Fic Soul Eater [Kid x Maka x Soul] Choose Me

ตอนที่ 12 : Choose12 [Kid]////

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 ธ.ค. 54


หัวใจของผมปั่นป่วน...

ผม...

ไม่อยากทำร้ายเพื่อนสนิท...

แต่ผม...

ก็อยากที่จะครอบครองเธอ...

............................................................................................................................................

"มากะ...เธอพูดอะไร..."

ผมพยายามเรียบเรียงคำถามของเธอในหัวเมื่อครู่ คนตัวเล็กยังยิ้มเศร้าๆอยู่บนเตียงเพื่อรอคำตอบที่ดูจะเป็นไปไม่ได้...

ใช่...มันเป็นไปไม่ได้เลย...

"นี่เธอเป็นบ้าไปแล้วรึยังไง!!!"

ผมโวยวายเสียดังลั่น ทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย

"เธอมีโซลอยู่แล้ว ทำไมถึงพูดแบบนี้ ฉัน...ฉัน..."

ผมพูดอะไรไม่ออก...คำพูดที่จะออกจากปากนั้นน่าจะมีมากกว่านี้...

แต่ผมไม่สามารถจะพูดมันออกมาได้...

"เพราะโซลนั่นแหละ...ที่ทำให้ฉันต้องพูดแบบนี้"

มากะพูดเบาๆ ทว่าผมได้ยิน

ดวงตาผมเบิกกว้าง เธอ...กับโซล...

"แล้ว...แล้วไงล่ะ ทำไมต้องพูดอย่างนี้ด้วย ถึงเธอกับโซลจะผิดใจกัน...แต่..."
"เพราะโซล...โซลเค้า...กับแจ๊กกี้..."

ใบหน้าของมากะมีธารสีใสไหลเอ่อ...

ผมไม่อาจทนกับน้ำตาพวกนี้ได้

"เพราะงั้น...เธอก็เลยคิดจะนอกใจโซลงั้นสิ..."

ผมกลั้นใจพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน...

เพื่อที่จะบั่นทอน ความรู้สึกของเธอในตอนนี้...

ผมต้องการ ให้เธอลืมความรู้สึกของเธอในตอนนี้!!!!

"เธอมัน...เธอมันไร้สาระที่สุด ฉันไปหลงรักคนอย่างเธอได้ยังไงกัน..."

ผมพยายามส่งสายตาไม่เป็นมิตรไปให้เธอ มากะเริ่มรู้สึกแล้ว ว่าผมไม่พอใจ...

แต่เปล่าเลย...ผมกำลังร้องไห้แล้วต่างหาก...

"แต่ฉันรั..."
"นั่นมันแค่ความรู้สึกที่ต้องการใครสักคนมาช่วยหลังจากที่เธอเสียใจต่างหากล่ะ เธอไม่ได้รักฉันจริงหรอก..."

ผมพยายามทุกวิถีทาง เพื่อคอยดูว่าเธอจะยอมทิ้งความคิดนั้นมั้ย...

และแล้ว ผมก็พูดประโยคเจ็บแสบที่สุดออกมา...

"ฉันว่าเราห่างกันสักพักเพื่อทบทวนความรู้สึกของเราน่าจะดีกว่านะ..."

ผมตัดสายบัว ก่อนจะลุกขึ้นยืน

"ถ้ารู้สึกสบายดีแล้ว...บอกด้วย...ฉันจะให้พ่อบ้านไปส่ง"

ผมพูดเหมือนคนไม่รู้จักกันโดยไม่มองหน้าเธอเลยด้วยซ้ำว่าตอนนี้ใบหน้าของเธอเป็นอย่างไร และผมรีบสาวเท้าออกมา

เมื่อผมปิดประตู ขาผมอ่อนไปหมด...ไร้เรี่ยวแรงแม้จะพยุงตัวเองขึ้น ไม่สามารถส่งเสียงอะไรออกมาได้เลย...

มีแต่น้ำตาที่ไหลจากดวงตาของผมไม่ขาดสาย

ร่วงหล่นที่พื้นพรมสีแดงจนเปียกชุ่ม...

ผมนึกสงสัย...น้ำตาของผมมีเท่าไหร่กันนะ...

ทำไมถึงไหลออกมาได้ขนาดนี้...











"โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"










ไม่สามารถอัดอั้นอะไรได้อีก...

ผมพยายามจะเอาก้อนหินก้อนที่หนักที่สุดในอกของผมตอนนี้ให้ออกไป...

ถึงจะรู้ก็เถอะว่ามันยากแค่ไหน...

แต่ผม...

ต้องละทิ้งมันไปให้ได้...

............................................................................................................................................................................

ผมยืนอยู่ที่ริมหน้าต่างที่มีม่านบัง เปิดม่านดูเล็กน้อย เพื่อดูมากะว่าเธอออกไปรึยัง...

มองเธอเป็นครั้งสุดท้าย...

เพราะเราอาจจะไม่ได้เจอกันอีก...

"คิด...นี่ลูกคิดดีแล้วหรอ"

พ่อของผมเอ่ยถามจากข้างหลัง ผมปิดม่านก่อนจะหันไปยิ้มให้ท่าน

"ครับ พ่อว่าไม่ดีหรอครับ ที่ผมกับพ่อจะได้อยู่ด้วยกัน แล้วพ่อก็ไม่ต้องไปๆมาๆระหว่างอเมริกากับญี่ปุ่น..."

ผมพูดด้วยน้ำเสียงยินดี...พยายามกลั้นน้ำเสียงขมขื่นไว้ แต่พ่อจะรู้สึกรึเปล่านะ

ผมคุยกับท่านแล้ว ผมจะย้ายไปเรียนชิบุเซ็นสาขาอเมริกา เพื่อไปอยู่กับพ่อ...และอยู่ห่างจากเธอคนนั้น...

"พ่อไม่ได้ถามเรื่องนั้น...พ่อหมายถึง เด็กคนนั้นต่างหาก..."
"ไม่แล้วล่ะครับ ผมไม่ได้ติดค้างอะไรกับเธอแล้วนี่ครับ..."
"แล้วลูกไม่เสียใจหรอ..."
"ผมไม่คิดจะเปลี่ยนใจหรอกนะครับ"
"แล้วลูกจะดีใจหรอ..."
"ผมคิดดีแล้วนะครับ"

ผมพูดตัดท่านทุกครั้งที่ท่านพูด เพื่อไม่ให้ตัวผมเปลี่ยนใจในภายหลัง

"เรา...กำลังพูดถึงความรู้สึกของลูกอยู่นะ..."

ดวงตาของผมเบิกกว้าง ภาพที่เธอหัวเราะไหลเข้ามาในหัว รวมทั้งเรื่องต่างๆที่เราเคยทำด้วยกัน...ก่อนที่ผมจะส่ายหน้าเบาๆ

"ผมบอกว่าไม่มีอะไร ก็ไม่มีอะไรสิครับ"

ผมตอบไป พ่อถอนหายใจเบาๆก่อนจะขยี้หัวของตัวเองเมื่อไม่สามารถโน้มน้าวใจของผมได้

รู้หรอก...ว่าห่วง...

แต่ว่า...ถ้าห่างเธอ...ความรู้สึกพวกนั้นคงหายไป...

"งั้นเดินทางอย่างเร็ววันไหน..."

พ่อถามด้วยน้ำเสียงหน่ายๆ

นั่นสินะ...วันไหนดี ต้องทำเรื่องย้ายสาขา ขนของ...

"วันพรุ่งนี้ครับ..."

...................................................................................................................................................................................

ลาก่อน...

รักของฉัน...

....................................................................................................................................................................................

อืม...ดราม่าดี ตอนนี้...//ซับน้ำตา

ตอนนี้มีแต่สเปเชี่ยลเต็มหัว ทำไงดี...

P.s.สาเหตุที่อัพ เพราะว่าช่วงนี้ชีวิตแมวมันดราม่าน่ะสิ อารมณ์อยากแต่งดราม่าเลยพุ่งปรี๊ด เรื่องคิดมากะก็คิดไม่ค่อยออก เพราะอารมณ์ไม่พาไป...เลยหนีมาแต่งดราม่าฉะนี้แล...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

164 ความคิดเห็น

  1. #119 ingingja (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 เมษายน 2555 / 18:46
     แงงง
    #119
    0
  2. #86 muk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 22:55
    ซดมาม่าเต็มๆค่ะ
    #86
    0
  3. #85 crono (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2554 / 12:10

    ชิบุเซ็นมีสาขาอเมริกาด้วยอ่ะ = [] =
    ล้ำเลิศศศศศศ >O< !!!!!!!!

    #85
    0
  4. #84 =: zEpHyR := (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 15:31
     คิด นายนี่น่าถีบนะ- -+

    รักมากะก็บอกเซ่ อย่าหนีความรู้สึกตัวเอง
    #84
    0
  5. #83 vongola girl (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 08:10
    ทำไมต้องย้ายไปเรียนอเมริกาด้วย!!!T[ ]T
    #83
    0