Fic D.Gray-man messenger of love (ภาคเอ็กโซซิส)

ตอนที่ 10 : ตอนที่9 ผู้โชคดี???.....100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 มี.ค. 54


จากตอนที่แล้ว เอ็กโซซิสท์หนุ่มสาวสี่หน่อได้ถูกขังอยู่ในห้องต้องห้ามของศาสนจักรที่มืดอย่างขวัญเสีย?????

"น...นานาโฮะจัง เราจะทำยังไงกันดีจ๊ะ"

รินารี่เข้ามาเกาะนานาโฮะ

"นั่นสินะ...ไม่รู้สิ"

ถ้อยคำตัวเพ้อที่มีผลต่อความมั่นใจของแต่ละคนได้ถูกพังลงมาต่อหน้าต่อตา

"ก็เอางี้สิ เราก็ถล่มประตูนี้ไปซะเลย"

ลูเทเซียที่เงียบไปนานพูดขึ้น

"ไม่เอา...ฉันขี้เกียจฟังที่เจ้าหัวหน้าแผนกบ้านั่นบ่นเกี่ยวกับการทำลายศาสนจักร"

นานาโฮะพูด โดยที่ไม่รู้ว่า คนที่เสนอความเห็นนั้นน้ำตาไหลพรากและขาสั่นพั่บๆกับการกลัวความมืด(เจ๊ตาบอดมิใช่รึ???)

"นานาโฮะจัง นั่นพี่ฉันนะจ๊ะ"

รินารี่พูด ทันใดนั้น เสียงโห่ก็ดังขึ้นมาทำเอานานาโฮะฟิวส์ขาดทันที

"เฮ้ย! ไอ้บ้าราวี่ นี่แกมีปัญหากับไส้ติ่งรึไง"

นานาโฮะตะโกนด่า ราวี่ทำหน้างงทันที

"นานะจัง ฉันไม่ได้โห่เลยนะ"

สิ้นเสียงราวี่ ลูเทเซียก็สะดุ้งเฮือก

"ล....แล้วใคร....ห....โห่...."

ลูเทเซียกลืนน้ำลายไม่ลงเหล่าเอ็กโซซิสทั้งสี่เงียบกันไปซักพักก่อนจะมีเสียงหนึ่งดังขึ้น

"ฮี่...ฮี่...ฮี่...ฉา...น....โ....ห่....เอ...ง...เหอ....เหอ....เหอ"

เสียงยานๆดังขึ้นแล้วเมื่อทั้งสี่หันไปก็ต้องพบกับ...!!!!!

...................................................................................................................................................................................

20%

เขียนให้อยากแล้วก็จากไป หุหุ

...................................................................................................................................................................................

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

เอกโซซิสสี่หน่อกรีดร้องขึ้นพร้อมกันไม่เว้นแม้แต่นานาโฮะ

ตรงหน้าเธอคือเหล่าซอมบี้ที่มาอยู่ได้ไงก็ไม่รู้ยืนย้องๆแย้งๆอยู่

แล้วตัวที่พูดเมื่อครู่ก็ฉีกยิ้มหวานทำให้ลูกกะตาที่ไหลออกมาจากเบ้าหล่นลงไปกองกับพื้น

อ้วก!!!!

แหวะ!!!!

เอกโซซิสทั้งสองหันไปคายของเก่าทันที โชคดีที่นานาโฮะตั้งสติได้อยู่(ส่วนลูเทเซียสลบไปแล้ว)

"เหอ...เหอ....เหอ...มา...เล่...น.....กา...น...เถอะ"

ตัวน่าหยะแหยงตัวเดิมพูดแล้วเดินเข้ามาหานานาโฮะด้วยท่าทีหื่นกาม(?)

เด็กหญิงรับรู้ถึงรังสีแปลกๆที่ส่งมาจากซอมบี้ทำให้คิ้วกระตุก

อ...ไอ้ซอมบี้โรคจิต...ตายไปแล้วยังจะหื่นอีกนะแก...

หมับ!!!!

ซอมยี้ตัวเดิมกอดหมับเข้าที่เอวของนานาโฮะจังๆ เด็กหญิงหน้าแดงแป๊ดแล้วเริ่มเลิกลั่ก เพราะว่าไม่รู้จะทำยังไงต่อ

ทันใดนั้นคมดาบที่แสนคุ้นเคยก็ผ่าเข้าที่หัวของซอมบี้เต็มๆ

"หา....นี่เธอเองเรอะ..."

เสียงอันคุ้นเคยดังขึ้นเหล่าเอกโซซิสออีกสองหน่อหันไปตามเสียงนั้น

"คันดะ...?"

ทั้งหมดพูดพร้อมกัน เขาเกาหัวแล้วหันหน้าไปอีกทาง

"นาย/เธอมาทำอะไรที่นี่"

นานาโฮะกับคันดะพูดพร้อมกัน ทั้งสองหันหน้าเข้าหากัน

"เฮ้ยๆ อย่ามาลอกเลียนแบบคำพูดฉันสิ..."

นานาโฮะพูด

"เธอนั่นแหละ...อย่าเลียนแบบคำพูดฉัน"

คันดะสวนกลับ

"เดี๋ยวครับ...สต๊อปปุ...ซอมบี้อีกฝูงยังมีอยู่นะครับ เดี๋ยวก็โดนคาบไปกินหรอก!!!"

ราวี่พูดพลางน้ำตานองหน้า

"นั่นสิเนี้ย...ว่าแต่ศาสนจักรมีของพรรค์นี้ด้วยหรอ"

นานาโฮะพูดก่อนจะกางกรงเล็บ

"ผลการทดลองผิดพลาดมั้ง ไม่รู้ล่ะ ช่วยปลุกมินามิก่อนได้มั้ยเนี้ย"

ราวี่พูดในอ้อมกอดมีมอนามอที่สลบไม่รู้เรื่องรู้ราวอยุ่

"เฮ้ย! มินามิ ตื่นเร็ว!!! อีตานานาคุสะมันมาแล้ว!!"

นานาโฮะตะโกน ทันใดนั้น ดวงตาของมินามิก็เบิกโพลง

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

และกรีดร้อง ไม่พอ ยังพยายามหนีจากราวี่อีก

เห็นฉันเป็นเจ้านานาคุสะรึไงฟะ

"พอแล้ว มินามิ ฉันล้อเล่น ก่อนอื่น...เรียกลูเทเซียมาช่วยต่อสู้หน่อยสิเฟ้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

นานาโฮะตะโกน มินามิหันมาหานานาโฮะดวงตากลายเป็นสีเหลืองอำพันและมีสีผิวคล้ำ บนหน้าผากปรากฏแผลเป็นรูปกางเขน

"ได้สิ...แต่ว่า ฉันไม่รับประกันความปลอดภัยนะ"

ลูเทเซียพูดแล้วแสยะยิ้มชั่วร้าย

....................................................................................................................................................................

"แว้กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกับเสียงระเบิด ลูเทเซียที่กลัวเต็มพิกัดระเบิดพลังออกมาจนเพื่อนๆของเธอ...กระเด็นไปตามแรงส่งกันทุกคน

"เฮ้ย!!! ลูเทเซีย เบามือหน่อยสิ!!!"

ราวี่ตะโกน ลูเทเซียสวนกลับมาอย่างรวดเร็ว

"ก็เจ้านั่นมันจับหน้าอกฉันนี่!!! จะให้ทำยังไงเล่า!!!"

ลูเทเซียนึกถึงช่วงเวลาเมื่อครู่ที่ซอมบี้พุ่งเข้ามาทั้งสี่ทิศและมีตัวหนึ่งที่ยื่นมือมาจับหน้าอกเธอ และรู้สึกว่าจะมีตัวหนึ่งแอบที่จะถอดเสื้อของเธอด้วย...

"อ้าวเฮ้ย! แล้วรินารี่ล่ะ!!"

คันดะหันซ้ายหันขวา เมื่อกี้เขาเพิ่งเห็นรินารี่อยู่แวบๆ

"ไปรุมตื๊บซอมบี้อยู่ตรงนู้นอ่ะนะ"

นานาโฮะชี้ไปที่ๆมืดๆที่มีเสียงซอมบี้และเสียงฝ่าเท้าปะทะกับใบหน้า จึงไม่ขอบรรยายต่อ

แล้วตอนที่เธอไม่ใดตั้งตัว ซอมบี้ตัวหนึ่งก็สวมกอดเธอจากข้างหลัง เธอเบิกตากว้าง คันดะเช่นกัน เพราะซอมบี้ตัวนี้หน้าตาดีกว่าตัวที่ผ่านๆมามากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก(ไม่ต้องบรรยายล่ะปะ)

"ผมขอตัวคนนี้นะ..."

ว่าแล้วก็ดึงตัวนานาโฮะเข้าไปในความมืดทันที

"เฮ้ย! ต่อหน้าต่อตาเลยเรอะ!!"

คันดะจะตามไปแต่ก็โดนขวางอีกจนได้

"ชิ!! ยัยบ้าเอ๊ย! ถ้าได้ยินก็ช่วยตอบกลับมาหน่อยเซ่!!!"

คันดะตะโกนขณะที่กำลังตะลุยเหล่าซอมบี้ไปหาเธอ แต่ไม่ว่าจะทำยังไง ซอมบี้ก็โผล่ออกมาไม่มีหมดทำให้เขาไม่สามารถไปหานานาโฮะได้

"นานาโฮะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

................................................................................................................................................................................................

ขอบคุณที่ติดตามชมค่า

ล้วจะอัพให้ถี่ขึ้นนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น