ปวช.ตัวร้ายกับนายนิสิตฝึกสอน

ตอนที่ 15 : 13 : DAY 2 : เพลงประกอบโฆษณา [10O%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    4 มี.ค. 62

03


02


01


00


ปิ๊ป ปี๊ป


เสียงเครื่องซักผ้าชนิดหยอดเหรียญ 20 บาท ส่งเสียงเตือนบอกว่า ผ้าที่ซักได้ปั่นเเห้งเสร็จเเล้ว ปกป้องลุกจากจุดที่ม้านั่งมาหยิบผ้าใส่ตะกร้า โดยเเขนข้างเดียว เพราะเเขนที่ถูกกระสุนเฉี่ยวมันปวดหนักมากกว่าเดิม ด้วยเนื่องจากเมื่อวานฝืนใช้เเขนข้างที่ปวดผูกข้อมือให้เหล่าลูกศิษย์ที่มาขอขมา


“ปวด ชะมัด”


ปกป้องบ่นไปหยิบผ้าใส่ตระกร้าไปพลาง


“ให้ช่วยมั้ย ครู”

เสียงคุ้นเคยลอยตามลมทางด้านหลัง ปกป้องเหลียวหลังไปมองก็พบเด็กชายส่งยิ้มกวนมาให้ เเต่วันนี้ดูเเปลกตาไปอย่างมาก คงเพราะไม่ได้ใส่ยูนิฟอร์อมของวิทยาลัยช็อปแดงเหมือนเช่นเคย


“ทำไมไม่ไปเรียน”

ปกป้องดุใส่ คงเพราะคิดว่าภาคภูมิโดนเรียนมาเถลไถล


“ผมถูกพักการเรียน 1  สัปดาห์เหมือนครูไง” ภาคภูมิตอบอย่างมั่นใจ


มันใช่เรื่องที่สมควรมามั่นใจมั้ย ห้ะ


“เเล้วมาทำไมที่นี้”


“ครูปวดเเขนเพราะผม เมื่อวานฝืนใช้เเขนผูกข้อมือให้เพื่อนผม คงปวดมากกว่าเดิม ครูคงทำอะไรไม่สะดวก จนกว่าครูจะหายผมจะช่วยเป็นเเขนให้ครูเอง”

ภาคภูมิสาธยายเหตุผลจะไม่มีจังหวะให้ปกป้องเเทรก


“ไม่ต้อง เเค่ปวดเเขนไม่ได้เป็นง่อย เเละก็ไม่ได้สำออยขนาดนั้น”

ปกป้องปัด หึ มีตัวป่วนมาอยู่ในห้องชีวิตคงไม่สงบสุขเเน่ๆ


“งั้นขอพิสูจน์นะ”

เพี๊ยะ!!! เเรงตบ 30,000 นิวตันมากระเเทรกที่เเขนต่ำจากแผล  เพียง 3  cm เเต่เเค่นั้นมันก็มากพอทีจะให้ปกป้องต้องหลั่งน้ำตา


“โอ๊ย  เเมร่งเชี่ย  เจ็บ” ปกสบถออกพร้อมเอาลูบที่แผลอย่างเบาๆ


“เห็นมั้ย ครูเจ็บมากจริงๆด้วย ยอมให้ผมช่วยนะ” ภาคภูมิย้อนกลับมาถามคำถามเดิม


“เออ” ปกป้องตอบตกลงอย่างไม่เต็มใจสุด เเต่ที่ยอมเพราะกลัวจะโดนพิสูจน์อีกครั้ง


ภาคภูมิกำลังหยิบผ้าของปกป้องออกจากถังมาใส่ตะกร้า ระหว่างนั้นอยู่ดีๆครูปกป้องพูดออกมาว่า


“วันหลังเเต่งตัวเเบบนี้นะ ดูค่อยไม่เถื่อน มุ้งมิ้งดีนะ”

.

.

.

ภาคภูมิเขินจนหน้าเเดงเก็บอาการไม่อยู่ ในชีวิตเด็กช่างกึ่งอันธพาลกึ่งนักเลงกึ่งนักโทษอุกฉกรรจ์ ไม่เคยโดนด่าคำที่สุดร้ายกาจอย่าง ‘มุ่งมิ้ง’ มาก่อนเลย



“มุ้งมิ้ง อะไรครู ขนลุก~บรือ” ผมหันมามองอย่างประหม่า “เเต่งตัวเเบบไหน”


“เเต่งเเบบนี้ไง โกนหนวดโกนเครา เเต่งตัวง่ายๆเเค่เสื้อยืดธรรมดา กับกางเกงขาสั้น ไม่ซ็ทผม เเค่ไม่อยู่ในยูนิฟอร์มเด็กช่างก็ดูมุ้งมิ้ง ดูน่ารักขึ้นเยอะเลย”

ครูปกป้องอธิบาย ไม่สิ ทำร้ายผมทางวาจาได้เจ็บเเซบมาก


“ร้ายกาจอ่ะครู ทำไมต้องด่าเเรงขนาดนี้ จะเเกล้งให้ผมเสียselfใช่มั้ย”

ผมรู้ทันนะครู จะพูดให้ผมเสียselfใช่มั้ย


“มุ้งมิ้งคือคำด่าเหรอ”


“ใช่สิครู เเรงด้วย”


“มุ้งมิ้ง มุ้งมิ้ง มุ้งมิ้ง มุ้งมิ้ง”


เฮือก ผมถึงกับกระอักเลือดเบาๆ

“พอเลยครูน่ายอายจะตายไป”


ช็อปเเดงจ้า คิดถึงเเกเเล้วสิ


.

.

.


พรึบ !!! พรึบ!!!

ภาคภูมิกำลังสะบัดผ้า ก่อนนำไปเเขวนตากที่ระเบียง ส่วนครูปกป้องหายไปก็ไม่รู้ตอนขึ้นมายังปกติอยู่เลย พอขึ้นห้องเช็คมือถือเท่านั้น ก็รีบวิ่งไปข้างหอทันที


ไม่รู้มีอะไรด่วนมากรึป่าว หวังว่าจะเผลอใช้เเขนข้างที่เจ็บนะ  


เสียงเพลงที่ชวนติดหูของโฆษณานั้นก็คุ้นเคยก็ดังขึ้นมาจากโทรทัศน์ที่เปิดทิ้งไว้  ผมพรึมร้องตามโฆษณา ถึงเเม้โฆษณานั้นจะจบไปเเล้วผมยังสามารถท่องเนื้อในเพลงของโฆษณานั้นได้ ผมร้องไปพร้อมส่ายตัวประกอบจังหวะนิดหน่อย


“บ้านน้อยๆหลังนี้เจ้าหญิงตัวของบ้าน น่ารักเเละน่ามอง เส้นผมของเธอเงางามเป็นประกาย วาวว๊าววาว ประกายวาวว๊าววาว ดูสิผมเธอว๊าววาว วาวว๊าววาว ประกายว๊าววาว ดูสิผมเธอว๊าววาว วาววับ ประกายว๊าววาว”

ผมร้องเพลงจบพร้อมเเขวนผ้าตัวสุดท้ายเสร็จพอ

ภาคภูมิหันหลังกลับไปหวังจะเดินเข้า เเต่…


เชี่ย...ครูปกป้องยื่นอยู่ข้างผมตั้งเเต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้หมดกัน เสียภาพลักษณ์เด็กช่างกลช็อปเเดงสุดเถื่อนที่สั่งสมมานาน oh my god


“ครูมาตั้งเเต่ตอนไหน”

ผมถามเพื่อเช็คความเเน่ใจ สาธุ ขอให้ไม่ได้ยินเถอะ


“ตั้งเเต่ เจ้าหญิงตัวน้อย”

ครูปกป้องยิ้มเเละหัวเราะอย่างทะเล้นๆ


“...” oh noooooo!!! ท่อนเจ้าหญิงตัวน้อยมันท่อนเเรกๆเลยไม่ใช่เหรอ

 เพี้ยง!!!(เสียงภาพลักษณ์เด็กช่างสุดเถื่อนเเตก)


“เออ ...เรื่องผิดรู้มั้ย ท่อนสุดท้ายต้องร้องว่า ดูสิผมเธอว๊าววาว วาววับ เป็นประกายว๊าววาว ต้องมีคำว่าเป็นด้วย”

ครูปกป้องพูดสีหน้าเเละท่าทางที่เเสนมั่นใจ


“อ้าว ร้องผิดมาตลอดเลยเหรอว่ะ ต้องกลับไปฟังใหม่เเล้ว เห้ย...ครูร้องได้ด้วยเหรอ”


“ได้สิ เพลงโฆษณาส่วนใหญ่ก็ร้องได้หมด”

ปกป้องพูดพร้อมตรวจความเรียบร้อยของผ้าที่ภาคภูมิตาก


“งั้นเพลงนี้ล่ะ เพลงในตำนาน ตึงตึ่งตึ้งตึ๋ง ตึงตึ่งตึ้งตึ๋ง …”

ผมขึ้นเมโลดี้ให้ครูร้องต่อ


“กินได้ทั้งเด็กเเละผู้ใหญ่ มาสนุกกับฮา’โบเถอะ”


“โคตรเทพอ่ะ ครูต่ออีกเพลงนะ”

ผมไม่คิดเลยว่าเด็กช่างจอมปัญหา กับ ครูคณิตสุดเนียบจะจุดร่วมกันที่นิสัยส่วนตัวสุดปัญญาอ่อน


“พอเลย !!! ไปหาอะไรกินกันป่าว”


ครูปกปป้องเอ๋ยปากชวน มีเหรอที่ผมจะปฏิเสธ เย้ๆๆ มื้อนี้ครูเลี้ยง

“ไป โคตรรรรรหิวเลยครู ว่าเเต่ไปไหนมาครับ”


“อ้อ...ไป...เดี๋ยวทำไมต้องบอกเธอ”


“ชิ” อีกนิดเดียวจะบอกออกมาเเล้วเเท้ๆ ไม่เเอะใจก่อนเลย ไปไหนมานะเเต่ก็ช่างเเมร่งมันเถอะ


หิว หาอะไรกินกัน


.

.

.


ท้องอิ่มหนังตาก็เริ่มหย่น ครูปกป้องตอนนี้ทำงานเอกสารอะไรก็ไม่รู้ หน้าตาเดูบื่อหน่าย เเละผมแอบเห็นสัปหงกอยู่หลายครั้ง ส่วนผมตอนนี้เหงื่อไหลท่วมตัวทั้งเเอร์โคตรจะเย็น เพราะการอุทิศตนเองเป็นพ่อบ้านใจกล้าในวันนี้ ต้องงานบ้านมากมาย ทั้งขัดห้องน้ำ กวาดบ้าน ถูพื้น ตอนนี้มาถึงงานสุดท้ายคือ รีดผ้ากองโต้โต โตมากๆ  เพราะครูปกป้องใส่เเต่เสื้อเชิ้ต ไม่มีพวกเสื้อคอกลมหรือ T - shirt เลยสักตัว ทำให้ผ้าที่ต้องรีดมีเยอะมาก


ฉี๊ด ฉี๊ด ฉี๊ด !!!

ภาคภูมิฉีดน้ำยารีดผ้ารีดลงไปเสื้อเชิ้ตก่อนรีด


ครูปกป้องพักสายจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ยึดตัวบิดขี้เกียจเเละหันมาคุยกับภาคภูมิ

“เหนื่อยก็พักก่อนก็ได้นะ”


“ไม่ครับ จะรีดให้เสร็จก่อนเเล้วค่อยพักครับ”


“งั้นรีดผ้าเสร็จเเล้วปลุกครูด้วยนะ งีบแป๊ป”

พูดจบครูก็ทอดหลังลงนอนเตียงอย่างสะบายใจเละหลับสนิทอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ผมอยู่กับเตารีดสองต่อสอง เเต่เหลืออีกเเค่สิบตัวเอง สู้โว้ย!!! ไอ้ภาค


เงียบชะมัด!!!


“คร่อกกกกกก”

พูดคำว่า เงียบ ไม่ทันจบคำครูปกป้องก็กรนออกซะเเล้ว โคตรฮาเลย


“555 ไม่เงียบเเเล้ว มีนอนกรนด้วย”


.

.

.


เสร็จเเล้ว


ถึงตาผมพักบ้าง

ผมเอนหลังลงบนเตียงนุ่นพุงของครูปกป้องที่ไม่เชิงนิ่มสักเท่าไหร่


“ครู


ผมว่า ผมสับสน


ผมว่า ผมหวั่นไหวกับครู


ผมว่า ผมชอบครูนะ


ผมเริ่มมีความรู้สึกชอบครูตั้งเเต่ครูพูดประโยคนั้นออกมา


‘เพราะมีปัญหา ครูถึงปล่อยเธอไปไม่ได้’


ไม่รู้ครูจะยังจำประโยคนี้ได้มั้ย เเต่ผมจำขึ้นใจเลย มันก็เเค่ประโยคธรรมดาสำหรับคนอื่น เเต่สำหรับเด็กมีปัญหาอย่างผม ฟังเเล้วโคตรรู้สึกดี


แต่อาจจะเพียงเเค่การสับสนทั่วไปของวัยว้าวุ่นเเบบผมก็ได้ ตอนครูเป็นวัยรุ่น ครูสับสนเเบบผมมั้ย เเละถ้าผมชอบครูขึ้นมาจริงๆ


ผมควรทำอย่างไรดีครับครู ผมไม่เคยจีบผู้ชายมาก่อน”


ภาคภูมที่กำลังว้าวุ่นเเละสับสนในตัวเอง ตัดสินใจหลับตาลงเพื่อระงับความว้าวุ่นนี้


.

.

.


เพดาน!!!


ใช่ นั้นมันเพดาน


นอนหงายเวลาตื่นก็ต้องเห็นเพดาน จะให้เห็นอะไรได้ นอกเพดาน

ปกป้องลืมตาขึ้นมาห้องที่เงียบเละมือ กวาดสายตามองหาภาคภูมิ เเต่ไม่อยู่น่าจะกลับไปเเล้ว


หลับไปนานเเค่ไหนเเล้ว


นั้นมันอะไร

ผมเเปลกใจเมื่อเห็น post-it ติดอยู่ผนังเป็นรูปลูกศรชี้มาถุงสีขาว ผมเอื้อมมือหยิบมาดูก็มี โอรีโอ กับกระดาษโน้ต อยู่ในถุง


โอรีโอ้เหรอ !?


โห ไม่ได้กินซะนานเลย เเต่ก็ทำให้หวนคิดสมัยมัธยมเลย ผมใช้มันเเละความกล้าทั้งหมดที่มีเพื่อจีบ ‘แพร’ ผู้หญิงคนเเรกในชีวิตที่ผมคิดจะจีบ คิดเเล้วก็อาย เสร่อมากๆๆๆ ทำไปได้ว่ะ


ไหนดูสิในกระดาษเขียนว่าอะไร


“นิสัยงี่เง่าที่เรามีเหมือนกัน น่าจะให้เข้าความหมายของมันได้นะ :) ”


นิสัยงี่เง่าที่เรามีเหมือนกันเหรอ…?

ใครจะไปรู้ได้ว่ะ ทั้งผมเเละมันก็มีนิสัยที่เหมือนกันหลายอย่าง

ตามนิสัยปกติของผู้ชายนะครับ


“ร้องไงเเล้วนะ ตอนที่จีบเเพร”


เห้ย

ปกป้องตกใจทันทีที่นึกเนื้อเพลงได้...และหวังว่านิสัยงี่เง่าที่เหมือนกันคงไม่ได้การร้องโฆษณาได้หรอกนะ


ไม่ใช่เเน่ๆ มันต้องไม่ใช่ เพราะถ้าใช่มันคือ การจีบ


คงไม่ได้จีบ...กูใช่มั้ย ไอ้ภาคภูมิ


หยุดมโน ไอ้ปกป้อง หยุดเดี๋ยวนี้


กูใช้จีบเเพร ก็ไม่ได้หมายความว่าไอ้ภาคจะใช้จีบกูสักหน่อย


Writter(9) talk

จีบด้วยการ บิด ชิมครีม จุ่มนม (มันใช่เหรอ)

^

^

คงคิดอยู่เเบบนี้อยู่สินะ อิอิ

ไมต้องคาดหวังจะมุขจีบหญิงของครูคณิตนะคร๊าฟ เสร่อมากกกกก


Writter(9) talk

หุหุ ดีใจ ยอดคนอ่านเพิ่ม :)


อัพเป็น สามสี่รอบกว่าจะยอมขึ้น - -*


Writter(9) talk


บ้านน้อยๆหลังนี้เจ้าหญิงตัวของบ้าน น่ารักเเละน่ามอง เส้นผมของเธอเงางามเป็นประกาย วาวว๊าววาว ประกายวาวว๊าววาว ดูสิผมเธอว๊าววาว วาวว๊าววาว ประกายว๊าววาว ดูสิผมเธอว๊าววาว วาววับ เป็นประกายว๊าววาว


เป็นตอนที่เเสดงนิสัยปัญญาอ่อนของผู้ชาย


Writterเป็นคนหนึ่งที่ร้องตามได้เเทบทุกโฆษณา เพลงนี้เป็นโฆษณาของน้องมะลิ ครีมอาบน้ำอะไรสักอย่าง ถ้าใครไม่ได้ดูโทรทัศน์บ่อยๆอาจจะอ่านตอนนี้ไม่สนุกเท่าไหร่




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

342 ความคิดเห็น

  1. #334 S_suika (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 20:13
    ดันใช้มุกเดียวกันจีบอีก 5555555555555
    #334
    0
  2. #306 So Lucky My Love (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 13:26
    จีบเลยยยยยยย 555555
    #306
    1
    • #306-1 Anupathn(จากตอนที่ 15)
      9 มกราคม 2560 / 08:10
      ชอบจีบเลย เซ้ ชูวาบชูวาบ5555+
      #306-1
  3. #173 berry kiki (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 16:48
    ภาคภูมิรุกเลยย555
    #173
    0
  4. #172 ibaiaor (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 13:26
    สู้ๆนะภาคภูมิ
    #172
    0
  5. #171 phanhSTMV (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 13:11
    ง่อววววววว เอาละสิ
    #171
    0
  6. #169 Helena Kadian (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 12:54
    จับแพรคืออายายอะ? ติ๊กตอก
    #169
    0
  7. #168 Phannie (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 11:40
    ภาครุกเลย สู้ตาย !!
    #168
    0
  8. #167 tontoeysukanyana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 11:38
    เพลงโฆษณาโอริโอ้คือเพลงไรอ่ะ ไม่รู้
    #167
    0
  9. #166 Miyoshi rie (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 11:31
    เด็กช่างเริ่มรุกแล้วเฮ้ย ครูไม่ต้องสับสนค่ะ เข้าใจถูกแล้วนั่นแหละ 555 // แต่จีบด้วยเพลงโฆษณาเนี่ยนะ!?
    #166
    0
  10. #164 Phannie (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 21:24
    น่ารัก มุ้งมิ้ง อะไรเบอร์นี้
    #164
    0
  11. #163 berry kiki (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 12:55
    มีความต่อเพลง55
    #163
    0
  12. #162 Nattaphorn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 12:32
    อื้อหือ น่ารักกก็มีต่อเพลง555
    #162
    0
  13. #161 ibaiaor (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 11:05
    รอจ้าาาาา น่ารักอ่ะ
    #161
    0
  14. #155 berry kiki (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 19:23
    รอน๊าา
    #155
    0
  15. #152 sumaricity101 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 18:13
    อือ เค้าน่ารักจริงๆ(_ _)(- -)
    #152
    0
  16. #145 Helena Kadian (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 15:39
    เวลาอัพนิยายดูลำบากเมื่อมันไม่ชิน(?) ไม่อยากว่าแอพเดี๋ยวอดอ่าน555555
    #145
    1
    • #145-1 Anupathn(จากตอนที่ 15)
      19 ตุลาคม 2559 / 20:17
      Kๆๆ
      #145-1
  17. #144 Helena Kadian (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 15:35
    ด้าเพื่อนว่ามุ้งมิ้งทำไมโดนโบกหัวกลับ ?555555
    #144
    1
    • #144-1 Anupathn(จากตอนที่ 15)
      19 ตุลาคม 2559 / 20:16
      มุ้งมิ้ง สำหรับผู้ชาย ไม่ใช่คำชม
      #144-1
  18. #143 ManowNnch (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 14:10
    มุ้งมิ้ง ว่าเเรงเเล้วงั้น เอา'ตุ้งติ้ง'ไปดีกว่านะภาคภูมิ
    #143
    1
    • #143-1 Anupathn(จากตอนที่ 15)
      19 ตุลาคม 2559 / 20:16
      พี่ภาคบอกว่า ลับมีดแป๊ป
      #143-1
  19. #142 tontoeysukanyana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 12:42
    มุ้งมิ้งเป็นคำด่าที่ร้ายกาจหรอออกจะน่ารัก
    #142
    1
    • #142-1 Anupathn(จากตอนที่ 15)
      19 ตุลาคม 2559 / 20:15
      คำด่านะ เจ็บมากด้วย
      #142-1
  20. #141 Akachiji (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 09:24
    มุ้งมิ้ง~ ^0^
    #141
    1
    • #141-1 Anupathn(จากตอนที่ 15)
      19 ตุลาคม 2559 / 20:15
      คอมเม้นท์มุ้งมิ้ง = ทำร้ายภาคภูมิ
      #141-1
  21. #140 ต๋าบยอล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 01:42
    นั่นเขินหรอ5555555
    #140
    1
    • #140-1 Anupathn(จากตอนที่ 15)
      19 ตุลาคม 2559 / 20:14
      ' 0 '
      #140-1
  22. #139 Phpalus (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 01:02
    รอต่อค่าาา
    #139
    1
    • #139-1 Anupathn(จากตอนที่ 15)
      19 ตุลาคม 2559 / 20:14
      Thank Ű
      #139-1
  23. #138 Helena Kadian (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 00:25
    มุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมุ้งมิ้ง 5555555555
    #138
    1
    • #138-1 Anupathn(จากตอนที่ 15)
      19 ตุลาคม 2559 / 20:14
      55555
      #138-1
  24. #137 ccream.thaweerat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 23:33
    คือออ ไม่รู้จะจิ้นยังไงระหว่าง ปกป้องภาคภูมิ,ภาคภูมิปกป้องดี
    #137
    1
    • #137-1 Anupathn(จากตอนที่ 15)
      19 ตุลาคม 2559 / 20:13
      555555
      #137-1
  25. #136 ibaiaor (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 23:21
    น่ารักอ่ะ ^^
    #136
    1
    • #136-1 Anupathn(จากตอนที่ 15)
      19 ตุลาคม 2559 / 20:13
      ^ 3 ^
      #136-1