เมีย(ไม่)พลอยโจน ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๒

ตอนที่ 4 : ๒ เมียเก่า ๑/๓

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,887
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    11 พ.ย. 60

เมียเก่า

 

ร่างสูงเกือบหกฟุตแต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ต ยัดชายเข้าไปในกางเกงสแล็กเนื้อดี สวมทับด้วยเสื้อกาวน์สีขาว ก้าวออกจากห้องผ่าตัดพร้อมกับหมอและพยาบาลอีกหลายคนหลังจากการผ่าตัดคนไข้เสร็จสิ้นลงในเวลาใกล้เที่ยง เนื่องจากการผ่าตัดเคสนี้เป็นการผ่าตัดใหญ่ จึงต้องใช้ทีมแพทย์และพยาบาลจำนวนหลายคน ซึ่งแม้การผ่าตัดจะผ่านไปได้ด้วยดี แต่ก็เกินเวลาที่วางแผนกันเอาไว้กว่าหนึ่งชั่วโมง

แพทย์พยาบาลแต่ละคนต่างเดินมุ่งหน้ากลับไปยังที่ทำงานประจำของตัวเอง เช่นเดียวกับปราณต์ที่กำลังมุ่งหน้าเดินกลับห้องพักของตนพร้อมกับหมอชัชวาลซึ่งเป็นหมออาวุโสวัยห้าสิบเศษ มีประสบการณ์สูงและเป็นหมอที่เก่งมากคนหนึ่ง ปราณต์ให้ความเคารพและสนิทกับหมอชัชวาลมากเป็นพิเศษ เพราะต้องผ่าตัดและมีเคสร่วมกันบ่อยครั้ง  ซึ่งหมอชัชวาลเองก็เอ่ยปากชมอยู่บ่อยๆ ว่าหมอวัยสามสิบเศษอย่างปราณต์นั้นทั้งเก่งและเป็นหมอหนุ่มที่ฝีมือดีมากคนหนึ่งของโรงพยาบาล

หมอต่างวัยสองคนเดินคุยกันมากระทั่งเกือบจะถึงหน้าห้องพักของหมอชัชวาล พยาบาลหน้าห้องก็เดินตรงเข้ามาหาคล้ายกับมีธุระที่ต้องแจ้งให้ทราบ

อาจารย์คะ เซลขายยาที่อาจารย์นัดไว้มารอในห้องอาจารย์ได้เกือบสองชั่วโมงแล้วค่ะ

                อ้าว...ตายจริง ผมลืมไปซะสนิท พอดีเคสเมื่อกี้นี้ก็เกินเวลาด้วย นี่ผมต้องเข้ามหาวิทยาลัยไปประชุมกับอาจารย์ที่นั่นอีกหมอชัชวาลพึมพำพลางพลิกนาฬิกาข้อมือดูเวลาอย่างเป็นกังวล เพราะนอกจากจะเป็นหมอประจำที่โรงพยาบาลแล้ว หมอชัชวาลยังเป็นอาจารย์สอนนักศึกษาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยด้วย

                ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวหนูจะไปบอกให้เธอกลับไปก่อน แล้วค่อยมาพบอาจารย์วันหลังนะคะพยาบาลหน้าห้องของหมอชัชวาลพูดขึ้น เมื่อเห็นว่าหมอน่าจะไม่สะดวกที่จะพบเซลขายยาในเวลานี้

                ไม่ได้ๆ เกรงใจเขา ให้เขารอตั้งนาน แล้วจะมาบอกให้กลับไป งั้นเอางี้นะผมวานหมอปราณต์ให้ช่วยคุยรายละเอียดแทนหน่อย เป็นเรื่องยาตัวใหม่ของทางโรงพยาบาลนี่ละ หมอปราณต์ตัดสินใจแทนผมได้เลยนะ ผมไว้ใจคุณอาจารย์หมอวัยห้าสิบเศษหันไปหาปราณต์และเอ่ยฝากฝังธุระของตัวเอง ปราณต์เป็นหมอที่เก่งและมีคลินิกของตัวเอง เพราะฉะนั้นเรื่องพื้นฐานเกี่ยวกับคุณภาพและราคาของยา จึงเป็นเรื่องที่ปราณต์ต้องตัดสินใจได้อยู่แล้ว

                ได้ครับอาจารย์

                โอเคงั้นตามนี้ ผมฝากด้วยนะหมอชัชวาลยกมือขึ้นตบไหล่ของปราณต์เบาๆ ก่อนจะแยกตัวไปอย่างไม่มีความกังวลใดๆ อีก

                ปราณต์ขยับไปยังประตูหน้าห้องของหมอชัชวาล ยกมือขึ้นเคาะตามมารยาท เพื่อให้คนข้างในรู้ว่ากำลังจะมีคนเข้าไป

                ร่างบางที่นั่งรออยู่ในนั้นคลี่ยิ้มอย่างโล่งอกและสบายใจ หลังจากการรอคอยที่เลยเวลามาเกือบสองชั่วโมงนั้นได้สิ้นสุดลง เธอวางมือถือลงและลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ เตรียมจะยกมือขึ้นไหว้หมอชัชวาลซึ่งเธอเพิ่งจะนัดเจอเป็นครั้งแรก หลังจากที่ติดต่อกันทางโทรศัพท์อยู่หลายครั้ง

                สวัสดีค่ะอาจารย์หมอ…”

                มือเล็กที่กำลังจะยกขึ้นไหว้ชะงักค้าง ปากหยุดการพูดอย่างกะทันหัน ตัวแข็งทื่อ เลือดในกายเหมือนจะหยุดไหลชั่วขณะ เมื่อสายตาปะทะกับคนที่ผลักประตูเข้ามา

เธอเฝ้าภาวนามาตลอดทางว่าขออย่าให้เจอกัน แถมปลอบใจตัวเองว่าโรงพยาบาลออกจะใหญ่โต หากโชคชะตาไม่กลั่นแกล้งคงไม่ได้พบเขาง่ายๆ ทว่าดูเหมือนทั้งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เธอพร่ำอธิษฐานและโชคชะตาต่างร่วมมือกันกลั่นแกล้ง เพราะคนที่เธอไม่อยากเจอมากที่สุด ตอนนี้เขายืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว

                 ไม่ใช่แต่นัสรินที่อยู่ในอาการชะงักค้าง ปราณต์เองก็ชะงักไปครู่หนึ่งเหมือนกัน เพียงแต่เขาควบคุมตัวเองได้ดีกว่าเท่านั้นเอง จึงก้าวเท้าเข้ามายืนตรงหน้าคนที่ตัวเล็กกว่าได้ราวกับไม่รู้สึกอะไร

                ตาคู่คมภายใต้กรอบแว่นราคาแพงจ้องมองผู้หญิงที่เป็นอดีตภรรยาอย่างสำรวจ และออกจะหงุดหงิดใจไม่น้อย เมื่อรู้สึกว่าเธอเปลี่ยนแปลงไปมาก หากจะเทียบกับตอนที่อยู่กับเขา ร่างเล็กที่เคยบอบบางนั้น ตอนนี้สะโอดสะองสมส่วน ดูมีน้ำมีนวลขึ้นจนกลายเป็นผู้หญิงหุ่นดีชวนมอง และดูเหมือนเจ้าตัวจะจงใจอวดหุ่นของตัวเองด้วยการใส่ชุดเดรสรัดรูปสีส้ม แม้จะมีเสื้อสูทเข้ารูปสีดำสวมทับอีกที แต่มันก็ไม่ได้ช่วยปกปิดส่วนเว้าส่วนโค้งที่เขาเคยลูบไล้ด้วยมือมาแล้วเท่าใดนัก  หน้าตาที่เคยไร้เครื่องสำอางเติมแต่งบัดนี้ถูกตบแต่งอย่างประณีต แพขนตาที่งอนยาวเป็นธรรมชาติถูกดัดให้งอนขึ้นกว่าเดิม และปัดด้วยมาสคาราสีน้ำทะเลเข้ม เปลือกตาอ่อนบางเคลือบด้วยอายแชโดว์สีส้มอ่อนๆ เช่นเดียวกับพวงแก้ม ริมฝีปากอิ่มเอิบอยู่ภายใต้ลิปสติกเนื้อเนียนสีเข้ากับสีเปลือกตาและสีแก้ม ผมที่เคยดำขลับยาวสลวยเหยียดตรง เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอ่อนและถูกดัดให้เป็นลอนใหญ่ตรงช่วงปลาย

นายแพทย์หนุ่มยอมรับว่าอดีตภรรยาสวยขึ้นจนเขายืนตะลึงไปชั่วขณะ แต่ให้ตายเถอะ! เขากลับไม่ชอบลุคนี้ของเธอเอาเสียเลย ผัวก็เคยมีมาแล้ว จำเป็นจะต้องทำตัวให้สวยให้เปรี้ยวขึ้นแบบผิดหูผิดตาขนาดนี้มั้ย หรือที่ต้องแต่งให้สวยขนาดนี้ก็เพื่อจะได้หาผัวใหม่ได้เร็วๆ หรือว่าตอนนี้มีไปแล้วก็ไม่รู้ หย่าจากเขามาเป็นปีแล้วนี่

ปราณต์หงุดหงิดตัวเองที่ความคิดนั้นทำให้เขาเกิดอาการร้อนรุ่มในใจแปลกๆ

เป็นบ้าอะไรวะปราณต์หยุดคิดเดี๋ยวนี้ นัสรินก็แค่ผู้หญิงมากเล่ห์ที่เคยร่วมมือกับปรัชญ์ล่อลวงเขาให้แต่งงานด้วยเท่านั้น ความรู้สึกเดียวที่เขามีให้เธอ นั่นก็คือรังเกียจการกระทำ ความรู้สึกอย่างอื่นมันไม่เคยเกิดขึ้น และจะไม่มีวันเกิดขึ้นแน่ๆ

สวัสดีค่ะหมอปราณต์นัสรินเอ่ยทักทายเสียงติดจะสั่นๆ แม้จะเริ่มตั้งสติได้บ้างแล้วก็ตาม ทำไมเธอจะต้องตื่นเต้นในเมื่อเขาออกจะมองมาอย่างเย็นชาและดูเหมือนจะหงุดหงิดมากด้วยซ้ำที่เห็นเธอปรากฏตัวที่นี่ แต่เธอไม่ได้ตั้งใจมาพบเขา คนที่เธออยากพบมากที่สุดตอนนี้ก็คือหมอชัชวาลต่างหาก

ผมอนุญาตให้เรียกผมว่าหมอปราณต์ได้ เฉพาะคนไข้ของผมเท่านั้น คนที่ไม่ใช่คนไข้ผมไม่อนุญาตให้เรียกปราณต์พูดเสียงแข็งกระด้าง

ขอโทษค่ะ...คุณปราณต์นัสรินจำต้องกล่าวขอโทษ ทั้งๆ ที่ตอนนี้ก้อนแข็งๆ แล่นขึ้นมาจุกในคอจนแทบจะกลืนน้ำลายไม่ลง ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ ปราณต์ก็ยังใจร้ายกับเธอไม่เคยเปลี่ยน คำว่า หมอปราณต์ที่เธอเรียกเขานั้นออกจะเป็นคำพูดที่ให้เกียรติด้วยซ้ำ คนที่บ้านของเขาบางคนก็เรียกเขาแบบนี้ แต่คงจำเพาะแต่เป็นเธอกระมังที่ไม่ว่าพูดหรือทำอะไร ก็ดูผิดและไม่ถูกใจเขาไปเสียหมด 

มาทำอะไรที่นี่ปราณต์ถามต่อเสียงห้วนๆ แม้จะพอเดาออก ว่าเซลขายยาที่นัดกับหมอชัชวาลเอาไว้ ก็คือนัสรินเมียเก่าของเขานั่นเอง

นัสมาพบอาจารย์หมอชัชวาล เพื่อคุยเกี่ยวกับยาตัวใหม่ที่จะเสนอขายให้โรงพยาบาลค่ะนัสรินบอกออกไปด้วยเสียงที่ยังสั่นอยู่เช่นเดิม เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่มั่นใจในตัวเองเลยสักนิด แม้ว่าจะผ่านชีวิตมาจนตอนนี้อยู่ในฐานะแม่หม้ายแล้วมันก็ไม่ได้ทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นแต่อย่างใด โดยเฉพาะยามที่ต้องมาเผชิญหน้ากับคนที่มีอิทธิพลกับหัวใจตัวเองอย่างไม่ได้ตั้งตัวเช่นนี้

แต่แต่งตัวเหมือนจะมาขายอย่างอื่นด้วยนะ

นัสมาขายยาค่ะ ไม่ได้มาขายตัวนัสรินเผลอตอบโต้เมื่อรู้ดีว่าความหมายของปราณต์คืออะไร

ก็ลองเสนอขายทั้งตัวขายทั้งยาสิ เผื่อว่าจะขายดีกว่าเดิม

คุณปราณต์! นัสขอร้องละนะคะเลิกพูดจาดูถูกนัสเสียที หากคุณไม่พอใจที่เจอนัส นัสก็ขอโทษด้วย แต่นัสเองก็ไม่ได้อยากจะเจอคุณ นัสมาพบอาจารย์หมอชัชวาลค่ะหญิงสาวเน้นย้ำวัตถุประสงค์ของตัวเองอย่างชัดเจน แต่นั่นยิ่งไม่ถูกใจคนฟังมากกว่าเดิม โดยเฉพาะที่เธอบอกว่า เธอเองก็ไม่ได้อยากพบเขา

อาจารย์หมอไม่ว่าง ให้ผมมาคุยแทน

ถ้าคุณปราณต์ไม่สะดวกจะคุยกับนัสก็ไม่เป็นไร นัสจะรออาจารย์หมอว่าง แล้วค่อยมาคุยใหม่กับท่านเองค่ะนัสรินเสนอทางออก แล้วขยับไปหยิบเอาโทรศัพท์และกระเป๋าสะพายของตัวเองเพื่อจะกลับไปตั้งหลักใหม่

อาจารย์ให้ผมมาคุยและตัดสินใจแทนแล้ว เพราะฉะนั้นถ้าคุณ อยากขายก็ต้องทำให้ผมพอใจ

 


ฝากเมนต์ ฝากติดตาม และอีบุคในชุดเดียวกันด้วยนะคะ

ส่วนเรื่องนี้เป็นแนวโรมานซ์หื่นจัดเต็มค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #18 Benjaporn1990 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 11:40
    หมอร้ายยยยย
    #18
    0
  2. #17 เมียมโน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 10:35
    ไม่ต้องขายไม่อยากขายให้คนนิสัยไม่ดี อย่ามาง้อนะอีหมอปราณต์ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน นัสกล่าวไว้ 555
    #17
    0
  3. #16 แอน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 10:03
    อิหมอ เยอะไปแล้วนะ
    #16
    0
  4. #15 pookpook502 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 09:47
    ร้ายนักนะหมอปราน
    #15
    0
  5. #14 lihoo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 09:11
    ระวังไว้นะหมอปราน ระวังจะโดนเท
    #14
    0
  6. #13 Pinkrabbit15 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 09:06
    เอางั้นเหรอค่ะคุณหมอ แล้วต้องทำยังไงให้พอใจ
    #13
    0
  7. #12 Bigrabbitkasi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 08:38
    ปากดีนักอิหมออย่ามาง้อเมียเก่าละกัน
    #12
    0