Villain heal ปฏิบัติการเยียวยาหัวใจของนางมารร้าย(จบแล้ว)

ตอนที่ 4 : บทที่3 EP. 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,892
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,055 ครั้ง
    26 ก.ย. 61

บทที่3

EP. 3

            วันนี้ฉันค่อนข้างกระตือรือร้นเป็นพิเศษ ฉันตื่นเช้ามาอาบน้ำแต่งตัวเอง ปกติเด็ก 2 ขวบจะอาบน้ำแต่งตัวเองแทบไม่ได้แต่กับฉันพอดีว่าฉันไม่ได้มีความคิดแบบเด็ก 2 ขวบนี่สิ จะให้คนอื่นมาช่วยอาบน้ำมันก็กระไรอยู่ฉันก็เลยอาบน้ำเองตั้งแต่เริ่มเดินได้แล้วล่ะ

                เช้านี้ฉันวิ่งอย่างร่าเริงไปหาท่านพ่อที่ห้อง ปกติท่านพ่อจะเป็นพวกตื่นเกือบสายๆเขาไม่ค่อยถนัดกับเวลาตอนเช้าสักเท่าไหร่

                “ท่านพ่อคะ...”ฉันปิดประตูเข้าไปช้าๆแล้วส่งสายตาน่ารักน่าเอ็นดูไปหาเขา

                “อืม...ชิว่า..มีอะไรเหรอ? ทำไมมาหาพ่อแต่เช้า..ฮ้าว..”

                ท่านพ่อค่อยๆลุกขึ้นจากเตียงด้วยสภาพตื่นหลับกึ่งตื่น ในห้องนี้เป็นห้องของท่านพ่อกับท่านแม่แต่ท่านแม่มักจะไม่อยู่ที่บ้านตอนเช้าเธอจะกลับมาเวลาอาหารเท่านั้นก็ก็ออกไปทำงานต่อ ดูเหมือนกับคู่รักที่ใกล้จะหย่าร้างกันเต็มทนยังไงก็ไม่รู้สิ

 ดวงตาของท่านพ่อเหมือนกับฉันเป็นสีแดงอมชมพูเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนผิวขาวเหมือนกับผู้หญิง เหมือนกับชายเจ้าสำอางแต่ร่างสูงเพรียวมีกล้ามเนื้อกำลงดี แถมยังนิสัยอ่อนโยนอีกต่างหากท่านแม่ไปหาผู้ชายแบบนี้จากไหนกันนะ? ช่างโชคดีเสียจริง

                 ก็เพราะท่านแม่น่ะต่างจากท่านพ่อโดยสิ้นเชิงเลยน่ะสิท่านแม่มีเส้นผมสีชมพูเหมือนกับฉันดวงตาสีฟ้าอ่อน ท่านแม่มีนิสัยเงียบไม่ค่อยพูดจาเท่าไหร่คงแถมยังนิ่งจนเหมือนกับจะเป็นน้ำแข็งแกะสลักยังไงอย่างงั้น

                “ท่านพ่อ...วันนี้ชิว่ามีอะไรจะทำให้ท่านพ่อประหลาดใจด้วยล่ะ!”ฉันฉีกยิ้มกว้างให้กับท่านพ่อ

                “แหม... ชิว่าที่น่ารักของพ่อ..งั้นพ่อขออาบน้ำแต่งตัวก่อนนะ แล้วพ่อจะมาเล่นกับชิว่า..”

                “อะๆอย่าเพิ่งอาบน้ำนะเจ้าคะ ชิว่าจะแต่งตัวให้ท่านพ่อเอง!!

                ฉันกระโดดขึ้นไปบนเตียงของท่านพ่อ อย่างว่าล่ะนะ..เด็กๆทำอะไรก็ไม่ผิดหรอกฉันจะซนจะยังไงก็ได้ท่านพ่อคงไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว

                จะบอกว่าฉันไม่เด็กแล้วงั้นเหรอ? ใครบอก...ฉันเพิ่ง 2 ขวบเองนะยังใสๆน่ารักๆวัยกำลังซนเลย

                “ชะ..ชิว่า..โถ่..พ่อตกใจหมดเลยนะ..จะเล่นอะไรกับพ่อเหรอ?”

                “ท่านพ่อหลับตาก่อน ห้ามลืมตาจนกว่าชิว่าจะบอกด้วย!

                “อะ..อื้ม..ได้สิจ้ะ”

                “นอนลงด้วย!

                “อะ..อื้มๆ”

                ท่านพ่อดูหนักใจนิดหน่อยแต่ก็เล่นไปตามบทของฉันทุกอย่าง ฉันส่งสายตาไปหาเมดที่ยืนสแตนบายอยู่หลังประตู พวกเธอโยนผ้าคลุมสีขาวที่เปื้อนไปด้วยน้ำที่แดงมาให้ฉัน มันไม่ได้เลอะอันนี้ฉันเตรียมมันมาทั้งคืนเลยล่ะ

                ฉันคุลมผ้านั่นที่ตัวของท่านพ่อมันเหมือนกับผ้าห่มอยู่ ฉันวางมีดไว้ที่พื้นอีกเล่มหนึ่งจากนั้นก็มีสัญญามือที่เมดที่หน้าประตูขยับไปมาเป็นจังหวะ

                สะบัดมือ (ท่านหญิง)

                ชูสองนิ้ว (มาที่ประตูสอง)

                ประกบมือ (ใกล้มาถึงที่นี่แล้ว)

                ยังดีที่เซร่าจำรหัสมือทั้งหมดที่ฉันสอนได้หมดฉันชูนิ้วโป้งขึ้นเป็นสัญญาณให้พวกเขาเตรียมตัวเอาไว้ให้ดี แล้วค่อยๆเดินออกจากห้องไปโดยไร้ซุ่มเสียงที่สุด

                เอาล่ะ..ได้เวลาเปิดม่านการแสดงแล้ว!!

                “โฮท่านแม่!!”ฉันปิดหน้าปิดตาและวิ่งเข้าไปหาท่านแม่ที่กำลังเดินเลี้ยวเข้าห้องอาหาร

                “ชะ..ชิว่า ลูกเป็นอะไรไป? ทำไมถึง..?”ท่านแม่พอเห็นฉันวิ่งเข้าไปหาก็ย่อตัวลงรับตัวฉันทันที

                “ฮึก..ท่านพ่อเขา..ท่านพ่อ...หนูไม่คิดเลย...ฮืออออ..ว่าเขาจะทำอะไรแบบนี้!!

                “ทะ...เทอาร์!!? เทอาร์เป็นอะไร!?

                “โฮ!! ฮืออออ”ฉันก้มหน้าร้องไห้ต่อไป

                ท่านแม่มองไปข้างหน้าแล้วมองเหล่าสาวใช้ที่เดินร้องไห้กันออกมาตามๆกัน ใบหน้าของท่านแม่เริ่มแย่ขึ้นเรื่อยๆ เธอวิ่งไปยังทางที่ไปห้องของท่านพ่อทันที ฉันเองก็รีบตามท่านแม่ไปติดๆพอท่านแม่เห็นภาพตรงหน้าก็ถึงแล้วปิดปากของตัวเองกลั้นเสียงเอาไว้

                “ทะ...เทอาร์..นี่มัน..เกิดอะไรขึ้น?”

                ท่านแม่มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่คลอไปด้วยน้ำตา เธอค่อยๆเดินเข้าไปหาท่านพ่อช้าๆแล้วนั่งลงที่ขอบเตียง

                “ทะ..ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้..!!”เธอโอบกอดร่างของชายหนุ่มเอาไว้แน่น

                “...”ท่านพ่อยังคงนอนนิ่งไม่ขยับเขยื้อนใดๆ

                “เทอาร์..นายจะมาตายแบบนี้ไม่ได้นะ..ฉันยัง..ยังไม่ได้บอกว่ารักนายแค่ไหนเลย..ไหนนายบอกว่าจะไม่ตายไง..!

                “แล้วรักแค่ไหนเหรอ?”

                “รักมากสิรักที่สุดเลยเอ๊ะ?”

                ท่านแม่เหมือนจะสัมผัสได้ถึงสิ่งผิดปกติ เธอก้มลงมองท่านพ่อที่กำลังกระพริบตาปริบๆอยู่ในอ้อมกอดทันใดนั้นใบหน้าของท่านแม่ก็ดำแดงปนกันไปหมด เอาล่ะ..ถึงเวลาแล้ว..!!

                ปึง!!

                “ล็อคประตู แล้วหนีเอาตัวรอด เร็ว!!

                ฉันสั่งให้เหล่าเมดผู้สมรู้ร่วมคิดในแผนการครั้งนี้รีบหนีกันไปคนละทางหลังจากล็อคประตู ส่วนฉันก็...โกยสิคะ!! เอาเป็นฉันเปิดทางให้แล้วนะคะทั้งคู่ เชิญตามสบายในห้องนั้นได้เลยค่ะ!!

                  “ชิ..ว่า!!! ยัยเด็กคนนี้!!

                เสียงแผดร้องของท่านแม่ดังจากนี้ไปถึงห้องอาหารเลยก็ว่าได้ แต่ฉันก็เข้าไปหลบซ่อนในห้องของฉันพร้อมกับเมดส่วนตัวของฉันยึดที่นี่เป็นที่ลี้ภัย เมื่อคืนฉันหาลือแผนการที่กับเซร่าอยู่สักพักหนึ่งอยู่ๆเมดที่ได้ยินแผนการของฉันก็บอกว่าอยากจะช่วยให้ท่านแม่กับท่านพ่อกลับมารักกันเหมือนเดิม พวกเราก็เลยทำเป็นขบวนการแบบนี้นี่แหละ

                “คุณหนูเจ้าคะ...ท่านหญิงจะโกรธมากมั้ยเต้าคะ?”เซร่าหันมาถามฉัน

                “ก็..คงไม่มากนักหรอก แต่มันก็คุ้มค่าใช่มั้ยล่ะ?”

                “นะ..นั่นสินะคะหวังว่าพวกเขาจะกลับมาเข้าใจกันอีกครั้ง..”

                 “ที่เหลือก็แล้วแต่ฝีมือของท่านพ่อแล้วล่ะนะ เซร่า..ได้เตรียมของกินตามที่ฉันขอเอาไว้รึเปล่า?”

                “คะ..ค่ะขนมปังกับแยมแล้วก็นมสินะคะ เตรียมเอาไว้แล้วล่ะเจ้าค่ะ!

                เซร่าหยิบเอาของที่ฉันสั่งไว้ตั้งแต่เมื่อคืนออกมาจากหัวเตียง ตอนเช้าเอามาไว้ให้ก่อนจริงๆด้วย ดีนะที่ฉันบอกเอาไว้ไม่งั้นต้องนั่งหิวตายในนี้ก่อนแน่ๆ อีกสักชั่วโมงค่อยออกไปน่าจะดี รึไม่ก็รอฟังเสียงในนี้ไปก่อน ถ้ามันจะแย่ยังไงก็ค่อยจัดการอีกที

                แต่ฉันก็แอบหวังให้มันไม่แย่ลงล่ะนะ..

 

                หลังจากเสียงล๊อคประตูดังขึ้นโอลิเวียก็ได้แต่นั่งชี้ประตูด้วยสีหน้าแดงเทือก ไม่นึกเลยว่าเธอจะถูกลูกสาวตัวเองหลอกได้!! แถมเธอยังแค่ 2 ขวบอีกด้วย!!

                “ที่รัก..อย่าไปโกรธลูกเลยนะ ชิว่าก็ซนตามประสาเด็กทั่วไปนั่นแหละ”เทอาร์กอดเอวของภรรยาตัวเองแน่นด้วยสีหน้าระรื่น

                “หึนายแอบสมคบคิดกับลูกล่ะสิ อย่างที่คิดเลยอย่าสอนอะไรแปลกๆให้ลูกจะได้ไหม!!?

                “แหม..ผมไม่ได้สอนสักหน่อย ผมก็โดนแกล้งให้นอนในห้องเหมือนกันนะ ผมไม่รู้จริงๆเลยว่าเด็กคนนั้นไปเตรียมแผนแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ก็สมกับเป็นลูกของเราดีนะ”

                “เหอะ! แบบนี้มันหลอกแบบมาจากนายชัดๆเลย!!

                “แบบไหนเหรอ?”

                “บะ..แบบนี้ไงล่ะ คะ..คนเจ้าเล่ห์!”โอเลเวียทุบลงไปที่อกของชายตรงหน้าแรงๆแต่แรงของเธอก็ยังน้อยไปอยู่ดี

                “พวกเราไม่ได้คุยกันแบบนี้นานแล้วนะที่รัก”

                “ฉะ...ฉันมีงาน ไม่ว่างหรอก..”

                “จริงๆแล้วคุณแอบหลบหน้าผมใช่ไหมล่ะ? ผมรู้นะ”

                โอเลเวียเม้มปากแน่น เธอไม่อาจปฏิเสธได้ว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ เธอนอนและใช้ชีวิตที่โรงเรียนจะมีแค่เวลาอาหารเช้าและเย็นที่เธอจะกลับมาดูลูกสาวเท่านั้น จากเรื่องเมื่อครั้งนั้นเธอไม่อาจบอกโทษและโกรธเขาได้เต็มปาก เพียงแต่...แค่เห็นหน้าเขาภาพเสียดแทงใจนั่นมันก็แล่นเข้ามาในหัว

                เธอรู้ดีว่าเขาไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้น มันก็เป็นสัญชาตญาณของเขาก็แค่นั้น..

                ทั้งๆที่ควรจะเข้าใจแท้ๆ...

                “ที่รัก..โกรธผมเหรอ? ผมขอโทษนะ จะให้พูดอีกกี่ครั้งก็ได้ว่าผู้หญิงที่ผมรักมีแค่เธอคนเดียว..”

                “ฉันรู้...มันเป็นแค่อุบัติเหตุ...ฉันไม่ได้โกรธ”

                “งั้นก็ช่วยมองตาผมได้ไหม? ตอนที่เธอพูด...”

                “...!

                เขาแตะปลายคางของเธอให้หันมาสบตากันตรงๆ

                “ถ้าที่รักไม่โกรธจริงผมจะจูบเธอนะ..ได้รึเปล่า?”

                “....ตะ...ตามใจสิ”

                “หลบตาผมอีกแล้วนะ..”

                ทุกการกระทำของเธอล้วนอยู่ในสายตาของเขาหมด เธอคงปฏิเสธสายตาของเขาไม่ได้..

                “..ฉัน ไม่ได้โกรธนายจริงๆนะ..แค่...มันลืมไม่ได้เท่านั้นเอง”

                “ที่รัก...เธอไม่จำเป็นต้องลืมมันก็ได้ สิ่งที่ผมทำผิดไปผมพร้อมจะรับโทษทุกอย่าง..ผมขอแค่อย่างเดียวเท่านั้น”

                “...”

                “ห้ามหมดรักผม... แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว ผมจะไม่ยอมจดทะเบียนหย่ากับคุณไม่ว่าจะยังไงก็ตาม”

                “หยะ..หย่า!!? ฉันไม่เคยคิดเรื่องนั้นเลยนะ!

                “แต่คุณทำเหมือนจะหย่ากับผมตลอดเวลาเลยนี่..”

                “กะ..ก็...เรื่องนั้น”

                “ที่รักจะใจร้ายทิ้งลูกสาวตัวเล็กๆกับพ่อคนเดียวได้ลงคอเลยเหรอ?”

                เทอาร์ทำสายตาเหมือนกับลูกหมาหงอยๆตัวหนึ่ง เขาส่งสายตาน่าสงสารไปให้โอเลเวียทลายกำแพงในใจของเธอจนหมดสิ้น!

                “ไม่ทิ้งสักหน่อย พูดอะไรของนายน่ะ เพ้อเจ้อจริงๆเลย!

                “ที่รัก..ผมไม่ได้กินอะไรมาหลายเดือนแล้ว ผมหิวจังเลย..”

                “กะ..ก็ออกไปหาอะไรกินซะสิข้างนอกมีตั้งเยอะแยะ!

                “ถ้าผมอยากหาอะไรกินข้างนอกจริงๆ..ผมคงไม่แต่งงานหรอก ที่รัก..ผมอยากกินคุณคนเดียว..”

                “...ตะ...แต่ตอนนั้น..”

                “ผมหน้ามืดไปนิดเดียวเอง แต่ไม่ได้สูบพลังของผู้หญิงคนนั้นมาหรอก อันที่จริง..พอคิดว่าไม่ใช่กลิ่นของที่รักผมก็อาเจียนซะแล้ว..”

                “หะ..ห้ะ!!? แล้วทำไม...”

                “คะ..ใครจะไปกล้าบอกกันเล่า..ว่าผมอาเจียนใส่ผู้หญิงไปแบบนั้น...”

                “...ทะ..ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้เล่า!!

                “ก็เธอไม่ยอมคุยกับผมเลยนี่..”

                “อึก...”

                โอเลเวียได้แต่กลืนน้ำลายลงคอไปอย่างยากเย็น จะว่าได้นั่นมันก็เกือบจะ 3 ปีแล้วหลังจากเรื่องเมื่อครั้งนั้น เธอจำได้ดีว่าเธอเห็นเขากับผู้หญิงที่เธอไม่รู้จักอยู่บนเตียงด้วยกันแค่นั้นเธอก็เดินหนีออกมาแล้ว

                โดยที่ไม่ได้คุยกับเขาอีกหลังจากนั้น...

                “ฉะ..ฉัน..ฉันขอ..”

                “ไม่ต้องขอโทษหรอก ผมต่างหากที่ต้องขอโทษ...จะยกโทษให้ผมแล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม?”

                “...อะ...อื้ม..ก็ได้”

                “ที่รัก...รู้ไหมว่าผมไม่เคยรักใครเท่าเธอมาก่อนเลย..”

                “หยะ..หยุดพูดอะไรแบบนั้นสักทีเถอะน่า..อายุตั้งปูนนี้แล้ว..”

                “แหม..ที่รักเรายังไม่แก่ขนาดนั้นสักหน่อย..”

                เทอาร์กระชับมือที่กอดเอวภรรยาเอาไว้ให้แน่นขึ้น จากนั้นเขาก็ใช้แรงของตัวเองกดเธอนอนลงกับเตียง!!

                “ทะ..เทอาร์..ทำอะไรน่ะนี่มันยังเช้า...”

                “ที่รักผมหิวจังเลย..”

                “...ตะ..แต่ช่วยรออีกหน่อยไม่ได้รึไง!?

                “ไม่ได้...ไหนๆเราก็...อุส่าเข้าใจกันแล้ว..”

                “นั่นมันไม่ใช่ปัญหานะ นี่ชิว่ารออยู่นะปล่อยก่อนสิ!

                “ชิว่ามีพวกเมดคอยดูแลอยู่แล้วไม่เป็นไรหรอก..ที่รัก...ตอนนี้เธอต้องตามใจผมสิ..?”

                “หะ? เอ๊ะ!! ตั้งแต่เมื่อไหร่!!?

                โอเลเวียเงยหน้าขึ้นดูที่หัวเตียง มือทั้งสองข้าวของเธอถูกมัดตรึงเอาไว้กับหัวเตียงตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้!? เธอลืมไปได้ยังไงเรื่องรสนิยมส่วนตัวของผู้ชายคนนี้..!!

                “ผมไม่ได้จับมัดเธอตั้งนานแล้วรู้สึกตื่นเต้นเหมือนเป็นครั้งแรกเลยล่ะที่รัก..”

                “เทอาร์!!

                เขาเป็นชอบคลั่งไคล้การมัดแบบสุดกู่!!

                “มามีน้องให้ชิว่าอีกสักคนจะเป็นไรไป นะ? ที่รัก..”

                หญิงสาวได้แต่จับจ้องใบหน้าของสามีที่เหมือนจะคุมสติไม่อยู่ซะแล้วก็จุกคำพูดของตัวเองในลำคอ

                แผนการรื้อฟื้นความสัมพันธ์ของครอบครัวนี้เหมือนจะประสบความสำเร็จเกินคาดไปสักหน่อย..


======================================================================

อะไรนะ? SM ไม่พอ!!?

แหมมม คู่เสริมจะSM กว่าคู่หลักได้ยังไงล่ะคะ ตอนต่อไป เปิดตัวเจ้าชายแวมไพร์!!

โปรดติดตามตอนต่อปายยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.055K ครั้ง

5,176 ความคิดเห็น

  1. #5059 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:40
    smชอบอ่าาา
    #5059
    0
  2. #5051 d_nutss0648 (@d_nutss0648) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 02:20
    สะ สะ สนุกมากค่ะ เเต่เเอบสดุดตรงพูดสะอึกอะไรนักหนา55555
    #5051
    0
  3. #4738 MEANNN-N (@MEANNN-N) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 10:15
    น่าร้าาาาาาา
    #4738
    0
  4. #3484 abc17973 (@abc17973) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 19:44
    เห็นนางเอกแล้วมันอดคิดไม่ได้อ่ะ
    #3484
    0
  5. #2837 DarkGZ (@TewKungdex) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 17:20
    พ่อแม่ยังหวานขนาดนี้ลูกจะหวาดขนาดไหน?!
    #2837
    0
  6. #2515 โจรสลัดหน้าขาว (@pch995582) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 07:27
    ตอนก่อนบอกว่าสาวใช้บอกว่าสูบจนเกือบหมดตัวแต่ตอนนี้พ่อบอกว่าอาเจียนใส่ ค่อนข้างงงนิดนึงนะคะ
    #2515
    0
  7. วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 21:44
    อ่านชื่อนางเอกทีไรอาจเป็นชิวาวาทุกที 55555
    #2246
    0
  8. #2067 Timpanteen (@simsi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 20:40
    ชอบคุณพ่อมากค่ะ55555555
    #2067
    0
  9. #1972 statice46 (@statice46) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 14:04
    เฮ้ย ถ้านางเอกจับพระเอกมัดแบบเม้นท์ก่อนหน้านี่... 5555
    คู่พ่อแม่มีความแซ่บค่ะ ><
    #1972
    0
  10. #1736 art23840 (@art23840) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 01:06
    เป็นคู่พ่อแม่ที่ดุเดือดพอสมควรเลย 5555
    #1736
    0
  11. #1446 cheeta19 (@cheeta19) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:39
    สรุปไรท์เป็นMจริงๆสิน้ะส่อมาแนวนี้ทุกเรื่อง
    #1446
    0
  12. #1233 0823843310 (@0823843310) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:09
    แล้วทำไมไม่พยายามอธิบาย มันนานเป็น 2 ปีกว่าแล้วนะ เเล้วนึกภาพฝ่ายภรรยาตัวเองทำมั้งจะเป็นยังไงนะ.... &#128519;&#128519;
    #1233
    0
  13. #1231 reuxngksikicn (@reuxngksikicn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:42
    แอบกัดหมอนเล็กน้อย-///-
    #1231
    0
  14. #1091 Leejung-shin (@jung-shin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:05
    มิสเตอร์ เกรย์2 >////<
    #1091
    0
  15. #1064 palllll (@palllll) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:05
    คุณพ่อ
    #1064
    0
  16. #463 I'm fine. (@lhgfterrfhui) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 20:01
    ชิวาว่า 5555555
    #463
    0
  17. #404 JM_Ja-a (@alfalily) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 17:55
    อุก กำเดาไหล....ฟินไปอีกกก
    #404
    0
  18. #329 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 07:13
    555555
    #329
    0
  19. #290 [F.S]Fang_041 (@octobersena2706) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 11:33
    อือหือออออ
    #290
    0
  20. #208 prim____ (@prim____) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 21:23
    แซ่บจ้าาาาา
    #208
    0
  21. วันที่ 10 มกราคม 2561 / 21:58
    มีความสุขแฮกๆ โดนมัดก็ไม่เลวน้อยไปด้วยซ้ำ
    #172
    0
  22. #133 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 18:30
    อยากให้นางเอกได้นิสัยพ่อมาก จับพระเอกมัดไรงี้555555
    #133
    0
  23. #123 sadaomi (@sadaomi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 08:36
    ดีงาม~
    #123
    0
  24. #23 Sakura-swewt (@Sakura-swewt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 12:04
    โอ้ยยยยยย
    #23
    0
  25. #18 Jayz J (@femeil) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 13:23
    ว๊ายยยย คดีพลิกล่ะ
    #18
    0