๆ อึ้งๆ ไม่มีใครกล้าพูดหรือเสนออะไรออกมา


เกมป๊อกกี้ – เกมที่ให้ทั้งสองฝ่ายคาบปลายป๊อกกี้ทั้งสองด้านไว้ในปาก และให้กัดกินเข้ามาเรื่อยๆ ใครปล่อยออกก่อนแพ้...

 

จะให้ฉันเล่นเกมบ้าๆ นี้กับเขา? จะให้ฉันเล่นกับหัวหน้ารีไวล์ – คนที่ฉันเกลียดยิ่งกว่าเกลียดนี่น่ะหรอ?


ไม่! ไม่มีทาง!...


ฉันยอมรับมันไม่ได้แน่ ฉันไม่เล่น!

 

            “เอ่อ.. ถ้าอย่างนั้นมิคาสะกับหัวหน้าก็เริ่มเล่น–” 

            “ไม่!! ฉันไม่เล่น!!!


ฉันยืนขึ้นพูดเสียงดังทันที ไม่รอให้อาร์มินพูดจบประโยคเลย

เพื่อนๆ ที่ได้ยินก็หันซ้ายแลขวามองใบหน้าสลับกันไปมาอีกครั้ง สีหน้าบ่งบอกประมาณว่า ฉันว่าแล้ว

ฉันจ้องหน้าคนเป็นหัวหน้านิ่ง มือทั้งสองข้างกำกระโปรงแน่น


ไม่! ไม่มีทาง!! ฉันจะไม่ยอมเล่นเกมบ้าๆ นี่กับเขาแน่!!

 

            “โฮ่ย! มิคาสะ เธอยอมเล่น–”

            “ไม่!!!


เอเลนที่พยายามจะเปลี่ยนใจฉัน พูดไม่ทันจบ ฉันก็ปฏิเสธแทรกขึ้นทันที


            “เอ่อ ม...มิคาสะครับ ถ้าไม่เล่นจะโดนบทลงโทษนะครับ”  อาร์มิน

            “ฉันไม่เล่น!!!  ฉันยืนกรานไปแบบนั้น


อาร์มินเริ่มหันไปมองแอนนี่ – เปลี่ยนเป้าหมายไปที่เธอแทน

            “แอนนี่ครับ ช่วยเปลี่ยนหมายเลขได้ไหมครับ?”

            “นายให้บทฉันเป็นพระราชาผู้ออกคำสั่งแล้ว ดังนั้น คำตอบของฉันคือ ไม่!  ฉันเปลี่ยนไปจ้องหน้าแอนนี่บ้าง เธอมองฉันกลับ – สายตาเรียบเฉยและเย็นชา

 

            “มิคาสะครับ–”

            “พวกนายเลิกเซ้าซี้สักทีเถอะ”


           หัวหน้ารีไวล์เป็นฝ่ายพูดขึ้นบ้าง


            “...จริงๆ แล้วฉันก็ไม่ได้อยากเล่นเหมือนกัน” 


เขาพูดต่อจนจบประโยค นั่นทำให้ห้องเรียนถูกเสียงของความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง

 

ครืด~


            “อยู่ที่นี่เองสินะพวกนาย...”  พวกเราหันไปมองตามเสียง – เฟอร์แลนนั่นเอง  “...ลงไปที่รอบกองไฟกันเถอะ ตอนนี้ครูไนล์เกิดเป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ เขาตั้งใจจะไล่คนที่อยู่บนอาคารเรียนลงไปให้หมด คงไม่ดีถ้าเขามาปรี๊ดแตกใส่พวกนายนะ”

            “อ...อืม เข้าใจแล้วล่ะ”  ไรเนอร์ตอบรับ เขาลุกขึ้นก่อน จากนั้นทั้งเบลทรูท ยูมิล คริสต้า แจน ซาช่า คอนนี่ จึงเริ่มลุกทยอยออกไปบ้าง


            “ไปกันเถอะรีไวล์”  เฟอร์แลนบอกคนในห้อง หัวหน้าไม่ตอบแต่ลุกขึ้นทันที ก่อนจะเดินหายออกไป


เอเลน อาร์มิน คุณฮันจิ และแอนนี่ลุกขึ้นบ้าง แอนนี่หันมาสบตาฉันเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น จึงเดินเข้าไปในความมืด พร้อมๆ กับคุณฮันจิ


ฉันเลิกคิ้วขึ้น ขบริมฝีปากพลางก้มหน้า ปล่อยให้ความคิดเข้ามาวิ่งเล่นในหัว


อะไรกัน...นี่หรือว่า ฉันเป็นคนทำให้บรรยากาศเสียงั้นหรอ? ฉันทำให้เพื่อนๆ รู้สึกแย่ใช่ไหม? ฉัน–

            “มิคาสะครับ...ไปกันเถอะ”


ฉันเงยหน้าสบตากับอาร์มิน คนผมทองยิ้มให้บางๆ เช่นเดียวกับเอเลน ก่อนที่พวกเขาจะเดินนำออกจากห้องเรียน โดยมีฉันเดินตามไปเงียบๆ

 

.....


ลานกิจกรรมรอบกองไฟ

 

ฉันนั่งกอดเข่า ไม่พูดไม่จาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ขณะที่ข้างๆ มีเอเลนกับอาร์มินนั่งอยู่ด้วย


นั่นสินะ พอนึกไปถึงตอนนั้น...ฉันคงทำให้เพื่อนๆ รู้สึกแย่ไปซะแล้ว ...จะให้ฉันพูดหรือกลับมาทำตัวเป็นปกติได้ยังไงล่ะ?


            “ปกติรอบกองไฟจะต้องมีคู่เต้นรำไม่ใช่หรอ? ให้ตายสิ พวกเราไม่มีคู่เต้นรำเลยแฮะ”  เอเลนพูดขึ้นลอยๆ อาร์มินพยักหน้ารับหงึกหงัก


            “...นี่มิคาสะ! เธอทำหน้าบูดมาตั้งแต่ข้างบนแล้วนะ! คิดจะเป็นแบบนี้อีกนานเท่าไหร่?”  เอเลนถามเสียงออกรำคาญเล็กน้อย

            “ไม่รู้สิ”

            “เฮ้อ! เธอนี่นะ–!..เอาเถอะ! ลองเป็นคู่เต้นรำกับฉันดูไหม? เผื่ออารมณ์จะดีขึ้น”

            “...ไม่ล่ะ ขอบคุณ”

            “โห! หายากนะเนี่ยที่เธอปฏิเสธฉัน...แล้วนายล่ะอาร์มิน? ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ไม่มีคู่เหมือนกัน งั้นเราก็มาจับคู่เต้นรำกันเองเลยดีไหม?”

            “หืม~? แปลกดีนะครับ เอาสิ!

            “อื้ม! ถ้างั้น...มิคาสะ เธอนั่งตรงนี้ไปก่อนละกันนะ ฉันกับอาร์มินจะไปยืนรอเต้นรำ...อยู่คนเดียวได้ใช่ไหม?”

            “อืม”


เอเลนพยักหน้า เขายืนขึ้นพร้อมกับอาร์มิน ก่อนจะเดินตรงไปบริเวณลานรอบกองไฟ – ที่ที่ให้นักเรียนยืนเตรียมตัวกันก่อนจะเริ่มเต้นรำ


จริงๆ แล้ว ก็มีอีกความคิดหนึ่งแอบเถียงขึ้นมานะ ว่าทำไมถึงไม่ไปเต้นรำกับเอเลน ทั้งๆ ที่นี่เป็นโอกาสที่ดีมากแท้ๆ...


แต่ตัวฉันในตอนนี้น่ะ ไม่อยากจะทำอะไรทั้งนั้นแหละ การได้นั่งเฉยๆ อาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ


ฉันนั่งมองกองไฟที่ลุกโชนอยู่ตรงหน้า  มันสวยมาก  พอมองรวมกับท้องฟ้าในยามกลางคืนแบบนี้แล้ว มันสวยมากจริงๆ ...และแม้รอบตัวจะมีคนอยู่มากมาย แต่ในตอนนี้...ฉันกลับรู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียว

ฉันจับจ้องแสงแห่งความอบอุ่นข้างหน้าดวงตาไม่กะพริบ ฉันอาจจะนั่งอยู่อย่างนั้นเรื่อยๆ ถ้าไม่ติดว่าร่างกายตัวเองเกิดอยากทำธุระส่วนตัวขึ้นมาซะก่อน


...เฮ้อทำไมต้องเป็นเวลานี้ด้วยนะ

 

.....


ห้องน้ำหญิง

 

ฉันยืนล้างมือ หลังจากที่ทำภารกิจส่วนตัวเสร็จแล้ว... และฉันก็คงจะออกไปจากห้องน้ำอย่างเงียบๆ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น หากคนในห้องน้ำคนหนึ่งไม่เปิดประตูออกมาพบกับฉันซะก่อน


ซึ่งคนๆ นั้น ก็คือแอนนี่

 

ฉันสบตากับเธอผ่านบานกระจก พลางกระชับผ้าพันคอเล็กน้อย ไม่อยากจะต่อกรหรือเสวนาอะไรกับเธอทั้งสิ้น พอคิดได้เช่นนั้น ขณะกำลังจะเดินออกไปจากห้องน้ำ...

 

            “สนุกไหม?”


คำถามสั้นๆ ของเธอก็หยุดการเคลื่อนไหวที่เท้าของฉัน ฉันหันไปสบตาคนที่พูดด้วย และถามกลับ


            “เธอหมายถึงอะไร?”

            “ที่เธอทำบรรยากาศในการเล่นเกมเสียไง สนุกไหม?”


            ฉันกลืนน้ำลาย สูดหายใจเข้าอย่างเสียอารมณ์


            “ถ้าคิดจะยั่วโมโหฉันล่ะก็ เธอคงจะยั่วโมโหผิดเวลานะ แอนนี่”

            “ฉันไม่ได้จะยั่วโมโห แค่ต้องการคำตอบจริงจัง”

            “งั้นเธอต้องการคำตอบแบบไหน? ฉันไม่ได้อยากจะทำให้บรรยากาศเสียเลยสักนิด!”  ฉันกล่าว ขบฟันแรง

            “แล้วทำไมถึงไม่ยอมเล่นเกมให้มันจบๆ ล่ะ?”

            “ฉันไม่อยากเล่น! แค่เพราะว่าฉันไม่อยากเล่น มันไม่ชัดพองั้นหรอ!?”

            “มันอาจจะชัดในส่วนของเธอนะ...แต่สำหรับคนอื่นๆ น่ะ พวกเขาจะเข้าใจงั้นหรอ?”

            “ทุกคนรู้ว่าฉันกับหัวหน้าไม่ถูกกัน! เธอนั่นแหละ คิดอยากจะมาหาเรื่องมากกว่าใช่ไหม!?”

            “อาจจะใช่! เพราะฉะนั้น ก็ช่วยรู้ตัวเองไว้ด้วยนะ! มิคาสะ เธอมันคนน่ารำคาญ! เอาแต่ใจตัวเอง! ไม่สนใจใครทั้งนั้น–! ไม่สิ...ที่สนก็มีนะ แต่สนแค่กับเอเลนเท่านั้นแหละ!..นอกนั้นน่ะ เธอไม่เคยสนใจพวกเขาเลยสักนิด! ไม่คิดบ้างหรอ? ว่านิสัยของเธอ มันจะทำให้คนอื่นรู้สึกเบื่อหน่ายบ้างไหมน่ะ!? ...ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่าเธอกับหัวหน้ารีไวล์ไปผูกใจเจ็บแค้นกันมาตั้งแต่ชาติปางไหน! แต่การจะหัดแยกแยะเรื่องความแค้นส่วนตัวเวลาอยู่ร่วมกับคนอื่นบ้างเนี่ย มันยากมากนักหรอ!? ...เธอมักทำบรรยากาศเสีย! มีงานอดิเรกคือชอบทำให้คนอื่นเดือดร้อน! ที่ฉันพูดมา ถ้าเธอไม่ยอมรับมัน เธอก็คงจะเป็นคนที่แย่มาก รู้ตัวรึเปล่า!?”


            “อะไรเล่า!? แค่ฉันไม่เล่นเกมนั่น ฉันผิดขนาดนี้เลยหรอ!? ทั้งๆ ที่หัวหน้าเขาก็บอกว่าไม่ได้อยากเล่นเหมือนกันแท้ๆ! ทำไมเธอไม่ไปว่าเขาเหมือนที่เธอว่าฉันบ้างล่ะ!!

            “หึ! ฉันไม่ได้พูดถึงแค่เรื่องเกมนั่นหรอกนะ...คิดดูดีๆ สิ เพราะก่อนหน้านี้ ก็มักจะมีเหตุการณ์ที่เธอจะชอบทำตัวเอาแต่ใจอยู่เป็นประจำไม่ใช่หรอ?”


            “.....”


            “ฉันขอโทษที่ดูเครียดกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้ ...แต่เธอช่วยเปลี่ยนนิสัยของตัวเองใหม่ซะเถอะนะ...ที่ฉันมาเตือนก็เพราะความหวังดี”


            “แล้วเธอจะให้ฉันทำอะไร?”


            “.....”

            “ตอบมาสิ”

            “นี่เธอประชดงั้นหรอ? มิคาสะ ที่ฉันพูดเมื่อกี้น่ะ ได้เก็บเอาไปคิดบ้างไหม?”

            “ตอบมา”


แอนนี่กำมือแน่น พลางถอนหายใจ – สีหน้านั่นน่ะ – ฉันเคยได้รับมาจากใครหลายๆ คนแล้ว ดังนั้นฉันไม่สนใจหรอก–

ก็ฉันมันคนนิสัยไม่ดีนี่!


            “ได้! ถ้าจะเอาแบบนี้...งั้นเธอก็ไปเล่นเกมบ้าๆ นั่นกับหัวหน้าซะ! แล้วผลเป็นยังไง ก็อย่าลืมมาบอกด้วยล่ะ!...ฉันหวังว่าเธอจะยังพอมีความซื่อสัตย์ในตัวเอง ที่จะบอกผลแพ้ชนะที่แท้จริงกับฉันนะ”

            “ได้! ฉันสัญญา!

 

บทสนทนาของฉันกับแอนนี่จบลงแค่นั้น โดยฉันเป็นฝ่ายเดินออกมา


ใช่แล้ว! ฉันมันคนนิสัยไม่ดี เอาแต่ใจตัวเอง แถมไม่สนใจความรู้สึกคนอื่นด้วย...ก็ได้!! แค่ฉันเล่นเกมนี้กับหัวหน้า แอนนี่คงจะพอใจแล้วใช่ไหมล่ะ!!?


ฉันเดินกลับมาที่เดิม ก็เห็นอาร์มินนั่งอยู่


            “อ๊า~ มิคาสะ หายไปไหนมาครับ? เผลอทิ้งกระเป๋าไว้ไม่มีคนเฝ้าแบบนี้ก็แย่สิครับ”


ฉันชะงักลงเล็กน้อย จริงด้วย! ฉันลืมไปสนิทเลย..


            “เอ่อ...ขอโทษนะ”

            “เอ๋? ไม่ต้องทำหน้ารู้สึกผิดขนาดนั้นก็ได้ครับ ไม่มีอะไรหายก็ดีแล้ว ครั้งหน้าอย่าลืมอีกก็แล้วกันครับ”

            “..อืม”


อาร์มินยิ้มกว้างให้ฉัน ก่อนที่จะล้วงอะไรบางอย่างขึ้นมาจากในกระเป๋า

กล่องป๊อกกี้...


ป๊อกกี้นี่! ใช่แล้ว! ตอนนี้แหละ...!


            “อาร์มิน!

            “ครับ?”

            “นายมีป๊อกกี้กี่กล่อง?”

            “สองกล่องครับ”

            “ฉันขอกล่องนึงได้ไหม?”

            “ได้ครับ...”  อาร์มินพยักหน้าและยื่นกล่องป๊อกกี้ให้ฉันอย่างงงๆ  “...มิคาสะจะเอาไปทานเล่นหรอครับ?”


ฉันสะดุ้ง ตอนแรกคิดจะพูดโกหกเนียนๆ ไปก่อน แต่พอลองมานึกดูดีๆ ว่าฉันไม่มีความจำเป็นจะต้องโกหกอะไร จึงตอบไปตามความจริง


            “เปล่าหรอก เอาไปเล่นเกมป๊อกกี้ยังไงล่ะ”

            “หา!!?”  อาร์มินร้องออกมาเสียงดัง  “ล..แล้ว...แล้วมิคาสะ จะเอาไปเล่นกับใครครับ!?”


ฉันไม่ได้ตอบทันที เปลี่ยนมาหยิบกระเป๋านักเรียนของตัวเอง และยัดกล่องป๊อกกี้ลงกระเป๋า จึงค่อยตอบคำถามของอาร์มิน


            “คนที่ฉันต้องเล่นด้วยตอนนี้..มีอยู่คนเดียวไม่ใช่หรอ”

            “เอ๋!!?”


ฉันไม่รอช้า รีบเดินออกจากบริเวณลานไปทันที

เอาเป็นว่า เดี๋ยวค่อยตอบคำถามของอาร์มินอีกทีที่หลังละกัน


.....


ฉันเดินไปเรื่อยๆ ก็นึกขึ้นได้ – ให้ตายสิ! ฉันไม่รู้ว่าหัวหน้ารีไวล์อยู่ที่ไหนนี่

แต่สวรรค์ก็ไม่รอให้ฉันสงสัยนาน ส่งอิซาเบลกับเฟอร์แลน – ที่กำลังเดินผ่านมาทางนี้มาให้

 

            “อิซาเบล!  ฉันเรียก พลางตรงไปหาเธอ

            “มิคาสะ?”

            “หัวหน้ารีไวล์อยู่ที่ไหน?”

            “เอ๊ะ? อ๋อ...ลูกพี่อยู่หอพักแล้วน่ะ บอกว่าเหนื่อย เลยขอกลับไปพักก่อน”

            “ขอบคุณมาก”

            “เดี๋ยวมิคาสะ–”


ฉันโค้งให้เร็วๆ จากนั้นจึงรีบวิ่งตรงไปที่หอพักทันที ไม่ได้หยุดรอฟังสิ่งที่อิซาเบลจะพูดต่อเลย


ขอโทษทีนะ

แต่ว่า–


ในตอนนี้น่ะ คนนิสัยไม่ดีอย่างฉัน มีสิ่งสำคัญจะต้องทำล่ะ...




 :+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:+:




แอนนี่นี่ก็ชอบยุหนูมิจริงจริ๊ง 55555+

แต่ใครจะรู้ ว่าการยุของแอนนี่ในครั้งนี้จะเปลี่ยนชีวิตของหนูมิไปตลอดกาล กร๊ากกก!!!

แล้วเปลี่ยนอะไรยังไงอ่ะ? งงเด้ งงเด้

ถ้างง ถ้าอยากรู้ ก็อย่าลืมอ่านตอนต่อไปกันด้วยนะคะะะ >3<


ไรท์จะเป็นคนมาเฉลยให้เอง


ขอบคุณทุกคนที่ติดตามเช่นเคยเนอะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

262 ความคิดเห็น

  1. #242 Honey so lemonade (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 04:21
    ยัยน้องแงงงง
    #242
    0
  2. #213 Luna_l (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 07:12
    เอาแล้วๆ จะได้เห็นฉากหวานแล้ววว
    #213
    0
  3. #174 คนชอบอ่าน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 20:18

    จะรอฉากตับกดนะคะ????(อิคนใจบาป!!)

    #174
    1
    • #174-1 คนชอบอ่าน (จากตอนที่ 16)
      8 เมษายน 2563 / 12:49
      *จับกด ค่ะ เขียนผิด55
      #174-1
  4. #136 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 20:24
    แอนนี่มีเรื่องอะไรกับหนูมิมากป่ะ​ ชอบยุจังน่ะ​ แต่รอบนี้ผ่านค่ะ
    #136
    0
  5. #41 sayashi Riho (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 21:21
    อ้ากกกก อยู้ในห้องนอน มันคงไปเปลี่ยนแบบเปลี่ยนเลยไช่ใหม? ชีวิตของหนูมิเรา
    #41
    0
  6. #40 กิมจิสีชมพู (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 18:52

    ไปเล่นกันที่เตียงนอนจะดีมากค่ะ

    คนคิดปาบ

    #40
    0
  7. #39 🌸Sakura🌸 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 22:43
    นู่มิ ถ้าเทอไม่เล่น ฉันเล่นเองก้ได้นะ
    #39
    0
  8. #38 CharidaNoisap (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 22:42

    วิ่งไปเลยหนูมิ เฮียรอหนูที่เตียงนอนแล้ว เอ้ยๆ ที่ห้องแล้ว 55555. อยากบอกแอนนี่ว่าไปยุเฮียให้จับกดหนูมิเลยได้มั้ยคะ 5555 อ๊ากกก มโนเองแทบไม่ไหวแล้วววว

    #38
    0
  9. #37 nutnichaauum (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 22:21
    เย้~~ อัพล้าววว
    #37
    1
    • #37-1 Hatsune Maluko(จากตอนที่ 16)
      14 มิถุนายน 2561 / 22:28
      มารอด้วยหรอเนี่ย งืมมม ขอบคุณนะคะ >3<
      #37-1