ทัณฑ์รักวิวาห์ลวง : ชุดทัณฑ์รักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 68 : ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องหลอกลวงทั้งสิ้น!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    17 ก.ย. 61





หลังจากลังเลอยู่พักใหญ่ ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจเลือกทางที่สอง...กดเข้าไปตามลิงก์นั่น...เพื่อเปิดคลิปภาพเคลื่อนไหวความยาวกว่าสามสิบนาทีนั้นดู แล้วก็ต้องหน้ามืดจนเกือบจะเป็นลมไป เมื่อพบว่าคลิปดังกล่าวเป็นภาพของสามีเธอ เปิดประตูห้องพักเข้ามาหาอเล็กซานดรา แม้จะมีแต่ภาพที่ไม่มีเสียง แต่ผู้ชายในภาพเคลื่อนไหวนั้นเป็นเชสอย่างไม่ต้องสงสัย


เว้นแต่ว่าสามีของเธอจะมีฝาแฝดซึ่งเธอแน่ใจว่าเขาไม่มีเท่านั้นแหละ!


เชสก้มลงพูดอะไรบางอย่างกับอเล็กซานดราซึ่งอยู่ในชุดคลุมของโรงแรมแบบเดียวกับที่วันก่อนเธอเห็นเขาสวมตอนที่คุยกันผ่านเฟซไทม์ จากนั้นก็อุ้มหญิงสาวไปที่เตียง 

หลังจากนั้นภาพก็ดับมืดไปชั่วขณะ ก่อนจะตัดมาเป็นภาพการโรมรันกันอย่างถึงพริกถึงขิงชนิดที่ทำให้นันท์นลินรู้สึกเหมือนโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในมือของเธอกลายเป็นไฟบรรลัยกัลป์ที่กำลังย่างสดเธอให้ไหม้เป็นเถ้าธุลีในทันใด!


ยังไม่ทันที่ภาพเคลื่อนไหวยาวนานกว่าสามสิบนาทีนั้นจะจบ ก็มีสายเรียกเข้าเสียก่อน หญิงสาวซึ่งยังอยู่ในสภาวะช็อกจึงกดรับสายเรียกเข้านั้นโดยไม่ทันได้ไตร่ตรองอะไร

ทั้งสิ้น


“สบายดีไหมคะ...มิสซิสแชดวิก?”


น้ำเสียงที่คุ้นเคยอย่างยิ่งดังขึ้น เรียกสติของนันท์นลินที่หลุดลอยไปไกลกลับมาอีกครั้ง


“อเล็กซานดรา...”


“ใช่ค่ะ ฉันเอง...ที่โทรมาก็เพราะจะถามว่า...คุณเห็นคลิปรึยังคะ?” นักธุรกิจสาว

ถามด้วยน้ำเสียงสบายๆ เหมือนกำลังชวนอีกฝ่ายเดินชมนกชมไม้อย่างไรอย่างนั้น


“คุณเป็นคนส่งมา?” บอกตามตรงว่าถ้าดูจากพฤติกรรมที่ผ่านมาเธอก็ไม่ค่อยแปลกใจสักเท่าไรหรอก เพียงแต่ไม่คิดว่าอเล็กซานดราจะยอมรับและแสดงออกมาโต้งๆ แบบนี้ เรียกว่าถ้าก่อนหน้านี้เธอเคยสงสัยและไม่แน่ใจว่าผู้หญิงคนนี้หวังดีหรือประสงค์ร้าย ตอนนี้ก็แน่ใจได้ล้านเปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว


“ที่จริงก็อยากจะบอกว่าไม่ใช่นะคะ แต่ฉันไม่อยากจะอ้อมค้อมอะไรอีกต่อไปแล้วละ คุณก็อย่าถือสาฉันเลยนะคะบัว ฉันจำเป็นจริงๆ ขืนรอให้เชสไปบอกเลิกกับคุณ ลูกฉันก็คงจะคลอดออกมาก่อนพอดี...”


“ละ...ลูก?” คำตอบอย่างตรงไปตรงมาของอเล็กซานดราทำให้หญิงสาวรู้สึกเหมือนจู่ๆ ก็มีมือยักษ์เข้ามาขยุ้มหัวใจของเธอแล้วกระชากมันออกไปจากอกอย่างรุนแรงจนภายในว่างเปล่าแทบจะกลายเป็นความกลวงโบ๋


“สามเดือนแล้วค่ะ ที่จริงฉันคุยกับเชสแล้วว่าให้เขาบอกคุณตั้งแต่สองเดือนก่อน 

แต่บังเอิญ...คุณเข้าโรงพยาบาลเสียก่อน เชสเขาห่วงว่าคุณจะเครียดจนแท้ง ก็เลยบอกให้ฉันรอ แต่ตอนนี้ท้องของฉันก็โตขึ้นทุกวันแล้วนะคะ คงรอต่อไปอีกไม่ไหวแล้วละค่ะ คุณก็รู้ว่าฉันเป็นคนที่รูปร่างเป๊ะมากๆ มีน้ำมีนวลขึ้นมานิดหน่อยก็คงเป็นข่าว 

อีกไม่นานก็คงปิดไม่อยู่แล้วละ ฉันเลยคิดว่าให้คุณรู้เสียตอนนี้น่าจะง่ายสำหรับพวกเราทุกคนมากกว่า คุณจะได้เตรียมตัวเตรียมใจไว้บ้างไงคะ” อเล็กซานดรายังคงพูดต่อไปโดยไม่ได้รู้เลยว่านันท์นลินไม่ได้อยู่ในสายอีกต่อไปแล้ว...


เชสบอกว่าเขาไม่เคยอยากเลิกรากับเธอ...


เขาบอกว่าเขาไม่เคยคิดจะเลือกใครนอกจากเธอ...


เขาบอกว่าทุกอย่างที่เคยพูดจาทำร้ายจิตใจเธอ เป็นเพราะความหึงหวง และอยากให้เธอเห็นคุณค่าของเขา...


เขาบอกว่าเขาจะไม่หย่ากับเธอและไม่ทอดทิ้งเธอกับลูก...


และเขายังบอกด้วยว่า...ระหว่างเขากับอเล็กซานดราไม่เคยมีสิ่งอื่นใดนอกจากความเป็นเพื่อน…


ทุกสิ่งที่เขาบอก...


ทุกเรื่องราวที่เขาทำ...


ทุกความทรงจำที่ตราตรึงอยู่ในใจของเธอ...


ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องหลอกลวงทั้งสิ้น!


ทุกอย่างที่เขาทำ...ก็ทำเพื่อปกป้องลูกของเขาให้ปลอดภัยเท่านั้น!


หญิงสาวรู้สึกว่าโลกของตนเองมืดมนลงไปในพริบตา จู่ๆ ก็เหมือนรอบตัวของเธอมีอากาศไม่เพียงพอที่จะหายใจและเจ็บแปลบในท้องน้อยขึ้นมาอย่างรุนแรง ความเจ็บนั้นหนักหนาสาหัสมากเสียจนเธอแทบจะทรงตัวไว้ไม่อยู่ โทรศัพท์มือถือที่ถืออยู่ตกลงไปที่พื้นเมื่อไรก็ไม่อาจทราบได้ แต่มันก็ยังทำงานได้ดีสมราคา เพราะเสียงของ

อเล็กซานดรายังคงดังอย่างต่อเนื่องอย่างไม่มีอาการสะดุด แม้ในขณะที่ร่างอวบอิ่ม

เซไปพิงกับผนังห้องและค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่ง โดยหวังว่าความเจ็บปวดที่พุ่งขึ้นมาอย่างหนักหน่วงจะบรรเทาลงบ้าง มันก็ยังคงทำงานต่อไปอย่างซื่อสัตย์


“บัว...ล้างหน้าเสร็จแล้วรึยังลูก?”


เสียงมารดาร้องเรียกมาจากชั้นล่างดังก้องเข้ามาในโสตประสาท แต่เธอกลับไม่สามารถเปล่งเสียงใดๆ ตอบกลับไปได้เพราะความปวดร้าวขยายตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนเกินที่จะทานทนไหว หญิงสาวจิกนิ้วลงกับพื้นจนเจ็บระบมไปหมด เหงื่อไหลทะลักท่วมไปทั้งตัว แต่ก็ยังพยายามที่จะรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี เพื่อร้องขอความช่วยเหลือจากมารดา


“แม่คะ...แม่!...ช่วยบัวด้วย!” นันท์นลินพยายามข่มความเจ็บปวดเอ่ยปากเรียกหามารดาของตนเอง เพราะเริ่มรู้สึกแล้วว่าอาการผิดปกติของตนน่าจะรุนแรงกว่าที่คาดไว้ และกัดฟันตะโกนเรียกมารดาสุดเสียงเมื่อสัมผัสได้ถึงของเหลวปริมาณไม่น้อยที่หลั่งไหลออกมาจนชุ่มชุดเดรสยาวสำหรับใส่อยู่บ้านของเธอ


สีกรมท่าเข้มจัดจนเกือบดำของชุดทำให้ไม่เห็นว่าสิ่งที่ไหลออกมาคืออะไร และเธอก็ไม่มีความสามารถแม้แต่จะชันร่างขึ้นมองดูพื้นเบื้องหน้า แต่สัญชาตญาณของความเป็นแม่บอกได้อย่างชัดเจนว่าลูกของเธอกำลังอยู่ในภาวะเสี่ยงอันตรายอย่างใหญ่หลวง


“บัว! บัวเป็นอะไรลูก!? ลิต! เอารถออกเร็ว บัวเจ็บท้องจะคลอดแล้วลิต!” คุณลินจงรีบตะโกนเรียกน้องชายทันทีที่เห็นสภาพของบุตรสาวที่นอนกองอยู่ บนพื้นโดยมีน้ำคร่ำที่ปะปนด้วยเลือดไหลนองอยู่ด้วย ในตอนแรกนางเกือบ จะเผลอพูดคำว่า ‘แท้ง’ ออกมาเสียแล้ว เพราะลูกสาวเพิ่งจะตั้งครรภ์ได้ไม่ถึงสามสิบสัปดาห์ เท่ากับว่าโอกาสที่จะสูญเสียบุตรคนแรกค่อนข้างสูงเลยทีเดียว ด้วยความที่ไม่อยากให้นันท์นลินใจเสียจึงต้องให้กำลังใจไว้ก่อน แต่แล้วกลับต้องเป็นฝ่ายช็อกเสียเองเมื่อผู้เป็นลูกบอกความจริงที่ทำให้นางต้องอึ้งที่สุดในชีวิต...


“แม่ขา...แม่...” นันท์นลินคว้ามือของมารดาไว้แน่นเหมือนมันเป็นชูชีพที่จะช่วยให้เธอรอดพ้นจากความสูญเสียครั้งนี้ไปได้และก่อนที่ความมืดมิดจะกลืนกินสติสัมปชัญญะของเธอจนไม่อาจรับรู้อะไรได้อีก หญิงสาวก็ตัดสินใจสารภาพความจริงกับมารดาของตน โดยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าสิ่งที่ตนบอกกับมารดาจะเป็นประโยชน์ในการรักษาชีวิตของลูกไว้


“บัวท้องเกือบครบกำหนดแล้ว บอกหมอนะคะแม่ บอกหมอให้ช่วยลูกบัวให้ได้

นะคะ...แม่...ช่วยหลานด้วยนะคะ...” ทันทีที่เอ่ยปากจนจบหญิงสาว ก็ไม่รับรู้อะไรอีกต่อไป...โลกของเธอมืดสนิท...ไร้ซึ่งแสงสว่างใดๆ...ไม่ต่างจากหัวใจที่บอบช้ำและร้าวรานจนยากที่จะเยียวยา...




“บัวเป็นยังไงบ้างครับคุณแม่?” กว่าเชสจะทราบว่าภรรยาของตนเองมีอาการปวดท้องจนต้องคลอดก่อนกำหนด นันท์นลินก็พ้นขีดอันตรายและย้ายเข้าไปพักในห้องพักผู้ป่วยพิเศษเรียบร้อยแล้ว


เขาตกใจแทบสิ้นสติเมื่อแอสวินโทร. ไปหาเพื่อแจ้งข่าวด่วนว่านันท์นลินเจ็บท้องคลอดทั้งๆ ที่เพิ่งตั้งครรภ์ได้เพียงแค่สามสิบสองสัปดาห์เท่านั้น เคราะห์ดีที่ทั้งญาติๆ ของเธอรวมถึงแอสวินและมัทนาอยู่บ้าน ทั้งคู่จึงช่วยอำนวยความสะดวกจนสามารถนำส่งภรรยาของเขาให้ถึงมือแพทย์อย่างทันท่วงที


“อ้าว! พ่อเชษฐ์มาพอดี บัวปลอดภัยแล้วละจ้ะ นี่หลับไปตั้งแต่เมื่อสองชั่วโมงก่อนน่ะ ตอนนี้ยังไม่ตื่นเลยนะ พ่อเชษฐ์จะไปดูลูกชายก่อนไหม? ดีนะที่ตาแชดออกมาปลอดภัยดี ไม่เป็นอันตรายอะไรเลย นี่แม่เขาก็เป็นห่วงมาก ตอนปวดท้องร้องบอกให้แม่ช่วยหลานให้ได้ตลอดเลยละ” ตอนนี้คุณลินจงโล่งอกเพราะทั้งลูกสาวและหลานชายปลอดภัยดีแล้ว จึงค่อยมีแก่ใจที่จะเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ลูกเขยฟังได้ แม้ว่าลูกเขยสุดที่รักจะทำให้รู้สึกผิดหวังนิดหน่อย เนื่องจากมิได้เข้าตามตรอกออกตามประตูอย่างที่คิด แต่แอบชิงสุกก่อนห่าม จัดการเสกเด็กเข้าท้องลูกสาวของนางก่อนแต่งงาน แต่ในเมื่อเรื่องล่วงเลยมาจนถึงขั้นนี้แล้ว นางก็ไม่อยากที่จะถือสา เพราะอย่างน้อยเขาก็รับผิดชอบการกระทำของตนเองเป็นอย่างดี


“หมอเขาบอกว่าพอรู้สึกตัวยัยบัวก็ร้องไห้อยู่ตลอดเวลา สงสัยจะเป็นห่วงลูก แต่พอรู้ว่าลูกปลอดภัยดีก็หลับไปเลยละจ้ะ” คุณลลนาเสริม นางเองก็ตกใจมากจนถึงกับลางานยาวเพื่อมาเฝ้าหลานสาวเต็มเวลาเลยทีเดียว


“โธ่ บัว...ลูกปลอดภัยก็ดีแล้วละครับ งั้นผมขอเข้าไปหาบัวก่อนแล้วกันนะครับคุณแม่ คุณน้า” เชสรีบเดินผ่านบริเวณห้องรับแขกภายในห้องพิเศษเข้าไปด้านใน ตอนนี้เขาไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรแล้ว แค่อยากจะเห็นกับตาตนเองว่านันท์นลินปลอดภัยเท่านั้น


ชายหนุ่มมองร่างเล็กๆ ของภรรยาที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงด้วยนัยน์ตาที่คลอไปด้วยหยาดน้ำใสๆ อย่างที่น้อยครั้งนักที่เขาจะปล่อยให้มันเกิดขึ้น


ฝ่ามือสีแทนสวยลูบศีรษะของหญิงสาวที่นอนนิ่งอยู่อย่างอ่อนโยน นึกสงสารเธอขึ้นมาจับใจและเสียใจเหลือเกินที่เขาไม่ได้อยู่กับเธอในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดในชีวิตของพวกเขา เสียดายที่ตนเองเลือกใส่ใจกับธุรกิจมากกว่าภรรยา จึงไม่ได้อยู่เป็นกำลังใจให้เธอในยามที่เธอต้องต่อสู้กับความเจ็บปวดเพื่อให้กำเนิดบุตรชาย แต่ในขณะเดียวกันก็ดีใจอย่างยิ่งที่แม้จะไม่มีเขา นันท์นลินกับลูกชายคนแรกของเขาก็ยังผ่านพ้นทุกอย่างมาได้อย่างงดงาม


เชสก้มลงจุมพิตกลุ่มผมนุ่มสลวยของภรรยาและกระซิบขอให้พระเจ้าอวยพรให้เธอฟื้นตัวได้โดยเร็ว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสัมผัสของเขาหรือคำอวยพรนั้นกันแน่ที่ทำให้แพขนตางอนยาวของภรรยาขยับน้อยๆ ก่อนที่เธอจะลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ จนสบตากับเขาในที่สุด

ไม่มีคำพูดใดๆ ระหว่างคนสองคน มีแต่สายตาสองคู่ที่สื่อความรู้สึกถึงกัน...


ดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองมาด้วยความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก ความห่วงใย 

และความขอบคุณอย่างลึกซึ้ง


ในขณะที่อีกคู่มองมาด้วยความว่างเปล่า...เหมือนไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ แล้วโดยสิ้นเชิง!




***เนื่องจากมดต้องนำนิยายที่เคยวางจำหน่ายแล้วไปลงในเว็บ Read A Write จึงรีอัปที่เด็กดีด้วยอีกรอบหนึ่งนะคะ และแจ้งข่าวนิดหนึ่งว่าตอนนี้มดมีนามปากกาใหม่อีกนามปากกาคือ 'ปุริมปรัชญ์' ซึ่งมีผลงานเรื่องแรกคือเรื่อง 'ลมวอนรัก' ตอนนี้พร้อมจำหน่ายแล้ว

รายละเอียดอยู่ทางด้านล่าง ฝากติดตามผลงานด้วยนะค้า***





สั่งซื้อ 'ลมวอนรัก' รอบสต็อก


โปรยปก ‘ลมวอนรัก’


"เอยรู้ค่ะ...แต่เอย...ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนะคะ" จู่ๆ จะให้เธอย้ายเข้าไปอยู่กับเขาเฉยๆ ได้ยังไง อย่าว่าสถานะของเธอกับเขาเป็นเพียงแค่เจ้านายกับเลขาเท่านั้น ในเมื่อระหว่างเธอกับเขาไม่มีวันที่จะมีอนาคตร่วมกัน แล้วจะเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่รู้ดีอยู่แล้วว่าจะต้องจบลงด้วยความเจ็บปวดไปทำไม?


"เพราะอะไร? เอยไม่ชอบผม? หรือมันเกี่ยวกับที่ผมทำให้เอยเจ็บ? "


โอ๊ย! มันใช่ซะที่ไหนล่ะ! ถึงมันจะเจ็บอยู่บ้าง แต่เธอก็ยอมให้เขาทำไปตั้งหลายครั้งไม่ใช่เหรอ!


"เอยไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น แต่...ระหว่างเรามันไม่ควร...คือ...เอยคิดว่าเราเป็นเจ้านายกับลูกน้องกันเหมือนเดิมก็ดีแล้วนะคะ..."


"แปลว่าเอยจะไม่รับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น? "


เธอต้องรับผิดชอบอะไรด้วยเรอะ!


"และต่อไป...ถึงผมจะอยากได้เอยแค่ไหน ผมก็จะไม่มีวันได้อีก? "



มันบ้ามาก! แต่คำว่า 'อยากได้เอย' ทำให้จิตใจของเธอหวั่นไหวมากพอดู...



โอเค! เธอโกหก!



มันมากกว่าความหวั่นไหว...


เธอแทบจะตอบตกลงแล้วรีบหอบผ้าหอบผ่อนตามเขาไปแล้ว!



เพียงแต่เมื่อคิดถึงผู้เป็นป้าที่ทุ่มเทเลี้ยงดูเธอมาอย่างดีตลอดยี่สิบห้าปีที่ผ่านมา และศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิง...อาคิราก็จำต้องกัดฟันพยักหน้าให้เขา เพื่อยืนยันเจตนารมณ์ของตนเองต่อไป!



"ซึ่งนั่นหมายถึงเอยไม่ต้องการความรับผิดชอบจากผมด้วย? ทั้งๆ ที่ผมตั้งใจว่าจะ..." ชายหนุ่มยังไม่ทันได้เอ่ยปากถึงสิ่งที่เขาเตรียมพร้อมไว้สำหรับเธอเลยด้วยซ้ำ หญิงสาวก็โพล่งออกมาด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยวเสียก่อน


"ไม่ค่ะ! เอยไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ จากคุณวินทั้งนั้น ถ้าคุณวินจะกรุณา เอยอยากขอให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมก็พอค่ะ" ถ้าต้องเป็น 'ของเล่น' ที่วันหนึ่งเขาก็คงเบื่อจนเผลอทิ้งขว้าง เธอขออยู่ข้างๆ เขาในฐานะเลขานุการเหมือนเดิมดีกว่า...อย่างน้อย...แค่ได้แอบมองเขาไปวันๆ ก็ยังดีกว่าต้องจากกันไปในวันใดวันหนึ่ง...




"เอยแน่ใจเหรอว่าระหว่างเราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้? " เมื่อเห็นเธอประกาศออกมาด้วยความมั่นใจขนาดนั้น ภวินท์ก็อดโมโหไม่ได้ จึงถามออกไปด้วยน้ำเสียงดุดันจนอาคิราถึงกับขนลุกซู่ "กลับไปเป็นเจ้านายกับเลขากันเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่เมื่อคืนเราเอากันอย่างร้อนแรงจนเตียงแทบไหม้ไปแล้วน่ะนะ? "





ชื่อเรื่อง: ‘ลมวอนรัก’ 

จำนวนหน้า: 320 หน้านิยาย แถมที่คั่น และโปสต์การ์ดฟรีทุกเล่มค่ะ


ราคา: 319 บาท



ʕ≧ᴥ≦ʔ : เรื่องนี้เน้นหวานๆ ฟินๆ NC อาจจะเยอะกว่าปกติหน่อย โปรดทดลองอ่านตัวอย่างดูก่อน แล้วค่อยตัดสินใจจองนะคะ ʕ→ᴥ←ʔ


ลิงก์สำหรับทดลองอ่าน


https://www.readawrite.com/c/3d9636a7d2fe6df44eca21e18c8e8c5d


***อีบุ๊กวางจำหน่ายแล้วนะค้า***


https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTc0NjA2MiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjcxMDUxIjt9&page_no=1


หมายเลขบัญชีสำหรับการชำระเงิน


ชื่อบัญชี น.ส.สวรรยา นานาเสถียรกุล


ธ.กรุงเทพ สาขาย่อยเดอะมอลล์ รามคำแหง 009-0-24443-5


ธ.ไทยพาณิชย์ สาขาเซ็นทรัล ลาดพร้าว 157-209780-6


ธ.กสิกรไทย สาขาสยามพารากอน 738-2-54045-4


ธ.ทหารไทย สาขาเดอะไนน์ พระรามเก้า 124-2-14448-1


ธ.กรุงไทย สาขาสยามพารากอน 984-2-87746-9


***แจ้งรายละเอียดการโอนเงินพร้อมชื่อและที่อยู่ได้ที่ modd555@hotmail.com  https://www.facebook.com/Jomrawint/ หรือ https://www.facebook.com/Primbooks/ มาสั่งซื้อกันเยอะๆ นะคะ ʕ≧ᴥ≦ʔ *** 



อีบุ๊กที่วางจำหน่ายแล้ว ^_^


ลิงก์ดาวน์โหลดจากพี่เมพค่ะ



เพลิงเผด็จรัก


กามเทพแผลงรัก

 

 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI2NzYiO30


ส่วนอันนี้เป็นเซต ทัณฑ์รักคาสโนว่า - ทัณฑ์รักวิวาห์ลวงนะคะ

ขอฝากด้วยจ้า ^^


 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI1MjYiO30



อีบุ๊ก 'พ่ายรักกับดักเสน่หา' นะคะ


เว็บ Meb >>>> https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjtz

Ojc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTU4MDQiO30



อีบุ๊ก 'เจ้าสาวลิขิตรัก' มาแล้วนะคะ


เว็บ Meb >>>  https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjt

zOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNTc4MDkiO30









เว็บ Hytexts >>> https://www.hytexts.com/ebook/B01


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

304 ความคิดเห็น