Fic D.gray-man สาวกเทียมรุ่นที่4

ตอนที่ 8 : ตอนที่8 อิเหมียวมันโผล่ออกมาแล้ว!!!!!!...100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 182
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 ส.ค. 53


"เอ้า อ้าม~~~~~"

เสียงอันน่าขนลุกของคันดะ ยู ที่ไม่น่าจะได้ยินบ่อยนัก(หรืออาจจะไม่เคยได้ยินเลย)ได้เอ่ยขึ้นทำเอาคนในละแวกนั้นหันมามองกันเป็นแถบ

"ยูนี่ล่ะก็น้า บอกแล้วไงว่าหายแล้วๆ ก็ยังจะมาดูแลอีก นี่ไม่ห่วงสุขภาพจิตของชาวบ้านมั่งรึไงน่ะ เข้าโรง'บาลบ้า ไปสามสิบกว่าคนแล้วนะ"

ชิโอริพูดอย่างหัวเสียขณะที่คาบช้อนที่คันดะส่งมาให้

"นี่หรือว่า เธอไม่อยากให้ฉันเป็นห่วงเธอสินะ"

คันดะพูด

"ไม่ช่าย~~~~แต่ว่า ตอนนี้แผลฉันก็หายแล้ว เดินได้แล้ว กินข้าวกินน้ำก็ได้แล้ว นี่ขนาดไปปราบกระทิงพยศได้เลยนะ"

ชิโอริพูดขณะที่ชี้ไปที่บริเวณที่เป็นแผล

"เอ่อ งั้นก็จบ"

คันดะพูดแล้วเดินออกห่าง

"เป็นอะไรไปนะ"

ชิโอริพูด

ฟึบ!

เสียง'ไรอ่ะ

ชิโอริหันไปทางต้นทางเสียงแต่ก็ไม่พบอะไร

"เอ่อๆหาอยู่นั่นแหละ มองหาให้ตาถลนเลย ยัยป้า"

เสียงที่ไม่ค่อยคุ้นหูดังขึ้นจากข้างหลังของเธอทำเอาเธอสะดุ้งเฮือก

"ตกใจอะไรฟะ คบกันเป็นสหายมาตั้งสามสี่ปี ไม่เจอกันปีเดียวนี่จำข้าไม่ได้แล้วเรอะ"

เสียงนั้นดังขึ้นอีกทำให้เธอหันไปดู

"ราฟาจัง!!!!"

ชิโอริตะโกนด้วยความดีใจแล้วเข้าไปกอด ถูไถ(?) แมวตัวนั้นด้วยความคิดถึง

แต่แมวมันคิดว่า เธอกำลังทารุณกรรมมันอยู่--

"เออๆ ปล่อยได้แล้ว ยัยป้า เดี๋ยวข้าก็ตายเอาซะก่อน"

เสียงจากแมวตัวนั้นเอ่ยขณะที่พยายามพลักใบหน้าของชิโอริออกไปห่างๆ

"ขอโทษจ๊ะ ว่าแต่ ราฟาเอลมาที่นี่ได้ยังไงหรอ"

ชิโอริปล่อยแมวที่ชื่อราฟาเอลออกจากอ้อมกอด

"ก็เหมือนเจ้านั่นแหละ"

ราฟาเอลพูดแล้วใช้ขาหน้าชี้ไปที่ชิโอริ

"ลอบเข้ามา แล้วแบบนี้มันจะดีหรอ"

ชิโอริพูดแต่ก็ได้รับฝ่าพระบาทจากราฟาเอลอย่างรุนแรง

"ข้าก็ใช้เวทข้ามฝั่งมาน่ะสิ แต่เจ้าน่ะ ตัวใหญ่ ก็เลยถูกตรวจจับได้ง่ายๆ แต่ข้าน่ะ รูปร่างเพรียว บาง แถมตัวเล็ก เลยไม่สามารถตรวจจับได้"

ราฟาเอลพูดแล้วกอดอกอย่างมีชัย

"อูย...แต่ว่า ก็แอบลอบเข้ามาไม่ใช่หรอ"

ชิโอริพูดทำเอาราฟาเอลแข็งเป็นหินทันที

..................................................................................................................

35%

..................................................................................................................

"ช่างน่า จะยังไงก็เรื่องของข้า"

ราฟาเอล เป็นแมวที่เอาแต่ใจ แล้วก็ยังมีเค้าความซึนเดเระด้วยนะเนี้ย

"แล้วราฟาเอล อยู่ในร่างนี้สบายหรอ"

ชิโอริพูด

"สบายตรงไหนไม่ทราบ เธอเองก็เคยเป็นแล้วนี่"

ราฟาเอลพูด

"เอาน่า"

ชืโอริพูด

และแล้วทั้งสองก็เงียบไปพักใหญ่

"ล....แล้วราฟาเอลมาทำอะไรแถวนี้หรอ"

ชิโอริเป็นผ่ายพูดก่อนเมื่อเริ่มทนกับความเงียบไม่ไหว

"ส่งข่าว เคาท์พันปีเริ่มแล้วล่ะ เริ่มที่จะเคลื่อนไหวแบบลับๆแล้ว"

ราฟาเอลพูดแต่หน้าตายังยิ้มแย้มอยู่

"ไม่ใช่เรื่องที่น่าดีใจเลยนะ ราฟาจัง เคาท์พันปีเคลื่อนไหวทำไมไม่....."

"คุยกับใครหรอ ชิโอริ"

ราวี่ที่โผล่ขึ้นมาโดยไม่ให้ซุ่มให้เสียง ทำให้ชิโอริสะดุ้งโหยง

"อ๊ะ ราวี่ ไม่ได้คุยกับใครหรอกน่า ฉันแค่มานั่งบ่นเกี่ยวกับยูเท่านั้นแหละ"

ชิโอริพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่จริงๆแล้วเธอนำพ่อแมวตัวน้อยซ่อนไว้ข้างหลัง

"แหลเห็นๆ"

ราฟาเอลพูดทำให้ชิโอริบีบคอราฟาเอลทันที

"เอ๋ เสียงใครน่ะ"

ราวี่พูดดวยความสงสัยแลเวหันซ้ายหันขวา

"ทนไม่ไหวแล้วนะ!!!!!!!!"

ราฟาเอลพูดแล้วกัดมือชิโอริแล้ววิ่งออกมาจากข้างหลัง

"โหดร้าย ทารุณกรรม นิสัยแย่มากเลย ชิโอริข้าไม่นึกเลยว่าเจ้าจะบีบคอข้าลงน่ะ"

แมวน้อยกลายร่างเป็นชายหนุ่มที่หน้าตาดีเขากอดอกและมองจ้องหน้าชิโอริเขม็ง

"ราฟาเอล.......เฮ้อ เอาจนได้สิ"

ชิโอริพูด

"ว้าว แมวกลายเป็นคนล่ะ ชิโอริ เผ่าพันธุ์ที่หายไปในอดีต ใช้เวทมนต์เป็นอาวุธ แปลงกายได้ เผ่าวินด์สินะ"

ราวี่พูด

"ใช่แล้ว เจ้ารู้ดีจังเลยนะ"

ราฟาเอลพูดแล้วเดินเข้ามาไกล้ๆราวี่ ความสูงของเขาข่มความสูงของราวี่ซะดับ

"โห...สูงซะด้วยแฮะ อายุน่าจะมากพอตัวนะ"

ราวี่พูด

"398"

คำพูดสั้นๆออกมาจากปากของชิโอริ ซึ่งราวี่แปลได้ว่า คืออายุของตัวประหลาด(?)ตัวนี้

"นานเหมือนกันนะเนี้ย"

ราวี่พูด

"เทียบกับพวกเจ้า ข้าก็อายุประมาณ 19 เฮ้อ เบื่อชะมัดเลยแฮะ"

ราฟาเอลพูดแล้วเอาคางเกยไหล่ชิโอริ แต่ก็โดนดีดหน้าผากกลับมา

"เอาแว่นไปใส่ซะ แล้วก็อย่าเอาคางมาเกยอีก มันน่ารำคาญ"

ชิโอริโยนแว่นสายตาส่งไปให้ราฟาเอลพร้อมกับชี้หน้าด่าแล้วเธอก็เดินหันหลังเพื่อมุ่งไปหาคันดะ

"โห สายตาเสียด้วยแฮะ"

ราวี่พูด

"อันที่จริงก็ใช่เวทรักษาได้ แต่ว่า ชิโอริก็มาทักแบบนั้นก่อนน่ะสิ"

ราฟาเอลพูด

.....................................................................................................................................

ชิโอริสอดสายตาหาคันดะไปซะทั่วจนเดินผ่านห้องคันดะและเคาะประตู

"ยู นายอยู่มั้ย"

ชิโอริรียกคันดะแต่ก้ไร้เสียงตอบกลับ

แกร๊ก!!!!

ชิโอริถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไป

ในห้องคันดะมีแต่ความมืดจนเธอมองอะไรไม่เห็น

"ให้ตายสิ มืดชะมัด"

ชิโอริพูดขณะที่ควานหาสวิชต์ไฟและเมื่อเธอพบสวิชต์ไฟ ก็มีมือหนึ่งดึงเธอเข้าไปกอดและปิดประตูโดยไม่ลืมลงกลอน

"นี่......ชิโอริ"

เสียงเหมือนคนขี้อ้อนดังขึ้นข้างๆหูชิโอริ

"อ...อะไร"

ชิโอริพยายามมองหน้าคนที่กอดเธออยู่

"หอมจังเลยนะ...."

เขาพูดเมื่อเริ่มใช้จมูกไล้ไปตามซอกคอขาว

"พ..พูดอะไรเนี้ย ยู รึว่านายเมา?"

ชิโอริพูดเมื่อเธอได้กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งเต็มไปหมด

"เมาหรอ....จะเมาได้ยังไงเล่า ฉันยังมีสติอยู่นะ"

ไม่พูดเปล่า เขาหอมแก้มเธอไปฟอดใหญ่ ถึงจะไม่เห็นก็รู้ ว่าเธอกำลังหน้าแดง

"ยู...ปล่อยฉันก่อน โอเคนะ แล้วตอบคำถามฉันมา"

ชิโอริพูด แต่ก็ไม่ทำให้คู่กรณีปลอยเธอจากอ้อมกอด

แต่เขากลับเอาคางมาเกยที่ไล่ของชิโอริ และเป่าลมหายใจรดต้นคอของเธอเบาๆ

ลมอุ่นๆพัดที่ต้นคออย่างเป็นจังหวะ ทำให้ชิโอริเริ่มหายใจถี่ขึ้น

"ทำไมฉันต้องปล่อยด้วย...."

เขาพูด

"ก็ ฉันอึดอัด แล้วก็ ฉันไม่ชอบ"

ชิโอริพูด

"เธอจะบอกว่า เธอเบื่อฉันแล้วสินะ"

คันดะพูด(ขี้เกียจเขียนเขา)ขณะที่หายใจรดตจ้นคอของชิโอริอยู่

"ไม่ใช่ซักหน่อย ถ้าไม่งั้น....ฉันคงไม่ปล่อยให้นายทำถึงขนาดนี้หรอก"

ชิโอริพูดแล้วก้มหน้า ทำให้คันดะเงยหน้าขึ้นจากไหล่เล็กๆของชิโอริ

"เธอเบื่อฉันจริงๆด้วย"

และเมื่อเขาปล่อยชิโอริเธอก็ดึงคันดะเข้ามาประกบปากอย่างรวดเร็ว

"ฉันไม่หยุดกลางคันนะ"

............................................................................................................................................

บางคนอาจจะงง ว่าจบแล้วหรอ

จบแล้วค่ะ จบตอนแล้วค่ะ

เนื่องจาก แมวทนความเรทต่อไปไม่ไหวค่ะ

ตอนต่อไปมีเรทมั้ย

บ่มีค่ะ พอละ คิดได้อีกเมื่อไหร่ค่อยเขียน หุหุ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

46 ความคิดเห็น

  1. #32 +'อาตี๋กินกล้วย '+ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2554 / 20:08
     มาๆๆๆ รับคนไข้เข้าตรวจ
    (มุเก็นเสียบ)
    #32
    0
  2. #14 .:♥Shiho Miroshi ♥:. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2553 / 21:42
    ทำไมยูเป็นยังงั้นอ่ะ ใครก็ได้เอายูไปตรวจที.....
    ปล.รีบมาต่อนะคะ สู้ๆ^^
    #14
    0
  3. #13 เพลโธรัส (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2553 / 17:55
    มีเรทดิหนุกดี
    #13
    0
  4. #12 เพลโธรัส (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2553 / 17:55
    มีเรทดิหนุกดี
    #12
    0
  5. #11 เพลโธรัส (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2553 / 17:55
    มีเรทดิหนุกดี
    #11
    0
  6. #10 เพลโธรัส (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2553 / 17:09
    เอา คันดะ ยู ไปตรวจกับจิตแพทย์ไป
             ความรักของเพื่อนแปรผันเป็นสิ่งอื่นที่ไม่มีสิ่งใดขวางกั้น
                 สายใยแห่งเพื่อนได้แปรเปลี่ยน
                      สิ่งที่ปิดยังถูกเปิดเผย
                          หัวใจที่สื่อถึงกันตอนนี้มันแน่นแฟ้งมากขึ้น
                               จนเกิดเป็นสิ่งๆนั้นที่หลอมรวมทั้งสองเป็นหนึ่ง
                                       นั่นคือสิ่งใดเธอคงรู้
                                           จากนี้ไม่มีอะไรมากแค่อยากบอกว่า
                                                 ฉันรักเะอคันดะ ยู
    #10
    0
  7. #7 shun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 / 15:58
    เอาคนที่ชื่อ คันดะ ยู ไปตรวจด่วนเลย

    ...- -*
    #7
    0
  8. #5 ชาชามารุ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2553 / 19:29
    เฮ้ย ๆ ๆ
    คันดะ ยูเปลี๋ยนไป๋!!!!!!
    ใครก็ได้!!ช่วยเขาที!!
    มาต่อน่าค่าาาาาา ><
    #5
    0