คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Fic Kagerou Project [HBD Seto!!!]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้





HBD Seto!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



สุขสันต์วันเกิดนะพ่อคนถูกลืม!!!!!!!!!!!!








ด้วยความ(ไม่)ห่วงใย จากเจ๊แมวNaNaHo(กร๊ากกกกก)
 
P.s.ธีมเขียวๆ ตอกย้ำสีตากบยักษ์ ฮ่าๆๆๆ
 
:) Shalunla

SHALUNLA : T H E M E

เนื้อเรื่อง อัปเดต 28 มี.ค. 56 / 14:51


[Fic Kagerou Project] HBD Seto!!

 

ทำไมวันนี้มันแปลกๆ...

 

ตั้งแต่เช้าแล้ว ทุกๆคนเฉยเมยต่อเขาหมด

 

ไม่ว่าจะเป็นคิโดะ

 

เซโตะ...ยังไม่ไปทำงานอีกหรอ?

 

ไม่ว่าจะเป็นคาโนะ

 

อ้าว...เซโตะ วันนี้หยุดเรอะ? ฮ่าๆ แต่ถึงอย่างนั้นวันนี้ผมก็ไม่ว่างหรอกนะเฟ้ย

 

ไม่ว่าจะเป็นมารี

 

เอ๊ะ? เซโตะคุง มาช่วยฉันพับดอกไม้หน่อยสิคะ ไหนๆก็หยุดงานทั้งที...

 

ทั้งๆที่...

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้มันวันเกิดเขาแท้ๆเชียว!!!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

ร่างสูงของเซโตะยืนอยู่หน้าซูเปอร์มาเกต หังจากที่ถูกหัวหน้ากลุ่มใช้ให้ออกมาซื้อของ เขาถอนหายใจนิดหน่อยเนื่องด้วยอะไรหลายๆอย่าง ตั้งแต่เช้าทุกๆคนในกลุ่มก็ทำเฉยกับเขาหมด ไม่ว่าจะเป็นหัวหน้ากลุ่มมาถึงสมาชิกกลุ่มคนสุดท้าย ทุกๆคนต่างดำเนินชีวิตกันตามปกติ ปกติแบบปกติสุดๆ แบบไม่คิดสงสัยอะไรเลยสักกะนิดเดียว

 

โดนผู้ให้กำเนิดลืมยังไม่พอ...เพื่อนๆดันมาลืมวันเกิดอีก...เจ๋งมาก...

 

คิดแล้วก็พาลน้ำตาไหล เขากลายเป็นคนอ่อนแอแบบนี้เมื่อไหร่กัน ใช่สิ...ตั้งแต่ผู้ให้กำเนิดปล่อยไลฟ์เมื่อคืน แล้วลืมเรื่องเพลงประจำตัวเขาซะสนิทไงล่ะ!!!!

 

ชายหนุ่มในชุดสีเขียวไปนั่งคุดคู้อยู่ในมุมประตูซูเปอร์มาเกต ไม่สนใจสายตาของคนอื่นที่มองมาว่าเขาบ้าหรือเปล่าแม้แต่น้อย

 

ใช่สิ...เขามันเป็นอากาศนี่ อากาศก็ต้องสมควรทำตัวให้เป็นอากาศ

 

แต่อากาศแบบตูก็อยากให้คนอื่นจำวันเกิดได้นะเฟ้ย!!!!!

 

คิดแล้วก็แค้น เซโตะเดินสะบัดบ๊อบ(มีด้วย??)เข้าไปในซูเปอร์มาเกตทันที เขาเพียงแค่ต้องมาซื้อของแล้วก็เอากลับไปให้คนสมองแมวทั้งหลายที่อยู่ในกลุ่มนั่นแหละ

 

เขาก้มมองรายการในมือ มันเขียนไว้ว่าไข่สองแผง ผักบุ้งสามมัด เนื้อไก้เนื้อหมูและบลาๆๆๆๆ เยอะแยะจนเขาคิดว่าใครจะเอาเงินที่ไหนมาจ่าย แต่พอพลิกกลับไปดูด้านหลังก็แทบหงาย เมื่อมันเขียนว่า

 

วันนี้มีชั่วโมงลดครึ่งราคาด้วย ส่วนมากของที่อยากได้ก็อยู่ในรายการหมดแล้ว เพราะงั้นช่วยทีนะ

 

ป.ล.เอาเงินนายออกไปก่อนก็แล้วกัน

 

ป.ล.2 ช่วงลดราคา อาจจะมีตะลุมบอนกันบ้าง นายคงไม่เป็นไรนะ?

 

ซวยฉิบหาย เซโตะคิด เขาเคยมากับคิโดะทีหนึ่ง และเมื่อประกาศลดราคาปุ๊บ เหล่าแม่บ้านทั้งหลายก็รีบเข้าไปรุมทึ้งสินค้าในกระบะทันที แน่นอนว่าเซโตะไม่ได้เข้าไปร่วมด้วย และเขาไม่คิดจะเข้าไปแน่ๆเมื่อเห็นหัวหน้าของเขากระโจนเข้าไปร่วมวงด้วย...

 

พวกผู้หญิงนี่...น่ากลัวเนอะ?

 

ยังไม่ทันจะเดินไปไหน พลันได้ยินเสียงประกาศจากนรกของพนักงานขาย เซโตะเห็นแววตาของแม่บ้านแถวๆนั้นเริ่มเปลี่ยนไป ก่อนที่เจ้าหล่อนจะรีบกระโจนใส่กระบะทันที

 

เสียงโวยวายดังลั่น เสียงกรีดร้องเสียงทำร้ายร่ากายและเสียงต่างๆอีกมากมายชวนคิดให้เหมือนอยู่ในสมรภูมิรบ เซโตะหันซ้ายหันขวา เขาเพิ่งไปตรวจราคามาเมื่อครู่ ไข่ไก่สองแผงลดราคามันถูกกว่าที่เขาขายกันธรรมดาๆแบบที่ว่าเทียบกันไม่ติด ดังนั้น

 

เขาจึงกัดฟันเข้าสมรภูมิไปอีกคน...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ถึงคนอื่นๆจะสงสัยเรื่องผ้าพันแผลบริเวณหน้าผากก็เถอะ แต่ตอนนี้เซโตะกำลังอยู่ในอารมณ์หงุดหงิด

 

เขาถูกแม่บ้านคนหนึ่งฟาดตะกร้าใส่หน้าผากเต็มๆจนแตก แถมสาวเจ้ายังไม่รู้ตัวอีกด้วย กว่าหล่อนจะรู้ตัวก็ตอนที่เขาล้มตึงลงไปด้านหลังเพราะหมดสตินั่นแหละ...

 

ชายหนุ่มร่างสูงถือถุงใส่ของเดินออกมาจากร้านด้วยอารมณ์คุกกรุ่นโดยมีพนักงานเดินมาส่ง พวกเขาขอโทษเด็กหนุ่มหลายครั้งด้วยทำให้เขาบาดเจ็บ เซโตะไม่ได้ถือโทษอะไร แต่เขาก็รู้สึกแย่สุดๆที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ ถึงจะรู้สึกดีนิดหน่อยที่ผู้จัดการร้านบอกว่าจะลดราคาทุกอย่างในร้านให้เขาเป็นค่าชดเชยที่ทำให้เจ็บตัวก็เถอะ

 

พอทำภารกิจเสร็จเขาก็เดินกลับฐาน หวังจะปิดประตูล็อกห้องแล้วนอนหลับให้หมดวัน เขาจะได้ไม่ต้องรู้สึกชีช้ำกะหล่ำปลีที่ถูกทุกคนลืมวันเกิดตัวเอง แต่ก่อนหน้านั้นก็เกิดมีสายโทรเข้าเสียก่อน

 

เซโตะรับโทรศัพท์ เขาฟังสิ่งที่เจ้าคนปลายสายพูดก่อนจะทำหน้าเบ้

 

นี่นะเซโตะ ผมลืมของไว้ที่คิโดะน่ะ นายช่วยไปเอามาให้ผมที่ทำงานพิเศษให้หน่อยได้มั้ย?

 

เซโตะปิดฝาพับของโทรศัพท์ทันที ตอนนี้เขากำลังหงุดหงิด ไม่อยากทำอะไรให้ใครทั้งนั้นแหละ ตอนนี่เขาเพียงต้องการกลับบ้าน...แล้วก็นอนเท่านั้น

 

แต่เมื่อกลับถึงฐาน ทุกอย่างกลับไม่เป็นดังที่คิด เมื่อคิโดะเดินเอากระเป๋าใบหนึ่งที่คล้ายๆว่าจะเป็นของคนไหว้วานเมื่อครู่มายัดใส่มือของเขา แถมใช้ให้ออกไปคืนอีกต่างหาก

 

เซโตะกำลังค้าน แต่เมื่อเห็นท่าทางน่าหยดหยองของเด็กสาวตรงหน้า คนน่าสงสารที่ถูกลืมก็รีบถดหนี เขารีบสะพายกระเป๋าแล้วเดินออกไปทันทีด้วยกลัวว่าเด็กสาวตรงหน้าจะเข้ามางับหัวเขาหากไม่รีบออกไป

 

การผจญภัยของเซโตะเริ่มขึ้นอีกครั้ง(?)

 

เขาเดินไปตามฟุตบาท ปากก็พร่ำด่าเจ้าคนหัวเหลืองเจ้าของกระเป๋าใบนี้ ขาคู่ยาวก้าวฉับๆอย่างรวดเร็วหมายจะรีบไปส่งของให้ และ...

 

แป๊ด...

 

คนตัวสูงชะงัก เมื่อครู่เหมือนรู้สึกเหยียบอะไร เขาก้มมองช้าๆ ก็พบว่า...

 

หางสุนัข...

 

แถมตอนนี้ก็หันมาแยกเขี้ยวเตรียมขย้ำเขาแล้ว...

 

 

 

 

 

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากหนีสมรภูมิรบมาได้ เซโตะก็เดินสะโหลสะเหลไปตามทางเช่นเดิม โชคดีที่เขาพอมีวิชาป้องกันตัวติดตัวอยู่ สุนัขตัวนั้นเลยได้ไปนอนสบายอยู่ใต้ต้นไม่ใหญ่เรียบร้อย

 

ทำไมเรื่องแบบนี้มันต้องมาเกิดขึ้นกับเขาด้วยนะ ตั้งแต่ถูกใช้ให้ไปซื้อของ แถมยังเจ็บตัว แถมยังต้องมาหนีหมาบ้าอีก...

 

คิดไปก็แค้นไป เซโตะก้าวขาเร็วขึ้น หวังจะเอาของไปส่งให้เจ้าของเสียทีแล้วกลับไปนอน สำนักงานของหมอนั่นอยู่ตรงหน้าแล้ว เขาคิดว่าถ้าเจอคงจะเอากระเป๋าฟาดหน้าแล้วกระทืบซ้ำสักที

 

แต่...

 

เฟี้ยวววววว ปึ้ง!!!

 

วัตถุความเร็วแสงนามรถยนต์กลับพุ่งเฉียดหน้าไปไม่กี่เซนต์...แถมยังหวดเอาแขนของเขาไปด้วยซะจนกระจกหูข้างรถของเขาแตกเพล้งแบบไม่มีชิ้นดี เศษกระจกกระจายเกลื่อน พร้อมๆกับความเจ็บที่แล่นปราดขึ้นสู่สมอง

 

ตูซวยอีกแล้ว!!!!!

 

เซโตะคิดก็หมดแรง นี่เขาโดนรถเฉี่ยวใช่มั้ย...โดนรถเฉี่ยวไปทั้งๆที่เพ่งโดนหมาฟัดไปเมื่อกี้เนี้ยนะ! ให้ตายเถอะ นี่วันนี้มันเป็นวันเกิดหรอวันตายของเขากันแน่เนี้ย ยังไม่ทันคร่ำครวญอะไร เจ้าของรถก็วิ่งมาดูอาการ ดูเหมือนว่ามันจะเริ่มบวมมากขึ้น ส่วนคนอื่นๆก็เริ่มเข้ามามุงดู เซโตะปฏิเสธที่จะไปโรงพยาบาล แต่เจ้าของรถกลับปฏิเสธความเกรงใจของเขาแล้วทำธุระของเซโตะให้ก่อนจะพาไปส่งโรงพยาบาล

 

พอไปถึง ตรวจอะไรเรียบร้อยปรากฏว่าข้อมือส่วนที่ถูกกระแทกบวม กล้ามเนื้ออักเสบ แต่กระดูกไม่ได้หัก และไม่มีเลือดคั่ง อาจจะเจ็บมาก และห้ามใช้งานแขนข้างซ้ายมากจนเกินไป...แถมด้วยเข้าเฝือกอ่อนอีก โชคดีนิดหน่อยที่เจ้าของรถเป็นผู้จ่ายเงินให้ เขาเลยไม่ต้องเสียเงินค่ารักษา

 

ซวย...ซวย...ซวย...ซวย...ซวย...ซวยเช็ด ซวยบรรลัย ซวยฉิบหาย...

 

ตอนนี้เซโตะอยากจะพูดทุกคำที่กล่าวมาข้างต้นให้หมด เขาอยากรู้ว่าทำไมมันต้องเกิดขึ้นด้วย ทำไมมันไม่ไปเกิดวันอื่นๆ แล้วทำไมถึงต้องมาเล็งจุดศูนย์กลางที่วันนี้

 

เขาถอนหายใจ อยากจะร้องไห้อยู่แล้ว วันเดียวกันได้แผลมาตั้งสองครั้ง เขายังไม่อยากกลับบ้าน ไม่อยากกลับไปเจอเรื่องซวยๆอีก เขาเลยไปนั่งพักที่สวนสาธารณะ นั่งมองคนอื่นๆทำกิจกรรมต่างๆ มองธรรมชาติให้รู้สึกดีขึ้น

 

ก่อนจะเผลอหลับไป...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มืดแล้ว...เซโตะเพิ่งตื่น เขาเผลอหลับไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มองดูโทรศัพท์ก็พบว่ามิสคอร์เป็นสิบ ป่านนี้คิโดะคงยืนถือตะหลิวรอฟาดอยู่หน้าบ้านแล้วมั้งเนี้ย

 

เขาเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า ไม่คิดจะโทรกลับเพราะเดี๋ยวก็จะเดินกลับไปอยู่แล้ว ถึงจะเริ่มรู้สึกเย็นๆขึ้นมาแล้วก็เถอะ แต่เขาก็ไม่คิดจะขึ้นรถไปด้วยกลัวเปลืองเงิน

 

ร่างสูงค่อยๆเดินกลับบ้านช้าๆ วันนี้กลับช้าหน่อยก็คงไม่เป็นอะไร ก็ทุกๆคนลืมวันเกิดเขานี่ จะให้ดีใจดี๊ด๊ากลับบ้านแล้วตะโกนว่า ทุกโคนนนน วันนี้วันเกิดฉันล่ะก็กระไรอยู่ อีกอย่างทุกๆคนก็ไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้ว ดังนั้นกลับบ้านช้าหน่อยก็ไม่เป็นอะไรหรอก

 

เดินกลับถึงบ้านก็ปาเข้าไปทุ่มครึ่ง ชายหนุ่มเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า นึกทึ่งที่ไม่พบคิโดะมายืนรอ สงสัยคงไปดักตีหัวในบ้านล่ะมั้ง

 

คิดแล้วก็เปิดประตูเข้าไป เตรียมตัวรับการโจมตีอย่างดีเมื่อเห็นวัตถุหนึ่งเคลื่อนเข้ามา ก่อนที่จะกลายเป็น...

 

ปัง! ปัง!

 

เซโตะนิ่งค้างมองภาพตรงหน้าเพื่อนๆทุกคนในกลุ่มยืนอยู่ตรงนั้น ตรงกลางมีเด็กสาวผมฟูคนหนึ่งยืนถือเค้กที่จุดเทียนอยู่ เซโตะมองไปรอบๆก่อนจะไปสะดุดสายตากับป้ายขนาดใหญ่ที่เขียนไว้ตัวเบ้อเริ่ม

 

สุขสันต์วันเกิด เซโตะ โคสุเกะ แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะ!!’

 

ถึงจะดูไม่เหมือนคำอวยพร แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกเหมือนมีอะไรมาจี้หัวใจของเขาแบบนี้นะ

 

สุขสันต์วันเกิดนะเซโตะ!!” ทุกๆคนพูดพร้อมกัน มารียิ้มร่า เธอฝากเค้กไว้กับคิโดะที่ยืนอยู่ข้างๆก่อนจะเดินต๊อกแต๊กเข้ามาหาคนตัวสูง เป่าเทียนวันเกิดกันเถอะค่ะ!!!” ดูเหมือนเธอกระตือรือร้นมากที่ได้จัดงานวันเกิดแบบนี้ขณะที่เจ้าของงานตัวจริงยังเอ๋อแด๊กอยู่

 

นี่มันหมายความว่าไง...

 

นี่ทุกๆคนไม่ได้ลืมวันเกิดเขางั้นหรอ?

 

สุขสันต์วันเกิดนะเซโตะ...เซอร์ไพรซ์จ้าคาโนะเข้ามาจากด้านหลัง แถมยังทำท่าทางเวอร์ๆอีก เซโตะก็ยังงงอยู่ ดูเหมือนว่าคนตัวเล็กกว่าจะสังเกตเห็น เขาเลยอธิบาย มันเป็นแผนน่ะ ผม คิโดะแล้วก็ทุกๆคนตั้งใจจะจัดเซอร์ไพรซ์วันเกิดนาย ก็เลยพยายามไม่ให้นายเข้าบ้านที่เป็นที่จัดงาน แหม...แต่ผมตกใจเลยน้า ตอนที่มีคนมาบอกว่านายโดนรถเฉี่ยว นึกว่าจะตายไปแล้วซะอีก

 

ชักคิ้วกระตุกกับไอ้หมอนี่จริงๆ

 

แต่ว่าไม่เป็นอะไรแล้วใช่มั้ยคะเซโตะคุง?มารีเดินเข้ามาถามอย่างเป็นห่วง มีฉากหลังเป็นโคโนฮะกำลังรับประยัดเค้กซีกหนึ่งเข้าไปหลังจากที่เซโตะเป่าเทียนเสร็จ

 

ครับ ไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ ขอบคุณมากนะครับเซโตะตอบด้วยอารมณ์ดี ทุกๆคนสังเกตเห็น ก่อนที่จะตกใจกันถ้วนหน้าเมื่อจู่ๆน้ำตาของเขาก็ไหลออกมาเป็นเปิดก๊อก

 

ร้องไห้ทำไมล่ะ? เจ็บอะไรตรงไหนรึไง?คิดดะกับฮิบิยะและโมโมะถามพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย เซโตะได้ยินก็ส่ายหัวก่อนจะปาดน้ำตาออก

 

เปล่า...ฉันดีใจน่ะ...นึกว่าจะถูกลืมซะแล้ว

 

เซโตะเอ่ยพร้อมกับสูดน้ำมูก ทุกๆคนหัวเราะ ก่อนที่พวกเขาจะเข้ามารุมกอดคนน่าสงสาร

 

โอ๋ๆ ไม่เป็นไรๆ ถึงนายจะถูกตาจินลืม แต่พวกเราก็ไม่ได้ลืมนายหรอกน่า...คิโดะว่าพร้อมกับลูบหลังของคนตัวสูง

 

ใช่ๆ ถึงตาจินจะลืมนาย แต่สมาชิกเมคาคุชิดันทั้งหมดยังนึกถึงนายตลอดนะชินทาโร่เอ่ยพร้อมกับลูบศีรษะของคนอายุน้อยกว่า แว่วเสียงเอเนะโวยวายจากโทรศัพท์ว่าอยากกอดเซโตะบ้าง

 

ขอบคุณครับ...ขอบคุณมากเลย...พูดทั้งๆที่น้ำตานองหน้า รู้สึกดีใจมากที่เพื่อนๆเซอร์ไพรซ์เขาแบบนี้

 

แถมยังอบอุ่นมาก...

 

อบอุ่น...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอ่อ...ทุกคน...ผมอึดอัดนะครับ...จะกอดอีกนานมั้ยอ่ะ?

 

 

 

 

 

 

 

 

............................................................................................................................

สุขสันต์วันเกิดนะเซโตะ

ถึงตาจินที่น่าสงสารที่เป็นโสดจนต้องไปไลฟ์คนเดียวที่คาราโอเกะจะลืมนาย แต่แฟนๆยังไม่ลืมนายนะ!!!//โดนตาจินดักตบ

ฟิคนี้เขียนขึ้นด้วยความเบลอๆ อยากเขียนให้ เพราะอยากเพิ่มดีกรีความซวยแก่เจ้าโตะ ฮ่าๆๆๆๆ
อันที่จริงกะจะเขียนให้เซโตะซวยกว่านี้ แต่มันขี้เกียจ ไม่เอาอ่ะ

ตอนโดนรถชนก็เอาตามที่แมวเคยโดนแหละ ความรู้สึกประมาณนั้นเลย (แต่ตอนนั้นแมววิ่งเข้าไปถามคนขับรถด้วยว่ารถเป็นอะไรรึเปล่า ถถถถ)

ฟิคนี้แมวเขียนแบบดำเนินเรื่องแบบไม่มีบทพูดค่ะ (ยกเว้นตอนสุดท้าย) เพราะไม่รู้จะเขียนอะไร อยากลองอะไรแบบนี้ ก็สนุกดีนะคะ เขียนบรรยายอย่างเดียว ถถถถถถถถ

เอาเป็นว่า แมวก็ไม่ได้อะไรมากหรอกค่ะ แค่อยากเขียนสุขสันต์วันเกิดให้เจ้าโตะก็เท่านั้นเอง

ฮ่าๆๆ งั้นก็ขอแค่นี้ก่อนนะคะ
บ๊ายนี
ป.ล.เรื่องMy Life,KP-Basketดองแล้วค่ะ//หลบทรีนส์

ผลงานอื่นๆ ของ Onlyeye_Neko

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

11 ความคิดเห็น

  1. #11 sowhat-
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:50
    ประโยคสุดท้ายน่าตบนัีก=..=;;บักเซโตะ
    #11
    0
  2. #10 arika-eri
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 21:05
    ถามอย่างนึงเน้อ ตาจินนี่ใครอ่า

    HBDน๊าาาาา เซโตะ
    #10
    1
    • #10-1 Hikari-chan
      5 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:03
      จิน หรือ jin shizen no teki P คือผู้กำเนิด Kagerou Project ค่ะ แล้วในอนิเมะ จินได้เป็นคนเขียนบทด้วยค่ะ (แต่เขียนบทโตะน้อยมว้ากกกกก)
      #10-1
  3. วันที่ 24 มกราคม 2557 / 21:21
    จะว่าไปเซโตะคุงก็น่าสงสารในหลายๆเรื่องนะค่ะ แต่ก็ดีใจตรงที่ว่าหมอนี้ได้คู่กับคนที่น่รักที่สุดในเรื่องเลยนี้สิ
    #9
    0
  4. วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 13:37
    ขอโทษที่มาเห็นช้านะค่ะแต่ก็HBDนะค่ะเซโตะ>W<
    #8
    0
  5. วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 11:11
    สงสัยตาจินมัวแต่ไปขับรถบรรทุกอยู่#โดนตื้บ
    สุขสันต์วันเกิดนะเซโตะ เรายังไม่ลืมนายหรอกกก นายยังมีมารีอยู่นะจ๊ะTwT
    #7
    0
  6. วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 00:51
    อย่าเสียใจไปเลยเซโตะ จืนเค้าเป็นอัลไซเมอร์ //โดนกระทืบ
    เดี๋ยวพอจำได้ก็ประกาศไลฟ์ใหม่อีกทีน่ะแหล่ะ
    บางทีนายอาจจะได้เป็นซีดีเดี่ยวดังไม่แพ้กันก็ได้
    #6
    0
  7. #5 janmy
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 22:18
    HBD เซโตะ!!!  

    เซโตะยังไม่ถูกลืมหรอก ยังน้อยก็ตัวนายเอง//โดนถีบ

    แก่ขึ้นอีกปีแล้วน้า~  ขอให้เพลงเซโตะออกไวๆ ไม่แน่ตาจินอาจเซอไพรซ์ ปล่อยเพลงเซโตะเร็วก็ได้ ใครจะรู้ 
    #5
    0
  8. #4 tidtoon
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 20:37
    เซโตะคุง~~~~~ โอตันโจบิโอเมเดโต๊ววว์~~
    เหล่าแฟนเกิวก็ยังไม่ลืมนายกันนะ!! wwwww
    #4
    0
  9. #3 aksorn145
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 16:27
    อ่านแล้ว นั่งแค้นใจกับไลฟ์ที่มานั่งดูเมื่อวานไม่ทันจริงๆ orzzzz

    เซโตะ แฮปปี้เบริ์ดเดย์ .......ไม่เป็นไรถึงนายจะโดนตาจินลืม แต่ ชิดุซัง (คนทำ PV )ไม่ลืมนายแน่นอน ;w;
    #3
    0
  10. #2 mai7474
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 15:23
    HBD เซโตะซางงงงงง
    #2
    0
  11. #1 pairo
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 15:03
    เย้~  HBD SETO
    #1
    0