Fic Soul Eater [Kid x Maka]

ตอนที่ 38 : Chapter37 [บททดสอบ]:ลาจาก?[Ending]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 561
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ม.ค. 55


โซลวิ่งไปตามท้องถนน แสงสว่างจากไฟข้างถนนไม่ได้ช่วยให้เห็นอะไรไปมากกว่าทางบนท้องถนนเลย รถสักคันก็ไม่มี แถมหิมะยังเริ่มตกอีกด้วย

เขาเริ่มหอบจากการวิ่งมาเป็นเวลานาน ใบหน้าเริ่มชาขึ้นเรื่อยๆจากอากาศเย็น จนในที่สุด เขาก็สะดุดล้มลง

"โอ๊ย! ให้ตายสิ...บ้าชิบ!!!"

โซลก่นด่าตัวเองเบาๆขณะที่กำลังยันตัวเองเพื่อลุกขึ้น แต่ความเจ็บบริเวณข้อเท้าก็ทำให้เขาล้มลงไปนอนอีกครั้ง

"โธ่เว้ย!!!! อะไรนักหนาวะ!!! ทั้งๆที่จะไม่ทันแล้วแท้ๆ!!!!"

โซลโวยวาย เมื่อรู้ตัวว่าข้อเท้าพลิก ทันใดนั้นธารสีใสก็ไหลจากดวงตาสีเลือด

................................................................................................

"นานาโฮะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

................................................................................................

ท่านผู้โดยสารจากญี่ปุ่น-ไทย เที่ยวบินตีสี่ เชิญขึ้นเครื่องได้เลยค่ะ

นานาโฮะที่เผลอหลับไปสะดุ้งขึ้น ก่อนที่เธอจะเกาหัวเบาๆแล้วลากกระเป๋าเดินทางของเธอไปโหลดไว้ใต้เครื่อง สองขาพาก้าวฉับๆไปที่ห้องรอเครื่องบิน ก่อนที่เธอจะกระชับกระเป๋าสะพาย

ถ้าไป...ก็ไม่ได้เจอ...

แต่ถ้าไม่ไป...

ริมฝีปากบางเม้มแน่น ก่อนที่เธอจะก้าวเข้าไปในห้องรับรองผู้โดยสาร

โดยไม่หันกลับมามองเลย...

................................................................................................

"ทำไงดี...เจ๊...เจ๊เค้า..."

นานาเสะที่สติแตกอยู่ในบ้านของโซลพึมพำเบาๆ ก่อนที่คนตัวสูงกว่าจะยื่นแก้วบรรจุโกโก้ให้

"ดื่มซะ...จะได้สงบลง..."

เวสเอ่ยเรียบๆแล้วยกถ้วยกาแฟขึ้นดื่ม นานาเสะเช็ดน้ำตาก่อนจะรับแก้วมา

"ขอโทษนะ...ที่มารบกวนตอนดึก"

นานาเสะก้มหน้าลง เวสส่ายหน้าเบาๆ

"ช่างเถอะ ยังไงเรื่องนี้ เจ้าโซลก็ต้องจัดการอยู่แล้วนี่นา แล้ว...เธอชื่ออะไรเนี้ย?"

เวสเอ่ยถาม นานาเสะหลุดขำพรืดใหญ่

"ทั้งๆที่ไม่รู้จักกัน...แต่นายก็ยังช่วยเหลือ..."

นานาเสะถอนหายใจพรืดใหญ่

"รู้สึก...เหมือนติดหนี้บุญคุณครั้งแรกในชีวิตเลยแฮะ..."

นานาเสะพึมพำ ก่อนที่เธอจะส่งยิ้มให้เวส ทำเอาเขาใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ

"ฉันชื่อมินาโมโต้ นานาเสะ เป็นน้องสาวของมินาโมโต้ นานาโฮะ ซึ่งเป็นคนที่น้องชายของนายกำลังไปหา..."

แกร๊ก...

เสียงประตูไม้เปิดขึ้น ตามด้วยร่างของชายหนุ่มเรือนผมสีดำที่เดินเข้ามาในบ้านช้าๆ

"อ้าว...นานาคุสะ"

นานาเสะหันไปหาน้องชายตนเองทันที แต่เมื่อนานาคุสะเห็นหน้าเจ้าของบ้าน เขาก็...

ปึด!!!!!

"ไม่ทราบว่ามีอะไรกับพี่สาวของผมไม่ทราบครับ?"

นานาคุสะส่งยิ้มหวานเคลือบยาพิษไปให้ เวสยิ้มเห่ยๆ

"เปล่าๆ พี่เธอต่างหากที่บุกรุกบ้านฉัน แล้วเข้ามาได้ไงเนี้ย ฉันล็อกประตูแล้วนี่"

เวสพูดงงๆ นานาคุสะชุกิฟติดผมขึ้นมา

"แงะเข้ามาสิเพ่ แล้วนี่คุณโซลหายไปไหน?"

นานาคุสะหันซ้ายหันขวา ก่อนที่นานาเสะจะถอนหายใจ

"ไปหาเจ๊แล้วล่ะ"

สิ้นเสียง นานาคุสะก็หน้าเจื่อนลง ก่อนที่เขาจะถอนหายใจ

"..."

นานาคุสะเงียบไปพักใหญ่ เวสถอนหายใจเบาๆ

"เอาน่า...ดื่มโกโก้หรือกาแฟมั้ย เดี๋ยวฉันไปชงให้"

เวสตบบ่านานาคุสะเบาๆ เขาเผยยิ้มเล็กน้อย

"ขอกาแฟก็แล้วกันนะครับ"

.............................................................................................................................................

โซลหอบหายใจอย่างหนักหลังจากที่สามารถลากสังขารมาที่หน้าประตูของสนามบินได้ ข้อเท้าของเขามีเศษผ้ามัดดามไว้อยู่ เขาหันซ้ายหันขวาก่อนจะวิ่งไปที่เคาท์เตอร์

"เที่ยวบินไปไทย แฮ่ก...รอบเร็วที่สุดนี่...กี่โมงครับ?"

ซลเอ่ยถามทันที พนักงานสาวเอียงคอ

"ตีสี่ค่ะ ไม่ทราบว่าต้องการกี่ที่คะ"

น่าน...ทำงานซะเลย...

"ที่นึงครับ เอ่อ...ไม่ทราบว่ามีผู้หญิงตัวสูงๆ ผมสีดำยาวที่จะกลับไทยขึ้นรอบไหนครับ?"

โซลเอ่ยถาม พนักงานสาวทำท่าคิด

"รอบตีสี่ค่ะ ทั้งหมดสองแสนเยนค่ะ"

ดวงตาโซลเบิกกว้าง สองแสนเยน...มีติดตัวแต่ยี่สิบ==

"ผมจ่ายเอง..."

จู่ๆเด็กหนุ่มอีกคนก็เดินเข้ามาแล้ววางเครดิตการ์ดบนเคาท์เตอร์ โซลหันไปมองก็พบคิดและมากะยืนอยู่

"ไปเถอะ ทางนี้พวกฉันจัดการเอง"

มากะพูดแล้วขยิบตาให้ โซลหยิบตั๋วมาแล้ววิ่งต่อทันที

ขอให้ทัน...

ขอให้ทันด้วยเถอะนะ...

โซลวิ่งขึ้นไปบนเครื่องบินเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่เขาจะกวาดสายตามองหานานาโฮะที่น่าจะอยู่บนเครื่อง แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่เจอ จนในที่สุดเขาก็เดินไปควาไมค์มาจากแท่นวาง

"นานาโฮะ!"

โซลตะโกนกรอกไมค์ทันที ทำให้คนบนเครื่องบินสะดุ้งกันเป็นแถว

"ได้โปรดกลับมาเถอะนะ ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่นี่ แต่เธอจะซ่อนตลอดไปไม่ได้นะ น้องของเธอยังรออยู่...ทั้งนานาเสะ ทั้งนานาคุสะ ทั้งมากะ ทั้งคิด...ทุกๆคน...พวกเขายังรอเธออยู่ เพราะฉะนั้นได้โปรด...ได้โปรดออกมาเถอะนะ...ฉันไม่ขออะไรมากมาย แค่ให้เธอกลับไปกับฉันเท่านั้น เธออยู่ไหน นานาโฮะ...เฮ้!"

โซลเริ่มโวยวาย ก่อนที่จะถูกพนักงานลากลงจากเครื่องบิน ขณะที่พยายามตะเกียกตะกายเพื่อกลับไป แต่เขาสู้แรงของพนักงานไม่ได้เลย เขาจึงถูกโยนบนกองหิมะทันที

"แย่ที่สุด..."

โซลพึมพำ ก่อนที่จะก้มหน้าเพื่อปกปิดใบหน้าที่เริ่มอาบไปด้วยหยาดน้ำตา

............................................................................................................................................

"โซล?..."

เสียงของใครสักคนเรียกขึ้น ทำให้โซลเงยหน้าขึ้นไปมอง ก่อนจะเบิกตากว้าง เมื่อคนที่เขากำลังตามหายืนอยู่ตรงหน้า

"นา...นาโฮะ..."

เขาพึมพำเบาๆก่อนจะลุกขึ้นแล้วจับมือของสาวน้อยไว้

"ทำไม...เธอถึง..."

ไม่สามารถจะพูดอะไรได้อีก...เมื่อสาวน้อยโถมตัวเข้ากอด

"ฉันรักนาย..."

หูอื้อ?...

นั่นคือคำแรกที่แวบเข้ามาในหัว ก่อนที่โซลจะกอดนานาโฮะตอบ

.............................................................................................................................................

"ฉันก็รักเธอ...นานาโฮะ..."

.............................................................................................................................................

หลังจากนั้น...

"ไม่ทราบว่าคุณมีธุระอะไรกับเจ๊ครับ?"

นานาคุสะถามเคืองๆ เมื่อเห็นหัวขาวๆของโซล

"มาหาที่รักไม่ได้รึไง...หลีกๆ เดี๋ยวฉันจะพานานาโฮะไปเที่ยว"

โซลเอ่ยตัดก่อนที่จะแหวกนานาคุสะออกจากเส้นทาง แล้วมุ่งหน้าไปบนห้องของนานาโฮะทันทีทั้งๆที่ยังไม่ได้รับอนุญาต

มารยาทดี...ดีมาก...

ปึง!

โซลเปิดประตูห้องของนานาโฮะออกทันที ซึ่งสิ่งที่ได้กลับมาคือ...

พยางค์ท้ายของคำว่าโปรตี นนั่นเอง

"หัดเคาะประตูมั่งสิยะ"

นานาโฮะเอ่ย ก่อนจะส่งเสียงชิในลำคอเบาๆ

"ฮ่าๆ ช่างมันเถอะ หวังว่าเธอคงจะไม่ลืมที่นัดกันไว้สินะ"

โซลพูดก่อนจะส่งยิ้มให้ นานาโฮะส่งเสียงในลำคอก่อนจะเดินนำ โซลหลุดขำแล้ววิ่งตาม

"รอก่อนดิ"

และเอื้อมมือจับมือเรียวของนานาโฮะ

..............................................................................................................................

รัก...

รักมาก...

และจะรักตลอดไป....

................................................................................................................................

จบแล้ววววววว วะฮ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

แต่ยังมีตอนต่อไปอยู่ ฮ่าๆ

อุ๋ย ไม่ใช่ตอนนะ สเปเชี่ยลแตงส์จ้า

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

384 ความคิดเห็น

  1. #299 Mïí Ðëathy Cãt 'z (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2555 / 19:59
    สรุป นี้ฟิคคิดกับมากะ แต่ตอนจับ ดั้น เป็นโซล กับ นานาโฮะ ซะงั้น = =

    แต่ที่สรุปได้แน่ๆฟิคนี้สนุกมากๆๆๆๆ ^o^
    #299
    0
  2. #291 Supernovas (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 มีนาคม 2555 / 21:56
    HAPPY ENDING
    #291
    0
  3. #270 +:: Z z e p h y r ::+ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 มีนาคม 2555 / 14:46
     จบเเล้วสินะ.. เเฮปปี้มาก 
    มากะกับคิดจืดไปเลย 555
    #270
    0
  4. #241 muk (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 มกราคม 2555 / 21:11
    ฮ้าาาาาาาาาาาาาาา



    จบแบบhappyมากค่ะ



    *-*
    #241
    0
  5. #240 vongola girl (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 มกราคม 2555 / 08:50
    เเงๆไม่อยากให้จบอ่าT[ ]T
    #240
    0