ทัณฑ์รักวิวาห์ลวง : ชุดทัณฑ์รักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 51 : ในส่วนของ 'ความสุข' นั้น ขอให้ใส่มันไปในรูปของอดีตได้เลย!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,405
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    31 ส.ค. 61






‘มีความสุข’ น่ะเหรอ?


ขอให้ใส่มันไปในรูปอดีตได้เลย!


ถ้าเธอเคย ‘มีความสุข’ ละก็...มันคงหมดไปตั้งแต่อเล็กซานดราก้าวเข้ามาในบ้าน

พร้อมๆ กับสามีของเธอเมื่อสักครู่นี้นี่แหละ!


“ไม่จ้ะ! ไม่ต้องตักข้าว...เอ่อ ขอโทษนะคะบัว แต่หลังหกโมงเย็นไปแล้วผู้หญิงเราไม่ควรรับประทานคาร์โบไฮเดรตนะคะ”


ประโยคแรกบนโต๊ะอาหารค่ำของอเล็กซานดรา ทำเอานันท์นลินต้องก้มมองจานข้าวของตนเองที่มีข้าวหอมมะลิหุงสวยขึ้นหม้ออยู่พูนจานเลยทีเดียว ถ้าจะพูดขนาดนี้ละก็...ทำไมไม่คว้ามีดทำครัวมาแทงเธอเสียเลยล่ะ!


“คือ...บัวติดกินข้าวทุกมื้อน่ะค่ะ” เธอเป็นมนุษย์แป้ง! ขาดแป้งไม่ได้หรอกนะ! ถ้าจะให้เลิกกินข้าวก็ฆ่ากันเสียเลยดีกว่า!


“เลิกเสียเถอะค่ะ คาร์โบไฮเดรตเป็นศัตรูของผู้หญิงทุกคนบนโลกมนุษย์นะคะ!”


อ้อ...งั้นเค้กกับพวกขนมหวานทั้งหลายก็คือ ‘ขีปนาวุธ’ ดีๆ นี่เองใช่ไหม!?


“ไม่ต้องเลิกหรอก กินไปเถอะ บัวไม่เห็นอ้วนสักหน่อย”


ประโยคนี้ของเชสทำให้นันท์นลินรักเขาเพิ่มขึ้นอีกร้อยเท่าทันที ถึงแม้ความจริงตอนนี้เธอจะตัวเท่ารถถัง แต่ก็ยังอยากฟังสามีบอกว่าเธอ ‘ไม่อ้วน’ อยู่ดีละนะ


“เชสคะ มันไม่ใช่วิธีที่ถูกต้องนะคะที่คุณจะปลอบใจเธอแบบนี้”


สีหน้าของอเล็กซานดรานั้นดูราวกับเชสเพิ่งจะแอบหนีเธอไปมีชู้ แล้วโกหกเธอว่าไม่เคยมีคนอื่นอย่างไรอย่างนั้น!


“ผมไม่ได้ปลอบใจอะไรเธอเลย ก็เธอไม่ได้อ้วนจริงๆ เธอแค่ ‘ท้อง’ แล้วก็เป็นคนท้องที่สวยมากๆ ด้วยจ้ะที่รัก”


คำตอบด้วยสีหน้าซื่อตรงจริงใจของเชสทำให้นันท์นลินอมยิ้มเสียจนแก้มแทบปริ 

เธอลอบมองสามีด้วยความปลาบปลื้มและตื้นตันใจ ถ้าเมื่อกี้เธอรักเขาเพิ่มขึ้นมา

ร้อยเท่า ตอนนี้มันก็คงทะลุไปถึงหลักล้านเรียบร้อยแล้วละ!


“ระวังเถอะค่ะ เดี๋ยวพอคลอดแล้วลดไม่ลง กลายเป็นพะโล้จะหาว่าฉันไม่เตือนไม่ได้นะคะ” อเล็กซานดราสุดจะทนที่ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรก็เหมือนว่าเชสจะออกรับแทนนังหมูแม่พันธุ์นี่ไปเสียทุกอย่างเลยเสไปมองอาหารบนโต๊ะแทน


“อันนี้อะไรคะ?”


สีหน้าของนักธุรกิจสาวซึ่งมองดูเนื้อปลากะพงทอดราดซอสมะขามของเธอนั้นเหมือนเห็นมันเป็นปลาปิรันยาที่พร้อมจะกระโดดขึ้นมากัดคอหล่อนได้ในทุกวินาที ทำให้

นันท์นลินนึกอยากจะเอาเนื้อปลาทอดฟาดปากใครสักคนขึ้นมาเป็นครั้งแรก นับว่าหล่อนมีพรสวรรค์มากทีเดียวที่ทำให้คนซึ่งเคยได้ชื่อว่าใจเย็นมากอย่างเธอนึกโมโหได้เพียงแค่แสดงสีหน้าเล็กน้อยเท่านั้น


“ปลากะพงทอดราดซอสมะขามค่ะ เป็นอาหารไทยรสเปรี้ยว หวาน และเค็มนิดๆ ลองดูสักหน่อยไหมคะ?” เธอถามตามมารยาทเจ้าบ้านที่ดี แม้อยากจะหยิบปลาชิ้นโตในจานยัดใส่ปากแขกผู้มาเยือน ก็ต้องเชิญชวนให้รับประทานก่อน


“No way! ไม่ได้เด็ดขาดค่ะ คุณทราบไหมคะว่าวันหนึ่งผู้หญิงใช้พลังงานอย่างมากที่สุดก็แค่หนึ่งพันห้าร้อยถึงสองพันห้าร้อยแคลอรีเท่านั้น และดูจากปริมาณคาร์โบไฮเดรตในจานของคุณ...” นัยน์ตาสีควันบุหรี่สุดเซ็กซี่หรี่ลงมองที่จานข้าวและเงยหน้ามามองใบหน้าของเธอเหมือนเธอเป็นภรรยาม่ายที่สามีเพิ่งขอหย่าไปแต่งงานกับกิ๊กวัยรุ่นหมาดๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงราวกับจะขออภัย “ก็น่าจะหลายร้อยแคลอรีแล้วนะคะ”


“เอ่อ...ถ้าไม่ชอบของทอด ลองต้มข่าไก่นี่ดีไหมคะ?”


“นี่ทำจากกะทิใช่ไหมคะ?” มือเรียวสวยยื่นออกมาจับช้อนกลาง แล้วตักต้มข่าไก่ขึ้นมามองเหมือนมันเป็นฆาตกรฆ่าข่มขืนก่อนจะหันมาหาเธออีกครั้ง “ไม่อยากจะบอกเลยว่าเห็นเป็นน้ำๆ แบบนี้ แต่ก็ทำจากกะทิ ดูแล้วน่าจะหลายร้อยแคลอรีทีเดียว ฉันแนะนำว่าหลังจากหกโมงเย็นเป็นต้นไปคุณน่าจะกินเป็นพวกต้มยำกุ้งหรือซุปที่เป็นแบบน้ำใสจะดีกว่านะคะ”


“เอ่อ...ค่ะ...จานนี้คุณน่าจะพอไหวนะคะ ผัดบรอกโคลีกับกุ้งค่ะ” นันท์นลินยังพยายามที่จะนำเสนออาหารมื้อเย็นให้กับแขกผู้มาเยือนตามมารยาทของเจ้าบ้านที่ดีต่อไป 

แม้ใจจะอยากเอาชามต้มข่าไก่คว่ำใส่หัว ‘แขก’ ทุกวินาทีก็ตาม!


“โอ พระเจ้า! น้ำมันเยอะขนาดนี้ไม่น่าต่ำกว่าสองร้อยห้าสิบแคลอรี นะคะ! ท????ำไมคุณไม่ลองใช้วิธีนึ่งแทนล่ะคะบัว?”


หญิงสาวนับหนึ่งถึงสิบในใจอย่างช้าๆ และท่องคาถาศักดิ์สิทธิ์ให้ตนเองอดทนต่อไป สำหรับคนบางคนถ้าไม่หวังดีอย่างมาก ก็คงจะสะกดคำว่า ‘มารยาท’ ไม่เป็น ถ้าจะติกันทุกอย่างแบบนี้ จะนั่งมองเฉยๆ ไม่กินอะไรเลยสักคำ เธอก็ไม่โกรธนะเนี่ย!


“ฉันนึกออกแล้วว่าจะแนะนำจานไหนดี ยำทูน่าไหมคะ? รับรองว่าจานนี้ไขมันต่ำแน่นอนค่ะ”


“นี่คุณใช้ทูน่าแบบไหนคะ?” นัยน์ตาสีควันบุหรี่จับตามองจานยำปลาทูน่าที่อีกฝ่ายเลื่อนให้พลางคำนวณแคลอรีในใจเงียบๆ


“ทูน่าในน้ำมันดอกทานตะวันค่ะ”


“โอ ที่รัก! วันหลังใช้ทูน่าในน้ำแร่นะคะบัว ถึงน้ำมันดอกทานตะวันจะเป็นน้ำมันที่มีกรดไขมันไม่อิ่มตัวและขึ้นชื่อว่าดีต่อสุขภาพ แต่ยังไงมันก็คือน้ำมันซึ่งเป็นศัตรูตัวฉกาจของผู้หญิงอยู่ดีละค่ะ”


“ค่ะๆ คราวหน้าฉันจะระวังนะคะ” หญิงสาวถอนหายใจด้วยความ โล่งอก เมื่อในที่สุดอเล็กซานดราก็เลือกอาหารมื้อค่ำของหล่อนได้เสียที แต่แล้วก็เกือบจะต้องสำลักเนื้อปลาที่กำลังเคี้ยวอยู่ เมื่อไฮโซสาวถามขึ้นมาหลังจากที่รับประทานยำทูน่าเข้าไปเพียงแค่คำเดียวเท่านั้น


“คุณใส่เกลือด้วยใช่ไหมคะ? นอกจากน้ำตาล ของทอด ของมันแล้ว เกลือก็เป็นศัตรูของผู้หญิงนะคะ เกลือจะทำให้ร่างกายของคุณเก็บสะสมน้ำไว้มากขึ้น ซึ่งจะเป็นสาเหตุให้คุณ ‘บวม’ อ้อ! แล้วถ้าคุณชอบกินข้าวมากนักละก็ ฉันแนะนำให้เปลี่ยนเป็นข้าวกล้องหรือข้าวซ้อมมือนะคะ ข้าวซ้อมมือน่ะ...”


“กินเถอะเอลี่ ไว้ค่อยคุยกันทีหลังก็ได้ เดี๋ยวอาหารจะเย็นเสียก่อน”


นันท์นลินส่งสายตาขอบคุณให้กับสามีแทบจะทันที จากนั้นก็อดนึกตระหนกอยู่ในใจอย่างช่วยไม่ได้ เพราะหากอเล็กซานดรา ไรท์เป็นสาวในฝันของเชส ไมเคิล แชดวิกมาตลอดระยะเวลาหลายปี ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเธอคือความจริงที่โหดร้ายที่สุดในชีวิตของเขา!


“แต่ฉันชอบอาหารที่คุณทำนะคะ เชสก็ชอบ ปกติปีหนึ่งเขาอยู่กินข้าว ที่บ้านแค่ไม่กี่วันหรอกค่ะ” สโรชินีชะโงกหน้ามากระซิบกับเธอเบาๆ


“ขอบใจจ้ะ” หญิงสาวหันไปกระซิบตอบและส่งยิ้มกว้างให้กับน้องสาวของสามี

เอาเถอะ! ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้มาตรฐานการเป็นสาวในฝันของเชส ไมเคิล แชดวิก...

แต่อย่างน้อยเธอก็ผ่านด่านอรหันต์ของน้องสาวคนเดียวของเขาได้แล้ว...ก็ยังดีนะ!


“อ้อ! บัวคะ เกือบลืมแน่ะค่ะ”


จู่ๆ นันท์นลินก็ขนลุกขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุเมื่ออเล็กซานดรา ซึ่งทำท่าว่าจะลากลับบ้านแล้ว หยุดชะงักและหันมาหาเธอ จากนั้นก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า...

นี่คงไม่ได้จะชักปืนขึ้นมายิงเธอตรงนี้หรอกใช่ไหม?


“เกือบลืมว่าอเล็กซ์ฝากของมาให้คุณด้วย นี่ค่ะ เปิดดูสิคะ ฉันจะได้ไปบอกเขาว่าคุณชอบไหม”


“อา...ขอบคุณมากนะคะ แต่ฉันคงรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ” หญิงสาวเหลือบมองสามีของตนที่หน้าขึงขึ้นมาทันที


“ทำไมล่ะคะ? ก็แค่ของเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง เชสคะ คุณคงไม่ได้คิดมากหรอก

ใช่ไหมคะ ครอบครัวของเรารู้จักกันมาตั้งนาน แล้วเราก็กำลังจะทำธุรกิจร่วมกันอีกอย่างหนึ่งแล้ว สนิทสนมกันขนาดนี้ รับของแค่นี้จะเป็นไรไปล่ะคะ?”


นันท์นลินมองดูชายหนุ่มที่ทำหน้าลำบากใจก่อนจะพยักหน้าให้กับอเล็กซานดราด้วยความเจ็บปวดลึกๆ ในใจ


ทีกับเธอ เขาห้ามแล้วห้ามอีกไม่ให้รับของจากคนอื่น แต่พออเล็กซานดราพูดแค่ไม่กี่ประโยค เชสก็อนุญาตให้เธอรับของที่พี่ชายของหล่อนฝากมาให้ได้เสียอย่างนั้น นี่สินะที่เขาบอกว่าประโยคที่พูดนั้นไม่สำคัญเท่ากับว่าใครเป็นคนพูด!


“งั้นก็ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวรับกล่องบุผ้าไหมสีชมพูพาสเทลแสนสวยประดับด้วยโบสีเงินมาเปิดดู แล้วก็ต้องอุทานออกมาด้วยความชื่นชม เมื่อเห็นว่าในนั้นเป็นพาเลตต์เครื่องสำอางชุดลิมิเต็ดเอดิชันของคริสเตียนดิออร์ซึ่งเพิ่งจะวางจำหน่ายไปเมื่อไม่กี่วัน

ที่ผ่านมานี้ “โอ...มันน่ารักมากๆ เลยค่ะ ฝากขอบคุณอเล็กซ์ด้วยนะคะ”


“แล้วก็ฝากบอกเขาด้วยนะเอลี่ว่าต่อไปไม่ต้องส่งของมาให้บัวอีก”


“อ้าว ทำไมล่ะคะ? ก็แค่...”


“ภรรยาผมมีทุกอย่างแล้วเอลี่ และถึงบางอย่างเธอจะยังไม่มี ก็เป็นหน้าที่ของผมที่จะจัดหามาให้เธอเอง หวังว่าคุณกับพี่ชายคงเข้าใจนะ” เชสตัดสินใจพูดตรงๆ แม้ว่าจะ

ไม่อยากทำร้ายจิตใจเพื่อนสนิทและคู่ค้าที่ทำธุรกิจร่วมกันมานาน แต่ก็ไม่ต้องการให้

พี่ชายของอเล็กซานดราส่งอะไรมาให้ภรรยาของตนเองอีก


“แหม ฉันคิดไม่ถึงเลยว่าคุณจะคิดมากขนาดนี้ ทำไมล่ะคะ ทีคุณยังให้ของฉันได้เลยนี่นา”


เชสเลิกคิ้วขึ้นด้วยความงุนงง แต่พอจะอธิบายว่าของขวัญที่เขาให้เธอ ก็มีแค่ของขวัญวันเกิดหรือดอกไม้แสดงความยินดีเมื่อเปิดกิจการใหม่เท่านั้น มันไม่ได้ใกล้เคียงกับของขวัญและช่อดอกไม้ที่พี่ชายของเธอมอบให้กับภรรยาของเขาเลยสักนิด อเล็กซานดราก็บอกลาเสียก่อน


“ฉันคงต้องกลับก่อนแล้วละค่ะ พรุ่งนี้มีประชุมเช้า เจอกันบ่ายวันพรุ่งนี้นะคะ”


ประโยคสุดท้ายของไฮโซสาวทำให้นันท์นลินตัวแข็งขึ้นมาอีกครั้ง แม้จะทราบจากน้องสามีว่าอเล็กซิส เอไลจาห์ ไรท์ บิดาของอเล็กซานเดอร์แล อเล็กซานดราได้ยื่นข้อเสนอให้ทางดิเอ็มเพอเรอร์กรุ๊ปร่วมลงทุนในสายการบินโลว์คอสต์ที่กำลังจะเปิดใหม่จึงทำให้ทั้งสองต้องติดต่อกันอย่างสม่ำเสมอ แต่เธอก็ยังอดรู้สึกแย่ไม่ได้ เพราะขนาดอยู่ต่อหน้าทุกคนในวันนี้พวกเขาทั้งสองคนยังดูสนิทสนมกันขนาดนั้น แทบไม่ต้องสงสัยเลยว่าเวลาอยู่ด้วยกันตามลำพัง เชสกับอเล็กซานดราจะเข้ากันได้ดีขนาดไหน...



“ถ้าคุณชอบของที่เขาฝากมาให้ ทำไมถึงไม่ซื้อล่ะ? คุณอยากได้อะไรก็ซื้อไปเลยสิ ทำไมต้องรอให้คนอื่นเอามาให้ด้วย?”


บางครั้งนันท์นลินก็อยากจะถอนหายใจออกมากับความแตกต่างระหว่างเธอกับเชส 

ซึ่งที่จริงแล้วไม่มีใครถูกหรือผิด เพียงถูกเลี้ยงดูกันมาคนละแบบ ทำให้มีระบบความคิดที่แตกต่างกันเท่านั้นเอง


“เชสคะ คนเราไม่จำเป็นต้องซื้อทุกอย่างที่เราชอบหรอกนะคะ” โดยเฉพาะคนที่เติบโตมาในครอบครัวชนชั้นกลางอย่างเธอ ถ้าขืนซื้อทุกอย่างที่อยากได้รับรองว่าต้องได้เป็นยาจกในเร็ววันแน่


“ทำไมล่ะ? ชอบก็ซื้อสิ ไม่เห็นเป็นไรเลย”


“ของบางอย่างเราก็แค่ชอบเฉยๆ ไม่ได้อยากครอบครองเป็นเจ้าของนะคะ”


“เหลวไหล ชอบก็ต้องอยากเป็นเจ้าของ แล้วก็เอามาเป็นของเราเสียสิ ทำไมต้องคิดมากด้วย”


“เครื่องสำอางน่ะ ฉันก็ชอบหมดแหละค่ะ แต่ซื้อแค่ชิ้นที่จำเป็นต้องใช้เท่านั้น เพราะซื้อเยอะไปก็ใช้ไม่หมดนะคะ แต่ถ้ามีคนให้มาก็ดีใจ เพราะชอบอยู่แล้วน่ะค่ะ”


“ดี! งั้นต่อไปผมจะให้คุณเอง ให้เยอะๆ เลย คุณจะได้ไม่ต้องทำท่าทางดีใจเวลาได้ของจากคนอื่นอีก”


คำตอบด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้นของเชสทำให้หญิงสาวต้องลอบมองหน้าสามีด้วยความประหลาดใจ แม้ใบหน้าหล่อเลิศนั้นจะยังเรียบเฉยเหมือนปกติ แต่มนุษย์น้ำแข็งของเธอกลับทำสุ้มเสียงราวกับหึงอยู่อย่างนั้นละ!


“อย่าเลยค่ะ ทางที่ดีคุณบอกกับอเล็กซานดราไปเลยดีกว่าว่าต่อไป อย่ารับฝากของมาให้ฉันอีก”


“ฟังดูเหมือนคุณจะไม่ค่อยชอบเธอ...อืม...เธออาจจะเป็นคนที่...น่าเบื่อไปบ้าง...”


น่าเบื่อ!?


นันท์นลินตกตะลึงจนถึงกับเงยหน้าขึ้นมองหน้าสามีทันที


“แต่เธอก็เป็นเพื่อนร่วมงานที่ดีนะ”


“คุณคิดว่า...เธอ ‘น่าเบื่อ’ เหรอคะ?” งั้นก็คิดเหมือนกันน่ะสิ!? ไม่จริงมั้ง...เธอเป็น

หวานใจวัยเด็กของเขาเชียวนะ!


“อย่าพูดถึงคนอื่นเลยดีกว่า จำไว้อย่างเดียวก็พอว่าอย่าไปอยู่ใกล้อเล็กซานเดอร์

มากนัก มันไม่ใช่ผู้ชายแสนดีอะไรหรอก หมอนั่นน่ะ เพลย์บอยตัวพ่อเลยละ!”


“แล้วคุณล่ะคะ?”


“ผมทำไม?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นเหมือนกำลังสงสัย ทำให้ใบหน้าที่งดงามทว่าเย็นชาดูทรงเสน่ห์จนยากจะห้ามใจไม่ให้หลงใหลได้


“คุณก็เป็นเพลย์บอยเหมือนกัน แถมยังเป็นเพลย์บอยไร้หัวใจด้วย อย่างนี้ฉันก็ไม่ควรอยู่ใกล้คุณน่ะสิ”


“เพลย์บงเพลย์บอยอะไร! ผมไม่ได้เป็นแบบนั้นซะหน่อย กล่าวหาสามีแบบนี้จะถูกทำโทษนะบัว” ชายหนุ่มปฏิเสธทันที จากนั้นก็เอื้อมมือมารั้งเอวภรรยาและดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนแข็งแกร่งของตนเอง ก่อนจะเริ่มพิธีกรรมลงทัณฑ์อันแสนหวานที่ทำให้นันท์นลินต้องส่งเสียงครางแว่วหวานไปตลอดทั้งคืน




***เนื่องจากมดต้องนำนิยายที่เคยวางจำหน่ายแล้วไปลงในเว็บ Read A Write จึงรีอัปที่เด็กดีด้วยอีกรอบหนึ่งนะคะ และแจ้งข่าวนิดหนึ่งว่าตอนนี้มดมีนามปากกาใหม่อีกนามปากกาคือ 'ปุริมปรัชญ์' ซึ่งมีผลงานเรื่องแรกคือเรื่อง 'ลมวอนรัก' ตอนนี้พร้อมจำหน่ายแล้ว

รายละเอียดอยู่ทางด้านล่าง ฝากติดตามผลงานด้วยนะค้า***





สั่งซื้อ 'ลมวอนรัก' รอบสต็อก


โปรยปก ‘ลมวอนรัก’


"เอยรู้ค่ะ...แต่เอย...ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนะคะ" จู่ๆ จะให้เธอย้ายเข้าไปอยู่กับเขาเฉยๆ ได้ยังไง อย่าว่าสถานะของเธอกับเขาเป็นเพียงแค่เจ้านายกับเลขาเท่านั้น ในเมื่อระหว่างเธอกับเขาไม่มีวันที่จะมีอนาคตร่วมกัน แล้วจะเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่รู้ดีอยู่แล้วว่าจะต้องจบลงด้วยความเจ็บปวดไปทำไม?


"เพราะอะไร? เอยไม่ชอบผม? หรือมันเกี่ยวกับที่ผมทำให้เอยเจ็บ? "


โอ๊ย! มันใช่ซะที่ไหนล่ะ! ถึงมันจะเจ็บอยู่บ้าง แต่เธอก็ยอมให้เขาทำไปตั้งหลายครั้งไม่ใช่เหรอ!


"เอยไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น แต่...ระหว่างเรามันไม่ควร...คือ...เอยคิดว่าเราเป็นเจ้านายกับลูกน้องกันเหมือนเดิมก็ดีแล้วนะคะ..."


"แปลว่าเอยจะไม่รับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น? "


เธอต้องรับผิดชอบอะไรด้วยเรอะ!


"และต่อไป...ถึงผมจะอยากได้เอยแค่ไหน ผมก็จะไม่มีวันได้อีก? "



มันบ้ามาก! แต่คำว่า 'อยากได้เอย' ทำให้จิตใจของเธอหวั่นไหวมากพอดู...



โอเค! เธอโกหก!



มันมากกว่าความหวั่นไหว...


เธอแทบจะตอบตกลงแล้วรีบหอบผ้าหอบผ่อนตามเขาไปแล้ว!



เพียงแต่เมื่อคิดถึงผู้เป็นป้าที่ทุ่มเทเลี้ยงดูเธอมาอย่างดีตลอดยี่สิบห้าปีที่ผ่านมา และศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิง...อาคิราก็จำต้องกัดฟันพยักหน้าให้เขา เพื่อยืนยันเจตนารมณ์ของตนเองต่อไป!



"ซึ่งนั่นหมายถึงเอยไม่ต้องการความรับผิดชอบจากผมด้วย? ทั้งๆ ที่ผมตั้งใจว่าจะ..." ชายหนุ่มยังไม่ทันได้เอ่ยปากถึงสิ่งที่เขาเตรียมพร้อมไว้สำหรับเธอเลยด้วยซ้ำ หญิงสาวก็โพล่งออกมาด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยวเสียก่อน


"ไม่ค่ะ! เอยไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ จากคุณวินทั้งนั้น ถ้าคุณวินจะกรุณา เอยอยากขอให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมก็พอค่ะ" ถ้าต้องเป็น 'ของเล่น' ที่วันหนึ่งเขาก็คงเบื่อจนเผลอทิ้งขว้าง เธอขออยู่ข้างๆ เขาในฐานะเลขานุการเหมือนเดิมดีกว่า...อย่างน้อย...แค่ได้แอบมองเขาไปวันๆ ก็ยังดีกว่าต้องจากกันไปในวันใดวันหนึ่ง...




"เอยแน่ใจเหรอว่าระหว่างเราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้? " เมื่อเห็นเธอประกาศออกมาด้วยความมั่นใจขนาดนั้น ภวินท์ก็อดโมโหไม่ได้ จึงถามออกไปด้วยน้ำเสียงดุดันจนอาคิราถึงกับขนลุกซู่ "กลับไปเป็นเจ้านายกับเลขากันเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่เมื่อคืนเราเอากันอย่างร้อนแรงจนเตียงแทบไหม้ไปแล้วน่ะนะ? "





ชื่อเรื่อง: ‘ลมวอนรัก’ 

จำนวนหน้า: 320 หน้านิยาย แถมที่คั่น และโปสต์การ์ดฟรีทุกเล่มค่ะ


ราคา: 319 บาท



ʕ≧ᴥ≦ʔ : เรื่องนี้เน้นหวานๆ ฟินๆ NC อาจจะเยอะกว่าปกติหน่อย โปรดทดลองอ่านตัวอย่างดูก่อน แล้วค่อยตัดสินใจจองนะคะ ʕ→ᴥ←ʔ


ลิงก์สำหรับทดลองอ่าน


https://www.readawrite.com/c/3d9636a7d2fe6df44eca21e18c8e8c5d


***อีบุ๊กวางจำหน่ายแล้วนะค้า***


https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTc0NjA2MiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjcxMDUxIjt9&page_no=1


หมายเลขบัญชีสำหรับการชำระเงิน


ชื่อบัญชี น.ส.สวรรยา นานาเสถียรกุล


ธ.กรุงเทพ สาขาย่อยเดอะมอลล์ รามคำแหง 009-0-24443-5


ธ.ไทยพาณิชย์ สาขาเซ็นทรัล ลาดพร้าว 157-209780-6


ธ.กสิกรไทย สาขาสยามพารากอน 738-2-54045-4


ธ.ทหารไทย สาขาเดอะไนน์ พระรามเก้า 124-2-14448-1


ธ.กรุงไทย สาขาสยามพารากอน 984-2-87746-9


***แจ้งรายละเอียดการโอนเงินพร้อมชื่อและที่อยู่ได้ที่ modd555@hotmail.com  https://www.facebook.com/Jomrawint/ หรือ https://www.facebook.com/Primbooks/ มาสั่งซื้อกันเยอะๆ นะคะ ʕ≧ᴥ≦ʔ *** 



อีบุ๊กที่วางจำหน่ายแล้ว ^_^


ลิงก์ดาวน์โหลดจากพี่เมพค่ะ



เพลิงเผด็จรัก


กามเทพแผลงรัก

 

 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI2NzYiO30


ส่วนอันนี้เป็นเซต ทัณฑ์รักคาสโนว่า - ทัณฑ์รักวิวาห์ลวงนะคะ

ขอฝากด้วยจ้า ^^


 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI1MjYiO30



อีบุ๊ก 'พ่ายรักกับดักเสน่หา' นะคะ


เว็บ Meb >>>> https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjtz

Ojc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTU4MDQiO30



อีบุ๊ก 'เจ้าสาวลิขิตรัก' มาแล้วนะคะ


เว็บ Meb >>>  https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjt

zOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNTc4MDkiO30









เว็บ Hytexts >>> https://www.hytexts.com/ebook/B01


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

304 ความคิดเห็น