ปวช.ตัวร้ายกับนายนิสิตฝึกสอน

ตอนที่ 12 : SP [-1,0] : SILVER COIN 《๑๐๐%》

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 570
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    4 มี.ค. 62

SP [-1,0] : SILVER COIN

ตอนพิเศษที่ [-1,0] : เหรียญเงิน


.

.

.


ปัง


ปัง


ปัง



เสียงปืนดังอย่างต่อเนื่อง



ปัง


ปัง


ปัง


ปกป้องถือปืน 9 มม. ในสภาพที่เหงื่อท่วมตัว ใช้ดวงตาที่ดุดันเล็งปลายกระบอกปืนไปที่ตำเเหน่งอกขวาซึ่งเป็นหนึ่งในจุดตายของร่างกาย จ้องมอง เพ่งสมาธิ ใคร่ครวญ ก่อนจะตัดสินใจลั่นไกปืนและกระหน่ำยิงกระสุนปืนออกไป


ปัง


ปัง


ปัง


“เฮ้อ !!!” ปกป้องถอนหายใจระบายความอึดอัดที่อยู่ในตัวเองออกมาทั้งหมด วางกระบอกปืน 9 มม.ที่ร้อน เเละเต็มไปด้วยกลิ่นควันของเขม่าดินปืน ปกป้องทรุดตัวลงนั่งกับพื้นอย่างช้าๆ ก่อนที่จะขยี้ตัวเองอย่างบ้าคลั่ง


“บัดซบ โว้ยยยย!!!”


“อย่าหัวเสียไปเลยไอ้ป้อง เเค่ B+ ไม่ทำให้มึงตายหรอกนะ”

นิวปลอบปกป้องด้วยความรำคราญ เพราะปกป้องได้พึ่ง B+ ตัวเเรกในชีวิตมหาลัย ซึ่งปกติปกป้องได้ A มาตลอด 


“กูจะซิ่ว กูจะเรียนใหม่ให้ได้ 4.00”


“งี่เง่า มึงอยู่ปีสามเเล้วจะซิ่วหาพ่องมึงเหรอ”


.

.

.


ใช่ครับ นี่เรื่องของผม นายปกป้อง ตอนอยู่ปีสาม ณ มหาลัยพิกุลทอง วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากก็เเค่มีB+ ขาดอีกเพียง 0.1% ผมก็จะได้ A เเล้ว เเต่เเมร่งจารย์ไม่ยอมปัดให้ ผมเลยหัวเสียมาระบายอารมณ์ด้วยการยิงปืนที่สนามยิงปืนของฐานทัพเรือ


“ยังเเม่นเหมือนเดิมนะ ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าเเค่ยิงปืนเป็นงานอดิเรก ไม่ลองเอาดีทางด้านนี้จริงๆเหรอ”

เจ้าหน้าที่สนามเอาเป้ามาให้ผม เเละยังพูดชวนผมเข้าวงการยิงปืนเหมือนเดิม


“พอๆเลยพี่ ผมละกลัวจริงๆว่ามันจะเอาปืนไปยิงนักเรียนตาย”

ผมไม่ทันอ้าปากตอบ ไอ้นิวก็เเก้ตัว(ปนใส่ร้าย)ให้เเทน


“ไปกลับกันเถอะ กูเหนื่อยเเล้ว”


ติ๊ดตะลิดตี้ติ๊ด ติ๊ดตะลิดตี้ติ๊ด ติ๊ดตะลิดตี้ติ๊ด

โมโลดี้เสียงเรียกของโทรศัพท์โนเกียรุ่นปาหัวหมาเเตกเเต่โทรศัพท์ไม่เเตกของปกป้องดังขึ้น


[ไอ้ป้อง อยู่ไหน๋น๋น๋น๋??]


เสียงสูงจากปลายส่งออกทันทีที่ปกป้องรับสายจนปกป้องต้องเอาหูห่างจากโทรศัพท์

“เสียงจะสูงไปห้ะ ไอ้เจ๊นีน”


[มึงรีบมาโรงพยาบาลเร็ว]

เจ๊นีนเจ้าของเสียงสูงปลายสายเมื่อสักครู่เปลี่ยนโทนเสียงที่จริงจัง จนน่าแปลกใจ


“เห้ย เกิดอะไรขึ้นว่ะ”

ปกป้องถามออกไปด้วยความตกใจ


[ ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด ]

โทรศัพท์ถูกตัดไปก่อนจะรู้เรื่องราวทั้งหมด

สุดท้ายผมเละนิวตัดสินใจซิ่งรถพร้อมเเบกความค้างคาใจไปที่โรงพยาบาล


“มีอะไรเกิดว่ะเจ๊”

นิววิ่งไปหาเจ๊นีนที่รักของมันเเละถามออกไปด้วยความห่วงใย ทิ้งผมให้เดินตามหลังต้อยๆ


“คุณพยาบาลค่ะ คนนี้กรุ๊ปเลือดเดียวกับน้องเค้าคะ พาไปสูบเลือดเลยคะ”

เจ๊นีนชี้ผม


เดี๋ยว เดี๋ยว !!!

เกิดอะไรขึ้นผมที่เดินตามหลังมาไม่รู้เรื่องอะไรเลย อธิบายกูก่อนสิ อย่าปล่อยให้กูงง

“ห้ะ ...”

ตกใจไม่ทันจบประโยคก็ถูกบุรุษพยาบาลล็อคตัวลากไปไหนก็ไม่รู้ 


“เกิดอะไรหว่ะ เจ๊นีน" นิวถามเจ๊นีน


“กูขับรถชนคน เป็นนักเรียนอยู่เลยมึง” เจ๊นีนที่พูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเเละเดินเข้าซบแผ่นอกของนิว “ทางโรงพยาบาลเค้าไม่เลือดสำรองกรุ๊ปเดียวกับน้องเค้าหมด เเต่กูจำได้ว่าป้องมันกรุ๊ปเดียวกัน เเกถ้าน้องเค้าตายทำไงดี”


“หมดเดี๋ยวนี้เก่งจะตาย น้องเค้าต้องไม่เป็นอะไร ต้องปลอดภัย” นิวลูบหัวปลอบเจ๊ที่กำลังร้องไหเละสั่นความกลัว


อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!!


“กูว่าเจ๊เตรียมค่ารักษาพยาบาลไอ้ป้องเผื่อไว้ดีกว่า”

นิวบ่นติดตลกหลังได้เสียงปกป้องกรีดร้อง

.

.

.



“ไอ้เจ๊มึงตายเเน่”

“เจ็บหมอ”

“เจ็บ”


“อ๊ากกกกกกกกกก”

ปกป้องกรีดร้องราวกับจับถูกเชือด พร้อมทั้งสบถเเละด่าสาปเเช่งเจ๊นีนอย่างไม่ขาดสาย ทั้งๆก็เเค่ถูกเจาะเลือดเพื่อนำเลือดไปใช้ในการผ่าตัด


.

.

.


“ปกป้องเป็นไงบ้าง”

เสียงที่อ่อนหวานกำลังเรียกให้เรียกให้ผมตื่น


ผมค่อยๆลืมตาและสังเกตุพิจารณาทุกอย่างที่อยู่รอบตัวอย่างช้าๆก็ทำให้ทราบว่าตัวเองอยู่บนเตียงผู้ป่วย ผมลงเป็นลมไประหว่างบริจาคเเน่ๆ


“ปกป้องเป็นไงบ้างจ้า”

เสียงอ่อนหวานที่ฟังเเล้วให้มีกำลังใจเรียกผมอีกครั้ง



“ไอ้เจ๊นีน”

ผมตกใจเมื่อรู้ว่าตนเสียงคือเจ๊นีน ตัวการสุดเเสบที่หลวกลวงผมมาบริจาคเลือดบ้าบออะไรก็ไม่รู้ ทั้งๆที่มันก็รู้ว่าผมกลัวเข็มแบบสุดติ่ง ทำเป็นพูดเสียงหวานคงหวังให้ผมใจอ่อน

หึๆ ตายเเน่ ไอ้เจ๊


“มึงใจเย็น ฟังกูเล่าเรื่อง”

ผมไม่ทันอ้าปากด่า นิวก็ออกโรงปกป้องเจ๊นีนทันที


.

.

.


“พอรับได้”

หลังจากได้ยินเรื่องราวทั้งหมด ก็มีเหตุผลที่พอรับได้ เเต่…ควรปรึกษากันก่อนมั้ย

“แล้วน้องเค้าปลอดภัยดีใช่มั้ย”


“ปลอดภัย”


“เออ… เเล้วทำไมกูถึงมาอยู่สภาพนี้”

ผมสำรวจตัวเองก็พบว่าตัวเองอยู่ในชุดคนไข้เเถมถูกสายน้ำเกลือ


“กูมึงเเมร่งเเหกโหวกเเหวกโวยวาย ความดันเลยขึ้น เลือดเลยออกมาเยอะกว่าปกติ จนทำให้ร่างกายมึงอยู่สภาพอ่อนเเรง” นิวพูด


“หมอให้เเอดมิดคืนหนึ่ง เดี๋ยวรับผิดชอบค่าใช้จ่ายให้เอง”

เจ๊นีนพูดพร้อมกับกุมขมับตัวเอง คงเพราะต้องเเบกรับฆ่าใช้จ่ายจำนวนไม่ใช่น้อย เห็นเเล้วก็น่าสงสารเหมือนกัน


“มึงเอาอะไรมั้ย กูกับเจ๊จะหาเติมไว้ให้”


“ไม่ละ”

เติมเหรอ กูไม่เเมวที่จะเติมอาหารทิ้งไว้ให้นะ - -*


“งั้นพวกกูกลับหอเเล้วนะ”


“เคๆ บาย”


ปัง!!!

สิ้นสุดเสียงปิดประตู ห้องก็กลับมาสู่ความเงียบสนิทอีก เฮ้อออ...เเอดมิดวันหนึ่งเหรอ ไม่อยากค้างโรงพยาบาลเลย เเต่ทำไงได้หมอให้เเอดมิน 


กลัวผีอ่ะ สองตัวนั้นก็กลับไปเเล้ว ตามจริงน่าจะนอนเป็นกูสักหน่อย


งั้นหลับเลยดีกว่า ค่อยตื่นมาตอนเช้า



แอ๊ดดดดด…. เสียงประตูดังขึ้นอย่างค่อยๆ


“ลืมของเหรอ”

ผมเอ๋ยถามโดยไม่ลืมตา ไม่มีคำตอบใดๆ เเต่กลับได้ยินเข็นรถเข็นเข้ามาเเทน


เชี่ย!!! 

อย่าบอกนะกูจะเจอของดีประจำโรงพยาบาลเข้าเเล้ว


เอ๋! 


ทำไมมืด มองไม่เห็นอะไรเลย ทำไงดีกู เค้าเรียกผีอำใช่มั้ย ไม่นะ ทำไงดีไอ้ปกป้อง กลัวจนฉี่จะราดเเล้ว


.

.

.




โอ๊ะ  กูหลับตาอยู่นิ ลืมลืมตา 555

ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมาก็เห็นผู้หญิงเข็นเด็กชายที่นั่งบนรถเข็นเข้ามาผม


“มีอะไรป่าวครับ”

ผมถามไปด้วยเสียงสั่นๆ คนป่าวว่ะ


“ขอโทษนะจ๊ะที่รบกวน พอดีลูกของน้าเค้าอยากจะเจอหนูนะ น้าห้ามเล้วว่าให้พักก่อนเค้าก็ไม่ยอมฟัง เหรียญคุยกับพี่เค้าสิ”



“สวัสดีครับพี่ ผมชื่อ เหรียญเงิน นะ ผมเป็นที่ได้รับเลือดจากพี่” เด็กชายบนรถเข็นเเนะนำตัว



“ปลอดภัยก็ดีเเล้ว :) ตามจริงควรพักก่อนนะ ค่อยมาเจอพี่ตอนหลังก็ได้” 


เหรียญเงินค่อยๆยื่นมือมาจับมือผม

“ขอบคุณนะครับพี่ ถ้าไม่ได้เลือดจากพี่ผมคงตายไปเเล้ว พี่เป็นฮีโร่ของผมนะครับ ขอบคุณนะครับ”


รู้สึกดี เชี่ยๆ...ไม่คิดเลยว่าบริจาคเลือดจะรู้สึกดีขนาดนี้ มือที่จับมือผมอย่างเเนบเเน่นเเละคำพูดขอบคุณที่แฝงความจริงใจนั้น ผมให้ผมรู้สึกสุขใจสุดๆไปเลย 


:)


“ขอบคุณนะพี่ปกป้อง พี่เป็นฮีโร่ที่ช่วยชีวิตไว้เลยนะ”



ปัจจุบัน


เหรียญเงินตรวจสอบเเต่งตัวของตัวอยู่หน้ากระจก ก่อนจะหยิบเสื้อช็อปสีน้ำเงินของวิทยาลัยอรุณรุ่งพิทยาขึ้นมาใส่เเล้วเดินออกจากห้องเช่า


“เชี่ยย พวกช็อปเเดง”

เหรียญตกใจเมื่อเห็นคนใส่ช็อปแดงนั่งกินข้าวอยู่กับคนที่เเต่งชุดนิสิตที่ร้านป้าหน้านิ่งตรงข้ามห้องเช่าของเหรียญเงิน


เอ๋ คนที่เเต่งชุดนิสิต


คนนั้น


.

.

.


พี่ปกป้องไม่ใช่หรอ



Writter talk

Break เรื่องหลัก มาพบตอนพิเศษกันสักหน่อย


ย้อนอดีตปกป้องกับเหรียญเงิน




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

342 ความคิดเห็น

  1. #303 So Lucky My Love (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 12:50
    ปกป้องน่ารักง่าาาาาา
    #303
    1
    • #303-1 Anupathn(จากตอนที่ 12)
      9 มกราคม 2560 / 08:09
      '////'
      #303-1
  2. #87 somneo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 12:19
    น่าร้ากกกกกกกกกก ปกป้องโตขึ้นเยอะแล้วน้าาาาา โอ้ยยยยยยย ทำไมปกป้องเป็นผู้ชายน่ารักแบบนี้
    #87
    2
    • #87-1 Anupathn(จากตอนที่ 12)
      13 ตุลาคม 2559 / 23:46
      ' /// '
      #87-1
    • #87-2 Anupathn(จากตอนที่ 12)
      13 ตุลาคม 2559 / 23:46
      เขิลแป๊ป
      #87-2
  3. #82 sumaricity101 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 10:23
    โอออเบบี้ให้มันได้อย่างงี้ดิ5555นี้มัน อะไรวะ5555 (ข้ามเมนนี้ไปค่ะ?(^_^?)
    #82
    0
  4. #81 Piriminkub (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 22:46
    ศัตรูทางสถาบันและหัวใจ น่าสงสาร 55
    #81
    1
    • #81-1 Anupathn(จากตอนที่ 12)
      13 ตุลาคม 2559 / 09:52
      fightinggg!!!
      #81-1
  5. #80 ManowNnch (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 21:01
    ศัตรูมาเเว้ว
    #80
    1
    • #80-1 Anupathn(จากตอนที่ 12)
      13 ตุลาคม 2559 / 09:51
      ย้ากกกกก!!!
      #80-1
  6. #79 Nattaphorn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 20:58
    ศัตรูของพี่ภาคสินะะะะ. พี่ภาคจัดโลด-.-
    #79
    1
    • #79-1 Anupathn(จากตอนที่ 12)
      13 ตุลาคม 2559 / 09:51
      พี่ภาคจัดหนักเเน่ หึๆ
      #79-1
  7. #78 Phannie (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 19:57
    โอ้ยยย น้องเหรียญน่ารัก ศัตรูหัวใจอิภาคมาเเล้ว 5555+
    #78
    1
    • #78-1 Anupathn(จากตอนที่ 12)
      13 ตุลาคม 2559 / 09:50
      เเบบนี้ต้องมีfight
      #78-1
  8. #77 Miyoshi rie (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 19:42
    ...ศัตรู(หัวใจ)ของภาคภูมิสินะคะ--//โดนถีบ
    #77
    2
    • #77-1 Anupathn(จากตอนที่ 12)
      13 ตุลาคม 2559 / 09:49
      เเค่พี่น้องกันเฉยๆมั้งค์
      #77-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #76 แมวน้อยวนิลา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 17:46
    บริจาคให้น้องช็อปน้ำเงินปะเนี่ย
    เดาไปเรื่อย5555
    #76
    1
    • #76-1 Anupathn(จากตอนที่ 12)
      12 ตุลาคม 2559 / 19:32
      ถูกต้องเล้วครับ
      #เหรียญเงิน
      #76-1
  10. #75 Nattaphorn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 22:18
    งง งงมากกอ่ะ ต่อนะไรต์ รอค่ะๆ??
    #75
    0
  11. #74 Nattaphorn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 22:17
    มีความงงสูงงง
    #74
    1
    • #74-1 Anupathn(จากตอนที่ 12)
      12 ตุลาคม 2559 / 19:31
      555555
      #74-1
  12. #73 วาสะ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 21:41
    เอ้ะ อะไร ยังไง ชอบจัง มาต่อเลยคร้า
    #73
    1
    • #73-1 Anupathn(จากตอนที่ 12)
      12 ตุลาคม 2559 / 19:31
      ลุ้นๆ
      #73-1