ทัณฑ์รักวิวาห์ลวง : ชุดทัณฑ์รักเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 19 : แค่คนโทร.ผิด?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,730
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    30 ก.ค. 61






เสียงเพลง L.O.V.E ของ Nat King Cole ดังขึ้นทันทีที่เธอเปิดสัญญาณโทรศัพท์มือถือ อารามตกใจนันท์นลินจึงเผลอกดรับไปโดยไม่ทันได้ดูหมายเลขโทรศัพท์ก่อน


“สวัสดีค่ะ...บัวค่ะ”


“คุณกล้าดียังไงถึงได้ทิ้งผมไปแบบนี้ฮะ?”


เสียงโกรธเกรี้ยวดังมาตามสายอย่างชัดเจนราวกับเชส ไมเคิล แชดวิกมายืนพูดอยู่ข้างๆ หูเธออย่างไรอย่างนั้น


“คะ...คุณ...” หญิงสาวตะกุกตะกักไปชั่วขณะเมื่อรับรู้ได้ทันทีว่าปลายสายคือผู้ชายที่ทำให้เธอไม่สามารถกลับไปเป็นคนเดิมได้อีกแล้วนี่เอง “คะ...คุณเป็นใครคะ สงสัยจะโทรผิดนะคะ” นันท์นลินแสร้งทำเป็นไม่รู้ว่าปลายสายเป็นใครโดยกะจะโมเมว่าเขาต่อหมายเลขโทรศัพท์ผิดและตั้งใจจะกดวางสายแล้วค่อยปิดมือถืออีกครั้ง แต่สงสัยว่าการแสดงของเธอคงยังไม่ดีพอ เพราะชายหนุ่มที่อยู่ปลายสายถึงกับระบายลมหายใจออกมาอย่างแรงจนเธอสะดุ้งด้วยความตกใจ


“ถ้าคุณวางโทรศัพท์ใส่ผม ผมจะลงไปจากรถ แล้วกดออดบ้านคุณเดี๋ยวนี้แหละ!”


น้ำเสียงของชายหนุ่มเย็นชาเสียจนหญิงสาวนึกภาพเกล็ดน้ำแข็งร่วงออกมาจาก

ปากของเขาได้ ปลายนิ้วที่กำลังจะกดวางสายจึงหยุดชะงักไปในทันที


“ยะ...อย่านะ!” ถ้าเขาทำอย่างนั้นจริงๆ ละก็ความต้องแตกแน่!


“งั้นผมก็คงไม่ได้โทรผิดสินะ?” เขาถามด้วยน้ำเสียงรู้เท่าทันซึ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกขนลุกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก “ทำไมคุณถึงหนีกลับมาแบบนี้?”


“ฉันไม่ได้หนี! ก็กลับตามกำหนดการของฉัน” คำตอบของเธอทำให้เชสต้องใช้พลังใจอย่างมากในการข่มใจตนเองไม่ให้อาละวาดออกไปเสียเดี๋ยวนั้น


‘ตามกำหนดการของฉัน’ เธอพูดแบบนั้นออกมาได้อย่างไร!?


ใช่สิ! แน่นอนว่าเขาคงไม่ได้อยู่ในกำหนดการของเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้ว! แต่เมื่อได้ยินเธอเอ่ยออกมาจากปาก เชสกลับโมโหจนอยากจะพุ่งลงจากรถไปเขย่าร่างหญิงสาวที่อยู่ในสาย เผื่อว่าแรงสั่นสะเทือนจะทำให้เธอรู้จักคิดอะไรขึ้นมาบ้าง!


“คุณหนี! ถ้าคุณไม่ได้คิดที่จะหนี คุณก็ต้องปลุกผมสิ”


เธอคงหูฝาดไปที่ฟังแล้วเหมือนเขากำลังงอนและน้อยใจอย่างไรชอบกล


งอนเนี่ยนะ? คนอย่างเชส ไมเคิล แชดวิกคงจะรู้สึกอะไรได้มากมาย แต่ไม่ใช่การงอนและน้อยใจเด็ดขาด เพราะมันไม่เข้ากับเขาเลยสักนิด เธอน่าจะหูเพี้ยนไปเองมากกว่า!


“ทำไมฉันจะต้องปลุกคุณด้วย? คุณไม่ได้อยู่ในแผนการของฉันซะหน่อย”


ถ้าการบอกว่าเขาไม่ได้อยู่ใน ‘กำหนดการ’ ของเธอคือการถีบเขาให้ล้มคว่ำคะมำหงาย การตอกย้ำว่าเขาไม่ได้ ‘อยู่ในแผนการ’ ของนันท์นลินก็เปรียบเสมือนการกระทืบเชสซ้ำอีกครั้ง


การได้ยินเธอพูดราวกับไม่แยแสเขาเลยสักนิดซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้ ทำให้อัตตาของผู้ชายซึ่งไม่เคยเป็นฝ่ายตามตื๊อใคร และไม่เคยถูกใครปฏิเสธเลยแม้แต่ครั้งเดียวในชีวิตอย่างเชสบอบช้ำอย่างน่าเหลือเชื่อ เขาอยากจะวางสายไปซะ แล้วปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้อยู่กับ ‘แผนการของเธอ’ ตามที่เธอต้องการ แต่ก็มิอาจตัดใจได้ จึงได้แต่พยายามข่มความรู้สึกอันย่ำแย่นั้นลงไปและสนทนากับเธอต่อไปอย่างเยือกเย็น


“คุณจะบอกว่าสิ่งที่เราทำกันมาทั้งคืนจนถึงเช้ามันไม่ได้มีความหมายอะไรกับคุณเลยหรือไง? อ้อ! แล้วผมก็ต้องต้องแจ้งให้คุณทราบไว้ก่อนด้วยว่าถ้าก่อนหน้านี้ผมไม่เคยอยู่ใน ‘แผนการของคุณ’ มาก่อน ตอนนี้ผมก็อยู่ในนั้นเรียบร้อยแล้ว! ต่อไปไม่ว่าคุณจะทำอะไร ที่ไหน ยังไง ผมต้องมีส่วนร่วมด้วย ขอให้เข้าใจตรงกันไว้เลย!”


น้ำเสียงนั้นทั้งเยือกเย็นและเต็มไปด้วยนัยแห่งการข่มขู่อย่างชัดเจนเสียจนนันท์นลินรู้สึกขนลุกยิ่งกว่าทุกครั้งที่เคยเป็นมา เธอจึงรีบปฏิเสธความตั้งใจของเขาทันที


“นี่คุณ...เรื่องนั้น...ก็ให้มันแล้วๆ กันไปเถอะนะ”


เชสกัดฟันกรอดกับประโยคเด็ดประโยคใหม่ของเธอ ‘ก็ให้มันแล้วๆ กันไปเถอะนะ’! สงสัยว่าเขาจะเจอของดีเข้าแล้วจริงๆ ตั้งแต่พบเธอมาก็ทำเอา เขาอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ 

อยู่ตลอดเวลาจนเบนจามินยังถึงขั้นบ่นว่าเขาเริ่มจะอาการหนักแล้ว มาคิดดูก็เห็นจะจริง เพราะตั้งแต่ตื่นขึ้นมาและพบว่าเธอจากไปแล้ว เขาก็ยังไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่าง นอกจากพยายามติดต่อเธอเป็นบ้าเป็นหลังแบบนี้


“นั่นผมต้องเป็นคนพูดไม่ใช่เรอะ!”


“โธ่ ใครพูดก็เหมือนกันแหละน่า คุณก็ใช่ว่าจะอยากรับผิดชอบฉันเสียเมื่อไร เอาเป็นว่าแล้วกันไปแล้วกัน!” หญิงสาวสรุปออกไป แม้ในใจจะรู้สึกว่างเปล่าอย่างน่ากลัวทันทีที่คิดถึงว่าต่อจากนี้ไป...เธอคงจะไม่ได้พบเจอเขาอีกต่อไปแล้ว...แต่เธอก็ต้องยอมรับมันให้ได้ เพราะมันเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะแก้ไขความผิดพลาดที่เกิดขึ้น


‘ความผิดพลาด’! นันท์นลินตกใจจนแทบจะปล่อยโทรศัพท์ในมือตกลงกับพื้นเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าเธอเกือบจะลืมเรื่องสำคัญที่สุดไปเสียแล้ว!


“เอ่อ...ฉันคิดว่าคุณคงจะดูแลตัวเองเป็นอย่างดีอยู่แล้ว แต่เพื่อความแน่ใจ อ่า...

เมื่อคืน...คุณ...‘ป้องกัน’...แล้วใช่ไหมคะ?” เธอกลั้นใจถามออกไปตามตรง เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมากจนเธอทำอะไรแทบไม่ถูก แทบไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าช่วงเวลาที่เกิดขึ้นนั้นเป็นความจริงหรือเพียงแค่ฝันไปกันแน่


“อยู่ด้วยกันมาทั้งคืนจนถึงเช้า คุณคิดว่าผม ‘ป้องกัน’ รึเปล่าล่ะ?”


น้ำเสียงนั้นทั้งเย็นชา ประชดประชัน และเหมือนจะขุ่นเคืองนิดๆ ที่เธอกล้าถามคำถามแบบนี้กับเขา แต่มันกลับทำให้หญิงสาวถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกระคนเจ็บแปลบในใจนิดๆ ทั้งๆ ที่เธอน่าจะรู้อยู่แล้วว่าผู้ชายอย่างเขาต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ ไม่งั้นป่านนี้พ่อเพลย์บอยเจ้าเสน่ห์นี่คงกลายเป็นคุณพ่อลูกสิบไปแล้วละมั้ง!


“งั้นก็ดีค่ะ ตกลงว่าแล้วกันไปก็แล้วกัน” เมื่อเขาป้องกันแล้วระหว่างเขาและเธอก็คงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป


สิ่งที่เกิดขึ้นมันก็เป็นเพียงแค่ ‘ความผิดพลาด’ ที่ไม่มีหลักฐานใดๆ พนันกันได้ว่าอีกไม่กี่วันหลังจากนี้ เขาก็คงจะลืมเลือนเธอไปได้อย่างง่ายดาย ไม่แน่...ถ้าบังเอิญเจอกันอีกครั้ง เขาอาจจะจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเธอชื่ออะไร!


“คุณบอกให้แล้วกันไป ก็ต้องแล้วกันไปงั้นเหรอ? ผมต้องทำตามที่คุณบอกทุกอย่างเลยรึไง?” พูดออกไปแล้วชายหนุ่มก็แทบจะกัดลิ้นตนเองเมื่อรู้สึกได้ว่าน้ำเสียงของตนฟังดูเจ็บปวดอยู่ไม่น้อย


“มิสเตอร์แชดวิก...”


“เชส! คุณคงไม่เรียกสามีตัวเองด้วยชื่อสกุลหรอกใช่ไหม!”


“ฉันยังไม่ได้แต่งงานย่ะ!” หญิงสาวเผลอตะเบ็งเสียงใส่เขา แต่แล้วก็ต้องรีบลดเสียงลง เพราะเกรงว่าจะมีใครบังเอิญมาได้ยินเข้า “เชสคะ คุณเป็นผู้ชายนะคะ คุณไม่ได้เสียหายอะไรสักหน่อย”


“คุณรู้ได้ยังไงว่าผมไม่เสียหาย? คุณรู้ไหมว่าการที่จู่ๆ คุณก็หายไปโดยไม่ล่ำลาแบบนี้ผมต้องวุ่นวายตามหาคุณจนเสียเวลา เสียผลประโยชน์ทางธุรกิจไปแล้วตั้งเท่าไร!” 

ด้วยความสัตย์จริงเขาไม่แคร์ด้วยซ้ำว่าวันนี้ตนเองได้พลาดอะไรไปบ้าง แต่เรื่องอะไรจะบอกให้เธอรู้ล่ะ!


“เอาเป็นว่าฉันขอโทษก็แล้วกัน”


ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะเอ่ยปากขอโทษ ขอโทษทั้งๆ ที่เธอเป็นฝ่ายสูญเสียความบริสุทธิ์ให้เขาเนี่ยนะ!


“บางอย่างแค่ขอโทษมันก็ไม่หายหรอกสวีตตี้ เราต้องคุยกัน!”


“แล้วนี่เรากำลังทำอะไรกันอยู่ล่ะคะ?” ถามออกไปแล้วนันท์นลินก็ได้ยินเสียงระบายลมหายใจออกมาอย่างรุนแรงอีกครั้งและครั้งนี้มันบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าชายหนุ่มที่อยู่ทางปลายสายกำลังข่มกลั้นความโกรธเอาไว้อย่างสุดความสามารถเลยทีเดียว


“เรา-ต้อง-คุย-กัน! เว้นแต่ว่าคุณ...อยากให้ผมเข้าไปคุยกับทางบ้านของคุณ?”


“อย่านะ!” หญิงสาวหน้าซีดเผือด มือที่กุมโทรศัพท์อยู่เกร็งขึ้นมาทันที


“ถ้าคุณไม่อยากให้ผมเข้าไป ก็ลงมาคุยกันข้างล่าง”


“ไม่ได้ค่ะ”


“งั้นผมจะเข้าไปคุยกับคุณเอง!”


“ไม่ได้! ไม่ได้จริงๆ นะคะเชส...”


เสียงที่สั่นเครือราวกับเธอกำลังทุกข์ใจอย่างหนัก ทำให้ชายหนุ่มที่ตั้งใจว่าอย่างไรก็จะต้องคุยกับอีกฝ่ายให้รู้เรื่องจำต้องปิดประตูกลับเข้าไปในตัวรถตามเดิม


“ทำไม?”

“ถ้าคุณเข้ามาในบ้านตอนนี้...แม่กับน้าๆ ของฉันจะต้องสงสัย...” เสียงหวานเบาลงราวกับเธอพยายามจะลดเสียงเพื่อไม่ให้ใครได้ยินความนัยนั้น


“ก็บอกพวกเขาไปสิว่าผมเป็นอะไรกับคุณ”


“แต่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน แม้แต่แฟนกันก็ไม่ใช่!”


“เราต้องไม่ใช่แฟนกันอยู่แล้ว เพราะผมไม่ใช่แฟน ผมเป็นสามีคุณต่างหาก!”


ประโยคนี้ของเขาทำเอานันท์นลินชาไปทั้งร่าง ผิวขาวนวลแดงตั้งแต่หน้าผากจนจรดปลายเท้าเลยก็ว่าได้ ดีเหลือเกินที่นี่เป็นการพูดกันทางโทรศัพท์ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว


“นี่คุณ! คำนั้นเขาใช้สำหรับคนที่แต่งงานกันแล้วนะ เรายังไม่ได้แต่งงานกันเสียหน่อย”


“ที่เรายังไม่ได้แต่งงานกันก็เพราะคุณนั่นแหละ ถ้าคุณไม่หนีไปเสียก่อน ป่านนี้เราก็คงแต่งงานกันไปแล้ว”


เขาโยนความผิดให้กับเธอหน้าตาเฉยจนนันท์นลินต้องกัดฟันกรอด


“คุณจะบ้าหรือไง คุณจะมาแต่งงานกับฉันได้ยังไง เราเพิ่งรู้จักกันได้กี่วันเองฮะ!?”


“ก็คุณเป็นคนยื่นขอเสนอเอง คุณบอกว่าคุณจะนอนกับผู้ชายที่เป็นสามีของตัวเองเท่านั้น ในเมื่อผมนอนกับคุณไปแล้ว ผมก็ต้องเป็นสามีของคุณน่ะสิ”


“ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นซะหน่อย เอาเถอะ! เรื่องมันผ่านไปแล้ว ตอนนี้มันก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว ให้มันจบลงแค่นี้เถอะนะคะ”


“ผมเป็นคนรักษาสัญญา พูดคำไหนคำนั้น บอกว่าจะแต่งก็ต้องแต่ง” ชายหนุ่มยืนกรานแม้ว่าในใจจะรู้สึกแย่ที่เธอเพียรพยายามปฏิเสธการแต่งงานกับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบนี้


“บัว...ทำอะไรอยู่ลูก? แม่เอาน้ำขิงมาให้จ้ะ” เสียงเคาะประตูทำให้หญิงสาวถึงกับสะดุ้งและต้องรีบกระซิบบอกคนในสายทันที


“เท่านี้ก่อนนะคุณ อย่าโทรมาอีกนะคะ แล้วก็ห้ามมากดออดบ้านฉันด้วย ฉันขอร้องละนะ เรื่องนี้ถ้าใครรู้เข้าฉันต้องตายแน่ๆ นะคะเชส...”


น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยการวิงวอนระคนหวาดหวั่นของนันท์นลินทำให้เชสจำต้องยอมปล่อยให้เธอวางสายไปโดยไม่ได้พยายามโทร. กลับไปอีก


การเป็นเจ้าสาวของเชส ไมเคิล แชดวิกมันน่ารังเกียจจนเธอต้องปฏิเสธอย่างจริงจังถึงขนาดนี้เลยหรือไง!?


ก็ได้! ถ้าเธอรังเกียจการร่วมสกุลแชดวิกถึงเพียงนี้ เขาก็จะไม่บังคับ ขอเพียงแค่หนึ่งเดือนนับจากนี้ไป เขาแน่ใจแล้วว่าไม่มีผลลัพธ์ใดๆ จากค่ำคืนอันแสนเร่าร้อนคืนนั้น เขาก็จะ...ปล่อยเธอไป...


ต้องโทษเธอนั่นแหละที่น่าปรารถนาจนเกินไป เขาจึงไม่อาจคิดถึงสิ่งอื่นใดนอกจากการอิ่มเอมกับเรือนร่างที่รู้สึกราวกับว่าถูกสร้างมาเพื่อเขาเท่านั้น


ชายหนุ่มไม่ได้หยุดคิดเลยสักนิดว่าหากเขาไม่ได้ปรารถนาจะผูกมัดเธอไว้ตลอดกาล เหตุใดเขาจึงไม่เอ่ยปากออกไปสักคำว่าเธอกำลังเสี่ยงกับอะไรอยู่ เพื่อให้เธอเป็นผู้ตัดสินใจเองว่าเธอยินดีที่จะเสี่ยง หรือจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย เพื่อที่พวกเขาจะได้ไม่ต้องเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป...


เชสไม่อยากจะยอมรับแม้แต่กับตนเองว่าเขาไม่ต้องการให้เธอมีทางเลือก โดยเฉพาะหากทางเลือกนั้นเป็นทางเลือกที่จะทำให้ทางเดินของทั้งสองเป็นเส้นขนานตลอดไป!




***เนื่องจากมดต้องนำนิยายที่เคยวางจำหน่ายแล้วไปลงในเว็บ Read A Write จึงรีอัปที่เด็กดีด้วยอีกรอบหนึ่งนะคะ และแจ้งข่าวนิดหนึ่งว่าตอนนี้มดกำลังเปิดจอง 'ลมวอนรัก' เรื่องใหม่ นามปากกาใหม่อยู่ 

รายละเอียดอยู่ทางด้านล่าง ฝากติดตามผลงานด้วยนะค้า***



สั่งซื้อ 'ลมวอนรัก' รอบสต็อก

โปรยปก ‘ลมวอนรัก’


"เอยรู้ค่ะ...แต่เอย...ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนะคะ" จู่ๆ จะให้เธอย้ายเข้าไปอยู่กับเขาเฉยๆ ได้ยังไง อย่าว่าสถานะของเธอกับเขาเป็นเพียงแค่เจ้านายกับเลขาเท่านั้น ในเมื่อระหว่างเธอกับเขาไม่มีวันที่จะมีอนาคตร่วมกัน แล้วจะเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่รู้ดีอยู่แล้วว่าจะต้องจบลงด้วยความเจ็บปวดไปทำไม?


"เพราะอะไร? เอยไม่ชอบผม? หรือมันเกี่ยวกับที่ผมทำให้เอยเจ็บ? "


โอ๊ย! มันใช่ซะที่ไหนล่ะ! ถึงมันจะเจ็บอยู่บ้าง แต่เธอก็ยอมให้เขาทำไปตั้งหลายครั้งไม่ใช่เหรอ!


"เอยไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น แต่...ระหว่างเรามันไม่ควร...คือ...เอยคิดว่าเราเป็นเจ้านายกับลูกน้องกันเหมือนเดิมก็ดีแล้วนะคะ..."


"แปลว่าเอยจะไม่รับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น? "


เธอต้องรับผิดชอบอะไรด้วยเรอะ!


"และต่อไป...ถึงผมจะอยากได้เอยแค่ไหน ผมก็จะไม่มีวันได้อีก? "



มันบ้ามาก! แต่คำว่า 'อยากได้เอย' ทำให้จิตใจของเธอหวั่นไหวมากพอดู...



โอเค! เธอโกหก!



มันมากกว่าความหวั่นไหว...


เธอแทบจะตอบตกลงแล้วรีบหอบผ้าหอบผ่อนตามเขาไปแล้ว!



เพียงแต่เมื่อคิดถึงผู้เป็นป้าที่ทุ่มเทเลี้ยงดูเธอมาอย่างดีตลอดยี่สิบห้าปีที่ผ่านมา และศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิง...อาคิราก็จำต้องกัดฟันพยักหน้าให้เขา เพื่อยืนยันเจตนารมณ์ของตนเองต่อไป!



"ซึ่งนั่นหมายถึงเอยไม่ต้องการความรับผิดชอบจากผมด้วย? ทั้งๆ ที่ผมตั้งใจว่าจะ..." ชายหนุ่มยังไม่ทันได้เอ่ยปากถึงสิ่งที่เขาเตรียมพร้อมไว้สำหรับเธอเลยด้วยซ้ำ หญิงสาวก็โพล่งออกมาด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยวเสียก่อน


"ไม่ค่ะ! เอยไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ จากคุณวินทั้งนั้น ถ้าคุณวินจะกรุณา เอยอยากขอให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมก็พอค่ะ" ถ้าต้องเป็น 'ของเล่น' ที่วันหนึ่งเขาก็คงเบื่อจนเผลอทิ้งขว้าง เธอขออยู่ข้างๆ เขาในฐานะเลขานุการเหมือนเดิมดีกว่า...อย่างน้อย...แค่ได้แอบมองเขาไปวันๆ ก็ยังดีกว่าต้องจากกันไปในวันใดวันหนึ่ง...




"เอยแน่ใจเหรอว่าระหว่างเราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้? " เมื่อเห็นเธอประกาศออกมาด้วยความมั่นใจขนาดนั้น ภวินท์ก็อดโมโหไม่ได้ จึงถามออกไปด้วยน้ำเสียงดุดันจนอาคิราถึงกับขนลุกซู่ "กลับไปเป็นเจ้านายกับเลขากันเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่เมื่อคืนเราเอากันอย่างร้อนแรงจนเตียงแทบไหม้ไปแล้วน่ะนะ? "





ชื่อเรื่อง: ‘ลมวอนรัก’ 

จำนวนหน้า: 320 หน้านิยาย แถมที่คั่น และโปสต์การ์ดฟรีทุกเล่มค่ะ


ราคา: 319 บาท



ʕ≧ᴥ≦ʔ : เรื่องนี้เน้นหวานๆ ฟินๆ NC อาจจะเยอะกว่าปกติหน่อย โปรดทดลองอ่านตัวอย่างดูก่อน แล้วค่อยตัดสินใจจองนะคะ ʕ→ᴥ←ʔ


ลิงก์สำหรับทดลองอ่าน


https://www.readawrite.com/c/3d9636a7d2fe6df44eca21e18c8e8c5d


***อีบุ๊กวางจำหน่ายแล้วนะค้า***


https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTc0NjA2MiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjcxMDUxIjt9&page_no=1


หมายเลขบัญชีสำหรับการชำระเงิน


ชื่อบัญชี น.ส.สวรรยา นานาเสถียรกุล


ธ.กรุงเทพ สาขาย่อยเดอะมอลล์ รามคำแหง 009-0-24443-5


ธ.ไทยพาณิชย์ สาขาเซ็นทรัล ลาดพร้าว 157-209780-6


ธ.กสิกรไทย สาขาสยามพารากอน 738-2-54045-4


ธ.ทหารไทย สาขาเดอะไนน์ พระรามเก้า 124-2-14448-1


ธ.กรุงไทย สาขาสยามพารากอน 984-2-87746-9


***แจ้งรายละเอียดการโอนเงินพร้อมชื่อและที่อยู่ได้ที่ modd555@hotmail.com  https://www.facebook.com/Jomrawint/ หรือ https://www.facebook.com/Primbooks/ มาสั่งซื้อกันเยอะๆ นะคะ ʕ≧ᴥ≦ʔ *** 



อีบุ๊กที่วางจำหน่ายแล้ว ^_^


ลิงก์ดาวน์โหลดจากพี่เมพค่ะ



เพลิงเผด็จรัก


กามเทพแผลงรัก

 

 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI2NzYiO30


ส่วนอันนี้เป็นเซต ทัณฑ์รักคาสโนว่า - ทัณฑ์รักวิวาห์ลวงนะคะ

ขอฝากด้วยจ้า ^^


 https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzN

zcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNjI1MjYiO30



อีบุ๊ก 'พ่ายรักกับดักเสน่หา' นะคะ


เว็บ Meb >>>> https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjtz

Ojc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMTU4MDQiO30



อีบุ๊ก 'เจ้าสาวลิขิตรัก' มาแล้วนะคะ


เว็บ Meb >>>  https://www.mebmarket.com/web/index.php?

action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzEzNzcxIjt

zOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiNTc4MDkiO30









เว็บ Hytexts >>> https://www.hytexts.com/ebook/B01


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

304 ความคิดเห็น