[ONE PIECE] COLLECTION OF UNKNOWN TALES [NORMAL&YAOI]

ตอนที่ 6 : [Law x Fem Luffy] RELOADED LOVE V

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    4 ต.ค. 59



















กว่าฉันจะได้สติกลับคืนมาอีกครั้ง มือของเอสก็ล้วงเข้าไปทางด้านหลัง ลิ้นร้อนยังคงตวัดไปมาและตักตวงความสุขจากความรู้สึกแย่ๆของฉัน 

น้ำใสๆค่อยรินไหลออกมาจากทางหางตา… 

ฉันใช้แรงทั้งหมดที่พอจะมีเหลืออยู่ ผลักอกแกร่งของพี่ชายตัวเองออกไปให้ไกล…. ให้ได้มากที่สุด และทันทีที่เขาผละตัวออกจากฉัน มือเล็กก็ได้ง้างขึ้นและกระทบกับใบหน้าของเขาอย่างอัตโนมัติ รอยฝ่ามือสีแดงเลือดฝากได้ประทับอยู่บนใบหน้าของเขา

มันเหมือนสัญญาณระฆังที่สั่งให้ทุกอย่างจบลง…

ฉันสูดลมให้ใจเข้าปอดให้ได้มากที่สุด อาการหอบยังคงอยู่ เอสจ้องหน้าฉันด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป แววตาของเสือ ที่ยังคงกระหายเนื้อลูกกวาง

เอสแลบลิ้นออกมาเลียรอบปาก เลียน้ำลายของฉันเปื้อนอยู่รอบๆปากเขา ฉันให้มือเช็ดหน้าของตัวเองไปมา เช็ดทั้งหยดน้ำใสที่ไหลออกมาจากทางหางตา และ ที่รอบๆริมฝีปาก ที่เพิ่งโดน ‘พี่ชาย’ ประกบจูบไป

“จริงๆแล้ว … ก็ไม่ได้แย่นะ” สายตาของเสือยังคงจ้องตาฉันไม่ขาด

ไม่มีสิ่งที่เรียกว่า ความรู้สึกผิด อยู่ในดวงตาของเขา….

มือของฉันง้างขึ้นอีกครั้งและมอบรอยประทับให้กับอีกข้างหนึ่งของใบหน้าเขา

ฉันเปิดประตูรถและกระโดดลงมายืนบนฟุตบาตอย่างรวดเร็ว เสียงของพี่ชายย้งคงตะโกนตามมาตั้งแต่ฉันอยู่หน้าประตูรถ ฉันวิ่งให้เร็วที่สุด วิ่งไม่คิดชีวิต เพื่อที่จะหนีไปจากเขาให้ไกล ทั้งๆที่ไม่มีจุดหมาย แต่ก็ยังคงวิ่งต่อ 

หมับ..!! 

เอสตามมาทัน ใช่! เขาเป็นคนคว้าข้อมือของฉันไว้ เขาออกแรงบีบมันนิดหน่อยเพื่อไม่ให้ฉันหลุดมือไปได้ 

ฉันดิ้นสุดแรงเกิด พยายามกระชากมือออก แต่มันก็ไม่เป็นผล แต่ความพยายามของฉันมีมากล้นเหลือ 

ไฟสูงจากรถยนต์ส่องเข้าตาฉันจนพร่ามัว มันเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆและจอดเทียบข้างฟุตบาทตรงหน้าฉันพอดิบพอดี เหมือนกับว่าเป็นการชักชวนให้ฉันกระโจนเข้าไปยังไงอย่างงั้น 

และเหมือนกับว่าสมองของฉันจะหยุดทำงานไปชั่วขณะ ฉันไม่ได้คิด …. หรืออาจเพราะไม่อยากจะคิด ฉันก็เปิดประตูรถคันตรงหน้าออกอย่างรวดเร็วและกระโจนขึ้นไปนั่งในรถที่เบาะข้างคนขับ

ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าเป็นรถของใคร...

ถึงฉันจะไม่มั่นใจ ว่าจะปลอดภัยหรือเปล่า แต่มันก็เป็นทางหนีทางเดียวในตอนนี้ จากผู้ชายคนนั้น… และเลือกไปกับคนที่มาช่วยฉันไว้

ที่….ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร

“ออกรถซะ!!” เป็นเพราะติดนิสัยคุณหนูมาตั้งแต่เล็ก ทำให้ฉันเป็นคนที่เอาแต่ใจขั้นหนัก และตอนนี้ ฉันก็ดันไปสั่งคนแปลกที่ยังไม่ทันจะได้เห็นหน้า และเขาก็บ้าจี้ทำตามคำสั่งของฉันอย่างว่องไว 

เขาออกรถทันทีหลังจากที่ฉันออกคำสั่ง มันทำให้ฉันแปลกใจอย่างมากจนต้องหันไปมองหน้าเขา 

….. อืม เป็นอย่างที่คิด

โทราโอะ 

เขามาช่วยฉันไว้ และจะเป็นเขาตลอดที่มาช่วยฉันในยามลำบาก 

ฉันไม่สงสัยและตกใจอะไรหรอก เพราะฉันก็หวังให้เป็นเขาตั้งแต่แรกแล้ว…. แต่ที่ยังไม่เข้าใจคือการที่เขาขับรถตามฉันมา  

เขาหายโกรธแล้วงั้นหรอ…. 

“โทราโอะ” ฉันเรียกชื่อเขาออกไปเบาๆ

“หืม” เขาเหลือบหางตามาทางฉัน

“ทำไมนายถึงตามฉันมาล่ะ?” 

“ก็แค่….อยากตามมา”

“นายหายโกรธฉันแล้วหรอ”

“.......” โทราโอะเลือกที่จะเงียบ แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ดีใจที่ลึกๆของเขาช่วยฉัน 

“ยังไงก็ ขอบคุณนายมากนะ” ฉันฉีกยิ้มกว้างให้คนข้างๆตามแบบฉบับของตัวเอง และเลือกที่จะนั่งเงียบๆเพื่อที่จะได้ไม่รบกวนสมาธิระหว่างการขับรถของเขา

บรรยากาศเงียบเหงาครอบงำไปสักพักใหญ่ๆ ก่อนที่โทราโอะจะตั้งคำถาม

“แล้วนี่จะไปไหน?” 

นั่นสินะ ฉันควรจะไปที่ไหน แต่ยังไงก็ไม่ใช่บ้านแน่ๆ ฉันยังไม่อยากเจอเขา…..

“ฉันไม่อยากกลับบ้าน ฉันยังไม่อยากเจอ..” เขายิงคำถามตัดบทมาก่อนที่ฉันพูดจบประโยค

“เอสมันทำอะไรเธอ ทำไมถึงต้องดิ้นหนีมันขนาดนั้น” สีหน้านิ่งเรียบของเขาเริ่มเผยให้เห็นความกังวลอย่างเห็นได้ชัด 

“เปล่าหนิ…” ฉันตอบเขาแบบปัดๆ พร้อมกับหลบดวงตาดุดันสีควันเทาของเขา

“คนอย่างเธอโกหกฉันไม่ได้หรอก ลูฟี่” โทราโอะยกยิ้มอย่างผู้ชนะ

ฉันบู้ปากใส่เขาเล็กน้อย ก่อนที่จะยอมเล่าความจริงทุกอย่างให้ผู้ชายข้างๆฟัง เพราะเขาเป็นคนที่ฉันไว้ใจ

 เขาดูไม่ค่อยสนใจมันเท่าไหร่จนกระทั่งถึงตอนที่เอสจูบฉันบนรถ ดวงตาสีเทาเปิดออกกว้างทันที

ตัวฉันสั่นเล็กน้อยเมื่อต้องกลับไปคิดถึงเรื่องที่เหมือนกับฝันร้ายที่เพิ่งจะผ่านมา แต่เพราะว่าตอนนี้ฉันมีเขาอยู่ข้างๆ หัวใจเลยพองโตและรู้สึกปลอดภัยกว่าตอนไหนๆ

“ก็เลยกระโดดขึ้นรถพ่อฉันมา?” เขาทำเสียงดุใส่ฉัน ก็ถึงว่ารถคันนี้ดูไม่ค่อยคุ้นตา เพราะมันเป็นรถของพ่อเขาเองสินะ

“ก็ฉันรู้ไง ว่าคนที่อยู่ข้างในจะต้องเป็นโทราโอะ” ฉันฉีกยิ้มกว้างให้เขา

“หึ ทำเป็นพูดดี แล้วตกลงเธอจะไปไหน” 

“ก็ไปอยู่กับนายไง ชิๆๆ” 

“ไม่กลัวฉันทำไม่ดีไม่ร้ายหรอไง” โทราโอะส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้กับฉัน

หน้าของฉันเริ่มร้อนผ่าว ถ้าให้เดาคงกำลังแดงแจ๋อยู่แน่ๆ


“ตกลงหายโกรธฉันแล้วใช่ไหม?” ฉันจ้องหน้าเขาและกระพิบตาปริบๆ พร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอน 

“ไม่” เขาตัดบทการสนทนาออกมาเสียงแข็ง

“อืม ไม่เป็นไร” ฉันส่งยิ้มเจือนๆให้เขา 

“ไม่ได้โกรธมาตั้งแต่แรกแล้ว” โทราโอะพูดประโยคถัดมาด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ ทำให้ประโยคที่เขาเพิ่งพูดออกมานั้นดูไม่ค่อยสำคัญเท่าไหร่ แต่ในตอนนี้ ทุกคำที่เขาพูดออกมาถูกบันทึกลงในสมองและประมวณผลอย่างรวดเร็ว นั่นทำให้ฉันกระโดดเข้าไปกอดเขาที่กำลังขับรถอยู่ … 

เป็นเพราะว่าเขาเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัว ทำให้พวงมาลัยรถแกว่งไปมาเล็กน้อย 

“ฉันรักนายที่สุดเลย” ฉันก้มหน้าลงไปหอมแก้มซ้ายของเขาฟอดใหญ่ คนข้างหน้าเริ่มเผยให้เห็นหน้าแดงๆเล็กน้อย เวลาที่โทราโอะเขินมันจะเป็นอะไรที่หน้าหมั่นเขี้ยวมากๆ ฉันเอื้อมมือไปดึงแก้มเขาไปมาจนกระทั่งโดนดุ 

“พอแล้วๆ รอให้ถึงบ้านก่อนสิ” เขาผลักหัวฉันออกและยีหัวฉันไปมา พร้อมกับดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาดให้ฉัน 

ถึงวันนี้จะมีเรื่องมากมายที่ทำให้ฉันต้องเสียใจ แต่การที่ได้เขากลับมา มันก็ดียิ่งกว่าอะไรไหนๆแล้ว



เวลา 2.34 a.m 

หิวว 

ท้องฉันเอาแต่ร้องมาเกือบครึ่งชั่วโมง แต่เวลานี้ทุกคนคงจะหลับไปกันหมดแล้ว… รวมถึงโทราโอะ ที่คงจะนอนหลับปุ๋ยอยู่ในห้องของเขา 

โทราโอะให้ฉันนอนที่ห้องของลามี่เพราะมันจะดูไม่ดีถ้าฉันนอนห้องเดียวกับเขา … ชิ ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย ฉันก็นอนเฉยๆของฉัน ไม่เห็นจะไม่ดีตรงไหนเลย 

แต่ท้องร้องแบบนี้ ฉันคงจะข่มตานอนไม่ลงแน่ๆ 

ฉันตัดสินใจเดินลงมาที่ห้องครัวคนเดียว กะจะหาขนมปังสักแผ่นสองแผ่นมาทาแยมกิน แต่พอคิดดีๆแล้ว คงจะไม่มีสิ่งที่เรียกว่าขนมปังอยู่ในบ้านหลังนี้เป็นแน่…. 

ฉันตั้งใจจะทอดไข่เจียวกิน เลยเดินตรงไปที่เตาไฟฟ้าและนำกระทะไปวาง และเพราะฉันกลัวว่ามันจะร้อนไม่พอฉันเลยจะเปิดไฟทิ้งไว้5นาที และเทน้ำมันใส่ลงไปในกระทะประมาณเกือบครึ่งขวด ระหว่างรอ 5 นาที ฉันเดินไปมารอบครัว ไปเอาเครื่องปรุงที่(คิดว่าควร)จะใช้ในการทำไข่เจียว 

หลังจากตอกไข่ใส่ชามและคัดเปลือกไข่ที่ตกลงไปในชามออกมาเรียบร้อยแล้ว ฉันก็ใส่เครื่องปรุง เช่น น้ำส้มสายชู 3 ช้อนโต๊ะ เกลือ 2 ช้อนโต๊ะ น้ำตาล 3 ช้อนโต๊ะ ฯลฯ ลงไปในชามที่ตอกไข่ใส่ไว้เรียบร้อยแล้ว และใช้ช้อนคนไข่ไปมาจน(รู้สึกว่า)เข้าที่ ฉันเดินไปเช็คที่กระทะที่ตอนนี้น้ำมันกำลังเดือดปุดๆ และวิ่งกลับไปนำชามไข่มาเทใส่อย่างรวดเร็ว 

ฟู่…

Law part 

ผมสะดุ้งตื่นเพราะได้ยินเสียงโครมครามดังอยู่ในครัวด้านล่าง และมุ่งหน้าลงไปที่ครัว แต่ผมก็ได้เห็นแฟนตัวเองกำลังตั้งหน้าตั้งตาทำอาหารอะไรสักอย่าง 

ผมนึกสนุกเพราะจะอยากเห็น ว่าจะเป็นยังไงต่อเลยได้แต่แอบนั่งดูเธอวิ่งแจ้นไปมาอย่างเงียบๆ 

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่ายัยตัวแสบจะทำครัวพังยับเยินแบบนี้….

ผมรีบเดินเข้าไปอุ้มยันนั่นที่ยืนเอ๋ออยู่ท่ามกลางควันขโมงที่ลอยฟุ้งออกมาจากกระทะและเอื้อมมือไปกดปุ่มปิดไฟอย่างรวดเร็ว 

“แค้กๆๆ” ลูฟี่คงจะสำลักควันเข้าไปเป็นจำนวนมาก ผมจับเธอนั่งที่โต๊ะกินข้าวและวิ่งไปเอาผ้าชุบน้ำมาอย่างรวดเร็ว 

ผมจับใบหน้าเรียวเล็กเชิดขึ้นและนำผ้าชุบน้ำเช็ดเขม่าควันที่เปอะตามใบหน้าของเธอ 

สักพักควันโขมงก็หายไปจากห้องครัว เหลือเพียงไว้แต่กลิ่นไหม้ ผมและลูฟี่ 

“แฮะๆ” ยัยตัวแสบยิ้มเจือนๆให้ก่อนที่จะเตรียมลุกหนีไปจากบริเวณอันตราย 

“ตัวแสบ ซนนักนะ” ผมเอื้อมแขนไปโอบไหล่เล็กของเธอไว้ และดีดหน้าผมของเธออย่างหยอกล้อ ก้มหน้าลงไปถามคำถาม “อยากกินอะไร?”

คนตรงหน้านำมือเล็กถูไถไปมาบริเวณหน้าผากที่เพิ่งจะถูกผมดีดเข้าไป “แซนวิสทูน่า” เธอยิ้มประชดให้กับผม รู้ทั้งรู้ว่าผมเกลียดขนมปังอย่างกับอะไร แต่ก็ดันพูดออกมาว่า อยากกินแซนวิสทูน่า 

มันน่านักนะ!!

“ให้พูดใหม่อีกรอบ” ผมย้ำคำถามเดิมไปอีกครั้ง

“หือ นายทำไม่เป็นหรอ ชิๆๆ งั้น ขนมปังกระเทียม” ยัยนี่ไปเรียนวิธีการกวนประสาทมาจากใครกันนะ ตอนนี้แทบจะไม่ต่างจากไอพวกพี่กวนประสาทของเธอเลย

“เฮ้อ นั่งรอเฉยๆตรงนี้ เดี๋ยวฉันทำข้าวผัดให้” ผมเดินออกมาจากที่ๆลูฟี่นั่งและตรงไปยังเตาไฟฟ้า และได้พบกับสภาพอันยับเยินที่แฟนตัวแสบของตัวเองได้ทำเอาไว้

เฮ้อออ นี่เธออายุเท่าไหร่แล้วเนี่ย



“อร่อยจัง อิ่มแล้วด้วย” ถ้าจำไม่ผิด ผมเพิ่งจะวางจานข้าวผัดร้อนๆไว้บนโต๊ะ เมื่อสักประมาณ 3 นาทีที่แล้ว แต่ตอนนี้มันเหลือแต่จานข้าวที่ว่างเปล่า … 

กินหรือสูบกันแน่เนี่ย

“โทราโอะ เพิ่งกินข้าวเสร็จแบบนี้ฉันนอนไม่หลับหรอกนะ” ถ้าจะให้ผมแปลคำพูดอ้อมแบบตรงๆก็คือ ‘นายอย่างเพิ่งไปนอนนะ’ 

“อื้ม แล้วจะทำอะไรล่ะ” หนังตาผมจะปิดตั้งนานแล้ว แต่เพราะติดที่ว่ามียัยตัวแสบให้คอนเป็นห่วงอยู่ตลอดเวลาเนี่ยสิ เลยทำให้ผมไม่ได้นอนสักที 

“สอนฉันเล่นเกมส์หน่อยสิ” เธอจ้องหน้าผมอย่างเอาจริงเอาจังว่ายังไงก็จะต้องได้เล่นเกมส์ในวันนี้ให้ได้ ผมเลยยอมตอบตกลงไปง่ายๆ เพราะพายัยตัวแสบไปที่ห้อง (ไรท์ : ไปเล่นเกมส์เฉยๆจริ๊งๆ) 

จนแล้วจนเล่า ตาแล้วตาเล่า ลูฟี่ก็ไม่ยอมหลับสักที จนคนที่ต้องเข้าสู่ยามนิทราก่อนก็คงจะต้องเป็นผมไปตามเคย


Luffy part 

“โทรา- อ้าว หลับไปแล้วหรอ” ฉันเห็นเขานอนหลับอยู่บนเตียง ที่ไม่รู้ว่าขึ้นไปนอนเมื่อไหร่ 

และตัดสินใจที่จะกลับไปนอนที่ห้องของลามี่ มากกว่าที่จะนอนห้องของเขา เพราะโทราโอะบอกว่ามันจะดูไม่ดี… ถ้าผู้หญิงกับผู้ชายนอนด้วยกัน และเขาอาจจะทนไม่ไหว… 

“ฝันดีนะ โทราโอะ” ฉันเดินไปข้างเตียงของเขาและจุ้บเบาๆที่หน้าผากก่อนที่จะเดินกลับไปที่ห้อฃนอนของตัวเอง 



“ฉันไม่ชอบขนมปัง!!” ตื่นเช้า(สาย)มา ฉันก็คิดอยากจะแกล้งแฟนตัวเองบ้างนิดๆหน่อย โดยการที่วิ่งไปซื้อขนมปังจากร้านซุปเปอร์มาเก็ตเพื่อที่จะมาแกล้งเขา 

โทราโอะหันหน้าหนีขนมปังน้อยที่ฉันแกว่งไปมา ฉันปีนขึ้นเตียงเขาและกระโดดขึ้นไปนั่งคร่อมตักเพื่อไม่ให้เขาหนีไปไหนได้ 

“ก็นายอยากตื่นสายเองนี่ ฉันเลยมาทำโทษ ชิๆๆ” ฉันหัวเราะร่ายามได้แกล้งเขา โทราโอะใช้จังหวะยามทีฉันเผลอผลักตัวฉันลงกับเตียง และขึ้นคร่อมฉันที่กำลังนอนเอ๋ออยู่ 

“หึๆ” โทราโอะหัวเราะอย่างผู้ชนะ 

“นี่นาย ปล่อยนะ” ฉันดิ้นไปมาเพื่อหวังให้มือตุ๊กแกของเขาปล่อยไหล่ที่เขากำลังกดอยู่ 

โทราโอะก้มหน้าลงมาต่ำเหมือนกับว่าเขากำลังจะขโมยจูบฉัน และฉันก็นึกขึ้นได้ว่าในมือของฉันยังมีขนมปังอยู่ ก่อนที่โทราโอะจะก้มลงมาโขมยจูบ ฉันก็ได้นำขนมปังมาวางไว้บนปากตัวเองอย่างรวดเร็ว เขาชงักไปครู่หนึ่งก่อนที่จะปล่อยฉันให้เป็นอิสระ ฉันกระโดดออกจากเตียงนอนอย่างรวดเร็ว 

“เกือบไปแล้วไหมละ” เขาบ่นงุมงำออกมาเบาๆ

“โทราโอะ คนลามก” ฉันบู้ปากใส่ผู้ชายตรงหน้า “ตามลงมากินข้าวเร็วๆด้วยล่ะ” 

พร้อมกับสาวเท้าออกจากห้องนอนของเขาอย่างเร่งรีบ 



หลังจากทานข้าวเช้าเสร็จ ฉันก็แทบจะไม่มีอะไรทำ เนื่องจากว่าลืมโทรศัพท์ไว้ในรถของเอส และช่วงนี้ก็ปิดเทอม

โทราโอะก็เอาแต่อ่านหนังสือไม่ยอมคุยกับฉัน ฉันก็ไม่กล้าเข้าไปกวนเขาด้วยเนี่ยสิ

“นี่ลูฟี่ ฉันขอถามอะไรเธอหน่อยได้ไหม” ระหว่างที่นอนกลิ้งไปมาบนเตียงและคิดอะไรไปพลาง ในที่สุดโทราโอะก็ชวนฉันคุย

“ว่ามาเลย” 

“ทำไมตอนนั้นถึงต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ” เขาถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา นั่นทำให้ฉันกลัวจนไม่กล้าที่จะละสายตาจากใบหน้าคมของเขา

“ตะ..ตอนไหน?” เสียงฉันเริ่มกระตุกกระตักไม่เป็นจังหวะ เริ่มจะบรรยากาศไม่ดีแล้วสิ

“ตอนที่เธอบอกเลิกฉัน มันเพราะอะไร ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย” โทนเสียงของเขาเริ่มอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด 

“ก็..ฉันคิดว่าลามี่เป็นแฟนใหม่นาย” 

“อย่างนั้นจริงๆหรอ” เขาถามย้ำอีกครั้ง

“อะ อื้ม” ฉันพยักหน้าตอบหงึกๆ

“ทั้งๆที่ฉันเคยเล่าเรื่องลามี่ให้เธอฟังตั้งหลายครั้งแล้วเนี่ยนะ” 

“หา? นายไม่เคยเล่าเรื่องของน้องสาวนายให้ฉันฟังเลยนะ” ฉันปฎิเสธออกไปเสียงแข็ง

“ฉันเล่าให้เธอฟังหลายครั้งแล้ว มีแต่เธอนั่นแหละที่ไม่ตั้งใจฟัง” 

“อะ อ้าว…” ฉันได้แต่พูดไม่ออก เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจนของเขา

“ฉันขอถามอีกอย่างได้ไหม” โทราโอะเปลี่ยนหัวข้อของบทสนทนา

“อื้ม” ฉันพยักหน้ารับหงึกๆ 

“เคยนอกใจฉัน ระหว่างที่เราเลิกกันหรือเปล่า…”




##########

ฮือออ ไรท์ขอโทษที่หายไปนาน เป็นไข้
กระปิดกระปอยนิดหน่อยย งื้อออ  

หลังจากนี้ขอแบรกหน่อยนะคะ ติดสอบค่า

















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

147 ความคิดเห็น

  1. #142 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 01:52

    ฮั่นแน่ หึงรูฟี่หรอจ๊ะลอว์~~~

    #142
    0
  2. #103 Portgus_D_Cotaru_ (@portgus_D_Cotaru) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 15:04
    คำถามอะไรของหมอฟ่ะนั่น-_-* แต่เอาเถอะ~มันดีต่อใจฮ้าาาาา//ทำหน้าโรคจิต
    #103
    0
  3. วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 23:54
    เพิ่งมาติดตามค่า ตอนแรกๆสงสารโซโรมาก แง;^; ตอนนี้อวยลอว์'-----ฟฟ อยากเห็นบทคุณอา(?)บ้างค่ะ หรือดอฟฟี่จะเป็นพ่อเนี่ยยย รอชมนะคะะ
    #42
    0
  4. #32 whitemocca (@whitemocca) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 20:08
    ขอคนแบบหมอ 1 อัตราค่ะ จะน่ารักไปแล้ววววววววว หาได้ที่ไหนอีกกกกก สุดท้ายก็ทนเล่นตัวได้ไม่นาน ถถถถถถถถถถถถถถ
    #32
    0
  5. #28 31animE (@31animE) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 23:02
    หมอม่างน่าร้ากกกกกก อยากกินข้าวผัดฝีมือหมอออออออ แงงงง สุดท้ายอิหมอก็เก๊กไม่ได้นาน 55555 เป็นห่วงอ่ะดิ๊ อิอิ ไรท์รักษาสุขภาพด้วยนะคะ มาฝ่าฟันกรรสอบไปด้วยกันเถอะค่ะ 5555
    จู้ๆเน้ออออ
    #28
    0
  6. #27 Payoonie (@mrouji) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 06:49
    โค๊ะะะะะ ไรท์ใจร้ายจริง ค้างงงงงงงงงงงงง///ลงไปดิ้นกับพื้น;-; ตอนนี้น่ารักมากๆค่ะ ตอนที่คุณหมอแอบขับรถตามฟี่น้อยไปนี่เป็นห่วงใช่ม้า>_< แถมยังใช้รถพ่อเพราะกลัวอีกฝ่ายรู้อีกต่างหาก55555 ช่างปากไม่ตรงกับใจเสียจริง-..- รีบๆมาอัพนะคะไรท์ คอยให้กำลังใจให้นะคะ ขอให้สอบได้คะแนนดีๆ ร่างกายแข็งแรงๆนะคะ สู้! >A #27
    0