ปวช.ตัวร้ายกับนายนิสิตฝึกสอน

ตอนที่ 2 : 01 วันส่งตัว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 717
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    4 มี.ค. 62

01

วันส่งตัว


     ชุดนิสิต … พร้อม !!!


     เอกสาร … พร้อม !!!


     และเข็มกลัดดอกพิกุลทอง … พร้อม !!!


     ปกป้องตรวจเชคเครื่องเเต่งกายของตัวเองที่จุดนัดพบที่มหาวิทยาลัย


     “อาจารย์มาช้าจัง”

     ปกป้องบ่นกับตัวเองพร้อมดูนาฬิกาข้อมือ ตอนนี้ก็สายมา 10 นาทีเเล้ว



     โอ๊ย!!!เเสบตา


     เเสงสะท้อนอันเจิดจ้าจากกระตกรถตู้คันสีดำเงางามคันใหม่สะท้อนมาเข้าตาปกป้อง


     “เชี่ยยย”

     ปกป้องเผลอสบถออกมา ไม่คิดไม่ฝันว่าตัวเองจะได้รับเกรียติขนาดนี้ เพราะรถตู้คันนี้เป็นรถคันใหม่ป้ายเเดงที่อธิการพึ่งสั่งซื้อมา ประตูรถตู้สีดำเปิดออกอย่างช้า เผยให้เห็นอาจารย์สามท่านที่จะไปส่งตัวผมวันนี้


     “นิสิต ขอโทษที่อาจารย์มาสายนะ พอดีอาจารย์รอฤกษ์อยู่นะ”

     หนึ่งอาจารย์พูดขึ้นเเล้วลากปกป้องขึ้นไปบนรถ


     ฤกษ์เหรอ...เพื่อสิ่งนั้นกับทำให้รอนานเกือบสิบนาที


     ปกป้องมีอาการประหม่าเล็กน้อยเมื่อขึ้นมาบนรถ เพราะรถคันนี้มันดูดีมีระดับเกินไปที่จะใช้ส่งตัวนิสิตฝึกสอนธรรมาดาอย่างปกป้อง


     “อาจารย์ครับ ผมไม่เป็นลูกคนใหญ่คนโตนะครับ”

     ปกป้องชิงบอกอาจารย์ก่อน เพราะว่าอาจารย์อาจจะเอารถมารับผิดคัน


     “บอกอาจารย์ทำไม”

     อาจารย์ถามกลับอย่างงง ๆ


     “รถคันนี้มันจะดูดีไปหน่อยมั้ยครับที่จะมารับส่งนิสิตธรรมดาอย่างผม หรือรถตู้คันอื่นไม่ว่างเหรอ”

     ปกป้องอธิยายในสิ่งที่ตนเองค้างคาใจ


     “รถตู้คันอื่นว่าง เเต่ที่ต้องเป็นคันนี้เพราะกันกระสุนได้นะ”


     “ห้ะ !!!”

     ปกป้องทำหน้าแทบไม่ถูกเลย กันกระสุนได้เหรอ ปกป้องก็เตรียมใจมาส่วนหนึ่งเเล้วที่ต้องมาสอนเด็กช่างเด็กเทคนิค เเต่ดูเหมือนกรเตรียมใจครั้งนี้คงไม่พอซะเเล้ว



พอลองสังเกตุอาจารย์ทุกคนรวมทั้งคนขับรถ ทุกคนเเขวนของขลังเต็มคอไปหมดเลย ทั้งยันต์ พระเครื่อง ไม้กางเขน ประคำ รักยม กุมารทอง เเละอีกสารพัดสิ่งของขมังเวทย์ ปกป้องถึงสั่นกลัวอย่างเบาๆ ความคิดของปกป้องยังคงวนเวียนอยู่ที่ว่า...ตกลงจะไปส่งตัวนิสิตฝึกสอนให้กับทางโรงเรียน หรือจะออกศึกรบบางระจันกันเเน่…


เเย่ละสิ … ไม่เครื่องรางของขลังเหมือนกับพวกอาจารย์เลย จะรอดมั้ยกู


.

.

.


    รถขับออกมาอย่างรวดนำพาห้าชีวิต(ผม + อาจารย์ 3+ ลุงคนขับรถ 1)สู่วิทยาลัยเทคนิคอโศกวิศวบิพูรณ์ ท่ามกลางเสียงสวดภาวนาของเหล่าอาจารย์ที่หวังให้มีชีวิตรอดปลอดภัย ตอนเเรกผมก็เฉยๆเเต่ตอนนี้บรรยากาศทำให้ผมเริ่มกลัวเเละกังวลสุดๆ นักเรียนที่ผมกำลังจะสอนมันเถื่อนขนาดนั้นเลย      

     รถขับเรื่อยจนๆเข้าใกล้สี่เเยก เพียงเเค่ขับตรงดิ่งไปต่อไปก็เข้าสู่วิทยาลัยได้ เริ่มมองเห็นวิทยาลัยเเล้วสิ สีหน้าอาจารย์ทุกคนดูโล่งใจที่จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น


เบรคคคค … !!!

รถเบคกระทันหันทำเอาหัวไปชนกับเก้าอี้ข้างหน้าตามๆไป


“เกิดอะไรขึ้นครับลุง”

ผมถามพร้อมเอามือลูบหัวที่เจ็บเพราะชนเข้ากับเบาะข้างหน้า


“ทุกคนครับ อะ เอาไงดีครับ ฝ..ฝั่งซ้ายฝั่งขวาของสี่เเยก มะ..มัน…”

ลุงคนขับรถพูดติดขัดๆ ผมเเละอาจารย์ตัดสินใจชโงกตัวไปข้างหน้าเพื่อดูว่า ฝั่งซ้ายขวามันมีอะไร


“เเมร่ง ซวยเเล้ว”

ผมอุทานออกมาเมื่อเห็นฝั่งซ้ายเป็นเด็กช่างอโศกฯ(วิทยาลัยเทคนิคอโศกวิศวบิพูรณ์)เสื้อช็อปสีเเดงเลือดหมู ฝั่งขวาเด็กช่างเสื้อช็อปสีน้ำเข้มไม่สามารถระบุสังกัดได้เเน่ชัด เเต่น่าจะเป็นคู่อริกันเเน่นอน ต่างฝ่ายถืออาวุธครอบมือ มีด สนับมือ ไม้เบสบอล สปาต้า โซ่ ไม้เมตรไม้ฉาก เเละอื่นๆอีกมายเต็มไม้เต็มมือไปหมด นี้พวกมึงจะยกพวกตีกันกลางสีเเยกเลยเหรอ ตำรวจไปไหนกันหมดว่ะ


“ทำไงดีครับ”

ลุงหันมาถาม เเต่จากสภาพตอนนี้ อาจารย์คนเเรกเหวอเเดกไปแล้ว คนที่สองก็สวดภาวนาต่อพระเจ้า ส่วนคนสุดท้ายที่นั่งกัดเล็บอย่างหวาดกลัว ตอนนี้คงมีเเค่ผม ผมเท่านั้น ที่จะติดสินใจ


    “มันยังไม่ตีกัน ขับตัดหน้าไปเลยลุง”


    “จะดีเหรอครับ ลูก”


    “พวกนี้มันหยั้งเชิง รอจังหวะอยู่ครับขับเลยไปเลยมันน่าจะตีกันหลังพวเราขับผ่านไป ลุยเลยครับลุง”


    “ลุยก็ลุย”

    ในที่สุดลุงก็บ้าจี้ตามผม ยอมขับรถผ่ากลางระหว่างนักเรียนต่างสถาบันที่กำลังจะตีกัน เเต่…



.

.

.



ไอ้รถคันใหม่ป้ายเเดงดันดับสตาร์ทไม่ติด


คั่นกลางระหว่างคนที่กำลังจะยกตีกัน


jackplot สุดๆเลย  


“เชี่ย มาดับตอนนี้ฟ่ะ ลุงรีบสตาร์ทเเล้ว”


ฟิ้วววววว…

เหมือนมีอะไรผ่านหน้าไป ผมหันไปมองที่หน้าต่างช้า ๆ  เชี่ยยย เป็นรูขนาดประมาณ 9 มม. เเถมฝั่งตรงข้ามก็เป็นรู ขนาดประมาณ 9 มม.  นี้มันรูลูกปืนนี้หว่า


“อาจารย์ครับ ไหนว่ากันกระสุนไง เเล้วนี้มันเป็นรูอะไรครับ”


“กรี๊ดดดดดดดดดดดดด … ไอ้อธิการเปรตมันโกง”

อาจารย์กรี๊ดสติเเตกก่อนจะสาปแช่งอธิการที่โกงงบประมาณไปซื้อรถตู้กันกระสุน เเต่จริงก็เเค่รถตู้ธรรมดา


“สตาร์ทติดยังครับ มันเริ่มเเล้วนะ” ผมรีบถามย้ำเพราะตอนนี่มวลนักเรียนช่างสองสถาบันต่างเริ่มวิ่งเข้าหารถตู้ซึ่งเป็นจุดศูนย์กกลางของสนามรบในครั้งนี้


พ่อแม่พระเจ้า อะไรก็ได้ช่วยลูกช้างหน่อยยยยยย ลูกจะนมเปรี้ยวมาถวาย 9 ขวดเลย


“สตาร์ทติดเเล้ว”

เหมือนพวกท่านจะรับฟังข้อเสนอ เเต่ต้องไปแก้บนกับใครฟ่ะ เเต่ช่างเเมร่งไปเถอะรอดเเล้วโว้ย


.

.

.


    “เฮ้ออออ...”

    ผมถอนหายใจสุดเเรงหลังผ่านเรื่องวุ่นวายต่างๆ เอนกายทิ้งตัวลงบนเก้าอี้นวมปล่อยตัวให้ผ่อนคลาย ตอนนี้พวกอาจารย์ก็กลับไปมหาวิทยาลัยไปแล้วหลังเสร็จสิ้นการส่งตัวผมให้ทางโรงเรียน ผมคิดว่าพวกท่านน่าจะไม่มาเหยียบที่นี้อีก วิทยาลัยที่นี้ไม่มีห้องหมวดคณิตศาสตร์ ผมเลยต้องมาอยู่ห้องพยาบาลเเละใช้ที่นี้เป็นห้องทำงานร่วมกับอาจารย์ประจำอีกคน ซึ่งอาจารย์ก็ยินดีอย่างยิ่งที่ผมมาอยู่ในห้องด้วย เเถมตอนนี้ยกห้องให้ผมดูเเล ส่วนตัวเเกก็หายไปไหนเเล้วไม่รู้ ผมว่าน่าจะโดดงานแอบกลับบ้านก่อนเวลา



พรุ่งนี้จะได้สอนจริงๆ เเล้วโคตรตื่นเต้นเลย



ปัง!!!

ประตูห้องพยาบาลถูกผลักเข้ามาอย่างเเรงทำเอาผมถึงกับสะดุ้งตกใจ เผยให้เห็นเสื้อช็อปสีเเดงเลือดหมู ใบหน้าเเละตามตัวเต็มไปด้วยบาดเเผล เเต่ก็ไม่ฉกรรจ์มากนัก


“มึง จารย์ไปไหน”

คำพูดที่ดุดันเเละฟังยังไงก็ไม่เป็นมิตรออกจากปาก เเต่ มึง มึงเหรอ หมายถึงผมเหรอ


ผมชี้มาที่หน้าตัวเองอย่างงง 


“มึงนั่นเเหละจะใครอีก”

เสียงตะคอกนั้นทำผมถึงกับหายงง มึงคนนั้นคือผมเอง


“พูดจาดีๆ หน่อย” ผมเอ็ด


เสือก เป็นครูก็ไม่ใช่ รีบมาปฐมพยายบาลเร็ว กูเจ็บ”


ใจเย็นๆ ไอ้ปกป้องเด็กมันไม่รู้ ผมพยายามพูดกับตัวเองเพื่อคุ้มอารมณ์


“ผม ครูปกป้อง เป็นครูฝึกสอน พูดจากับผมให้สุภาพหน่อย”

ยังไงพฤติกรรมของนักเรียนคนนี้ก็ไม่เหมาะสม


“หึ เป็นเเค่นิสิตฝึกสอนอย่ากร่าง”


Writter(9) Talk

    เจอกันเเล้วครับระหว่างครู(นิสิต)ฝึกสอนอย่างปกป้องกับนักเรียนช่างตัวร้าย


#ดอกพิกุลพลัดถิ่น



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

342 ความคิดเห็น

  1. #263 puzzle97 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 14:02
    ขำ555555555555555555
    #263
    1
    • #263-1 Anupathn(จากตอนที่ 2)
      4 ธันวาคม 2559 / 12:14
      ^0^)/
      #263-1
  2. #219 48120 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 10:24
    โหดมันฮา ไหมเนี้ย สู้ๆนะครู
    #219
    1
    • #219-1 Anupathn(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2559 / 20:13
      ปกป้องสู้ๆ
      #219-1
  3. #124 Phpalus (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 18:12
    เพิ่งเข้ามาอ่านน ทำไมโหดหยั่งงี้5555
    #124
    1
    • #124-1 Anupathn(จากตอนที่ 2)
      19 ตุลาคม 2559 / 20:08
      ปกติๆ ต่ออาจจะโหดกว่านี้
      #124-1
  4. #14 somneo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 23:19
    น่ากลัววววว เราเป็นปกป้องนี่จะเอามีดแทงตาซ้ำค่ะ ไม่เอาผัวแล้วก็ได้ #เอ๊ะ#เดี๋ยว 5555555
    #14
    1
    • #14-1 Anupathn(จากตอนที่ 2)
      17 กันยายน 2559 / 10:46
      ฉึก ฉึก ๆๆ
      #14-1
  5. #1 Black-rost (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 23:42
    จะรอนะคะ ชอบแนวนี้มากๆเลยค่ะ )
    #1
    1