Be My Boy รักวุ่นวายผู้ชายของฉัน [KiHae Ft.SJ : Yaoi]

ตอนที่ 13 : BMB : 13 : เพราะใครกันล่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1041
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    16 เม.ย. 55

 ตอนที่ 13  เพราะใครกันล่ะ

 

ร่างสูงที่ตื่นนานแล้ว แต่ยังนอนมองทงเฮที่ยังนอนหลับสลบไสลด้วยความอ่อนเพลียอยู่บนเตียง มีเพียงผ้าห่มที่พาดคลุมร่างกายที่เปลือยเปล่าเอาไว้  ตามช่วงคอจนถึงเนินอกเนียนมีร่องรอยสีแดงประปรายอยู่เต็มไปหมด ร่างบางพลิกตัวซุกเข้ามาที่อกกว้างเพื่อหาไออุ่นของร่างกายอีกคน คิบอมขยับแขนโอบกอดคนตัวเล็กเอาไว้ด้วยความรัก 

 

ตื่นได้แล้วคนขี้เซา กระซิบที่ข้างหูของร่างบางเพื่อปลุกให้ตื่นจากนิทรา 

 

อื้ออ...ยังง่วงอยู่เลย ขอนอนต่ออีกนิดนึงนะ คนง่วงนอนขยับพลิกตัวนอนหันหลังให้ร่างสูง 

 

คิบอมดึงร่างบางกลับเข้ามาในอ้อมกอดแล้วซุกหน้าลงไปสูดความหอมของร่างกายคนตัวเล็ก งอแงอีกแล้ว งอแงอย่างนี้ต้องถูกทำโทษ จูบเบาๆลงไปที่ไหล่ขาวๆลากขึ้นไปยังแก้มนุ่มเพื่อปลุกคนขี้เซา 

 

ตื่นแล้ว ไม่ต้องปลุกแล้ว เสียงหวานๆโวยขึ้น เมื่อเห็นว่าคนตัวโตยังไม่หยุดปลุก จะหื่นอะไรหนักหนา เมื่อคืนยังไม่พออีกหรือยังไง คนตัวเล็กเริ่มหมดความอดทน เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบสว่างเข้าไปแล้ว ตื่นขึ้นมายังมาโดนคนตัวโตคลอเคลียอีก 

 

ยังไม่พอ กับคนๆนี้เท่าไหร่ก็ไม่เคยพอคนตัวโตตอบด้วยสีหน้าระรื่น

 

พอเจอประโยคนี้เข้าไปคนน่ารักไปไม่ถูกเลย ได้แต่นอนนิ่ง ร่างสูงเห็นคนน่ารักนิ่งเงียบไม่ตอบอะไร ยิ่งได้ใจรุกเร้าหนักขึ้น โน้มใบหน้าเลื่อนริมฝีปากทาบพรมจูบอย่างดูดดื่มร้อนแรง สองมือรวบร่างบางมากอดเอาไว้  

 

คิบอมดันตัวขึ้นคร่อมร่างบางเอาไว้ ร่างกายของทั้งคู่ขยับตัวเบียดเสียดรุกเร้า ก่อนจะสอดแทรกกระชับขับเคลื่อนร่างกายให้เป็นเนื้อเดียวกัน ท่วงท่าถูกผลัดเปลี่ยนนำมาใช้จนความรักที่ปลุกเร้ามอดไหม้  

 

คนตัวโตอุ้มทงเฮที่หมดแรงเหนื่อยอ่อนเกินกว่าจะลุกได้เอง ไปอาบน้ำชำระล้างคราบในห้องน้ำจนเสร็จ แล้วจึงอุ้มร่างบางกลับมาวางลงบนเตียง คิบอมเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า มือหนาเลือกหยิบเสื้อยืดมาสวมใส่ให้กับตัวเอง แล้วหยิบเสื้อผ้าไปใส่ให้กับทงเฮที่นอนหมดแรง แผ่นอกเคลื่อนตัวขึ้นลงบ่งบอกถึงการหลับใหลได้เป็นอย่างดี 

 

 

 

ตะวันเลื่อนสูงขึ้น แสงแดดสาดส่องเข้ามากระทบเปลือกตาบาง ปลุกทงเฮที่นอนหลับใหลให้ตื่นขึ้น เปลือกตากระพริบสองสามครั้งเพื่อปรับแสงก่อนที่จะลืมตาขึ้นมา เสียงโทรทัศน์ที่เปิดอยู่ดึงความสนใจให้หันไปมอง คิบอมนั่งอยู่ปลายเตียงสายตาจับจ้องที่จอภาพเคลื่อนไหว

 

โอ๊ย แค่เพียงขยับร่างกายความปวดร้าวของสะโพกก็ทำเอาทงเฮน้ำตาคลอ คนตัวเล็กทรุดตัวเอนลงบนหมอนตามเดิมมือบางลูบเบาๆ สำรวจความรวดร้าวที่สะโพกของตัวเอง

 

เป็นอะไรรึเปล่า คิบอมที่ได้ยินเสียงร้องของทงเฮก็รีบหันกลับมาดูด้วยความเป็นห่วง

 

เพราะใครกัน เค้าถึงเจ็บอย่างนี้ เดินไม่ได้จะว่ายังไง หน้าหวานบึ้งงอใส่ นอกจากเจ็บที่สะโพกแล้ว ร่างกายยังปวดเมื่อยทั้งตัว

 

เจ็บมากไหม น้ำเสียงร้อนรนถูกส่งออกมา ยิ่งเห็นน้ำตาที่เริ่มเอ่อคลอความเป็นห่วงก็ทวีเพิ่มมากขึ้น

 

ลองมาโดนเองบ้างเอาไหม ร่างบางหน้างอง้ำใส่ พูดออกมาสุดเสียงจนดังไปทั้งห้อง

 

หิวหรือยัง รอให้ทงเฮอารมณ์ดีขึ้นมานิดนึงก็รีบถามออกมา เพราะตอนนี้ก็สายมากแล้ว ให้แขวนท้องรอนานๆเดี๋ยวจะปวดท้องเป็นโรคกะเพาะ

 

หิว” รู้สึกหิวขึ้นมาทันที สภาพร่างกายแบบนี้ ทงเฮจะลุกไปหาข้าวกินได้ยังไงกัน แค่ยืนยังทำไม่ได้แล้วจะเอาปัญญาที่ไหนตะเกียกตะกายไปหาข้าวกิน 

 

นอนอยู่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวคิบอมไปสั่งข้าวมาให้ร่างสูงประคองร่างบางให้นอนราบกับเบาะนุ่ม คิบอมรีบสาวเท้าก้าวออกจากห้อง เสียงปิดประตูเงียบลงไม่ทันถึงนาทีก็เปิดกลับเข้ามาอีกครั้ง “วันนี้ให้พวกมินโฮกับไอ้ฮันเกิงไปเที่ยวกันเองแล้วกันนะ จะเดินไปบอกพวกนั้นให้

 

บอกมินโฮให้เที่ยวดีๆ อย่าไปมีเรื่องที่ไหนนะ ไม่วายที่จะกำชับเพราะความห่วงน้อง พลางส่งค้อนให้กับคนตัวโต ยังกล้าคิดว่าเขาจะลุกไปเที่ยวที่ไหนได้อีกรึไง แค่ลุกจากที่นอนยังไม่มีแรงจะก้าวเลย

 

เดี๋ยวจะย้ำกับน้องให้

 

 

 

คิบอมเดินไปสั่งข้าวกับเจ้าหน้าที่เสร็จ ก็เดินไปยังห้องของมินโฮที่อยู่ไม่ห่างจากห้องของตัวเอง ก่อนที่จะกดกริ่งเพื่อเรียกให้คนที่อยู่ข้างในมาเปิด

 

พี่คิบอม มีอะไรหรือเปล่า มินโฮยื่นหน้าออกมาจากช่องทางระหว่างประตู 

 

วันนี้ไปเที่ยวกันเองนะ ทงเฮไม่สบายนะ

 

พี่ทงเฮเป็นอะไรมากไหม ถามด้วยน้ำเสียงระคนเป็นห่วงพี่ชาย 

 

แค่เป็นไข้นะ ไม่เป็นอะไรมาก เดี๋ยวพี่อยู่ดูให้เอง เราก็ไปเที่ยวกับเพื่อนๆเหอะ จะให้บอกกับเจ้ามินโฮได้ยังไงว่าพี่ชายตัวเองไม่สบายเพราะอะไร ขืนบอกไปโดนทงเฮโมโหใส่แน่

 

ก็ได้ฮะ แล้วนี่พี่ทงเฮกินยาแล้วหรือยังคนกินยายากอย่างพี่ทงเฮ ถ้าไม่มีคนยืนบังคับไม่มีทางยอมกินง่ายๆเด็ดขาด ยาเม็ดใหญ่นิดนึงก็กลืนไม่ลงต้องกัดหรือเคี้ยว กินยาแต่ละครั้งกินน้ำหมดเป็นแก้ว ยิ่งกว่าเด็กเล็กๆซะอีก หวังว่าพี่คิบอมคงจะเอาอยู่นะ^^

 

ยังเลย พี่ว่าจะออกไปซื้อข้างนอก” แล้วจะซื้อยาอะไรให้กินดี จะไปบอกเภสัชก็ไม่กล้าบอกตรงๆ ยาแก้ปวดจะช่วยได้รึเปล่า? 

 

งั้นฝากดูพี่ทงเฮด้วยนะ” ฝากฝังพี่ตนเองกับว่าที่พี่เขยเอาไว้จะได้ไม่ห่วงมาก

 

อ้อ พี่เราฝากมาบอกให้เที่ยวดีๆ อย่าไปมีเรื่องที่ไหนกันล่ะเกือบลืมเรื่องที่ทงเฮสั่งมาซะแล้ว ถ้าลืมไปแล้วพวกมินโฮเกิดไปมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกับใครที่ไหนเข้า งานนี้ได้มีซวยกันบ้างล่ะ

 

ครับมินโฮรับปากแล้วปิดประตูกลับเข้าห้องไป

 

 

 

หลังจากกดกริ่งสัญญาณ คิบอมก้ยืมรอให้เพื่อนมาเปิดประตู อีทึกเดินมาเปิดประตูให้กับเขาเดินก้าวตามเข้าไปภายในห้อง

 

วันนี้เที่ยวกันเองนะเว้ย ใครอยากไปไหนก็ไป เห็นฮีชอลนอนหมดท่าอยู่ที่เตียง ก็อดที่จะไม่แซวไม่ได้ ขอสักหน่อยเหอะ อ้าว แล้วนี่ถึงขนาดลุกไม่ได้เลยเหรอวะ

 

ถ้ากูลุกได้ กูกระโดดถีบมึงแล้ว ไม่ปล่อยให้มาพูดอย่างนี้หรอก” ฮีชอลด่าออกมาอย่างไม่สบอารมณ์นัก

 

ของเขาดีจริง คิบอมหันไปแซวฮันเกิงต่อ หลังจากที่โดนฮีชอลด่า ฮันเกิงก็ยิ้มรับ

 

แล้วทำไมวันนี้ไม่เที่ยวรวมกันวะ ฮันเกิงถามออกมาด้วยความสงสัย โดยมีฮีชอลหันมานั่งรอคำตอบอย่างสนใจ

 

ทงเฮไม่สบายนอนอยู่ เมื่อกี้เดินไปคุยกับพวกมินโฮ พวกมันบอกว่าจะไปเที่ยวกันเองเลยปล่อยให้ไป

 

อ้าว แล้วทงเฮไม่สบายเป็นไรวะ เมื่อคืนก็ยังดีๆอยู่เลย ฮันเกิงถามออกไป ก็เมื่อคืนก่อนขึ้นห้องมันยังดีๆอยู่เลย เช้ามาป่วยซะแล้ว

 

หึ หึ คิบอมไม่ตอบแต่ยิ้มที่มุมปาก เรื่องแบบนี้ไอ้ฮันมันน่าจะเดาต่อเองได้ แล้วอีทึกไปไหนวะ ไม่เห็นเลย ตั้งแต่คิบอมเดินเข้ามาในห้องก็ไม่พบอีทึก ห้องก็มีแค่นี้แล้วมันไปอยู่ที่ไหน

 

ออกไปซื้อยาแก้ไข้ให้ฮีชอล

 

ไปนานยังว่ะ กูจะได้โทรไปฝากซื้อของด้วย

 

สักครู่แล้ว มึงจะฝากซื้ออะไรก็รีบโทรเดี๋ยวมันกลับมามึงได้ไปเองแน่ พอได้ยินอย่างนั้นคิบอมรีบเดินอ้าวกลับห้อง พอถึงห้องร่างสูงก็คว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่โต๊ะข้างหัวเตียงมากดโทรหาอีทึกทันที

 

[ว่าไง”]

 

มึงอยู่ที่ไหนแล้ว” 

 

[อยู่ร้านขายยา”]

 

กูฝากซื้อของที่เซเว่นหน่อย

 

[มึงจะเอาอะไรบ้าง

 

เอาพวกของกินกับขนม ซื้อมาเยอะหน่อยก็ดี เแล้วเอานมช็อคโกแลตมาขวดนึงด้วย” 

 

[แค่นี้ใช่ไหม

 

เออ...แล้วค่อยมาเก็บเงินที่กู” 

 

[เดี๋ยวไปถึงแล้วจะเอาไปให้ที่ห้องแล้วกัน]

 

คิบอมเดินไปดูคนตัวเล็กนอนที่หลับก็ไม่อยากปลุก เพราะรู้ว่าตั้งแต่เมื่อคืนร่างบางเหนื่อยและได้นอนน้อยกว่าปกติ สักพักรูมเซอร์วิสก็เอาข้าวที่สั่งมาส่ง คิบอมเดินถือจานข้าวไปวางไว้ที่โต๊ะรอทงเฮตื่นขึ้นมากิน

 

เสียงสัญญาณดังก้องในห้องคิบอมก็รีบเปิดประตูทันที เพราะกลัวว่าคนที่รออยู่จะกดเรียกซ้ำแล้วเสียงดังรบกวนการหลับของร่างบาง มือหนายื่นออกไปรรับถุงพลาสติคมาถือไว้ในมือ  

 

เท่าไหร่วะ

 

บิลอยู่ในถุง ค่อยให้ทีหลังแล้วกัน ส่งของให้คิบอมเสร็จ อีทึกก็เดินลิ่วกลับห้องทันที

 

คนตัวโตที่ไม่มีอะไรทำ จะดูทีวีก็เบื่อกดรีโมทเปลี่ยนช่องจนครบก็ยังไม่เจอที่อยากจะดูจนตัดสินใจกดปิด อยากออกไปเที่ยวแต่ก็ไม่อยากไปคนเดียว เลยพาร่างตนเองเดินไปล้มตัวลงนอนข้างๆร่างบาง พลางนอนคิดถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข หลงคิดตั้งนานว่าจะทำยังไงให้ทงเฮยอม ถ้าเมื่อคืนทงเฮไม่ยอมจริงๆเขาก็จะไม่ฝืนดันทุรังต่อ ตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะรอจนกว่าทงเฮจะยอมเอง แต่ก็ลองพูดอ้อนขอไปอย่างนั้นไม่คิดว่าทงเฮจะใจอ่อน แค่คิดขึ้นมาก็มีความสุขแล้ว^^



------------------------------------------
ต่อ


หลังจากที่เมื่อวานทงเฮต้องยอมนอนพักเต็มอิ่มมาทั้งวันแล้ว วันนี้เขารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้ามืด ร่างบางหันไปมองคนข้างๆยังหลับอยู่ก็ไม่อยากปลุกขึ้นมา คนตัวเล็กตัดสินใจไปล้างหน้า แล้วออกไปเดินสูดอากาศยามเช้า ทงเฮเดินตามเส้นทางที่ตัดกับสวนสวยของโรงแรมไปเรื่อยๆจนรู้สึกเมื่อยก็เดินย้อนกลับมานั่งเล่นที่เก้าอี้ไม้

 

 

 

ร่างสูงที่ยังหลับตาอยู่ เอื้อมมือควานไปข้างหน้าเพื่อที่จะคว้าทงเฮเข้ามากอด แต่สัมผัสได้แต่ความว่างเปล่า ที่นอนด้านข้างไร้ร่างบางที่ตัวเองนอนกอดมาทั้งคืน คิบอมรีบลืมตาขึ้นมามองหาทันที ทงเฮหายไปไหน มือหนาลูบลงไปตรงที่คนรักเคยนอน ความเย็นชื้นของเครื่องปรับอากาศเข้ามาแทนที่ไออุ่นของร่างบาง บอกให้รู้ว่าคนที่เคยนอนตรงนี้หายไปนาน ร่างสูงเดินไปดูที่ห้องน้ำเห็นประตูปิดอยู่ จึงลองเรียกคนที่คิดว่าน่าจะอยู่ในห้องดู

 

ทงเฮอยู่ในห้องน้ำหรือเปล่า รออยู่พักนึงไม่มีเสียงตอบกลับ ร่างสูงจึงตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปดูก็ไม่พบใคร   

 

คิบอมเดินกลับมาดูที่โต๊ะ เห็นกระเป๋าเงินกับโทรศัพท์ยังวางอยู่ที่เดิม จึงรีบออกเดินตามหาบริเวณรอบๆโรงแรม แต่ก็ไร้วี่แววของร่างบางก็เริ่มใจไม่ดีเป็นห่วงคนรัก

 

หายไปไหนของเขานะ  

 

จะไปดูที่ห้องมินโฮกับพวกฮีชอล ก็ยังเช้าเกินกว่าที่พวกนั้นจะตื่น ขืนพวกนั้นตื่นมาแล้วรู้ว่าทงเฮหายไปก็จะห่วงเปล่าๆ ลองเดินหาดูอีกทีแล้วกัน ถ้าหาไม่เจอจริงๆคงต้องปลุกพวกนั้นให้มาช่วยหา เพราะยังไงก็ต้องบอกมินโฮ

 

คิบอมยืนคิดถึงสถานที่ที่คาดว่าร่างบางน่าจะไป ร่างสูงมองไปรอบๆก็เห็นสวนดอกไม้ จึงนึกได้ว่าเขายังไม่ได้ไปลองหาทงเอที่นั่นเลย ขายาวรีบก้าวเดินไปยังเส้นทางที่คิดเอาไว้ ร่างสูงเดินมองหาไปเรื่อยๆจนมาหยุดยืนอยู่ไม่ห่างจากเก้าอี้ที่มีไว้ให้แขกได้นั่งเล่น ดวงตาคู่คมมองเห็นร่างบางนั่งอยู่ตรงหน้า แต่กลับมีคนอื่นนั่งอยู่ด้วย

 

ทงเฮนั่งอยู่กับใคร?

 

คนตัวโตรีบเดินเข้าไปหาทงเฮ เห็นคนที่นั่งคุยกับทงเฮส่งสายตาหวานเยิ้มให้ร่างบางก็ยิ่งโมโห แต่ดูก็รู้ว่าทงเฮไม่รู้หรอกว่าอีกคนเข้ามาจีบตัวเองอยู่  พอทงเฮหันมาเห็นเขาก็รีบลุกขึ้นมาเกาะแขนทันที

 

ออกมาทำไมไม่บอก แล้วนี่ใครใบหน้าหล่อถมึงทึงถามเสียงห้วน ท่าทางเอาเรื่องจนทงเฮหน้าเสีย   

 

ก็เห็นหลับอยู่ไม่อยากปลุก แล้วทงเฮก็ออกมาเดินเล่นแค่นี้เองนัยน์ตาคู่สวยหรุบมองลงที่พื้นไม่กล้าสบตากับคิบอมพลางตอบเสียงอ่อยๆ

 

แล้วข้างๆนี่ใคร ไปรู้จักได้ยังไง” แค่เห็นหน้าจ๋อยๆของทงเฮก็อดใจอ่อนไม่ได้ แต่ยังให้ทงเฮรู้ไม่ได้หรอกว่าใจอ่อน ไม่อย่างนั้นคราวหน้าออกไปไหนก็ไม่บอกอีกจึงแสร้งตีหน้าขรึม

 

สวัสดีครับ ผมชื่อซึงโฮ คนที่ถูกพูดถึงแนะนำตัวเองโดยไม่ให้คนตัวเล็กตรงหน้าต้องลำบากใจ พอดีผมเห็นทงเฮนั่งอยู่คนเดียว เลยขอมานั่งคุยเป็นเพื่อนด้วยนะครับ

 

ผมชื่อคิบอม แล้วก็ขอบคุณมากนะครับ ที่มานั่งคุยเป็นเพื่อนแฟนของผม คิบอมเน้นย้ำเสียงไปที่แฟนให้อีกคนได้รับรู้ว่าคนตัวเล็กตรงหน้ามีเจ้าของแล้ว ผมกับแฟนคงต้องขอตัวก่อนนะครับ พอดีว่าออกมานานแล้ว เดี๋ยวคนอื่นจะเป็นห่วง พูดจบคิบอมก็โอบเอวร่างบางเดินกลับห้องทันทีไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กได้พูดลาเพื่อนใหม่

 

 

 

พอเข้ามาในห้องคิบอมก็ปล่อยมือออกจากเอวของทงเฮแล้วเดินไปนั่งลงที่เตียง โดยไม่สนใจว่าร่างบางจะทำหน้ายังไง คนตัวเล็กเดินมานั่งข้าง มือเล็กทั้งสองข้างกุมมือผมไว้

 

โกรธเหรอ เค้าขอโทษน๊าเสียงหวานอ้อนออกมา  

 

ทีหลังไปไหนจะบอกก่อนรึเปล่า รู้ไหมว่าเป็นห่วงแค่ไหน ที่ตื่นมาแล้วไม่เห็น โน๊ตสักใบก็ไม่มี” น้ำเสียงอ่อนลง ทุกถ้อยคำแฝงไปด้วยความห่วงใยที่มีต่อร่างบาง

 

ต่อไปจะไปไหน เค้าจะบอกคิบอมก่อนนะ จะไม่ทำให้ห่วงอีกแล้ว คนตัวเล็กรู้สึกผิดขึ้นมาที่ทำให้คนรักเป็นห่วง สองแขนเรียวเลื่อนไปกอดเอวร่างสูงเอาไว้ ใบหน้าหวานซบหน้าลงไปที่แขนแกร่ง 

 

ถือว่าสัญญาแล้วนะ ว่าต่อไปจะออกไปไหนจะบอกก่อน เมื่อได้ยินคนตัวเล็กบออกมาออกมาก็เบาใจคลายความกังวล 

 

อื้อ...สัญญาร่างบางรีบตอบรับทันที ไม่อยากให้คนตรงหน้าโกรธหน้าบึ้ง เสียงดุใส่ตนเองอีก

 

เดี๋ยวยังไม่หมดนะ คิบอมพูดขัดขึ้นมา เมื่อเห็นคนตรงหน้าเริ่มยิ้มออกมา ใครให้ไปนั่งคุยกับคนอื่น” ต้องถามกันให้รู้เรื่องเผลอเป็นไม่ได้ ต้องมีแมลงมาคอยกวนใจให้หงุดหงิด

 

ก็เขามาขอนั่งด้วย แล้วชวนคุย จะให้ไล่ยังไง ร่างบางรีบบอกความจริง 

 

แล้วทำไมไม่รู้จักเลี่ยงออกมา ไปนั่งให้เขาจีบอยู่ได้ ยังจะมาทำตาใสให้อีก

 

ไม่ได้นั่งจีบ แค่คุยด้วยเฉยๆ แค่มานั่งคุยด้วยเฉยๆไม่ได้พูดจีบสักหน่อย คิบอมมั่วแล้ว

 

คิบอมส่ายหน้าด้วยความเพลียใจ กลุ้มกับคนตรงหน้าจริงๆ เรื่องอื่นนะรู้หมด แต่เรื่องที่มีคนมาชอบตัวเองนี่รู้ตัวช้าตลอด โดนขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวอีก

 

นั่นแหละ นี่ขนาดออกไปแป๊บเดียว ยังมีคนอื่นมาคุยด้วย ถ้าหายไปนานกว่านี้ไม่ได้แฟนใหม่เลยเรอะ  

 

ไม่มีหรอกแฟนใหม่ มีแค่แฟนคนนี้คนเดียว ร่างบางพูดเสียงแจ้วๆ เอียงคอทำหน้าแบ๊วใส่ เห็นแล้วมันน่าหมั่นเขี้ยวจริงๆ จับปล้ำอีกสักทีสองทีท่าจะดี  

 

หวง ไม่อยากให้ใครอื่นมาเข้าใกล้ วงแขนแกร่งโอบกอดทงเฮเอาไว้ แค่เห็นว่ามีผู้ชายคนอื่นมาอยู่ใกล้ๆ คิบอมก็ไม่ไว้ใจแล้ว มีแฟนผมน่ารักนี่ครับ ใครเห็นก็อยากมาอยู่ใกล้ๆทั้งนั้น คนตัวเล็กหัวเราะคิกคัก ให้มันได้อย่างนี้สิ คนเขาหวงก็ยังมาทำเป็นเล่นอยู่ได้ สงสัยต้องเฝ้าเอาไว้แล้วมั้ง  เฮ้อ~

 

 

 

หลังจากที่ออกไปกินข้าวเช้ากันเสร็จ ก็แยกย้ายเข้าไปเก็บของที่ห้องของตัวเองแล้วออกมาเจอกันที่ล็อบบี้ ทงเฮกลับไปถึงห้องก็นอนกลิ้งไปมาอยู่สักพัก ก่อนที่จะลุกมาเก็บของใส่กระเป๋า ร่างบางเดินหยิบของที่อยู่รอบๆห้องมาจัดใส่กระเป๋าทั้งสองใบ ส่วนคุณชายคิบอมก็นอนเหยียดยาวดูโทรทัศน์อยู่บนเตียง ทำไมเหมือนกลายเป็นแม่บ้านไปซะงั้น มันต้องช่วยกันเก็บไม่ใช่รึ?

 

เก็บเสร็จแล้ว ถือให้ด้วยนะทงเฮยื่นกระเป๋าไปตรงหน้าคิบอมที่กำลังเดินตรงมาหา 

 

ครับ คุณนายคิม ร่างสูงยื่นมือมารับเสร็จ คนตัวเล็กก็เดินนำลิ่วออกจากห้องปล่อยให้คิบอมถือกระเป๋าทั้งสองใบตามออกมา 

 

มาถึงล็อบบี้พวกฮีชอลมานั่งรออยู่ก่อนแล้ว คราวนี้ฮีชอลหนีไปนั่งที่โซฟาตัวเล็ก ปล่อยให้อีทึกกับฮันเกิงนั่งด้วยกัน หน้าไอ้สองคนนั้นดูจ๋อยๆ สงสัยคงไปทำอะไรให้ฮีชอลโกรธเข้ามั้ง ทงเฮกับคิบอมเดินไปนั่งที่โซฟาอีกตัวข้างๆฮีชอล

 

เป็นอะไรไปวะ นั่งเงียบกันเชียว” เกิดอะไรขึ้น มีใครมาปิดปากพวกมันเอาไว้รึยังไงถึงไม่มีใครพูดอะไรเลย ผิดปกติจนน่าสงสัย

 

ก็ไอ้อีทึกมันปากหมา ไปเรียกฮีชอลว่าเมียนะสิ ฮีชอลไม่ชอบ เลยเป็นอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ กูโดนลูกหลงไปด้วยเลย เสือกยิ้มไปกับมันฮันเกิงพูดออกมาอย่างเซ็งๆ ซวยตลอดแค่ยิ้มยังโดนหางเลขไปด้วยเลย  

 

ฮีชอลจ้องหน้าฮันเกิงเขม็งเลย ที่พูดเรื่องนี้ขึ้นมาอีก ประมาณว่า บอกแล้วว่าอย่าพูด พูดอีกตายแน่

 

ฮันเกิงเห็นสายตาพิฆาตของฮีชอลที่ส่งมาให้แล้วก็แอบกลืนน้ำลายลงคอ พลางนึกด่าทงเฮในใจที่เสือกถามขึ้นมาตอนนี้ แล้วตนเองก็ดันปากไวตอบอีก เกือบงานเข้าอีกแล้ว  

 

หงอเลยนะมึงซวยไปแล้วกันพวกมึง เสือกพูดอะไรไม่คิด ทงเฮเห็นท่าทางสงบเสงี่ยมของฮันเกิงแล้วคันปากอยากแซว

 

หงอเหงออะไร ไม่มี๊ ฮันเกิงปฏิเสธเสียงสูง แค่เกรงใจ

 

เข้าชมรมเกรงใจ...ไปแล้วเหรอมึง ยังไม่ทันที่ฮันเกิงจะได้พูดอะไรต่อ ก็ต้องหุบปากลงทันที

 

ไอ้ทงเฮ กลับไปกูจะโทรไปคุยกับพี่คยูฮยอน ว่าจะไม่ทำประธานรุ่นแล้ว มึงจะว่ายังไง ลึกๆแล้วฮีชอลเองก็ไม่อยากทำกิจกรรม

 

ลืมเรื่องนี้ไปสนิทเลย ไอ้ฮีชอลพูดขึ้นมาก็ดี จะได้คุยไปเลยทีเดียว ทงเฮเองก็ไม่อยากทำตั้งแต่แรกแล้ว ประจวบเหมาะกับที่ซีวอนเข้ามาหาเรื่องทงเฮ ก็ได้ข้ออ้างอย่างดีที่จะยกเลิกงาน

 

กูก็ไม่อยากทำ มึงโทรไปคุยกับพี่คยูฮยอนเลยก็แล้วกัน แต่กูว่ามึงให้อีทึกคุยกับเพื่อนๆที่ชวนมาช่วยงานก่อนดีกว่า จะว่ายังไงบ้างทีมพวกเขาไม่ใช่มีแค่ห้าคนซะที่ไหน ยังมีสมาชิกคนอื่นที่ชักชวนให้เข้ามาช่วยงานกันอีก ทงเฮได้แต่หวังว่าอีทึกจะกล่อมทุกคนได้ 

 

พวกมินโฮเดินส่งเสียงกันมาล่วงหน้าทั้งๆที่ตัวยังมาไม่ถึง ไอ้พวกนี้อยู่ด้วยกัน เสียงดังชะมัด อยู่ตรงไหนรู้เลย

 

หลังจากจัดการค่าใช้จ่ายทั้งหมดเสร็จ ก็เดินไปหิ้วกระเป๋ากันไปขึ้นรถที่มาจอดรอยู่แล้ว นั่งที่ใครที่มัน ขากลับพอขึ้นรถได้ พวกมินโฮมันก็เล่นไพ่กันอีก รู้สึกว่าจะขาดไม่ได้เลยนะเรื่องนี้ แต่ก็ต้องปล่อยไปเพราะเวลาปกติพวกมันไม่ค่อยมีโอกาสได้เล่นเท่าไร แค่เรียนกับซ้อมดนตรีก็หมดเวลาแล้ว 

 

ทงเฮนั่งฟังเพลงจากไอพอดเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้เรื่อง มารู้สึกตัวอีกทีตอนที่คิบอมปลุกว่าถึงสนามบินแล้ว ร่างบางลุกเดินงัวเงียลงจากรถ ทิ้งให้คิบอมเป็นคนจัดการเรื่องกระเป๋า ส่วนคนอื่นๆก็หยิบกระเป๋าตามกันไป

  

 

 

 
………………………………………
ขอไปนอนก่อนนะคะ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1,602 ความคิดเห็น

  1. #1529 ปลากระป๋อง (@plamaszaboh) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 11:11
    ง้อกันน่ารักนะ
    #1529
    0
  2. #1496 wxzym (@choochoo-ck) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2556 / 16:45
    ดีแร้ว...เข้าชมรมเกรงใจเมีย
    #1496
    0
  3. #1460 marigold (@lovetiffany) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 00:26
    ว้ายยยยยย ><
    #1460
    0
  4. #1236 pa-ma (@pa-ma) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2555 / 20:18
    งานเข้าเลยทั้งฮัน ทั้งทึก 55555
    #1236
    0
  5. #1183 Rabbit_Blue (@katailovesj) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2555 / 13:39
    บอมแกขี้หวงมากเลยนะเนี่ย
    ทีหลังก็อย่าเผลออีกนะ
    ด๊องยิ่งน่ารักๆอยู่ด้วย
    #1183
    0
  6. #1082 bom28 (@pentsy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 20:07
    ด๊องนี่เผลอไม่ได้เลยนะ 
    ก็รู้ๆอยู่ว่าตัวเองเป็นคนน่ารักยังจะออกไปอีก 
    บอมหึงเลยเหนไหม
    #1082
    0
  7. #1044 1185 (@ssa4) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2555 / 13:41
    สมหน้าเกิง ทึกอลไม่แลเลย วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1044
    0
  8. #858 กะแหล่ง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2555 / 23:06
    ออกอาการหวง ห่วง หึงซะแล้วตัวโตเฝ้าดีๆนะเมียน่ารัก ฮันทึกสมัครชมรมกลัวเมีย555
    #858
    0
  9. #801 Teukki-Teukki (@pumbaa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2555 / 09:10
     บอมดูรักและหวงเฮมากเป็นพิเศษเลยนะ
    ดูท่าทึกกับป๋าจะเข้าชมรมกลัวเมีย
    #801
    0
  10. #689 alice (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 12:59
    บอมขี้หึงมากเลย

    แต่ก้นะ มีแฟนขาวสวยหมวยเอ็กซ์ก้ต้องหวงเป็นธรรมดา > <

    ส่วนคู่3p ดูจะกลัวๆเจ๊นะ 55555
    #689
    0
  11. #651 Space of Love (@spaceoffeeling) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 20:53
    เฮนี่..ไม่ได้รู้ตัวเลยนะ
    ว่าหน้า หวานๆ ตัวขาวๆ ใสๆ ของตัวเองน่ะ..มันเตะตาใครๆขนาดไหน
    #651
    0
  12. #610 Mind-myy (@mindmyyy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 10:24
     แฟนน่ารักก็ต้องหวงเป็นธรรมดา~~~
    #610
    0
  13. #568 ann_dong (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 21:53
    บอม นอกจากจะหวงแร้ว ยังขี้หึงมากกก



    ชอบๆๆๆ อิอิ



    ไรเตอร์สู้สู้จ้าา
    #568
    0
  14. #494 darkreaction (@darkreaction) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 20:54
    สู้ๆนะคะไรเตอร์
    #494
    0
  15. #480 Darker-40 (@darker-40) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 02:06
    หวงจริงๆ ก็แแฟนน่ารักนิ -..- 

    ทีหลังอย่าไปคุยกับใครอีกนะ หมวย
    #480
    0
  16. วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 11:18
    แสดงความเป็นเจ้าของเชียวนะบอม..แค่คุยกันน๊าคิดมาก
    #441
    0
  17. #395 RaiNY_GeNius (@senaria) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 16:29
     ออกๆมาซะเถอะลูก อย่าไปยุ่งกะอีซีวอนมัน
    #395
    0
  18. #354 BumBom (@hangengxin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 02:32
    บอมงอนได้น่าัรกมกาอะ ชอบจริงๆเวลาที่คู่นี้งอนแล้วง๊อกัน ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #354
    0
  19. #335 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 02:29
    แหมหึงได้หึงดี ก็งี้แหละเมียสวย55555555

    แต่ดันไม่รู้ว่ามีคนหมายปองเยอะอ่ะ

    บอมก็เลยยิ่งเป็นห่วง
    #335
    0
  20. #329 Si_KiHaeLOVE4EVER (@pichasi2009) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 20:26
     ^___^
    #329
    0
  21. #267 bubie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 18:13
    ด็องจร้าถ้าบอมเรียกมั้งไม่โกรธช่ายป่ะ ชอบเลยอ่ะดิ
    #267
    0
  22. #255 DrEaMLuv (@dream25342) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 06:28
    น่ารักอะ
    ( >ํ 3 ํ)>
    #255
    0
  23. #233 OoMy (@oomnello) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 09:37
    บอมน่ารักอเะ
    #233
    0
  24. #221 sioraya (@sioraya) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 เมษายน 2555 / 11:59
     หึงได้อีกบอม
    #221
    0
  25. #207 smileynann (@smileynann) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 เมษายน 2555 / 22:30
    บอมขี้หึงได้โล่ -/-
    #207
    0