คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic Soul Eater [Soul x Kid] : Merry Christmas

โดย Onlyeye_Neko

ในช่วงคริสต์มาส ทุกๆคนต่างมีความสุข แต่ความสุขของ เดธ เดอะ คิด กำลังหายไป เมื่อ'เขา' กลายเป็น'เธอ'[100%!!!!!]

ยอดวิวรวม

3,196

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


3,196

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


39
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  24 ธ.ค. 54 / 00:00 น.
นิยาย Fic Soul Eater [Soul x Kid] : Merry Christmas

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


หลังจากทำภารกิจเสร็จสิ้น

กลับมาก็พบว่าเพศของตนเปลี่ยนไปเพราะคำสาปถาวรของแม่มดอันน่าสะพรึงกลัว(??)

แถมยังจะมาวุ่นวายกับเรื่องรักๆใคร่ๆอีก

มีอะไรที่ชวนปวดหัวกว่านี้มั้ย??

..............................................................................................................

เรื่องนี้ คิดกลายเป็นผู้หญิง ฉันล่ะคลั่งจริง

มาเจอกับน้องแมวเจ้าเก่า ส่วนฟิคเรื่องเก่าก็ยังไม่ไปไหน เน่าอยู่ที่เดิม

ก็เพื่อมาอัพสเปเชี่ยลนี่แหละจ้า อย่าโกรธเค้าน๊าาาาา


 P.S.Merry Christmas Everybody                                                                                                                             And thank you very much. 



บทความเรื่องอื่นๆของเค้า

 



ของเค้าทั้งนั้นแหละ หุหุ


 

Song Merry Christmas
By Hikaru Utada



Thank you very much.

Sha lun la

ขอขอบคุณTheme สวยๆจาก

SHALUNLA : T H E M E

ขอขอบคุณโค้ดต่างๆจาก

 f r e e . a l l (?)

เนื้อเรื่อง อัปเดต 24 ธ.ค. 54 / 00:00


Fic [Special] Soul Eater [Soul x Kid]

Merry Christmas

.................................................................................................................................................................................

นี่...โซล นายเชื่อเรื่องซานต้ามั้ย

 

คู่หูสาวถามขณะที่เล่นหิมะที่ตกลงมาอย่างสนุกสนาน

 

ผิดกับเขา...ที่เอาแต่ยืนพิงต้นไม้

 

เชื่อหรอ?? ไม่รู้สิ...ไม่มั้ง

 

เขาเอ่ยเนือยๆตามแบบฉบับของตัวเอง มองเจ้าสามตัวกำลังเล่นหิมะอย่างสนุกสนาน

 

เฮ้ ลิส แพตตี้ พอแล้วน่า

 

ชายหนุ่มที่ยืนข้างๆเขาเอ่ยขึ้นเมื่อเพื่อนของเขากำลังทำท่าจะสาดกองหิมะใส่เขา

 

เรือนผมสีดำแถบขาว ใบหน้าหวานราวสตรีเพศ...แถมยังร่างบอบบาง และผิวขาวๆอีก

 

เดธ เดอะ คิด...

 

นายก็จ้องอะไรอยู่ได้...

 

แต่เสียที่ปากร้ายไปหน่อยนี่แหละ

 

ไม่ได้จ้อง ก็แค่อยากเห็นคนน่าสมเพทกำลังโดนหิมะกลบยังไงล่ะ

 

แต่เขาก็น้อยหน้าซะที่ไหน

 

เพราะเขาไม่ค่อยชอบคนข้างๆ ที่ชอบเข้ามาเจ๊าะแจ๊ะกับคู่หูสาวของเขาในระยะประชิดแทบทุกครั้งที่มีโอกาส มันทำให้เขารู้สึกเคืองๆทุกครั้ง

 

ชิ...

 

คนตัวเล็กกว่าส่งเสียงไม่พอใจแล้วสะบัดหน้าไปอีกทาง พร้อมๆกับหิมะห่าใหญ่ที่สาดมาโดนเขาเต็มๆ

 

ลิส...แพตตี้...

 

คนตัวเล็กกัดฟันกรอด ที่ตัวเองจู่ๆก็ล้มลงไปนอนเพราะกองหิมะ กับเจ้าสองหน่อที่เล่นหน้าเล่นตาอยู่ข้าหน้าเขา

 

แน่จริงก็ไล่ให้ทันสิจ๊ะ ฮิ้วววววว

 

ผู้เป็นน้องสาวเอ่ยอย่างชอบอกชอบใจที่แกล้งคู่หูของตนได้

คิดว่าถ้าจะแกล้งกันอย่างนี้ มาฆ่ากันให้ตายจะดีกว่า!!!!!!”

 

คิดโวยวายแล้วปาหิมะใส่สองพี่น้องจนล้มไม่เป็นท่า...

 

โซลมองภาพนั้นด้วยความสุข และปลงๆ เพราะชีวิตประจำวันของเขาก็แบบนั้นนั่นแหละ

 

โดยที่เขาไม่รู้...ดวงตาสีอำพันยังตวัดมามองเขาอยู่เป็นระยะ

 

..........................................................................................................................................................................

 

โซลเดินมาชิบุเซ็นกับคู่หูของเขาตามปกติ แต่ไม่รู้ทำไม...เหมือนมีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นอย่างนั้นแหละ...

 

และเมื่อก้าวข้ามพ้นชิบุเซ็นไปเรียบร้อย...ปรากฏว่า สิ่งชวนอึ้ง ทึ่ง เสียวก็ปรากฏขึ้น...

 

เมื่อคนที่ก่อนจะไปทำภารกิจยังเป็นผู้ชายอยู่ดีๆ ณ บัดนี้กลับกลายมาเป็นผู้หญิงที่หน้าตาน่ารัก...

 

คิด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

 

มากะและโซลตะโกนลั่น ทำให้สาวน้อยตรงหน้ามีท่าทีอายๆเล็กน้อย

 

อือ...ฉันเอง...

 

เสียงของคิดหวานขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทั้งๆที่ปกติก็หวานเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เธอเกาแก้มแก้เขิน ผิดกับอีกสองหน่อที่อ้าปากค้างราวจะใส่ลิ้นชักลงไปได้

 

ตอนนี้เธออยู่ในเสื้อสูทสีดำสำหรับผู้หญิงและกระโปรงสั้นแค่เข่า ถุงน่องยาวถึงชายกระโปรงและรองเท้าหนังสีดำสำหรับผู้หญิง กับเสื้อกันหนาวสีเทามีหมวกฮูดปิดเรือนผมสีดำที่ยาวประบ่า ทว่ายังมีแถบสีขาวสามเส้นบนหัวอยู่ไม่หายไปไหน

 

ทำไม...นาย...เอ๊ย...เธอ...ถึง...

 

มากะเอ่ยถาม ก่อนที่สาวน้อยจะถอนหายใจแล้วยักไหล่

 

ก็ตอนที่ไปทำภารกิจครั้งก่อนน่ะสิ ฉันโดนแม่มดสาปเอา เลยกลายเป็นอย่างเนี้ย

 

คิดเอ่ยด้วยใบหน้าที่เริ่มอยากร้องไห้

 

ทำใจเหอะ

 

โซลพูดแล้วตบบ่าของสาวน้อยเบาๆ ขณะที่หันใบหน้าไปอีกทางเพื่อปกปิดใบหน้าที่แดงก่ำ

 

อือ...ขอบใจนะ

 

คิดถอนหายใจเบาๆด้วยใบหน้าที่เริ่มแดงก่ำ

 

มากะเห็นอะไรบางอย่างแล้วล่ะค่ะ...

 

ออ...นี่พวกนาย...

 

มากะพึมพำเบาๆแล้วพยักหน้าหงึก

...............................................................................................................................................................

 

ตอนนี้โซลเข้ามาในห้องพยาบาล หลังจากที่ตัวเองเผลอไปกวนประสาทคู่หูของตัวเองเข้า...เลยต้องลากสังขารมาที่ห้องพยาบาลนี่แหละ==

 

และคนที่อยู่ในห้องก่อนแล้วทำให้เขาเกือบลื่นล้ม

 

คิดกำลังใส่เสื้อกันหนาวสีเทาของตน และมีสไตน์กำลังออกมาจากผ้าม่านคลุมเตียง

 

ร่างกายของ...เอ่อ...เธอ...เริ่มปรับตัวแล้วล่ะ ฉันว่า...คำสาปนี้มันร้ายแรงอยู่นะ...ไม่มีท่าทีว่าจะทำให้เธอกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้เลย

 

สไตน์เอ่ยเซ็งๆ ไม่ต่างจากสภาพของคิดเท่าไหร่

 

เอ่อ...ก่อนหน้านั้นช่วยดูก่อนได้มั้ยฮะ มีคนหัวแตกอยู่ทางนี้นะ

 

โซลเอ่ยขัดขึ้น อีกสองชีวิตที่อยู่ในห้องก่อนแล้วหันมามองโซลเป็นตาเดียว ก่อนที่สไตน์จะโยนกล่องทำแผลให้

 

ทำเองสิ

 

โซลถึงกับกัดฟันกรอดแล้วเดินไปนั่งที่เตียงทำแผล

 

โซลได้ยินทั้งสองคุยกันเรื่องคำสาปของคิดอย่างน่ารำคาญ ก่อนที่ฝ่ายผู้สูงอายุจะลุกขึ้น

 

เดี๋ยวฉันจะออกไปหาข้อมูลก่อน...กลับห้องก่อนก็ได้นะ

 

สไตน์เอ่ยแล้วหยิบสมุดสีเทาขึ้นจากใต้โต๊ะ

 

อือ...

 

คิดส่งเสียงเบาๆ แล้วเธอก็นั่งอยู่อย่างนั้นจนสไตน์ออกไป เธอถอนหายใจเบาๆแล้วเดินจ้ำอ้าวไปเปิดผ้าม่านที่มีโซลกำลังทำแผลอยู่จนเขาสะดุ้งเกือบตกเตียง

 

เดี๋ยวฉันทำให้เอง...

 

คิดพูดแล้วขึ้นไปนั่งบนเตียง โซลเริ่มถอยห่าง

 

อะไร...ไม่ต้องก็ได้ ฉันทำเองได้...

 

โซลเอ่ยตะกุกตะกัก เพราะตอนเช้าได้มองคนตัวเล็กไกลๆ ไม่ได้อยู่ในระยะประชิด

 

เธอยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ๆโซลจนรับรู้ถึงลมหายใจของกันและกัน

 

มี อะ ไร รึ ไง

 

คนตัวเล็กทำแก้มป่องไม่พอใจ แล้วค่อยๆเคลื่อนใบหน้าออก โดยที่ตัวเองไม่รู้ ว่าทำให้คนตัวสูงหน้าแดงแป๊ดซะ...

 

ลูกตำลึงอายแล้วครับคุณท่าน...

 

คิดหันไปหยิบสำลีในกล่องปฐมพยาบาลออกมาแล้วชุบแอลกอฮอล ก่อนจะวางบนแผลของโซล ตามด้วยยาแผลแดงและแปะผ้าก็อตสีขาวทับเพื่อห้ามเลือด

 

คราวหน้าก็อย่าไปกวนประสาทมากะอีกก็แล้วกัน รายนั้นโหดจะตาย นายก็รู้

 

คิดพูดขณะที่เดินไปเก็บกล่องยา

 

เธอสนิทกับมากะจังเลยนะ

 

โซลเอ่ยตัดเพ้อ คิดหันมามองครู่หนึ่งแล้วยิ้มแก้มแทบปริ

 

อื้อ...สนิทกันมากๆลยล่ะ

 

.................................................................................................................................................................

 

โซลออกมาจากห้องพยาบาลด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเป ทั้งความรู้สึกเศร้า โกรธ...และอีกอย่างหนึ่งที่เขาไม่รู้จัก...

 

ให้ตายสิ...

 

โซลบ่นเบาๆ ตอนนี้เขาชักไม่แน่ใจแล้ว ว่าเขาโกรธที่คิดเข้าใกล้มากะ หรือ...

 

โกรธที่คิดเข้าใกล้มากะ...แต่ไม่ใช่เขา...

 

โซลสะบัดหน้าหนีความคิดนั่น มันเกินไป...อีกอย่าง  ฝ่ายนั้นก็เคยเป็นผู้ชายมาก่อน...

 

และโดยไม่ต้องคิด คนที่เพิ่งคิดถึงก็มายืนข้างๆเขา

 

พรุ่งนี้มีงาน...เอ่อ...ฉัน...มีตั๋วฟรีสองใบ...คือ...ไปเที่ยวกันนะ

 

คิดเอ่ยด้วยใบหน้าแดงก่ำ โซลเลิกคิ้วแล้วรับตั๋วที่เธอยื่นให้อย่างงงๆ

 

เอ่อ...แล้วลิสกับแพตตี้??

สองคนนั้นเค้าไม่ไปหรอก ไม่เป็นไรๆ งั้นวันพรุ่งนี้ ที่สวนสาธารณะนะ

 

คิดเออออคนเดียวจนโซลแย้งไม่ทัน ก่อนที่เธอจะวิ่งออกไป

 

งานอะไรหว่า??

 

โซลพึมพำแล้วก้มลงมองตั๋วในมือ ซึ่งก็ทำให้เขาหน้าซีด

 

...................................................................................................................................................

 

โซลมายืนรอสาวเจ้าได้นานมากแล้ว แต่เธอก็ยังไม่มาสักที ถอนหายใจกี่รอบก็ไม่รู้ แต่มันไม่ทำให้คนตัวเล็กมาได้ในพริบตาแน่ๆ

 

เอ่อ...โซล รอนานมั้ย??

 

เสียงหวานเอ่ยจากข้างหลัง โซลหันไปอย่างเคืองๆ ก่อนที่จะหายไปเมื่อเห็นคนตัวเล็กแต่งตัวได้น่ารักมากกกก

 

เธออยู่ในเสื้อไหมพรมสีเบสแขนยาวคอเต่าธรรมดากับกางเกงยีนส์ขาสั้นและปล่อยผม ใส่สร้อยรูปหัวกะโหลกไว้ด้วยเพื่อเพิ่มไม่ให้น่าเบื่อ...

 

เธอในตอนนี้นับว่าน่ารักมากจริงๆ

 

เอ่อ...ไม่หรอก...ไปกันเถอะ...

 

โซลเริ่มออกเดิน คิดพยักหน้าแล้วค่อยๆเดินตาม

 

........................................................................................................................................................................

 

เอ่อ...คิด...นี่เธอไม่เบื่อหรอ??

 

โซลเอ่ยถาม เมื่อตัวเองชักจะเริ่มเบื่อขึ้นมาซะแล้ว

 

แต่สาวน้อยกลับส่ายหน้าเบาๆ

 

ไม่หรอก ตอนนี้ฉันเป็นผู้หญิงนี่ จริงมั้ย??

 

คิดพูดแล้วถอนหายใจ

 

ช่วงนี้ก็ต้องไปคลุกคลีกับพวกผู้หญิงเพื่อทำตัวให้เป็นผู้หญิงกับการแต่งตัวอีก จะว่าเบื่อมั้ยก็เบื่อนะ แต่ว่า ตอนนี้ฉันก็เป็นผู้หญิงแล้ว สัญชาตญาณมันก็เปลี่ยนไปอ่ะนะ

 

คิดอธิบายอีกก่อนจะพิงพนักเก้าอี้

 

แย่เลยสินะ...

 

โซลออกความเห็นแล้วหัวเราะเบาๆ คิดก็เช่นกัน

 

ฮะๆ นั่นสินะ นี่โซล คริสตมาสนี้ไปเที่ยวกันอีกมั้ย??

 

คิดเอ่ยถาม โซลลิกคิ้วก่อนจะพยักหน้า

 

อือ...ไว้ไปเที่ยวด้วยกันนะ...

 

.................................................................................................................................................................

 

ตกลง...ไม่มีทางจริงๆหรอคะ??

 

คิดเอ่ยถามอาจารย์พยาบาลหนุ่มที่คาบบุหรี่อยู่ด้วยอาการปลงๆ

 

อืม...นอกจากเธอจะให้แม่มดตนนั้นแก้คำสาปให้ แต่ก็นะ...เธอก็ชินกับผู้หญิงแล้วนี่

 

อาจารย์พยาบาลเอ่ยปลอบแล้วตบไหล่คิดเบาๆ แต่ดวงตาสีอำพันของเธอกลับเริ่มเต็มไปด้วยน้ำตา

 

เอาน่า คิด อย่างน้อยแม่มดตนนั้นก็ไม่ได้สาบให้เธอตายสักหน่อย จริงมั้ย??

 

สไตน์เอ่ยปลอบแล้วลูบหัวของคิดเบาๆ

 

ขอบคุณ...อึก...ขอบคุณค่ะ...

 

คิดเอ่ยทั้งน้ำตา

 

ว่าแต่...คริสตมาสนี้ เธอมีแผนจะไปเที่ยวที่ไหนรึเปล่า??

 

สไตน์เอ่ยถาม คิดปาดน้ำตาออกก่อนจะพยักหน้า ชายหนุ่มกุมคางของตนเอง

 

ถ้าให้เดา...คงจะเป็นโซลใช่มั้ย...

 

พูดไม่ทันจบ คนตัวเล็กก็หน้าแดงแป๊ด ก่อนที่เธอจะยิ้มอายๆ

 

ค่ะ...

 

สไตน์เลิกคิ้วสูงแล้วฟังอย่างสนใจ

 

เอ่อ...ก็งานเทศการแถวๆนี้แหละ ไม่มีอะไรมากหรอก...

 

คิดเริ่มแก้ตัว สไตน์ยิ้มเผล่

 

แล้วพวกมากะไปด้วยมั้ย?

 

สไตน์ถาม คิดส่ายหน้า ทำให้คนตัวสูงยิ้มกว้างกว่าเดิม

 

อ๋อ...ไปเดทกันนี่เอง

 

ทำให้คนตัวเล็กหน้าแดงกว่าเดิม

 

เปล่านะ ไปเที่ยวค่ะ ไปเที่ยว!!!!”

 

คิดโวยวาย เกือบเผลอชกหน้าอาจารย์พยาบาลหนุ่มไปแล้ว ถ้าไม่ติดว่าเจ้าหมอนี่มันก็ร้ายพอดู

 

จ้าๆ ไปเที่ยวก็ไปเที่ยว แต่ระวังหน่อยก็แล้วกัน ช่วงนี้คิชินก็อาละวาดบ่อยเหมือนกันนะ

 

คำเตือนของสไตน์ ทำให้คิดเลิกอาย

 

อีกแล้วหรอเนี้ย แล้ว...ฉันจะทำไงดีนะ ถ้าลิสกับแพตตี้ไม่ไปด้วย...

 

คิดลองทบทวนดู ก่อนที่คนข้างหน้าจะพูดประโยคชวนเชือด

 

ใช้โซลซะก็สิ้นเรื่อง

 

......................................................................................................................................................

 

นี่โซล พักนี้ชอบอยู่กับคิดจริงนะ

 

มากะเอ่ยจากข้างหลังโซล เขาสะดุ้งก่อนจะหันไปมองมาสเตอร์ของตน

 

ก็แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอกันล่ะ

 

โซลตอบหน้าตาย ก่อนจะหันไปอ่านหนังสือการ์ตูน

 

ไม่เกี่ยวร้อก...แต่ที่เกี่ยวน่ะ มันนายนะ โซล นี่ตกลงนายคิดยังไงกับคิดกันแน่น่ะ

 

มากะเดินไปตรงหน้าของโซลก่อนจะจิ้มหน้าผากของเขา

 

หา?? ก็...ไม่รู้สิ...คือ...จะว่าไงดี...นี่เธอพูดบ้าอะไรอยู่เนี้ย!!!!”

 

โซลเริ่มเบี่ยงประเด็น และนั่นคือสาเหตุให้สาวน้อยตรงหน้าเริ่มฉุน

 

ฉันถามให้ตอบ ไม่ใช่ให้นายถามต่อ...

 

มากะทำแก้มป่องไม่พอใจ โซลเริ่มครุ่นคิด

 

ตอบว่า เพื่อน หรือ คนรัก เป็นพอ...

 

มากะเลือกชอยส์มาให้เสร็จสรรพ โซลเริ่มร้อนที่ใบหน้า

 

ถ้าตอบเพื่อน นายแน่ใจ ว่านายคิดกับคิดแค่เพื่อน ไม่ได้มากกว่านั้น...

 

มากะเริ่มต้อนเขาให้จนมุม โซลเริ่มหลบสายตาคนตรงหน้า

 

ถ้านายคิดว่าเป็นคนรัก...นายแน่ใจ...ว่านายเลือกเธอ?

 

มากะรอคำตอบ ที่ไม่มีความหวังว่าจะได้ โซลก็เหมือนกับจะปากแข็งซะจริงๆ

 

ฉัน...ไม่รู้สิ...

 

โซลเลี่ยงที่จะตอบคำถามนั้นไป มากะเบ้ปากไม่ค่อยพอใจก่อนจะถอนหายใจยาว

 

ถ้างั้นใครที่หน้าแดงทุกครั้งที่พูดถึงคิดล่ะ?

 

มากะงัดไม้ตายออกมา โซลสะดุ้งเฮือกก่อนจะรีบปฏิเสธ

 

ไม่นะ ไม่ๆ ฉันไม่ได้หน้าแดงสักหน่อย!!!!!!!”

 

เหมือนคล้ายๆว่าจะขุดหลุมฝังตัวเอง เพราะตอนนี้โซลก็ยงหน้าแดงอยู่ มากะยิ้มที่มุมปาก

 

อะไร ฉันยังไม่ได้บอกเลยว่าใคร แล้วนายร้อนตัวทำไมมิทราบ

 

มากะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ทำให้โซลต้องเฉหน้าหนี เพราะตัวเองทำตัวเอง

 

เฮ้อ พรุ่งนี้ก็คริสต์มาสแล้วนะ จะไปเที่ยวกับเธอใช่มั้ยล่ะ ก็ดีนะ ได้ใช้โอกาสนั้นบอกรักมันซะเลย

 

มากะจับคางตัวเองราวกับเป็นนักสืบ โซลถึงกับอึ้งค้างกับคำพูดของมากะที่มัน ตรงเกินไป

มากะ นี่เธอพูดบ้าอะไรน่ะ??

 

โซลโวยวาย มากะยิ้มแก้มแทบปริ

 

ความหมายของคำพูดฉันมันก็ตรงตัวอยู่แล้ว ไปทำตามความต้องการของนายเถอะ เจ้าเสือ...

 

........................................................................................................................................................

 

โซลมายืนรอคิดที่เดิม เพราะสถานที่นี้มันอยู่ใกล้บ้านของทั้งสองที่สุดแล้ว

 

ถึงว่าวันนี้ เขาจะเผลอมาก่อนนัดไปสามชั่วโมงก็เถอะ

 

หิมะก็เริ่มตกแล้ว แต่คนตัวเล็กก็ยังไม่มาสักที เขาถอนหายใจเบาๆ ก้าวขาออกเพื่อจะหาร้านน้ำชาเพื่อหาอะไรกินรองท้อง ทันใดนั้นเสียงบ่นพึมพำจากด้านหลังทำให้เขาหันไปมอง

 

สาวน้อยที่นัดไว้กำลังบ่นพึมพำเกี่ยวกับชุดที่ตัวเองใส่อยู่ราวกับไม่สนใจเขา เธอใส่เสื้อกันหนาวขนเฟอร์ตัวหนาและสวมฮูดกับกระโปรงสั้นลายสก็อตสีแดง ถุงน่องยาวถึงชายกระโปรงและรองเท้าบูท

 

โซล นายว่าฉันเป็นยังไงบ้าง

 

คนตัวเล็กเอ่ยถามเคืองๆ โซลเริ่มรู้สึกประหลาด

 

เพราะมากะตอนกำลังออกไปเที่ยวก็ชอบถามแบบนั้นเหมือนกัน

 

สงสัย คิดคงก้าวข้ามการเป็นผู้หญิงไปอย่างสมบูรณ์แบบแล้วล่ะมั้ง

 

ก็ดี...ทำไมหรอ

 

โซลตอบไปตามความเป็นจริง ใบหน้าของสาวน้อยแดงเรื่อ

 

ก...ก็...ไม่มีอะไรหรอก...ไปกันเถอะ...

 

คิดเบี่ยงประเด็นแล้วจับมือของโซลเอาไว้

 

ใบหน้าของโซลขึ้นสีแดงก่ำ เอ่อ...จะบอกว่า ถึงฤดูหนาวหน้ามันจะแดงก็เถอะ แต่ตอนนี้หน้าของโซลมันแดงกว่าเป็นสองเท่า

 

นี่โซล วันนี้เราไปไหนดี

 

จู่ๆคิดก็ถาม โซลกระพริบตาปริบๆ

 

ฉันนึกว่าเธอคิดไว้แล้วซะอีก

 

โซลเกาหัวแกรกๆ ทำให้คิดหัวเราะ

 

เอาน่าๆ งั้นก็เอาแถวๆนี้ก็แล้วกัน

 

คิดพูดแล้วหันซ้ายหันขวาก่อนจะไปหยุดที่ใดที่หนึ่ง

 

มันคือสวนดอกไม้ที่มีงานจัดอยู่อย่างสวยงามเพื่อต้อนรับวันคริสต์มาสนั่นเอง

 

ไปกันเถอะ

 

คิดพูดแล้วลากโซลเข้าไปทันที

 

งานจัดได้ว่าครึ้นเครงมาก มีการออกร้านและเกมต่างๆ เหมือนกับจะเป็นงานเทศการธรรมดาๆ ทว่าการตกแต่งนั้นเป็นของที่เกี่ยวกับวันคริสต์มาสทั้งหมด

 

โซลๆ ไปดูดอกไม้ตรงนั้นกันเถอะ

 

คิดเอ่ยเรียกให้ชายหนุ่มไปดูแปลงดอกไม้ที่มีดอกไม้เมืองหนาวปลูกเต็มไปหมด

 

สวยเนอะ

 

รอยยิ้มบางผุดขึ้นบนใบหน้า โซลมองใบหน้าของสาวน้อยก่อนจะยิ้มตามและยิ้มกว้าง

 

อืม...สวยมากๆเลยล่ะ

 

...................................................................................................................................................

 

โซลกับคิดเที่ยวในงานอย่างสนุกสนานได้ไม่นานนัก จู่ๆ ก็เกิดอะไรบางอย่างที่ไม่ดี

 

โซล...แย่แล้วล่ะ...

 

คิดดึงชายเสื้อของโซลเอาไว้ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเครียด

 

อะไรหรอ

 

โซลกระพริบตาปริบๆ

 

คิชิน...อาละวาดแล้ว...

 

พูดไม่ทันขาดคำ ปีศาจหน้าตาประหลาดที่ตัวใหญ่กว่าพวกเขาเป็นเท่าตัวก็กระโดดข้ามหัวของพวกเขาไป และระหว่างนั้น มันก็ฆ่าคนรอบๆนั้นไปด้วย คนรอบข้างต่างวิ่งหนีกันชุนละมุนรวมถึงโซลกับคิดที่หาที่หลบได้

 

ให้ตาย...นี่ลิสกับแพตตี้มารึเปล่าน่ะ

 

โซลเอ่ยถาม คิดส่ายหน้า

 

แล้วมากะล่ะ

 

คิดกระซิบถาม เพราะตอนนี้คิชินตนนั้นอยู่ใกล้ๆ โซลส่ายหน้าเช่นกัน

 

ช่วยไม่ได้แฮะ งั้นฉันคงต้องฉายเดี่ยวแล้วล่ะมั้ง

 

โซลยิ้มเห่ยก่อนจะแปลงแขนให้กลายเป็นเคียว

 

ไม่ได้นะโซล เดี๋ยวถ้านายเป็นอะไรไปขึ้นมา...

 

คนตัวเล็กหยุดพูดไปเมื่อโซลหันหน้ามายิ้มให้

 

เอาน่า แค่นี้เอง ไม่คณามือฉันหรอก เธอน่ะ ใช้เคียวไม่ได้เพราะจะไม่สมมาตรกันใช่มั้ยล่ะ ไม่เป็นไรหรอก...เรื่องแบบนี้ฉันทำเองก็ได้

 

โซลพูดปลอบ คนตัวเล็กกว่าพยักหน้าเข้าใจ

 

เขาหันมายิ้มให้อีกครั้งก่อนจะพุ่งออกไปแล้วใช้แขนข้างที่เป็นใบมีดฟาดใส่คิชินตนนั้นอย่างแรงจนมันเซไปตามแรงฟาด ทำให้มันไม่พอใจ มันจึงปามีดใส่โซล ทว่าเขาหลบได้ เขาจึงวาดใบมีดใส่คิชินอีกทีพร้อมกับเตะให้มันไปไกลๆ

 

คิดมองภาพพวกนั้นด้วยความตื่นเต้น เพราะเธอไม่ได้ประมือและไม่ได้เห็นฝีมือของโซลมาหลายเดือนแล้ว ครั้งนี้ก็นับว่าเขาพัฒนาขึ้นอย่างดีเลยทีเดียว

 

และทันทีที่คิชินตนนั้นกำลังจะทำร้ายโซลอีกครั้ง เขาไม่สามารถป้องกันตัวเองได้ เพราะเขาป้องกันใบมีดที่ติดกับแขนของคิชินตัวนั้นอยู่ คิดจึงวิ่งเข้าไป

 

โซล แปลงเป็นเคียวเดี๋ยวนี้!!!!”

 

ยังพูดไม่ทันจบ ร่างของโซลก็กลายเป็นเคียวที่ใบมีดสีแดงดำและคิดรับได้พอดิบพอดีก่อนที่ใบมีดของคิชินจะผ่าร่างของโซลไป

 

ยังไม่ทันได้เหยียบพื้นดี คิดก็วิ่งเข้าไปหาคิชินก่อนจะหวดใบมีดของเคียวใส่คิชินผ่าครึ่งตัวของคิชินพอดี

 

ทั้งคิชิน ทั้งคิด ทั้งโซลต่างนิ่งเงียบ ไม่มีเสียงอะไรเล็ดรอดออกมาก่อนที่คิชินจะสลายหายไปเหลือแต่วิญญาณสีแดง

 

และตามด้วยร่างของคิดที่ล้มลงไปเช่นกัน ทว่าอาการบาดเจ็บนั้นมันคนละอย่างกัน

 

ช...ใช้อาวุธ...ไม่สมมาตรซะแล้ว...

 

พร้อมกับกระอักเลือดออกมาไม่หยุด โซลที่กลายเป็นร่างมนุษย์เหมือนเดิมแล้วได้แต่ถอนหายใจเบาๆก่อนจะหยิบวิญญาณไข่ของคิชินขึ้นกิน

 

ไม่ได้กินตั้งนาน รสชาติห่วยบรม...

 

โซลบ่นแล้วหันมาทางคิด เธอยังนอนสลบอยู่ที่พื้น ทำให้โซลถอนหายใจหลายรอบ

 

ถึงจะกลายเป็นผู้หญิง...แต่นิสัยยังเหมือนเดิมแฮะ

 

.............................................................................................................................................................................

 

คิดค่อยๆลืมตาขึ้นมา ความรู้สึกปวดหัวและปวดท้องแล่นขึ้นมาเป็นอย่างแรกทำให้ต้องกุมหัวด้วยความเจ็บ

 

อืม...เป็นไงบ้าง??

 

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นข้างหูของเธอ ทำให้เธอหันไปตามเสียงนั้น ปรากฏว่าตอนนี้เธอกำลังนอนตักของโซลอยู่

 

ใบหน้าของเธอแดงเรื่อก่อนที่เจ้าตัวจะเริ่มพูดไม่เป็นศัพท์

 

เอ่อ...ไม่...ไม่...ไม่เป็นไร...แบบว่าก็ดีขึ้นแล้วล่ะนะ...แล้ว...แล้วฉันเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงน่ะ มึนหัวจังเลย หว่า หว่า

 

อาการของคิดทำให้โซลหลุดขำออกมา คิดหันมามองคนที่หัวเราะอยู่แล้วทำแก้มป่อง

 

หัวเราะอะไรไม่ทราบ?

 

คิดถามเคืองๆ ก่อนที่จะย้ายมานั่งข้างๆโซลแทน

 

หัวเราะเธอไง...แถวนี้มีอะไรให้หัวเราะนอกจากเธออีกล่ะ

 

และก็เป็นดังที่โซลว่า แถวนี้ไม่มีใครอยู่เลย เพราะที่นี่คือภูเขา และที่ๆพวกเธอนั่งอยู่คือส่วนภูเขาที่ยื่นออกมา เหมือนกับเป็นที่ให้คนมาพักผ่อน เมื่อมองลงไปก็เห็นเมืองของชิบุเซ็นทั้งเมือง มีแสงไฟและเสียงเพลงแห่งการเฉลิมฉลองแว่วมา ทำให้ ณ ที่นี่เป็นที่ๆสวยงามและบรรยากาศดีที่หนึ่ง

 

ว้าว โซล นายหาที่นี่เจอได้ยังไงน่ะ

 

คิดเอ่ยอย่างตื่นเต้น เพราะถึงเธอจะ(เคย)เป็นลูกชายของท่านยมทูต แต่เธอก็ไม่เคยรู้เลยว่าที่สถานที่แบบนี้อยู่ด้วย

 

เป็นที่ที่ฉันชอบมาเวลาเครียดๆน่ะ เพราะมันบรรยากาศดีมาก...ฉันถึงชอบมาบ่อยๆ

 

โซลยิ้มบางๆออกมาขณะที่มองสาวน้อยที่กำลังตื่นตาตื่นใจกับบรรยากาศนี้อยู่

 

ดีจังเลย...

 

รอยยิ้มน้อยๆปรากฏบนใบหน้าของสาวน้อยอีกครั้ง คราวนี้มันทำให้ใบหน้าของโซลเริ่มแดงก่ำ

 

อืม...นั่นสินะ...

 

โซลหลบตาไปอีกทาง

 

เป็นอะไรไปน่ะ...ดูเหมือนนายจะแปลกๆไปนะ

 

คิดเอ่ยถามขณะที่ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ทำให้โซลหน้าแดงกว่าเดิม

 

เปล่า...

 

โซลที่จะหันหน้ามาปฏิเสธ กลับกลายเป็นเงียบไปเพราะริมฝีปากของเขาประทับลงบนศีรษะของสาวน้อยเต็มๆ

 

ตอนนี้ราวกับมีฮีตเตอร์มาอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเขาทำให้ใบหน้าของทั้งสองเริ่มร้องผ่าว ก่อนที่ทั้งสองจะรีบถอยห่างออกจากกันเหมือนกับนัดกันเอาไว้

 

เอ่อ...เมื่อกี้...ขอโทษที...คือ...มองไม่เห็น...

 

โซลเริ่มแก้ตัวขณะที่ถูมือไปมา

 

ม...ไม่เป็นไร...ฉัน...ฉันก็ไม่ได้ระวังเหมือนกัน...ไม่เป็นไรหรอก...

 

คิดหัวเราะแหะๆ ก่อนที่ระหว่างทั้งสองจะมีแต่ความเงียบ

 

และพวกเขา เริ่มที่จะตัดสินใจพูดความในใจออกมา

 

เอ่อ...โซล/คิด...

 

จู่ๆทั้งสองก็พูดพร้อมกัน และหยุดพร้อมกันอีก

 

คือว่า...

 

และพูดขึ้นพร้อมกันอีกครั้ง ทั้งสองหัวเราะออกมาด้วยความขบขัน

 

เธอพูดก่อนเลย...

 

โซลยิ้มให้ สาวน้อยหัวเราะอีกสองสามครั้งแล้วมองหน้าเขาด้วยใบหน้าแดงก่ำ

 

คือ...ฉันก็รู้สึกมาตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นผู้ชายแล้วล่ะนะ...ว่าฉันเริ่มมีอาการแปลกๆกับนาย เอ่อ...ไม่ใช่ว่าเกลียดอะไรทำนองนั้นหรอก...แต่ว่าเพราะเป็นแบบนั้นฉันเลยทำเป็นสนิทกับมากะเพื่อเข้าใกล้นายเพื่อพยายามเข้าใจความรู้สึกแปลกๆแบบนั้นกับนาย แต่มันเป็นไปไม่ได้เพราะนายเอาแต่ปิดกั้นตัวเอง แต่พอฉันมาเป็นผู้หญิงแล้วได้ใกล้ชิดกับนาย...เอ่อ...แบบว่า สรุปว่าไงดี เอ่อ...เอ่อ...

 

คิดเริ่มลอกแลกเข้าไปทุกที ผิดกับโซลที่ตั้งใจฟัง

 

สรุป...สรุปว่า เอ่อ...ฉัน...ฉัน...

 

อำพันสีงามหลบไปอีกทางก่อนที่เธอจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

 

ฉันชอบนาย

 

เสียงหวานดูจะค่อยลงกว่าเดิม ใบหน้าแดงก่ำของเธอทำให้เป็นตัวการันตีได้ ว่าไม่ใช่คำโกหก โซลนิ่งค้างก่อนจะกระพริบตาปริบๆและขยี้ตา หยิกแขนตัวเองครั้งหนึ่งและตบหน้า ตบหูตัวเอง เมื่อแน่ใจว่าคำพูดนั้นเป็นความจริง ตาไม่ได้ฝาด ไม่ใช่ฝัน และหูไม่ได้แปลเสียงผิด ใบหน้าของเขาก็เริ่มแดง

 

หา??? ต...ตั้งแต่ตอนไหน??

 

โซลเผลอพูดออกไปทั้งๆที่ยังไม่หายช็อก

 

ต...ตั้งนานแล้ว...นานมากเลยด้วย...แบบว่า...แล้วนาย...

 

คิดเหล่มองโซลเพื่อถามหาคำตอบ

 

เอ่อ...ฉัน...ฉันก็...ชอบเธอ...เหมือนกัน...

 

โซลเกาแก้มตัวเองเบาๆ อำพันสีงามเบิกกว้าง ก่อนที่ทั้งสองจะยิ้มให้กัน

 

คบกันนะ...

 

โซลเอ่ยขึ้น ทำให้คนตัวเล็กยิ้มร่า

 

อื้อ...

 

ไร้เสียงพูดใดๆต่อจากนั้น...

 

เมื่อร่างสูงรั้งท้ายทองของสาวน้อยเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะประกบริมฝีปากซึ่งกันและกัน

 

เรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดเพื่อน้อมรับความหอมหวานจากคนตรงหน้าให้มากที่สุด ไออุ่นจากฝ่ามือที่ประคองรูปกรามทำให้รู้สึกอบอุ่น วงแขนที่เกี่ยวกอดกันไว้ทำให้แน่ใจได้...

 

ว่าจะไม่แยกจากกัน...

 

เสียงหอบของคนตัวเล็กทำให้คนตัวสูงเริ่มสัมผัสเบาลง เพราะกลัวว่าเธอจะหมดอากาศหาใจไปเสียก่อน ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ คิดค่อยๆขึ้นมานั่งบนตักของโซลอีกครั้งเพราะอารมณ์ที่ห้ามไม่อยู่ก่อนที่ชายหนุ่มจะถอนริมฝีปาก

 

ทับทิมสีสวยและอำพันงามจ้องกันนานแสนนาน ไร้ซึ่งเสียงพูดคุย ก่อนที่ริมฝีปากของทั้งสองจะเคลื่อนเข้าหากันอีกครั้ง

 

วงแขนเล็กวางรอบคอของชายหนุ่มเพื่อรั้งร่างของตนเองเอาไว้ ความรุ่มร้อนที่เกิดขึ้นทำให้คนตัวเล็กเผลอครางเสียงน่าอายออกไปหลายครั้ง ทว่าคนตัวสูงกลับไม่ใส่ใจ และมองรสจูบให้เธอเรื่อยๆ

 

ทั้งสองจูบกันเนิ่นนาน ก่อนที่ชายหนุ่มจะถอนริมฝีปากออก

 

ที่นี่ได้มั้ย??

 

คำถามของชายหนุ่มทำให้คนตัวเล็กกว่าหน้าแดงอย่างห้ามไม่อยู่ เธอเฉหน้าไปอีกทาง

 

ม...มันจะหนาวมั้ย??

 

คนตัวเล็กเอ่ยถาม โซลเลิกคิ้วสูงไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่

 

หนาวสิ...แต่ถ้าเราสองคนกอดกัน...มันก็คงอุ่นขึ้นนั่นแหละนะ

 

รอยยิ้มที่มุมปากปรากฏขึ้น คนตัวเล็กหน้าแดงซ่านกว่าเดิมเมื่อมืออุ่นปลดกระดุมเสื้อโค้ดของตนออก

 

โซลค่อยๆวางร่างบางลงบนพื้นหญ้านุ่มตามด้วยร่างของตนที่คร่อมต่อ คนตัวเล็กหันหน้าไปอีกทางเมื่อเขาดึงเสื้อโค้ดของเธอออกจากกายของเธอ

 

รู้สึกยังไงบ้าง??

 

ชายหนุ่มเอ่ยถามขณะที่ค่อยๆถอดสเวตเตอร์ของสาวน้อยและตามด้วยเสื้อเชิตสีขาว

 

ต...ตื่นเต้นสิ...ถามมาได้นะ

 

ด้วยความตระหนก เธอเผลอชันเข่าขึ้นเมื่อโซลเริ่มไล้บริเวณเอวของเธอ

 

เฮ้อ...ใช้ไม่ได้เลยนะ...ผ่อนคลายสิ ผ่อนคลายน่ะ

 

โซลพูดขณะที่ก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวผ่องของสาวน้อย กลิ่นหอมอ่อนๆของสบู่ทำให้เขาเผลอไผลไปกับกลิ่นของเธอโดยที่ยังไม่หยุดโลมเลีย

 

มันผ่อนคลาย...ฮึก...ไม่...ได้...

 

คนตัวเล็กน้ำตารื้น เมื่อชายหนุ่มสัมผัสต้นขาของเธอ ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกร้อนแทนหนาวซะแล้ว

 

คิก...ช่วยไม่ได้นะ...

 

โซลเอ่ยก่อนจะก้มลงลิ้มรสยอดอกของสาวน้อยทำให้เธอสะดุ้งเฮือกและผวาคล้องคอเขาซะแน่น

 

อย่านะ!!!”

 

สาวน้อยพยายามห้าม เมื่อมือหนาเริ่มล้วงเข้าไปในกระโปรงของเธอ ทว่าเขากลับกระตุกยิ้มที่มุมปาก

 

ลองห้ามสิ...

 

........................................................................(ตัดชั๊บ)................................................................................

 

 

โซลลืมตาขึ้นในตอนเช้าหลังจากที่โดนอากาศเย็นของฤดูหนาวเสียดแทงผิวหนัง เขาหันไปมองคนในอ้อมกอดเป็นอันดับแรกก่อนที่เขาจะกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นทำให้คนตัวเล็กตื่นขึ้น

 

อันที่จริงหลังจากที่คิดสลบลงไปเพราะเหนื่อยอ่อนเขาก็แต่งตัวแล้วพาเธอมาที่บ้านและให้นอนเตียงเดียวกับเขา

 

อือ...โซล...

 

คนตัวเล็กเพ้อชื่อของเขาออกมา โซลยิ้มกริ่มก่อนจะหัวเราะเบาๆ

 

ครับ??

 

เสียงขานรับของโซลทำให้ร่างเล็กตื่นเต็มตา ก่อนที่เธอจะหัวเราะด้วย

 

หิวข้าว...

 

คราวนี้โซลระเบิดหัวเราะออกมาซะดังลั่น เพราะคนตัวเล็กทำหน้าตลกๆ ร่างเล็กตบแขนเขาก่อนจะถูกชายหนุ่มย้ายร่างขึ้นมานั่งบนกายเขาอีกครั้ง

 

ก็กินผมไปทั้งคืนแล้วนี่ครับ ยังหิวอยู่หรอ??

 

ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อก่อนที่เธอจะทำหน้ามุ่ย

ลามก

 

ก่อนที่เธอจะหยิกโซลแรงๆหนึ่งทีและกระโดลงจากเตียงมุ่งเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว...

 

โซลที่ยังดิ้นขลุกขลักกับอาการเจ็บปวดบริเวณที่ถูกคนตัวเล็กหยิกกลั้นเสียงโวยวายของตัวเองไว้ ถ้าไม่งั้นมาสเตอร์ของเขาคง...

 

โซลทำหน้าแหยงเมื่อจินตนาการถึงภาพของมาสเตอร์ของเขาที่กำลังกลายเป็นปีศาจเมื่อรู้ข้อเท็จจริงข้อนี้

 

ก่อนที่เขาจะหันไปมองร่างเล็กที่เปียกน้ำ ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อก่อนที่เธอจะพึมพำเบาๆ

 

ผ...ผ้าเช็ดตัว

 

โซลขำคิกทันที ทำให้ใบหน้าของสาวน้อยยิ่งขึ้นสีแดงระเรื่อกว่าเดิม

 

เงียบน่ะโซล แล้วก็รีบๆส่งผ้าเช็ดตัวมาได้แล้ว!!!”

 

กลายเป็นคนตัวเล็กที่เริ่มโวยวาย โซลกลั้นหัวเราะเอาไว้ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวให้เธอทั้งๆที่ยังขำไม่หยุด

 

หยุดหัวเราะได้แล้ว!!!!”

 

เมื่อนิ้วสัมผัสกับผืนผ้าขนหนู เธอก็รีบกระชากผ้าขนหนูออกจากมือของเขา

 

น่ารักจริงๆ แฟนใครวะเนี้ย??

 

เวลาผ่านไปไม่นาน ไม่นานจริงๆ เพราะตอนนี้มีนกตัวหนึ่งบินมาเกาะหัวเขาซะแล้ว ร่างเล็กก็เดินออกจากห้องน้ำ เธออยู่ในเสื้อเชิตเพียงตัวเดียว ซึ่งมันแทบจะไม่ปิดอะไรเลยทำให้เขาเผลอมองโดยไม่รู้ตัว

 

จ้องอะไรคะ? ไม่ทราบว่าหน้าฉันมีอะไรติดรึไง??

 

และเหมือนกับว่าจะมีค้อนสักพันตันกระแทกหน้าโซลเต็มๆ เพราะวาจาของเธอก็ยังร้ายอย่างคงเส้นคงวา ไม่เปลี่ยนผันแปรเลย

 

ถึงเธอจะปากร้าย...

 

โซลส่ายหน้าเบาๆ

 

ถึงเธอจะเคยเป็นผู้ชายมาก่อน...

 

เปล่าหรอก...

 

แต่ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร...

 

แต่ถ้าสิ่งที่จะอยู่กับเธอตลอดไปล่ะก็...มันก็คงเป็น...

 

ฉันก็ยังจะรักเธอ...

 

ฉัน...

 

.........................................................................................................................

 

เคยถามตัวเอง ว่าโกรธที่เธอเข้าใกล้เธออีกคน หรือโกรธที่เธอไม่เข้าหาตัวเองกันแน่...

 

คำตอบก็คงออกมาแล้วล่ะ...

 

ผมคงไม่ต้องตอบคำถามนะ...

 

เพราะว่าคำตอบน่ะ...

 

อยู่ในใจของทุกคนอยู่แล้วนี่...

 

ใครจะคิดยังไงผมก็ไม่สนหรอก...

 

ตอนนี้สิ่งที่ผมคิดอยู่อย่างเดียว...

 

ก็คือเธอ...

 

........................................................................................................

 

ฉันเคยเกลียดหิมะ...

 

มันทั้งหนาวและว่างเปล่า...

 

แต่ในตอนนี้...

 

ฉันกลับรักมันสุดหัวใจ...

 

เพราะนั่น คือตัวตนของ เขาที่ฉันรัก...

 

 

 

 

 

คริสต์มาสนี้ของคุณ คุณพบใครที่จริงใจกับคุณหรือยัง?

 

...........................................................................................................................................

 

จบแล้ว...

 

บันซายยยยยยยยยยยย//สลบคาคอม

ถามตัวเอง...นี่มันวายแน่หรอฟะ//เกาหัวแกรกๆ

 
อาห๊ะ แมวเคยบอกใช่ป่ะ ว่าจะเอามาลงตอน25ธันวา แต่แมวลืมไป

 

24ธันวาก็คริสต์มาสอีฟนี่หว่า

 

เพราะฉะนั้น 00.00น. 24ธ.ค54

 

แมวอัพฟิคเรื่องนี้แล้วน๊าทุกโคนนนนนนนนนนนนนนนน

 

แมวอยากให้ทุกคนมีความสุขกับฟิคเรื่องนี้มากๆนะคะ ถึงมันจะแอบหื่นนิดๆก็เหอะ

 

แล้วถ้าถาม ไ อ้เจ้าที่ตัดชั๊บนั่นน่ะ...

 

ไม่มีหรอกนะเออ อย่าถามถึงเลยนะ

 

ขอให้ทุกคน มีความสุขในวันคริสต์มาสนะคะ

 

"Merry Christmas and Happy New Year.”

 

 

By เจ๊แมวNaNaHo

ผลงานอื่นๆ ของ Onlyeye_Neko

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. #7 shicucu
    วันที่ 4 ตุลาคม 2557 / 09:59
    ขอบอกเล่านิดหนึ่งนะ เราแต่งฟิคนิยายsoul eater อยู่น่ะ เรื่อง นิยายsoul eater ถ้าฉันเป็นปีศาจเธอจะรักฉันไหม ช่วยเข้าไปอ่านแล้วติชมกันหน่อยนะค่ะ
    #7
    0
  2. #6 crono
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 18:34
    >////////< วายไม่วาย ไม่สนค่ะ!! ที่รู้ๆแต่งได้เทพมาก *0*
    #6
    0
  3. #5 ดอลมาสเตอร์
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 21:11


    เอ่อมันช่างหนุกหนาน เเละ.......จิ้นมากกกกกกกกกกกกกก =.,=



    -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



    ps. ชีวิตของตูมันช่าง มั่วซั่ว รั่ว วาย เเละ เละ ถึง ที่ สุด = =
    #5
    0
  4. #4 l-liar
    วันที่ 5 มีนาคม 2555 / 15:27
     บร๊ะ จิ้นมากกกกกกกกก 
    #4
    0
  5. #3 lliad
    วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 12:16
    ลองแต่งคู่ kid X Soul ก็ไม่เลวนะจ๊ะ คู่นี้ก็น่ารักก เริดๆ
    #3
    0
  6. วันที่ 20 ธันวาคม 2554 / 19:57
    หาคู่นี้มานาน >< อัพต่อน๊า 
    #2
    0
  7. #1 ralaz
    วันที่ 20 ธันวาคม 2554 / 04:26
    รอๆหนุกๆ
    #1
    0