Be My Boy รักวุ่นวายผู้ชายของฉัน [KiHae Ft.SJ : Yaoi]

ตอนที่ 1 : BMB : 1 : ไม่ได้เป็นแฟนกัน+ชี้แจงเรื่องคู่รอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    20 พ.ค. 55

 
ชี้แจงเรื่องคู่รอง(มีถามกันเข้ามาหลายคนเลยขอชี้แจงตรงนี้นะคะ)
แนนเป็นคนที่อ่านฟิคได้แค่ คิเฮ ยุนแจ ที่เป็นคู่หลัก

ส่วนคู่รอง ใครจะคู่กับใคร สลับเมะเคะ แนนอ่านได้หมดเวลาแต่งก็เหมือนกัน

เพราะฉะนั้นคู่รองของแนนแต่ละเรื่องจะไม่ตายตัว แล้วแต่ตอนที่คิดพล็อตเรื่องแล้วนึกถึงใคร^^






ตอนที่

 

ทงเฮกำลังนอนอ่านหนังสือเพลินๆอยู่บนเตียงในตอนที่เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น ร่างบางควานมือหาไปที่ข้างหมอน แต่ไม่มีแล้วมันไปอยู่ที่ไหน เลยลองสอดมือเข้าไปใต้หมอน จนเจอวัตถุที่กำลังสั่นอยู่ จึงคว้ามาดูว่าใครเป็นคนโทรเข้ามา ชื่อที่โชว์อยู่บนหน้าจอเป็นชื่อของฮีชอล

 

มึงนี่ช่างขัดเวลาการอ่านหนังสือของกูจริงๆ

 

 “ว่ายังไงทงเฮเหลือบมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่ข้างเตียงนอน ช่วงเวลาแบบนี้ ถ้าให้เดามันต้องโทรมาตามไปเรียนแน่ๆ  


            [ไม่ว่ายังไงหรอกครับ ไอ้คุณชายทงเฮ มึงคิดจะโผล่หัวมาเรียนบ้างไหมครับ บ้านมึงไม่หายไปไหนหรอก โผล่หัวออกมาจากบ้านมั่ง เมื่อเช้าพี่คยูฮยอนก็มาถามหามึงนะ]

 

พี่คยูฮยอนถามหากูทำไมวะ เขาบอกมึงไว้หรือเปล่า ทงเฮถามออกมาด้วยความสงสัย เพราะเท่าที่จำได้ตัวเองไม่มีธุระอะไรกับพวกรุ่นพี่ในตอนนี้

 

[ไม่ได้บอกนะ แต่มึงลองโทรหาพี่เขาดูก็ได้ จะให้ดีกูว่าบ่ายนี้มึงมาเรียนดีกว่า อาจารย์ยอนอาเริ่มเช็คชื่อแล้วนะ พวกมึงเล่นไม่เข้าเรียนกันเลย จนอาจารย์แกโมโห]

 

งั้นเดี๋ยวเจอกันที่มหาวิทยาลัย แค่นี้ก่อนแล้วกัน กูจะไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนหลังจากวางสายเสร็จ ทงเฮก็ไปอาบน้ำแล้วลงมาข้างล่าง เดินไปเปิดตู้เย็นหานมกินรองท้อง ก่อนที่จะออกไปเรียน  

 

 

 

แดดตอนเที่ยงทำไมมันร้อนอย่างนี้วะ ทงเฮเดินมารอรถที่หน้าปากซอย สักพักจึงได้ขึ้นรถ ใช้เวลาไม่นานร่างบางก็มาถึงมหาวิทยาลัย เด็กบริหารเดินไปที่โต๊ะม้าหินที่นั่งประจำ แต่ไม่มีใครอยู่เลย จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาพวกมันว่าอยู่ที่ไหน


            มึงอยู่ที่ไหนไอ้ฮีชอล ทงเฮหมุนซ้าย หมุนขวามองหากลุ่มเพื่อนที่ไม่รู้ว่าหลบไปสุมหัวกันอยู่ที่ไหน

 

[กูอยู่ใต้ตึกคณะ มึงเดินมาเลย]

 

 รอแป๊บเดี๋ยวเดินไปหลังจากวางสายเสร็จ ทงเฮก็เดินไปที่ตึกคณะ ซึ่งใต้ตึกก็จะมีโต๊ะม้าหินวางเรียงรายอยู่หลายจุด เพื่อให้นักศึกษาไว้ใช้นั่ง ร่างบางเดินไปถึงเห็นกลุ่มตัวเองนั่งสุมหัวลอกงานกันอยู่ครบทีม ด้วยความที่นึกอยากจะแกล้งพวกเพื่อนๆ เลยค่อยๆเดินไปอย่างเงียบๆ แล้วก็โยนหนังสือเรียนของตัวเองไปกลางวงที่พวกมันสุมหัวกันอยู่


            ตุ้บ!!!


            เฮ้ยใครวะ แม่งคนยิ่งรีบๆอยู่ เสือกโยนมาได้ อีทึกถามพร้อมกับหันหน้ามองดูว่าเป็นใครที่แกล้ง

 

กูเอง มีไรไหม ทงเฮตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงกวนใส่

 

ไอ้เหี้ย มาถึงก็กวนตีนเลยนะมึง พวกกูยิ่งรีบๆอยู่ มึงก็ยังไม่ได้ทำไม่ใช่เหรอ รีบมาปั่นเลยเดี๋ยวไม่มีส่งอาจารย์ยอนอา ความซวยจะมาเยือนมึงอีทึกพูดจบก็หันไปปั่นงานต่อ

 

ไอ้ฮีชอล มึงเห็นกลุ่มพี่คยูฮยอนไหม จะไปถามสักหน่อยว่าพี่คยูฮยอนมีธุระอะไรหรือเปล่าทงเฮเดินไปนั่งข้างๆฮีชอล แล้วขอลอกงานที่ต้องทำส่งด้วย เพราะคาบที่แล้วเขาไม่ได้มาเรียน


            เมื่อกี้ยังเห็นนั่งกันอยู่ที่โต๊ะฝั่งโน้นเลย สงสัยตอนนี้พวกพี่ขึ้นเรียนกันแล้วมั้ง ขึ้นเรียนกันเหอะ ใกล้เวลาแล้วด้วย” ฮีชอลพูดแล้วหยิบหนังสือที่วางไว้แล้วลุกเดินนำไปก่อน
           

 

 

พวกทงเฮเดินจากโต๊ะไปที่ตึกเพื่อรอลิฟต์ขึ้นไปยังห้องเรียน ไอ้ลิฟต์ตึกนี้มันจุคนได้โคตรน้อยมาก ขอย้ำว่าน้อยจริงๆ มันจุได้แค่หกคน  อนาถได้ใจ -*- ทั้งตึกนี้มีลิฟต์แค่ตัวเดียว ถ้าขืนรอจนใกล้เวลาเข้าเรียน คนจะเยอะมาก ถึงตอนนั้นได้เปลี่ยนใจใช้บริการขาเพื่อเดินขึ้นบันไดแทนแน่ แต่กลุ่มเขาขยัน เพราะฉะนั้นพวกทงเฮเลยมารอขึ้นลิฟต์แต่เนิ่นๆ  พอเดินเข้าไปถึงห้อง  ในห้องมีเพื่อนหลายกลุ่มนั่งอยู่แล้ว ทงเฮจึงเดินไปนั่งกลางห้องซึ่งเป็นที่นั่งประจำ

 

ทงเฮรู้สึกว่าวันนี้เพื่อนในห้องมาเรียนกันเยอะ มากันเกือบครบทั้งห้อง อาจเพราะอาจารย์ยอนอาแกเล่นขู่จะเช็คชื่อ ไอ้พวกตัวขี้เกียจอย่างเขาเลยขนกันมาให้พรึ่บเต็มไปหมด แต่ยังไม่ถึงเวลาเข้าเรียนอาจจะมีมาเพิ่มอีก เพื่อนหลายคนเดินมาคุยกับทงเฮ ถามว่าหายไปไหนไม่ค่อยเข้าเรียน คนตัวเล็กเลยบอกแต่เพียงตื่นสายเลยมาไม่ทัน

 

คำตอบได้ใจมาก บ่งบอกถึงความขยันในตัวสุดๆ -*-

 

คุยกันได้สักพัก อาจารย์ยอนอาแกก็เดินหอบหนังสือเข้ามาวางที่โต๊ะแล้วเริ่มเช็คชื่อ อาจารย์แกเช็คจริงๆอย่างที่ขู่ไว้ซะด้วย ส่วนพวกที่เข้าห้องช้าหลังจากแกเข้ามาแล้วสิบนาที แกไม่เช็คชื่อให้จริงๆ อันนี้ก็ถือว่าซวยไปเสือกมากันไม่ทันดีนัก อาจารย์ยอนอาเช็คชื่อเสร็จก็เริ่มสอน ทงเฮนั่งจดที่อาจารย์บรรยายจนเสียงออดเตือนหมดคาบเรียน พวกทงเฮก็นั่งรออยู่ก่อนจนเพื่อนๆในคลาสเดินออกจากห้องไปหมด จนเหลือแต่กลุ่มของตัวเอง ทงเฮหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาพี่คยูฮยอน เสียงเพลงรอสายดังอยู่พักหนึ่ง จึงได้ยินเสียงของพี่คยูฮยอนตอบรับ


            [ครับ]


            พี่คยูฮยอนมีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าร่างบางเปิดประเด็นที่ทำให้เขาต้องโทรหารุ่นพี่รูปหล่อ


            [พี่ว่าจะให้กลุ่มทงเฮมาทำกิจกรรมนะ ทงเฮว่ายังไง สนใจไหม]


            แล้วพวกทงเฮต้องทำกับใคร เมื่อไหร่ แล้วทำอะไรครับ”  


            [พี่ว่าจะให้อีทึกเป็นประธานรุ่นนะ แล้วให้ฟอร์มทีมกันเอง แต่พี่อยากให้ทงเฮลองมาทำดูด้วย ทงเฮติดอะไรหรือเปล่า]


            “ถ้าอีทึกเป็นประธาน ทงเฮก็จะช่วยมันทงเฮตอบไปอย่างนั้นเอง แต่ในใจคิดว่ายังไงอีทึกมันไม่ทำหรอก เรื่องอะไรจะหาเรื่องใส่ตัวเอง ใครทำก็ควายแล้ว งานกิจกรรมหนักจะตาย แค่เรียนอย่างเดียวยังจะเอาตัวไม่รอด


            [งั้นทงเฮบอกให้อีทึกและเพื่อนๆ รอพี่ที่โต๊ะม้าหินก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะคุยกับอีทึกเรื่องนี้อีกที]


            “งั้นเดี๋ยวเจอกันที่โต๊ะครับทงเฮกดวางสายแล้วเก็บโทรศัพท์มือถือแล้วเก็บใส่กระเป๋ากางเกง ร่างบางหันไปบอกอีทึกว่าพี่คยูฮยอนมีเรื่องอยากจะคุยด้วย ให้ลงให้ไปรอที่โต๊ะม้าหิน ระหว่างทางที่เดินลงไปนั้น ทงเฮก็เล่าถึงเรื่องที่เพิ่งคุยกับรุ่นพี่ให้เพื่อนได้ฟัง

 

 

 

กลุ่มทงเฮเดินมาถึงที่โต๊ะ ร่างบางวางของลงที่โต๊ะเสร็จ  เสียงโทรศัพท์ของทงเฮก็ดังขึ้นอีก จึงหยิบขึ้นมาดูว่าใครเป็นคนโทรเข้ามาอีก ชื่อที่โชว์อยู่บนหน้าจอเป็นชื่อของคิบอม


            ว่ายังไงร่างบางถามด้วยความเคยชิน เป็นเรื่องปกติที่คิบอมจะโทรมาหาอยู่ทุกวัน

 

[อยู่ที่ไหน ที่มหาวิทยาลัยหรือเปล่า]


            “อื้อ อยู่ที่ม.มีไรเปล่า


            [ว่างหรือเปล่าไปดูหนังกัน เดี๋ยวไปรับที่มหาวิทยาลัย]


            “มีคุยเรื่องงานกับรุ่นพี่ ไม่รู้จะเสร็จเมื่อไหร่ ถ้าจะไปก็มานั่งรอแล้วกัน ทงเฮเองยังไม่รู้เลยว่า พวกพี่คยูฮยอนจะพูดกับกลุ่มเขานานขนาดไหน ยังไงก็ต้องบอกให้คิบอมรู้ก่อน

 

[โอเค งั้นเดี๋ยวเจอกัน]

 

ทงเฮถอนหายใจออกมา หลังจากที่กดวางสายมือถือแล้ว พลางนึกในใจ ไอ้คิบอมทำไมมึงไม่ย้ายมาเรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกับเขาไปเลยให้สิ้นเรื่องสิ้นราว จะได้ไม่ต้องขับรถเทียวไปเทียวมาอย่างนี้ เปลืองค่าน้ำมันรถฉิบ!!

 

ทุกวันนี้คิบอมมาขลุกอยู่กับทงเฮ จนเพื่อนกลุ่มของทงเฮคิดว่าคิบอมเรียนที่นี่แล้ว อย่าว่าแต่เพื่อนเลยที่คิด ร่างบางยังคิดเลยว่าคิบอมเรียนที่นี่ไปแล้ว


            ไอ้คิบอมจะมาเหรอวะ อีทึกถามออกมาทันทีที่เห็นทงเฮคุยเสร็จ


            เออ มันจะมาชวนไปดูหนัง พวกมึงจะไปด้วยกันไหม

 

 มึงไปกันเหอะ  พวกกูไม่อยากเป็นกระดูกว่ะอีทึกพูดแล้วทำหน้ายิ้มๆ แต่เป็นยิ้มที่กวนอวัยวะเบื้องล่างอย่างแรง


            ไอ้เชี่ย กูบอกมึงหลายครั้งแล้ว ว่ากูกับไอ้คิบอมไม่ได้เป็นอะไรกัน เมื่อไหร่พวกมันจะเลิกเข้าใจผิดเรื่องเขากับคิบอมซะที ทงเฮไม่เข้าใจพวกมันเลย ช่วงแรกอาจจะเฉยๆที่ได้ยินพวกมันแซว แต่ระยะหลังมันรำคาญซะมากกว่า

 

ไอ้พวกเข้าใจยาก พูดจนปากจะฉีกแล้วยังไม่รู้เรื่อง ฮึ่ย ขัดใจ!!
           

มึงไม่เป็น แต่ไอ้คิบอมเป็นว่ะ แม่งหวงมึงอย่างกับอะไร ฮันเกิงพูดพร้อมหันไปหาเสียงสนับสนุนจากฮีชอลว่าที่ตนเองพูดถูกหรือเปล่า ส่วนอีทึกก็ตอบรับสนับสนุนกันเป็นลูกคู่ทันที
           

เออ กูขี้เกียจเถียงกับพวกมึงแล้ว เถียงไม่เคยชนะเลยทงเฮตัดความรำคาญ เลิกเถียงยอมพวกมันไปซะก็จบ เพราะเถียงกันเรื่องนี้ทีไร ทงเฮก็โดนพวกมันรุมประจำ สรุปนี่พวกมึงเพื่อนกูกันแน่หรือเปล่า  แม่งไม่เคยเข้าข้างกูกันเล๊ย ทีไอ้คิบอมนะ แม่งแทบจะชี้นกเป็นนก ชี้ควายเป็นควาย หรือมันติดสินบนกันวะ ไอ้คิบอมมันยัดใต้โต๊ะให้คนละเท่าไหร่พวกมันถึงยอม กูเอามั่งทันไหม เผื่อพวกมันจะเปลี่ยนใจมาเข้าข้างบ้าง คิดแล้วก็น่าสนต้องลองทำดูบ้างแล้ว

 

 

 

ตอนนี้ท้องของทงเฮเริ่มส่งเสียงร้องประท้วงเขาออกมา เมื่อเช้าก่อนออกมาจากบ้านทงเฮกินนมรองท้องไปแค่แก้วเดียว ซึ่งมันไม่ได้ทำอยู่ท้องสักเท่าไหร่ ถ้าตอนนี้ยังไม่รีบหาอะไรไปสังเวยมันคงก่อกวนไม่หยุดแน่  ทงเฮคงต้องหาอะไรมากินรองท้องไปก่อน ได้แต่หวังว่าพวกพี่คยูฮยอนคงจะพูดไม่นาน แล้วเดี๋ยวค่อยออกไปหาอะไรกินทีเดียว

 

พวกมึงจะกินอะไรไหม กูจะไปเซเว่น
           

เอาน้ำเปล่ามาขวด แล้วเอาบานาน่าช็อคอันนึงอีทึกบอกพร้อมกับหยิบเงินส่งมาให้
           

เฮ้ย เดี๋ยวก็ไปกินข้าวกันแล้ว มึงยังจะกินขนมอีกเหรอ ฮีชอลร้องท้วงออกมา
           

เออน่า แค่นี้มันไม่อิ่มหรอก ยังไม่ถึงครึ่งกระเพาะเลย กูยังกินข้าวกับพวกมึงได้อีกน่า ขืนไม่กินตอนนี้ กูคงไม่อยู่รอพี่คยูฮยอนมาคุยด้วยแล้ว มือเล็กของทงเฮลูบท้องที่เริ่มจะส่งเสียงออกมาให้อับอายอีกครั้ง คนตัวเล็กไม่อยากอยู่ฟังพวกเพื่อนเถียงกันก็รีบเดินไปยังเป้าหมายข้างหน้าอย่างเร่งรีบ ขืนเดินชักช้ากระเพาะน้อยๆของเขาคงถูกน้ำย่อยกัดพรุนแน่

 

 

 

ทงเฮซื้อของที่ต้องการเสร็จก็เดินกลับมาถึงที่โต๊ะ เห็นพวกพี่คยูฮยอนนั่งคุยกันแล้ว วันนี้กลุ่มพี่คยูฮยอนมากันครบเลยทำให้เก้าอี้ไม่พอนั่ง พี่บางคนยืนพิงต้นไม้ บางคนนั่งที่เก้าอี้แถวนั้นแต่หันมาฟังที่พี่คยูฮยอนพูด ทงเฮยื่นถุงขนมให้อีทึกแล้วถอยออกมายืนฟังอยู่ด้านหลังด้วย เพราะที่โต๊ะไม่มีที่ให้เขานั่งซะแล้ว พี่คยูฮยอนพูดถึงงานที่จะทำในแต่ละปีคร่าวๆ ว่ามีอะไรและพวกเราต้องทำอะไรบ้าง หลังจากที่พี่คยูฮยอนพูดจบ

 

สรุปก็คือพวกทงเฮต้องทำกันทั้งกลุ่มเลยใช่ไหม ถ้าอีทึกตัดสินใจยอมเป็นประธานรุ่นขึ้นมา เขาไม่ต้องซวยกับมันด้วยรึ งานเข้าอีกแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยย
           

พวกน้องเอากลับไปคิดดูแล้วกันนะ ถ้าตกลงจะทำก็มาบอกพวกพี่ มีอะไรจะถามเพิ่มอีกไหม ถ้าไม่มีพวกพี่ขอตัวก่อน พี่คยูฮยอนเปิดโอกาสให้พวกเขาได้ถามสิ่งที่สงสัย
           

อีทึกมองหน้าเป็นเชิงถามทงเฮและฮีชอล ว่ามีอะไรจะถามพวกพี่กันอีกไหม แต่ไร้เสียงตอบจากเพื่อนๆ เพราะตอนนี้ทุกคนเริ่มคิดถึงอนาคตข้างหน้าไม่มีกระจิตกระใจจะมาตอบแล้ว อีทึกเลยเป็นคนตอบพี่คยูฮยอนแทน ไม่มีแล้วครับ
           

พอพวกพี่คยูฮยอนลุกแยกย้ายกันไปแล้ว ทงเฮจึงเดินมานั่งที่โต๊ะด้วยใบหน้าที่เซ็งสุดขีด ส่วนอีทึกตอนนี้ไม่สนใจอะไรแล้ว มันกำลังแกะถุงบานาน่าช็อคนั่งกินท่าทางคงจะหิวมาก ถึงได้ใจจดจ่ออยู่กับขนม

 

ยังไม่ทันตอบตกลงเลยว่าจะเป็นประธาน พี่คยูฮยอนเตรียมงานไว้ให้ซะแล้ว   พี่คยูฮยอนมันกะว่าไอ้อีทึกจะยอมเป็นประธานเลยใช่ไหม มัดมือชกกันขนาดนี้จะมาถามความสมัครใจกันอีกทำไม  กูไม่เข้าใจ ฮีชอลบ่นออกมาด้วยสีหน้าเซ็งๆ กับความซวยที่เริ่มจะเห็นแววในอนาคต
           

มึงไม่เข้าใจคนเดียวซะที่ไหนไอ้ฮีชอล กูนี่สิไม่เข้าใจยิ่งกว่ามึงอีก พี่คยูฮยอนมันก็ไม่ถามเลยนะว่ากูอยากเป็นหรือเปล่า ไอ้ประธง ประธานรุ่นเนี่ย มาถึงก็พูดเอาๆ จนกูไม่รู้ว่าจะปฏิเสธยังไง ว่ากูไม่อยากเป็น อีทึกพูดออกมาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่บ่งบอกว่าเซ็งยิ่งกว่าใคร เพราะตำแหน่งที่ถูกยัดเยียดมาให้ เป็นตำแหน่งที่ใครๆก็ไม่อยากได้ ตำแหน่งขี้ข้าชาวบ้าน งานหนักทั้งปีไม่มีเวลาแลหญิง
           

มันก็โดนกันทั้งกลุ่มล่ะว้า มึงจะบ่นกันไปทำไมอีก กูยิ่งเซ็งอยู่ ไปหาข้าวกินกันเหอะ ฮันเกิงพูดตัดบทก่อนที่จะกร่อยมากไปกว่านี้
           

เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน ทงเฮว่าไง ไปกินด้วยกันก่อนไหม ฮีชอลหันมาชวนทงเฮที่ยังนั่งอยู่กับที่
           

ก็ได้แต่จะไปกินที่ไหนดี กูขี้เกียจเดินย้อนไปที่โรงอาหารอีกแล้วนะ มันไกลวะทงเฮบอกกับอีทึก ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าทงเฮไม่ชอบเดินตากแดดไปไหนไกลๆเท่าไหร่ ทงเฮไม่อยากดำเป็นปลาเผา   
           

งั้นไปกินที่ร้านระเบียงตรงหน้ามหาวิทยาลัยไหม อีทึกพูดพร้อมกับหันมองมาที่เพื่อน แต่เมื่อเห็นพวกเขาไม่พูดอะไร อีทึกเลยเดินนำไปร้านที่อยู่หน้ามหาวิทยาลัย

 

 

           

 จากหน้ามหาวิทยาลัยเดินเลยออกไปไม่มากนัก จะเห็นร้านอาหารเปิดเรียงรายให้เลือกอยู่มากมาย  อีทึกเดินนำเข้าไปร้านที่มีระเบียงอยู่ด้านหน้าแล้วมีกระถางต้นไม้พวกแขวนประดับอยู่ ทำให้มองดูแล้วน่าเข้าไปนั่งมากกว่าร้านอื่นๆที่ตั้งอยู่บริเวณเดียวกัน  

 

พวกทงเฮเลยเรียกร้านนี้ว่าร้านระเบียงกันจนติดปาก อีทึกเดินเข้าไปก่อนมองหาที่นั่งซึ่งส่วนมากโต๊ะที่มีอยู่ก็จะถูกจับจองด้วยกลุ่มนักศึกษาแล้วทั้งนั้น
           

ไม่มีโต๊ะเลยว่ะ คนนั่งเต็มร้านเลย เอายังไงดีฮีชอลหันมาถามทงเฮแล้วมองไปร้านที่อยู่ข้างๆ
           

ร้านไหนมันก็เต็มทั้งนั้นแหละ พวกมึงยืนรออีกเดี๋ยวก็ได้นั่งแล้ว ไปร้านอื่นก็ต้องยืนรออยู่ดี อีทึกยืนมองไปรอบๆร้านเห็นอยู่โต๊ะหนึ่งมีคนกำลังจะจ่ายเงินจึงบอกให้เพื่อนอยู่รอ
           

เออ เอาตามที่ไอ้อีทึกว่าก็ได้ พวกมึงว่ายังไง ทงเฮหันไปถามฮีชอลและฮันเกิงที่ยืนเงียบแต่สายตายังมองหาโต๊ะว่าง
           

กูยังไงก็ได้ แต่รอที่นี่ก็ดี ร้านอื่นมันไม่น่านั่งเท่าไหร่ แถมไม่อร่อยด้วยว่ะ” ฮันเกิงบอกออกมาทันที มันพูดเหมือนจะตามใจเพื่อน แต่แอบมีเลือกแล้วอีก

 

ระหว่างที่ยืนรอโต๊ะเสียงโทรศัพท์ของทงเฮก็ดังขึ้น ร่างบางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นเป็นชื่อคิบอมโทรมาจึงกดรับ ถึงไหนแล้วคิบอม

 

[อยู่ที่มหาวิทยาลัยแล้ว ทงเฮอยู่ที่ไหน]
           

อยู่ที่ร้านข้าวหน้ามหาวิทยาลัย คิบอมเดินมาเลย รออยู่ที่หน้าร้านระเบียงนะ
           

[เดี๋ยวเดินตามไป]

 

ทงเฮเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าได้สักพัก โต๊ะในร้านก็มีคนลุก พวกอีทึกเลยเข้าไปนั่งกันก่อน ส่วนทงเฮยืนรอคิบอมอยู่ที่หน้าร้าน รอได้ไม่นานนักคิบอมก็เดินมาหา แล้วกอดคอร่างบางเดินเข้าไปในร้าน

           

             “สั่งข้าวกันยังวะ คิบอมถามเพื่อนๆ เพราะพวกมันเข้ามารอก่อนแล้ว

 

สั่งไปแล้ว เหลือมึงสองตัวนั่นแหละ กูไม่รู้ว่าพวกมึงจะกินอะไร เลยยังไม่ได้สั่งให้อีทึกบอกแล้วยื่นรายการอาหารมาให้เลือก

 

ทงเฮกินอะไร คิบอมหันมาถามทงเฮที่นั่งเลือกรายการอาหารอยู่
           

เอาข้าวผัดกิมจิ แล้วคิบอมกินอะไร เด็กบริหารบอกและส่งเมนูอาหารคืนให้พนักงาน

 

เอาพีบิมบับ เสียงทุ้มสั่งเสร็จก็ขยับตัวเลื่อนไปนั่งข้างทงเฮ

 

 

 

หลังจากกินข้าวกันเสร็จก็แยกย้ายกัน พวกเพื่อนๆจะเดินดูของที่มาวางขายหน้ามหาวิทยาลัยกันก่อน  ส่วนทงเฮและคิบอมเดินย้อนกลับเข้าไปที่ลาดจอดรถในมหาวิทยาลัย เพื่อขับรถไปยังห้าง พอถึงห้างทั้งสองคนเดินขึ้นไปชั้นบนสุดบริเวณโรงหนัง เพื่อดูรอบฉายหนัง

 

ดูแฮร์รี่แล้วกันนะทงเฮ คิบอมบอกออกมาอย่างรู้ใจ เพราะโปรแกรมหนังที่เข้าฉายทั้งหมดตอนนี้ ถ้าให้ทงเฮเลือก ทงเฮก็ต้องเลือกแฮร์รี่อยู่แล้ว เพราะเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่คนตัวเล็กหยิบมาอ่านได้หลายรอบอย่างไม่เบื่อ
           

เอารอบที่จะถึงนี่เลยล่ะกัน กว่าหนังจะเลิกก็มืดพอดี ทงเฮมองเวลาที่เข้าฉายแล้ว รอบที่เร็วที่สุดกำลังจะเข้าฉายในอีกครึ่งชั่วโมงข้างหน้า ส่วนรอบถัดไป กว่าจะฉายก็ต้องรอกันนานเป็นชั่วโมงเสียเวลารอ
           

งั้นทงเฮ รออยู่ตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวคิบอมไปซื้อตั๋วหนังก่อน ร่างสูงเดินไปยังจุดขายตั๋วเพื่อต่อคิวรอซื้อตั๋ว ถึงตอนนี้จะเป็นช่วงเวลาบ่าย แต่คนที่มารอเข้าคิวซื้อตั๋วก็เยอะ เพราะหนังฟอร์มยักษ์อย่างแฮร์รี่เพิ่งเข้าฉาย ทำให้คนมาดูกันค่อนข้างมาก กว่าคิบอมจะซื้อตั๋วเสร็จก็ใช้เวลาพอสมควร

 

คิบอมเดินกลับมาพร้อมกับตั๋วหนังสองใบ ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกไม่มากกว่าหนังจะเข้าฉาย ยังพอมีเวลาเดินหาซื้อขนมเข้าไปกินในโรงหนังได้ ทั้งคู่จึงชวนกันไปเลือกขนม

 

เอาขนมอะไรไหม
           

เอาป๊อบคอร์นรสชีสกับน้ำเปล่าร่างบางพูดพลางหยิบเงินในกระเป๋าส่งให้เด็กวิศวะต่างมหาวิทยาลัย คิบอมออกค่าตั๋วหนังแล้ว ทงเฮจึงออกค่าขนมแลกกัน ระหว่างที่รอคิบอมเข้าแถวซื้อขนม ทงเฮก็เดินมานั่งรออยู่ที่เก้าอี้ 

 

สักพักคิบอมก็เดินมาพร้อมกับยื่นป๊อบคอร์นให้ทงเฮพร้อมกับเงินทอน ร่างบางเก็บเงินเข้ากระเป๋าเสร็จ คิบอมก็หย่อนตัวลงยังที่นั่งว่างด้านข้างคนตัวเล็ก เพื่อรอเวลาหนังเข้า จนถึงเวลาที่หนังเข้าฉาย ทงเฮเดินเข้าไปนั่งที่นั่งแถวสุดท้าย ตรงกลาง คนตัวเล็กดูไปหยิบป๊อบคอร์นเข้าปากตัวเอง ระหว่างที่นั่งดูทงเฮก็นั่งกินป๊อบคอร์นไปดูดน้ำไปอย่างสบายใจ ซึ่งผิดกับคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ที่นั่งไม่ค่อยสุขสักเท่าไหร่ บางทีก็เอามือของทงเฮไปกุม บางทีก็เอนตัวเองมาซบไหล่ร่างบางบ้าง แต่ก็นั่นแหละ เรื่องปกติของคิบอมซึ่งทงเฮก็ชินซะแล้ว  

 

สายตาของทงเฮจดจ้องอยู่ในจอที่กำลังดำเนินอยู่ ถึงจะอ่านมากี่ครั้ง แต่พอมาทำเป็นหนังแล้วสำหรับทงเฮมักจะดูแปลกตาทุกที บางครั้งเวลาที่อ่านเขาจินตนาการไปว่าหน้าตามันจะต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ แต่พอเวลาที่เห็นในหนัง มันจะผิดไปจากที่คิดเอาไว้เลยก็มี หนังจบลงแล้ว ทงเฮกลับรู้สึกว่าทำไมแฮร์รี่ยิ่งทำภาคหลังๆ เวลายิ่งสั้นขึ้นก็ไม่รู้ ไม่รู้ว่าคนอื่นคิดอย่างเดียวกันหรือเปล่า

 

โหย ตัดแหลกเลย เซดริกออกนิดเดียวเอง โชก็ไม่สวยเลย ตอนแรกคิดว่าโชจะสวยกว่านี้ แต่นี่ดูธรรมดามากเลย ทงเฮบ่นออกมางุ้งงิ้งหลังจากที่ดูแล้ว แต่กลับยังไม่รู้สึกเต็มอิ่มกับสิ่งที่ได้รับมา
           

เอาน่า อย่าบ่นไปเลย ก็หนังมันมีเวลาแค่นี้ บ่นไปมันก็ไม่ยาวไปกว่านี้หรอก แล้ววันนี้จะให้ไปส่งที่ไหน คิบอมรีบเปลี่ยนเรื่องทันที เพราะรู้ว่าถ้าปล่อยให้ทงเฮพูดเกี่ยวกับเรื่องหนังนี่คงจะอีกยาวกว่าจะเลิก

 

ไปส่งที่ร้านแล้วกัน วันนี้เวรทงเฮคุมร้าน  ใช่แล้ว วันนี้ทงเฮมีหน้าที่เป็นเด็กเฝ้าร้านนะครับ จะมามัวเดินเอ้อระเหยมองนั่นมองนี่อยู่ไม่ได้
           

 

 

ออกจากห้างคิบอมก็ขับรถตรงไปยังร้านของคิมจองมินทันที ร้านของจองมินเปิดเป็นผับกึ่งร้านอาหาร ปกติวันศุกร์ลูกค้ามักจะเยอะ กว่าจะไปถึงที่ร้านก็เกือบสองทุ่มแล้ว ตอนนี้คนเริ่มเยอะแล้วดูจากจำนวนรถที่เข้ามาจอดที่ลาน
           

เดี๋ยวคิบอมจอดรถก่อนแล้วจะตามเข้าไปช่วย
           

งั้นทงเฮเข้าไปที่ร้านก่อน เดี๋ยวคิบอมตามเข้าไปนะ

 

เด็กบริหารรีบเดินเข้าไปในร้านทันทีที่คิบอมจอดรถได้ ทงเฮเดินผ่านเข้าไปที่เคาน์เตอร์ซึ่งด้านหลังมีห้องทำงานของจองมิน คนตัวเล็กเอาหนังสือเรียนไปไว้ในห้อง  แล้วเดินออกมาถามพี่ชางฮยอนซึ่งเป็นกัปตันว่าร้านเป็นยังไงบ้างมีปัญหาอะไรไหม พี่ชางฮยอนบอกว่าปกติดี

 

ทงเฮจึงเดินเข้าไปดูตรวจในครัวว่าเรียบร้อยดีไหม เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว จึงเดินออกมาที่เคาน์เตอร์ เห็นคิบอมนั่งรออยู่แล้วจึงเดินไปนั่งข้างๆ
           

ร้านเรียบร้อยดีไหม
           

ปกตินะ เอาน้ำอะไร เดี๋ยวเดินไปหยิบให้
           

ไม่เป็นไร พี่ชางฮยอนไปหยิบให้แล้ว นั่งอยู่นี่แหละไม่ต้องเดินไปเอาหรอก พี่เขาหยิบมาเผื่อทงเฮแล้ว
           

 

 

ระหว่างที่นั่งคุยกันก็มีลูกค้าที่มาประจำ เดินผ่านมาก็แวะทักทายกันตามประสาคนรู้จักอยู่เรื่อยๆ บางคนก็ส่งแก้วมาชนบ้าง ตอนสามทุ่มและห้าทุ่มที่ร้านจะมีไลฟ์ที่จองมินจ้างมา ซึ่งวงพวกนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็เพื่อนมินโฮที่โรงเรียนทั้งนั้น

 

เพื่อนมินโฮแต่ละคนฝีมือใช้ได้ โดยเฉพาะซองซุกนอกจากจะร้องเพลงเพราะแล้ว หน้าตามันยังถือว่าหล่อมากๆ เป็นตัวเรียกลูกค้าผู้หญิงได้เลย ยูกึนนี่เล่นกีต้าร์ มันเป็นคนขาวแต่หล่อ แยจุนเป็นมือกลองมันจะหน้าใสๆ ส่วนคีย์บอร์ดนี่จะเป็นจงฮยอน  โดยรวมๆแล้วหน้าตาพวกมันดียกแก๊ง แต่จะคนละแนวกันก็เท่านั้น เวลาพวกมันไปไหนด้วยกันนี่ สาวๆจะมองตาม บางทีก็มีคนที่ใจกล้าเข้ามาขอเบอร์กันบ้าง

 

 

 

 ใกล้เวลาจะปิดร้าน ลูกค้ากลับไปกันหมดแล้ว ทงเฮเองก็เริ่มมึนบ้างเล็กน้อย หลังจากที่ผ่านการชนแก้วมาหลายรอบ ร่างบางเดินดูจนแน่ใจว่าพนักงานเก็บและทำความสะอาดร้านเสร็จ จึงเดินเข้าไปหยิบหนังสือที่ห้องทำงานแล้วเดินออกมาปิดร้าน เพื่อกลับไปพักสักที ทงเฮเดินออกมาที่ลานจอดรถพร้อมกับคิบอมที่รอจะไปส่งอยู่แล้ว

 

วันนี้จะกลับไปนอนที่ไหน คิบอมหันมาถามในขณะที่มือเสียบกุญแจเพื่อสตาร์ทรถ

 

ไปส่งที่คอนโดดีกว่า เมาอย่างนี้ไม่อยากให้พ่อรู้ ทงเฮมักจะเลี่ยงไม่กลับบ้านเสมอเวลาที่เมา เพราะไม่อยากให้พ่อเห็นในสภาพเวลาที่เมา มันดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ถึงจะไม่โดนอะไรเลยว่าก็ตาม
           

งั้นคืนนี้ขอนอนด้วยนะ ขี้เกียจขับรถแล้ว

 

ตามใจ ทำอย่างกับไม่เคยมานอนซะงั้น คิบอมมาค้างบ่อยจนเหมือนเป็นเรื่องปกติไปแล้ว และอีกอย่างตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว ทงเฮก็ไม่อยากให้คิบอมขับรถดึกๆด้วยมันอันตราย

 

ที่ยอมให้นอนด้วยเพราะเป็นห่วง ทงเฮไม่คิดอย่างอื่นนะ >_<

 

 

 

 

มันคือเรื่องเก่าที่แต่งไว้  เอามาแก้นิดๆหน่อยๆ ภาษาจึงต่างจากเรื่อง ซ่อน

คงจะพออ่านกันได้นะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1,602 ความคิดเห็น

  1. #1563 coolchocolate (@coolchocolate) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 09:42
    จ้า ไม่ใช่แฟนข้าหมวย แค่เพื่อนกัน

    แต่บอมอ่ะดูท่าจะคิดเกินเพื่อนน้า
    #1563
    0
  2. #1498 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 15:36
    ไม่ได้คิดไรกันจริงอ่ะ ไม่อยากเชื่อ555555555555
    #1498
    0
  3. #1440 TEM_MIN (@tem-min) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 17:26
    ชัดเจนนนนน  บอมรักเฮชัว
    #1440
    0
  4. #1379 lovekihae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 17:19
    บอมเหมือนจะชัดเจนว่าชอบเฮ

    แต่เฮยังไม่ชัดเจนว่าชอบบอมรึเปล่า

    รอลุ้นต่อไป
    #1379
    0
  5. #1371 YaTle (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 15:35
    คิเฮ เวลาอยู่ด้วยกันน่ารักมากเลย
    #1371
    0
  6. #1368 kung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:04
    เป็นแฟนกันเลยเหอะ ดูแลกันดีขนาดนี้
    #1368
    0
  7. #1333 bullfrog (@watauy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2555 / 13:13
    บอมน่ารักอะมาไปเรื่อยๆๆเดี่ยวด้องก็ใจอ่อนเอง
    #1333
    0
  8. #1224 pa-ma (@pa-ma) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 23:36
    ขนาดนี้แล้วเปนแฟนกันเถ๊ออออ อิอิ
    #1224
    0
  9. #1171 Rabbit_Blue (@katailovesj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 13:06
    นี่ขนาดไม่ใช่แฟนนะ
    แล้วถ้าเป็นแฟนกันแล้ว
    จะหวานกันขนาดไหนล่ะเนี่ย >_<
    #1171
    0
  10. #1085 ด้งเด้ง (@maygek) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 22:25
    บอมไม่คิดอะไรจริงๆหรอ
    ชอบจัง
    #1085
    0
  11. #1071 bom28 (@pentsy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 17:05
    จริงหรือป่าวบอม ไม่ได้คิดอะไรจริงๆหรอ^^
    #1071
    0
  12. #1050 1185 (@ssa4) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2555 / 14:59
    ไม่มีอะไรจะเม้นเลยขอโทษด้วยนะคะไรเตอร์
    แต่ก็ขอให้แต่งฟิคอีกเรื่องนะ
    #1050
    0
  13. #989 Love HeeNim 4ever (@ilovefiction) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2555 / 19:44
    คิเฮน่ารักกันจังนะค่ะ
    #989
    0
  14. #978 phon_zaa (@phonzaa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2555 / 21:43
    น่ารักจริงคู่นี้
    #978
    0
  15. #884 lovelysand (@lovelysand) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2555 / 23:31
    บอมแน่ใจหรอว่าไม่ใช่แฟนกันอ่ะ
    #884
    0
  16. #789 Teukki-Teukki (@pumbaa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2555 / 22:57
    บอมย้ายมหาลัยเลยไหม
    น่ารักดีอะ เหมือนไม่ใช่เพื่อนกันเลย
    #789
    0
  17. #725 Gigss (@kikdame) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 / 11:33
    แน่ะ เพื่อนกันจริงๆหรอ
    #725
    0
  18. #677 alice (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 22:22
    คิเฮน่ารักมากเลย

    ตอนนี้ก็ดูเหมือนคบกันแล้วนะ

    แบบว่าโทรหา ไปรับไปส่ง

    ยอมรับๆ ไปเถ้อหมวย ^ ^~
    #677
    0
  19. #667 SaI2iO (@sai2iojung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 19:10
    นี่ไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆอ่่ะ<br />
    <br />
    เป็นแฟนกันไปเลยเถอะ >////<
    #667
    0
  20. #638 Space of Love (@spaceoffeeling) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2555 / 14:03
    ทงเฮ...คนปากแข็ง!!!
    #638
    0
  21. #622 Mind-myy (@mindmyyy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 10:24
    คิเฮเหมือนแฟนกันเลย  คิกๆๆ
    #622
    0
  22. #608 กะแหล่ง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 23:49
    บอมชอบหมวยแหงแต่หมวยไม่รุ้ตัว
    #608
    0
  23. #594 ploy Wty (@ploy-orathai) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 17:16
    คิเฮน่ารักอ่ะ
    บอมชอบด๊องแน่ๆเลย
    #594
    0
  24. #589 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 08:12
    ว้าว  เพิ่งมาอ่าน อิอิ

    แต่เค้าเคยอ่านฉบับเน-เตมาก่อน

    คล้ายๆ กัน  แต่คนละฟิลอ่ะ
    #589
    0
  25. #560 KiHae SJ SN (@w239k218h1510) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 20:23
     คิเฮถ้าจะเป็นเพื่อนกันแบบนี้เป็นแฟนกันเหอะ
    #560
    0