Fic D.Gray-man messenger of love (ภาคเอ็กโซซิส)

ตอนที่ 14 : ตอนที่13 หยดน้ำตาของลูเทเซีย...100%(เปลี่ยนชื่อตอนจ้า)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 พ.ค. 54


จากตอนที่แล้ว และตอนที่แล้วแล้ว

คุอนจังมีจิตสังหารกับโนอาเป็นอย่างมาก

โดยที่ไม่รู้ว่า จิตใจและวิญญาณของมินามิและลูเทเซียน่ะมันเชื่อมต่อเข้าหากันเรียบร้อยแล้ว

ทำให้เวลาคุอนเข้าหามินามิทีไร มินามิจังก็จะเกิดอาการหน้ามืดตาลาย เวียนหัว ปวดท้องและอื่นๆอีกมากมายมหาศาล

ทำให้ทั้งสอง(หรือสาม)คน เข้ารับการฝึกโหดจากลูเทเซีย

เริ่มจาก คุอน ให้ฝึกการควบคุมจิตสังหารโนอา

และมินามิ ให้ฝึกการอดทนต่อจิตสังหาร เผื่อเวลาที่มีคนปลดปล่อยจิตสังหารออกมา

และนั่น...ทำให้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น

"นี่ลู...ฉันว่า ให้เอาโคมุอิหรือพวกหน่วยวิทย์เขาผลิตยาหรือสิ่งประดิษฐ์ที่ทำให้มันง่ายกว่านี้ไม่ได้หรอ"

มินามิคร่ำครวญหลังจากที่เธอรับการฝึกจากอีกคนในร่างกายของเธอ ซึ่งเอาแต่ให้นั่งข้างๆคุอนที่ปลดปล่อยจิตสังหารโนอาออกมาโดยที่ตัวคุอนเองก็ควบคุมมันยังไม่ได้เลย

"ฉันก็ว่าอย่างนั้นนะคะคุณลูเทเซีย"

คุอนพูดแล้วแตะไหล่มินามิ และนั่น ทำให้มินามิสำรอกเป็นเลือดเป็นรอบที่หลายสิบของวัน

"ข...ขอโทษทีจ๊ะ มินามิ"

คุอนยกมือไหว้รอบแล้วรอบเล่า มินามิปัดมือเบาๆ

"ไม่เป็นไรๆ ว่าไงล่ะ ลูเทเซีย"

มินามิปาดเลือดออกโดยที่ตัวเธอได้ยินแค่เสียง อืมมม เบาๆ

'ฉันว่า ไปเรียกเจ้าพวกเอกโซซิสท์คนอื่นมาช่วยฝึกดีกว่านะ'

และนั่น ทำให้มินามิสำรอกเลือดออกมาอีกรอบ...

"ฉันอ้วกออกมาเป็นเลือดตั้งหลายรอบแล้วนะลู...ร่างกายฉันมันหมดขีดจำกัดแล้วอ่ะ"

มินามิน้ำตาไหลพรากโดยที่มีคุอนช่วยเสริม

"ใช่ๆ แล้วอีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้ว่าจะได้ฝึกอะไรเลยนะ"

คุอนพูดโดยที่มีมินามิเสริมเช่นกัน

'ก็ให้มินามิฝึกตอนเช้า แล้วเธอฝึกตอนบ่ายไง'

ทำให้อีกสองคนต้องส่ายหัวให้กับความหัวดื้อของลูเทเซีย

'แต่เพราะเห็นกับที่ร่างกายเธอจะรับไม่ไหว ฉันจะยอมก็ได้เอ๊า แต่ขอบอกไว้ก่อนนะ ว่าห้ามสร้างยาที่มีผลกระทบต่อฉันเด็ดขาด แล้วทางที่ดี ให้เจ้าพวกนั้นหาวิธีแยกร่างด้วย'

ลูเทเซียทิ้งท้ายก่อนที่จะเงียบไป ปล่อยให้ความเงียบครอบงำทั้งสามคนทั้งๆอย่างนั้นจนเริ่มรำคาญ(อ้าว???)

'จะไปไม่ไป ไม่ไปฉันจะใช้วิธีการนี้แหละ เข้าใจนะ'

แล้วก็เงียบไป ก่อนที่ทั้งสองจะค่อยๆเดินออกจากสถานที่ฝึก

............................................................................................................................................................

50%

อันที่จริงเนี้ย เขียนนานเกินจนจำไม่ได้แล้วนาาา ว่าแมวเขียนอะไรไปบ้าง แล้วเรื่อมันเป็นยังไง เพราะฉะน๊านนนน แมวก็เลยต้องใช้เวลาอ่านตอนท้ายๆนานหน่อยกว่าจะเรียงมาเป็นตอนนี้ได้ แล้วก็ ตอนเย็นแมวก็มักจะไปซ้อมบาส ก็เลย...ไม่มีเวลา ว่างั้นเหอะ แต่แมวมาอัพให้แล้วน๊าาาา ขอแรงใจหน่อยซิ!!!

.............................................................................................................................................................

"หือ??? ให้ทำยาหรือสิ่งประดิษฐ์ที่จะช่วยพวกเธออย่างนั้นหรอ???"

โคมุอิที่กำลังทำงานอยู่พูดขึ้นโดยที่ไม่เงยหน้าจากงานของตนเอง

"อ...อือ...ได้มั้ยล่ะ"

ลูเทเซียในร่างของมินามิพูด ใบหน้าของเธอซับสีแดงเรื่ออย่างเห็นได้ชัด มินามิที่อยู่ในตัวแอบหลุดขำออกมาน้อยๆ

"ขำอะไร"

เธอหันไปพูดกับตัวเองในร่างซึ่งได้รับกลับมาคือความเงียบ

สงสัยปิดกั้นสัมผัสทั้งหมดไปแล้วแฮะ

"เอาเถอะๆ แล้วเธอจะให้ฉันช่วยอะไรล่ะ"

โคมุอิพูดด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มหลังจากที่เซ็นเอกสารทั้หมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว

"ช่วยทำยาที่มีคุณสมบัติฟื้นฟูพลังให้กับมินามิ ไม่ต้องให้ฉันหรอก ฉันทนได้อยู่แล้ว แล้วก็สร้างยาที่มีคุณสมบัติทำให้ความรู้สึกเกลียดโนอาของคุอนลดลง ได้รึเปล่า"

ลูเทเซียถามอย่างไม่มีความหวัง ซึ่งได้รับกลับมาคือเสียงหัวเราะเบาๆของโคมุอิ

"ได้สิๆ แต่ยาของคุอนมีความเป็นไปได้น้อยมาก เพราะฉะนั้น ฉันจะเปลี่ยนเป็นยาที่ทำให้ความรู้สึกส่วนนั้นของมินามิหายไปแล้วก็ยาระงับอารมณ์ของคุอนก็แล้วกัน"

โคมุอิเท้าคางแล้วเขียนอะไรบางอย่างในกระดาษ

"แล้วคุอนล่ะ?"

โคมุอิพูด ลูเทเซียหรี่ตาลง

"ทำไม...เกิดอะไรขึ้น??"

โคมุอิถามซ้ำด้วยความเป็นห่วง

"คุอนอยู่กับมินามิไม่ได้...อยู่ใกล้ไม่ได้น่ะ เธอก็เลยขอตัวแยกกลับไปที่ห้องแล้ว ฉันพยายามฝึกพวกนั้นแล้วนะ...แต่มันไม่สำเร็จ"

ลูเทเซียก้มหน้า โคมุอิยิ้มน้อยๆก่อนจะเรียกให้รีเวอร์เข้ามาเอาคำสั่งของตนเอง

"เธอทำเต็มที่แล้วล่ะ...สู้ต่อไปก็แล้วกัน"

โคุอิพูดยิ้มๆ แต่พอเห็นลูเทเซียทำหน้าเศร้าก็ถามตามที่ตนเองคาดเดา

"เป็นอะไรรึเปล่า มีอะไรให้ฉันช่วยมากกว่านี้งั้นหรอ??"

โคมุอิยิ้มแฉ่ง ลูเทเซียพยักหน้าเบาๆ

"ฉัน...อยากให้นาย...คุณโคมุอิ...ช่วยทำให้ฉันกับมินามิ...แยกกันด้วยได้มั้ย???"

ประโยคนี้ทำเอาโคมุอิเบิกตากว้างแล้วรีบพุ่งเข้ามาจับไหล่ลูเทเซียจนเธอสะดุ้งสุดตัว

"เธอคิดดีแล้วหรอลูจัง ถ้าเกิดว่ามินามิจังหรือเธอหายไปจะทำยังไงกันล่ะ???"

โคมุอิถามด้วยความตกใจ(ที่ลูเทเซียเรียกชื่อ หึหึ)ที่ลูเทเซียพูดออกมา

"ฉันกับมินามิคุยกันแล้ว ถ้าหายใครคนหนึ่งหายไป...หรือหายไปทั้งสองคน เราก็จะไม่เสียใจหรอก แต่ทางที่ดี ฉันอยากเป็นฝ่ายหายไปมากกว่า ก็ฉันไม่อยากเป็นนี่นา...โนอาน่ะ บ้าที่สุด อึก...มาร้องไห้ทำไมตอนนี้...ทั้งๆที่ฉัน..."

พูดไม่ทันจบ น้ำตาเจ้ากรรมก็พาลไหลทะลักออกมาจนโคมุอิเช็ดน้ำตาให้ไม่ทัน

"ไม่เป็นอะไรนะๆ โอ๋ๆ"

โคมุอิดึงร่างเล็กกว่าเข้ามาในอ้อมกอดแล้วปลอบเสียยกใหญ่ ผู้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดถึงกับอึ้ง

บางคนที่กำลังจะเอาเอกสารมาให้โคมุอิถึงกับทำหล่นพื้นทั้งหมด

บางคนกำลังคัดลอกเอกสารก็ทำปากกาหัก

บางคนที่ง่วงอยู่พอเห็นดังนั้นก็สว่างขึ้นทันที

บางคนถึงกับลื่น

และพากันคิดแบบเดียวกัน

หัวหน้าแผนก/โคมุอิ แอบนอกใจรินารี่แหละ

โดยทั้งสองคนไม่รู้เลยว่าสายตาที่มองมาของผู้เห็นเหตุการณ์คิดยังไงกับพวกเขา

โคมุอิดันร่างเล็กออกเมื่อเธอเริ่มเงียบไปบ้างแล้ว

"ขอบใจนะ คุณโคมุอิ...ที่ปลอบน่ะ"

ลูเทเซียกลับเข้าโหมดเดิมทันทีจนโคมุอิเริ่มสงสัยว่าเธอเล่นละครรึเปล่า

"แต่ว่า สร้างได้ใช่มั้ย ยาพวกนั้นน่ะ"

ลูเทเซียถาม ดคมุอิกลับไปนั่งที่โต๊ะของตนเองก่อนจะการันตีความเชื่อใจ

"สร้างได้แน่นอนอยู่แล้ว วิธีการแยกวิญญาณของเธอก็ด้วย ลูเทเซีย"

โคมุอิพูดแล้วหันกลับไปทำงานต่อ

"ขอบใจ...โคมุอิ...นายนี่พึ่งพาได้จริงๆเลย"

โดยที่ร่างสูงไม่ได้ยินเลยแม้แต่น้อย

ริมฝีปากของเธอเผยรอยยิ้มออกมาก่อนจะขอตัวกลับ

เพราะอย่างนี้...ทุกคนถึงให้นายเป็นหัวหน้า
เพราะอย่างนี้สินะ...ที่ทำให้ฉันรักนาย

แต่ว่า...

ความรักของฉัน...

มันเป็นไปไม่ได้...

..................................................................................................................................................................................

เอาล่ะ จบสักที

หันกลับขึ้นไปดู

สิ้นคิดชะมัด

เริ่มดราม่าแล้วแหะ เหอะๆ

จะบอกว่าคู่โคมุอิกับลูเทเซียนิแมวเขียนแน่ค่ะ

แต่มันจะต้องดราม่าขณะที่คู่อื่นเขาสมหวัง ฮิ้วววววว

อยากให้มันดราม่ารึเปล่าคะ

ดราม่า กด1

ไม่ดราม่า กด2

หุหุ(แต่ในใจก็คิดจะให้มันดราม่าใช่มั้ยเล่า)

ช่วงนี้มึนหัวชอบกล เป็นอะไรไปนะเรา

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น

  1. #17 fairysnow (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2554 / 17:17

    ดราม่าไปเลยจ๊ะ
    ฮิ้วๆๆ โคมุอินอกใจรินารี่เอ้าๆมาคุมพี่บ้างก็ดีน้าจ้าอย่ามัวแต่สวีทวี้ดวิ้วกับอเลน(แอ๊ก///โดนเสย)
    มาต่อๆๆด้วยนะ อะ อะ อะ (แอกโค่ทามมาย ย ย ย)
    วันนี้อารมณ์ดีแฮะ

    #17
    0