ทัณฑ์รักวิวาห์ลวง : ชุดทัณฑ์รักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 61 : ใครบอกว่าเราจะเลิกกัน?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,965
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    10 ก.ย. 61






นันท์นลินมองดูใบหน้าของสามีที่ก้มลงมาจนเกือบจะชิดกับใบหน้าของเธอด้วยสายตาที่พร่าเลือนเพราะม่านตากระทบกับแสงไฟในห้องอย่างกะทันหัน ก่อนที่ทุกสิ่งทุกอย่างจะค่อยๆ แจ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ....


ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาของเชสในวันนี้แตกต่างจากในยามปกติราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ นัยน์ตาสีเขียวมรกตแสนสวยที่เคยสงบนิ่งราวกับทะเลสาบน้ำลึกดูอิดโรย

และอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่ใบหน้าและปลายคางที่เคยเกลี้ยงเกลากลับเต็มไปด้วยตอเคราสั้นๆ เสื้อเชิ้ตที่เคยเนี้ยบเรียบกริบตั้งแต่เช้าจรดค่ำก็ยับยุ่งและมีบางส่วนหลุดออกมานอกชายกางเกงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน


“ฮันนี่...เป็นยังไงบ้างจ๊ะ?” เชสไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาถอนหายใจออกมาอย่างแรงด้วยความโล่งอกที่ภรรยาฟื้นขึ้นมาเสียที หลังจากที่เธอหลับสนิทอยู่ตลอดคืน


“ลูก!” หญิงสาวอุทานออกมาด้วยความตกใจ เมื่อระลึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้ว่าตนเองอยู่ไหนสภาพไหนก่อนที่จะสลบไปและตื่นขึ้นมาในตอนนี้


“ทุกอย่างโอเคจ้ะสวีตตี้ คุณกับลูกปลอดภัยดีทั้งคู่นะจ๊ะ” ชายหนุ่มตอบขณะก้มลงจุมพิตหน้าผากขาวนวลอย่างอ่อนโยนราวกับจะปลอบใจให้เธอหายตื่นตระหนก 

แต่พอเขาจะเลื่อนริมฝีปากลงไปที่แก้มนุ่ม หญิงสาวกลับเอียงหน้าหลบจนพลาดไปโดนใบหูเล็กๆ ของเธอแทน “ที่รัก...ยังโกรธผมอยู่เหรอจ๊ะ?”


“เปล่าค่ะ...แต่ในเมื่อเราจะเลิกรากันแล้ว ก็ไม่ควรที่จะแสดงความใกล้ชิดสนิทสนมกันอีก มันไม่เหมาะนะคะ”


“ใครบอกว่าเราจะเลิกกัน?”


“ไม่ต้องมีใครบอกฉันก็รู้ ฉันไม่บ้าพอจะคิดว่าคุณจะเลือกคนที่เพิ่งเจอกันไม่นานอย่างฉันหรอกค่ะ”


“ถ้างั้นผมก็คงบ้า เพราะว่าผมไม่เคยคิดที่จะเลือกใครเลยนอกจากคุณ”


คำพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงจังของชายหนุ่มทำให้นันท์นลินถึงกับหันขวับมามองหน้าเขาทันที นัยน์ตาแสนสวยคู่นั้นเปี่ยมไปด้วยความซื่อตรงและจริงใจจนเธอรู้สึกว่าตนเองคงจะบาปน่าดูหากสงสัยว่าเขากำลังโกหก


“ที่ผมไปแมนชันของเอลี่ก็แค่ไปส่งเธอเท่านั้น แต่ที่ค้างอยู่ที่นั่น ก็เพราะน้อยใจคุณ 

เลยดื่มจนเมาจนขับรถกลับไม่ไหว แล้วที่ไม่ได้กลับบ้านตอนเช้า ก็เพราะวันนี้มีประชุมผู้ถือหุ้นแต่เช้า ต้องเลยไปทำงานเลย ไม่งั้นจะไม่ทัน... เรื่องของผมกับเอลี่น่ะ ไม่ว่าจะเป็นตอนไหนก็ไม่มีทางเป็นไปได้แน่ๆ ระหว่างเราไม่เคยมีอะไรนอกจากความเป็นเพื่อนเท่านั้น ตั้งแต่ผมเจอคุณ...ก็ไม่เคยมองใครอีกเลยนะที่รัก...”


“แต่คุณ...คุณไม่เคยปฏิเสธเลยว่าคุณไม่มีอะไรกับเธอ...แล้วก็ไม่เคยปฏิเสธด้วยว่าคุณ...ไม่ได้มีคนอื่น...” หญิงสาวมองหน้าสามีด้วยความประหลาดใจ และยิ่งพิศวงยิ่งขึ้นไปอีกที่ใบหน้าสีแทนสวยของเขาสามารถเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำไปจนจรดใบหูได้อย่างรวดเร็วจนน่าอัศจรรย์


“ผมก็แค่...คิดว่าคุณอาจจะเห็นว่าผมมีค่าขึ้นมาบ้าง ถ้ารู้สึกว่าผมเป็นที่ต้องการของผู้หญิงคนอื่นๆ...”


“อะไรนะคะ?”


“ก็คุณชอบผลักไสให้ผมไปไกลๆ” นัยน์ตาสีเขียวจัดนั้นฉายแววตัดพ้ออย่างที่เขาไม่เคยเปิดเผยให้เธอได้รับรู้มาก่อนเลยสักครั้ง “คุณปฏิเสธผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน 

สาดไวน์ใส่ผม หนีผมทันทีที่คุณมีโอกาส ไม่ว่าผมจะพยายามเสนอตัวรับผิดชอบคุณ

ยังไง คุณก็ยังยืนยันที่จะขับไล่ไสส่งผม แล้วยังบอกให้ผมลืมเรื่องของเราอีกด้วย...”


“ก็คุณเสนอให้ฉันเป็นคู่นอนของคุณ! แล้วคุณจะให้ฉันจุดพลุฉลองด้วยความยินดี

หรือไงคะ? อีกอย่าง...เรื่องนั้น...มันก็เป็นเรื่องเข้าใจผิดด้วย” แก้มขาวซีดเป็นสีชมพูจัดขึ้นมาทันทีเมื่อต้องเอ่ยถึงค่ำคืนแรกของพวกเขาซึ่งเกิดขึ้นด้วยความไม่ได้ตั้งใจ


“มันไม่ได้เป็นแบบนั้นซะหน่อย! ต่อให้ไม่เกิดเรื่องในคืนนั้น ยังไงซะพวกเราก็ต้องลงเอยกันอยู่ดีนั่นแหละ!” เชสรู้ตัวดีว่าความกระหายใคร่อยากในตัวนันท์นลินนั้นไม่เคย

ลดน้อยลงตามกาลเวลาเลย ยิ่งได้ครอบครองเธอ เขาก็ยิ่งหลงใหล หวงแหน และอยากจะอยู่เคียงข้างเธอตลอดเวลา และเขาก็มั่นใจด้วยว่าต่อให้คืนนั้นวรินรำไพไม่ได้วางแผนหลอกลวงเขา สุดท้ายแล้วเขาก็คงต้องหาวิธีการหนึ่งวิธีการใดในการครอบครองเธอจนได้


“คุณอย่าพยายามปลอบใจฉันเลยค่ะ ฉันว่ามันถึงเวลาแล้วที่เราควรจะเปิดอกคุยกันอย่างตรงไปตรงมา ถ้าคุณกังวลเรื่องลูก ก็ไม่ต้องห่วงหรอกนะคะ ถึงเราจะหย่ากัน 

แต่ฉันก็จะไม่กีดกันคุณกับลูก จะไม่ทำให้คุณกับลูกต้องห่างเหินกันหรอกค่ะ” 

นันท์นลินเติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่นและรักใคร่กลมเกลียวกันมาก เธอเข้าใจดีว่าครอบครัวนั้นสำคัญสำหรับเด็กมากขนาดไหน จึงไม่มีทางยอมให้ลูกของตนเองต้องอยู่อย่างอ้างว้างโดยไม่ได้พบหน้าค่าตาผู้เป็นพ่ออยู่แล้ว


“เราจะไม่หย่ากัน! ถ้าคุณจำสัญญา...โอเค เราจะไม่พูดถึงสัญญานั่น...” เชสรีบเปลี่ยนท่าทีเมื่อเห็นว่าภรรยาสะอึกไปทันทีที่เขาเอ่ยถึงสัญญาก่อนแต่งงานที่เธอเซ็นไปโดยไม่ได้อ่านให้ดีก่อน เขาไม่อยากให้นันท์นลินเครียดจนไม่สบายไปอีกครั้ง จึงตัดสินใจที่จะโยนข้อได้เปรียบนั้นทิ้งไปซะ


“ทำไมล่ะที่รัก? ผมทำอะไรผิดมากถึงขนาดที่คุณจะต้องทอดทิ้งผมไปเลยเหรอ? 

อ้อ ซิดนีย์เล่าเรื่องที่ผมเข้าใจผิดเรื่องคุณกับอเล็กซ์ให้ผมฟังแล้ว...ผมขอโทษที่พูดจา

ไม่ดีกับคุณทั้งๆ ที่คุณทำเพื่อน้องสาวของผมทุกอย่าง ผมอยากให้คุณเข้าใจว่าที่จริงแล้วผมไม่เคยคิดว่าคุณจะทำตัว...แบบนั้น...แต่ที่ผมพูดไป ก็เพราะผม...หึง...”


‘หึง!’ แค่คำนั้นเพียงคำเดียวก็ทำให้ความรู้สึกของนันท์นลินเปลี่ยนแปลงไปภายใน

พริบตา ยิ่งเห็นโหนกแก้มสูงที่เต็มไปด้วยตอเคราสั้นๆ ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ

ขึ้นมาอย่างช้าๆ หัวใจของเธอก็ยิ่งพองโตและอิ่มเอมขึ้นทุกขณะ ราวกับเพิ่งได้ครอบครองสิ่งล้ำค่าที่ปรารถนามาเนิ่นนานก็มิปาน แต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้เอ่ยปากถามความรู้สึกของเขาไปมากกว่านั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเสียก่อน รอยยิ้มที่ค้างอยู่บนริมฝีปากหุบลงในทันทีที่ได้สบตากับ หญิงสาวที่เคลื่อนกายเข้ามาภายในห้องพักคนไข้อย่างอ้อยอิ่ง


“ได้ยินว่าไม่สบาย ก็เลยมาเยี่ยมค่ะ” อเล็กซานดราส่งยิ้มหวานพร้อมทั้งยื่นช่อดอก

ฟอร์เกตมีนอตแสนสวยให้กับหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียง แต่เชสกลับยื่นมือมารับมันไว้เสียเอง พลางลอบมองภรรยาด้วยความกังวลใจ


ดอกฟอร์เกตมีนอต? นี่เธอให้มันเพื่อเป็นเครื่องเตือนใจใช่ไหมว่า ‘อย่าลืมว่ายังมีฉันอยู่อีกคน’!?


“ขอบใจนะเอลี่ แต่ตอนนี้บัวกำลังต้องการการพักผ่อน คงไม่สะดวกที่จะพูดคุยอะไรมาก ยังไงไว้รอให้หายดีแล้วค่อยว่ากันอีกทีดีไหม”


“อะไรกันคะ? นี่ฉันเพิ่งมาถึงก็จะไล่กันเลยเหรอคะเนี่ย?”


“เชสเขาคงไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นหรอกค่ะเอลี่” เด็กสาวที่หอบข้าวของมาเต็มไม้เต็มมือรีบบอกทันทีที่เปิดประตูห้องเข้ามา ทันทีที่เห็นอเล็กซานดราลงจากรถและ

เดินเข้ามาภายในโรงพยาบาล สโรชินีก็รีบลงจากรถแล้ววิ่งตามมาอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังไม่ทันเพื่อนสนิทของพี่ชายอยู่ดี “พอดีคุณหมอบอกว่าบัวต้องพักผ่อนเยอะๆ ก็เลยไม่อยากให้ใครเยี่ยมนะคะ”


สโรชินีหลบสายตาอันดุดันของหญิงสาวที่ตนเคยหมายมั่นปั้นมือว่าอยากให้มาเป็น

พี่สะใภ้พลางนึกตำหนิตนเองในใจว่าเธอนี่ช่างโง่เขลาเหลือเกิน โง่จนเกือบจะได้

หญิงมากเล่ห์ที่โหดเหี้ยมเสียจนสามารถใช้ทุกวิธีการเพื่อแย่งชิง ในสิ่งที่หล่อนต้องการมาเป็นพี่สะใภ้เสียแล้ว เคราะห์ดีที่พระเจ้ายังเมตตา ถึงได้ดลบันดาลให้เหตุการณ์

พลิกผัน ทำให้เชสได้ครองรักกับผู้หญิงดีๆ อย่างนันท์นลิน ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร เธอก็จะต้องช่วยให้พี่ชายรักษาพี่สะใภ้ที่แสนดีคนนี้ไว้ให้ได้!


“ฉันก็แค่เป็นห่วง...” ใบหน้าสวยแบบคลาสสิกสลดลงจนเชสเกือบจะใจอ่อน 

แต่เมื่อคิดถึงความไม่สบายใจของภรรยาก็จำต้องแข็งใจไว้


“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะเอลี่ คืนนี้เชสจะอยู่เฝ้าบัวที่นี่ด้วยตัวเอง นี่ฉันกลับไปขนข้าวของของเขามาให้หมดแล้วนะคะ เดี๋ยวบรรดาลูกน้องเชสคงขนพวกอุปกรณ์การทำงานขึ้นมาไว้บนนี้ สบายใจได้เลยค่ะว่าบัวจะมี ‘สามี’ คอยดูแลอย่างใกล้ชิดตลอดยี่สิบชั่วโมงแน่นอนนะคะ”


ทันทีที่ได้ยินนังเด็กลูกเมียน้อยเอ่ยปากปกป้องนังเมียชั้นต่ำของผู้ชายที่ควรจะเป็น

ของเธอ หญิงสาวที่มักจะเยือกเย็นอยู่เสมออย่างอเล็กซานดราก็โกรธจัดเสียจนตาลุกวาว เธอเกือบจะเผลอแสดงความรู้สึกที่แท้จริงออกไปแล้ว แต่ก็ต้องรีบข่มความรู้สึกนั้นลงไปและส่งยิ้มให้กับน้องสาวของชายที่ตนเองหมายปองอย่างอ่อนหวาน


“อ๋อ ถ้าอย่างนั้นฉันก็คงหมดห่วง อ้อ! บัวไม่สบายขนาดนี้ งั้น ‘นัดของเรา’ เลื่อนออกไปก่อนก็ได้นะคะเชส” ทายาทนักธุรกิจคนดังทอดเสียงอย่างมีนัยที่แม้ผู้ชายอย่างเชสจะฟังไม่ออก แต่ผู้หญิงทั้งสองคนในห้องอย่างนันท์นลินและสโรชินีนั้นสามารถรับสารที่เธอส่งมาให้ได้อย่างชัดเจน แต่ยังไม่ทันที่สโรชินีจะได้เอ่ยอะไร อเล็กซานดราก็บอกลาแล้วเดินออกจากห้องไปเสียก่อน


นักธุรกิจหญิงซึ่งกุมบังเหียนกิจการใหญ่ระดับโลกแทนบิดามาหลายต่อหลายปีลอบยิ้มกับตนเองอย่างสาแก่ใจ ‘ความหวาดระแวง’ นั้นเป็นของแปลกอย่างหนึ่ง...เมื่อลองได้หว่านลงไปในหัวใจดวงใดแล้ว ต่อให้พยายามทำลายสักเท่าไร แค่เพียงรดน้ำพรวนดินสักนิด มันก็มักจะกลับมาแตกดอกออกผลได้อย่างง่ายดายเสมอ!


ผู้ชายที่เย็นชาราวกับน้ำแข็งจากขั้วโลกอย่างเชส ไม่มีทางที่จะจินตนาการได้หรอกว่า

ผู้หญิงที่ดูดีมีชาติตระกูลอย่างเธอสามารถทำอะไรได้บ้างเพื่อให้ได้ครอบครองในสิ่งที่ตนเองต้องการ หรือต่อให้เขาระแคะระคายบ้าง เธอก็มีวิธีที่จะจัดการ ‘เขี่ย’ นังผู้หญิงชั้นรากหญ้าให้กลับไปอยู่ในที่ที่มันควรอยู่อยู่ดีนั่นแหละ!


คอยดูกันไปก็แล้วกัน...


คนอย่างอเล็กซานดรา ไรท์...ไม่มีวันยอมแพ้ง่ายๆ แน่!



***เนื่องจากมดต้องนำนิยายที่เคยวางจำหน่ายแล้วไปลงในเว็บ Read A Write จึงรีอัปที่เด็กดีด้วยอีกรอบหนึ่งนะคะ และแจ้งข่าวนิดหนึ่งว่าตอนนี้มดมีนามปากกาใหม่อีกนามปากกาคือ 'ปุริมปรัชญ์' ซึ่งมีผลงานเรื่องแรกคือเรื่อง 'ลมวอนรัก' ตอนนี้พร้อมจำหน่ายแล้ว

รายละเอียดอยู่ทางด้านล่าง ฝากติดตามผลงานด้วยนะค้า***





สั่งซื้อ 'ลมวอนรัก' รอบสต็อก


โปรยปก ‘ลมวอนรัก’


"เอยรู้ค่ะ...แต่เอย...ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนะคะ" จู่ๆ จะให้เธอย้ายเข้าไปอยู่กับเขาเฉยๆ ได้ยังไง อย่าว่าสถานะของเธอกับเขาเป็นเพียงแค่เจ้านายกับเลขาเท่านั้น ในเมื่อระหว่างเธอกับเขาไม่มีวันที่จะมีอนาคตร่วมกัน แล้วจะเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่รู้ดีอยู่แล้วว่าจะต้องจบลงด้วยความเจ็บปวดไปทำไม?


"เพราะอะไร? เอยไม่ชอบผม? หรือมันเกี่ยวกับที่ผมทำให้เอยเจ็บ? "


โอ๊ย! มันใช่ซะที่ไหนล่ะ! ถึงมันจะเจ็บอยู่บ้าง แต่เธอก็ยอมให้เขาทำไปตั้งหลายครั้งไม่ใช่เหรอ!


"เอยไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น แต่...ระหว่างเรามันไม่ควร...คือ...เอยคิดว่าเราเป็นเจ้านายกับลูกน้องกันเหมือนเดิมก็ดีแล้วนะคะ..."


"แปลว่าเอยจะไม่รับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น? "


เธอต้องรับผิดชอบอะไรด้วยเรอะ!


"และต่อไป...ถึงผมจะอยากได้เอยแค่ไหน ผมก็จะไม่มีวันได้อีก? "



มันบ้ามาก! แต่คำว่า 'อยากได้เอย' ทำให้จิตใจของเธอหวั่นไหวมากพอดู...



โอเค! เธอโกหก!



มันมากกว่าความหวั่นไหว...


เธอแทบจะตอบตกลงแล้วรีบหอบผ้าหอบผ่อนตามเขาไปแล้ว!



เพียงแต่เมื่อคิดถึงผู้เป็นป้าที่ทุ่มเทเลี้ยงดูเธอมาอย่างดีตลอดยี่สิบห้าปีที่ผ่านมา และศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิง...อาคิราก็จำต้องกัดฟันพยักหน้าให้เขา เพื่อยืนยันเจตนารมณ์ของตนเองต่อไป!



"ซึ่งนั่นหมายถึงเอยไม่ต้องการความรับผิดชอบจากผมด้วย? ทั้งๆ ที่ผมตั้งใจว่าจะ..." ชายหนุ่มยังไม่ทันได้เอ่ยปากถึงสิ่งที่เขาเตรียมพร้อมไว้สำหรับเธอเลยด้วยซ้ำ หญิงสาวก็โพล่งออกมาด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยวเสียก่อน


"ไม่ค่ะ! เอยไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ จากคุณวินทั้งนั้น ถ้าคุณวินจะกรุณา เอยอยากขอให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมก็พอค่ะ" ถ้าต้องเป็น 'ของเล่น' ที่วันหนึ่งเขาก็คงเบื่อจนเผลอทิ้งขว้าง เธอขออยู่ข้างๆ เขาในฐานะเลขานุการเหมือนเดิมดีกว่า...อย่างน้อย...แค่ได้แอบมองเขาไปวันๆ ก็ยังดีกว่าต้องจากกันไปในวันใดวันหนึ่ง...




"เอยแน่ใจเหรอว่าระหว่างเราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้? " เมื่อเห็นเธอประกาศออกมาด้วยความมั่นใจขนาดนั้น ภวินท์ก็อดโมโหไม่ได้ จึงถามออกไปด้วยน้ำเสียงดุดันจนอาคิราถึงกับขนลุกซู่ "กลับไปเป็นเจ้านายกับเลขากันเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่เมื่อคืนเราเอากันอย่างร้อนแรงจนเตียงแทบไหม้ไปแล้วน่ะนะ? "





ชื่อเรื่อง: ‘ลมวอนรัก’ 

จำนวนหน้า: 320 หน้านิยาย แถมที่คั่น และโปสต์การ์ดฟรีทุกเล่มค่ะ


ราคา: 319 บาท



ʕ≧ᴥ≦ʔ : เรื่องนี้เน้นหวานๆ ฟินๆ NC อาจจะเยอะกว่าปกติหน่อย โปรดทดลองอ่านตัวอย่างดูก่อน แล้วค่อยตัดสินใจจองนะคะ ʕ→ᴥ←ʔ


ลิงก์สำหรับทดลองอ่าน


https://www.readawrite.com/c/3d9636a7d2fe6df44eca21e18c8e8c5d


***อีบุ๊กวางจำหน่ายแล้วนะค้า***


https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTc0NjA2MiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjcxMDUxIjt9&page_no=1


หมายเลขบัญชีสำหรับการชำระเงิน


ชื่อบัญชี น.ส.สวรรยา นานาเสถียรกุล


ธ.กรุงเทพ สาขาย่อยเดอะมอลล์ รามคำแหง 009-0-24443-5


ธ.ไทยพาณิชย์ สาขาเซ็นทรัล ลาดพร้าว 157-209780-6


ธ.กสิกรไทย สาขาสยามพารากอน 738-2-54045-4


ธ.ทหารไทย สาขาเดอะไนน์ พระรามเก้า 124-2-14448-1


ธ.กรุงไทย สาขาสยามพารากอน 984-2-87746-9


***แจ้งรายละเอียดการโอนเงินพร้อมชื่อและที่อยู่ได้ที่ modd555@hotmail.com  https://www.facebook.com/Jomrawint/ หรือ https://www.facebook.com/Primbooks/ มาสั่งซื้อกันเยอะๆ นะคะ ʕ≧ᴥ≦ʔ *** 



อีบุ๊กที่วางจำหน่ายแล้ว ^_^


ลิงก์ดาวน์โหลดจากพี่เมพค่ะ



เพลิงเผด็จรัก


กามเทพแผลงรัก

 

 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI2NzYiO30


ส่วนอันนี้เป็นเซต ทัณฑ์รักคาสโนว่า - ทัณฑ์รักวิวาห์ลวงนะคะ

ขอฝากด้วยจ้า ^^


 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI1MjYiO30



อีบุ๊ก 'พ่ายรักกับดักเสน่หา' นะคะ


เว็บ Meb >>>> https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjtz

Ojc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTU4MDQiO30



อีบุ๊ก 'เจ้าสาวลิขิตรัก' มาแล้วนะคะ


เว็บ Meb >>>  https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjt

zOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNTc4MDkiO30









เว็บ Hytexts >>> https://www.hytexts.com/ebook/B01


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

304 ความคิดเห็น