มิวายรัก

ตอนที่ 9 : ๓ อาจะทำให้ตัวเองมีสิทธิ์ [๑]=>ตอนหน้าอาเก้าจะหื่นล่ะเน้อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,381
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    27 ม.ค. 62


อาจะทำให้ตัวเองมีสิทธิ์

 

วันที่ 11 เมษายน หนึ่งวันก่อนสงกรานต์

ถนนทุกสายในกรุงเทพฝั่งขาออกแน่นขนัดไปด้วยรถราที่มุ่งหน้าสู่ต่างจังหวัด เพราะผู้คนส่วนใหญ่อาศัยช่วงวันหยุดยาว กลับบ้านและเที่ยวตามสถานที่สวยงามต่างๆ เช่นเดียวกับเที่ยวบินทุกสายที่เต็มทุกที่นั่ง แถมราคาตั๋วเครื่องบินในช่วงไฮต์ซีซั่นแบบนี้ก็พุ่งขึ้นสูงลิบลิ่ว  

แต่ในขณะที่คนหลายคนกำลังเดินทาง ปานระพีกลับกำลังนั่งสบายๆ อยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ร่างระหงสวมเสื้อคลุมสีขาว มือกำลังง่วนอยู่กับหวีและไดร์เป่าผมเพื่อเซ็ทผมให้เป็นทรงสวยเก๋ ก่อนจะออกจะไปงานเลี้ยงรุ่นที่จัดขึ้นในเย็นวันนี้ ความจริงใช้บิการร้านเสริมสวยง่ายกว่าต้องมานั่งแต่งหน้าทำผมเอง แต่ปานระพีถนัดแบบนี้มากกว่า เพราะตอนอยู่ต่างประเทศก็ต้องแต่งหน้าทำผมเองตลอด

ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้น ทำให้นิ้วเรียวกดปิดสวิทซ์เครื่องไดร์เป่าผม วางทั้งหวีทั้งไดร์ลง แล้วลุกไปเปิดประตูให้คนเคาะ

“เซอร์ไพรส์...” เสียงหวานน่ารักดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มกว้างสดใสของน้องสาวคนเล็ก ทำให้ปานระพีดีใจจนต้องรีบรวบร่างบางมากอดไว้แนบอก

“ยัยปลาย

“คิดถึงพี่ป่านจังค่ะ” ปอไหมเอ่ยอย่างอ้อนๆ หลังจากพี่สาวดันร่างบางของเธอออกห่าง

“จะกลับทำไมไม่บอก”

“ก็อยากให้เซอร์ไพรส์ไงคะ”

“แล้วนี่มายังไง ปอล่ะมาด้วยหรือเปล่า”

“เปล่าค่ะพี่ปอไม่ได้มาด้วย เห็นบอกว่าจะรอสอบปลายภาคเลย ปลายมาเครื่องลงภูเก็ตแล้วอาเก้าก็ไปรับจากสนามบินมานี่ล่ะค่ะ”

ได้ยินแบบนั้นความรู้สึกบางอย่างก็แล่นพุ่งชนหัวใจ แบบนี้มันคือสองมาตรฐานเห็นๆ เธอน้อยใจเก้าแต่ไม่ได้อิจฉาน้องสาวเลย เมื่อได้รู้ว่าเขาเอาใจใส่และปฏิบัติกับหลานสาวแท้ๆ ของตัวเองดีแค่ไหน

“ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี ปลายโตเป็นสาวแล้ว สวยน่ารักด้วย” ปานระพีบอกตัวเองให้หันมาสนใจน้องสาว อย่าไปสนใจคนที่ไม่เห็นเธอเป็นหลานเลย

“พี่ป่านก็สวย สวยสง่าเหมือนนางพญาเลย มีแฟนยังคะ”

“ยังเลย”

“พูดเป็นเล่น สวยๆ อย่างพี่ป่านนี่นะคะจะโสด ถามจริงล้อปลายเล่นเปล่าเนี่ย” ปลายฝนทำท่าเหมือนไม่เชื่อ ปานระพีจึงต้องยืนยันแบบหนักแน่น

“นี่จริงจังสุดๆ เลย พี่ยังไม่มีแฟน ไม่ชอบฝรั่งอยากมีแฟนเป็นคนไทย”

“แล้วมีคนมาจีบยังคะ”

“ไม่มีหรอก วันๆ พี่ก็อยู่แต่ในรีสอร์ท อาเก้าไม่ยอมให้พี่ไปทำงานที่อื่น” พอพูดถึงเก้าเสียงหวานที่พูดกับน้องสาวอย่างอ่อนโยนก็แปรเปลี่ยนเป็นแข็งกระด้างขึ้นอย่างอัตโนมัติ

“ทำงานที่บ้านเราก็ดีแล้วนี่คะ อาเก้าจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง”

“อาเก้าของปลายไม่เคยห่วงพี่หรอก เราอย่าพูดถึงเขาเลย ปลายเข้ามาช่วยพี่แต่งหน้าทำผมดีกว่า” ปานระพีตัดบทและจูงมือน้องสาวไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง เพราะไม่อยากพูดเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเก้าให้ตัวเองเจ็บแปลบหัวใจเล่นอีก

“พี่ป่านจะไปไหนเหรอคะถึงต้องแต่งหน้าทำผม”  

“ไปงานเลี้ยงรุ่นจ้ะปลาย เห็นเพื่อนๆ คุยกันในไลน์กลุ่มว่าธีมชุดราตรี พี่ก็เลยต้องมานั่งแต่งหน้าทำผมนี่แหละ ยุ่งชะมัดเลย”

“แหม...นานๆ เจอกันทีก็ต้องจัดเต็มกันหน่อยสิคะ” น้องน้อยบอกอย่างวัยรุ่นที่เข้าใจโลก “แล้วพี่ป่านจะไปงานยังไงคะ ขับรถไปเองหรือให้อาเก้าไปส่ง”

ปานระพีเกือบจะย่นจมูกเมื่อน้องสาวถามแบบนั้น ถ้าเป็นปอไหมหรือปลายฝน เก้าคงเป็นคนไปรับไปส่ง แต่สำหรับเธอเขาคงไม่คิดจะสนใจ

“เพื่อนมารับจ้ะ”

“เพื่อนผู้ชายแน่เลย อยากเห็นจังว่าผู้ชายที่โชคดีคนนั้นเป็นใคร”

“ไม่ต้องอยากเห็นหรอก แค่เพื่อน และก็ไม่ต้องคิดอะไรมากเลย”

“แค่เพื่อนจริงอ่ะ” ปลายฝนทำเสียงแบบไม่เชื่อ พลางจ้องหน้าพี่สาวอย่างจับพิรุธ

“จริงสุดๆ”

“จะเชื่อดีไหม”

“พี่เคยโกหกเหรอ”

“เรื่องอื่นอาจจะไม่เคย แต่เรื่องหัวใจบางทีพี่ปลายอาจจะเขินก็ได้ใครจะไปรู้”

ปานระพีส่ายหน้าและยิ้มนิดๆ ดูเหมือนว่าปลายฝนจะไม่ได้มาช่วยทำอะไรมาก นอกจากมาช่วยหยิบจับเล็กๆ น้อยๆ และนั่งซักพี่สาว มีแต่เธอที่เป็นคนแต่งหน้าทำเอง

“พี่แต่งหน้าเสร็จแล้ว ขอเปลี่ยนชุดแป๊บหนึ่งนะ”

ว่าแล้วร่างระหงก็ลุกขึ้น แล้วไปหยิบชุดราตรีที่ซักรีดเรียบร้อยแล้วมาสวม โดยมีสายตาของน้องสาวคนเล็กคอยจับจ้องอย่างสนใจ

“โห...สวยจังค่ะพี่ป่าน ให้ร้อยเอาบาทเลย งานนี้พี่ป่านต้องสวยและโดดเด่นที่สุดในงาน” เสียงสดใสเอ่ยชมขึ้นหลังจากชุดนั้นอยู่บนร่างระหงของปานระพีเรียบร้อยแล้ว ปลายฝนไม่ได้พูดเกินจริงเลยสักนิด เพราะปานระพีนั้นสวยสะกดสายตามาก ชุดราตรีสีดำปักดิ้นทองระยบระยับแบบเว้าหลัง นอกจากจะทำให้เห็นรูปร่างอันได้สัดส่วนแล้ว ยังขับผิวขาวนวลเนียนน่าสัมผัส แบบที่เรียกว่างดงามแม้จะไม่ได้ใส่เครื่องประดับสักชิ้น  

“เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะมาเอาเงินร้อยนะ เตรียมไว้ด้วยล่ะ” ปานระพีบอกอย่างติดตลก ก่อนจะขยับไปหยิบเอากระเป๋าถือ เมื่อได้ยินเสียงรถของธีระแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน

“ปลายไปส่งนะคะ” ปลายฝนเอ่ยอาสาเพราะอยากเห็นคนที่มารับพี่สาวตัวเอง ปานระพีรู้ทันแต่ก็ปล่อยให้น้องสาวเดินตามลงมาส่ง เพราะเธอไม่ได้คิดอะไรกับธีระอยู่แล้ว

 

 เกือบเที่ยงคืน...

ท่ามกลางความเงียบสงบยามวิกาลของคฤหาสน์สีขาวหลังงาม เสียงรถแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน เป็นเสียงเสียงเดียวที่ดังมากกว่าเสียงอะไรทั้งหมดในตอนนี้ ปานระพีหันไปขอบคุณปารุสก์เพื่อนที่มาส่ง พลางแอบถอนหายใบเบาๆ หลังจากลงรถเรียบร้อยแล้ว งานเลี้ยงรุ่นคืนนี้ควรจะเป็นคืนที่สนุกและมีความสุขมากที่สุดหลังจากไม่ได้เจอเพื่อนๆ นานกว่าหกปี กลับกลายเป็นว่าปานระพีต้องอึดอัด เพราะเพิ่งรู้ว่าธีระกำลังคบหากับปิยดาซึ่งเป็นเพื่อนร่วมห้องเดียวกัน และปิยดาก็ออกอาการหึงหวง จนปานระพีไม่ให้ธีระมาส่ง ตอนแรกตั้งใจจะกลับเอง ทว่าปารุสก์เอ่ยอาสาโดยให้เหตุผลว่าไม่อยากให้ปานระพีนั่งรถแท็กซี่กลับมาเอง เหตุการณ์จึงกลายเป็นว่าเธอไปกับคนหนึ่ง แต่กลับกับอีกคนหนึ่ง

ร่างเพรียวระหงในชุดราตรีก้าวเข้าไปในบ้าน ตรงขึ้นห้องตัวเองทันที เธออยากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วนอน จะได้ตื่นแต่เช้า พรุ่งนี้คงเป็นวันที่เธอไม่ต้องทนอึดอัดตอนทานอาหารเช้า เพราะปลายฝนกลับมาแล้ว ปลายฝนคงชวนคนเป็นอาคุยจ้อ และเก้าคงจะยิ้มและหัวเราะได้ ไม่ใช่นั่งหน้าเคร่งขรึมเหมือนทานอาหารกับเธอสองคน

มือบางยกขึ้นบิดลูกบิดประตูห้อง กำลังจะผลักเข้าไป แต่กลับต้องสะดุ้ง เมื่อมีเสียงดุๆ ดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้เธอต้องหันขวับไปมอง

“เดี๋ยวนี้ไปไหนมาไหนไม่คิดจะบอกอาแล้วใช่มั้ย”

“อาเก้า...” ปานระพีเรียกชื่อเขาอย่างตกใจกึ่งแปลกใจที่ป่านนี้เขายังไม่นอน แต่พอนึกได้ว่าเขาคงอดตาหลับขับตานอนเพื่อต่อว่าเธอ ความแปลกใจก็หายวับไปทันที

“หรือคิดว่าตัวเองปีกล้าขาแข็งแล้ว เลยเห็นอาเป็นหัวหลักหัวตอ”

“ก็ไม่ได้คิดว่าอาจะสนใจนี่คะ” เสียงหวานเอ่ยตอบกลับไปหลังจากตั้งสติได้

“ถึงอาจะสนหรือไม่สนเธอก็ควรบอก ไหนเธอเคยบอกว่าชอบอา แล้วไอ้ที่คบผู้ชายทีละสามสี่คนนั่นแปลว่าอะไร หรือว่าเห็นผู้ชายคนไหนเธอก็ชอบไปหมด”

ปานระพีเชิดหน้าขึ้น เจ็บแปลบๆ ในหัวใจ เมื่อตระหนักถึงความจริงที่ว่า ที่แท้เขาก็แค่หวงก้าง เก้าไม่ได้รักไม่ได้ชอบเธอ แต่ก็ไม่อยากเห็นเธอไปไหนมาไหนกับผู้ชายอื่น

“คะป่านชอบไปหมด และตอนนี้ป่านเลิกชอบอาแล้ว”

ทันทีที่เธอพูดประโยคนั้น ร่างสูงใหญ่ก็ก้าวมาประชิด ยกมือขึ้นกอบกุมบนหัวไหล่บอบบางทั้งสองข้าง แล้วก้มลงมาพูดเสียงเข้มดุกว่าเดิม

                “เธอไม่มีสิทธิ์เลิกชอบอา อาไม่อนุญาต”

                “อาก็ไม่มีสิทธิ์อะไรมาบังคับป่านเหมือนกัน”

                “อาต้องมีสิทธิ์ใช่มั้ยถึงจะบังคับได้”

“ไหนเมื่ออาเก้าไม่เคยเห็นป่านเป็นหลาน อาเก้าก็ไม่มีสิทธิ์ใดๆ ในตัวป่าน”

“งั้นอาจะทำให้ตัวเองมีสิทธิ์”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น

  1. #31 แวน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 21:40

    อาเก้าไฟแรงสูงมากกกกก

    #31
    0
  2. #30 Yammy Jajaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 16:41

    อร้ายยยยย!!!!อาเก้า.....

    #30
    0
  3. #29 sorninee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 15:56

    ว้าวๆ อาเก้าจะแสดงสิทธิแล้ว
    #29
    0
  4. #28 Bigrabbitkasi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 12:21
    ไปชอบคนอื่นเลยป่าน ชอบขรึมวางฟอร์มดีนัก ไม่เคยสนใจ ไม่เคยดูแล และจะมา
    ทวงสิทธิอะไรอิคุณอา
    #28
    0
  5. #27 Janfabulous (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 10:48
    คุณอา!!!!!
    #27
    0