Be My Boy รักวุ่นวายผู้ชายของฉัน [KiHae Ft.SJ : Yaoi]

ตอนที่ 6 : BMB : 6 : หวั่นไหว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    2 เม.ย. 55

ตอนที่ 6 หวั่นไหว

 

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ซีวอนพยายามโทรมาหาทงเฮตลอด แต่พอร่างบางรู้ว่าใครเป็นคนโทรมาก็ไม่รับสายและปิดเสียงเปลี่ยนไปใช้ระบบสั่นแทน เพราะรำคาญเสียงเรียกเข้าที่ดังอยู่เรื่อยๆ รุ่นพี่หนุ่มทำอย่างนี้เป็นอาทิตย์ เมื่อเห็นว่าไม่ได้ผลก็เปลี่ยนไปใช้วิธีใหม่ ซีวอนเลือกใช้วิธีมาดักรอที่มหาวิทยาลัยแทน เมื่อเจอทงเฮก็พยายามจะเข้ามาคุยด้วยตลอด แต่ก็ไม่สามารถเข้าใกล้ร่างบางได้เพราะคิบอมตามประกบทงเฮตลอดเวลา  

 

อีกไม่กี่วันจะถึงการสอบไฟนอลของซัมเมอร์แล้ว ทงเฮกับเพื่อนสุดเลิฟทั้งหลายเลยต้องขยันมากขึ้น ติวหนังสือกันหน้าดำคร่ำเครียด โดยเฉพาะอีทึก ที่จริงมันไม่ได้โง่นะแต่มันไม่ค่อยตั้งใจเรียนเสียมากกว่า บางครั้งต้นชั่วโมงยังนั่งเรียนดีๆอยู่เลย แต่พอกลางคาบเรียนหันไปอีกทีมันฟุบหน้าหลับไปแล้ว

 

 

 

วันนี้เป็นการสอบวิชาสุดท้าย หลังจากที่เคร่งเครียดกันมาหลายวันก็จะได้หยุดพักกันเสียที วิชานี้ข้อสอบเป็นข้อเขียนทั้งหมด เป็นวิชาที่ทงเฮเข้าใจจึงใช้เวลาในการทำข้อสอบไม่นานก็ออกมายืนรอคุณเพื่อนทั้งหลายที่หน้าห้อง จนกระทั่งอีทึกที่ออกจากห้องสอบเป็นคนสุดท้ายของกลุ่ม

 

สอบเสร็จแล้วโว้ยยย อย่างนี้ต้องฉลอง มันออกมาจากห้องสอบด้วยท่าทางดีใจ พร้อมกับเสียงดังโวกเวกอยู่หน้าห้องสอบ -_-“

 

อาจารย์ที่คุมห้องสอบเดินออกมามองพวกผมด้วยสายตาจิกกัด พวกที่อยู่หน้าห้องนะ สอบเสร็จแล้วก็ไปไกลๆจะมาอยู่กันทำไมหรืออยากสอบใหม่!!!! เดี๋ยวฉันให้สอบใหม่ซะเลย อาจารย์สาวยืนเท้าเอวรอดูจนแน่ใจว่าพวกเราจะออกไปจากตรงนี้  

 

ซวย!!

 

มันจะออกมาแบบเงียบๆก็ไม่ได้ เกือบพาฉิบหายกันทั้งกลุ่มแล้วไหม ทงเฮรีบคว้าของที่วางกองเอาไว้แล้วรีบวิ่งนำลิ่วออกไปก่อนเพื่อน ตัวใครตัวมันละงานนี้ พอมาถึงโต๊ะประจำร่างบางก็ทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้ มือเล็กกุมที่หน้าอกหายใจออกมาอย่างเหนื่อย 

 

จะแหกปากหาพ่อมึงเหรอไอ้อีทึก ฮันเกิงด่าทันทีที่มาถึงโต๊ะ แทนที่ออกจากห้องสอบ จะได้คลายเครียดกลับต้องมาวิ่งหน้าตั้งเพราะมัน

 

กูไม่ได้ตั้งใจมันลืมตัวไปนิดนึง อีทึกแก้ตัวเสียงอ่อยๆ แต่ใบหน้ากลับแฝงไปดวยความทะเล้นที่ปกปิดเอาไว้ไม่มิดไม่ว่าเรื่องไหนก็ไม่สามารถทำให้คนอารมณ์ดีที่มีหมาอยู่ในปากอย่างเขาจะสลดได้^^

 

เรื่องแค่นี้เองด่ามันไปก็เท่านั้น สลดเสียที่ไหนกันล่ะ” ฮีชอลมองหน้าต้นเหตุของเรื่องพลางส่งสายตาค้อนไปให้ “เมื่อกี๊บอกว่าจะไปฉลอง เราจะไปที่ไหนกันดี เรื่องกินล่ะของชอบ ฮีชอลรีบถามทันที

 

ระหว่างที่พวกมันกำลังหาที่ฉลองอยู่กันอยู่ ทงเฮก็หยิบมือถือขึ้นมากดโทรหาคิบอมตามที่คนตัวโตกำชับเอาไว้

 

สอบเสร็จแล้ว จะมาเลยหรือเปล่า ทันที่ที่เสียงทุ้มตอบรับ ทงเฮรีบบอกเพราะกลัวเพื่อนจะหาสถานที่ได้ก่อนแล้วต้องนั่งรอคิบอมอีก

 

[แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน]

 

อยู่ที่โต๊ะม้าหิน” 

 

[รอแป๊บนึงกำลังเดินไป]

 

หลังจากวางสายแล้ว ทงเฮก็หันไปถามว่าสรุปจะไปที่ไหนกัน ฮีชอลบอกว่าให้ไปร้านยองซันเพราะอยากกินคาลบิ(ร้านเนื้อย่าง) เป็นร้านประจำที่ไปกินกันบ่อยเพราะอยู่ข้างมหาวิทยาลัย  ระหว่างที่นั่งรอคิบอมต่างก็นั่งพูดถึงข้อสอบว่าคำตอบเป็นแบบไหน ส่วนมากก็คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร เพราะออกใกล้เคียงกับที่ติวกันมา

 

ทงเฮนั่งรอจนคิบอมมาถึงที่โต๊ะ แล้วจัดแจงแบ่งกันว่าใครจะไปรถคันไหน เพราะวันนี้มีรถสองคัน โดยที่ทงเฮไปกับคิบอม ส่วนอีทึกและฮีชอลจะนั่งไปกับฮันเกิง แล้วนัดให้ไปเจอกันที่ร้านเลย พวกอีทึกไปถึงร้านก่อนก็พากันเข้าไปจองที่นั่ง พอทงเฮกับคิบอมมาถึงที่ร้านก็ตามเข้าไป

 

วันนี้ที่ร้านมีพวกนักศึกษามาฉลองกันหลายกลุ่ม มองไปทางไหนก็เห็นแต่คนที่พอคุ้นหน้ากันบ้าง บางโต๊ะก็รู้จักกันเพราะเคยเรียนวิชาเดียวกัน หลังจากสั่งเครื่องดื่มแล้วก็เริ่มลงมือสั่งของที่จะกินกัน  

 

มึงอย่าสั่งไก่เยอะสิวะ ไม่มีใครกิน

 

ก็กูจะกิน มึงจะมายุ่งทำไม มึงก็สั่งที่มึงจะกินไปซิ ฮันเกิงหันไปเถียงอีทึกที่นั่งเปิดเมนูพลิกหน้าไปมาอยู่ข้างๆแต่ยังโวยวายเถียงกันตลอด  

 

กรรม -*-  

 

เรื่องกินมันยังเถียงกันได้อีก ทงเฮเบือนหน้าหนีหันไปหาคิบอมที่กำลังเปิดเมนูแล้วก็ช่วยกันเลือกของที่จะสั่ง มีเถียงกันบ้างแต่ก็ไม่เสียงดังอย่างฮันเกิงและอีทึก ร่างบางจิ้มนิ้วลงไปยังรายการที่ตัวเองเลือกเสร็จก็ลุกไปห้องน้ำ ทิ้งหน้าที่การสั่งอาหารให้คิบอมเป็นคนจัดการแทน 

 

ร่างบางเดินกลับมาถึงที่โต๊ะอีกครั้งก็ต้องตกใจเมื่อเห็นจานอาหารมากมายวางจนเต็มโต๊ะ สั่งมาเยอะจะกินหมดไหม ทงเฮมองปริมาณของที่อยู่ในจานอย่างไม่มั่นใจ มันเยอะมากเกินกว่าห้าคนจะกินหมด

 

ก็สั่งมาเผื่อเอาไว้ ช่วยกันกินเดี๋ยวก็หมดเองทงเฮตาโตมองจานของคิบอมแล้วหันกลับมามองจานที่วางอยู่ตรงหน้าตัวเอง มันกะขุนเชาแล้วรอเชือดใช่ไหม สั่งมาขนาดนี้ใครจะไปกินเข้าไปหมดวะ -_-“  

 

ทงเฮหวังดีเห็นฮีชอลชอบกินเนื้อ ก็อาสาย่างให้แล้วคีบไปวางไว้ที่จานให้ จนตอนนี้ที่จานของฮีชอลมีแต่กองเนื้อเต็มไปหมด

 

ไอ้ทงเฮหยุดเลย มึงจะให้กูแดกแต่เนื้อจนกูกลายพันธุ์เลยรึไง ตะเกียบในมือถูกยื่นไปขวางมือเล็กของทงเฮที่กำลังคีบเนื้อมาวางที่จานของฮีชอล

 

ก็กูเห็นว่ามึงชอบ กูใจดีย่างให้ มึงไม่ชอบเหรอ ทงเฮทำตาแป๋วใส่ ทำเป็นไม่รู้ไม่สนใจว่าฮีชอลจะว่ายังไง

 

กูชอบกินเนื้อ แต่กูก็กินอย่างอื่นด้วย ไม่ใช่ให้กูกินแต่เนื้ออย่างเดียวฮีชอลเอาตะเกียบคีบอย่างอื่นมากินไม่สนใจกองทัพเนื้อที่ตั้งเป็นกองย่อมๆอยู่บนจาน

 

ไม่แดกก็ไม่ต้องแดกน้อยใจนะโว้ย คนอุตส่าห์หวังดีอยากให้เพื่อนกินของชอบว่าแล้วทงเฮก็หันไปอ้อนคิบอมที่นั่งยิ้มอยู่ข้างๆแทน ไม่สนใจพวกมันที่นั่งหัวเราะกันอย่างสนุกสนานที่เห็นคนตัวเล็กงอนแก้มป่อง

 

ไอ้คิบอม ช่วงนี้มึงมีอะไรปิดบังพวกกูหรือเปล่าวะ อีทึกโพล่งขึ้นมาอย่างอยากรู้อยากเห็น ซึ่งนิสัยประจำตัวของมันตามสโลแกนประจำตัว เรื่องของคนอื่นคืองานของเรา^^

 

กูมีไรปิดบังพวกมึงด้วยวะ คิบอมถามอย่างงงๆว่าตัวเองไปปิดบังอะไรพวกมันตอนไหน

 

ก็ช่วงนี้เห็นมึงกับไอ้ทงเฮหวานเจี๊ยบน้ำตาลจะเกาะตามตัวแล้ว แถมยังชอบทำตัวติดกันยิ่งกว่าเมื่อก่อนอีก ตกลงเป็นแฟนกันแล้วเหรอก็มันต่างจากเมื่อก่อนนี่หว่าจะไม่ให้สงสัยได้ยังไง เมื่อก่อนทงเฮมันอ้อนคิบอมน่ารักแบบนี้ซะที่ไหนกัน  

 

พรวด!!!

 

แค่กๆๆๆ 

 

ทงเฮที่กำลังกินน้ำอยู่สำลักออกมาทันที คิบอมรีบหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดตามใบหน้าที่เปื้อนน้ำ มือหนาลูบที่แผ่นหลังจนร่างบางหายสำลัก

 

เฮ้ยย กูไม่ได้คบกัน หายจากสำลักน้ำแล้ว คนตัวเล็กยกมือยกไม้รีบปฏิเสธทันที ไม่ทันสังเกตุแววตาที่สลดลงของคนที่โดนปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยที่นั่งอยู่ด้านข้างว่าจะรู้สึกยังไง

 

แม่งไม่อยากจะเชื่อ มึงโกหกกูหรือเปล่าหลังจากที่นั่งมองอยู่นานอีทึกกลับไม่คิดอย่างที่ทงเฮบอกเลยสักนิด เพราะเขารู้สึกว่าบรรยากาศระหว่างสองคนนี้เปลี่ยนไปจากเดิม คิบอมแสดงออกมากขึ้นทงเฮก็ดูอ่อนลงกว่าเดิม

 

จะโกหกทำด๋อยส์ โกหกแล้วกูได้เงินไหม คิบอมช่วยพูดหน่อยเด่ะ มันจะได้เชื่อกัน เพิ่งพูดปฏิเสธไปเมื่อกี้แต่ไม่ทันไรทงเฮก็หันมาอ้อนคนตัวโตให้ช่วยซะแล้ว

 

ตอนนี้ก็เกือบๆแล้ววะ รอใจอ่อนอยู่เนี่ย ถ้าอีกสักพักยังไม่ใจอ่อนก็กะว่าจะจับปล้ำไปเลยทีเดียวจบคนตัวโตว่าอย่างอารมณ์ดี มือหนารวบเอวเล็กให้เขยิบเข้ามาชิด นัยน์ตาสีดำส่งประกายแพรวพราวอย่างคนที่เหนือกว่า

 

คุณพระ!!!

 

ให้มันช่วยแก้ตัวแต่กลับจะมาจะจับปล้ำซะงั้น TT____TT

 

เสียวสันหลังวูบ แล้วยังจะมากอดตรูอีก -*-

 

ทงเฮพยายามเขยิบตัวออกห่างแต่ก็ไม่สามารถเลื่อนออกมาได้เพราะมือหนากอดเอาไว้แน่น มือเล็กพยายามงัดมือออกจากเอว แต่เหมือนอีกฝ่ายจะแกล้งให้ร่างบางต้องออกแรงมากเท่าไหร่แขนแกร่งก็ยิ่งเพิ่มน้ำหนักในการกอดมากขึ้น

 

มือปลาหมึกชัดๆ - -“

 

ถ้ามันไม่ยอมบอกพวกกูแล้วกัน เดี๋ยวช่วยจับมันมัดประเคนไปวางบนเตียงให้ อีทึกว่าพลางทำสีหน้ายียวนยักคิ้วหลิ่วตาส่งไปให้คนที่นั่งฮึดฮัดอย่างขัดใจ

 

ไอ้เพื่อนเหี้ย แม่งไม่ช่วยกูไม่ว่า แล้วยังจะจับกูมัดประเคนมันอีกเหรอ รักกูมากเลยนะพวกมึง งอนพวกมันแล้ว!!!

 

ร่างบางอมลมจนแก้มขาวๆพองออกมา เขยิบตัวออกห่างจากคนตัวโตที่เพิ่งจะยอมปล่อยมือออก คิบอมเลื่อนตัวเข้าใกล้ ใบหน้าหล่อก้มลงกระซิบเบาๆที่ข้างหูเพื่อที่ให้ได้ยินเพียงสองคน

 

งอนเหรอ อย่างอนเลยนะมือที่อยู่ใต้โต๊ะซึ่งปราศจากสายตาสอดรู้สอดเห็นของบรรดาเพื่อนเลื่อนไปเกาะกุมมือเล็กมากุมเอาไว้

 

ไม่งอนก็ได้เสียงหวานเอ่ยออกมาเบาๆ แต่สำหรับคนที่นั่งอยู่ใกล้กลับได้ยินชัดเจน ทงเฮลืมว่าคิบอมยังยื่นหน้าอยู่แถวบริเวณไหล่พอหันกลับมาเลยกลายเป็นเอาแก้มมาให้คิบอมหอม พอรู้สึกตัวว่าเกิดอะไรขึ้นร่างบางรีบผละตัวออกห่างจากคิบอมทันที คนตัวเล็กหันหน้าเข้าโต๊ะก็เห็นไอ้พวกนั้นนั่งเหวออ้าปากหวอ

 

o[]o!!!

 

เนี่ยนะ ยังไม่เป็นแฟนกัน ทำขนาดนี้แล้วยังกล้าเถียงอีกฮีชอลพึมพำออกมา แต่คงเป็นการบ่นกับตัวเองที่ดังไปหน่อยถึงได้ยินกันทุกคน

 

 ทงเฮปิดปากเงียบไม่อยากจะเถียงอะไรให้เข้าตัวอีกเพราะถึงพูดปฏิเสธไป แต่หัวใจของร่างบางกลับรู้สึกไม่เหมือนเดิม เขากำลังหวั่นไหวกับสิ่งที่คิบอมทำ หลายครั้งที่อยู่ใกล้ชิดกัน ทงเฮรู้สึกว่าหัวใจมันเต้นแรงขึ้น หน้าร้อนผ่าว ทำตัวไม่ถูกเอาซะเลย

 

 

เริ่มรักเพื่อนสนิท(ที่คิดไม่ซื่อ)ตัวเองแล้วใช่ไหม ใครช่วยบอกที

 

 

 

 

พวกเรากำลังเดินไปลานจอดรถเพื่อแยกย้ายกันกลับบ้าน แต่อยู่ๆซีวอนก็โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ รุ่นพี่หนุ่มเดินเข้ามาดึงแขนของทงเฮให้เดินตามไป ร่างบางที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็เซถลาตามแรงลาก ก่อนจะตั้งหลักได้จึงสะบัดแขนออกจากมือแกร่งอย่างแรงแต่ก็ไม่หลุด

 

ไอ้เหี้ย ปล่อยกูมือข้างที่ว่างพยายามแกะมือที่ถูกจับออก “คิบอมช่วยด้วย” ทงเฮร้องเรียกเสียงดังด้วยความกลัว

 

คิบอมที่ตอนนี้ตั้งสติได้ว่าอะไรเป็นอะไรก็รีบเข้ามาช่วยแกะแขนของทงเฮให้หลุดจากการเกาะกุม แต่ซีวอนเอามือข้างที่ว่างผลักอกคิบอมที่ไม่ทันระวังจนเสียหลักเซ มือที่กำลังช่วยร่างบางถูกปล่อยออกเพราะเจ้าของมือเสียการทรงตัว

 

มึงจะลากทงเฮไปไหน คิบอมตั้งหลักได้ก็ถามเสียงห้วนด้วยความไม่พอใจ ร่างสูงพุ่งเข้ามาจะช่วยทงเฮอีกครั้ง

 

แล้วมึงเสือกอะไรด้วย ซีวอนตะคอกเสียงใส่อย่างโมโหที่ถูกขัด

 

กูจะเสือกมึงจะทำไม กูบอกให้ปล่อยทงเฮเดี๋ยวนี้ คิบอมเดินเข้าไปขวางรุ่นพี่หนุ่มเอาไว้ ดวงตาคู่คมมองคนตรงหน้าด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว

 

เรื่องของกูมึงอย่าเสือก ซีวอนตะโกนออกมาเสียงดังจนคนที่ยืนอยู่ได้ยินกันหมด  

 

หึ ถ้าเรื่องของมึงคนเดียวกูก็จะไม่ยุ่ง แต่ที่กูเข้ามายุ่งเพราะมึงลากทงเฮไปด้วย คิบอมสบโอกาสที่ซีวอนกำลังฟังที่ตัวเองพูด รีบดึงทงเฮกลับมาแล้วดันร่างบางให้ไปยืนอยู่ด้านหลัง

 

ซีวอนอาศัยจังหวะนี้ รี่เข้ามาชกหน้าคิบอมที่ไม่ทันระวังจนเสียหลักล้มลงไปกองกับพื้น แล้วตามมากระทืบซ้ำที่ลำตัว พวกอีทึกที่กำลังมึนงงจากการเถียงกัน เห็นคิบอมโดนต่อยก็รีบกระโจนเข้ามาช่วยเพื่อน อีทึกเข้าไปต่อยซีวอนจนเซถลาไปอีกทาง ฮีชอลกับฮันเกิงก็รีบเข้ามาพยุงคิบอมให้ลุกขึ้น พอคิบอมยืนทรงตัวได้ก็สวนหมัดเข้าไปที่ปากของซีวอนทันทีจนร่างของรุ่นพี่กระเด็นไปนอนกองที่พื้น คิบอมเดินตามไปคร่อมคนที่นอนซบแนบพื้นแล้วกระหน่ำหมัดลงไปที่ใบหน้าอย่างเต็มแรงหมัดแล้วหมัดเล่าด้วยความโมโห

 

ไอ้คิบอมหยุด คยูฮยอนวิ่งมาพร้อมกับตะโกนร้องห้ามทั้งที่ยังวิ่งมาไม่ถึงตรงที่เกิดเรื่อง อีทึกมาช่วยลากคิบอมออกไปก่อน แม่งเดี๋ยวก็ได้ฆ่ากันตายห่า 

 

อีทึกเข้ามาดึงมือของคิบอมไว้ แล้วลากคิบอมให้ลุกออกจากซีวอน ทางด้านคยูฮยอนก็รีบเข้ามาช่วยพยุงซีวอนให้ลุกขึ้นยืน

 

ทำไมถึงมีเรื่องกัน คยูฮยอนถามเพื่อนซี้ทันทีที่อีกฝ่ายตั้งตัวได้ เขารีบวิ่งมาเพราะรุ่นน้องวิ่งเข้าไปบอกว่าซีวอนกำลังมีเรื่องอยู่ที่ลานจอดรถ

 

แล้วมึงจะเสือกอะไรอีกคนซีวอนปัดมือของคยูฮยอนออกอย่างไม่พอใจที่ถูกคาดคั้นถึงเรื่องที่เกิดขึ้น

 

ไอ้เหี้ย มึงนี่มัน....กูไม่รู้จะด่ามึงยังไงแล้ว คยูฮยอนโมโหจนด่าไม่ออก ไม่คิดว่าเพื่อนของตัวเองจะพาลจนไม่ฟังอะไร

 

คิบอมดึงทงเฮมาโอบเอวไว้ มึงจำไว้เลย ทงเฮนะแฟนกูเลิกมายุ่งกับแฟนกูเสียที ประกาศออกไปเลยดูสิว่าจะกล้ามายุ่งอีกไหม

 

กูไม่เลิกมึงจะทำไมกู ทงเฮแฟนมึง แต่กำลังจะเป็นเมียกู ซีวอนสวนกลับมาทันทีที่คิบอมพูดจบ

 

มึงไม่จบใช่ไหม อย่าหาว่ากูไม่เตือน ถ้าเกิดอะไรขึ้นคราวหน้ากูไม่เอามึงไว้แน่ ร่างสูงจูงมือทงเฮเดินไปขึ้นรถทันที ไม่สนใจซีวอนที่ยืนอยู่ที่ตรงนั้น พวกฮันเกิงก็เดินตามมาที่รถทันที

 

ไอ้คิบอมเดี๋ยวกูไปส่งพวกอีทึกและฮีชอลเอง มึงก็ไปส่งไอ้ทงเฮเลยแล้วกัน ถ้ามีปัญหาอะไรอีก ก็บอกพวกกู เดี๋ยวพวกกูช่วยมึงเองอีทึกตบบ่าให้กำลังใจเพื่อน

 

เออ ขอบใจ

 

มึงสองคนไม่ต้องเกรงใจพวกกู มึงสองคนเป็นเพื่อนพวกกู มันมาก่อกวนอย่างนี้ พวกกูไม่ปล่อยเอาไว้หรอก อีทึกพูดออกมาด้วยเสียงโมโห

 

เออ ถ้ามีเรื่องจริงยังไงกูจะให้พวกมึงช่วย ไม่ต้องห่วงคิบอมเดินเข้าไปนั่งตำแหน่งคนขับรถก่อนจะโบกมือให้เพื่อน

 

 

 

 

คิบอมขับรถมาส่งทงเฮที่คอนโด คนตัวเล็กบังคับให้คิบอมนอนค้างที่นี่ เพราะนี่มันก็ดึกมากแล้วแถมคิบอมต้องมาเจ็บตัวเพราะเขาอีก ร่างบางไล่คิบอมไปอาบน้ำส่วนตัวเองก็เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อหาชุดของคิบอมมาวางไว้บนที่นอน

 

ทงเฮเดินออกไปหยิบยามาวางไว้ที่โต๊ะเครื่องแป้งเพื่อเตรียมทำแผลให้กับคิบอม ร่างสูงเดินออกมาจากห้องน้ำตามตัวยังมีหยดน้ำเกาะอยู่ ที่มุมปากมีรอยแผลที่เกิดจากการต่อย ที่ตอนนี้เริ่มเป็นสีม่วงช้ำตามลำตัวมีรอยช้ำอยู่หลายที่ ที่แขนก็มีแผลถลอกที่เกิดจากตอนล้ม ร่างบางเห็นอย่างนั้นก็รู้สึกผิดถ้าไม่ใช่เพราะเขา คิบอมก็ไม่ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้

 

คนตัวโตเห็นทงเฮนั่งหน้าเครียดก็รู้ว่าคนตัวเล็กคิดมากที่ต้องทำให้ตัวเขาเจ็บ คิบอมยกมือขึ้นลูบไปที่แก้มของร่างบาง อย่าคิดมาก เจ็บแค่นี้เรื่องเล็ก

 

แต่ถ้าไม่เข้ามาช่วย คิบอมก็ไม่ต้องเจ็บอย่างนี้ ตอนนี้น้ำตามันไหลคลอออกมาอยากจะร้องเสียให้ได้

 

คิบอมเอามือไล้ที่ขอบตาเพื่อเช็ดน้ำตาที่กำลังไหลออกมา ทงเฮจำเอาไว้นะ เรื่องอะไรก็ตามที่เกี่ยวกับทงเฮ สำคัญเสมอสำหรับคิบอมแค่ประโยคเดียวที่คิบอมพูดออกมา ทำให้ความรู้สึกที่กำลังย่ำแย่กับเรื่องที่เกิดขึ้นหายไป ทงเฮรู้สึกดีขึ้น

 

ไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวจะได้มานอนกันคิบอมดึงร่างบางให้ลุกขึ้นแล้วดันแผ่นหลังให้เดินไปที่ห้องน้ำ

 

ทงเฮรีบเข้าไปอาบน้ำออกมาแต่งตัวเสร็จ ก็เดินไปหยิบยาที่โต๊ะเครื่องแป้ง แล้วเดินไปหาคิบอมที่นอนหลับอยู่บนที่นอน

 

คิบอมหลับหรือยัง ตื่นมาทายาก่อนนะ ทงเฮเอามือสะกิดที่แขนของคนที่นอนอยู่ คิบอมที่ยังไม่ทันได้หลับก็ลุกขึ้นมานั่งแล้วถอดเสื้อออก เพื่อให้คนตัวเล็กทายาได้ถนัด ร่างบางทายาให้คนตัวโตเสร็จก็เดินไปล้างมือ แล้วเดินออกไปที่ข้างนอก ทงเฮเดินถือแก้วน้ำกลับเข้ามายื่นให้คนตัวใหญ่พร้อมกับยาสองเม็ด

 

แก้ปวดนะ กินซะกันคืนนี้จะเป็นไข้เด็กวิศวะรับยามาส่งเข้าปากแล้วตามด้วยน้ำทันที แล้วจึงยื่นแก้วคืนให้คนตัวเล็กเอาไปเก็บ

 

 

 

 

ทงเฮกลับเข้ามาที่ห้องอีกครั้ง เมื่อปิดไฟแล้วเดินไปล้มตัวลงนอนอีกด้านที่คนตัวโตเว้นที่ไว้ให้ ทันทีล้มตัวลงนอนคนที่นอนอยู่ข้างๆก็ดึงร่างบางเข้ามากอดไว้ ทงเฮซุกหน้าลงไปที่อกแกร่ง คิบอมพลิกตัวนอนตะแคงหันมา แล้วกอดกระชับเอาไว้ ลมหายใจอุ่นๆรดที่ศีรษะ

 

คนตัวโตพลิกตัวคร่อมคนตัวเล็กเอาไว้ สายตาทั้งคู่ต่างจับจ้องอยู่ที่กันและกัน ใบหน้าที่ห่างค่อยๆเลื่อนลงมาประกบริมฝีปากสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัด จากอ่อนหวานเปลี่ยนเป็นร้อนแรง จนคนตัวเล็กนอนอ่อนระทวยหายใจหอบ แก้มแดงระเรื่ออยู่ข้างล่าง มือเล็กที่เกาะไหล่ก็เลื่อนขึ้นไปโอบคอคนตัวโต

 

อื้มมม เสียงหวานครางแผ่ว

 

คนตัวโตพรมจูบไปที่ริมฝีปาก เลื่อนขึ้นไปที่หน้าผาก ลงมาที่เปลือกตา สองมือก็ลูบไล้ไปตามลำตัวของคนตัวเล็ก ลมหายใจร้อนผ่าวรดใบหู

 

เป็นแฟนกันนะ เสียงกระซิบดังอยู่ที่ริมข้างหู

 

คำถามที่ลอยเข้าหูมาตอนนี้ทำให้คนตัวเล็กที่นอนหอบ เพราะสัมผัสที่เพิ่งเกิดขึ้นได้แต่พยักหน้าเบาๆให้อีกคนได้รับรู้ในคำตอบของตัวเอง แต่เหมือนอีกคนยังไม่พอใจในคำตอบที่ได้รับ คนตัวเล็กจึงตอบออกมาเป็นคำพูด

 

อืมม

 

อืมม นี่คือตกลงใช่รึเปล่าทงเฮ คิบอมถามย้ำอีกทีให้มั่นใจ

 

ก็ตกลงแล้ว จะให้พูดอะไรอีกเล่า คนตัวเล็กเขินอายพลิกหน้าหลบไปอีกทาง

 

คิบอมประคองหน้าหวานของแฟนหมาดๆหันกลับมาให้มองตรง แล้วพรมจูบไปที่หน้าผาก

 

ขอบคุณนะครับ

 

อื้อ

 

คนตัวโตเริ่มจูบอีกครั้ง ลิ้นที่สอดเข้าเก็บเกี่ยวความหอมหวานจากลิ้นของคนตัวเล็กเอาไว้เนิ่นนานแล้วผละออกมา คิบอมเลื่อนลงไปนอนข้างคนตัวเล็กแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายเอาไว้ สองแขนโอบคนตัวเล็กไว้ในอ้อมกอดอย่างแนบแน่น

 

คืนนี้ขอแค่นี้ก่อนแล้วกัน^^

 

 

 

 

 

…………………………………………………..

เป็นแฟนกันแล้ว อร้ายยยย ><

เขินตอนบอมขอเฮเป็นแฟน -//////-

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านคะ^^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

1,602 ความคิดเห็น

  1. #1568 coolchocolate (@coolchocolate) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 10:55
    วอนจ๋าจะเอาอะไรอีก หมวยปฏิเสธชัดเจนขนาดนี้แล้ว อย่าไปยุ่งอีกเลย

    คิเฮคบกันแล้ว เย่ๆ
    #1568
    0
  2. #1525 ปลากระป๋อง (@plamaszaboh) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 11:16
    วอนพาลอ่าไม่ชอบนะ
    #1525
    0
  3. #1507 CV Ladiiz Tatae (@tatae-5732) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2556 / 12:18
    เย้ๆ เป็นแฟนกันแล้ว ดีจัยฝุดๆ
    #1507
    0
  4. #1503 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 18:11
    เป็นแฟนกันแล้วเย่ๆๆๆๆๆๆๆ

    แต่ว่านะวอนนี่ไม่เลิกจริงๆ
    #1503
    0
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. #1487 Seven Days (@1298lita) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 13:21
    ขอเป็นแฟนกันย่าง งง งง แต่ผมก็ชอบนะฮะขอกันแบบนี้เลยแปลกดีฮะ ^_^
    #1487
    0
  7. #1482 leedong (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 20:22
    อ๊ายยยเขินแทนง่ะ
    #1482
    0
  8. #1453 marigold (@lovetiffany) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2556 / 23:16
    เขินแทนด๊องงง
    #1453
    0
  9. #1445 TEM_MIN (@tem-min) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 20:09
    เห้ยยยเขินอ่ะะ เป็นแฟนแล้วเย้เย้
    #1445
    0
  10. #1382 lovekihae (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 06:13
    เย้เย้ จุดพลุฉลอง

    คิบอมทงเฮเป็นแฟนกันแล้ว
    #1382
    0
  11. #1338 bullfrog (@watauy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2555 / 13:28
    กรี้ดดดดดดบอมจะน่ารักไปไหนอะถ้าด๊องไม่ยอมก็ไม่รุ้จะว่ายังงัยแล้วปรมมือ5555
    #1338
    0
  12. #1301 sai231 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2555 / 15:00
    บอมเท่มาก ๆ

    ในที่สุดก้อยอมเป็นแฟนกันแล้ว
    #1301
    0
  13. #1229 pa-ma (@pa-ma) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2555 / 09:54
    เย้ๆ ในที่สุดหมวยก็ใจอ่อนแล้วววว ^^
    #1229
    0
  14. #1176 Rabbit_Blue (@katailovesj) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 00:33
    เย้ๆๆๆๆ คบกันแล้วๆๆๆ
    แบบนี้บอมจะได้ปกป้องด๊องได้อย่างเต็มที่หน่อย
    แต่ทางที่ดี วอนควรหยุดได้แล้วนะ
    #1176
    0
  15. #1076 bom28 (@pentsy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 18:19
    อาย๊ะ ! เป็นแฟนกันซะที
    ลุ้นจนเหนื่อยแล้วนะเนี้ย
    #1076
    0
  16. #1039 1185 (@ssa4) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2555 / 04:13
    บอมกล้าหาญนะเราเนี่ย
    #1039
    0
  17. #985 Tatama (@3052815118) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2555 / 10:47
    ในที่สุดก็ลงเอยหมายถึงลงเอยเป็นแฟนกันไม่ได้ลงเอยอย่างอื่นแถมยังมีสวีทคิสอีกด้วย....น่ารัก
    #985
    0
  18. #981 phon_zaa (@phonzaa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2555 / 22:19
    วอนพอเถอะ   อย่าทำไรอีกเลย

    ดีใจจังเป็นแฟนกันแล้ว
    #981
    0
  19. #886 lovelysand (@lovelysand) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2555 / 23:39

    เย้ ๆ ด๊องใจอ่อนแล้น

    #886
    0
  20. #846 กะแหล่ง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2555 / 13:58
    อ๊ายๆๆๆวอนไม่ยอมเลิกลา ในที่สุดด๊องก็ตอบรับแล้ว บอมอบอุ่นจังเลย
    #846
    0
  21. #794 Teukki-Teukki (@pumbaa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2555 / 07:02
     เป็นการขอเป็นแฟนที่ง่าย และไม่โรแมนติกเลย
    แต่ก็ดีใจที่ทั้งสองเป็นแฟนกันแล้ว
    #794
    0
  22. #729 Gigss (@kikdame) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 / 12:42
    จุดพลุ!! เค้าเป็นแฟนกันแล้ววว ดีใจดีใจ เย้ๆ
    #729
    0
  23. #684 SaI2iO (@sai2iojung) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 22:47
    ในที่สุดก็เป็นแฟนกันแล้วววววววววว<br />
    <br />
    ฟิคเรื่องนี้มันฟิคอบอุ่นชัดๆ บอมน่ารัก อบอุ่นมากเลยอ่่ะ
    #684
    0
  24. #683 alice (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 22:39
    ตอนแรกคิดว่าวอนจะดีขึ้นนะ

    นึกว่าจะมาขอโทษขอโพย

    ที่ไหนได้.... = ="

    แต่ก้แอบมีดีนะ ได้เป็นแฟนกันแล้วว

    ตอนขอเป็นแฟนนี่เขินเลยอ่ะ >
    #683
    0
  25. #643 Space of Love (@spaceoffeeling) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 14:41
    เย้ๆๆๆ  ในที่สุดเฮก็ยอมซักที
    ตกลงเค้าต้องขอบคุณวอนรึป่าเนี่ย??
    #643
    0