Villain heal ปฏิบัติการเยียวยาหัวใจของนางมารร้าย(จบแล้ว)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 468,075 Views

  • 5,124 Comments

  • 12,159 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,817

    Overall
    468,075

ตอนที่ 5 : บทที่4 EP. 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34214
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 766 ครั้ง
    26 ก.ย. 61

บทที่4

EP. 4

 

                3 ปีผ่านมาไวเหมือนโกหก

                ตอนนี้ฉันอายุ 5 ขวบแล้ว..

                ฉันมีข่าวดีจะแจ้งว่าหลังจากท่านพ่อกับท่านแม่กลับมารักกันดี โดยที่ท่านแม่จัดลงโทษฉันด้วยการงดของหวานฉันไป 1 อาทิตย์ พูดตามตรงนะ..มันอออกจะโหดร้ายไปสักหน่อยเพราะฉันชอบกินของหวานแต่มันก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรหรอก แค่อาทิตย์เดียวเองฉันเดินเข้าห้องสมุดอ่านหนังสือนู่นนี่ไปเรื่อยก็ไม่รู้สึกหิวขนมแล้วล่ะ

                ข่าวดีคือ...ฉันมีน้องแล้วล่ะ!!

                ดีใจมากเลยล่ะ เขาชื่อว่าชิโออายุห่างจากฉัน 3 ปี เป็นเด็กหน้าตาน่ารักใสซื่อฉันอยากให้เขาใส่ซื่อแบบนี้ไปตลอดจังเลยแต่คงไม่ได้สินะ เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนดวงตาสีฟ้าดูๆแล้วเขาเหมือนกับท่านพ่อมากเลย เพราะน้องฉันเป็นผู้ชายดังนั้นฉันจะผลักภาระทางบ้านทั้งหมดให้เป็นคนน้องแต่เพียงผู้เดียว!! และทำตามฝันสู่การเป็นหมอ!!!

                ว่ะฮ่าๆๆๆๆ!!

                ทำได้ดีมากค่ะท่านพ่อ!!!

                เพราะฉันเป็นเด็กอายุ 2 ขวบที่นั่งอ่านหนังสือได้เป็นตั้งๆท่านพ่อเลยเห็นว่าฉันฉลาดกว่าเด็กทั่วไปเลยจ้างอาจารมาสอนฉันตลอด 3 ปีนี้ แต่อาจารแต่ละคนมาสอนฉันได้แค่ไม่เกินหนึ่งอาทิตย์ก็ต้องออกไปเพราะไม่มีอะไรจะสอนฉันอีกแล้ว ฉันเรียนรู้เร็วกว่าเด็กทั่วไปซึ่งมันก็แน่อยู่แล้วก็ฉันเป็นเด็กแค่ร่างกายนี่นา ทั้งการเรียนระดับพื้นฐานไปจนถึงระดับสูง ดนตรี เต้นรำ มารยาท และอื่นๆอีกมากมายฉันก็เรียนมาจนหมดแล้ว

                พวกอาจารย์ชื่นชมว่าฉันอัจฉริยะเกินกว่าเด็กทั่วไป แต่ภายใต้ใบหน้าที่เยินยอนั่นกำลังซ่อนความริษยาเอาไว้ทำไมฉันจะมองไม่ออก? ฉันยิ้มอย่างไร้เดียงสาให้กับพวกเขาแล้วบอกว่าพวกเขาสอนดีแค่ไหน เป็นเด็กนี่นา..ก็ต้องทำตัวให้ผู้ใหญ่รักเอาไว้ก่อนมันดีกว่าไม่ใช่รึไง?

                “ชิว่า... พ่อมีเรื่องอยากจะคุยกับลูกสักหน่อย..”

                อยู่ๆวันนี้ท่านพ่อก็เปิดหัวข้อคุยกลางโต๊ะอาหาร พวกเรากำลังกินข้าวเช้ากันอยู่ตอนแรกจะเห็นฉันนั่งกับท่านพ่อตลอดแต่ว่า..หลังๆนี้ฉันกลายเป็นคนที่ต้องมานั่งอยู่อีกฝั่งคนเดียวเพราะท่านพ่อย้ายไปนั่งกับท่านแม่แล้วล่ะก็เล่นนั่งชิดติดกันจนจะเป็นเก้าอี้เดียวกันอยู่แล้ว เอาเถอะ...มันไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับฉัน เพราะข้างกายฉันมีชิโอน้อยวัย 2 ขวบนั่งเป็นเพื่อนยังไงล่ะ!

                “ค่ะ ท่านพ่อ..”

                “ช่วง 3 ปีมานี้ลูกคงเหนื่อยกับการเรียนแย่เลย..วันนี้พ่อก็เลยอยากจะพาลูกออกไปเปิดหูเปิดตาที่พระราชวังหน่อย ดีไหม?”

                เปิดหูเปิดตาที่วัง = เปิดตัวฉันสู่สังคมขุนนางสินะ?

                ข่าวเรื่องความสามารถของฉันคงดังไปทั่วจากเสียงล่ำลือของพวกอาจารย์ทุกคนที่มาสอนฉันจนทั่วดินแดนแล้วล่ะมั้ง? ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรเท่าไหร่ยังไงซะข่าวลือนี่ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร หน่ำซ้ำมันจะทำให้ท่านพ่อกับท่านแม่ได้รับคำชมไปด้วยฉันก็เลยอยู่เฉยๆไป

                แต่ไปที่วังนี่...ฉันก็ต้องไปเจอกับคู่กรณีแห่งหายนะของฉันน่ะสิ

                เอายังไงดี...ไม่อยากไปเลย..

                “...มะ...ไม่ดีกว่าเจ้าค่ะ..ลูกอยากอยู่กับท่านแม่มากกว่า ท่านแม่ต้องดูแลน้องอยู่ด้วย.. ลูกไม่อยากให้ท่านแม่อยู่ดูแลน้องคนเดียว”ช่างเป็นข้ออ้างที่เหมือนกับนางฟ้าตัวน้อยๆอะไรแบบนี้นะ? ท่านพ่อคงจะไม่..

                “ไม่หรอกชิว่าแม่อยู่ได้ ไม่ได้หนักหนาอะไรนักหรอกแถมมีแม่คนเดียวซะที่ไหน ที่สำคัญลูกก็ 5 ขวบแล้วแถมยังเก่งกว่าเด็กทั่วไป ท่านพ่อคงอยากจะอวดลูกกับคนอื่นมากกว่า”ท่านแม่!!! อย่ามาขัดศรัทธาลูกแบบนี้สิคะ!!

                “...แหม ผมไม่ได้จะเอาลูกไปอวดสักหน่อย...แต่..ผมก็ไม่อยากปล่อยที่รักให้อยู่คนเดียวถ้าหากเกิดอะไรกับคุณล่ะผมจะทำยังไง?”ท่านพ่อเข้าไปออเซาะอยู่แนบชิดท่านแม่

                “ฉันไม่เป็นไรหรอกน่า..แค่อยู่บ้านเอง”

                “จะ 2หรือ1ชั่วโมงผมก็อยากจะอยู่กับที่รักให้มากขึ้น...”

                “บะ..บ้ามาพูดอะไรต่อหน้าลูกน่ะ!

                  “ปี้...ฉาว...ปาย...”ชิโอที่ยังพูดไม่ชัดกำลังพยายามมีส่วนร่วมกับบทสนทนาแต่ว่านะ...

                ประสาทสัมผัสลิ้นของฉันคงจะเดี้ยงไปเรียบร้อยแล้วล่ะ ตอนนี้ทั้งสตูกันข้าวแม่แต่น้ำเปล่ามันก็มีรสหวานไปถึงขั้วปอดหวานจนมดต้องร้องขอชีวิต

                ใครก็ได้...

                ....เอาฉันออกไปจากตรงนี้ที....

 

                สุดท้ายฉันก็มาจบชีวิตกับการไปพระรางวังนี่แหละ...

                เป็นเด็กนี่ลำบากจังเลยนะ? มันลำบากตรงที่ไม่มีอำนาจในการตัดสินใจด้วยตัวเองแบบนี้น่ะ ฉันนั่งถอนหายใจในรถม้าเบาๆเพราะตรงหน้าฉันเป็นท่านพ่อ เขาหวังดีอยากให้ฉันได้ออกสังคมบ้างถ้าฉันทำตัวต่อต้านไปจะยิ่งทำให้ท่านพ่อลำบากใจซะเปล่าๆ

                เป็นเด็กดีนี่น่าเหนื่อยใจชะมัด...

                ...แต่เป็นเด็กดื้อก็อยู่ลำบากไปอีก

                “ชิว่า..ลูกเมารถรึเปล่า? สีหน้าไม่ค่อยดีเลยนะ”ท่านพ่อถามฉันด้วยสีหน้าเป็นห่วง

                “ปะ...เปล่าเจ้าค่ะ ลูกแค่..ปวดหัวนิดหน่อย”

                “อีกนิดเดียวก็ถึงพระราชวังแล้วล่ะ อดทนหน่อยนะชิว่า..”

                “ค่ะ..ท่านพ่อ”

                ฉันปวดหัวก็เพราะมันใกล้จะถึงพระราชวังแล้วนี่สิ!

                ช่างมันเถอะไหนๆเรื่องมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันยังมีอีกหลายอย่างที่ทำได้ แค่ต้องไม่ไปเข้าใกล้เกินความจำเป็นก็พอแล้ว

                ถ้ามันเป็นแบบนั้นได้ก็ดีสินะ...เฮ้อ...

              ท่านพ่อต้องพาฉันไปแนะนำพวกราชวงศ์แน่ๆ จากนั้นพวกเขาคงจะพูดถึงเรื่องการหมั้น มันเป็นเรื่องปกตินั่นแหละพวกเขามีผลประโยชน์ร่วมกัน วิธีที่จะได้อำนาจของอีกฝ่ายมาโดยไม่ต้องต่อสู้ก็คือการแต่งงาน ต่อให้ท่านพ่อรักฉันมากแค่ไหนแต่เสียงรอบข้างย่อมมีอำนาจเปลี่ยนการตัดสินใจได้เสมออยู่แล้ว

              เพราะอย่างนั้น...เขาถึงเรียกว่าการเข้าสังคมยังไงล่ะ

              รถม้าหยุดลงที่หน้าประตูรั้วขนาดใหญ่แค่บรรยากาศก็บ่งบอกแล้วว่ามันคือพระราชวัง ทั้งสวยงามและหรูหราแต่ก็เต็มไปด้วยความอึดอัด พระปูทำจากไม้แดงราคาแพงแกะลายด้วยทองบริสุทธิ์ เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบกับทางเดินม้าสีขาวหินอ่อนรอบข้างมีสวนกุหลาบและรูปปั้นหินที่สวยงามวางเรียงราย

              พระราชวังอันใหญ่โอ่อ่าก็ไม่ได้ต่างจากพระราชวังในโลกของฉันสักเท่าไหร่ เพียงแค่ฉันเพิ่งเคยเข้ามาที่นี่เป็นครั้งแรกฉันควรจะทำท่าทางตื่นเต้นสักหน่อยดีไหมนะ?  

              “ว้าว พระราชวังสวยมากเลยค่ะท่านพ่อ!”ฉันฉีกยิ้มกว้าง

              “ถ้าชิว่าชอบ พ่อจะพามาบ่อยๆก็ได้นะ”ไม่ดีกว่าค่ะท่านพ่อ ลูกเกรงใจเป็นอย่างสูง..

              “ตะ..แต่ชิว่า..ชอบบ้านของเรามากกว่าค่ะ!

              “ฮ่าๆ นั่นสินะ ที่ไหนจะมาดีเท่าบ้านของเราได้ล่ะ”

ท่านพ่อลูบหัวของฉันอย่างอ่อนโยน ถ้าฉันไม่ได้เกิดมาเป็นลูกของเขาฉันอาจจะตกหลุมรักเพราะรอยยิ้มนั่นก็ได้นะเนี่ย ท่านพ่อนี่อันตรายจริงๆ

เมื่อถึงประตูวังท่านพ่อก็จูงมือฉันลงจากรถม้า ก่อนจะเข้างานเลี้ยงน้ำชาสาวรับใช้ประจำวังก็มาพาเราไปยังที่จัดงาน แม้แต่ภายในวังก็ยังหรูหราไม่แพ้ข้างนอกเลย เมื่อพวกเรามาถึงสวนหลังวังที่เป็นที่จัดงานเลี้ยงก็มีสายตานับสิบกำลังจับจ้องมาที่พวกเราทั้งดีและร้าย ทุกสายตามองพวกเราเหมือนเครื่องแสกน

แหม..ท่านเทอาร์ ข้านึกว่าท่านจะไม่มาซะแล้ว รู้สึกเป็นเกียรติจริงๆที่ได้พบเจ้า”

ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายท่านพ่อทันที เขาดูไม่ค่อยแก่เท่าไหร่แต่ก็น่าจะอยู่ในช่วงวัยกลางคนสีเส้นผมสีเงินที่เป็นเอกลักษณ์ของสายเลือดเชื้อพระวงศ์ ดวงตาสีแดงเหมือนกับเลือดที่ถูกเชิดตรงคอหอย แต่มองขากการแต่งกายและชุดที่เขาสวมใส่ก็รู้แล้วว่าเขาคือพระราชาแห่งแวมไพร์

เขาเดินมาพร้อมกับหญิงสาวที่งดงามราวกับดอกไม้ เส้นผมของเธอเป็นสีดำสนิท ดวงตาสีแดงอ่อนๆ ริมฝีปากแดงเหมือนกลีบกุหลาบและผิวที่ขาวซีดแต่ก็ดูสว่างไสว เธอต้องเป็นราชินีอย่างไม่ต้องสงสัย จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่สามารถสัมผัสตัวของราชาได้ตรงๆบ้างล่ะ?

สวัสดีขอรับราชาไมเลอร์ เป็นคำเชิญของท่านทั้งที กระผมจะปฏิเสธได้ยังไง?”ท่านพ่อโค้งตัวให้แก่เขา

 “ฮ่าๆๆ แต่เจ้าเคยปฏิเสธข้าไปแล้ว 2 ครั้งเชียวนะ ว่าแต่..วันนี้เจ้าพาลูกสาวของเจ้ามาด้วยเหรอเนี่ย?”สายตาของราชาจ้องลงมาเพราะความสูงที่ต่างชั้นเกินไปของเรา

 “สวัสดีเจ้าค่ะ ดิฉันชื่อ ชิว่า การ์เน็ท เป็นเกียรติที่ได้พบท่านราชาไมเลอร์และราชินีเพคะ”ฉันก้มหัวและถอนสายบัวตามระดับ

 “แหม..เจ้านี่สวยเหมือนแม่ของเจ้าเหมือนไม่มีผิดเพี้ยนเลยจริงๆ”ราชายิ้มอย่างอ่อนโยนรวมทั้งราชินีก็มองฉันอย่างเอ็นดู

     “ข้าได้ยินมาว่าลูกสาวของท่านเทอาร์เป็นเด็กผู้หญิงที่ฉลาดล้ำเกินกวาเด็กทั่วไป พวกอาจารย์ก็ชื่นชมหนูกันใหญ่เลยล่ะ ว่าหนูชิว่าเรียนแค่ไม่กี่สัปดาห์ก็เรียนจบได้อย่างง่ายดายเชียว อุหุหุ”ท่านราชินีชมฉันออกนอกหน้าเกินไปแล้ว นี่คงไม่ได้หวังจับคู่ฉันกับลูกชายตัวเองใช่ไหมเจ้าคะ?

     “จริงเหรอ? หนูนี่เก่งจริงๆเลยนะ อยากจะให้ลูกชายของฉันได้อย่างหนูจริงๆ อ้อ..ไหนๆก็ไหนๆ มารู้จักกันสักหน่อยดีไหม?”

     ไม่ดี!!!

     แต่พูดไม่ได้!!

     “ดะ...ด้วยความยินดีเจ้าค่ะ”

     “ลูเลอร์อะ..เด็กคนนี้ แอบหนีกลับห้องไปอีกแล้วงั้นเหรอ ไวจริงๆเลยเจ้าลูกคนนี้ มาริต้า ไปตามเด็กคนนั้นมาหน่อยได้ไหม..? เด็กคนนั้นไม่ยอมมาแน่ๆถ้าคนอื่นไปตาม

     “ได้สิคะ หนูชิว่าไปกินขนมตรงนั้นรอก่อนก็ได้นะจ้ะ”ราชินีหันมายิ้มให้ฉันก่อนจะหันเดินหลับเข้าประตูไป

     “เจ้าค่ะ”

     ถ้าฉันบอกว่าฉันโล่งอก...ฟ้าจะลงทัณฑ์ฉันไหมนะ?

     ท่านพ่อเป็นแขกคนสำคัญฉะนั้นจึงมีแขกมากมายเข้ามาทักทายเขาอย่างไม่ขาดสาย ผ่านไปหลายนาทีราชินีก็ยังไม่ออกมาจากพระราชวัง จนฉันเริ่มวางใจสงสัยเขาจะไม่อยากมาที่งานเลี้ยงนี้และนั่นคือกำไรของฉัน!

     แต่พอเริ่มนานเข้าเรื่อยๆฉันเริ่มเป็นฝ่ายโดนเข้าหาจากคนรอบข้างมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ที่มาในงานนี้ฉันจนแทบไม่ได้ขยับไปไหน

     “หนูชิว่า...ตอนนี้ลุงมีลูกชายที่อายุพอๆกับหนูอยู่คนหนึ่ง...”

     “ว่างๆจะไปเล่นกับลูกชายของฉันไหม?”

     “พรุ่งนี้ที่คฤหาสน์ของดิฉันมีงานเลี้ยง..”

     ถึงฉันยิ้มจนแก้มชาไปหมดพวกเขาก็ยังไม่ปราณีกันเลยสักนิด ภายใต้หน้ากากรอยยิ้มก็คือความโลภล้วนๆ พวกเขาหลังจะใช้เด็กตัวเล็กๆเป็นที่เกาะให้ไปได้สูงกันทั้งนั้น บรรยากาศจากพวกเขาเหล่านี้เริ่มทำให้ฉันอึดอัดมากขึ้น

      “ชิว่า...รู้สึกไม่ค่อยดีเลยค่ะ ชิว่าขอตัวไปหาท่านพ่อก่อนได้ไหมเจ้าคะ?”ฉันถูกกันออกจากท่านพ่อโดยที่ไม่รู้ตัว ท่านพ่อก็หายไปแล้ว

     พวกเขายังไม่อยากจะปล่อยฉันไปเท่าไหร่แต่พอฉันเดินออกมาเองก็ถอยให้อย่างจนใจ แต่ถึงฉันจะกลับไปหาท่านพ่อฉันก็คงโดนรุมตอมเหมือนเดิมอีกฉันก็เลยหลบไปอยู่ในสวนกุหลาบข้างๆแทน

     “เฮ้อนึกว่าจะตายซะแล้ว”ฉันเดินเลี้ยวไปซ่อนในกำแพงกุหลาบที่สูงกว่าส่วนสูงของฉัน

     มาพักหายใจกันสักหน่อยแล้วค่อยกลับเข้างานไปก็แล้วกัน ตอนนี้ท่านพ่ออยู่ๆก็หายไปไหนไม่รู้ ทิ้งลูกสาวที่น่ารักแล้วแอบไปไหนก็ไม่รู้คอยดูเถอะฉันจะฟ้องท่านแม่!!

     กรึบ!!

     หืม?? เหมือนเหยียบอะไรสักอย่าง...?

     ด้วยสัญชาตญาณฉันรีบยกเท้าของตัวเองออกแล้วมองกลับลงไปตรงจุดที่ฉันเพิ่งเหยียบอะไรสักอย่าง

     คนล่ะ...ไม่สิ

     ปีศาจล่ะ..แต่ฉันมองไม่เห็นหน้าเขาแทบจะมองไม่เห็นตัวเลยด้วยซ้ำไป แต่เขาคงจะอายุไล่เลี่ยกับฉันเพราะขนาดตัวเราเท่ากัน เพราะตัวยังเล็กก็เลยนอนแฝงอยู่ข้างพุ่มกุหลาบได้อย่างแนบเนียน ว่าแต่...

     ทำไมเขาถึงไม่กระติกเลยล่ะ? นี่ผ่านไปเป็นนาทีแล้วนะ ฉันเหยียบไปเต็มแรงเลยด้วย!! อย่างน้อยก็ต้องสะดุ้งขึ้นมาบ้าง..  

     “...นะ..นี่ คุณ...”

     ฉันพยายามเรียกแต่ร่างตรงหน้าก็ไม่ขยับเขยื้อนแต่อย่างใด ฉันประมวลผลว่าด้วยตามหลักการแพทย์ที่พอจะเป็นไปได้มากที่สุด ต่อให้คนเราหลับลึกแค่ไหนแต่ถ้าถูกแรงกระทำแรงๆยังไงก็ต้องตื่นเพราะเส้นประสาทจะกระตุ้นสมองให้เกิดการตื่นตัวเป็นธรรมชาติของร่างกาย เว้นเสียแต่...

     เดี๋ยวนะ..!!

     ระ..รึว่า...ตะ..ตายแล้ว!!!??


==============================================================

ตือตือตื่อตื้อออ~~~~ ตื่อตื่อตื้อออออ~~~~//อินโทรขึ้น

เหตุฆาตกรรมปริศนาในพระราชวัง!!

ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว!!

ถึงตัวจะเป็นเด็กแต่สมองเป็นผู้ใหญ่

ชื่อของเขาคือ ยอดนักสืบ----//สัญญาณขาดหาย

//เดี๋ยววววว นี่มันนิยายรักไม่ใช่นิยายสืบสวนนน!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 766 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #5060 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:53
    พระเอกรึเปล่าาา
    #5060
    0
  2. #5032 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 20:08
    ถึงตัวจะเป็นเด็กแต่สมองเป็นผู้ใหญ่ ชื่อของเขาคือ ชิวาว่า!!
    #5032
    0
  3. #4089 WiphaRahaeng (@WiphaRahaeng) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 15:00
    น่าจะเปลี่ยนจาก"เจ้าค่ะ"เป็น"เพคะ"นะ
    #4089
    0
  4. #3930 Felina365 (@Felina365) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 19:54

    ใครเนี่ย จะใช่พระเอกรึเปล่าน้า

    #3930
    0
  5. #3776 Chalida Chomboonma (@dai45) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 16:02
    ชิวาว่า><
    #3776
    0
  6. #3349 keetalove46 (@keetalove46) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 09:19
    ถึงตัวจะเป็นเด็กแต่สมองเป็นผู้ใหญ่ชื่อของเธอคือ คุณหมอชิว่า
    #3349
    0
  7. #2811 ฮ้าววววว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 18:03
    <p>เห็นชื่อลูเลอร์ คิดถึงไม้บรรทัดก่อนเลยอย่างแรก แล้วก็ลันเลย55555</p>
    #2811
    0
  8. #2068 Timpanteen (@simsi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 20:47
    ไม่ใช่ว่าที่เขานิ่งไปเพราะที่เหยียบตะกี้หรอกนะ5555555
    #2068
    0
  9. #1448 cheeta19 (@cheeta19) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:47
    ลั้นเลย
    #1448
    0
  10. #1229 Prime win (@natchaphon2929) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:37
    ไอบ้าแวมไะรหัวใจเต้นก็แปลกละ
    #1229
    1
  11. #1137 aomaon99 (@aomaon99) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:29
    ขัดๆ# พระราชา฿
    #1137
    0
  12. #1136 aomaon99 (@aomaon99) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:28
    สนุกค่ะแต่จะขีดๆนิดหน่อยตรงที่พนะราชาและราชินีเป็นคนเดินเข้าไปหาขุนนางแทนที่ขุนนางจะไปทำความเคารพ และก็ตรงทีราชาใช้ราชินีไปตามองค์ชายแทนการให้คนรับใช้อะไรแบบนี้ไปเรียก
    สู้ๆนะคะไรท์
    #1136
    1
    • #1136-1 nanaalice555 (@nanaalice555) (จากตอนที่ 5)
      17 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:45
      อันนี้ขอเงียบเอาไว้ก่อนนะคะ มันมีที่มา//สปอยว่าเมื่อก่อนพวกเขาสนิทกันมาก//
      #1136-1
  13. #1077 ยิ้มแฉ่ง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:47
    เราว่าไรท์บรรยายดีแล้ว เนื้อเรื่องสนุก คำผิดไม่เจอเท่าไหร่ แต่มันขัดอยู่จุดนึง คำลงท้ายของชิว่า ที่พูด 'เจ้าค่ะ เจ้าคะ' เราว่าเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นดีกว่าไหม เช่น เพคะ ค่ะ คะ หรือเวลาตอบรับก็แบบ เข้าใจแล้วเพคะ หรือ รับทราบค่ะ เพราะอ่านแล้วสะดุดอะ ไม่รู้เป็นคนเดียวรึเปล่า ที่คิดว่า เจ้าค่ะ เจ้าคะ เป็นคำพูดของพวกเมด มันถึงจะดูเหมาะสมกว่า แต่ถึงยังไงก็สนุกดี เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #1077
    0
  14. #405 JM_Ja-a (@alfalily) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 18:12
    ใครอ่าใช่ว่าที่พระเอกปะคะ
    #405
    0
  15. #125 sadaomi (@sadaomi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 08:57
    พิมพ์ผิดเยอะเลยไรท์ #สู้ๆนะ
    #125
    0
  16. #24 Sakura-swewt (@Sakura-swewt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 12:08
    ค้างงง มาต่อเร็วไรต์ค่ะ
    #24
    0
  17. #20 9447 (@9447) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 20:45
    ไรท์เราเลี่ยนอ่ะ พ่อแม่นางสวีทเกินแล้ววววว
    #20
    0
  18. #19 ★Aommy★ (@Hawthorn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 19:45
    ค้างเลยอ่ะไรท์ มีบันไดไหมตอนนี้ต้องการแบบด่วนๆเลยT^T
    #19
    0
  19. #17 polly51001 (@polly51001) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 11:17
    ต่อน้าาา
    #17
    0
  20. #16 Black Diamonds - [ NACҚ ] (@Inw_Short) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 08:14
    น่าสนุกครับ
    #16
    0
  21. #15 Downtownss (@reorecious) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 05:39
    คือ ไรท์น่ารักมากกกกก ขอพระเอกได้พระเอก ถ้าขอพระรองต่อจะได้มั้ยคะ 5555
    #15
    1
    • #15-1 nanaalice555 (@nanaalice555) (จากตอนที่ 5)
      29 ธันวาคม 2560 / 13:45
      จัดไป//ดีดนิ้ว
      #15-1