ทัณฑ์รักวิวาห์ลวง : ชุดทัณฑ์รักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 22 : มันคือความรัก?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,215
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    2 ส.ค. 61






♥ ตอนที่ 7 ♥


Is This Love? คือรักใช่ไหม?


ไม่เคยสัญญา ไม่เคยพูดว่ารักเลย

หัวใจเจ้าเอย ไม่เคยคิดไกลกว่านั้น

ไม่ทันเท่าไร ก็เผลอก็ห่วงหาก็ผูกพัน

ถึงคราวห่างกัน เพิ่งรู้หัวใจตัวเอง

ยิ่งดึกยิ่งเหงา จะกี่โมงก็ยังไม่นอน

เมื่อมีเธอเป็นภาพสะท้อน ติดอยู่ในใจ

ถ้ามันคือความคิดถึง ฉันเองก็คงคิดถึง

ถ้ามันคือความลึกซึ้ง ก็ลึกสุดๆ หัวใจ

ถ้ามันคือรักจริงๆ ก็คงจะรักมากมาย

เฝ้ารอคนอยู่ไกลๆ จะย้อนมา...มาหากัน...


***มันคือความรัก โดย ลุลา***


นันท์นลินมองดูเจ้าโทรศัพท์คู่ใจที่เธอตั้งโหมดเล่นเพลงเดิมซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้เป็นเวลานานเท่าไรแล้วก็ไม่ทราบด้วยอาการเหม่อลอยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ในใจเฝ้าแต่ครุ่นคิดเรื่องเดิมๆ อย่างมิอาจจะปล่อยวางได้ แม้ว่าจะพยายามบอกกับตัวเองหลายครั้งแล้วว่าคิดไปก็คงไม่มีประโยชน์อันใดเกิดขึ้น


เกือบเดือนหนึ่งแล้วนะที่เขาไม่ได้ติดต่อมา...เขาคงลืมเธอไปแล้วใช่ไหม?


ที่เขาเสนอจะรับผิดชอบด้วยการแต่งงาน...ก็คงแค่พูดไปเพราะความจำเป็นใช่รึเปล่า?


หากเธอตกลงแต่งงานกับเขาจริงๆ...เขาก็คงมีวิธีที่จะหลีกเลี่ยงไป ใช่หรือไม่?


และสุดท้าย...เธอตัดสินใจถูกแล้วใช่ไหม...ที่ปล่อยให้เขาเป็นอิสระจากพันธะสัญญาที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจนั่น?


“บัว!”


“คะ?” นันท์นลินถึงกับสะดุ้งเมื่อจู่ๆ วัฒนวลัยก็เรียกเธอด้วยเสียงที่ดังกว่าปกติ


“ทุ่มหนึ่งแล้วนะจ๊ะ ไม่กลับบ้านเหรอ?” บรรณาธิการบริหารนิตยสาร The Glamorous ซึ่งเดินผ่านห้องกองบรรณาธิการแล้วพบว่าลูกน้องคนโปรดของเธอกำลังนั่งเหม่อลอยฟังเพลงอยู่ตามลำพัง ไม่ว่าจะเรียกเท่าไรก็ไม่ได้ยินอดเป็นห่วงไม่ได้


“อ๊ะ! ทุ่มหนึ่งแล้วเหรอคะ?” หญิงสาวยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู เธอตั้งใจว่าระหว่างรอ

กลับบ้านพร้อมกับมัทนา จะนั่งตรวจบทความของนักเขียนที่สต็อกไว้ไปพลางๆ แต่ไม่คิดว่าเวลาชั่วโมงหนึ่งจะผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยที่เธอแทบจะไม่รู้ตัวเลย จำได้ว่าล่าสุดที่มีใครสักคนมาพูดด้วยก็คือดี่ดี๋ที่มาไหว้ลาเพื่อติดรถ สพลกลับบ้านตอนประมาณห้าโมงครึ่ง แต่หลังจากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย


บ้าชะมัด! นี่เธอมัวแต่เหม่อ พร่ำเพ้อถึงผู้ชายที่ทิ้งเธอไปโดยไม่ไยดี มาตั้งเดือนเป็น

ชั่วโมงๆ แบบนี้ได้อย่างไรกัน!


“ทุ่มกว่าแล้วละจ้ะ ช่วงนี้ไม่มีงานสำคัญอะไร บัวกลับก่อนเวลางานยังได้เลยนะจ๊ะ 

อ้อ! พี่เกือบลืมแน่ะ นี่การ์ดเชิญงานเปิดตัวคอนโดใหม่ของลูกค้า พอดีพี่ติดธุระ 

รบกวนบัวไปแทนหน่อยแล้วกันนะจ๊ะ เอาอาร์ตไปด้วยก็ได้ เพราะว่าต้องลงข่าวให้ลูกค้าสองหน้าด้วยจ้ะ”


“ค่ะพี่วิกกี้” หญิงสาวรับบัตรเชิญในซองสวยหรูมาเปิดดูคร่าวๆ ก่อนจะเก็บมันลงไปในกระเป๋าสะพาย เพื่อไม่ให้หลงลืมจนอาจพลาดงานสำคัญ


“พี่กลับละนะจ๊ะ บัวจะติดรถพี่ไปด้วยไหม?” วัฒนวลัยถามอย่างมีน้ำใจ แม้ว่าบ้านจะอยู่กันคนละมุมเมือง แต่เธอก็สามารถแวะส่งนันท์นลินที่สถานีรถไฟฟ้าสักแห่งซึ่งจะสามารถร่นระยะการเดินทางกลับบ้านของหญิงสาวไปได้ไม่น้อยเลย


“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากๆ เลยนะคะพี่วิกกี้ พอดีเมื่อกี้ดี่ดี๋เพิ่งเอา Hot Gossip เล่มใหม่มาให้ เดี๋ยวบัวว่าจะแวะเอาไปให้จินนี่ที่กอง Catch Up แล้วค่อยกลับบ้านกับมุกค่ะ”


“อ๋อ มีเพื่อนกลับบ้านก็ดีแล้วละจ้ะ พี่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง อย่าอยู่ดึกนักนะจ๊ะ พี่ไปก่อนละ”


นันท์นลินยกมือไหว้เจ้านายก่อนจะก้มลงเก็บข้าวของลงกระเป๋าสะพายใบใหญ่ของตนเองด้วยอาการเลื่อนลอยนิดๆ จึงเผลอทำนิตยสารแนวเมาท์ศิลปินดารายอดนิยมตกลงกับพื้นโดยไม่ได้ตั้งใจ


มือบอบบางที่กำลังจะยื่นไปหยิบนิตยสารกอสสิปชื่อดังในเครือบริษัทถึงกับชะงัก 

เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นภาพชายหนุ่มที่อยู่ในห้วงความคิดของเธอมาตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมายืนเคียงข้างเซเลบริตีสาวคนดังอยู่ในนั้น


‘ลือหึ่งคาสโนวาไร้หัวใจเตรียมสละโสดกับไฮโซสาวทายาทผู้ผลิตเครื่องบินตระกูลไรท์ เพชรต่อเพชรรวยกันให้เข็ดไปเลยค่ะคู้ณณณ!!!’


นี่หรือคือคำตอบที่เขาหายไปหนึ่งเดือนเต็มๆ !?


เพราะเหตุนี้ใช่ไหมเขาถึงไม่เคยติดต่อมาอีกเลย...


หญิงสาวนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ก่อนจะหน้ามืดไปวูบหนึ่งเมื่อก้มลงไปเก็บนิตยสารฉบับนั้น

ขึ้นมา มือเล็กรีบควานหายาดมในกระเป๋าสะพายขึ้นมาจ่อที่ปลายจมูกของตนเอง 

เพื่อบรรเทาอาการวิงเวียนซึ่งจู่โจมเข้ามาอย่างกะทันหัน เหงื่อเม็ดใสๆ ผุดขึ้นมาเต็มใบหน้าขาวซีดทั้งๆ ที่อากาศภายในห้องเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศชั้นดีจนถึงขั้นที่พวกเธอต้องเตรียมเสื้อกันหนาวติดเอาไว้ในห้องทำงานด้วยซ้ำ


นันท์นลินพยายามประคับประคองตนเองไปยังชุดรับแขกซึ่งตั้งอยู่อีกด้านหนึ่งของ

ห้องกองบรรณาธิการนิตยสาร The Glamorous จนในที่สุดก็ทรุดตัวนอนลงบนนั้นได้สำเร็จ


ดวงตากลมโตมองขึ้นไปบนเพดานสีขาวสะอาดตา แต่ภาพที่เห็นกลับเป็นภาพในนิตยสารที่ยังติดตาและตรึงอยู่ในใจอย่างยากที่จะลืมเลือน


“เป็นอะไรน่ะบัว?” มัทนาถามด้วยความตกใจเมื่อเปิดประตูห้องเข้ามาแล้วพบว่าเพื่อนสาวกำลังนอนนิ่งอยู่บนโซฟา


ทันทีที่เห็นสายตาเพื่อนสนิทที่มองมาด้วยความกังวลอย่างยิ่ง นันท์นลินก็รีบลุกขึ้นนั่งและหาวเสียงดัง ทั้งยังยกมือขึ้นขยี้ตาเพื่อลอบปาดหยาดน้ำอุ่นๆ ที่คลออยู่ภายในดวงตาออกไปด้วย


“จู่ๆ ก็ง่วง เลยกะว่าจะงีบรอเธอไง งานเสร็จแล้วเหรอ?” หญิงสาวชิงถามเสียก่อนที่จะเป็นฝ่ายโดนซักถาม


“ยังน่ะสิ! นี่จะมาบอกว่าถ้ายังไงเธอกลับไปก่อนดีกว่า เพราะท่าทางกว่าปรู๊ฟจะมาถึงคงอีกนาน นางนัดฉันหกโมงครึ่งป่านนี้ยังไม่โผล่หัวกบาลมาเลยนะยะ!” มัทนาบ่นอย่างหัวเสีย การทำงานนิตยสารจำเป็นต้องรับมือกับการแข่งกับเวลา โดยเฉพาะนิตยสารวัยรุ่นที่ต้องการเนื้อหาสดใหม่อย่าง Catch Up เธอจึงจำเป็นที่จะต้องสแตนด์บายอยู่ตลอดเวลาเพื่อให้งานออกมาสมบูรณ์แบบที่สุดภายในระยะเวลาอันจำกัด


“จะเสร็จสักกี่โมงล่ะ?” ตอนแรกนันท์นลินอยากจะรอกลับพร้อมเพื่อนสนิท เพื่อจะได้แวะรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน แต่เวลานี้เธอกลับไม่อยากจะทำอะไรนอกจากกลับไปอยู่เงียบๆ คนเดียวให้เร็วที่สุดเท่านั้น


“บอกตามตรงว่าไม่ชัวร์เลยนะ เมื่อกี้โทรไปจิกอีกรอบ นางบอกว่าใกล้แล้วๆ ไม่รู้ว่าใกล้นี่มันใกล้เสร็จหรือใกล้ม้วยมรณา เพราะไม่ยอมบอกเวลามาด้วย ถ้าอีเพลตแรกดันมาเอาตอนสี่ทุ่มก็คงได้อยู่ยันเช้าแน่ละย่ะ”


“เธอมีจินนี่อยู่เป็นเพื่อนใช่ไหม? งั้นวันนี้ฉันกลับก่อนแล้วกันนะ”


“ใช่แล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก เธอรีบกลับไปพักเถอะ” มัทนายิ้มให้เพื่อนสนิทที่แม้ว่าจะดู

ไม่ค่อยสดใสเหมือนเมื่อก่อน แต่ผิวพรรณกลับผุดผ่องเปล่งปลั่งยิ่งขึ้นกว่าเดิมอย่าง

น่าอัศจรรย์ “เรียกแท็กซี่มารับไหม? เดี๋ยวฉันโทรลงไปบอกข้างล่างให้”


“ไม่ละ จะแวะซื้อผลไม้ร้านป้านวลหน่อย หมู่นี้อยากกินทุกวันเลย ไม่รู้เป็นอะไร 

งั้นฉันไปก่อนนะ เธอก็กลับไปทำงานต่อเถอะ เดี๋ยวปิดเล่มก็ได้พักแล้วละ”


หญิงสาวฝืนลุกขึ้นเก็บข้าวของส่วนตัวลงกระเป๋าอีกครั้งโดยไม่ลืม นำนิตยสารต้นเหตุ

ที่ทำให้เธอเกือบจะเป็นลมไปเมื่อสักครู่ใส่ลงไปด้วย เผื่อว่ามันจะช่วยเยียวยาให้เธอเลิกเพ้อฝันถึงผู้ชายไร้หัวใจคนนั้นเสียที ข่าวที่เห็นก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าจุดยืนของเขาอยู่ตรงไหน ป่านนี้เขาอาจจะจำผู้หญิงที่ชื่อนันท์นลินคนนี้ไม่ได้แล้วด้วยซ้ำไป!



***เนื่องจากมดต้องนำนิยายที่เคยวางจำหน่ายแล้วไปลงในเว็บ Read A Write จึงรีอัปที่เด็กดีด้วยอีกรอบหนึ่งนะคะ และแจ้งข่าวนิดหนึ่งว่าตอนนี้มดกำลังเปิดจอง 'ลมวอนรัก' เรื่องใหม่ นามปากกาใหม่อยู่ 

รายละเอียดอยู่ทางด้านล่าง ฝากติดตามผลงานด้วยนะค้า***




สั่งซื้อ 'ลมวอนรัก' รอบสต็อก

โปรยปก ‘ลมวอนรัก’


"เอยรู้ค่ะ...แต่เอย...ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนะคะ" จู่ๆ จะให้เธอย้ายเข้าไปอยู่กับเขาเฉยๆ ได้ยังไง อย่าว่าสถานะของเธอกับเขาเป็นเพียงแค่เจ้านายกับเลขาเท่านั้น ในเมื่อระหว่างเธอกับเขาไม่มีวันที่จะมีอนาคตร่วมกัน แล้วจะเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่รู้ดีอยู่แล้วว่าจะต้องจบลงด้วยความเจ็บปวดไปทำไม?


"เพราะอะไร? เอยไม่ชอบผม? หรือมันเกี่ยวกับที่ผมทำให้เอยเจ็บ? "


โอ๊ย! มันใช่ซะที่ไหนล่ะ! ถึงมันจะเจ็บอยู่บ้าง แต่เธอก็ยอมให้เขาทำไปตั้งหลายครั้งไม่ใช่เหรอ!


"เอยไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น แต่...ระหว่างเรามันไม่ควร...คือ...เอยคิดว่าเราเป็นเจ้านายกับลูกน้องกันเหมือนเดิมก็ดีแล้วนะคะ..."


"แปลว่าเอยจะไม่รับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น? "


เธอต้องรับผิดชอบอะไรด้วยเรอะ!


"และต่อไป...ถึงผมจะอยากได้เอยแค่ไหน ผมก็จะไม่มีวันได้อีก? "



มันบ้ามาก! แต่คำว่า 'อยากได้เอย' ทำให้จิตใจของเธอหวั่นไหวมากพอดู...



โอเค! เธอโกหก!



มันมากกว่าความหวั่นไหว...


เธอแทบจะตอบตกลงแล้วรีบหอบผ้าหอบผ่อนตามเขาไปแล้ว!



เพียงแต่เมื่อคิดถึงผู้เป็นป้าที่ทุ่มเทเลี้ยงดูเธอมาอย่างดีตลอดยี่สิบห้าปีที่ผ่านมา และศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิง...อาคิราก็จำต้องกัดฟันพยักหน้าให้เขา เพื่อยืนยันเจตนารมณ์ของตนเองต่อไป!



"ซึ่งนั่นหมายถึงเอยไม่ต้องการความรับผิดชอบจากผมด้วย? ทั้งๆ ที่ผมตั้งใจว่าจะ..." ชายหนุ่มยังไม่ทันได้เอ่ยปากถึงสิ่งที่เขาเตรียมพร้อมไว้สำหรับเธอเลยด้วยซ้ำ หญิงสาวก็โพล่งออกมาด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยวเสียก่อน


"ไม่ค่ะ! เอยไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ จากคุณวินทั้งนั้น ถ้าคุณวินจะกรุณา เอยอยากขอให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมก็พอค่ะ" ถ้าต้องเป็น 'ของเล่น' ที่วันหนึ่งเขาก็คงเบื่อจนเผลอทิ้งขว้าง เธอขออยู่ข้างๆ เขาในฐานะเลขานุการเหมือนเดิมดีกว่า...อย่างน้อย...แค่ได้แอบมองเขาไปวันๆ ก็ยังดีกว่าต้องจากกันไปในวันใดวันหนึ่ง...




"เอยแน่ใจเหรอว่าระหว่างเราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้? " เมื่อเห็นเธอประกาศออกมาด้วยความมั่นใจขนาดนั้น ภวินท์ก็อดโมโหไม่ได้ จึงถามออกไปด้วยน้ำเสียงดุดันจนอาคิราถึงกับขนลุกซู่ "กลับไปเป็นเจ้านายกับเลขากันเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่เมื่อคืนเราเอากันอย่างร้อนแรงจนเตียงแทบไหม้ไปแล้วน่ะนะ? "





ชื่อเรื่อง: ‘ลมวอนรัก’ 

จำนวนหน้า: 320 หน้านิยาย แถมที่คั่น และโปสต์การ์ดฟรีทุกเล่มค่ะ


ราคา: 319 บาท



ʕ≧ᴥ≦ʔ : เรื่องนี้เน้นหวานๆ ฟินๆ NC อาจจะเยอะกว่าปกติหน่อย โปรดทดลองอ่านตัวอย่างดูก่อน แล้วค่อยตัดสินใจจองนะคะ ʕ→ᴥ←ʔ


ลิงก์สำหรับทดลองอ่าน


https://www.readawrite.com/c/3d9636a7d2fe6df44eca21e18c8e8c5d


***อีบุ๊กวางจำหน่ายแล้วนะค้า***


https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTc0NjA2MiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjcxMDUxIjt9&page_no=1


หมายเลขบัญชีสำหรับการชำระเงิน


ชื่อบัญชี น.ส.สวรรยา นานาเสถียรกุล


ธ.กรุงเทพ สาขาย่อยเดอะมอลล์ รามคำแหง 009-0-24443-5


ธ.ไทยพาณิชย์ สาขาเซ็นทรัล ลาดพร้าว 157-209780-6


ธ.กสิกรไทย สาขาสยามพารากอน 738-2-54045-4


ธ.ทหารไทย สาขาเดอะไนน์ พระรามเก้า 124-2-14448-1


ธ.กรุงไทย สาขาสยามพารากอน 984-2-87746-9


***แจ้งรายละเอียดการโอนเงินพร้อมชื่อและที่อยู่ได้ที่ modd555@hotmail.com  https://www.facebook.com/Jomrawint/ หรือ https://www.facebook.com/Primbooks/ มาสั่งซื้อกันเยอะๆ นะคะ ʕ≧ᴥ≦ʔ *** 



อีบุ๊กที่วางจำหน่ายแล้ว ^_^


ลิงก์ดาวน์โหลดจากพี่เมพค่ะ



เพลิงเผด็จรัก


กามเทพแผลงรัก

 

 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI2NzYiO30


ส่วนอันนี้เป็นเซต ทัณฑ์รักคาสโนว่า - ทัณฑ์รักวิวาห์ลวงนะคะ

ขอฝากด้วยจ้า ^^


 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI1MjYiO30



อีบุ๊ก 'พ่ายรักกับดักเสน่หา' นะคะ


เว็บ Meb >>>> https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjtz

Ojc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTU4MDQiO30



อีบุ๊ก 'เจ้าสาวลิขิตรัก' มาแล้วนะคะ


เว็บ Meb >>>  https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjt

zOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNTc4MDkiO30









เว็บ Hytexts >>> https://www.hytexts.com/ebook/B01


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

304 ความคิดเห็น