Be My Boy รักวุ่นวายผู้ชายของฉัน [KiHae Ft.SJ : Yaoi]

ตอนที่ 4 : BMB : 4 : ไม่ต้องกลัวนะ คิบอมจะอยู่ข้างๆทงเฮเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1704
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    31 มี.ค. 55

ตอนที่ 4 ไม่ต้องกลัวนะ คิบอมจะอยู่ข้างๆทงเฮเอง

 

หลังจากตัดสินใจพาทงเฮกลับห้อง ชายหนุ่มฝากมินโฮให้ไปบอกกับเพื่อนอีกสามคนว่าจะกลับก่อน คิบอมประคองทงเฮออกมารอมินโฮที่รถ ร่างสูงวางทงเฮให้นอนลงที่เก้าอี้ด้านข้างคนขับและปรับระดับของเก้าอี้ลงเพื่อให้ร่างบางได้นอนสบายตัวมากขึ้น เมื่อเด็กหนุ่มมาถึงจึงขับรถพามินโฮไปส่งที่บ้าน

 

“คืนนี้พี่จะพาทงเฮไปนอนที่คอนโดนะ” ทันทีที่รถแล่นมาจอดหน้าบ้าน คิบอมก็บอกสิ่งที่ตัวเองคิดเอาไว้ มือหนาจับเสื้อแจ๊คเก็ตที่ลงมากองอยู่ที่ตักขึ้นห่มให้กับร่างบางที่ยังหลับอยู่

 

หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นทำให้มินโฮนั่งคิดมาตลอดทาง รอบข้างของพี่ทงเฮ เขาสามารถเชื่อและไว้ใจใครได้บ้าง ลับหลังทุกคนซีวอนยังทำร้ายพี่ทงเฮ เด็กหนุ่มมองหน้าคิบอมก็พบกับสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความห่วงใยที่มีต่อพี่ชายของตัวเอง

 

“ครับ” เด็กหนุ่มเปิดประตูและก้าวลงจากรถ มินโฮเดินอ้อมไปตรงฝั่งที่คิบอมนั่งอยู่และเคาะกระจกรถ เมื่ออีกฝ่ายลดระดับมันลงมาแล้วก็รีบพูดฝากฝังพี่ชายตัวเองด้วยความเป็นห่วง “ฝากพี่ทงเฮด้วยนะครับ”

 

“แน่นอนอยู่แล้วไม่ต้องห่วง” คิบอมรับคำอย่างหนักแน่น แล้วก็ขับรถออกไป มินโฮมองท้ายรถที่เคลื่อนตัวห่างออกไปจนสุดตา

 

ผมเชื่อใจพี่ได้ใช่ไหมพี่คิบอม พี่เป็นคนเดียวที่ผมหวังเอาไว้ว่าจะดูแลพี่ทงเฮได้ อย่าทำให้ผมต้องผิดหวังนะครับ

 

 

 

คิบอมวางทงเฮลงที่เตียง ชายหนุ่มเดินหายไปที่ห้องน้ำก่อนจะกลับมาพร้อมกับผ้าขนหนูและอ่างน้ำใบเล็กที่เต็มไปด้วยน้ำอุ่น ชายหนุ่มปลดกระดุมออกก็ต้องพบร่องรอยสีแดงที่เกิดจากแรงหักหาญของอีกฝ่ายทั่วผิวขาว มือแกร่งกำแน่นด้วยความโมโห โมโหตัวเองที่ไม่ยอมเดินตามทงเฮไป ถ้าเขาเดินตามไปด้วยเรื่องวันนี้คงไม่เกิดขึ้น

 

มือหนาถือผ้าขนหนูผืนเล็กบรรจงซับคราบน้ำตาที่เปรอะเปื้อนแก้มนวลออกอย่างเบามือ ทุกการกระทำเต็มไปด้วยความอ่อนโยนที่ต้องการทนุถนอมคนตัวเล็กที่นอนหลับ คิบอมเช็ดตามตัวของทงเฮจนสะอาด  จึงหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่มาสวมให้กับร่างบางเรียบร้อยก่อนจะเดินหายไปอาบน้ำบ้าง ร่างสูงกลับมาอีกครั้งในชุดใหม่ที่ถือติดมือเข้าไปด้วย คิบอมนอนลงที่ด้านข้างทงเฮ มือหนาโอบเอวบางเอาไว้ก่อนจะปิดตาลง

 

 

 

“ไม่!!!!!!!!!!!

 

ทงเฮสะดุ้งตื่นขึ้นมานั่ง ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อเกาะพราวทั่ววงหน้า หยาดน้ำตาเอ่อคลอที่รอบหน่วยตา มือเล็กกุมหน้าอกที่กำลังงหายใจหอบกระเพื่อม  

 

คิบอมผวาตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงร้องของทงเฮ ชายหนุ่มดึงทงเฮที่นั่งสั่นเข้ามากอดอย่างห่วงใย “ไม่เป็นไรแล้ว อย่ากลัวเลยนะ” มือหนาลูบที่หลังเพื่อปลอบโยนร่างบางที่กำลังเสียขวัญ “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คิบอมจะอยู่ข้างๆทงเฮเอง...จะไม่ทิ้งทงเฮไปไหน...จะปกป้องทงเฮเอง คิบอมสัญญา

 

ทงเฮรับรู้ได้ถึงความจริงใจและความมั่นคงของคนที่อยู่ตรงหน้า ไม่ว่าจะเกิดปัญหาอะไร เมื่อไหร่ คิบอมไม่เคยทิ้งเขาไปเลยสักครั้ง มีแต่จะก้าวมายืนข้างๆ มาช่วยปลอบ ช่วยแก้ปัญหา ยิ่งคิดน้ำตาก็ไหลออกมา

 

อย่าร้องไห้เลยนะ” ปลายนิ้วเรียวของคิบอมเช็ดน้ำตาที่ไหลรินลงมาเปรอะเปื้อนสองแก้มของผมอย่างอ่อนโยน แต่เพราะความอ่อนโยนที่คิบอมมีให้นี่แหละที่ทำให้ทงเฮยิ่งใจอ่อนมากขึ้น

 

“อื้อ” ร่างบางยิ้มรับอย่างว่าง่ายจนคิบอมอดที่จะเอ็นดูไม่ได้ ร่างสูงรั้งคนตัวเล็กที่ให้ลงนอน

 

“นอนได้แล้ว” มือหนาโอบเอวเล็กให้แนบชิดกับตัวเองพลางหลับตาลง

 

พรุ่งนี้ คิบอมอยู่เป็นเพื่อนทงเฮได้ไหมร่างบางเอ่ยชวนทั้งที่ยังนอนหลับตาอยู่

 

ได้สิ ทำไมจะไม่ได้” อ้อนจังนะ ท่ามกลางความมืดชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างดีใจที่ทงเฮไม่คิดมากแล้ว ปลายจมูกกดลงที่แก้มนุ่ม “ฝันดีนะครับ”

 

“ฝันดี” ทงเฮพูดอุบอิบ ใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความอาย ดีนะที่ปิดไฟแล้วไม่อย่างนั้นคิบอมต้องรู้แน่เลยว่าตอนนี้เขาอายแค่ไหน >////<

 

 

 

คิบอมตื่นนอนนานแล้วแต่ยังไม่อยากลุกขึ้น เพราะคนตัวเล็กในอ้อมกอดยังนอนหลับซุกตัวอยู่ที่อกเขาอยู่ จนเวลาผ่านไปได้สักระยะ ร่างบางก็เริ่มขยับตัว เปลือกตาบางกระพริบสองสามครั้งก่อนจะเปิดขึ้น

 

“ตื่นนานยัง” เสียงหวานยังอู้อี้อยู่เพราะความง่วง

 

“สักพักแล้ว” คิบอมปล่อยมือออกจากเอวเมื่อทงเฮขยับตัวออก “จะนอนต่อเหรอ” ร้องถามเมื่อเห็นทงเฮหลับตาอีกครั้ง

 

“ยังง่วงอยู่เลย ขอนอนต่ออีกนิดนึงนะ” คนตัวเล็กอ้อนขอ ยังนอนไม่เต็มอิ่มเลย ร่างบางซุกตัวใต้ผ้าห่มที่ตอนนี้ถูกดึงมาคลุมกายเอาไว้

 

หิวแล้วล่ะ ทงเฮจะกินอะไรไหม เดี๋ยวคิบอมออกไปซื้อมาให้เด็กบริหารเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า แล้วหยิบชุดของตัวเองถือติดมือออกมา

 

คิบอมอยากกินอะไรก็ซื้อมาเหอะ เอาเหมือนกันก็ได้ปกติเรื่องกินทงเฮไม่เรื่องมากอยู่แล้ว

 

งั้นทงเฮนอนรอไปก่อนนะ เดี๋ยวไปหาอะไรมาให้กิน ร่างสูงว่าพลางเดินหายไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำก่อนจะออกไปหาซื้อของกิน

 

คิบอมหายไปไม่นานก็กลับมาพร้อมกับถุงหลายใบ ทงเฮที่ตื่นมาอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยก็วิ่งออกไปช่วยคิบอมเทกับข้าวใส่จาน ตอนนี้คนตัวเล็กหิวจนไม่สนใจร่างสูงที่ยืมอมยิ้มแล้ว

 

ก็อาหารตรงหน้ามันเรียกร้องแถมหน้าตาก็น่ากินอีก >_<

 

หลังจากล้างจานเสร็จแล้ว คิบอมก็ชวนทงเฮให้ไปนอนค้างที่บ้านของเขา ทงเฮเองก็ไม่อยากอยู่ห้องคนเดียว จึงตอบตกลงคิบอม แต่ร่างบางขอให้คิบอมไปส่งที่บ้านก่อน เพราะจะได้บอกกับคุณป๊าจองมินด้วยจะได้ไม่ห่วงมากนัก 

 

 

 

ช่วงสายคิบอมขับรถมาส่งทงเฮที่บ้าน ไปถึงบ้านเจอป๊าจองมินที่กำลังเตรียมตัวจะออกไปธุระ ทงเฮก็เดินเข้ากอดป๊าแล้วขออนุญาตไปนอนค้างบ้านของคิบอมสักสองสามวัน พอเห็นว่าคนเป็นพ่ออนุญาตแล้ว ร่างบางก็ขอตัวขึ้นไปจัดกระเป๋า ปล่อยให้จองมินกับคิบอมคุยกัน

 

ทงเฮจัดกระเป๋าเสร็จก็แวะไปหามินโฮที่ห้อง เคาะเรียกเท่าไหร่ก็ไม่มีเสียงตอบออกมา สงสัยจะยังไม่ตื่น ไม่เป็นไรเดี๋ยวสายๆค่อยโทรหาอีกที เพราะต้องฝากให้น้องชายไปช่วยเฝ้าร้านแทนในส่วนวันของเขา ร่างบางลงมาอีกทีก็ไม่พบป๊าแล้ว เห็นแต่คิบอมนั่งรออยู่ที่โซฟา คนตัวโตเห็นทงเฮเดินถือกระเป๋ามา ก็ยื่นมือมารับกระเป๋าไปถือไว้เอง

 

 

 

คิบอมขับรถด้วยความเร็ว ใช้เวลาเดินทางไม่ถึงสองชั่วโมงก็มาถึงบ้านของเขา พอรถจอดสนิททงเฮก็เปิดประตูรีบลงจากรถเดินเข้าไปที่ห้องรับแขกทันที

 

หวัดดีครับแม่ ทงเฮเดินไปไหว้แม่ของคิบอมที่นั่งดูหนังอยู่

 

หนูทงเฮ มาด้วยเหรอ ไม่เห็นเจ้าคิบอมบอกแม่เลยว่าหนูจะมาด้วย คุณนายคิมหันไปหาคิบอมที่ยืนอยู่ข้างๆร่างบาง

 

อ้าว ไม่ดีเหรอครับที่ผมพาทงเฮมาด้วย เห็นแม่บ่นว่าไม่ได้เจอทงเฮนานแล้ว คิบอมพูดพร้อมกับเดินเข้าไปอ้อนและหอมแก้มแม่ คิดถึงแม่จังเลยครับ

 

โตแล้วยังมาอ้อนอีก ไม่อายหนูทงเฮ” บ่นลูกชายตัวเองก่อนจะหันมาหาคนตัวเล็กที่ยืนตาแป๋ว “ดูตาคิบอมสิ โตจนป่านนี้แล้วยังมาอ้อนแม่อีก ไม่รู้เมื่อไหร่จะโตสักทีแม่ละกลุ้มจัง คุณนายคิมทำเสียงหนักอกหนักใจ แต่ก็ดูรู้ว่าพูดล้อเล่นไม่จริงจัง

 

ไม่อายหรอก อายทำไม คนกันเองทั้งนั้น จริงไหมทงเฮ คนตัวโตสุดถามร่างบางอย่างต้องการหาพวก

 

ทงเฮเห็นท่าทางของคิบอมก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ ถามออกไป ไหนคนกันเอง อยู่ตรงไหนเหรอ ตรงนี้ไม่เห็นมีเลย คุณแม่รู้จักไหมครับ คนกันเองที่คิบอมพูดถึง

 

แม่ก็ไม่เห็นมีเลย คุณนายคิมพูดด้วยน้ำเสียงขำๆ

 

เข้าข้างกันเข้าไป ผมมันตกกระป๋องแล้วนิ อะไรก็เข้าข้างแต่ทงเฮ คิบอมงอนแล้วเดินหนีไปนั่งที่โซฟาอีกตัวอย่างเด็กๆ เรียกเสียงหัวเราะจากทงเฮและแม่ของตัวเอง

 

เด็กทำก็ดูน่ารักดีหรอก แต่คิบอมทำแล้วมันดู

.

.

.

.

น่าถีบ

 

 

 

หลังจากที่คุยกับแม่ของคิบอมอยู่สักพัก ทงเฮขอแยกตัวเอาของมาเก็บที่ห้อง ห้องที่เขาจะพักเหรอ ก็ไม่ใช่ห้องของใครที่ไหนหรอก ห้องของคิบอมนั่นแหละ  ไม่ว่าจะมาค้างที่นี่สักกี่ครั้ง ทงเฮไม่เคยได้ไปนอนที่ห้องอื่นเลย จะเพราะอะไรนะเหรอ ก็คิบอมเล่นโวยวายออกมา จะไปเปิดอีกห้องทำไมกัน สงสารคนทำความสะอาดบ้างสิ เพื่อนกันนอนห้องเดียวกันจะเป็นอะไรไป หรือกลัวโดนปล้ำ (อึ๋ยย -*- ที่ จริงทงเฮก็กลัวโดนปล้ำอยู่เหมือนกัน แต่เรื่องอะไรที่จะให้คิบอมรู้ล่ะ เดี๋ยวจะโดนแกล้งเอา) ตั้งแต่นั้นมาทงเฮก็หมดข้อโต้แย้งไปโดยปริยาย...

 

เก็บของเสร็จ ทงเฮก็เดินไปหาคิบอมที่นั่งรออยู่ที่ศาลาท่าน้ำซึ่งเป็นสถานที่ที่ผมกับคิบอมมีความเห็นตรงกันว่าเป็นที่น่านั่งเล่นที่สุด อาจเป็นเพราะอยู่ริมน้ำจึงมีลมพัดผ่านตลอด บางครั้งนอนคุยกันจนหลับไปก็มี ทงเฮนั่งลงข้างๆลูกชายเจ้าของบ้าน ที่นั่งทิ้งขาลงน้ำตรงที่บันไดท่าน้ำปล่อยให้สายน้ำเย็นๆไหลผ่านขาไป

 

หลังจากนั่งเล่นกันอยู่อย่างนั้นไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ จากที่ไม่มีแดดตอนนี้แดดเริ่มจ้า ทั้งสองคนเลยพากันกลับเข้ามานั่งที่ศาลา ลมโชยเอื่อยๆ เสียงของโมบายกระเบื้องที่แขวนเรียงรายอยู่รอบศาลาดังกรุ๊งกริ๊งเหมือนเสียงเครื่องเล่นดนตรีกำลังบรรเลง อากาศและเสียงของโมบายแบบนี้มันทำให้คนตัวเล็กเคลิ้ม อากาศชวนนอนอีกแล้ว ทงเฮค่อยๆเอนตัวลงนอนบนผ้าที่คิบอมปูเอาไว้ ส่วนคิบอมก็เลื่อนตัวเองลงมานอนข้างๆ แล้วเปิดไอพอดที่หยิบติดมือมาด้วย เอาหูฟังเสียบที่หูของตัวเอง แล้วเอื้อมเอาอีกข้างมาเสียบไว้ที่หูของทงเฮ

 

คนตัวเล็กไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตอนไหน  กว่าจะรู้สึกตัวอีกทีก็เย็นมากแล้ว ร่างบางขยับตัวจะลุกขึ้น แต่เหมือนมีอะไรบางอย่างมากดรั้งเอาไว้ที่กลางลำตัว ทงเฮเอามือเลื่อนลงไปจับดูก็เจอกับแขนของคิบอมที่นอนกอดเอวตัวเองเอาไว้ซะแน่น อยากจะหันไปปลุกแต่พอเห็นสีหน้าของคิบอมที่นอนหลับอยู่ ก็ปลุกไม่ลงเลยปล่อยให้นอนหลับไปก่อน ทงเฮนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย จึงทำให้ไม่ทันสังเกตว่าคิบอมตื่นแล้วและนอนมองเขาอยู่

 

คิดอะไรอยู่ หึ อยู่ๆคิบอมก็ยื่นหน้าเข้ามาถามซะใกล้จนทงเฮตกใจ ขยับตัวออกห่าง

 

เรื่อยเปื่อยนะ ไม่มีอะไรหรอก แล้วนี่ตื่นนานหรือยัง ทำไมไม่เรียกล่ะ ทงเฮยกเอามือของคิบอมที่วางพาดเอวไว้ออก

ตื่นตั้งแต่ทงเฮขยับตัวแล้ว แต่ยังไม่อยากตื่นนะ เลยหลับตาเอาไว้

 

ถ้าตื่นแล้วเข้าบ้านเถอะ มันเย็นมากแล้ว เดี๋ยวแม่ก็ออกมาตามหรอก

 

อื้อ...ไม่อยากลุกเลย กำลังสบายเลยคิบอมนอนบิดตัวแล้วกลิ้งไปมาอยู่บนผืนผ้าสักพักจึงยื่นมือขึ้นมาตรงหน้า

 

ดึงหน่อยสิ มันลุกไม่ขึ้นอ่ะคิบอมพูดพลางทำหน้าอ้อนๆใส่ร่างบาง

 

โหย ตัวหนักจะตาย ใครจะไปดึงขึ้นอ่ะทงเฮบู้ปากอย่างน่ารัก

 

ไม่ดึง งั้นก็นอนเล่นอยู่อย่างนี้แหละ คิบอมทำหน้ามุ่ยใส่เมื่อคนตัวเล็กไม่ยอมฉุดเขาให้ลุกขึ้น

 

ร่างสูงทำท่างอแงเหมือนเด็กที่โดนขัดใจ บางทีคิบอมก็มีนิสัยเหมือนเด็กที่ไม่ยอมโตเหมือนกัน แต่ที่เคยสังเกตดูก็ไม่เคยเห็นทำกับใครมาก่อน กับพ่อและแม่ของคิบอมเอง มีบ้างที่คิบอมอาจจะทำท่าทางงอนเวลาที่โดนแหย่หรือแซวกัน แต่ก็ดูรู้ว่าไม่ได้จริงจังอะไร แต่กับทงเฮนี่ซิ ทำไมคิบอมถึงเป็นแบบนี้นะ ถึงจะไม่บ่อยก็เหอะ แต่บางทีมันก็ทำให้เกิดความรู้สึกอยากแกล้งขึ้นมาซะอย่างงั้น แต่มันคงไม่ใช่โหมดอารมณ์ตอนนี้หรอกนะ

 

ก็ได้ ดึงแล้วต้องลุกนะ อย่าแกล้งทำตัวหนักล่ะ ไม่งั้นจะไม่ดึงด้วย คนตัวเล็กยื่นมือไปจับมือคิบอมเพื่อดึงขึ้น แต่คิบอมทำตัวหนักยื้อเอาไว้ไม่ยอมลุกขึ้น แกล้งทั้งๆที่บอกเอาไว้แล้ว ร่างบางปล่อยมือออกจากมือคิบอมทันที แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้ล่วงหน้าว่าร่างบางจะเลิกดึงแล้ว ชายหนุ่มรีบกำมือเล็กเอาไว้แน่น ไม่ปล่อยให้หลุดมือ

ไม่แกล้งแล้ว คราวนี้ไม่แกล้งแล้วจริงๆ ดึงขึ้นหน่อยน๊า คิบอมทำเสียงออดอ้อนใส่ สุดท้ายทงเฮก็ใจอ่อนกับคนตรงหน้าทุกที

 

กว่าทงเฮจะดึงคิบอมขึ้นมาได้ก็เล่นเอาเหนื่อย คนอะไรตัวโตแล้วยังมาอ้อนทำตัวเป็นเด็กๆไปได้ แต่ดูๆไปก็น่ารักดี ท่าทางอ้อนๆอย่างนี้ ทงเฮรู้ว่าคิบอมทำกับเขาเท่านั้น คนอื่นไม่มีทางที่จะได้เห็นคิบอมในมุมนี้หรอก อย่างนี้ถือว่าผมเป็นคนพิเศษของคิบอมได้รึเปล่านะ ^^

 

 

 

ตอนนี้พ่อของคิบอมกลับมาแล้ว และนั่งดูโทรทัศน์อยู่ที่ห้องรับแขก ส่วนแม่ของคิบอมกำลังเตรียมอาหารเย็นอยู่ที่ห้องครัว ทงเฮจึงเดินตรงเข้าไปทำความเคารพพ่อคิบอมแล้วนั่งคุยกับท่านอยู่สักพักก็เรียกให้มาทานข้าว แม่ของคิบอมทำกับข้าวอร่อยมาก วันนี้มีแต่กับข้าวที่ทงเฮชอบทั้งนั้นเลย จนคิบอมโอดครวญออกมาว่าใครเป็นลูกบ้านนี้กันแน่ ระหว่างเขากับคิบอม เด็กบริหารได้แต่ขำกับอาการของบ่นพึมพำของคนตัวโต มาที่บ้านคิบอมที่ไรอิ่มแปร้กลับไปทุกที ที่จริงคิบอมก็ทำอาหารอร่อยหลายอย่าง แต่ไม่ค่อยจะทำสักเท่าไหร่ นอกจากครึ้มอกครึ้มใจนานๆถึงจะทำสักที หลังจากกินข้าวกันเสร็จทงเฮก็อาสาไปล้างจานให้

 

ช่วยล้าง คิบอมก็ตามมาเป็นลูกมือ โดยที่ร่างสูงเก็บจานบนโต๊ะมาให้คนตัวเล็กที่รออยู่ในห้องครัว

 

ทงเฮคิดว่าการที่คิบอมอาสามาช่วยนี่เหมือนตามมาป่วนซะมากกว่าจะมาช่วยอีก ก็เล่นล้างน้ำเปล่าไปด้วยแล้วเอาน้ำมาสะบัดใส่เขา แรกๆทงเฮก็หันไปทำตาดุใส่ คิบอมก็หยุดไปได้แป๊บเดียว แล้วก็กลับมาเล่นใหม่ 

 

มันเปียกนะ คนตัวเล็กเริ่มทนไม่ไหว เลยหันมาสะบัดน้ำใส่คิบอมคืน จากที่กำลังล้างจาน ก็กลายมาเป็นสงครามสะบัดน้ำใส่กันราวกับเด็กเล่นกันซะอย่างนั้น หลังจากที่เล่นกันแบบนั้นอยู่สักพัก ตอนนี้สภาพทั้งสองคนเหมือนกับลูกหมาตกน้ำไม่มีผิด เพราะกว่าจะล้างจานเสร็จ เสื้อผ้าและตัวของทั้งคู่ก็เปียกน้ำเกือบหมดแล้ว

 

เล่นกันอย่างกับเด็กเลย ร่างบางพูดพลางหัวเราะคิก

 

ขึ้นไปอาบน้ำเถอะ เสื้อเปียกเดี๋ยวจะปวดท้องเอา คิบอมชวนคนตัวเล็กขึ้นไปอาบน้ำ ขืนให้ทงเฮใส่เสื้อเปียกแนบลำตัวจนเห็นยอดอกที่นูนดันเสื้อบางๆ บางทีจากที่คิดจะไปอาบน้ำ คิบอมอาจจะชวนทงเฮไปทำอย่างอื่นแทน^^

  

 

 

หลังจากที่อาบน้ำกันเสร็จ ทงเฮก็คว้าโทรศัพท์เครื่องเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะมาโทรไปหามินโฮ  บอกกับน้องชายว่าจะมาค้างบ้านคิบอมสักสองสามวัน และเอ่ยฝากมินโฮให้อยู่ช่วยจองมินดูร้านให้ดี หลังจากที่ร่างบางวางสายแล้ว คิบอมก็ชวนร่างบางลงมานั่งดูโทรทัศน์กับพ่อและแม่ ส่วนมากพ่อของคิบอมจะดูแต่ข่าว พอข่าวจบก็จะขึ้นไปอาบน้ำนอน แต่แม่จะเปิดหารายการอื่นๆดูอีกนิดหน่อยก็จะตามขึ้นไป

 

แม่ของคิบอมเลิกดูรายการวาไรตี้และเดินขึ้นห้องไปแล้ว ตอนนี้ทั้งห้องจึงเหลือแค่ทงเฮกับลูกชายเจ้าของบ้าน คิบอมก็ยึดรีโมทมาเปลี่ยนหาช่องดู เปลี่ยนช่องโน้นช่องนี้จนผมตาลาย เลยจัดการยึดรีโมทออกมาจากมือของคิบอมมาเปลี่ยนหาช่องดูเอง

 

มือเล็กกดรีโมทเปลี่ยนไปเรื่อยๆจนมาถึงช่องหนังเอเซียเจอเรื่องโปรด ทงเฮเลยเอื้อมมือไปคว้าหมอนอิงมาวางบนตัก เรื่องนี้ดูกี่ครั้งก็ขำได้ตลอด คนตัวเล็กมัวแต่จ้องหนัง ไม่รู้ตั้งแต่ตอนไหนที่คิบอมเอาหัวมานอนบนหมอนที่อยู่บนตัก เด็กบริหารก็ไม่ได้สนใจ มารู้สึกตัวอีกทีตอนที่ฝ่ามือสัมผัสลมหายใจอุ่นๆ ร่างบางจึงก้มลงไปมอง ก็เห็นคิบอมเอามือมาแนบไว้ใกล้ๆปาก

 

เล่นอะไรนะ ถามคิบอมที่ยังกุมมือเอาไว้ ริมฝีปากหนาจรดที่หลังมือ

 

ก็เบื่อนิ

 

เบื่อแล้วทำไมไม่ดูหนัง

 

ก็เคยดูแล้ว

 

จะดูช่องอื่นหรือเปล่าล่ะ มือเล็กยื่นรีโมทให้คิบอมเอาไปเปลี่ยนช่องเอง แต่คนตัวโตที่นอนอยู่ ก็ไม่ยอมรับรีโมทจากมือสักที

 

ไม่รู้จะดูอะไร

 

หนังก็ไม่ดู แล้วจะทำอะไรอ่ะ

 

...... คิบอมไม่ตอบแต่ทำสีหน้าเจ้าเล่ห์นิดๆ ทงเฮอดที่จะระแวงไม่ได้ ก็เวลาที่คิบอมทำหน้าเจ้าเล่ห์แบบนี้ มักมีแต่เรื่องแผลงๆอยู่เรื่อย

 

ว่ายังไง ถามซ้ำอีกครั้ง เมื่อคิบอมไม่ยอมพูด 

 

ไม่รู้ว่าสิ่งที่อยากจะทำ ทงเฮจะให้คิบอมทำหรือเปล่านะสิ

 

แล้วมันคืออะไรอ่ะ ทำไมทงเฮถึงจะไม่ทำ คิบอมบอกมาก่อนสิ เริ่มสงสัยกับท่าทางยึกยักไม่ยอมพูดออกมาให้หมดของคิบอม

 

ทงเฮต้องสัญญากับคิบอมมาก่อนสิ ว่าถ้าคิบอมบอกไปแล้ว ทงเฮจะยอมทำกับคิบอม คิบอมยกนิ้วก้อยชูขึ้นมาตรงหน้า เพื่อรอสัญญาจากอีกคน แต่คนตรงหน้ากลับยังไม่ยอมเกี่ยวก้อยเหมือนยังลังเลใจอยู่

 

แล้วมันอะไรล่ะ ทำไมต้องสัญญาด้วย บอกมาเลยไม่ได้เหรอ

 

ไม่อ่ะ ทงเฮรับปากมาก่อนสิว่าจะยอมทำด้วย คิบอมถึงจะบอก

 

จะแกล้งอะไรอีกหรือเปล่าเนี่ย คนตัวเล็กชักรู้สึกไม่ไว้ใจ เสียวที่หลังวูบๆยังไงไม่รู้ ลองมาแบบนี้ งานนี้ต้องโดนแกล้งชัวร์ แต่จะแกล้งมากแกล้งน้อยนี่ต้องลุ้นอีกที

 

เปล๊า ไม่ได้แกล้งเลยนะ คิบอมปฏิเสธเสียงสูง แต่สีหน้ายังฉายแววเจ้าเล่ห์ แววตาดูกรุ้มกริ่มอย่างไม่ปิดบัง

 

แน่ใจนะ ว่าไม่ได้แกล้ง

 

แน่ใจสิ

 

แต่ตอนนี้ทงเฮไม่อยากรู้แล้วอ่ะ

 

อ้าว ทำไมล่ะ คิบอมถามออกมาด้วยสีหน้างุนงง ที่อยู่ๆคนตัวเล็กเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมากระทันหัน

 

ก็คิบอมโยกโย้อยู่นั่นแหละ จะบอกก็ไม่บอก เด็กบริหารพูดออกมาอย่างเริ่มรำคาญ

 

บอกแล้วทงเฮต้องให้คิบอมทำนะ ร่างสูงยังไม่วายที่จะย้ำสิ่งที่ต้องการ

 

อื้อทงเฮครางรับอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะยิ่งชักช้าคนตัวโตอาจขอเพิ่มอีกอย่างก็ได้

 

บอกก็ได้ ก้มหูลงมาซิ” 

 

คนตัวเล็กก้มหัวลงมาเมื่อเห็นคนตัวโตยอมที่จะบอก โดยไม่ทีท่าว่าจะอิดออดหรือเล่นแง่อะไรแล้ว 

 

ขอคิบอมจูบทงเฮทีนึงได้ไหมครับ

 

 

 

 

---------------------------------------------------------------------------------

สำหรับคนที่จ้องกดแบนคนอื่น ว่างมากนักหรือไง

ถ้าว่างติดต่อโดยตรง มีงานจะให้ช่วยเยอะเลย

จะได้ไม่ต้องตามไปกดแบนคนอื่นเขา

 

ปวดประสาทกับคนกลุ่มนี้จริงๆ โรคจิต

ตามเข้ามาอ่านเอง แล้วก็มากดแบน

ภาษาไทยตัวแดงเตือนอยู่ด้านหน้าแล้ว อ่านออกไหม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

1,602 ความคิดเห็น

  1. #1566 coolchocolate (@coolchocolate) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 10:19
    คิเฮอยู่ด้วยกันแล้วน่ารักมากกกกก 5555

    มีงง มีงอนกันมาเรื่อยๆ นอนตง นอนตัก

    สุดท้ายขอจูบกันแบบนี้เลย 5555
    #1566
    0
  2. #1523 ปลากระป๋อง (@plamaszaboh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 10:54
    ได้เสียกันเถอะคิเฮ
    #1523
    0
  3. #1501 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 17:13
    อ้ายยยยยยยยยยยยยยยน่ารักอ่ะเวลาเค้าอยู่ด้วยกันมันน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #1501
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #1485 Seven Days (@1298lita) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 12:34
    น่ารักมากกกฮะ ผมชอบมากเลย *0*
    #1485
    0
  6. #1472 leedong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2556 / 20:21
    อุต๊ะ ขอกันแบบนี้เฮจะให้มั้ยน่า
    #1472
    0
  7. #1451 marigold (@lovetiffany) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2556 / 23:07
    บอมหวงอ่ะดิ๊ ><
    #1451
    0
  8. #1443 TEM_MIN (@tem-min) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 18:53
    ขอกันอย่างงี้เลยอ่ออ 5555
    #1443
    0
  9. #1376 toon tvxq (@toonyd) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 10:15
    อัยย๊ะ
    #1376
    0
  10. #1336 bullfrog (@watauy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2555 / 13:19
    เขิลแทนอะ555ในที่สุดก็ยอม
    #1336
    0
  11. #1269 N13 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 12:29
    อิอิ น่ารักเนอะ
    #1269
    0
  12. #1227 pa-ma (@pa-ma) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2555 / 08:56
    อิบวมน่ารักมากอ่าาาา
    เจ้าเล่ห์มากกกกก ^^
    #1227
    0
  13. #1174 Rabbit_Blue (@katailovesj) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2555 / 13:57
    บอมแกขอกันงี้เลยเหรอ

    อย่างงี้ด๊องก็อายแย่เลยอ่ะดิ >_<
    #1174
    0
  14. #1088 ด้งเด้ง (@maygek) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 22:30
    น่ารักอ่ะ มากกว่าจูบได้มั้ยอ่ะ
    #1088
    0
  15. #1074 bom28 (@pentsy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 17:46
    บอมอ่ะ ขออะไรก็ไม่รู้ 
    เขิล>////<
    #1074
    0
  16. #1037 1185 (@ssa4) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2555 / 03:19
    บอมใจกล้ามากที่ขอจูบเฮอ่ะ
    #1037
    0
  17. #983 Tatama (@3052815118) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2555 / 10:21
    เริ่มตกหลุมรักเรื่องนี้แล้วหละสิดีจังเลยที่เป็นคิเฮ..ทงเฮจะให้บอมจูบมั๊ยน๊าาาาลุ้น
    #983
    0
  18. #979 phon_zaa (@phonzaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2555 / 21:52
    ขอจูบทีหนึ่งมันน้อยไปไหมคิมคิ อิอิอิอิ
    #979
    0
  19. #842 กะแหล่ง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2555 / 12:58
    แหมๆๆๆพาไปบ้านเลยนะ คิดมิดีมิร้ายกับด๊องป่ะเนี่ย พ่อแม่สามีก็เอ็นดูซะด้วย
    #842
    0
  20. #792 Teukki-Teukki (@pumbaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2555 / 23:15
    บอมน่ารักเกินไปแล้วนะ เขินบอมอ่า แล้วหมวยจะยอมทำไหมเนี่ย
    #792
    0
  21. #727 Gigss (@kikdame) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 / 12:09
    บอมมี่ นายจะน่ารักเกินไปแล้ววว ด๊องยอมเลย ฮ่าๆๆๆ
    #727
    0
  22. #680 alice (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 22:32
    พ่อแม่สามีเปิดทางให้แบบนี้

    ไม่รอดแน่หมวย เอิ๊กๆๆๆๆ

    ไม่ได้บอกว่าเป้นแฟน แต่ห่วงกันซะขนาดนี้

    อ่านแล้วน่ารักดีอ่ะ

    #680
    0
  23. #672 SaI2iO (@sai2iojung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 21:52
    คิบอมน่ารักไปนะ เขินอ่่ะ ไม่ไหวแล้ว >////<

    ทงเฮเค้าขอแบบนี้ซักคนสิ
    #672
    0
  24. #641 Space of Love (@spaceoffeeling) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 14:27
    ได้สิจ๊ะ
    กรี๊ดดดๆๆๆๆๆ  ขอตอบแทนได้ป่ะล่ะ  อิิอิ
    #641
    0
  25. #619 Mind-myy (@mindmyyy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 10:24
     เขินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #619
    0