Fic D.gray-man สาวกเทียมรุ่นที่4

ตอนที่ 1 : ตอนที่1 ผู้บุกรุกที่ฆ่ายังไงก็ไม่ตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    23 พ.ค. 53

ร่างอรชรของเด็กหญิงในผ้าคลุมสีดำเดินมาจนถึงหน้าประตูยักษ์แห่งหนึ่ง

น้ำตาสีดำของเธอไหลออกจากดวงตาหยดหนึ่ง มันหยดลงบนพื้นทำให้เกิดแสงสว่างวาบแล้วร่างของเธอก็หายไป

"คันดะ! บอกแล้วไงครับ ว่าผมชื่ออเลน ไม่ใช่ถั่วงอกที่คุณเรียกนะครับ"

เสียงร้องจากเด็กชายผมสีขาวตะโกนขึ้นขณะที่ใช้ ตัวตลกแห่งพระผู้เป็นเจ้า ไล่(ฆ่า)ร่างสูงที่วิ่งหนีแบบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ออ งั้นแกก็คงเป็นถั่วงอกป่าสินะ"

ปึดปึดปึดปึดปึดปึดปึด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เสียงอะไรบางอย่างขาดสะบั้นลงร่างบางเงื้อดาบขอตนเองขึ้นหมายจะฟันร่างสูงให้ขาดเป็น2ท่อนให้รู้แล้วรู้รอด

"ยู!รับนี่ไว้!!!!!!"

เสียงของหนุ่มผมสีส้มนามราวี่โยนอาวุธที่อยู่ในมือให้คันดะอย่างรวดดเร็ว เขาชักมุเก็นออกมาจากฝักโดยที่ทิ้งฝักไปเสียแล้วใช้มันป้องกันดาบของอเลนไว้ได้อย่างหุดหวิด

แต่ก่อนที่ทั้ง2จะวิวาทอย่างสมบูรณ์เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นทำให้ทั้งหมดหันไปฟัง

/มีผู้บุกรุกที่ห้องโถง ไม่ทราบฝ่าย ขอให้เอ็กโซซิสท์หรือทหารยามที่อยู่ใกล้ๆเข้าไปควบคุมเหตุด่วน/

เสียงของหัวหน้าแผนกปัจจุบัน รีเวอร์ แวนแฮมดังขึ้นแล้วตามด้วยเสียงวิ่งของเหล่าเอ็กโซซิสท์ทั้งหลายที่มุ่งหน้าไปทางเดียวกัน

"ให้ตายสิ เจ้าบ้าเอ๊ย!"

คันดะที่วิ่งไปก่อนเพื่อนตะโกนเมื่อเห็นเป้าหมายในชุดผ้าคลุมกำลังวิ่งหนีอยู่

"หยุดนะ!!!!!"

เขาตะโกนและดูเหมือนว่าผู้บุรุกคนนี้ไม่มีท่าทีที่จะหยุดเลยแม้แต่น้อยแถมยังเร็วกว่าเดิมด้วย

"เร็วชะมัด!!!!!"

เขาตะโกนแล้ววิ่งเร็วขึ้นจนตามผู้บุกรุกทันทันเขาใช้มุเก็นเสียบที่หน้าอกข้างซ้ายของผู้บุกรุกจนทะลุติดผนัง

"จัดการเรียบร้อยแล้ว"

คันดะพูดแล้วหอบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"คันดะคุง อ๊ะ!!!!!"

ร่างของรินารี่ ลีที่วิ่งตามมาทันคนแรกเมื่อเห็นภาพที่คันดะเนืื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดของผู้บุกรุกและพื้นกับผนังก็กระเซ็นไปด้วยเลือด

เธอทรุดลงแล้วร้องไห้

ไม่ระเบิด ไม่สลายกลายเป็นทราย นี่คือมนุษย์งั้นรึ!!!!!!

"คันดะ....."

อเลนที่ตามมาติดๆอีกคนเมื่อเห็นภาพดังกล่าวก็ร้องไห้ออกมาเช่นกัน

"คันดะ นายเป็นฆาตกร"

อเลนพูดขณะที่ยังสะอื้นอยู่

"หา? ใครเป็นฆาตกรหรอ พ่อหนุ่มหัวขาว"

เสียงของเด็กหญิงที่ไม่คุ้นดังขึ้นทำให้ทั้ง3คนหันไปมองทางร่างที่โดนมุเก็นของคันดะปักอยู่ที่อกซ้าย

ผ้าคลุมของเธอหลุดลงเผยให้เห็นร่างของเด็กหญิงที่เต็มไปด้วยเลือดของตนเองเธอยิ้มแล้วดึงมุเก็นออกจากอกของตนเองไม่ทันไรแผลก็สมานกันอย่างไม่น่าเชื่อ

"ฉันไม่ตายง่ายๆหรอกนะ พ่อหนุ่มหัวขาว"

เธอพูดแล้วใช้ผ้าคลุมของตนเองเช็ดเลือดบนใบหน้าแล้วคืนมุเก็นให้กับคันดะ

"เพราะฉันไม่ใช่คนธรรมดายังไงล่ะ"

เธอพูดแล้วยิ้ม

"ส่วนนาย ฉันเจ็บนะ ที่เอาดาบมาปักอกฉันเนี้ย ตายไปตั้งครั้งนึงเลย เห็นมั้ยเนี้ย"

เธอพูดแล้วเขย่าตัวของคันดะ

"เฮ้ๆ เดี๋ยวๆ นี่มันหมายความว่ายังไงกันเนี้ย"

ราวี่ที่เข้ามาร่วมวงพร้อมกับลิงค์พูดขึ้นเมื่อมองดูสภาพของคันดะกับผู้บุกรุกที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือด

"ยังไงๆก็ขอไปอาบน้ำก่อนเถอะ ได้รึเปล่า ใส่เสื้อแบบนี้แล้วสีมันน่ากลัวนะ"

เด็กหญิงพูดแล้วยิ้ม

"ได้สิจ๊ะ ว่าแต่ เธอชื่ออะไรหรอ"

รินารี่พูด

"ฉันชื่อ มินาทาคุ ชิโอริ ยินดีที่ได้รู้จักนะ"

เธอพูดก่อนจะถูกคันดะรั้งไว้

"มีอะไรหรอ"

ชิโอริถามด้วยความสงสัย

"ทำไมเธอถึงยังไม่ตาย"

คันดะพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ชิโอริตกใจเล็กน้อยก่อนจะกลับมายิ้มอีกรอบ

"หมายถึงตอนไหนหรอ ตอนที่ยังเป็นรุ่นที่2 หรือว่าตอนที่นายใช้ดาบกระซวกฉัน"

ชิโอริพูด

"ตอนที่เธอเป็นรุ่นที่2"

คันดะพูด

"ไว้จะมาเล่า ตอนนี้ขอไปล้างตัวก่อน"

ชิโอริพูดแล้วทำท่าจะเดินไป

"ไม่ได้!ถ้าเธออยากอาบน้ำนัก มาอาบที่ห้องฉัน"

คันดะตวาดใส่ชิโอริแล้วอุ้มชิโอริพาดบ่าแล้วออกสตาร์ทวิ่งท่ามกลางความงงของเพื่อนๆเอ็กโซซิสท์ทั้งหลาย

........................................................................................................................................................

หว่าย ตอนแรกมาก็เกือบเรทเลยแฮะ

ตูจะโดนแบนมั้ยเนี้ย

เอาเต๊อะ(เฮ้ เจ๊จ๊ะ ทาโกะยากิหมด by my sister) มีป๊อกกี้อยู่ใน'เป๋าค้นเอาเอง(หมายถึงกล่องที่เจ๊กำลังกินนั่นใช่มั้ย by my sister)มีอีกกล่องนึงโว้ยหาเอาเองเซ่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

46 ความคิดเห็น

  1. #40 KΛT ZAzυKi zaYoRU (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 11:12
    วู้ ฆ่าไม่ตาย ฆ่าไม่ตาย ลั้ลลา~า(โดนตบ)
    #40
    0
  2. #1 ชาชามารุ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 17:05
    มาต่อน่ะค่ะ
    #1
    0