Be My Boy รักวุ่นวายผู้ชายของฉัน [KiHae Ft.SJ : Yaoi]

ตอนที่ 2 : BMB : 2 : ให้แค่นอนกอดเท่านั้นนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2075
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    30 มี.ค. 55

 ตอนที่ 2 ให้แค่นอนกอดเท่านั้นนะ

 

เมื่อมาถึงห้อง ทงเฮวางของเสร็จก็เดินแยกตัวเข้าไปอาบน้ำในห้องทันที ร่างบางยืนอยู่ใต้สายน้ำอุ่นที่ไหลลงมาที่ตัว น้ำอุ่นช่วยให้ผ่อนคลายและหายมึนได้บ้าง หลังจากอาบน้ำเสร็จทงเฮก็เดินพันผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำ คนตัวเล็กที่มีผ้าขนหนูพันรอบเอวเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบชุดที่จะใส่นอนออกมา


            ทงเฮหยิบเสื้อให้ด้วย เสียงทุ้มของคิบอมดังมาจากทิศทางของเตียงที่กำลังลุกเดินตรงมาที่ตู้เสื้อผ้า
            อ้าว เข้ามาตั้งนานแล้วทำไมไม่หยิบเอาเอง เสื้อคิบอมก็อยู่ในตู้อยู่แล้ว ทงเฮพูดพลางเปิดตู้เสื้อผ้าฝั่งที่แขวนเสื้อผ้าของคิบอมเอาไว้   

        

ก็กำลังจะมาหยิบ แต่ทงเฮออกมาจากห้องน้ำก่อน

 

ได้ทีใช้เชียวนะทงเฮเอื้อมไปหยิบเสื้อคิบอมที่แขวนอยู่ออกจากไม้แขวนแล้วยื่นส่งให้ เด็กวิศวะรับเสื้อเอามาไว้ในมือ แล้วก้าวหายเข้าไปในห้องน้ำ

 

 ทงเฮใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้วก็เดินไปปิดไฟในห้องจนมืด มีเพียงแสงจันทร์ที่ลอดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาเป็นแสงสลัวส่องกระทบพื้นห้อง ร่างบางเข้านอนและหลับไปไม่รู้ตัวว่าคิบอมมานอนด้านข้างตั้งแต่ตอนไหน

 

 

 

นิ้วหนาของคิบอมลูบไล้แก้มเนียนนุ่มเบาๆ ร่างบางพลิกหนีอย่างรำคาญที่ถูกกวนเวลานอนเลยเอาหน้าซุกลงไปที่หมอน คิบอมเลยล้มตัวลงนอนข้างๆ มือแกร่งโอบกอดทงเฮไว้

 

นึกถึงวันแรกที่ได้มานอนค้างที่ห้องทงเฮ ตอนนั้นไม่รู้ว่าตัวเองนึกอะไรอยู่ จึงหลุดปากถามทงเฮออกไปว่านอนกอดได้ไหม ทงเฮที่ได้ยินคิบอมพูดอย่างนั้น ก็มองหน้าอยู่สักพักหนึ่งแล้วพยักหน้าเป็นการอนุญาตอยู่ในที แล้วทงเฮก็พูดออกมาว่า ให้แค่นอนกอดเท่านั้นนะ 

 

คิบอมไม่แน่ใจว่าที่ทงเฮพูดออกมา คนตัวเล็กรู้อะไรแค่ไหน รู้หรือไม่ว่าคิบอมรู้สึกอย่างไรกับทงเฮ ร่างสูงนอนคิดเรื่องของทงเฮไปเรื่อยจนเผลอหลับไปเมื่อความง่วงเข้ามาแทรก มารู้สึกตัวอีกทีตอนที่ร่างบางนอนซุกตัวเข้ามาที่อก แขนเล็กๆวางพาดโอบที่เอว ชายหนุ่มเฝ้ามองใบหน้าของทงเฮที่นอนยิ้มหวานราวกับว่ากำลังฝันถึงเรื่องดีๆอยู่นานจนทงเฮรู้สึกตัวตื่น


            ตื่นนานยัง ทงเฮพูดด้วยน้ำเสียงที่ยังงัวเงีย บ่งบอกได้ดีว่าเพิ่งตื่นนอน ตาปรือๆพยายามจะลืมขึ้นมา 
           

เพิ่งตื่นเมื่อกี้ ลุกไปอาบน้ำ แล้วไปหาอะไรกินเหอะหิวแล้ว คนตัวโตเรียกทงเฮที่ยังนอนอยู่ให้ลุกไปอาบน้ำ
           

งั้นคิบอมไปอาบก่อนแล้วกัน ขอทงเฮนอนต่ออีกนิดนึงนะ ยังนอนไม่เต็มอิ่มเลย ถ้าคิบอมหิวมากจะออกไปหาอะไรกินก่อนก็ได้นะร่างบางอ้อนขอนอนต่อ

 

นอนต่อไปเหอะ เดี๋ยวอาบน้ำแล้วจะออกไปซื้ออะไรมาให้กิน ทงเฮ อยากกินอะไรหรือเปล่าร่างสูงไม่ลืมที่จะถามออกมาอย่างเป็นห่วง ทงเฮชอบนอนตื่นสายทำให้กินข้าวไม่ค่อยเป็นเวลา เขากลัวว่าสักวันร่างบางจะปวดท้องหรือเป็นโรคกระเพาะ

 

จะซื้ออะไรก็ซื้อมาเหอะ ง่วงจะนอนต่อแล้ว จะออกไปอย่าลืมหยิบกุญแจห้องออกไปด้วย กุญแจวางอยู่ที่โต๊ะคอมนะ ร่างบางซุกหน้าลงไปที่หมอนใบนุ่มแล้วปิดตาลง

 

 


            ทงเฮไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหน รู้สึกตัวตื่นมาอีกที แสงแดดก็แยงตาแล้ว นี่ถ้าคิบอมไม่เปิดผ้าม่านไว้ เขายังคงนอนไม่รู้สึกตัวไปอีกนาน  ปกติถ้าอยู่คนเดียวจะไม่ค่อยได้เปิดผ้าม่านสักเท่าไหร่ ก็คนมันกลัวผี ยิ่งจินตนาการกว้างไกลอย่างนี้อย่าให้พูดเลย ทงเฮจิ้นไปได้หมดว่าดึกๆจะมีอะไรมาลอยผ่านหน้าต่างหรือเปล่า จะมีใครมายืนอยู่ที่ระเบียงไหม หรือแม้แต่กระจกในห้องน้ำ บางครั้งร่างบางกลัวว่าเงยหน้าขึ้นมาแล้วจะมีใครมาอยู่ในกระจก กลัวไปเรื่อย

 

เป็นพวกจิ้นมากจิ้นเองกลัวเอง บ้าดีแท้ บางทีก็อยากขำกับสิ่งที่ตัวเองกลัว แต่มันขำไม่ออก - -“

 

ร่างบางอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินออกมานอกห้อง ดวงตาคู่สวยมองหาว่าคิบอมอยู่ที่ไหน ขาเรียวเดินมาถึงโซฟาก็เห็นเด็กวิศวะนอนหลับอยู่เลยไม่อยากปลุกปล่อยให้นอนต่ออยู่อย่างนั้น ร่างบางเดินไปที่โต๊ะก็เห็นถุงโจ๊กที่คิบอมซื้อมาให้ มือเล็กจัดการเทโจ๊กใส่ถ้วยแล้วเอาไปใส่ในไมโครเวฟอุ่นให้มันร้อน หลังจากกินเสร็จก็ยกจานเก็บไปล้างให้เรียบร้อย แล้วจึงเดินไปปลุกคิบอมเพื่อให้ขับรถไปส่งที่บ้าน

 


            จากวันที่พี่คยูฮยอนมาคุยเรื่องที่จะให้กลุ่มเขาทำกิจกรรม แล้วอีทึกตอบตกลงที่จะเป็นประธาน ชีวิตของพวกทงเฮก็ยุ่งจนไม่มีเวลาทำอย่างอื่น พวกทงเฮต้องหาเพื่อนมาฟอร์มทีมในแต่ละตำแหน่ง กว่าจะได้มาครบก็เล่นเอาเหนื่อย หลังจากนั้นอีทึกก็เรียกประชุมและจัดการแบ่งหน้าที่กัน อีทึกเป็นประธานอย่างหมดโอกาสที่จะเลี่ยง ฮีชอลเป็นเลขา มันแอบบ่นด้วยว่าทำไมไม่เลือกผู้หญิง ต้องเอามันมาเป็น - -“

 

ฮันเกิงรับหน้าที่ดูแลสันทนาการ ส่วนทงเฮทำสวัสดิการ หน้าที่อื่นๆก็แบ่งให้เพื่อนๆที่เข้ามาช่วยกัน ตอนแรกที่ทงเฮเสนอให้ยุนอามาดูแลเรื่องการเงินนั้น เขาถูกพวกมันแซวไปหลายวันเลย เพราะพวกมันรู้ว่าทงเฮชอบมองยุนอาบ่อยๆ ยุนอาจะเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ผิวขาว ตาโต ผมยาว ดูน่าทะนุถนอม ให้ความรู้สึกเหมือนมีน้องสาว ทั้งๆที่เรียนอยู่รุ่นเดียวกัน

 

วันนี้ทงเฮและเพื่อนต้องเข้าประชุมรวมกับรุ่นพี่คยูฮยอน เพื่อให้รู้ว่างานของแต่ละคนที่จะทำต่อจากรุ่นพี่ในแต่ละฝ่ายต้องไปตามงานที่ใคร เพราะบางกิจกรรมเป็นกิจกรรมต่อเนื่องที่ยังทำกันไม่เสร็จ โครงการข้ามปีข้ามชาติว่างั้นเหอะ -*-

 

พอประชุมเสร็จบางคนก็ขอตัวกลับก่อน พวกที่ยังนั่งอยู่ในห้องก็มีทงเฮและเพื่อนๆ แล้วก็กลุ่มของพี่คยูฮยอนที่สนิทๆกันอีกสามคน


            ทำไมถึงเลือกฮีชอลเป็นเลขา แล้วทงเฮเป็นสวัสดิการนะพี่คยูฮยอนถามทันที่ที่อยู่กันตามลำพัง


            ผมให้พวกมันเลือกกันเองก่อนว่าใครอยากทำอะไร แล้วค่อยมาสรุปอีกทีตอนประชุมว่าเห็นด้วยไหมกับตำแหน่งที่เลือกกัน พอไม่มีใครแย้งอะไร มันก็เลยเป็นอย่างที่พี่คยูฮยอนรู้นั่นแหละ อีทึกอธิบายให้พี่คยูฮยอนเข้าใจถึงที่มา

 

แล้วรู้รึเปล่าว่าปีหน้าจะมีกิจกรรมอะไรบ้าง พี่คยูฮยอนถามออกมา แต่สายตาจับจ้องไปที่อีทึกเหมือนกำลังใช้ความคิดอยู่

 

ที่รู้ๆก็มีกิจกรรมรับน้องที่ต้องทำแน่นอน ส่วนอันอื่นๆยังไม่รู้ อีทึกตอบออกมาเท่าที่รู้ เพราะกิจกรรมที่กล่าวมาเป็นกิจกรรมที่ต้องทำทุกปีการศึกษา

 

พี่ก็ว่าพวกเราน่าจะไม่รู้ล่ะสิ ว่ามันมีกีฬามหาวิทยาลัยอีกอันนึง ถึงได้เอาทงเฮมาทำสวัสดิการ แล้วอย่างนี้จะไหวไหมเนี่ย ตัวมันเล็กจะตาย แล้วงานสวัสดิการก็หนัก คนที่เงียบมาตลอดไม่ค่อยออกความเห็นอะไรตั้งแต่การประชุมอย่างพี่ซีวอนพูดขึ้นมาบ้าง
           

โหยย พี่ซีวอนดูถูกว่ะ ถึงทงเฮจะตัวเล็ก แต่ทงเฮก็สู้งานนะ ทงเฮออกตัวทันทีที่อีกฝ่ายพูดข่ม จะยอมให้มาพูดกดกันบ่อยๆได้ยังไง
           

พอถึงตอนนั้นจริงๆ เดี๋ยวพวกผมก็ช่วยมันเองแหละ ไม่มีใครปล่อยให้มันทำคนเดียวหรอก พวกพี่ไม่รู้อะไรซะแล้ว ว่าไอ้ทงเฮนะ คนช่วยงานมันเยอะ หึหึ ฮันเกิงบอกออกมาเพื่อให้รุ่นพี่ไม่ต้องกังวลกับงานของทงเฮ เพราะถึงเวลาที่ต้องลุยงานกันจริงๆไอ้พวกที่แอบเหล่แอบมองทงเฮ ต้องหาทางเอาตัวเองเข้ามาช่วยเพื่อสร้างความใกล้ชิดมีหรือที่จะยอมพลาดโอกาสดีๆกัน


            ทงเฮเริ่มรู้สึกไม่ค่อยชอบพี่ซีวอนเท่าไหร่ ก่อนหน้านั้นพี่ซีวอนก็ชอบพูดจาแซวแกมกัดมาตลอด บางทีก็พูดว่าหน้าหวานอย่างนี้จะมีแฟนเรอะ เป็นผู้ชายจริงๆหรือเปล่าบ้างล่ะ หรือไม่ก็สารพัดที่จะขุดขึ้นมาพูดแหย่ในเชิงข่ม แล้วพี่ซีวอนจะมายุ่งอะไรกับชีวิตเขานัก หลังจากที่คุยงานกันเสร็จต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เพื่อกลับไปอ่านหนังสือสอบ เพราะใกล้จะสอบแล้ว

 


            วันสอบวิชาสุดท้ายก็มาถึง วันที่รอคอยของใครหลายคน และหนึ่งในนั้นก็มีทงเฮรวมอยู่ด้วย สอบเสร็จจะได้รีแล็กซ์บ้าง หลังจากที่อ่านหนังสือเตรียมสอบกันอย่างบ้าคลั่ง กลุ่มของทงเฮเลขที่ใกล้กัน เลยได้ที่นั่งสอบไม่ห่างกันเท่าไหร่ บางวิชาก็แอบมั่วบ้างในข้อที่ทำไม่ได้จริงๆ  ทงเฮออกจากห้องสอบเป็นคนสุดท้ายในวิชานี้

 

ในที่สุดก็สอบเสร็จซะที เยส!!

 

ไงมึง ออกซะคนสุดท้ายเลยนะ กะเอาเกรดเอวิชานี้เลยหรือยังไง ฮีชอลส่งเสียงแซวทันทีที่ทงเฮออกมาจากห้องสอบ


            เออ ถ้าได้เอวิชานี้ก็ดีสิว่ะ วิชานี้คะแนนเก็บกูเยอะอยู่ แล้วมึงทำได้ไหมทงเฮถามฮีชอลแล้วมองหาพวกเพื่อนๆที่เหลือ ไม่รู้ว่าพวกมันหายไปไหนกันหมด


            ชิวๆวิชานี้ เกรดสวยลอยมาเห็นๆ” ฮีชอลพูดออกมาอย่างมั่นใจ “ ไม่ต้องมองหาหรอก พวกไอ้อีทึกมันไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยวมันก็มา มันรอมึงไม่ไหว

 

ทงเฮนั่งรอฮันเกิงกับอีทึกสักพัก พวกมันก็เดินมาด้วยท่าทางสบายใจเหมือนได้ปลดปล่อย บ่ายนี้พวกเขามีนัดฉลองกันที่คอนโดของทงเฮ ตั้งใจจะเมากันให้เต็มที่ วันนี้อีทึกถึงกับขับรถมาเองเพื่อความสะดวก พอรวมตัวกันเสร็จก็มุ่งตรงไปยังห้างที่อยู่ใกล้มหาวิทยาลัยที่สุด เพื่อหาซื้อเสบียงไว้สำหรับคืนนี้ หลังจากตุนเสบียงเรียบร้อย ทั้งสี่คนก็มุ่งหน้าไปยังห้องของทงเฮทันที

 

 

 

เมื่อมาถึงห้องของทงเฮ ฮีชอลก็เอาเสบียงที่ซื้อมาไปวางไว้ที่โต๊ะ  พวกที่เหลือก็ช่วยกันเคลื่อนย้ายสถานที่โดยช่วยกันเลื่อนโซฟากับโต๊ะไปหลบไว้ที่มุมห้อง เพื่อที่จะได้ใช้พื้นที่ตรงนั้นกัน เมื่อจัดทุกอย่างเรียบร้อยแล้ววงเหล้าก็ดำเนินไปอย่างครึกครื้น

 

เสียงโทรศัพท์ของเจ้าของห้องก็ดังขึ้นขัดจังหวะเรียกความสนใจให้ทุกคนหยุดคุย ทงเฮหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นเป็นชื่อคิบอมโทรมาจึงกดรับ


            ว่าไง

 

[ทำอะไรอยู่]
            “กินเหล้าอยู่กับพวกไอ้อีทึกที่ห้อง มากินด้วยกันไหมเสียงหวานชักชวนเพื่อนสนิท เพราะรู้ว่าถ้าไม่ชวนอีกฝ่ายมา เดี๋ยวก็ต้องมีรายการงอนให้ตามง้ออีก

 

[ตอนนี้ยังไปไม่ได้นะ เหลือสอบอีกตัว เดี๋ยวสอบเสร็จจะตามเข้าไปแล้วกัน จะให้ซื้ออะไรเข้าไปเพิ่มไหม]


            “เฮ้ย พวกมึงจะเอาอะไรเพิ่มไหม จะได้ให้ไอ้คิบอมซื้อเข้ามาทงเฮหันไปถามเพื่อนร่วมก๊วน

 

เอาเหล้ามาอีกขวดแล้วกัน แล้วเอากับแกล้มมาเพิ่มด้วย อะไรก็ได้ ฮันเกิงมองขวดเหล้าที่ตั้งวางอยู่ด้านข้าง ปริมาณน้ำในขวดเหลืออีกครึ่งขวด มองดูแล้วคงอยู่ได้อีกไม่นาน เลยบอกให้คนที่อยู่ปลายสายซื้อเข้ามาเพิ่มด้วย จะได้กินกันได้ต่อเนื่องไม่ขาดตอน

 

ได้ยินที่ไอ้ฮันมันบอกแล้วใช่ไหม จะได้ไม่ต้องพูดซ้ำอีก

 

[ได้ยิน แล้ว ทงเฮจะเอาอะไรเพิ่มอีกหรือเปล่า]


            “ไม่อ่ะ รีบมาแล้วกันเหล้าหมดแล้วไม่ต่อเนื่อง
           

 

 

หลังจากที่ทงเฮวางสายก็นั่งดื่มกันไปได้สักสองชั่วโมง คิบอมก็มาถึงพร้อมกับหิ้วถุงสองใบมาวางกองไว้ข้างๆทงเฮ แล้วเดินไปที่ห้องครัวหยิบแก้วกับจานใส่กับแกล้มออกมา เด็กวิศวะเดินมานั่งข้างทงเฮ หลังจากนั้นก็เฮฮาปาร์ตี้กันจนไม่สนอะไรอีก ต่างคนต่างดื่มจนเมา

 

ฮีชอลที่ออกอาการเมาก่อนใครเพื่อน มันขอตัวไปนอนเมื่อไม่ไหว ฮีชอลลุกเดินเซนิดๆไปที่ห้อง มันเดินไปหายเข้าไปที่ห้องนอนเล็กที่อยู่ข้างห้องของทงเฮ พวกฮีชอลมักจะแวะมาที่ห้องของทงเฮบ่อย บางครั้งก็มาดูบอล มาทำรายงานบ้าง หรือถ้าไปเที่ยวแล้วเมาไม่มีปัญญากลับบ้าน ก็จะมาสิงรวมกันอยู่ที่ห้องทงเฮนั่นแหละ

อีทึกกับฮันเกิงที่ดื่มมากกว่าคนอื่น เมาพับหลับคาวงเหล้า จนคิบอมต้องพยุงอีทึกและฮันเกิงเข้าไปนอนอัดในห้องเล็กที่ฮีชอลนอนอยู่ก่อน คิบอมวางฮันเกิงและอีทึกนอนลง

 

“หนักชิบ” ร่างสูงบ่นออกมาเมื่อวางเพื่อนลงบนที่นอนเรียบร้อยแล้ว “หวังว่าพวกมึงคงไม่อ้วกออกมาให้กูต้องมีงานเพิ่มอีกนะ” ร่างสูงส่ายหัวเล็กน้อยด้วยความระอา จากนั้นจึงเดินออกมาช่วยทงเฮที่กำลังง่วนกับการเก็บของไปวางไว้ที่อ่างล้างจาน

 

 

คิบอมจะทำยังไงดีให้ทงเฮได้รับรู้ถึงความรู้สึกที่มีให้ เด็กวิศวะนอนมองหน้าของคนที่แอบชอบ ร่างบางนอนหลับตาพริ้ม แก้มเนียนขาว ปากแดงๆ เล็กๆนั่นน่าจูบ น่าลิ้มลองขนาดไหน เจ้าตัวเคยรู้บ้างหรือเปล่า ร่างสูงเผลอที่จะอดใจยื่นหน้าเข้าไปจูบเรียวปากบางไม่ได้  ริมฝีปากหนาดูดเรียวปากเล็กๆ แล้วเลื่อนมาที่แก้มเนียน ก่อนจะไล่ลงมาที่คอขาว สูดกลิ่นหอมอ่อนๆเต็มที่ ริมฝีปากหนาไซ้ไปตามซอกคอ แล้วเลื่อนขึ้นไปที่ใบหูขบเม้มที่ติ่งหูเบาๆ จนทงเฮเริ่มรู้สึกตัวตื่นและลืมตามองอย่างตกใจ


            ทำแบบนี้ทำไมคิบอม ร่างบางเจ้าของห้องพยายามขยับตัวให้ออกห่างจากคิบอมที่นอนคร่อมตัวเองอยู่

 

ไม่รู้หรือจริงๆเหรอ ว่าที่ฉันทำแบบนี้เพราะอะไรเสียงทุ้มแหบพร่าจากอารมณ์ที่เริ่มคุกกรุ่นขึ้นมา


            ....


            ยิ่งเห็นทงเฮนิ่งเงียบไม่ยอมพูดอะไรออกมา ภายในใจของคิบอมก็ยิ่งร้อนรนด้วยความกลัว

 

กลัว...ทงเฮจะรังเกียจ

 

กลัวที่จะถูกผลักไสให้ใกล้ห่าง

 

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงคิบอมคนนี้ต้องทนไม่ได้แน่ แค่คิดก็ปวดหนึบที่หน้าอก ร่างสูงเริ่มทนไม่ไหวกับความเงียบของทงเฮหลังจากที่รอมาสักพัก อย่าเงียบอย่างนี้ได้ไหม พูดอะไรออกมาบ้าง จะให้ฉันทำยังไง ฉันรักทงเฮจนจะบ้าอยู่แล้วนะ อย่าทำเป็นไม่รับรู้ความรู้สึกของฉันได้ไหม คิบอมพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ


            ไม่ใช่ไม่รู้ ทงเฮรู้มาตลอด ถ้าไม่รู้จะปล่อยให้คิบอมทำอย่างนี้เหรอ ในที่สุดวันนี้ก็ต้องพูดออกมาเสียที วันที่ทงเฮควรจะทำอะไรให้มันชัดเจนขึ้นมา หลังจากปล่อยให้มันเป็นอย่างนี้มานาน แน่ใจแล้วเหรอที่พูดออกมา นายไม่เสียดายความเป็นเพื่อนของเราเหรอ ถ้าวันนึงอะไรไม่เป็นอย่างที่คิดเอาไว้นะ ถึงตอนนั้นเราจะยังเป็นเพื่อนกันได้หรือเปล่าร่างบางตัดสินใจพูดในสิ่งที่ตัวเองคิดและกลัวมาตลอด

 

คิบอมซุกหน้าลงที่ซอกคอขาวของร่างบาง เปลือกตาหนาปิดลงอย่างคนที่ไม่ยอมรับรู้ ฉันไม่สนว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไง ขอแค่ตอนนี้ วันนี้ ฉันมีทงเฮอยู่ข้างๆ แค่ทงเฮรักคิบอมบ้าง แค่นี้ก็พอแล้วได้หรือเปล่าทงเฮน้ำเสียงที่หนักแน่นเพื่อย้ำลึกลงไปถึงใจคนฟัง   

 

ที่เราเป็นแบบนี้มันก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง ถ้าวันนึงข้างหน้าอะไรมันจะเปลี่ยนไป ก็ขอให้มันเป็นเรื่องของวันข้างหน้าไม่ดีกว่าหรือ ทงเฮยอมรับว่าเห็นแก่ตัวที่พูดออกมาอย่างนี้ แต่ทงเฮอยากแน่ใจตัวเองมากกว่านี้ ว่าทงเฮจะชอบคิบอมได้มากกว่านี้หรือเปล่า หรือว่าทงเฮจะชอบผู้หญิง ตอนนี้เราก็เปิดโอกาสให้คนอื่นเข้ามาเรียนรู้ด้วย เราจะได้รู้ว่าเราเป็นคนที่ใช่ต่อกันหรือเปล่า ทงเฮไม่รู้ว่าคำพูดของขาในวันนี้จะทำให้คิบอมเสียใจมากน้อยแค่ไหน แต่ทงเฮอยากให้คิบอมเข้าใจว่า การที่เขาพูดออกไปอย่างนี้ เหมือนทงเฮให้ความหวังกับคิบอม แต่สำหรับทงเฮแล้ว คิบอมคือคนที่ทงเฮไม่อยากจะเสียไปมากที่สุด ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็ตาม ไม่ใช่ว่าจะไม่อยากจะคบด้วย แต่...เพราะความกลัวที่แฝงอยู่ภายในใจ ทงเฮกลัวว่าสักวันหนึ่ง จะเป็นเขาเองที่ทำให้คิบอมต้องเจ็บปวด แล้วคิบอมจะจากไป

 

อย่าลืมคำพูดในวันนี้นะ ไม่ว่าเมื่อไหร่ฉันก็จะรอคิบอมย้ำคำสัญญาด้วยความหวัง อย่างน้อยทงเฮก็ไม่ได้ปฏิเสธออกมาในทันที ตราบใดที่ยังไม่ได้ยินคำว่า ไม่ จากปากของทงเฮ เชาก็ยังมีความหวังและพร้อมจะทำให้ทงเฮยอมรับความรักของคิบอมคนนี้ให้ได้


            ไม่ลืมหรอก แต่ตอนนี้นอนเหอะมันดึกมากแล้วร่างบางเริ่มง่วงอีกครั้งหลังจากที่ต้องตื่นขึ้นมา


            ขอกอดไว้อย่างนี้ได้ไหมตอนนี้จะกอดก็ไม่กล้าขอถามก่อนดีกว่า เกิดทงเฮไม่พอใจขึ้นมาเดี๋ยวจะงานเข้าอีก

 

กอดเฉยๆห้ามทำอย่างอื่นนะ ทงเฮรอจนคิบอมพยักหน้าตอบรับถึงยอม ค่อยรู้สึกเบาใจขึ้นมาหน่อย ว่ายังไงคืนนี้ตัวเองยังจะรักษาเวอ์จิ้นของประตูหลังเอาไว้ได้ โดยที่ไม่ถูกคนที่นอนอยู่ข้างๆมาโจมตีเอาตอนที่หลับ^^

 

คนตัวเล็กที่อยากจะนอนต่อเต็มที่ เมื่อไม่มีเรื่องให้คิดอะไรแล้ว ร่างบางเริ่มตาปรือจนไม่สามารถฝืนเอาไว้ได้ก็ยอมพ่ายแพ้ต่อความง่วงของตัวเอง เปลือกตาบางปิดลงท่ามกลางความมืดและก็หลับสนิทในเวลาต่อมา

 

 

 

หลังจากวันนั้น ทงเฮและคิบอมก็ยังทำตัวตามปกติ เหมือนไม่เคยมีเรื่องคืนนั้นเกิดขึ้น ร่างบางก็ยังพูดคุยกับคิบอม ไปไหนมาไหนด้วยกัน เวลามีเรื่องอะไรก็ปรึกษากันตลอดไม่เคยมีความลับต่อกัน

 

ช่วงกลางวันทงเฮก็ไปเรียนซัมเมอร์และเที่ยวกับเพื่อนๆ ตอนกลางคืนก็ไปช่วยจองมินเฝ้าร้าน บางวันพวกเพื่อนมันก็มานั่งกินเหล้าที่ร้าน พวกมันมานั่งเหล่นั่งจีบสาวที่มาเที่ยวที่ร้าน จนจองมินแทบจะยกโต๊ะที่พวกมันนั่งประจำให้เป็นโต๊ะประจำกลุ่มแล้ว เรียกว่าพวกมันคือขาประจำ ช่างเป็นเพื่อนที่ดีเสียจริง อุดหนุนกันเอง แต่งานนี้ไม่รู้ว่าจองมินจะได้กำไรบ้างไหมเนี่ย ไหนจะส่วนลด บางทีจองมินก็เอาเหล้าฟรีมาให้พวกมัน คิดแล้วทุนหายกำไรหด เครียด!!

 

แล้วไอ้คิบอมมันจะมาหรือเปล่าคืนนี้ ปกติเห็นมันมานั่งเฝ้าทุกวัน ตอนนี้ร้านจะปิดร้านแล้วมันยังโผล่มาให้เห็นแม้แต่เงา ฮันเกิงอดแปลกใจไม่ได้

 

มันมามึงก็เห็นนะสิไอ้ฮัน แม่งถามไม่คิดอีกแล้ว กูล่ะเซ็งมึงจริงๆ อีทึกที่นั่งอยู่ด้านในจะมองเห็นว่ามีใครเข้ามาที่ร้านบ้าง ก็สวนกลับออกมา แม่ง ตายยากฉิบคนไรวะ พูดยังไม่ทันขาดคำ โผล่เอาหน้าหล่อๆของมันมาแล้ว

 

 คิบอมเดินมานั่งที่ข้างทงเฮพร้อมกับตะโกนขอแก้วจากพี่ชางฮยอน ซึ่งเดินถือแก้วมาให้ทันทีที่เห็นชายหนุ่มเดินเข้ามาในร้าน

 

ทำไมมาซะดึกขนาดนี้วะไอ้คิบอม อีทึกถามออกมาอย่างสงสัย เพราะอีกชั่วโมงกว่าๆร้านก็จะปิดแล้ว

 

มารับทงเฮกลับบ้าน เมื่อเย็นโทรเข้าไปที่บ้าน มินโฮมันรับสายแล้วบอกว่าวันนี้ทงเฮอยู่เฝ้าร้านคนเดียว

 

กลัวไอ้ทงเฮกลับบ้านไม่ถูกว่างั้นเหอะ ฮีชอลแซวทันทีที่คิบอมพูดจบ

 

กูว่าไม่ใช่หรอก มันกลัวมีใครฉุดไอ้ทงเฮไป แล้วมันจะอดแดกมากกว่า ฮ่าๆๆๆ ฮันเกิงพูดออกมาอย่างรู้ใจ เพราะมันคือความจริงที่คนในกลุ่มต่างก็รู้กัน

 

สาดดด รู้ดีนะพวกมึง แต่ถูกว่ะ คิบอมยื่นมือไปแทคกับฮันเกิง ร่างสูงยิ้มออกมาอย่างถูกใจ

 

ทงเฮได้แต่นั่งฟังพวกมันพูดกันตาปริบๆ มันพูดกันเหมือนเขาไม่ได้นั่งอยู่ตรงนั้น นี่มันลืมไปหรือเปล่าเนี่ย? สรุปแล้วเพื่อนๆคิดว่าเขากลับบ้านเองไม่ถูกใช่ไหม ถึงได้ต้องมีคนคอยตามรับตามส่งกันอย่างนี้ ถึงแม้บางครั้งทงเฮจะนั่งรถหลงไปบ้าง เพราะไม่ชินกับเส้นทางและไม่ค่อยได้ขึ้นรถประจำทาง แต่นี่มันบ้านเขาเองนะ ทำไมจะกลับไม่ถูก แล้วไอ้เรื่องโดนฉุดอีก พวกมันจะกลัวอะไรกันนักหนา เขาก็เป็นผู้ชาย(?)นะ  ถึงจะตัวเล็กกว่าพวกมันบ้างแต่ก็ไม่ใช่ผู้หญิงซะหน่อยแล้วใครที่ไหนมันจะบ้ามาฉุดผู้ชายกัน -*-

 

คิดแล้วเหนื่อยใจกับไอ้พวกนี้  ร่างบางจึงปลีกตัวลุกจากโต๊ะเพื่อเตรียมตัวปิดร้าน

 

 

 

            เมื่อเช้าฮันเกิงโทรมาชวนไปเที่ยวผับที่เปิดใหม่และจะให้คิบอมขับรถมารับ ทงเฮจึงนั่งรออยู่กับมินโฮ ร่างบางอยู่ในชุดเสื้อเชิ๊ตสีขาวพอดีตัวและกางกางแนบเนื้อสีขาว สองพี่น้องนั่งคุยกันอยู่ที่โซฟาระหว่างรอคิบอมมารับไปที่ร้าน

 

คิบอมเดินเข้ามาเห็นทงเฮก็ทำหน้าบึ้งคิ้วขมวดใส่ ทงเฮไปเปลี่ยนเสื้อ เสียงทุ้มร้องบอกออกมาอย่างไม่พอใจเมื่อเห็นทงเฮใส่เสื้อสีขาวปลดกระดุมลงมาสองเม็ดเปิดให้เห็นเนินอกที่ขาวเนียนมองแล้วยิ่งยากสัมผัส

 

ทำไมต้องเปลี่ยนด้วย ทงเฮถามออกมาหน้ามุ่ย มินโฮไม่เห็นต้องเปลี่ยนเลย

 

มันเหมือนกันที่ไหนล่ะ บอกให้เปลี่ยนก็เปลี่ยนเหอะ อย่าถามมากได้ไหม คิบอมพูดเสียงแข็งขึ้นอีก เมื่อทงเฮไม่ยอมลุกไปเปลี่ยนตามที่บอก

 

ไปก็ได้ ใบหน้าหวานงอหงิกไม่พอใจ แต่ก็ยอมเดินขึ้นไปเปลี่ยนตามที่คิบอมบอกไม่อยากต่อล้อต่อเถียงให้ยืดยาว

 

หวงละสิ เสื้อสีขาวแถมบางแนบเนื้อโชว์ผิวขาวๆ กลัวมีคนมาจีบพี่ทงเฮใช่ไหมล่ะ ลับหลังพี่ชายแล้วมินโฮก็เอ่ยแซวชายหนุ่มรุ่นพี่อย่างคนที่รู้ทัน

 

รู้แล้วยังไม่ห้ามอีก

 

ห้ามทำไม รอดูอะไรสนุกๆดีกว่า ดวงตาของมินโฮวิบวับอย่างชอบใจที่จะได้เห็นเรื่องสนุก

 

ระวังจะสนุกไม่ออก ยังไม่ทันที่คิบอมจะพูดต่อ ทงเฮก็เดินลงมาถึงในชุดเสื้อสีชมพูตัดกับกางเกงสีขาวอย่างน่ารัก คิบอมเห็นก็ยิ้มที่มุมปากออกมาอย่างพึงพอใจ

 

 

 

คิบอมขับรถไปถึงที่ร้านก่อนเวลาที่นัดเพื่อนเอาไว้ ทั้งสามคนเข้าไปหาที่นั่งกันก่อน ทงเฮเลือกที่นั่งด้านในเพื่อความเป็นส่วนตัวแล้วอีกอย่างวันนี้เขาตั้งใจจะพาน้องชายมาเปิดหูเปิดตาบ้าง หลังจากนั่งได้ไม่นาน ฮันเกิงก็โผล่หน้ามาพร้อมกับฮีชอล ทั้งสองคนใส่เสื้อผ้าสีดำเข้าชุดกันเตรียมพร้อมที่จะมาแด๊นซ์กันอย่างเต็มที่ หลังจากนั้นอีกไม่นานอีทึกก็มาในชุดกางเกงยีนส์และเสื้อเชิ๊ตสีดำปลดกระดุมสามเม็ดเผยให้เห็นช่วงอกที่เต็มไปด้วยกล้ามอกดูเหมาะกับมันมาก ราวกับทั้งสามคนนัดกันไว้เพราะต่างพร้อมใจกันมาในคอนเซป แมนอินแบล็ค

 

พอมากันครบแล้วต่างก็สั่งเครื่องดื่มของตัวเองและนั่งคุยกันไปเรื่อย ช่วงหัวค่ำแขกที่มาเที่ยวยังบางตาและเป็นผับที่เปิดใหม่จึงทำให้คนไม่เยอะนัก พอดื่นกันจนได้ที่ ต่างก็ชวนกันออกไปที่เต้น ยกเว้นมินโฮที่อาสาจะนั่งเฝ้าโต๊ะให้

 

ทงเฮขยับกายโยกย้ายตามจังหวะ แต่สำหรับคนที่มองตามร่างบางแทบทุกฝีก้าวอย่างคิบอมกลับมองว่าร่างบางเต้นได้ยั่วยวนจนเขาต้องคอยเตือนสติตัวเองให้ไม่คิดหมกมุ่นเกินไปนัก ในขณะที่ทงเฮกำลังเพลิดเพลินไปกับเสียงเพลงก็ต้องเซถลาเข้าไปปะทะที่อกของคิบอม

 

มือแกร่งโอบรอบเอวแสดงความเป็นเจ้าของออกมาเต็มที่ คิบอมจ้องมองชายอีกคนที่เขาคอยสังเกตมาระยะนึงแล้วว่าพยายามที่จะคอยมาเต้นเบียดทงเฮและแอบลวนลามโดยอาศัยความแคบและทงเฮเผลอ อีทึกที่เห็นเพื่อนทั้งสองเหมือนจะมีเรื่องจึงสะกิดเรียกฮันเกิงและฮีชอลให้เดินตามมายืนด้านหลังคิบอม

 

“มีอะไรหรือเปล่า” ฮันเกิงถามออกมาเมื่อเห็นคิบอมจ้องอีกฝ่ายตาเขม็งอย่างไม่ยอมละสายตา

 

“ตอนนี้ยังไม่มี” คิบอมบอกเมื่ออีกฝ่ายมองมาทางด้านหลังเขาแล้วเห็นว่ามากันหลายคน จึงยอมตัดใจถอยกลับไปอย่างเสียได้ หลังจากเห็นง่าอีกฝ่ายยอมถอยไปแล้ว อีทึก ฮีชอลและฮันเกิงจึงไปเต้นกันต่อ เหลือเพียงคิบอมและทงเฮที่ยังอยู่ในอ้อมกอด

 

“ยืนให้มันเบียดอยู่ได้ ชอบหรือไง” คิบอมถามด้วยสีหน้าไม่พอใจ

 

“ไม่ได้ชอบสักหน่อย ไม่รู้ว่ามีคนมาเบียดนิ นึกว่าเต้นมาโดน” ทงเฮเถียงออกมาเบาๆ แก้มขาวพองลม “กลับโต๊ะกัน” มือเล็กดึงแขนของคิบอมยิกๆ ร่างบางที่ถูกขัดจังหวะก็หมดอารมณ์จึงชวนร่างสูงกลับ เมื่อเดินมาใกล้จะถึงโต๊ะน่าจะไม่มีอะไรแล้ว คิบอมขอแยกไปเข้าห้องน้ำ

 

ทงเฮ มาที่นี่ด้วยเหรอ

 

อ่านแล้วเมนท์ให้บ้างนะคะ 
จะได้มีกำลังใจมาอัพบ่อยๆ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1,602 ความคิดเห็น

  1. #1564 coolchocolate (@coolchocolate) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 09:58
    หมวยอย่าใจแข็งนักเลย ไม่ต้องรอดูกันไปก่อนหรอก คบๆกันเลยเถอะ 555

    บอมหวงและหึงขนาดนี้
    #1564
    0
  2. #1521 ปลากระป๋อง (@plamaszaboh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 10:20
    หึงเฮอ่าดิ บอม
    #1521
    0
  3. #1499 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 16:16
    แหมขนาดนี้แล้วยังต้องขเวลาอีกเหรอ

    แล้ววอนเนี่ยจะมาเป็นมือที่สามใช่มะ
    #1499
    0
  4. #1477 marigold (@lovetiffany) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2556 / 18:42
    วอนเลวววววว แง้งงงงงง ขอด้วยนะคะไรเตอร์ milk_9040@hotmail.com
    #1477
    0
  5. #1441 TEM_MIN (@tem-min) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 18:12
    หวงน่าดูเลยเชียววว
    #1441
    0
  6. #1380 lovekihae (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 17:34
    บอมหวงเฮน่าดูเลย

    แต่ก็เนอะเฮออกจะน่ารัก

    ไม่หวงซิแปลก
    #1380
    0
  7. #1372 YaTle (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 15:39
    บอมออกอาการหวงด๊องอย่างแรง
    #1372
    0
  8. #1369 kung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:17
    บอมทั้งหึง ทั้งหวงเลยนะ
    #1369
    0
  9. #1334 bullfrog (@watauy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2555 / 13:15
    เรื่องนี้เปลี่ยนเป็นบอมตามด้องบ้างหึงละสิอิอิ
    #1334
    0
  10. #1268 N13 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 12:23
    น่ารักอ่ะ
    #1268
    0
  11. #1225 pa-ma (@pa-ma) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 23:52
    หมวยใจแข็งอ่าาา ><
    #1225
    0
  12. #1172 Rabbit_Blue (@katailovesj) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 13:20
    ด๊องใจอ่อนเหอะ
    บอมจะได้หึงหวง ได้มากกว่านี้
    ดูแลได้มากกว่านี้ และก็หื่นใส่ได้มากกว่านี้ >.,<
    #1172
    0
  13. #1151 monkeyprince (@donggy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 17:24
    โอ๊ยยยยยยยอีทงเฮ
    เป็นเค้านะมากกว่ากอดแล้ววววววววว
    >.< บอมออกจะน่ารักอ่า
    5555555
    #1151
    0
  14. #1086 ด้งเด้ง (@maygek) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 22:27
    บอมหึงเฮหรอ เฮก็นะใจอ่อนสักทีสิสงสารบอมอ่ะ
    #1086
    0
  15. #1072 bom28 (@pentsy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 17:23
    บอมหวงด๊อง 
    น่าร๊ากอ่ะ^^
    #1072
    0
  16. #990 Love HeeNim 4ever (@ilovefiction) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2555 / 20:51
    สงสารคิบอมเบาๆค่ะ = = 
     
    ด็องรักบอมมากจนไม่อยากเสียไปใช่ไหมค่ะ เลยลังเลแบบนั้น
    #990
    0
  17. #885 lovelysand (@lovelysand) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2555 / 23:36

    ด๊องใจแข็งไปเน๊อะ

    #885
    0
  18. #841 กะแหล่ง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2555 / 12:08
    บอมดูแลด๊องดีนะ มีการอ้อนด้วยอ่ะ หวงอีก
    #841
    0
  19. #790 Teukki-Teukki (@pumbaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2555 / 22:57
    บอมหวงหมวยด้วยอ่า น่ารักเกินไปแล้วนะ
    #790
    0
  20. #679 alice (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 22:25
    เห็นใจบอมนิดๆ

    หมวยไม่ยอมใจอ่อนเลย

    ต้องสู้ต่อไปนะบอมมม

    อย่ายอมให้คนอื่นเด็ดขาดเน้อ~

    แต่ถ้าคิดในแง่ดี

    คนที่หมวยยอมให้ทำอย่างนี้ก็มีบอมคนเดียวเนอะ ^ ^
    #679
    0
  21. #669 SaI2iO (@sai2iojung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 19:49
    ทงเฮมาที่นี่ด้วยหรอ?? เสียงของใครกันนะ ใครจะมาทำอะไรเฮหรือเปล่าอ่า
    #669
    0
  22. #639 Space of Love (@spaceoffeeling) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 14:16
    ใครๆเค้าก็รู้กันหมดแบบนี้
    ทงเฮยังจะรออะไรอีกนะ
    #639
    0
  23. #621 Mind-myy (@mindmyyy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 10:24
     อิอิ  มีหวงมีหึง~~~~
    #621
    0
  24. #595 ploy Wty (@ploy-orathai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 17:17
    มีกอดกันด้วย วิ้วว~
    #595
    0
  25. #590 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 08:48
     อ่า  บอมมี่  น่าสงสาร
    #590
    0