Can I Love You รักได้ไหมถ้าหัวใจไม่เพี้ยน

ตอนที่ 11 : Clarity

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 780
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    14 เม.ย. 60







Hanbin’s part

หากคุณจะเลี้ยงแมวคุณต้องทำความเข้าใจก่อนว่าแมวเป็นสัตว์ที่รักอิสระ มันจะมีจังหวะชีวิตของมัน จะสั่งก็ไม่ได้ เรียกก็ไม่มา หากเจ้าเหมียวอารมณ์ดีมันมักจะมาอ้อน คลอเคลียเพื่อให้เราลูบหัวให้ แต่หากมันกำลังอารมณ์เสียและเราพยายามจะสัมผัสมัน อาจจะได้บาดแผลเล็กน้อยเป็นรอยกัด หรือรอยข่วน ถ้ามันเกิดรำคาญขึ้นมาเท้ากลม ๆอาจจะกระโดดหนีไป เชิ่ดใส่ราวกับว่าเราไม่มีตัวตน ตอนนี้ลิซ่าก็เป็นเช่นนั้นแหละครับ เธอเห็นผมกับโมโมะจูบกันแต่ความจริงมันไม่ได้เป็นเช่นที่เธอเห็น เธอโกรธผมมากและวิ่งหนีออกมา ผมตามเธอมาที่คอนโดก่อนจะได้ยินบทสนทนาของเธอกับแม่ ผมรู้สึกหัวเสียที่เธอเอาแต่โวยวาย ไม่ยอมรับฟังอะไรจนเผลอตะคอกเธอไป แต่แค่เห็นน้ำตาของเธอใจผมก็อ่อนแล้วครับ

ลิซ่าเงียบอยู่นานจนผมคิดว่าเธอหลับ ผมจึงกระซิบเรียกเธอเบา ๆ

 

เงียบ……........

 

ครับ เธอหลับ ให้ตายเถอะนิสัยอีกอย่างของเจ้าเหมียวคือหลับได้ทุกที่สินะ ผมคลายวงแขนออกด้านหนึ่งเพื่อให้ตัวเธอเอนลงมาก่อนจะเปลี่ยนมาช้อนตัวเธอขึ้นมาอุ้มแทน ขายาวเดินเข้าห้องนอนและวางเธอลงที่นอนอย่างเบามือ หลังจากนั้นผมก็เดินออกมานั่งที่โซฟาด้านนอกกะจะรอให้เธอตื่นก่อน แล้วค่อยอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นให้เธอฟัง ระหว่างที่กำลังเอนตัวพิงกับพนักโซฟาก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น น่าจะเป็นของลิซ่าทำตกไว้ มือหนาเอื้อมไปหยิบมันขึ้นมา ผมชั่งใจอยู่สักพักว่าจะรับดีไหม ไม่อยากให้เธออารมณ์เสียอีก

“สวัสดีครับ” ผมกรอกเสียงลงไปหลังจากกดรับสาย เป็นครั้งแรกที่ผมได้คุยกับหมอนี่

“นั่นใครพูด แล้วลิซไปไหน” ถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจนัก

“ผมเป็นแฟนลิซ ตอนนี้เธอหลับอยู่” ผมพูดด้วยน้ำเสียงปกติ

“บอกเธอด้วยว่าผมโทรมา” หมอนั่นสั่งผมก่อนจะวางสาย เหอะ! คิดว่ากูจะบอกไหม

 

นั่ง ๆนอน ๆซักพักตาหนังตาก็เริ่มยานจนเผลอหลับไป ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เกือบเย็นแล้ว ขายาวก้าวไปที่ห้องนอนเธออย่างรวดเร็ว ทันทีที่เปิดประตูห้องเข้าไปก็เจอลิซ่ากำลังนั่งอยู่บนเตียง แขนเรียวสองข้างยกขึ้นกอดเข่า ใบหน้าสวยเบนออกไปทางหน้าต่าง เธอหันหน้ามามองผมเล็กน้อยก่อนจะเบนหน้ากลับไปที่เดิม เย็นชาชะมัด! ขายาวสาวเท้าเข้าไปหาเธอที่นั่งอยู่บนเตียง เธอหันหน้ามาจ้องผมก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง

“ถอย” พูดพร้อมพลักหน้าอกของผมแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

 “ลิซ” ผมเรียกเธอ และกำลังจะเคาะประตูหลังจากที่เธอเข้าห้องน้ำอยู่นาน ทันใดนั้นเธอก็เปิดประตูออกมา ผมใช้ความได้เปรียบทางสรีระยืนบังประตูห้องน้ำไว้พร้อมกับวางมืออีกข้างไว้ขอบประตูเพื่อกักไม้ให้เธอออกจากห้องน้ำ ยังไงซะวันนี้ก็ต้องคุยให้รู้เรื่องก่อน

“ถอย” เธอพูด

“ก็ไปสิ”

เธอทำท่าจะลอดแขนผมก็แกล้งเอามือออกพร้อมกับก้าวไปหาเธอ แขนยาวจับไหล่เล็กก่อนจะดันตัวเธอให้เดินถอยหลังจนติดกับพนังห้องน้ำ ตอนแรกผมกะจะอธิบายให้เธอฟังดี ๆแต่เห็นใบหน้าสวยแสร้งทำเป็นลอยหน้าลอยตาเลยจะแกล้งเล่นสักหน่อย

“เมื่อไหร่จะไปซักที ไม่อยากเห็นหน้า” เธอพูดพร้อมกับเบนหน้าออกไปอีกด้าน

“ตอนที่หนูหายโกรธ” ผมตอบ

“ไม่ได้โกรธ ออกไปได้แล้ว” มือเรียวพยายามแกะมือหนาออกจากไหล่เล็ก “โอ้ย” มือหนาที่จับไหล่เล็กเปลี่ยนมายึดข้อมือขาวไว้ก่อนจะตรึงไว้ที่พนังห้องน้ำ

“จะไม่ฟังอะไรเลยใช่ไหม”

“ก็เห็นกับตายังต้องฟังอะไรอีก”

“ก็มันไม่ใช่อย่างที่หนูเข้าใจไง” ผมพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ปล่อย” เธอกดเสียงต่ำ

“ไม่ปล่อย” พูดพร้อมกับเขยิบตัวเข้าใกล้เธอ ตากลมโตจ้องมาที่ผมก่อนจะยกยิ้มเล็กน้อย 

“โอ้ย!” 

ลิซ่ากระทืบเท้าผมอย่างแรง ทำให้ผมปล่อยตัวเธอออกทันที ก่อนที่เธอจะวิ่งออกจากห้องน้ำ แขนยาวก็คว้าไปที่มือเธอแล้วกระชากเข้าหาตัวอย่างแรง

“มานี่ ตัวแสบ”

 

ซ่าาาาาาาา……..

 

น้ำจากฝักบัวไหลออกมาโดนตัวเราทั้งคู่ เธอสะดุ้งพร้อมกับยกมือขึ้นทุบหน้าอกผมรัว ๆ

“พี่ทำอะไร เปียกหมดแล้ว” เธอตะโกนขึ้นด้วยความโมโห

“ก็ง้อลิซไงค่ะ”

“บ้านพี่เขาง้อผู้หญิงกันแบบนี้หรือไง” เธอยังตะโกนไม่หยุด ใบหน้าสวยงอง้ำจนผมกลั้นขำไว้ไม่อยู่

“ขำอะไร”

“ขำเจ้าเหมียวขี้โวยวาย” ผมพูดพร้อมกับเอื้อมมืออีกข้างไปปิดก๊อกน้ำ แขนแกร่งเปลี่ยนมาโอบรอบเอวบางไว้

“ฟังพี่ได้ยังค่ะ” พูดด้วยน้ำเสียงเชิงบังคับ

“โมโมะเขามาสารภาพรักกับพี่ แต่พี่ปฏิเสธเธอไปแล้ว” เธอกัดริมฝีปากเล็กน้อย

“แล้วทำไมยอมให้ยัยนั่นจูบ” มือเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นมาลูบน้ำออกจากใบหน้า

“ยังไม่ได้จูบค่ะ วิ่งตามลิซออกมาก่อน”

“ถ้าลิซไม่อยู่พี่จะจูบใช่ไหม” เธอใช้มืออีกข้างทุบที่อกแกร่งของผม

“ไม่อยู่ก็ไม่จูบค่ะ พี่คิดกับเธอเป็นแค่น้องสาว” เราจ้องหน้ากันสักพัก ใบหน้าคมเคลี่อนเข้าใบใกล้ใบหน้าเนียนและกำลังจะจูบลงบนริมฝีปากสีอ่อนก่อนเธอจะเบนหน้าไปทางอื่น

“แล้วเรื่องคืนนั้นล่ะ” เธอถามผมขึ้น มือหนาจับใบหน้าเนียนให้หันมาก่อนจะจูบลงที่ริมฝีปากสีอ่อนอย่างหมั่นเขี้ยว

“คืนไหนค่ะ” ผมแกล้งถามเธอ

“ก็คืนนั้นของพี่กับยัยโมโมะอ่ะ” เธอกระชากคอเสื้อผมเขย่าเหมือนเด็กที่โดนขัดใจ

“เธอเข้ามาจูบพี่ตอนที่พี่เคลิ้มจะหลับ พี่คิดว่าเป็นลิซเลยจูบเธอตอบ แต่เราไม่ได้มีอะไรมากกว่าจูบนะ”

“ฟังไม่ขึ้นสักนิด” ลิซ่านิ่งไปซักพักพร้อมกับหลุบตาลง “ปล่อยได้แล้ว หนาว” เธอพูดขึ้นพร้อมกับช้อนสายตาขึ้นมา มือที่วางอยู่ที่เอวบางเปลี่ยนมาลูบไล้ขึ้นลงก่อนจะเลื่อนลงมาที่ก้นกลมกลึง “ไหน ๆก็เปียกแล้ว พี่ว่า”

 

โป้ก

 

ผมอาบน้ำอย่างรวดเร็วก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูที่พันไว้เฉพาะช่วงล่าง ส่วนอีกคนก็กำลังนั่งคลุมผ้าตัวสั่นอยู่บนเกาอี้ เธอรีบวิ่งเข้าห้องน้ำพร้อมกับชุดที่จะเปลี่ยนทันทีที่เห็นผมเดินออกมา

“ลิซ เดี๋ยวล้ม” ผมบอกเธอด้วยความเป็นห่วง จะอายทำไมเดี๋ยวก็เห็นหมดนั่นแหละ

 

หลังจากที่แต่งตัวเสร็จผมก็นอนกลิ้งไปมาบนเตียงเพื่อรอลิซ่าที่กำลังอาบน้ำอยู่ ตั้งแต่ผมคบกับเธอเสื้อผ้าผมส่วนหนึ่งก็อยู่ที่ห้องเธอนี่แหละครับ แม้เสาร์อาทิตย์เธอจะไปนอนที่คอนโดผมก็เถอะ ผมมองนั่นมองนี่ไปเรื่อยสายตาก็ไปสะดุดกับกีตาร์ตัวหนึ่งที่พิงอยู่มุมห้องข้างเตียง ไม่ยักกะรู้ว่าเธอเล่นกีตาร์เป็นด้วย ขายาวลุกเดินอ้อมไปนั่งลงอีกด้านของเตียง มือหนาหยิบมันขึ้นมาวางไว้บนตัก มือข้างซ้ายจับที่คอกีตาร์พร้อมกับเลื่อนนิ้วลงมาที่สายจับคอร์ดอย่างชำนาญก่อนจะบรรเลงเพลงขึ้น ผมอินกับเพลงที่เล่นจนไม่ทันสังเกตว่าอีกคนกำลังย่องออกจากห้องน้ำ

“จะไปไหน” พูดพร้อมกับวางกีตาร์ลงและเดินเข้าไปหาเธอที่ยืนทำหน้าหรอหรา

“กินข้าว”

“หรอ” ขายาวเดินไปหยิบกุญแจรถที่โต๊ะก่อนจะเดินมาคว้าที่ข้อมือขาว “งั้นไปกินข้าว”

ผมพาเธอไปกินข้าวที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งก่อนจะพาเธอไปที่คอนโดของผมก็วันนี้มันวันเสาร์เธอต้องอยู่คอนโดผมสิ แม้ว่าช่วงนี้ผมจะไม่ค่อยมีเวลาก็เถอะ หลังจากเคลียร์เรื่องลิซ่าจบพรุ่งนี้ผมคงต้องทำอะไรซักอย่าง ผมไม่อยากให้เธอระแวงหรือไม่เชื่อในตัวผม

 

End part

 

 

 

ขาเรียวกำลังยืนอยู่ที่ระเบียงห้องพร้อมกับทอดสายตาไปยังเบื้องหน้า ฉันกำลังทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากพี่ฮันบินอธิบายเรื่องราวให้ฉันฟัง ยัยโมโมะรักพี่ฮันบินอันนั้นฉันดูออกแต่เรื่องระหว่างเธอกับเขาฉันไม่รู้นิว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง ถ้าเรื่องที่เขาพูดเป็นเรื่องจริงยัยโมโมะก็น่าสงสารอยู่ไม่น้อย แต่ถ้าไม่ฉันต่างหากที่น่าสงสารที่สุด

“คิดอะไรอยู่ค่ะ” เสียงทุ้มนุ่มกระซิบที่หูของฉันพร้อมกับแขนแกร่งที่เลื่อนมาโอบรอบเอวบางไว้หลวม ๆ

“คิดเรื่องของเรา” ฉันตอบตามความจริง 

“เจ็บไหมค่ะ” พูดพร้อมกับหมุนตัวไปหาเขา มือเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นมาสัมผัสที่แก้มสีเข้มก่อนจะลูบเบา ๆ 

“ไม่เป็นไรค่ะ” เขาตอบพร้อมกับระบายยิ้มออกมา

“ขอโทษนะคะ” ฉันโน้มใบหน้าเขาลงมาพร้อมกับแนบริมฝีปากลงบนแก้มข้างที่ฉันเผลอตบเขา

“ลิซรักพี่เสือ” เป็นครั้งแรกที่ฉันพูดคำว่ารักออกมา แขนเรียวสองข้างเปลี่ยนมาคล้องที่ลำคอแกร่ง

“พี่ก็รักลิซค่ะ” ใบหน้าคมเคลื่อนเข้ามาใกล้ก่อนจะทาบริมฝีปากลงมาที่ริมฝีปากสีอ่อน ดูดดึงสลับกับขบเม้มไปมา ก่อนจะแนบริมฝีปากจนแนบชิดพร้อมกับบดขยี้ ถูไถไปมาจนเกิดเป็นเสียงจ๊วบจ๊าบ ลิ้นร้อนค่อย ๆแทรกเข้าไปในโพรงปากก่อนจะไล่ต้อน ตวัดไปมาอย่างช่ำชอง ฉันตอบรับด้วยการดูดดึงลิ้นร้อนขณะเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กที่กำลังหยอกล้อไปมา

“อืม” เขาครางออกมาด้วยความพอใจ มือหนาข้างหนึ่งสอดเข้าไปในเสื้อยืดสีขาวก่อนจะลูบไล้ สัมผัสไปทั่วแผ่นหลังขาวเนียน ส่วนมืออีกข้างยกขึ้นมาจับใบหน้าเนียนไว้แล้วค่อย ๆเลื่อนมือลงมาวางที่หน้าอกอิ่มขนาดพอดีมือลูบคลำไปมา ก่อนจะออกแรงบีบเค้นตามอารมณ์ที่เกิด พี่ฮันบินถอนริมฝีปากออกมาและจูบซ้ำ ๆก่อนจะลากเลื้อยมาที่ลำคอขาวเนียน ขบเม้นเบา ๆเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของฉัน

“อ้ะ อื้อ” ฉันครางออกมาเพราะรู้สึกวาบหวาม หน้าอกอิ่มบดเบียดลงไปที่อกแกร่งอย่างจงใจ

เขาเลื่อนใบหน้าขึ้นไปที่แก้มเนียนแล้วกดจูบเบา ๆไปตามสันกราม

“พี่ไม่หยุดนะคะ” ริมฝีปากกระจับกระซิบที่ใบหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“อือ” ฉันครางรับก่อนที่แขนแกร่งจะช้อนตัวฉันขึ้นมาอุ้มแล้วเดินเข้าห้องนอนของเขา

 

 

 

CUT

 

 

 

ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในตอนสายของอีกวัน บนตัวมีเพียงเสียงเสื้อเชิ้ตตัวโคร่ง ขาเรียวแตะลงพื้นอย่างยากลำบากก่อนจะกัดฟันเดินเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย ขณะกำลังจะอาบน้ำฉันก็ยืนสำรวจตัวเองในกระจก มือเรียวยกขึ้นมาสัมผัสที่ใบหน้า ริมฝีปากและเลื่อนลงมาที่รอยสีกุหลาบบนเนินหน้าอกด้านซ้ายพร้อมกับถอนหายใจออกมาเสียงดัง นี่ฉันทำอะไรลงไป! ฉันส่ายหน้าขับไล่ความคิดที่ตีกันเองในสมองแล้วรีบอาบน้ำอย่างรวดเร็ว

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ขาเรียวก็เดินมุ่งหน้าไปทางห้องครัวเพื่อหาอะไรรองท้อง มือเรียวจับที่ตู้เย็นก่อนจะเปิดออกพร้อมกับสำรวจหาของที่พอจะรองท้องได้บ้าง มีแค่น้ำผลไม้กล่องใหญ่ แล้วก็เบียร์ อาหารสดที่พอจะทำกินได้ก็ไม่มี มีเพียงผักเหี่ยว ๆสองสามอย่าง มือเรียวคว้าน้ำผลไม้ขึ้นมาเทใส่แก้วก่อนจะยกขึ้นดื่ม เย็นนี้ไปซื้อของมาทำกับข้าวดีกว่า

หลังจากกลับมาจากซื้อของฉันก็ลงมือทำอาหารทันที ฉันทำกับข้าวสองสามอย่าง ตอนนี้เหลือเพียงเครื่องเคียงก็เสร็จแล้ว มือเรียวหยิบผักขึ้นมาก่อนจะหั่นอย่างรวดเร็ว

“โอ้ย” จนได้นะไอ้ลิซ! ฉันรีบไปล้างมือพร้อมกับกดปากแผลเอาไว้ ขาเรียวก้าวเดินฉับ ๆออกมาจากห้องครัวเพื่อรีบทำแผล

 

แอด………

 

เสียงประตูเปิดออกขณะที่ฉันนั่งทำแผลอยู่

“พี่เสือกลับมาแล้วหรอค่ะ” ฉันทักเขาโดยไม่ทันสังเกตุว่ามีอีกคนเดินเข้ามาในห้องด้วย

“หวัดดี” ฉันชะงักเล็กน้อยก่อนจะติดพลาสเตอร์ที่แผลให้เสร็จ ตากลมโตเหลือบไปมองที่เธอแล้วเบนสายตามาที่พี่ฮันบิน

“ทำแบบนี้ทำไม” ฉันกดเสียงต่ำพร้อมกับลุกขึ้นยืน

“ลิซ” พี่ฮันบินเรียกก่อนจะเดินเข้ามาหาฉัน ฉันถอยหลังเพื่อไม่ให้เขาเดินเข้ามาใกล้ “โมโมะเธออยากมาขอโทษ” ฉันเบนสายตามาที่เธอ ใบหน้าน่ารักดูเรียบเฉย ไม่ได้ดูตกใจกับการกระทำของฉันเท่าไหร่

“ขอโทษนะ ที่ทำให้วุ่นวาย” เธอเดินเข้ามาหาฉัน “ฉันจะกลับญี่ปุ่นมะรืนนี้” เธอมองหน้าพี่ฮันบินก่อนจะหันมามองหน้าฉันที่ยืนมองเธออยู่ก่อนแล้ว

“เธอ โอเคหรือป่าว” ฉันกัดริมฝีปากก่อนจะกลั้นใจถามมันออกไป

“โดนปฏิเสธเธอโอเคหรอ” เธอชักสีหน้าใส่ฉัน “ฮันบินไม่ต้องไปส่งโมโมะนะ อยากกลับเอง” เธอพูดก่อนจะเดินหันหลังออกนอกประตูไป

“พี่ทำอะไร” ฉันพูดพร้อมกับเดินไปนั่งบนโซฟา

“ทำให้หนูมั่นใจไงค่ะ” 

“กอดหน่อย” ฉันถอนหายใจเล็กน้อย ก่อนจะยกมือสองข้างไปข้างหน้าเหมือนเด็กขอให้อุ้ม แขนแกร่งสอดเข้ามาที่ลำตัวพร้อมกับออกแรงยกตัวฉันขึ้น แขนเรียวเลื่อนไปคล้องที่คอ ส่วนขาสองข้างก็ยกขึ้นมาโอบรอบเอวสอบ ท่อนแขนแกร่งโอบรัดเอวบางเอาไว้ ใบหน้าสวยเอนลงที่ไหล่กว้างก่อนจะกดจูบลงไปเบา ๆ

“ขอบคุณค่ะ”

 

 

 

-07:00 AM-

ตอนนี้ฉันกำลังอยู่ที่สนามบินพร้อมกับพี่ฮันบิน เจนนี่ แล้วก็คุณแม่ส่วนคุณพ่อติดประชุมเลยไม่ได้มาด้วย ฉันยืนมองยัยโมโมะขณะที่กำลังร่ำลาพี่ฮันบิน แม้ฉันจะรู้สึกเห็นใจเธอแต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าหากเธอยังอยู่ที่นี่เราสองคนอาจจะต้องเลิกกันจริง ๆก็ได้

“โมโมะ โทรหาฮันบินได้ไหม” เขาไม่ได้ตอบเพียงแต่เหล่สายตามาทางฉันก่อนจะพยักหน้ารับ

“กอดหน่อย” ยัยโมโมะเดินเข้ามากอดพี่ฮันบิน มือหนายกขึ้นลูบหัวเธอเบา ๆ

“เยอะ” เป็นเสียงเจนนี่ที่พูดออกมาพร้อมกับทำลอยหน้าลอยตา ยัยโมโมะตวัดสายตามามองเจนนี่ที่ยืนข้าง ๆฉันเป็นเชิงบอกว่า เสือก

“เอาละจ้ะ แม่ว่าพอแล้วล่ะ เดี๋ยวตกเครื่องนะลูก” คุณแม่พูดขึ้น

“ไปนะคะ คุณแม่ พี่ฮันบิน ฝากลาคุณอาด้วยนะคะ” เธอส่งยิ้มพร้อมกับยกมือบ้ายบายก่อนจะหันหลังเดินเข้าโซนผู้โดยสาร

 

หลังจากกลับมาจากส่งยัยโมโมะพี่ฮันบินก็ขอแยกเข้าไปที่บริษัท ส่วนฉันก็ไปกับเจนนี่แล้วก็คุณแม่ วันนี้ฉันไม่มีเรียนก็เลยอยู่ที่บ้านเขานั่นแหละ ตอนเย็นเดี๋ยวให้เขามารับไม่ก็ให้เจนนี่ไปส่ง ฉันนั่งเล่นบนโซฟากับเจนนี่ที่ตอนนี้เอาแต่แชทไม่สนใจเพื่อนสักนิด

“แกแชทกับพี่จินฮวานหรอ”

“ป่าว” เธอเว้นวรรค “กิ้ก” เจนนี่หัวเราะเสียงดังเมื่อฉันทำหน้าเหวอ

“ล้อเล่น เพื่อนสมัยเรียนที่อเมริกานะ”

“ก็ว่าอยู่ พี่จินฮวานจะมีเวลามาแชทกับแกหรอช่วงนี้พวกเขาดูยุ่ง ๆ” เธอพยักหน้า

“แล้วคอนเสิร์ตพวกเขา แกไปไหม” เจนนี่ถาม

“คงไปแหละ”

“โห แก อยากไปมั้งอ่ะ ฉันชอบ bigbang so much” เจนนี่ทำหน้าละห้อย

“แกก็ขอพี่จินฮวานสิ ไม่ก็พี่เสือ”

“แต่มันไม่ได้เข้าไปข้างหลังไปเจอศิลปินคนอื่นอ่า”

“ก็บอกพี่เสือสิว่าอยากช่วยงาน”

“บอกแล้วแต่ไม่ได้อ่ะ”

“นะ นะเพื่อนรัก” เจนนี่เอาหน้ามาถูที่ไหล่ฉันเป็นเชิงออดอ้อน

“อือ” ฉันครางรับก่อนจะดันหัวเจนนี่ออกพร้อมกับเคาะหน้าผากไปทีนึง

 

มินิคอนเสิร์ตของไอคอนจัดขึ้นอย่างอบอุ่น โดยมีรุ่นพี่ในค่ายอย่าง bigbang และ Lee hi มาเป็นแขกรับเชิญพิเศษ เสียดายไม่มี winner เสียงกรี้ดดังสนั่นเมื่อ bigbang ขึ้นแสดง รวมทั้งยัยสามคนที่กำลังกรี้ดพร้อมกับชักดิ้นชักงออยู่หลังเวที ไม่แคร์บรรดาแฟนตัวจริงของพวกเธอซักนิด พวกเขาเอาแต่ส่ายหน้า มีเพียงพี่จินฮวานที่ยืนหัวเราะ

“นี่! พวกพี่ไม่มีใครคิดจะห้ามยัยพวกนี้บ้างหรอ” ฉันเดินไปหาพวกพี่ ๆในห้องแต่งตัว ตอนแรกยัยเจนนี่ขอมาด้วย ตอนหลังยัยสองคนนี้ก็มาบีบน้ำตาจนฉันต้องไปขอร้องพี่จียงให้เขาช่วยพาสามสาวเข้ามาช่วยงาน

“ก็ห้ามแล้ว เคยฟังซะที่ไหน” พี่จินฮวานพูดขึ้น ฉันพยักหน้าเห็นด้วย

“แล้วหนูไม่กรี้ดกับเขาบ้างหรือไง” พี่ฮันบินพูดขึ้นก่อนจะเดินเข้ามาหาฉัน “ติดกระดุมเสื้อให้พี่หน่อย” ฉันย่นจมูกใส่เขา มือเรียวเอื้อมไปติดกระดุมเม็ดสุดท้ายอย่างเบามือ

หลังจาก bigbang ลงจากเวทีก็เป็นคิวของ ikon ที่จะต้องขึ้นทำการแสดง โดยมี Lee hi ขึ้นไปฟิชเจอริ่งด้วย พวกเราอยู่ในห้องแต่งตัวของ ikon และกำลังช่วยพี่ ๆแต่งตัวอยู่

“เสร็จหรือยังทุกคน จะขึ้นเวทีแล้วนะ” เสียงลีฮาอีพูด พร้อมกับเดินเข้ามาหาพวกเขา เธอตัวเล็กมาก แต่น่ารักมากเช่นกัน พี่ฮันบินยกมือขึ้นเป็นเชิงทักทาย ก่อนเธอจะตบลงไปที่มือของเขาไม่เบานัก ใบหน้าคมยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย นี่จีบกันอยู่หรอ!

“ฮันบิน ก้มมานี่หน่อย” เธอกระซิบที่ข้างหูของพี่ฮันบิน ก่อนจะเขาเหลือบตามองมาทางฉันที่กำลังติดไมค์ให้ชานวู พร้อมกับทำหน้าไม่สบอารมณ์ ทำไม!

 ‘เช็คไมค์ให้เรียบร้อยนะครับ พร้อมแล้วเตรียมแสตนบายหลังเวทีสตาฟอีกคนวิ่งเข้ามาบอก ทุกคนรีบติดไมค์ก่อนจะเดินออกไปข้างนอก

หลังจากโชว์สุดท้ายจบ พวกเขาก็พากันเดินลงมาจากเวทีโค้งให้รุ่นพี่และทีมงานทุก ๆคน

“ลิซ มานี่” พี่ฮันบินออกแรงลากฉันออกไปอีกด้าน “กูกลับแล้วนะ เจอกันที่เดิม” เขาตะโกนบอกพวกที่เหลือ

“พี่จะไปไหน ลิซมากับเพื่อนนะ”

“เดี๋ยวจินฮวานจะไปส่ง”

“พี่จะรีบไปไหนเนี่ย” ฉันพูดพร้อมกับสะบัดมือเขาออก

“อ้าว ฮันบิน” เสียงลีฮาอีพูดขึ้น “ลลิสาใช่ไหม ฉันลีฮาอีนะ” เธอน่าจะเป็นรุ่นพี่ฉัน

“สวัสดีค่ะ” ฉันโค้งให้เธอนิดนึงก่อนจะเหลียวมองพี่ฮันบินที่ตอนนี้ยืนกอดอกมองด้วยความไม่พอใจ

“เธอว่างหรือป่าว พอดีฉันมีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย”

“ไม่ว่าง” เสียงพี่ฮันบินพูดแทรกขึ้นมา ฉันสะบัดหน้าไปมองเขาก่อนจะหันมายิ้มให้คุณฮาอี เอาสิ! มีเรื่องอะไรที่ฉันไม่รู้บ้าง

“ว่างค่ะ ไปกันเลยไหมค่ะ” ฉันพูด เธอเดินเข้ามาคว้าข้อมือฉันก่อนจะพาเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวของเธอ

“มีเรื่องอะไรหรอค่ะ”

“พอดี ฉัน เอ่อ ฉันมีของจะให้นะ” เธอหยิบกล่องของขวัญกล่องหนึ่งให้ฉัน 


เดี๋ยวนะ!


“ฉันชอบเธอ”

“ห้ะ” ฉันทำหน้าตกใจ ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ 

“ฉันจะรอคำตอบนะ” ลีฮาอียกยิ้มพร้อมกับประสานมือกันบิดไปมา ฉันพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะรีบเดินออกมาจากห้อง ขาเรียวรีบวิ่งเข้าไปหาพี่ฮันบิน

“เธอชอบผู้หญิง” พี่ฮันบินพยักหน้า

“ทำไมไม่บอกเล่า”

 

 

 

 


TALK : เหลืออีกไม่กี่ตอนก็จบแล้วค่ะ ไรท์อยากแต่งให้จบก่อนขึ้นสอบ พอดีอาจารย์เลื่อนสอบเป็นอาทิตย์นี้ เมื่อวานก็เอาคอมไปซ่อม ตอนนี้แอบเอาของหลานมาเล่นตอนที่พวกนางไปเรียน 

ปล. อยากขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่เข้ามาอ่านมาคอมเมนส์ มันทำให้ไรท์มีกำลังใจในการแต่งนิยายจริง ๆค่ะ ขอบคุณจากไรท์เตอร์มือใหม่ด้วยนะคะ ภาษาที่ใช้อาจยังไม่สละสลวยและคำผิดก็มีค่อนข้างเยอะ (ไรท์กลับไปอ่านเองยังหงุดหงิด 5555)


 

 

 












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

79 ความคิดเห็น

  1. #31 Nichashyshy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:26
    สนุกกกกอ่ะ ฟินมากเลย
    #31
    0
  2. #30 Nichashyshy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:26
    สนุกกกกอ่ะ ฟินมากเลย
    #30
    0
  3. #29 Nichashyshy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:26
    สนุกกกกอ่ะ ฟินมากเลย
    #29
    0
  4. #27 Bombam Sweetty (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 20:26
    ไรท์จะจบแล้วหลอสู้ๆนะ....สนุกมาก
    #27
    0
  5. #26 Kkkk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 18:35
    ฮือ จะจบแล้วหรอคะกำลังสนุกเลย สู้ๆค่ะไรท์
    #26
    0