Villain heal ปฏิบัติการเยียวยาหัวใจของนางมารร้าย(จบแล้ว)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 470,142 Views

  • 5,135 Comments

  • 12,173 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,884

    Overall
    470,142

ตอนที่ 96 : บทที่ 90 Spin-off Akane – Teo (I)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3384
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 326 ครั้ง
    19 ต.ค. 61

บทที่ 90

Spin-off Akane – Teo (I)


                ความสัมพันธ์ที่มากกว่าเพื่อนแต่ก็ไม่ใช่คนรัก

                ฉันถามตัวเองยู่เสมอว่าระหว่างฉันและเขาจริงๆแล้วเขาเป็นอะไรกันแน่

                 คู่หมั้นทางการเมือง? เพื่อน?? รึว่า....คนรัก

                ถึงตอนนี้...มันจะพอชัดเจนขึ้นมาบ้างแล้วก็เถอะ


 

                หลังจากเรียนจบฉันก็กลับมาอยู่ที่ราชวังของฉัน ตอนนี้มีอะไรหลายอย่างที่ฉันต้องทำเยอะแยะไปหมด ฉันในฐานะเจ้าหญิงไม่ได้เอาแต่นั่งเฉยๆไปนั่งๆหรอกนะ!

                ทั้งเข้างานสังสรรค์ ร่วมการรำบวงสรวง ไปตามโบสถ์เพื่อพบประชาชน แล้วยังมีอีกมากมายในฐานะเจ้าหญิงให้ต้องทำ สำหรับแดนจิ้งจอกการมีตัวตนขององค์หญิงก็ไม่ต่างจากตัวแทนจากเทพ ฉันต้องร่ำเรียนวิชาร่ายรำทุกสาขาเพื่อทำให้เหล่าเทพพอใจ ต้องเรียนการทำพิธีปัดเป่าเพื่อประชาชน แค่งานพวกนี้ฉันก็ยุ่งสายตัวแทบขาด

                อา...อยู่ๆก็นึกอยากกลับไปเรียนอีกรอบเลย

                แต่วันนี้ทูตการแดนหมาป่าจะมาที่นี่เพื่อหาลือเรื่องการหมั้นของฉันกับเทโอ

                บะ...บอกตามตรงนะฉันไม่คิดว่าพวกคณะขุนจะฟังความเห็นของฉันมากนักหรอก พวกเขาหัวดื้อหัวรั้นจะตายเป็นตาแก่อายุกว่า 500 ปีขึ้นกันทั้งนั้น ท่านพ่อก็ไม่สามารถขัดพวกเขาได้หมดท่านแม่ยิ่งแล้วใหญ่

                ทะ...ที่พูดนี่ไม่ได้หมายความว่าฉันอยากจะแต่งกับเทโอขนาดนั้นหรอกนะ!! กะ...ก็...ก็แค่เพื่อประชาชนยังไงล่ะ เพื่อนประชาชน!! ถ้าพวกเราเกิดขัดใจกันอยากรบขึ้นมาอีกจะได้รบกันไม่ได้ยังไงล่ะ!!

                ทะ...ที่พูดไม่ได้แปลว่าฉันรักเขา...ขะ...ขนาดนั้นสักหน่อย

                ตั้งสติหน่อยสิตัวฉัน!! วันนี้ต้องออกไปเจอคนมากมายนะจะทำให้ฐานะเจ้าหญิงด่างพร้อยไม่ได้!

                วันนี้ฉันแต่งกายด้วยชุดกิโมโนสีส้มอ่อนๆประดับด้วยผ้าคลุมสีขาว เวลาเช้าวันนี้ฉันไปร่วมทานอาหารกับท่านพ่อท่านแม่ตามปกติ พวกเรานั่งทานอาหารกันที่ห้องรับประทานอาหารสำหรับราชวงศ์แต่แล้วจู่ๆท่านพ่อ...

                “อากาเนะ วันนี้ได้ข่าวว่าเจ้าชายจากแดนหมาป่าจะมาด้วย พ่อฝากให้ลูกดูแลเขาจะได้รึไม่?”

                “...อะ...ได้เพคะ เสด็จพ่อ”

                เทโอก็มาด้วยงั้นเหรอ?

                “พ่อได้ยินมาว่าเจ้ากับเจ้าชายเทโอสนิทสนมกันดีที่โรงเรียน”

                “เพคะเสด็จพ่อ พวกเรามีไมตรีที่ดีต่อกัน”

                “ลูก...ยังอยากจะหมั้นกับเขาอยู่รึเปล่า?”

                “...สะ...เสด็จพ่อ ที่พูดมาหมายความว่าอย่างไร?”

                “...อุหุหุ ท่านเจ้าก็แค่อยากถามว่าลูกชอบเขารึไม่เท่านั้นเอง”ท่านแม่ที่นั่งทานข้าวอยู่เงียบก็พูดขึ้น

                “มิคาเอะ...”ท่านพ่อส่งเสียงเบาๆไปทางท่านแม่แต่ท่านแม่ก็ยังยิ้มโดยไม่สะทกสะท้าน

                “ถึงเรื่องนี้จะเป็นเรื่องของการเมือง แต่แม่อยากให้ลูกลองไตร่ตรองด้วยความต้องการของตัวเองดูนะอากาเนะ”

                ท่านแม่....

                ท่านพ่อและท่านแม่เองก็ต้องแต่งงานกันเพราะการเมืองแต่...พวกเขาก็ยังรักกันได้

                ท่านแม่เป็นจิ้งจอกขาวที่เป็นดั่งเสาหลักทางใจของคนในเมืองเธอเป็นตัวแทนในการรำบวงสรวงอยู่เสมอจนหน้าที่นั้นตกทอดมาที่ฉัน ท่านแม่น่ะงดงามใจดีโอบอ้อมเป็นตัวตนในความฝันของฉันมาเสมอ ท่านพ่อก็เป็นคนที่หนักแน่นเด็ดขาดเป็นที่พึ่งของประชาชนได้เสมอ

                ฉันอยากจะเป็นอย่างพวกท่านทั้งสอง...

                “แต่ข้าไม่ยอมรับพวกหมาป่าหรอกนะ!”ท่านพ่อหลบสายตาไปอีกทางแล้วกล่าวอย่างไม่พอใจ พวกเราทำสงครามมาหลายปีก็ไม่ถูกใจกันบ้างก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

                “หุหุ เรื่องผ่านไปแล้วก็ให้มันแล้วไปเถอะ  อย่าให้มีผู้ต้องสูญเสียไปมากกว่านี้เลย วันนี้เป็นวันดีพวกเราทานข้าวเสร็จแล้วไปเตรียมตัวต้อนรับกันดีกว่า”

                รอยยิ้มดั่งแสงดะวันอ่อนๆของท่านแม่ช่วยให้ทุกอย่างกลับเป็นปกติ พวกทุกคนนั่งทานข้าวกันจนหมดท่านพ่อกลับไปที่ห้องทำงานส่วนท่านแม่ก็พาฉันมาช่วยดูการค้อนรับ หากไม่ผิดพลาดพวกเขาน่าจะมาที่นี่เวลาก่อนอาหารเที่ยง

                ทุกอย่างที่เตรียมเอาไว้ก็พร้อมแล้วทั้งที่พักทางเดินต้อนรับและอาหารรับรอง เหลือเพียงแค่รอพวกเขามาเท่านั้น แต่แล้วเรื่องไม่คาดถึงก็ได้เกิดขึ้น...

                ปึง!!

                อยู่ๆทหารจิ้งจอกนายหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างตื่นตระหนก

                “องค์ราชินี! แย่แล้วขอรับ!!

                “ใจเย็นก่อน เจ้ามีอะไรก็ค่อยๆพูดอย่าตื่นตระหนก”

                นายทหารคนนั้นร้องเสียงดังแล้ววิ่งเข้ามาคุกเข่าคำนับฉันและท่านแม่

                “...ระ...รถของทูตจากแดนหมาป่าเกิดถูกดินถล่ม...ตกลงเขาขอรับ!!

                “ว่าอย่างไรนะ!?

                รถ....ตกลงเขางั้นเหรอ!!?

                เทโอ!!

                ฉันรีบวิ่งออกไปทันทีแม้จะมีเสียงเรียกจากท่านแม่จากด้านหลัง จิ้งจอกอย่างเรานั้นว่องไวเพียงเพียงแค่ไม่กี่อึดใจฉันก็วิ่งออกมานอกแดนมาถึงจุดที่ทหารต่างมุงกันมากมาย ตรงหน้าคือรถม้าของทูตที่ตกลงมาจากเขาแตกละเอียดไปหมด แต่ก็พบเพียงรถม้าไม่พบใครในนั้น

                “เจอใครบ้างรึยัง!?”ฉันถามเหล่าทหารที่อยู่แถวนั้น พวกเขากำลังช่วยกันเก็บกูรถม้าอยู่

                “ไม่เลยขอรับ แต่..องค์หญิงมาที่นี่คนเดียวอันตรายนะขอรับให้กระหม่อมส่งคนคุ้มครอง...”

                “ฉันจะไปตามหา พวกนายกระจายคนออกไปรอบๆเร่งหาให้เร็วที่สุด!

                “อะ..องค์หญิง..!!

                 ฉันวิ่งเข้าไปในป่าต่อ หากไม่ได้อยู่ที่ตรงก็ยังมีป่าลึกที่นี่ไม่ค่อยมีใครผ่านไปผ่านมา ฉันอยากจะเชื่อว่าเขายังปลอดภัยไม่ว่ายังไงฉันก็จะไม่หยุดหาจนกว่าจะเจอ!

                แต่ฉันวิ่งหาในป่าอยู่นานกลับไม่เจอในทางกลับกันด้านในป่าก็ยิ่งมืด

                เทโอ....นายอยู่ที่ไหน..?

                ถ้านายยังอยู่ก็ช่วยเดินออกมาให้เห็นหน่อยสิยะ!! เดินหาเองมันเหนื่อยนะ!!

                ขอร้องล่ะ...ขอสิ่งศักดิ์สิทธิก็ได้

                ให้เขาปลอดภัยที...

                ตึก ตึก ตึก

                ฉันเดินหารอบๆจนในที่สุด...ฉันไม่ได้เจอเขาหรอก..

                แต่ฉันเจอ...รูปปั้นจิ้งจอก?

                ทำไมถึงมีรูปปั้นจิ้งจอกอยู่ในป่าแบบนี้? แสงจากต้นไม้รกร้างส่องลงมาที่หัวของรูปปั้นนี้ท่าทางมันจะเก่ามากแล้วไม่มีใครมาดูแล รูปปั้นนี้ใหญ่กว่าตัวของฉันเสียอีกฉันรู้สึกไปเองรึเปล่านะเหมือนกับว่า...มันกำลังมองฉันอยู่?

                หากมีรูปปั้นก็ต้องมีพระเจ้าสถิตอยู่ ฉันยกมือขึ้นขอพรแก่เขา

                ...ได้โปรดช่วยนำทางฉันให้ทีเถอะเจ้าค่ะ ท่านเทพ...

                ...เจ้าต้องจ่าย ค่าตอบแทนด้วยหลังจากนี้

                หา...?

                เหมือนกับว่าได้ยินเสียงประหลาดดังขึ้น และหลังจากนั้น...

                แซ่ก..แซ่ก..

                “โอย...ปวดหลังชะมัดเลย”

                เสียงของชายที่คุ้นเคยดังมาจากด้านหลังของฉัน พอฉันหันกลับไปก็เจอกับเทโอกำลังเดินเข้ามาใกล้ๆช้า เขาเงยหน้าขึ้นมาหาฉันและหยุดเดิน

                “อากาเนะ!! เธอมาทำอะไรในนี้หะ!?”หา..!!? ทำไมเขาต้องทำเสียงเหมือนโกรธฉันด้วยล่ะ เรื่องทั้งหมดเป็นเพราะเขาแท้ๆเลยนะ!!

                “หา!!? ก็เพราะนายนั่นแหละ!!

                ฉันจ้ำเท้าเข้าไปหาเขาอย่างหงุดหงิด แต่ทำไม...ทำไมถึงรู้สึกว่าตัวของเทโอใหญ่ขึ้นล่ะ..ไม่สิไม่ใช่แค่เทโอ ต้นไม้ รูปปั้น ทุกอย่างรอบตัวฉันสูงใหญ่ขึ้นหมดเลย!!

                “อะ...อากาเนะตัวเธอ...”เทโอย่อตัวลงมาดูฉัน

                หะ..หา..นี่มัน...ฉันก้มลงมองตัวเองก็พบว่าเท้าของตัวเองกลายเป็นเท้าขนปุยเล็กๆสีขาว เสื้อผ้าถูกวางกองเอาไว้ข้างหลัง เนื้อตัวของฉันก็กลายเป็นร่างเล็กๆขนปุยๆสีขาวไปทั้งตัว ตอนนี้ฉันสูงแค่ครึ่งเข่าของเทโอเท่านั้นเอง!!

                พอลองเอาอุ้งเท้าลูบๆไปที่หน้าก็รู้สึกได้...ตอนนี้...ตอนนี้...!!

                ฉันกลายเป็นหมาจิ้งจอกเต็มตัวไปแล้ว!!

                “กรี๊ดดดดดดดดดด!!

                “ใจเย็นก่อน อากาเนะ!

                ฉันกรีดร้องแล้วสลบไปในบันดล รู้สึกตัวได้ว่ากำลังอยู่ในอ้อมแขนของเทโอจากนั้นสติของฉันก็เลือนหายไป  

                เป็นไปไม่ได้...นี่หรือว่าจะเป็น..

                ....ค่าตอบแทน?


======================================================================

ตอนนี้มาถึงวันสุดท้ายของการแข่งแล้วล่ะค่ะ ฝากกดอ่านและเป็นกำลังใจให้ไรท์เพื่อให้ไรท์ได้ไปต่อด้วยนะคะ

>>>จิ้มตรงนี้<<<<


ตอนแยกของอากาเนะยังไม่จบนะคะ คาดว่าจะมีต่ออีกยาว 

ตอนนี้กลายเป็นจิ้งจอกน้อยตัวเล็กไปซะแล้ว อารมคงเหมือนปอมๆสีขาวหูยาวหางฟูล่ะมั้งคะ 555555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 326 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #5018 White-Lie (@686226) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 10:23
    น่าฟัดอะ
    #5018
    0
  2. #5015 Meemiza (@NichaPes) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 22:41
    อ๊า~ ทำไมเราถึงอยากจะเข้าไปฟัดกับอากาเนะล่ะเนี่ย~
    #5015
    0
  3. #5014 Moragod Thinnamai (@Moragod-T) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 22:06

    น่ารักกกก

    ปล.อยากเห็นชีวิตแต่งงานของลูเลอร์กับชิว่าด้วยอ่าาา

    #5014
    0
  4. #5013 Akazaki Miyu (@AmarikoShimaru) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 19:26
    ต้องน่ารักแน่ๆเลย><
    #5013
    0
  5. #5012 NAMADA-SAN (@NAMADA-SAN) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 18:39
    โง้ยยย ปอมสีขาวตัวเล็กๆ>< น่าร้ากกกก
    #5012
    0
  6. #5011 Siliny (@Siliny) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 18:38
    อากาเนะ.............น่าร้ากกกกกก//อุ้มกลับบ้าน
    #5011
    0
  7. #5010 TT ♡♤ (@0914965913) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 18:36
    เกิดอะไรขึ้น รีบมาต่อนะค่พ
    #5010
    0