Be My Boy รักวุ่นวายผู้ชายของฉัน [KiHae Ft.SJ : Yaoi]

ตอนที่ 50 : BMB : 47 : ใจอ่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 713
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 เม.ย. 56

ตอนที่ 47 ใจอ่อน

 

 

เสียงเรียกที่ดังผิดปกติ ปลุกร่างบางที่นอนหลับปุ๋ยให้ตื่นขึ้น เปลือกตากระพริบสองสามครั้งเพื่อปรับประสาทสายตา มือเล็กขยี้ตาอย่างงัวเงียส่งเสียงครางในลำคอ

 

อื้อ...มีอะไรเหรอคิบอม เสียงอู้อี้จากเด็กบริหารที่เพิ่งตื่นนอนถามออกมาทั้งที่ยังนอนอยู่

 

มานอนอะไรตรงนี้ ที่ห้องไม่มีให้นอนหรือไงคนตัวโตถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ

 

ก็คุยกันแล้วมันเผลอหลับอ่ะ ทงเฮตอบออกมาเสียงอ่อยๆ จากที่ง่วงงุนพอเจอเสียงแข็งๆของอีกคนก็เล่นเอาตาสว่าง อาการง่วงนอนหายไปเป็นปลิดทิ้ง

 

หลับแล้วยกแข้งยกขาตั้งขึ้นมา ไม่ได้รู้หรือยังไงว่ากางเกงตัวเองสั้นแค่ไหน ไอ้พวกนั้นมันเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว คิบอมพูดพร้อมมองไปยังฝั่งตรงข้ามแล้วหันกลับมายังคนที่นั่งทำหน้าจ๋อยๆ

 

แค่เห็นหน้าจ๋อยๆของคนรักก็ใจอ่อนแล้ว แต่ต้องดุให้จำเสียก่อน ไม่อย่างนั้นจะเคยตัว ไปไหนทำอะไรก็ไม่เคยระวังตัวเลย แล้วอย่างนี้จะปล่อยให้ห่างตาไปได้อย่างไร

 

กางเกงตัวนี้ไม่ให้ใส่ออกมาข้างนอกแล้วนะ นอกจากอยู่ที่บ้านเท่านั้น ถ้ายังใส่ออกมาข้างนอกอีก อย่าหาว่าคิบอมใจร้ายกับทงเฮนะ เสียงทุ้มคาดโทษเอาไว้

 

ร่างบางรีบพยักหน้ารับทันที ขืนโอดโอยตอนนี้สงสัยจะไม่ปลอดภัยต่อร่างกายสักเท่าไหร่ มือเล็กเกาะแขนเอนศีรษะซบอย่างออดอ้อนราวกับลูกแมวอ้อนเจ้าของ     

 

วันนี้คิบอมอยากไปเที่ยวไหนไหม เดี๋ยวเราไปเที่ยวกันน๊า ทงเฮพูดเอาใจคนตัวโตที่ตอนนี้อารมณ์เริ่มกลับมาสู่ปกติ

 

เฮ้อ!!!

 

เสียงผ่อนลมหายใจของหลายคนดังออกมา หลังจากที่เห็นว่าเจ้าเพื่อนรักตัวเล็กที่อาจจะแจกโชคให้กับตนเปลี่ยนพายุให้กลายเป็นสายลม ก่อนหน้านั้นทุกคนต่างนิ่งเงียบไม่กล้าพูดอะไร ไม่กล้าแม้แต่ขยับตัว เพราะกลัวจะโดนลูกหลงจากลมหึงของคิบอม

 

แม่ง พอไอ้คิบอมหายโกรธก็ออดอ้อนใหญ่เลยนะมึง พวกกูยังอยู่นะโว้ย ไม่ใช่ธาตุอากาศ มองพวกกูหน่อยว่ามีมนุษย์ตัวเป็นๆอยู่อีกสี่คน อย่ามาสร้างโลกส่วนตัวสีชมพูแถวนี้ เห็นแล้วอิจฉา อีทึกขัดทันทีที่เห็นคู่รักคู่หวานกำลังจะสร้างโลกส่วนตัวไม่เกรงใจคนอื่น แม่งกูจะเป็นเบาหวานตายก็เพราะพวกมึงเนี่ยแหละ ขยันสร้างน้ำตาลแจกพวกกูอยู่เรื่อย เห็นแล้วอิจฉา อยากทำบ้าง!!!

 

 

 

 

 

หลังจากแยกคู่รักคู่หวานได้แล้ว อีทึกก็หัวเราะออกมาเป็นคนแรกด้วยความสะใจที่ไอ้คิบอมออกอาการเคืองที่ถูกขัดจังหวะ เด็กวิศวะเพียงหนึ่งเดียวของกลุ่มลุกยืนเต็มความสูง มองหน้าเพื่อนด้วยสายตา กูฝากไว้ก่อนนะ อย่าให้ถึงทีกูบ้างแล้วกัน ก่อนจะจับมือทงเฮก้าวเดินออกไปจากตรงนั้นทันที ท่ามกลางเสียงหัวเราะของทุกคน เฮเคียวที่เริ่มรู้สึกตัวว่าตัวเองเป็นส่วนเกินของครอบครัวหรรษาก็ขอแยกตัวกลับไปที่ห้องของตัวเอง

 

พอเฮเคียวแยกตัวกลับห้องไปแล้ว ฮีชอลก็ชวนอีทึกกับฮันเกิงไปเที่ยวบ้าง ทั้งสามคนเดินกลับไปหยิบของที่ห้องแล้วพากันออกไปตามสถานที่ท่องเที่ยว เจอที่ไหนสวยก็หยุดแวะถ่ายรูปกัน

 

อีทึกที่ถือกล้องอยู่ในมือคอยจับภาพคนรักตลอดเวลา ยามฮีชอลเผลอก็แอบถ่ายเอาไว้ เรียกว่าถ่ายแทบทุกอริยาบทของคนรักก็ว่าได้ พอมาเปิดเช็ครูปในกล้องอีกที ภาพที่ถ่ายมาแทบไม่มีภาพของตนหรือของฮันเกิงเลย มีแต่ภาพฮีชอลเต็มไปหมด ขนาดตอนที่ฮีชอลเดินเอาหมวกพัดตัวเองเพื่อขับไล่ความร้อนจากอากาศ เขาก็ยังถ่ายเก็บเอาไว้เลย มีทุกช็อตขนาดนี้กลับไปเอาไปทำโฟโต้บุ๊ครวมภาพคุณแฟนเลยดีกว่าไหม!!!

 

หิว เสียงของร่างบางที่สุดร้องอุทรณ์ออกมา หลังจากนั่งรถกลับมาถึงในตัวเมืองเมื่อฟ้าเริ่มมืดแล้ว

 

หิวเหรอ อยากกินอะไร เดี๋ยววนรถหาที่จอดก่อน ฮันเกิงที่ทำหน้าที่พลขับ สอดส่ายสายตาหาร้านข้าวและขับตรงไปหาที่จอดรถใกล้ๆกับร้านอาหาร เพื่อสะดวกในการเดิน ตัวเองเดินใกล้แค่ไหนนะไม่เท่าไหร่หรอก แต่ไม่อยากให้ฮีชอลเดินมาก แค่วันนี้พากันไปตะลอนเที่ยวก็เดินกันขาลากแล้ว ขืนให้เดินอีกเยอะๆ เดี๋ยวคืนนี้ต้องปวดขาแน่เลย

 

อีทึก ฮันเกิงแจ กินแนง มยอนกันนะ ฮีชอลหันไปบอกทั้งสองที่ตอนนี้กำลังปิดประตูล็อครถกันอยู่

 

เข้าไปสั่งก่อนนะ เค้าหิวฮีชอลหมุนตัววิ่งดุ๊กๆไปที่ร้าน โดยไม่ลืมที่จะบอกแฟนของตนเอง ร่างบางเดินลิ่วๆเข้าไปนั่ง พอมีพนักงานมาก็รีบสั่งทันที

 

แนง มยอน สองชาม

 

หิวมากเลยเหรอ ฮันเกิงที่เดินมานั่งลงด้านข้างถามทันทีที่เห็นฮีชอลสั่งทีเดียวสองชาม

 

อื้อ หิวมากกก ฮีชอลลากเสียงเน้นย้ำลงไปที่คำว่ามากให้อีทึกกับฮันเกิงรู้

 

วันนี้ใช้พลังงานไปเยอะ ต้องขอเติมก่อน เดี๋ยวจะได้มีแรงไปถนนโชรยางอีก

 

จะไปเดินต่ออีกเหรอ เดี๋ยวคืนนี้ก็ปวดขาหรอก เดินมาทั้งวันแล้วนะ ฮันเกิงถามออกมาอย่างห่วงใย ไม่อยากเห็นคนรักมานั่งบ่นปวดขา แล้วต้องคอยหายามานวดให้อีก เพราะแค่ทายาให้นะเรื่องเล็ก แต่เรื่องที่ฮีชอลงอแงนี่เรื่องใหญ่กับคนอื่นไม่ค่อยเป็น แต่เป็นกับพวกเขาสองคน กว่าจะหายแต่ละครั้ง เล่นเอาเหนื่อย เฮ้ออ...มีแฟนหรือมีลูกกันนะเนี่ย ต้องคอยดูแลตลอด

 

ไปสิ ไหนๆก็มาแล้ว ถ้าไม่ไปวันนี้แล้วจะไปวันไหน ไอ้คิบอมมันไม่อยู่รอให้ถึงวันอาทิตย์หน้าอีกรอบหรอกนะ เดี๋ยวมันก็ลากไอ้ทงเฮกลับโซลแล้ว วันนี้ล่ะเหมาะสุด

 

ตามใจ แล้วอย่าบ่นเหนื่อยนะคืนนี้เมื่อเห็นว่าพูดห้ามไม่ได้แล้วก็ต้องยอมตามใจกันต่อ พอดีกับที่พนักงานเอาบะหมี่เย็นมาเสิร์ฟ อีทึกกับฮันเกิงถึงสั่งของตนเองบ้าง

 

 

 

 

 

ฮันเกิงขับรถมาจอดที่สถานีรถไฟพูซาน หลังจากจอดรถเรียบร้อยทั้งสามคนก็เดินข้ามถนน ก็จะเจอไชน่าทาวน์ที่เต็มไปด้วยร้านค้าที่ขายของคนจีน มีผู้คนที่มาเดินเที่ยวจับจ่ายซื้อของมากมาย

 

ฮีชอล ฮันเกิงและอีทึก เดินกันไปเรื่อยๆท่ามกลางผู้คน พอเจอร้านไหนน่าสนใจก็จะหยุดดูก่อน ถ้ามีอะไรที่ชอบก็จะซื้อ แต่คนที่ซื้อของมากที่สุดคือฮีชอล เรียกได้ว่าแวะทุกร้านที่อยากแวะ ส่วนพนักงานหิ้วของทั้งสองจะทำอะไรได้ก็ต้องเดินหิ้วไปตามระเบียบ ตอนแรกๆก็มีบ้างที่อีทึกท้วงเรื่องซื้อของเพราะเริ่มเห็นว่าเยอะแล้ว

 

เค้าซื้อแค่นี้เองนะ ถ้าไม่อยากถือให้ก็ส่งมา ถือเองก็ได้ฮีชอลพูดออกมาอย่างงอนๆ แล้วหันมามองค้อนปากยื่น แก้มพองลมใส่ สุดท้ายคนที่ท้วงออกมาก็ต้องเงียบเพราะไม่อยากขัดใจนั่นเอง กว่าจะกลับมาถึงโรงแรมอีกทีก็เกือบเข้าวันใหม่

 

อีทึกกับฮันเกิงเดินถือของลงจากรถเดินตามฮีชอลกลับขึ้นห้อง ทั้งสองคนเดินถือถุงพะรุงพะรังเต็มมือทั้งสองข้าง นี่แค่วันเดียวนะเนี่ย นึกว่าซื้อไปเปิดร้านขายเอง -*-

 

 

 

 

 

ในขณะที่อีกห้อง คนสามคนนอนแผ่หมดแรงอยู่ที่เตียงของตนเอง แต่ห้องของคู่รักคิบอมและทงเฮ กลับเต็มไปด้วยบรรยากาศความหวานที่ถูกสร้างขึ้นจากทั้งคู่อบอวลไปทั่วห้อง เด็กวิศวะโอบกอดคนรักที่แนบซบอยู่ที่อก อ้อมกอดที่เต็มไปด้วยความทะนุถนอมและปกป้อง

 

มะรืนนี้กลับห้องกันนะ

 

อยากกลับแล้วเหรอ

 

อยากกลับแล้ว คิดถึงห้องของเรา

 

ห้องของทงเฮหรอก คิบอมขี้ตู่อ่ะ

 

งั้นย้ายไปอยู่ห้องคิบอมเลยไหม คิบอมจะยกให้ทงเฮครึ่งนึง จะได้เป็นห้องของเรา ห้องของเรา ฟังแล้วรู้สึกดี เหมือนเราแต่งงานอยู่ด้วยกันแล้วเลย

 

อื้อ...แต่ตอนนี้เราก็อยู่ด้วยกันอยู่แล้วนิ ทงเฮดันตัวขึ้นมาจากอกของคิบอม เพื่อมองหน้าคนรักชัดๆ

 

ก็ใช่ แต่มันก็ยังไม่เหมือนอยู่ดี แขนแกร่งของคิบอมโอบรอบเอวบางของคนตัวเล็กให้ขยับเข้ามาใกล้ตนเองเพิ่มขึ้นอีก

 

เปลี่ยนเรื่องๆ เรื่องนี้ยังอีกไกล เอาไว้ให้เป็นเรื่องของวันข้างหน้า อะไรจะเกิดขึ้นอีกบ้างก็ยังไม่รู้เลย นอนเหอะ ร่างบางเคลื่อนตัวออกจากอ้อมกอดและซุกตัวลงนอน เปลือกตาปิดลง

 

วันข้างหน้าก็จะมีคิบอมอยู่คู่กับทงเฮตลอดไป ร่างสูงจรดริมฝีปากที่หน้าผากของทงเฮ ก่อนจะเคลื่อนตัวลงนอนโอบกอดคนตัวเล็กที่นอนไปก่อน

 

 

ต่อ
 

ท่ามกลางความมืดของห้อง เสียงถอนหายใจดังมาจากอีทึกที่ยังนอนไม่หลับ จนเพื่อนร่วมห้องที่นอนอยู่ด้วยรำคาญที่มันส่งเสียงถอนหายใจออกมาเป็นระยะอย่างกับจังหวะดนตรี

 

เป็นอะไรของมึงวะ ถอนหายใจอยู่ได้ กูรำคาญฮันเกิงถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความรำคาญใจ คนจะหลับก็หลับไม่ได้ ต้องมานอนฟังเสียงถอนหายใจเฮือกๆของมันอยู่เป็นนานสองนาน จนอดรนทนไม่ไหวต้องเอ่ยปากถาม

 

กูอยากว่ะ

 

อยากอะไรของมึง ช่วยเกริ่นเรื่องหน่อยได้ไหม กูงง กูไม่ใช่พระเจ้านะเว้ย จะได้ตรัสรู้ได้เองฮันเกิงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดังนัก เนื่องจากกลัวฮีชอลที่นอนหลับจะตื่นขึ้นมาเพราะเสียงพูดคุยของพวกเขา

 

อีทึกพลิกตัวนอนตะแคงหันหน้าเข้ามาตรงกลางระหว่างพวกเขา ที่มีร่างบางของฮีชอลนอนหลับอยู่ ใบหน้าหวานซุกแนบลงมาที่อกของตนเพื่อหาความอบอุ่นให้กับร่างกาย ลมหายใจอุ่นเป่ารดที่หน้าอกแกร่ง ยิ่งกระตุ้นเพิ่มความต้องการที่มีอยู่ให้มากยิ่งขึ้น แขนแกร่งเลื่อนไปโอบกอดฮีชอลเอาไว้

 

ฮันเกิงมองหน้าอีทึกและเริ่มเข้าใจว่าอยากที่ว่าคืออยากอะไร มานอนอยู่ข้างๆกัน แต่ไม่สามารถทำอะไรได้ แค่คิดก็ทรมานแล้ว ยิ่งมาโดนเบียดกระแซะอย่างนั้น ถ้าเป็นตนเองคงทนไม่ไหวลุกขึ้นมาลักหลับไปแล้ว ไม่มานอนถอนหายใจเฮือกๆอย่างไอ้อีทึกอยู่เป็นนานสองหรอก

 

เหลืออีกกี่วันว่ะเนี่ย กูจะบ้าตายอยู่แล้วอีทึกบ่นเสียงงึมงำ พลางนอนนับนิ้วมือข้างที่ว่าง หนึ่ง...สอง...สาม...สี่ เหลืออีกตั้งสี่วัน กว่าจะจุดๆๆๆได้ ฆ่ากันให้ตายก่อนเถอะ แค่คืนนี้ก็อยากจะตายแล้ว

 

อีทึกน้อยทนก่อนลูก รออีกสี่วัน เดี๋ยวพอหมดโทษแบน พ่อจะจัดชุดใหญ่ให้เลยลูก หลังจากที่อีทึกพยายามควบคุมอารมณ์ที่เริ่มคุกรุ่นของตนเองให้สงบลง แต่เหมือนโดนคนตัวเล็กในอ้อมกอดแกล้ง ร่างบางยิ่งเบียดกายเข้ามา จนคนที่ห่างหายเรื่องอย่างว่าไปนานทนไม่ไหว ในที่สุดความอดกลั้นที่พยายามควบคุมก็แตกกระเจิง

 

จากตอนแรกที่โอบฮีชอลเอาไว้ อีทึกก็เริ่มลูบไล้ไปที่แผ่นหลังต่ำลงไปเรื่อยๆจนเจอชายเสื้อแล้วค่อยๆสอดมือเข้าไปลูบไล้ที่แผ่นหลังเนียน มืออีกข้างถกเสื้อขึ้นมากองไว้ด้านบน ใบหน้าซุกลงที่ซอกคอขบเม้มเรื่อยลงมาจนเนินอก

 

อื้อเสียงหวานร้องออกมาอย่างขัดใจที่มีคนมากวนเวลานอน ฮีชอลพลิกตัวหนีไปอีกด้าน ร่างบางขยับตัวหามุมที่นอนสบาย

 

อดแดกฮันเกิงพูดออกมาเสียงเบา แต่คนที่ถูกด่าได้ยินชัดเจนเต็มสองรูหู

 

เรื่องของกูอีทึกตอบพลางย้ายตัวเองจากที่นอนซ้อนทางด้านหลังฮีชอล เปลี่ยนเป็นนอนคร่อมแทน ใบหน้าคมเลื่อนลงพรมจูบทั่วใบหน้าหวาน จนมาหยุดอยู่ที่เรียวปากสีแดง ริมฝีปากหนาขบเม้มเลาะเล็มความหวานด้วยความเพลิดเพลิน จนลืมไปว่าตัวเองยังติดโทษแบนของคนรักอยู่

 

เปลือกตาที่หลับพริ้มกระพริบสองสามครั้งก่อนจะลืมเต็มตา เมื่อรู้สึกว่าร่างกายของตนเองโดนล่วงเกินอยู่

 

อีทึก!!!เสียงหวานร้องออกมา มือเล็กทั้งสองข้างดันคนที่อยู่ด้านบนให้ถอยห่างออกไป

 

ขอโทษเสียงทุ้มแหบพร่าพูดออกมาอย่างอยากลำบากเมื่อต้องสะกดกลั้นอารมณ์ของตนเองเอาไว้

  

 

.

.

แปะเมลเฉพาะคนที่เมนท์ในตอนก่อนๆเท่านั้นคะ

.

.

 

 

  

 

……………………………………………………..

 

ครบ 100% แล้วนะคะ ถ้ารวมกับส่วนที่ตัดไป

งานยุ่งจริงๆ ที่หายไป วันอาทิตย์ก็ยังต้องออกไปคุยเรื่องงาน กว่าจะกลับถึงบ้านก็มืด ต้องมานั่งทำงานต่อ จะพยายามอัพให้ได้มากที่สุดนะคะ อีก 2 ตอนก็จะจบแล้ว ถ้ายังมีคนอ่าน คนเมนท์ จะเอาตอนพิเศษที่รวมในเล่มมาอัพให้ 1 ตอนคะ ตอนจบของเรื่องจะเอาชื่อตอนพิเศษมาให้เลือกกัน (ถ้ายังมีคนตามอ่านนะคะ อ่านแบบเงาไม่เอานะTT)

 

  

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านคะ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

1,602 ความคิดเห็น

  1. #1511 ชิงชิง (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 มกราคม 2557 / 12:55
    kun_yingzo555@hotmail.com ขอด้วยค่ะ ทั้งหมดเลยย
    #1511
    0
  2. #1481 18 / เจ้าหญิง (@bunthitap504) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 11:43
    hibari-shun@hotmail.com
    ขอด้วยครับ
    #1481
    0
  3. #1416 Mind-myy (@mindmyyy) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 09:37
    ขอด้วยคน hathaipat_my@hotmail.com
    #1416
    0
  4. วันที่ 25 เมษายน 2556 / 09:38
    แนนจ๋าพี่กะแหล่งลืมแปะเมลอะ ss501ooyjung@hotmail.com ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
    #1412
    0
  5. #1411 เจ้าหญิงทอมบอย (@asina) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 22:23
    เค้าขอด้วย~

    sinjinlop@hotmail.com
    #1411
    0
  6. #1410 ปอข้าว (@2598) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 01:27
    เค้าขอด้วย 
    kanda_fern08@hotmail.com
    #1410
    0
  7. #1407 RaiNY_GeNius (@senaria) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 18:46
    งี้ดดดดดดดดดด อยากอ่านต่ออ้ะ ขอหน่อยน้า

    angle_hunt@hotmail.com
    #1407
    0
  8. วันที่ 23 เมษายน 2556 / 09:42
    เย้ๆๆสามพีที่รอคอย เสียดายจะจบแล้ว เรื่องใหม่ขอสามพีอีกได้มั้ยคะ สงสารอีทึกนะแค่4วันเองตะบะแตกซะแล้ว
    #1406
    0
  9. #1405 KihAE*many* (@eywavy) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 เมษายน 2556 / 22:11
    น่ารักทุกคู่ คิเฮก็หวานจนเราอิจฉาเลย
    สงสารเฮเคียว เพื่อนๆมีคู่กันหมด หาแฟนสักคนจะได้ไม่เหงา
    #1405
    0
  10. #1401 Mind-myy (@mindmyyy) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 10:44
    ครอบครัวสุขสันต์ทุกคู่55555
    #1401
    0
  11. #1399 กะแหล่ง (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 12:32
    อิจฉาสามคนผัวเมียจังช่างปรองดองกันดีจิงจิ๊งอยากเป็นฮีชอลอ่ะ ส่วนบอมก็แหมถอเมียดีด้วยเอาใหญ่เลยนะ
    #1399
    0