ทัณฑ์รักวิวาห์ลวง : ชุดทัณฑ์รักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 26 : แบบนี้ต่างหากที่เรียกว่าจูบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    5 ส.ค. 61






“วันนี้ผมจะมารับเร็วหน่อยนะ คุณจะได้ไปแต่งหน้าทำผมก่อนไปงาน สักบ่ายสามเป็นไง?” ประโยคคำถามเชิงคำสั่งของเขาทำเอาหญิงสาวที่กำลังพยายามตั้งสติไม่ให้เคลิบเคลิ้มหลงใหลไปกับทั้งรูป กลิ่น และเสียงที่โอบล้อมเธออยู่ถึงกับสะดุ้งจนต้องหันไปมองใบหน้าสีแทนสวยที่ดูเรียบเฉยเหมือนปกติที่เคยเป็นอยู่ประจำเมื่ออยู่ด้วยกันตามลำพังด้วยความงุนงง


“แต่งหน้าทำผม?”


“ก็วันนี้คุณต้องไปงานเปิดตัวคอนโดไม่ใช่เหรอ?”


“นี่คุณรู้ไปถึงคิวงานของฉันเลยเรอะว่าวันไหนฉันต้องทำอะไร ไปไหนบ้าง!?” หญิงสาวถามด้วยความประหลาดใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะใส่ใจกับเรื่องของเธอขนาดนั้น ลำพังแค่มารับตรงเวลาทุกวันแม้บางวันจะต้องนั่งรอในรถเป็นเวลานานก็ไม่เคยปริปากบ่นนั่นก็ทำให้อัศจรรย์ใจมากแล้ว


“ทำไม? ดีใจเหรอ?” ริมฝีปากงดงามได้รูปบิดขึ้นน้อยๆ จนเกือบจะกลายเป็นรอยยิ้มที่ละลายหัวใจของสาวๆ ทั่วโลกได้อย่างง่ายดาย


“ดีใจกับผีน่ะสิ! คุณไม่เข้าใจคำว่าสิทธิส่วนบุคคลเลยรึไง? นี่มันเรื่องส่วนตัวของฉันนะ ฉันจะไปไหน ทำอะไร เมื่อไร ทำไมคุณต้องรู้ด้วยหา?”


“ก็ตอนนี้ผมเป็น ‘แฟน’ ของคุณ ถ้าผมไม่รู้เรื่องของคุณ แล้วจะให้ใครรู้ล่ะ?”

ใบหน้าหล่อเหลานั้นยังคงนิ่งสนิท แต่นัยน์ตากลับฉายแววกรุ้มกริ่มจนหญิงสาวอยากจะแย่งแท็บเล็ตในมือของเขามาฟาดลงบนใบหน้ากวนประสาทนั้นรัวๆ เผื่อว่าไอ้รอยยิ้มเจ้าเล่ห์แสนกลนั่นจะได้หายไปจากใบหน้าของเทพบุตรที่แท้จริงแล้วเป็นพญามารตัวจริงสักที!


“ฉันบอกกี่หนแล้วว่าฉันไม่ใช่ ‘แฟน’ คุณ!”


“โธ่ สวีตตี้! คุณก็น่าจะรู้นี่ว่าคำว่า ‘แฟน’ ของผม ที่จริงมันก็คือคำสุภาพของคำว่า ‘สามี’ นั่นแหละ หรือคุณอยากให้ผมใช้สิทธิ์ของ ‘สามี’ มากกว่า ‘แฟน’ ล่ะ?”


นันท์นลินกัดริมฝีปากและจิกมือน้อยๆ ของตนเองแน่นเพื่อไม่ให้เผลอกรี๊ดออกมาและหันไปตะกุยหน้าเขาเหมือนหญิงวิกลจริต เธอเพิ่งค้นพบได้ไม่นานมานี้เองว่าขวัญใจของสาวๆ ทั่วโลกอย่างเชส ไมเคิล แชดวิกมีพรสวรรค์ในการยั่วยุอารมณ์ฝ่ายต่ำของมนุษย์เป็นที่สุดและดูเหมือนว่าเขาจะภูมิใจกับคุณสมบัตินี้ของตนเองมากเสียด้วยสิ


“เลิกขู่ฉันเสียที! คุณต้องการอะไรหา ถึงได้มาระรานฉันแบบนี้!” หญิงสาวสะบัดหน้าไปอีกทางที่ไม่มีใบหน้ายียวนกวนอารมณ์นั้นเลยไม่ทันได้เห็นสายตาลึกซึ้งเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอย่างที่สุดของชายหนุ่มที่นั่งเคียงข้าง เพราะเมื่อหันกลับมา เขาก็ซ่อนเร้นมันไว้อย่างมิดชิดเสียแล้ว


“ผมจะทำอะไรก็ได้ที่ผมพอใจ” เชสตอบกลับไปเรียบๆ แถมยังใช้ข้อได้เปรียบด้านกำลังที่เหนือกว่ารั้งเรือนร่างอวบอิ่มเข้ามาในอ้อมแขนของตนเองอย่างเอาแต่ใจด้วย


“นี่! ปล่อยนะ! ชุดฉันยับหมดแล้วเห็นไหม!” นันท์นลินพยายามจะแกะมือของเขาออก แต่ชายหนุ่มกลับไม่สะทกสะท้าน ซ้ำยังกดปลายคางลงบนศีรษะของเธออีกต่างหาก ลมหายใจอุ่นร้อนและกลิ่นน้ำหอมอันแสนสดชื่นที่เคยคุ้นทำให้นันท์นลินอดไม่ได้ที่จะเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสแนบแน่นและกลิ่นกายอันหอมกรุ่นของเขา


“ถอดมันออกดีไหม? จะได้ไม่ยับ”


ริมฝีปากร้อนผ่าวที่กระซิบยั่วเย้าริมใบหูบอบบางทำเอาหญิงสาวขนลุกเกรียวไปทั้งร่าง แต่คำพูดสองแง่สองง่ามนั้นกลับกระชากเธอออกมาจากพรายฟองแห่งความฝันกลับมาสู่ความจริงได้อย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ


‘ความจริง’ ที่ตอกย้ำให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาในวันนี้มันเริ่มต้นมาจากอะไร!


“วันนี้ฉันว่าจะไม่ไปงานเปิดตัวคอนโดแล้ว ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย อาจจะให้เพื่อนไปแทน คุณไม่ต้องมารับหรอก”


นันท์นลินคร้านจะต่อล้อต่อเถียงกับชายหนุ่มที่โอบกอดเธออยู่ เพราะรู้ดีว่าอย่างไรนักธุรกิจหนุ่มฝีปากกล้าก็สามารถพูดให้เธอเป็นฝ่ายเสียเปรียบได้อยู่ดี นิ่งเสียยังดีกว่า เพราะเมื่อเขาพอใจและคิดว่าเอาชนะเธอได้แล้ว ก็จะหยุดไปเองนั่นแหละ


“แน่ใจเหรอ? ไม่ใช่ว่าจะแอบไปคนเดียวนะ?” นัยน์ตาสีเขียวเข้มหรี่ลงเล็กน้อย สายตารู้เท่าทันที่จับจ้องมาทำเอาหญิงสาวใจสั่น จึงแกล้งทำเป็นโมโหกลบเกลื่อนไปเสีย


“ทำไมฉันต้องแอบไปด้วย? นี่มันงานของฉันนะ จะต้องหลบๆ ซ่อนๆ ทำไม” ตานี่นี่ชักจะรู้มากเกินไปแล้วนะยะ!


“คุณอาจจะไม่อยากไปกับผม” ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมาจนชิดราวกับจะมองเข้าไปให้ลึกถึงในใจของหญิงสาวจนเธอต้องกระแทกเสียงตอบด้วยความหงุดหงิด


“อ๋อ! นั่นมันแน่นอนอยู่แล้วละ!”


“แน่ใจเหรอว่า ‘ไม่อยาก’ จริงๆ ?”


ริมฝีปากหยักสวยระไล่ลงมาตามลำคอขาวนวล ก่อนจะขบเม้มซ้ำๆ จนทำให้นันท์นลินสั่นสะท้านราวกับต้องมนตร์สะกด เธอต้องพยายามข่มกลั้นความรู้สึกทั้งมวลและกัด

ริมฝีปากแน่นเพื่อไม่ให้ตนเองเผลอเปล่งเสียงแห่ง ความพึงพอใจในสัมผัสอันแสนเย้ายวนนั้นออกมา


“พอที!” มือน้อยขยุ้มหยิกลงบนผิวเนื้อสีแทนบริเวณหลังมือที่โผล่พ้นแขนเสื้อออกมาอย่างแรง แต่คนหนังหนาก็ไม่มีทีท่าจะสะดุ้งสะเทือนแต่อย่างใด


“โกหกมันไม่ดีนะจ๊ะฮันนี่...ยิ่งโกหก ‘สามี’ ยิ่งบาปหนักเข้าไปใหญ่ รู้ไหม?”


เสียงทุ้มที่พร่าสั่นนิดๆ นั้นยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกหวั่นไหวยิ่งขึ้นไปอีก แต่เธอก็พยายามควบคุมมันไว้ เพราะไม่อยากให้เขาล่วงรู้ความในใจ


“ถ้าคุณยืนยันว่าคุณจะไม่ไปร่วมงานก็ดี งั้นผมจะมารอรับคุณตามปกติ แต่ถ้าไม่เจอคุณเพราะคุณหนีไปงานเองละก็...คุณคงรู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น?”


“คุณจะทำอะไร?” นันท์นลินถามออกไปแล้วก็ต้องกลั้นหายใจกับคำตอบที่ได้รับ


“ผมก็คงต้องรายงานให้คุณแม่ทราบว่า ‘ภรรยา’ โกหก ‘สามี’ น่ะสิ” เชสเอ่ยปากอย่างอารมณ์ดีเป็นพิเศษ จากนั้นก็โน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูน้อยๆ ด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ 

แต่แฝงนัยของการข่มขู่อย่างชัดเจน “คุณว่าคุณแม่จะว่ายังไงน้า ถ้ารู้ว่าเราไม่ได้เป็นแค่ ‘แฟน’ กัน?”


“คุณมันน่ารังเกียจ! ไม่เป็นสุภาพบุรุษ! กินในที่ลับ ไขในที่แจ้ง! ฉันน่าจะแจ้งจับคุณกับยัยวีวี่นั่นเข้าคุกเสียตั้งแต่แรกจริงๆ!” หญิงสาวโกรธจนใบหน้าขาวนวลเป็นสีแดงก่ำ

แต่ชายหนุ่มที่โอบรัดเรือนร่างของเธออย่างแนบแน่นกลับยิ่งรู้สึกพอใจ


เขาก้มลงมาจุมพิตแก้มที่ทั้งหอมและนุ่มอย่างแรง เพราะนอกจากจะไม่รู้สึกเกรงกลัวกับคำประณามแกมข่มขู่ของหญิงสาวแล้ว เชสยังมีความสุขมากด้วยที่สามารถไล่ต้อนจนเธอเสียกิริยาเย็นชาซึ่งพยายามแสดงออกอยู่ตลอดเวลา หลังจากที่เขาตามมาทำความรู้จักกับครอบครัวของเธอได้ในที่สุด


“นี่คงเป็นบทเรียนที่สอนให้คุณรู้ว่าถ้าคุณอยากจะทำอะไร คุณต้องทำไปเลย ไม่งั้นก็จะมานั่งเสียใจทีหลังแบบนี้แหละจ้ะ ว่าไง...ตกลงว่าคุณจะไปหรือไม่ไป?”


“นี่คุณ...เข้าใจฉันหน่อยได้ไหม ฉันไม่รู้หรอกนะว่าที่คุณมาบังคับขู่เข็ญฉันทุกวันแบบนี้คุณต้องการอะไร แต่ฉันไม่อยากไปงานพร้อมกับคุณจริงๆ” เมื่อไม้แข็งไม่ได้ผล 

หญิงสาวก็กลับมาใช้ไม้นวมที่ยังพอจะได้ผลบ้างแทน


“ไปงานกับผมนี่มันเสียเกียรติคุณมากนักหรือไง?” นี่เธอรู้ใช่ไหมว่า คำพูดซื่อๆ ของเธอน่ะทำให้เขาเจ็บปวดมากกว่าคำขู่ว่าจะเอาเขาเข้าคุกเสียอีกถึงได้จงใจใช้มันทำร้ายเขาบ่อยๆ แบบนี้!


“คุณก็รู้ว่ามันไม่ใช่แบบนั้น” เธอคงจะตาฝาดไปมากกว่าที่เห็นแววตาของเขาเหมือนจะสะเทือนใจ แต่ก็อดที่จะนุ่มนวลขึ้นอีกหน่อยไม่ได้


“แล้วมันเป็นแบบไหน?”


“ฉันไม่ชอบความวุ่นวาย คุณไม่รู้เหรอว่าตัวเองเป็นที่สนใจของทุกคนมากแค่ไหน ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่เดินกับคุณแล้วไม่โดนจับตามองหรอก


“ก็ไม่เห็นต้องสนใจเลยนี่” ค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อยที่ได้รู้ว่าเธอไม่ได้ไม่อยากออกงานกับเขาเพราะรู้สึกรังเกียจ


“คุณก็พูดได้สิ! คุณไม่ใช่ผู้หญิงนี่!”


“ผมก็ต้องไม่ใช่ผู้หญิงอยู่แล้ว ถ้าเป็นผู้หญิงจะเป็น ‘สามี’ คุณได้ยังไงล่ะ”


“นี่คุณอย่าพูดแบบนี้บ่อยๆ ได้ไหม! เดี๋ยวถ้าติดไปพูดต่อหน้าครอบครัวของฉันก็จบกันพอดี!”


ชายหนุ่มต้องห้ามใจตัวเองแทบแย่ไม่ให้ยิ้มออกมากับความไร้เดียงสาในระดับที่เขาไม่เคยพบในตัวผู้หญิงคนไหนมาก่อน เธอไม่รู้เลยหรือไงว่านั่นแหละคือสิ่งที่เขารอคอย 

รอให้ความแตกจนต้อง ‘จบกัน’ เพียงแต่เขาต้องมั่นใจก่อนว่า ‘จุดจบ’ นั้นเป็นไปแบบที่ตนเองต้องการถึงจะยอม ‘จบ’ แต่โดยดี!


“สรุปว่าคุณจะไปหรือไม่ไป?”


“ฉันจะไปแต่ไม่ใช่กับคุณ” นันท์นลินตัดสินใจบอกกับเขาตรงๆ


“ผมไม่ได้ถามเพื่อให้มีทางเลือก ผมถามแค่ว่าจะไปหรือไม่ไป ไม่ว่าคุณจะไปหรือไม่ไปก็ต้อง ‘ไป’ กับผมอยู่แล้วนะสวีตตี้”


“โอ๊ย! จะอะไรกับฉันนักหนาฮะ! ฉันบอกว่าไม่อยากไปกับคุณ คุณไม่เข้าใจหรือไง?”


“เข้าใจ แต่ไม่อนุญาต ผมจะมารับบ่ายสามโมง ถ้าคุณหนีไปก่อน คุณก็เตรียมตัวกลับไปคุยกับคุณแม่ได้เลย”


“ไอ้เผด็จการโรคจิตชอบข่มเหงจิตใจคนอื่น!” หญิงสาวกัดฟันบ่นออกมาเป็นภาษาไทยโดยไม่สนใจว่าเขาจะเข้าใจหรือไม่ ก่อนจะพยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจ จึงไม่ทันเห็นแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความขบขันของผู้ชายที่เธอกำลังก่นด่าอยู่


“มารับฉันตอนห้าโมงเย็น! ฉันจะแต่งตัวแต่งหน้าแบบนี้ไปนี่แหละถ้าคุณไม่อายที่ต้องควงยัยเพิ้งไปงานก็เรื่องของคุณ แต่มีข้อแม้อย่างหนึ่งคือ... เราจะไม่เดินเข้าไปในงานพร้อมกันและตอนอยู่ในงานเราจะไม่แสดงออกว่า เรา ‘รู้จัก’ กันด้วย!”


“ทำไมผมต้อง...” ชายหนุ่มยังไม่ทันได้พูดจบมือน้อยๆ ก็ยกขึ้นมาปิดปากของเขาเสียก่อน


“ฉันไม่อยากฟังแล้ว ถ้าคุณตกลงก็มารับฉัน แต่ถ้าไม่ตกลงก็ไม่ต้องไปมันทั้งสองคนนี่แหละ! ว้าย...” หญิงสาวถึงกับสะดุ้งจนต้องรีบชักมือกลับทันที เมื่อจู่ๆ นักธุรกิจหนุ่มคนดังก็แลบลิ้นออกมาเลียฝ่ามือของเธอเสียอย่างนั้น แต่ยังไม่ทันที่จะได้ขยับหนี 

มือใหญ่ก็ยึดมือน้อยของเธอไว้เสียก่อน


“จูบผมก่อนสิ แล้วผมจะยอมให้อย่างที่คุณต้องการ...” นัยน์ตาสีมรกตจับจ้องเธอราวกับจะสะกดจิตให้เธอเคลิบเคลิ้มหวั่นไหว “จูบผม...หรือไม่ก็ทำตามที่ผมต้องการ เลือกมาว่าคุณจะเอายังไง”


“คุณมัน...โรคจิต! ชอบเอาชนะ!”



“รู้ใจจริงๆ เมียจ๋า”


คำเรียกขานของเขาทำเอานันท์นลินหน้าแดงไปจนถึงรากผม แต่เธอก็ตัดใจโน้มตัวเข้าไปจุมพิตเขาที่ริมฝีปากอย่างเสียไม่ได้เพื่อให้ทุกอย่างจบ แล้วเธอจะได้ลงจากรถไปทำงานเสียที และทันทีที่เธอมองเข้าไปในดวงตาสีเขียวจัดคู่นั้น หญิงสาวก็รู้ทันทีว่าตนเองได้หลงกลพยัคฆ์จอมเจ้าเล่ห์เข้าอีกครั้งแล้ว!


มือแข็งแรงกดลงบนต้นคอบอบบางและรั้งใบหน้าหวานเข้ามาหาตนเอง ก่อนจะแนบจุมพิตแบบที่หญิงสาวไม่เคยรู้ว่ามีอยู่บนโลกให้เธออย่าง เนิบช้า นุ่มนวล เจนจัด 

และเร้าอารมณ์จนนิ้วเท้าของนันท์นลินหงิกงอ ด้วยความซาบซ่าน


“แบบนี้ต่างหากที่เรียกว่าจูบ แต่ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ คุณมีครูที่ดีรับรองว่าถ้าฝึกฝนบ่อยๆ มันจะต้องดีขึ้นเรื่อยๆ แน่นอน” เชสมองหญิงสาวในอ้อมแขนที่หอบหายใจถี่รัวราวกับเพิ่งไปวิ่งจ็อกกิงยามเช้ามาหมาดๆ และลูบไล้ใบหน้าสีชมพูเข้มนั้นอย่างอ่อนโยน 

ก่อนจะบอกกับเธอด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่านิดๆ “ไปทำงานเถอะจ้ะ เดี๋ยวตอนเย็นผมจะมารับ”


นันท์นลินรีบลนลานลงจากรถทันทีที่ได้สติ แต่แล้วก็ต้องหันหลังไปอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงเรียกของเขา


“คุณลืมของ” ชายหนุ่มชูซองเอกเอกสารที่เขาถือมาให้เธอขึ้น แต่พอหญิงสาวจะหยิบ เขากลับดึงมันคืนมา “รางวัลที่ผมทำความดีล่ะ?”


“อะไรอีกล่ะ!” นันท์นลินเริ่มหงุดหงิดเพราะรู้สึกว่าตนเองกำลังจะตกเป็นเบี้ยล่างของเขาอย่างสมบูรณ์แบบเข้าไปทุกทีแล้ว เธอไม่สามารถต่อต้านหรือปฏิเสธอะไรเขาได้เลยและเธอเกลียดความรู้สึกนี้ชะมัด!


“จูบก่อน...แล้วจะให้” ใบหน้าหล่อเหลานั้นดูเย็นชาราวกับไร้ทั้งอารมณ์และความรู้สึก แต่ดวงตาที่เปล่งประกายระยิบระยับบอกให้รู้ว่าเขากำลังอารมณ์ดีสุดๆ ไปเลย


“จะบ้ารึไง! นี่มันหน้าบริษัทฉันนะยะ เอามานี่เลย!” นันท์นลินยื่นมือเข้าไปหมายจะคว้าซองเอกสารนั้น แต่เชสก็ยังไวกว่าอยู่ดี


“ไม่จูบ...ก็ไม่ต้องเอา!”


“ติดไว้ก่อนน่า! เอาของมาก่อน...นะคะ วันนี้ต้องใช้” หญิงสาวอยากจะกรี๊ดใส่หน้าเขา แต่เธอกำลังยืนอยู่ริมถนน แถมยังเป็นหน้าออฟฟิศเสียด้วย ขืนทำแบบนั้นคงเป็นข่าวดังในกรอบบ่ายนี้เป็นเป็นแน่ ถึงแม้ว่าตอนนี้ทุกคนในออฟฟิศจะรู้แล้วว่าเขากำลังตามก้อร่อก้อติกเธออยู่ แต่ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่ประเจิดประเจ้อขนาดนี้


“คิดดอกเบี้ยนะ?” เชสมองใบหน้าแดงก่ำของเธอที่พยักหน้าแบบไม่ค่อยเต็มใจนักด้วยแววตาที่เป็นประกายวาววับก่อนจะยื่นซองเอกสารให้เธอด้วยความยินดี


“แล้วเย็นนี้จะมารับรางวัลพร้อมดอกเบี้ย ขอให้ทำงานอย่างมีความสุขนะที่รัก” 

ชายหนุ่มยักคิ้วให้เธอพลางโบกมือลาและมองดูแฟนสาวเดินกระฟัดกระเฟียดเข้าตึกสำนักงานของเธอไปอย่างอารมณ์ดี




13 แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ หรือเรียกสั้นๆ ว่า ‘แท็บเล็ต’ เป็นคอมพิวเตอร์เคลื่อนที่ซึ่ง รวมการทำงานทุกอย่างไว้บนหน้าจอระบบสัมผัส โดยใช้ปากกาสไตลัส ปากกาดิจิทัล หรือปลายนิ้วเป็นอุปกรณ์อินพุตพื้นฐานแทนการใช้คีย์บอร์ดและเมาส์ และมีความหมายครอบคลุมถึงโน้ตบุ๊กแบบ Convertible ที่มีหน้าจอแบบสัมผัสและมีแป้นพิมพ์คีย์บอร์ดติดมาด้วย ไม่ว่าจะเป็นแบบหมุนหรือแบบสไลด์ก็ตาม


***เนื่องจากมดต้องนำนิยายที่เคยวางจำหน่ายแล้วไปลงในเว็บ Read A Write จึงรีอัปที่เด็กดีด้วยอีกรอบหนึ่งนะคะ และแจ้งข่าวนิดหนึ่งว่าตอนนี้มดกำลังเปิดจอง 'ลมวอนรัก' เรื่องใหม่ นามปากกาใหม่อยู่ 

รายละเอียดอยู่ทางด้านล่าง ฝากติดตามผลงานด้วยนะค้า***



สั่งซื้อ 'ลมวอนรัก' รอบสต็อก

โปรยปก ‘ลมวอนรัก’


"เอยรู้ค่ะ...แต่เอย...ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนะคะ" จู่ๆ จะให้เธอย้ายเข้าไปอยู่กับเขาเฉยๆ ได้ยังไง อย่าว่าสถานะของเธอกับเขาเป็นเพียงแค่เจ้านายกับเลขาเท่านั้น ในเมื่อระหว่างเธอกับเขาไม่มีวันที่จะมีอนาคตร่วมกัน แล้วจะเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่รู้ดีอยู่แล้วว่าจะต้องจบลงด้วยความเจ็บปวดไปทำไม?


"เพราะอะไร? เอยไม่ชอบผม? หรือมันเกี่ยวกับที่ผมทำให้เอยเจ็บ? "


โอ๊ย! มันใช่ซะที่ไหนล่ะ! ถึงมันจะเจ็บอยู่บ้าง แต่เธอก็ยอมให้เขาทำไปตั้งหลายครั้งไม่ใช่เหรอ!


"เอยไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น แต่...ระหว่างเรามันไม่ควร...คือ...เอยคิดว่าเราเป็นเจ้านายกับลูกน้องกันเหมือนเดิมก็ดีแล้วนะคะ..."


"แปลว่าเอยจะไม่รับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น? "


เธอต้องรับผิดชอบอะไรด้วยเรอะ!


"และต่อไป...ถึงผมจะอยากได้เอยแค่ไหน ผมก็จะไม่มีวันได้อีก? "



มันบ้ามาก! แต่คำว่า 'อยากได้เอย' ทำให้จิตใจของเธอหวั่นไหวมากพอดู...



โอเค! เธอโกหก!



มันมากกว่าความหวั่นไหว...


เธอแทบจะตอบตกลงแล้วรีบหอบผ้าหอบผ่อนตามเขาไปแล้ว!



เพียงแต่เมื่อคิดถึงผู้เป็นป้าที่ทุ่มเทเลี้ยงดูเธอมาอย่างดีตลอดยี่สิบห้าปีที่ผ่านมา และศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิง...อาคิราก็จำต้องกัดฟันพยักหน้าให้เขา เพื่อยืนยันเจตนารมณ์ของตนเองต่อไป!



"ซึ่งนั่นหมายถึงเอยไม่ต้องการความรับผิดชอบจากผมด้วย? ทั้งๆ ที่ผมตั้งใจว่าจะ..." ชายหนุ่มยังไม่ทันได้เอ่ยปากถึงสิ่งที่เขาเตรียมพร้อมไว้สำหรับเธอเลยด้วยซ้ำ หญิงสาวก็โพล่งออกมาด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยวเสียก่อน


"ไม่ค่ะ! เอยไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ จากคุณวินทั้งนั้น ถ้าคุณวินจะกรุณา เอยอยากขอให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมก็พอค่ะ" ถ้าต้องเป็น 'ของเล่น' ที่วันหนึ่งเขาก็คงเบื่อจนเผลอทิ้งขว้าง เธอขออยู่ข้างๆ เขาในฐานะเลขานุการเหมือนเดิมดีกว่า...อย่างน้อย...แค่ได้แอบมองเขาไปวันๆ ก็ยังดีกว่าต้องจากกันไปในวันใดวันหนึ่ง...




"เอยแน่ใจเหรอว่าระหว่างเราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้? " เมื่อเห็นเธอประกาศออกมาด้วยความมั่นใจขนาดนั้น ภวินท์ก็อดโมโหไม่ได้ จึงถามออกไปด้วยน้ำเสียงดุดันจนอาคิราถึงกับขนลุกซู่ "กลับไปเป็นเจ้านายกับเลขากันเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่เมื่อคืนเราเอากันอย่างร้อนแรงจนเตียงแทบไหม้ไปแล้วน่ะนะ? "





ชื่อเรื่อง: ‘ลมวอนรัก’ 

จำนวนหน้า: 320 หน้านิยาย แถมที่คั่น และโปสต์การ์ดฟรีทุกเล่มค่ะ


ราคา: 319 บาท



ʕ≧ᴥ≦ʔ : เรื่องนี้เน้นหวานๆ ฟินๆ NC อาจจะเยอะกว่าปกติหน่อย โปรดทดลองอ่านตัวอย่างดูก่อน แล้วค่อยตัดสินใจจองนะคะ ʕ→ᴥ←ʔ


ลิงก์สำหรับทดลองอ่าน


https://www.readawrite.com/c/3d9636a7d2fe6df44eca21e18c8e8c5d


***อีบุ๊กวางจำหน่ายแล้วนะค้า***


https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTc0NjA2MiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjcxMDUxIjt9&page_no=1


หมายเลขบัญชีสำหรับการชำระเงิน


ชื่อบัญชี น.ส.สวรรยา นานาเสถียรกุล


ธ.กรุงเทพ สาขาย่อยเดอะมอลล์ รามคำแหง 009-0-24443-5


ธ.ไทยพาณิชย์ สาขาเซ็นทรัล ลาดพร้าว 157-209780-6


ธ.กสิกรไทย สาขาสยามพารากอน 738-2-54045-4


ธ.ทหารไทย สาขาเดอะไนน์ พระรามเก้า 124-2-14448-1


ธ.กรุงไทย สาขาสยามพารากอน 984-2-87746-9


***แจ้งรายละเอียดการโอนเงินพร้อมชื่อและที่อยู่ได้ที่ modd555@hotmail.com  https://www.facebook.com/Jomrawint/ หรือ https://www.facebook.com/Primbooks/ มาสั่งซื้อกันเยอะๆ นะคะ ʕ≧ᴥ≦ʔ *** 



อีบุ๊กที่วางจำหน่ายแล้ว ^_^


ลิงก์ดาวน์โหลดจากพี่เมพค่ะ



เพลิงเผด็จรัก


กามเทพแผลงรัก

 

 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI2NzYiO30


ส่วนอันนี้เป็นเซต ทัณฑ์รักคาสโนว่า - ทัณฑ์รักวิวาห์ลวงนะคะ

ขอฝากด้วยจ้า ^^


 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI1MjYiO30



อีบุ๊ก 'พ่ายรักกับดักเสน่หา' นะคะ


เว็บ Meb >>>> https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjtz

Ojc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTU4MDQiO30



อีบุ๊ก 'เจ้าสาวลิขิตรัก' มาแล้วนะคะ


เว็บ Meb >>>  https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjt

zOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNTc4MDkiO30









เว็บ Hytexts >>> https://www.hytexts.com/ebook/B01


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

304 ความคิดเห็น