Fic D.gray-man สาวกเทียมรุ่นที่4

ตอนที่ 12 : ตอนที่12 แช่น้ำกันเต๊อะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 98
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    12 พ.ค. 54


"ชิโอริ ไปแช่น้ำกันเหอะ"

ร่างของราฟาเอลพุ่งพรวดเข้ามาถามชิโอริที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องสมุดจนร่างเล็กทำหน้าเห่ย

"หา???"

ร่างเล็กส่งเสียงร้องแปลกๆด้วยความแปลกใจ

อะไร...จู่ๆก็...

"ก็เจ้าไม่เคยเข้าไปในห้องบ่อน้ำร้อนนี่ ใช่มั้ย???"

ราฟาเอลถาม ชิโอริพยักหน้าเบาๆ

"ก็ดี งั้นบ่ายนี้มาหาข้าที่ห้องบ่อน้ำร้อน จกลงนะ ข้าไปก่อนล่ะ"

ร่างสูงเออออห่อหมกเสียเองจนชิโอริเอียงคอด้วยความงุนงง

บทจะมาก็มา

บทจะไปก็ไป อะไรของเขา


และในเหตุนี้เอง ชิโอริจึงต้องไปห้องบ่อนน้ำร้อนดดยเลี่ยงไม่ได้
.....................................................................

ร่างเล็กๆของชิโอริค่อยๆแยงเท้าลงในผืนน้ำร้อนในบ่อน้ำร้อนศาสนจักรอย่างกล้าๆกลัวๆ

เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นอะไรแบบนี้

ผืนน้ำสีเขียวมรกตที่มีไอน้ำลอยออกมาเป็นแห่งๆและมีก้อนหินตกแต่งรอบๆอย่างสวยงาม

เธอเคยเข้ามาถึงแค่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่โดนห้ามให้เข้ามาในเขตบ่อน้ำร้อน

และไม่ทันคิดขาข้างที่ค่อยๆจุ่มลงในน้ำร้อนก็เผลอจุ่มลงไปทั้งส่วนขาจนเจ้าของต้องรีบชักกลับจนผ้าขนหนูที่พันปิดร่างกายไว้เปียกนิดหน่อย

"ร...ราฟาเอล..."

ชิโอริพาลน้ำตาตกเมื่อไม่เห็นคนที่เรียก

"อะไร ยัยป้า??"

ใจชื้นขึ้นมาหน่อยเมื่อเห็นเงาของร่างสูงกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่อีกฝากของประตูกระดาษ

"ร้อนอ่ะ"

ชิโอริบ่นเบาๆ แต่ก็พอที่จะให้ร่างสูงได้ยินบ้าง

"เจ้าก็ค่อยๆแช่สิ"

คำแนะนำของร่างสูงโผล่งออกมา ชิโอริเอียงคอก่อนที่จะกระพริบตาปริบๆและค่อยๆจุ่มเท้าลงในน้ำร้อนและเมื่อปรับ
อุนหภูมิได้แล้วก็ค่อยๆลงไปนั่งแช่ทั้งตัว

"ว่าไง? ได้รึยัง"

ร่างสูงเดินเข้ามาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเดียวที่ปิดเพียงช่วงล่างโชว์กล้ามเนื้อและผิวส่วนบนที่ชวนให้ผู้หญิงกรี๊ดสนั่น หากแต่ร่างเล็กเฉยๆกับมัน

"ได้แล้ว สบายกว่าที่คิดนะ แต่ฉันชอบว่ายน้ำในน้ำปกติมากกว่า"

ชิโอริเปรียบแล้วหันมาเกาะขอบของบ่อน้ำร้อน

"เห็นเจ้าดีใจ ข้าก็ดีใจด้วยแล้วล่ะ"

พูดเบาหวิว หากแต่หูพิฆาต(หา???)ของชิโอริกลับได้ยินชัดแจ๋ว

"ว่าไงนะ???"

ชิโอริถามพลางกระพริบตาปริบๆ ร่างสูงกุลีกุจอปฏิเสธเป็นพัลวัน

"เปล่าๆ คือ ข้าขอไปอาบน้ำก่อนนะ"

ก่อนจะเดินไปที่มุมอาบน้ำ ชิโอริเอียงหัวงุนงง

เมื่อกี้ยังได้ยินว่าพูดอะไรเกี่ยวกับเราอยู่แท้ๆ ทำไมตอนนี้ถึงว่าไม่มีล่ะ หรือว่าเราหูฝาด

ก่อนจะป้ายความผิดให้กับหูของตัวเองเรียบร้อย

"นี่ๆ ราฟา นายคิดว่าฉันมีสิทธิที่จะได้ไปสำนักงานใหญ่มั้ย??"

ชิโอริพูด คนที่ถูกถามชะงักกึก

ถ้าเจ้าไป...
ข้าก็ต้องอยู่คนเดียวน่ะสิ...

"ก็แล้วแต่ลูเวอร์เรียน่ะ หมอนั่นเป็นคนตัดสินใจไม่ใช้เรอะ"

ราฟาเอลตอบไปตามที่ตนเองคิดได้แล้วล้างผมที่มีฟองของแชมพูติดอยู่ออก

เสียงน้ำของบ่อน้ำร้อนดังซ่าตามด้วยร่างของชิโอริที่ลุกขึ้นมาจากบ่อน้ำ เธอค่อยๆเดินเข้ามาในมุมอาบน้ำแล้วนั่งข้างๆห้องอาบน้ำของราฟาเอล ตาก็จ้องเขาไม่กระพริบ

"ดูไปดูมา นายก็หล่อดีเหมือนกันนะ" มิน่า เจ้าพวกนั้นถึงไม่อยากให้ฉันยุ่งกับนาย

ชิโอริเท้าแขนบนตักของตนเอง แต่หารู้ไม่ ว่าคำพูดเมื่อครู่ทำให้คนที่ถูกพูดถึงหน้าแดงไปจนถึงใบหู

ทั้งๆที่เขาเป็นคนออกปากชวนว่าให้มาแช่น้ำด้วยกันแท้ๆ

แต่ทำไมคนที่รู้สึกว่าจะเป็นคนออกปากชวนถึงเป็นร่างเล็กไปก็ไม่รู้

"...หรอ...ว่าไป...เจ้าก็สวยดีนี่"

เขาตอบตามความคิด ในใจเต้นโครมครามอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

ให้ตาย! ไม่เคยพูดอะไรแบบนี้มาก่อน
เธอเป็นคนแรกเลยนะชิโอริที่ฉันพูดอะไรแบบนั้นด้วยน่ะ
ดีใจซะ!!!(
น่าดีใจตรงไหนไม่ทราบ)

ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมามองเขาก่อนยิ้มน้อยๆ

"ขอบใจ"

แล้วถอนหายใจแผ่วเบา

เดี๋ยวปั๊ดพ่อจับกดซะนี่

ความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัวของราฟาเอลก่อนที่เขาจะสะบัดหัวไล่ความคิด

"แล้วเจ้าไม่แช่น้ำต่อหรอ"

ราฟาเอลพูด ชิดอริทำหน้าเห่ยก่อนจะสะบัดหน้า

"ร้อนอ่ะ แช่ต่อไม่ไหวแล้ว เดี๋ยวแช่เท้าอย่างเดียวก็พอ"

ชิโอริพูดแล้วมองร่างสูงอาบน้ำต่อ

"จ้องอะไรอยู่ได้"

ราฟาเอลถามด้วยน้ำเสียงปนหงุดหงิด ร่างเล็กทำปากแมวก่อนจะสะบัดหน้า

"ไม่รู้อ่ะ...ใช่ๆ มองนายไง"

ชิโอริพูดแล้วมองเขาต่อ

ดูๆไปก็น่ารำคาญแฮะ ยัยคนนี้
เราไปหลงชอบได้ไงวะ??

ราฟาเอลถอนหายใจแล้วปิดน้ำฝักบัวก่อนจะเดินออกมาจากห้องอาบน้ำ

"ไปแช่น้ำกัน เฮ้ยยยย!!!!!!!"

ราฟาเอลหันมามองชิโอริต้องตกใจจนต้องรีบหันหน้าหนีเมื่อผ้าขนหนูที่พันตัวชิโอริไว้อยู่เริ่มหลุดลุ่ยและโชว์ผิวขาวๆที่ติดจะแดงของเธอ

"อะไร..."

ชิโอริถามพลางเดินเข้าไปหาราฟาเอล โดยหารู้ไม่ว่ามันทำให้อาการของร่างสูงโคม่าหนักกว่าเก่า

"ขอร้องล่ะ!! ยัยป้า ช่วยเปลี่ยนผ้าขนหนูที!!! อ๊อกกก!!!"

ราฟาเอลโวยวายแล้วยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาปิดปากของตนเองไว้ ใบหน้าของเขาซับสีเลือดจนแดงเข้ม ชิโอริทำหน้าไม่เข้าใจก่อนจะเดินไปเปลี่ยนผ้าเช็ดตัวตามคำแนะนำ(???)ของร่างสูงอย่างไม่เต็มใจนัก

"เอ๊า เปลี่ยนแล้วๆ จะแช่รึยัง"

ชิโอริถามอย่างปลงๆเมื่อร่างสูงเอาแต่หันหลังให้เธอ

"อืม..."

เขารับคำแล้วค่อยๆลงไปแช่น้ำ

"อยากให้บาคุเข้ามาแช่ด้วยจัง..."

ชิโอริพูดขณะที่แช่ขา

"เธอก็รู้นี่...รายนั้นยุ่งกับงานของตัวเองมากกว่าด้ายที่พันกันซะอีก"

ราฟาเอลพูด

"แล้วนายมาที่ศาสนจักรได้ยังไงหรอ??"

ชิโอริถาม ราฟาเอลหันไปมองหน้าชิโอริแว่บหนึ่งก่อนจะเริ่มเล่าอดีตของตนเอง

"ข้าเกิดมาในเผ่าวินด์ เป็นเผ่าที่ใช้อาวุธเป็นเวทมนต์ มีอายุขัยหลายร้อยปี อันที่จริง เผ่าของข้าถูกกวาดล้างไปเมื่อสองร้อยปีก่อน พ่อกับแม่ข้าที่ใกล้ตายเลยพาข้ากับพี่สาวของข้าที่ป่วยอยู่มาที่ศาสนจักรเพื่อให้พวกเขาช่วยเหลือ ก่อนที่พวกท่านจะสิ้นใจ..."

ใบหน้าของราฟาเอลฉายความเศร้าออกมาได้อย่างชัดเจน ชิโอริไม่เข้าใจคำว่า พ่อ แม่ แต่ก็พอรู้ว่าเป็นคนที่มีความสำคัญแน่ๆ

"หลังจากนั้น...พี่สาวของข้าก็ตาย..."

ราฟาเอลถอนหายใจ

ไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังมาเป็นร้อยๆปีแล้ว...
ทำไมถึงใจอ่อนยอมเล่าให้ยัยนี่นะ...


"ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร...ไม่รู้ว่ามาจากไหน...ไม่รู้...ว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ และเป็นแบบนี้..."

ชิโอริพูดขึ้นบ้าง ใบหน้าของราฟาเอลฉายความแปลกใจ

เรื่องแบบนี้...ใครๆเขาก็รู้...

"...แต่ที่ฉันรู้ คือฉันมีทุกคน...ฉันคือ มินาทาคุ ชิโอริ มาจากครรภ์ของใครก็ไม่รู้ ฉันมาอยู่ที่นี่เพราะเป็นเอ็กโซซิสท์ ที่เป็นแบบนี้...เพราะฉันเลือกเอง...แค่นี้ก็พอใจแล้วล่ะ"

ชิโอริพูดแล้วยิ้มออก

"นายก็เหมือนกัน...พอใจกับสิ่งที่เป็นปัจจุบัน...ดีกว่าพอใจกับอดีต..."

ชิโอริพูดแล้วมองหน้าราฟาเอล

"...เพราะอดีตกับอนาคต เราไม่สามารถจับต้องได้ แต่ปัจจุบัน คือสิ่งที่เราจับต้องอยู่"

ชิโอริพูดต่อ น้ำเสียงของเธออ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ

"เพราะฉะนั้น...นายน่ะ ไม่ต้องไปเศร้ากับสิ่งที่เป็นอดีตหรอก เข้าใจ๋??"

ก่อนจะวิดน้ำสาดใส่ร่างสูงที่ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก

"หนอยแน่!!! มานี่เดี๋ยวนี้นะ ยัยป้า!!!"

เขาโวยวายแล้ววิดน้ำขึ้นมาสาดใส่ชิโอริเช่นกัน

"อ๊ะ...ราฟาเอลคุง คุณบาคุเรียกพบแน่ะครับ"

เสียงของหน่วยวิทย์คนหนึ่งดังขึ้น ดดยที่โผล่หน้าของเขาออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อ

เขามีใบหน้าที่หล่อเหลาไม่เบา ผมสีน้ำตาลสั้นกุด ใส่แว่นสีชาและถือเอกสารจำนวนหนึ่ง

ชิโอริกับราฟาเอลหันไปตามเสียงเรียกก่อนที่ชิโอริจะไล่ราฟาเอลให้ไปตามที่บาคุเรียกเขา

"เรียกไปทำไมกันนะ"

ราฟาเอลพูดแล้วลุกขึ้นไปล้างตัวและใส่เสื้อผ้าของตนเอง

"ข้าไปก่อนนะ"

ราฟาเอลโผล่หน้ามาโบกมือให้ชิโอริแล้วเดินออกไปเมื่อชิโอริโบกมือตอบ

โดยที่ไม่รู้...ว่าหน่วยวิทย์คนนั้นแสยะยิ้มด้วยความสะใจ เขาถอดเสื้อคลุมสีขาวออกแล้วเดินเข้าไปในห้องบ่อน้ำร้อนพลางดึงเนกไทออก

............................................................................................................................................................................

โอ๊ะโอ...ชิโอริจังถึงคราววิกฤษ์แล้วจ๊ะ

ทำไงดี ราฟาเอลคุงงง

ป.ล.ตอนย้อนอดีตนี้เหมือนกับว่าราฟาเอลจะเป็นพระเอกยังไงก็ไม่รู้แฮะ

แมวแต่งบทความแล้ว เป็นอย่างไรบ้าง โหลดช้ากว่าเดิมใช่มั้ย ฮะฮะ

TGทำแสบแล้วตู

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

46 ความคิดเห็น

  1. #36 +'อาตี๋กินกล้วย '+ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2554 / 20:53
     อินอ่ะ ๕๕๕๕
    #36
    0
  2. #23 fairysnow (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2554 / 17:04
    โอีะโอ๋ ตอนนี้มีแต่เรื่องเหลือเชื่อแฮะ
    1.ราฟาแอลชอบชิโอริ!!!!!!!
    2.ชิโอริเธอจาโดนกดแล้วหรอไม่ใช่คันดะหรอกหรอ!!!!  ราฟาจังช่วยชิโอะจังด้วยค่า
    555+
    #23
    0