Fic Soul Eater [Kid x Maka x Soul] Choose Me

ตอนที่ 9 : Choose9 [Soul]///

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 578
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 พ.ย. 54


ผมรู้...ว่าที่เขาวิ่งออกไปเป็นเพราะอะไร...

อยากตามไปใจจะขาด...แต่ขามันพาลลุกไม่ขึ้น...

ขอร้องให้ผมได้แก้ตัวหน่อยเถอะ...

แค่เวลาสักนิดก็ดี...

.........................................................................................

หลังจากที่ผมทะเลาะกับคิด เขาวิ่งออกไปแล้ว ผมก็เดินเซไปที่ห้องพยาบาล โชคดีที่อาจารย์ไม่อยู่...

ผมเริ่มทำแผลของตัวเองง่ายๆ อันที่จริง เรื่องชกต่อย ผมเป็นรองคิด...เป็นรองในทุกๆด้าน...มาตลอด...

แผลของผมเริ่มช้ำซะแล้ว...เจ้านั่น...กระแทกแรงเกินไปแล้ว...

แต่ก็สมควร

เพราะผมไปหาเรื่องเองนี่นา

ผมไม่อยากเห็นหน้าใครทั้งนั้นในตอนนี้ ผมต้องการพักผ่อน...ผมต้องการที่ๆไม่มีคน...



ทำไมถึงมาหยุดที่นี่นะ???



ผมยืนอยู่ตรงหน้าต้นซากุระ ต้นเดียวกับที่ผมขอมากะเป็นแฟน...


แปล๊บ!!!


ผมข่มตาตัวเองเพื่อลืมเรื่องพวกนั้น จากนี้ไป ผมจะฝากความทรงจำทั้งหมดไว้ที่ต้นซากุระต้นนี้ ผมจะปล่อยมันให้ซึมซึบเข้าไปในเปลือกไม้และผืนดิน...

และผมจะไม่สนใจมันอีกเลย...

"นี่...ฟังฉันนะ วันนี้ฉันทะเลาะกับเพื่อนมาด้วยล่ะ"

ผมเริ่มเพ้อกับต้นซากุระอย่างคนบ้า

"ฉันไม่อยากทะเลาะกับเขาเลย...ฉันเกลียดที่ต้องทำตัวพาลแบบนั้น แต่นั่นเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้เขาเลิกยุ่งกับคนที่ฉันรัก..."

เสียงใบไม้เสียงสีจากแรงลมพัดเหมือนกับกำลังหัวเราะเยาะเย้ยผมอยู่ไกลๆ

"ฉันไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงแล้ว ฉัน...ฉัน...อยาก...อยากให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม..."

น้ำตาเริ่มไหลออกมาจากดวงตาของผม แต่ผมไม่สนใจมันหรอก

"ฉันอยากให้มากะ...ลืมเขาคนนั้น แล้วรักฉันแค่คนเดียว..."

ผมเพิ่งรู้ตัว...นี่ผมพูดบ้าอะไรอยู่เนี้ย

"นี่ฉันพูดบ้าอะไรกัน ให้ตายสิ...ใช้ไม่ได้จริงๆเลย"

ผมปิดหน้าตัวเองด้วยความโล่งใจ พอปลดปล่อยออกมาแล้วมันก็ดีขึ้นจริงๆนั่นแหละ...

ผมถอนหายใจก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองต้นซากุระต้นนั้น

ก่อนที่ผมจะเดินจากมา...โดยที่ไม่รู้ว่ามีใครคนหนึ่งที่ได้ยินคำพูดทั้งหมดของผม

...................................................................................................................................................................................

วันนี้ อะไรน่ะ ทำไมมีความรู้สึกว่ามีคนตามมาอย่างนี้ล่ะ ตั้งแต่ต้นซากุระแล้ว...

ผมหันไปหันมาก่อนจะออกวิ่งเพื่อให้ลองว่าเจ้าตัวนั้นมันจะตามมาอีกมั้ย...

ปรากฏว่ามันตามมาจริงๆด้วย!!!

ผมวิ่งหลบเข้าไปในมุมกำแพง และพอร่างนั้นตามมา ผมก็จัดการจับไว้ด้วยการจับล็อกแขน...

"เอ๊ะ!!! ปล่อยนะ!!!"

เสียงหวานเอ่ยอย่างเคืองๆ อย่าบอกนะที่ผมจับอยู่นี่เป็นผู้หญิง!!!

แต่ผมก็ไม่ปล่อยง่ายๆ

"ตามฉันมาทำไม..."

ผมถามด้วยน้ำเสียงเย็นๆ คนตัวเล็กกว่าพยายามสะบัดออก

"ปล่อยก่อนสิยะ!!! อึดอัดนะ"

เธอเอ่ยทั้งๆที่ยังไม่หยุดสะบัดเลยด้วยซ้ำ และด้วยความสงสาร ผมจึงปล่อยเธอออก และได้ฝ่ามืออรหันต์มาเต็มๆก่อนที่เธอจะวิ่งหนีไป...

ผมหันไปมองเธอที่กำลังวิ่งอยู่ตรงหน้า...ถ้าจำไม่ผิด รูปร่างและทรงผมแบบนั้นคงจะเป็นเพื่อนร่วมห้อง

แจ๊คเกอรีน โอ แรนเทิร์น ดูแพร...

ที่จำชื่อเธอได้เพราะว่ามันแปลกหรอกนะ...อย่าคิดอย่างอื่นล่ะ ทั้งใจผมมีแค่มากะเท่านั้น

แต่ทำไมเธอถึงต้องแอบตามผมด้วยล่ะ ไม่เข้าใจเธอคนนี้เลยจริงๆ...

ผมมองนาฬิกา ตอนนี้ก็เลิกเรียนมานานแล้ว และเสียงโวยวายข้างนอกก็ทำให้ผมชะเง้อหน้าไปดู...

ดวงตาของผมเบิกกว้าง ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ...ขาแทบลุกไม่ขึ้น ร่างกายของผมเหมือนถูกถอดกระดูกออกไปหมด...สมองกลายเป็นสีขาวโพลน ผมมองอะไรแทบไม่เห็นเพราะน้ำตาที่เริ่มไหลออกมา พยายามกลั้นเสียงสะอื้นไว้กับภาพที่ผมเห็น...

ทั้งๆที่...ผมไม่เคยได้สัมผัส..

ทั้งๆที่...พยายามไม่ให้มันเกิดขึ้น...

ทั้งๆที่...ผมพยายามไม่สนใจมัน...

ทำไม...คนๆนั้นถึงได้สัมผัสก่อนผม...

ผม...ไม่มีค่าพอแล้วใช่มั้ย...

แค่นั้น...สงวนให้ฉันไม่ได้ใช่มั้ย?

พอกันที...เรื่องพรรค์นี้มันเกินกว่าจะรับไหวได้แล้ว!!!!!


..........................................................................................................................................................................................

อีกด้านหนึ่ง สาวน้อยแจ๊คเกอรีนที่เพิ่งวิ่งออกมาจากโซลก็ยืนหอบอยู่หน้าห้องใครสักคน ก่อนจะพิงผนัง

"ซ...โซลกอดเราด้วย..."

ใบหน้าของเธอแดงก่ำ เธอปิดหน้าของตัวเองไว้ด้วยความอายและบิดม้วนไปมา

"แต่...สิ่งที่เขาทำ...ก็คงเป็นเพราะเราแหละ...ไม่ได้เกี่ยวกับความรักเลย...เพราะคนที่เขารักมีเพียงคนๆเดียว..."

แจ๊คเกอรีนถอนหายใจแล้วเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า

"เป็นฉันไม่ได้รึไงนะ..."

พูดทั้งๆที่ใบหน้าอาบไปด้วยหยาดน้ำตา...

เพราะรักเขา...อย่างสุดหัวใจ...

เพราะรักเขา...เราทำได้ทุดอย่าง...

แต่เขา...ไม่ได้รักเรา...

เพราะเขา...มีใครอีกคน...


.................................................................................................................................................................................

มันกลายเป็นรักสี่เศร้าไปแล้วอ่ะท่านผู้อ่าน แมวนี่เก่งเนอะ ชอบทรมาณตัวละครซะจริงๆ

เอาล่ะ แล้วตัวละครที่จะมาบรรยายเพิ่มอีกตัวก็คือ แจ๊คกี้จังนี่แหละ

ตอนแรกกะจะให้เป็นคิม...แต่ชอบแจ๊คกี้จังมากกว่าก็เลยเลือกมา...

เอาล่ะ...ดราม่าเอ๊ย จงซับซ้อนยิ่งขึ้น!!!(หันไปร้องไห้บิวต์อารมณ์)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

164 ความคิดเห็น

  1. #72 =: zEpHyR~★ [Set-Mirin] := (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2554 / 13:27
     กลายเป็น4Pเลยเรอ น้องจ๋า=O=
    #72
    0
  2. #71 ♦MaKaTa♦ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 17:46
    แต่งได้เก่งมากเรย
    แต่ว่า......กะจะให้ คิดxมากะ โซลxแจ็คกี้ หรอคะ??
    #71
    0
  3. #70 Lazy Ghost (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2554 / 22:22
    เราอยากถามว่าใครเป็นพระเอกอะ
    #70
    0
  4. #69 หนุ่มน้อยหมวกแดง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2554 / 21:09
    จาก สามเศร้ากลายเป็นสี่เศร้าไปซะแล้ว   อ๊า!! T[ ]T  สงสารโซลอ่าาา โซลไม่ต้องร้องไห้นะ เราจะปลอบเธอเอง กอดๆๆ


    #69
    0
  5. #68 vongola girl (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2554 / 18:41
    สงสารโซลนะ เเต่ใจฉันเชียร์คิดคนเดียว=[ ]=(ไม่เข้าข้างโซลเลยเเฮะเรา=_=)
    #68
    0
  6. #67 ~soul x maka~ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2554 / 00:15
    สี่เศร้าไปซะแล้ว แต่แต่งเก่งมากๆเลย
    #67
    0
  7. #66 RIN-K/02 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2554 / 18:03
    นะ..ในที่สุดก็ไล่ตามอ่านจนทัน (= [] = ;;)

    แจ็กเกอรีน เธอนะเธอ!!! (- * -)
    (น่าอิจฉาเกินไปแล้ว)

    โซล~ น่าสงสารจังเลย มาม๊ะ! รินจะโอบแล้วกด อุ๊ย! โอบกอดนายเอง \(TT /////// TT)/
    #66
    0