Fic Hakuouki [Memory of Oni]

ตอนที่ 1 : [Intro Memory]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 634
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    11 พ.ค. 55

[Intro Memory]

 

ณ ห้องๆหนึ่ง ห้องที่มืดและเงียบสงัด แสงไฟดวงน้อยๆจากโคมทำให้เห็นบางอย่างที่อยู่ใกล้มันชัดเจน ร่างชราร่างหนึ่งนอนหายใจรวยรินราวกับกำลังจะตาย ทว่ารอบกายไม่มีใครเหลืออยู่เลย

 

ลูกชาย...ทำงาน

 

ลูกสาว...ทำงาน

 

คนรัก...

 

............

 

คนรัก?

 

นางไม่ใช่คนรักของเขาจริงๆเสียหน่อย...

 

ก็แค่คนที่พ่อแม่ของเขาจับคลุมถุงชนเท่านั้นเอง

 

ทันใดนั้นเอง หน้าต่างที่ควรจะไร้ผู้อาศัย กลับมีหญิงสาวนางหนึ่งปรากฏตัวขึ้น นางมีเรือนผมสีดำรัตติกาลที่คาดปิ่นลวกๆทำให้ผมบางส่วนลงมาปรกใบหน้า ดวงตาสีทองสว่างราวกับจะดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่างเข้าไปในลูกแก้วลูกนั้นได้ ริมฝีปากบางสีชมพูเอิบอิ่ม รับกับพวงแก้มนิ่มขาวอมชมพู ไม่ว่าจะนานเท่าไหร่ เธอก็ยังไม่เคยเปลี่ยนไปสำหรับเขา แต่เขาสิ...

 

ชราลงเข้าทุกวัน...ทุกวัน...

 

นานาโฮะ...

 

ริมฝีปากแห้งเปล่งเสียงแหบออกจากลำคอ ดูเหมือนเจ้าของชื่อจะไม่มีท่าทีอาวรณ์เลยแม้แต่น้อย

 

ข้ารอเจ้ามาตลอด...

 

น้ำตาเริ่มหลั่งที่หางตา คนตัวเล็กกว่ามองมันนิ่งๆ ถึงเธอจะไม่รู้สึกอาวรณ์ แต่ในใจของเธอกลับรู้สึกเศร้าอย่างน่าประหลาด

 

เจ้า...

ข้าขอโทษ ถึงท่านจะเอ่ยออกมา ข้าก็ไม่มีวันเข้าใจได้หรอก...

 

เมื่อความอดทนราวจะสิ้นสุด สาวน้อยก็เป็นฝ่ายเอ่ยขัด คนที่นอนอยู่บนฟูกชะงักไปชั่วครู่

 

เจ้า...หรือว่าเจ้า...ลืมข้าแล้วงั้นหรือ แล้วเจ้ากลับมาหาข้า...แค่กๆ

 

เมื่อพูดมากไป เขาก็โก่งตัวไอออกมาซะดัง สาวน้อยหลุบตาลง ก่อนที่เธอจะค่อยๆเล่าความจริง

 

ข้าขอโทษ ข้า...เพียงแค่ถูกชิงความทรงจำไป...

 

นางเอ่ยขึ้น ทำให้คนที่นอนอยู่ต้องเผลอร้องไห้ออกมา

 

เช่นนั้นจะมีความหมายเยี่ยงไรเล่าที่เจ้ามาหาข้า

 

อีกฝ่ายตัดเพ้อราวกับเสียใจ นานาโฮะค่อยๆเดินมานั่งข้างๆฟูก

 

ข้ามาหาความทรงจำของข้าที่ท่านน่าจะรู้...ได้โปรด...ช่วยข้าหน่อยเถอะ

 

นางอ้อนวอน ทว่าสำหรับคนที่กำลังจะตาย คงมีเวลาไม่มากเท่าไรหรอก

 

หึ...เจ้าก็เห็น...ว่าข้ากำลังจะตาย ข้าคงเล่าทั้งหมดของเจ้าไม่ได้หรอก แต่ข้ามีวิธี...เจ้าจงเดินทางไปที่ชินเซ็นกุมิ ที่นั่นมีหลานข้าอาศัยอยู่ เขาชื่อว่า ไซโต้ ฮาจิเมะ ข้าเคยเล่าเรื่องของเจ้าให้เขาฟัง หากเขายังไม่ลืมล่ะก็...เจ้าคง...อึก...

 

จู่ๆเขาก็รู้สึกร่างกายเบาหวิว ความรู้สึกอึดอัดในอกเริ่มปรากฏ หลอดลมราวกับบีบรัดจนไม่สามารถแม้จะพูดหรือจะหายใจ และก่อนที่คนตัวเล็กจะเดินออกไปเพราะหมดธุระ คนที่นอนอยู่ก็เข้ามาคว้าชายเสื้อของเธอไว้

 

ข้า...ขออยู่กับเจ้า...จนกว่าจะถึงวาระสุดท้าย ได้หรือไม่...

 

เขาหอบอย่างหนัก ก่อนจะทรุดลงไปเพราะขยับร่างกายเกินไป ร่างเล็กมองคนแก่ใกล้สิ้นลมปราณครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะนั่งลงข้างๆเขา และให้เขาหนุนตัก

 

ถึงมันจะทำให้เจ้าเจ็บปวด อย่างนั้นหรือ?

....................................................................................................................................................

ทำธีมให้ดำแล้วตัวหนังสือขาว แสงจะได้ไม่สะท้อนเข้าลูกกะตาค่ะ=w=

\:)  Shalunla

Thank for Theme

SHALUNLA : T H E M E

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #2 yugi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 / 15:21
    Wow!น่าหนุกอัพเร็ว

    #2
    0