เมีย(ไม่)พลอยโจน ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๒

ตอนที่ 38 : ๑๒ แอบเจ็บ ๔/๔>>ลงตอนสุดท้ายแล้วน๊า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    12 ธ.ค. 60

๑๒

แอบเจ็บ

 

เมื่อถึงเวลาเลิกงานนัสรินก็แวะซื้อข้าวใส่กล่องกลับไปที่ห้อง เพราะพินทุสรบอกแล้วว่าวันนี้จะออกไปข้างนอกกับปราณต์ พินทุสรลุกไปอาบน้ำแต่งตัวในช่วงหนึ่งทุ่ม เพื่อรอปราณต์มารับในเวลาสองทุ่มกว่าๆ ตามที่นัดกันไว้

          นัสรินนั่งมองพินทุสรที่วันนี้แต่งตัวสวยเป็นพิเศษอยู่เงียบๆ เพื่อนของเธอคนนี้เป็นคนสวยและมีบุคลิกมั่นใจในตัวเอง มีฐานะทางบ้านที่ร่ำรวยจนสามารถไปเรียนต่อต่างประเทศได้สบายๆ มันคงจะดีไม่น้อยหากปราณต์จะคบหากับพินทุสรอย่างจริงใจ แม้ว่าเธอเองจะเจ็บไม่น้อย แต่ก็ยังดีถ้าคนที่เธอรักทั้งสองคนจะมีความสุขด้วยกัน

          “เป็นอะไรไปนัส นั่งเงียบเชียว” พินทุสรมองผ่านกระจกหน้าโต๊ะเครื่องแป้งมาเห็นนัสรินซึ่งตอนนี้ยังอยู่ในชุดทำงาน นั่งเหม่อคล้ายกับกำลังมีเรื่องให้ครุ่นคิดจึงถามขึ้น

          “เปล่า...แค่คิดอะไรเพลินๆ เกี่ยวกับเธอน่ะ”

          “คิดอะไร”

          “ก็คิดว่าเธอเป็นคนสวย คงจะดีถ้าได้เจอผู้ชายที่รักเธอจริงๆ” นัสรินพูดออกไปตรงๆ ตามที่ตัวเองคิด

          “ทำไมล่ะ เธอพูดเหมือนไม่แน่ใจว่าคุณปราณต์จะจริงใจกับเรา” พินทุสรวางแปรงปัดแก้มลงแล้วหันมามองนัสรินอย่างพินิจพิเคราะห์

          “ก็เราบอกเธอแล้ว ว่าคุณปราณต์มีแฟนแล้ว”

          “เธอน่ะเข้าใจผิดไปเองต่างหาก คุณปราณต์ยืนยันกับเราอย่างหนักแน่นว่าไม่ได้มีอะไรกับหมอเมธาวี แค่เพื่อนรุ่นน้องน่ะ” พินทุสรบอกอย่างมั่นใจและเชื่อในคำพูดของปราณต์เต็มร้อย ทำให้นัสรินได้แต่หนักใจ

          “ปกติเธอไม่ใช่คนที่เชื่อคนง่ายนี่ออย”

          “ก็คราวนี้ไม่ปกติไง ว่าแต่ตอนที่คุณปราณต์แต่งงานกับเธอน่ะ เขากลับบ้านดึกแบบนี้ทุกวันเหรอ เห็นว่ากว่าจะเลิกคลินิกก็ปาเข้าไปสองทุ่มแทบจะทุกวัน”

          “อือ...” เสียงหวานตอบสั้นๆ พยายามจะไม่นึกถึงความหลังครั้งเก่า แต่เธอกลับจำได้อย่างละเอียด

          “แล้วแบบนี้ เรื่องอย่างนั้นทำกันตอนไหน”

          “ถามอะไรบ้าๆ ยัยออย” นัสรินหน้าแดงซ่านนึกกระดากต่อคำถามที่ตรงไปตรงมานั้น

          “ถามจริงๆ ไม่ได้ถามบ้าๆ คนที่แต่งงานกันใหม่ๆ กันก็ต้องมีเรื่องพวกนี้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ แต่หมอปราณต์กลับซะสองทุ่มกว่าๆ แบบนี้ แล้วเอาเวลาที่ไหนมาให้เธอล่ะ

          “ตอนนั้นเรากับเขาแยกห้องนอนกันน่ะ จริงๆ ไม่ใช่แค่ตอนนั้น แต่แยกกันอยู่ตั้งแต่วันแต่งงานด้วยซ้ำ”

          “อย่าบอกนะว่าเธอกับเขาไม่เคยมีอะไรกัน” พินทุสรทำหน้าเหมือนเจอเรื่องเหลือเชื่อ

          “ใช่...ไม่เคยมีเลย จนกระทั่ง...

          ก๊อก ก๊อก

          นัสรินพูดไม่ทันจบ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน หญิงสาวเหลือบไปมองนาฬิกาก็พบว่าเป็นเวลาแค่หนึ่งทุ่มกว่าๆ ซึ่งยังไม่ใช่เวลานัดของปราณต์กับพินทุสร เธอจึงเป็นคนเดินไปเปิดประตู เพราะคิดว่าเป็นพนักงานร้านซักรีด เอาเสื้อผ้ามาส่ง

          “คุณปราณต์...” เสียงหวานอุทานออกมาเบาๆ อย่างตกใจกึ่งแปลกใจ

          “ใช่...ผมเอง ผมมาหาคุณออย” ปากบอกว่ามาหาผู้หญิงที่อยู่ในห้อง แต่ตากลับจ้องมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า คล้ายกำลังสำรวจสมบัติส่วนตัวของตัวเอง และไม่พอใจที่เห็นเธอยังใส่เสื้อผ้าแบบที่เขาไม่ชอบ แต่นัสรินก็เชิดหน้าขึ้น...จะชอบหรือไม่ชอบ มันก็เรื่องของเขา

          “มาแล้วเหรอคะคุณปราณต์” พินทุสรที่ได้ยินเสียงของปราณต์รีบวางแปรงแต่งหน้า และขยับมาหาเขาที่ประตู ทำให้นัสรินจำต้องหลีกทางให้ และขยับไปยืนในห้องเงียบๆ

          “ครับ”

          “ไหนว่าจะมาสองทุ่มกว่าๆ ไงคะ”

          “ผมมาเร็วกว่ากำหนด เพราะกลัวว่าคุณออยจะออกไปกับคนอื่นก่อน”

          “จะให้ออยไปกับใครล่ะคะ ออยไม่มีใครนี่”

          “คุณออยกำลังจะบอกว่ามีผมคนเดียวอย่างนั้นใช่มั้ยครับ”

          ทั้งน้ำเสียงและสายตาที่ออดอ้อนของปราณต์ยามคุยกับพินทุสรอยู่ในสายตาของนัสรินทั้งหมด เธอได้แต่ยืนฟัง ยืนมองอย่างยอกแสลงในอก แต่ก็ได้แต่เก็บความเจ็บหน่วงนั้นเอาไว้ข้างใน

          “ออยพูดขนาดนี้แล้ว ยังต้องให้แปลอีกเหรอคะ”

          “วันนี้คุณออยสวยมาก”

          “ปากหวานจริงค่ะ เวลาที่หมอจีบผู้หญิง เขาหวานแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าคะ” พินทุสรถามพลางช้อนตามองอย่างเขินๆ

          “คนอื่นผมไม่รู้ ผมรู้แต่ว่าผมพูดจริงทุกคำ ไม่ได้หวานเลยแม้แต่นิด”

          “ไม่คุยด้วยแล้วค่ะ โดนจีบซึ่งๆ หน้าแบบนี้ ออยก็เขินยัยนัสแย่น่ะสิคะ เดี๋ยวออยไปหยิบกระเป๋า แล้วเราไปกันเลยนะคะ”

          พูดจบพินทุสรก็หันหลังไปหยิบเอากระเป๋าทั้งที่ประตูยังเปิดไว้ ทำให้ปราณต์สามารถมองเข้ามาข้างในได้ และชั่วขณะหนึ่งนัสรินก็เผลอหันไปจ้องมองเขา ก่อนจะรีบเมินหลบ เพราะกลัวว่าประกายตาของตนจะฉายแววเจ็บปวดให้เขาได้สะใจเล่น


สวัสดีค่ะสาวๆ วันนี้นานามาแจ้งข่าวว่า

เมีย(ไม่)พลอยโจน จะอัพถึงตอนที่ ๑๒ (ซึ่งเหลืออีกสามตอนย่อย) ก็จะหยุดอัพแล้วนะคะ

ส่วนเว็บธัญวลัยตามเสียงเรียกร้องค่ะ จะลงแบบติดเหรียญให้จนจบ แต่อาจจะช้านิดนึงเนอะ

ช่วงนี้ขอเวลาทำเล่มก่อน อยากให้เสร็จก่อนปีใหม่จ้า 


ขอบคุณสำหรับการติดตามที่ดีเสมอมาค่ะ

แล้วพบกัน

 อีบุคพร้อมโหลดแล้วน๊า


เมีย(ไม่)พลอยโจน
เทียนธีรา
www.mebmarket.com
ใครๆ ต่างก็คิดว่าผู้หญิงที่ถูกเจ้าบ่าวปฏิเสธในวันแต่งงานช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารสุดๆ แต่ไม่ใช่สำหรับปราณต์แน่ๆ เขารู้ดีว่านัสรินไม่ได้ตกกะไดพลอยโจนมาแต่งงานกับเขา แต่เธอกับน้องชายของเขาร่วมมือกันจงใจมัดมือเขาชกต่างหาก เพราะฉะนั้นก็อย่าหวังว่าจะมีความสุขกับการแต่งงานจอมปลอมนี่เลย ในเมื่อหน้าซื่อแต่มากเล่ห์นัก ผู้ชายที่แสนดีอย่างเขาก็พร้อมจะกลายร่างเป็นซาตานเช่นกันร่างเล็กก้าวได้ไม่ถึงก้าว มือแข็งแรงของปราณต์ของยื่นไปตะปบที่ต้นแขน กระชากร่างให้เธอหมุนตัวกลับมาหา “คุณปราณต์!” นัสรินอุทานออกมาอย่างตกใจต่อการกระทำของเขา“เรายังคุยกันไม่จบ ผมไม่ชอบให้ใครเดินหนี”“คุณปราณต์ยังต้องการอะไรจากนัสอีกคะ เราสองคนยังต้องมีเรื่องอะไรต้องคุยกันอีกนอกจากเรื่องหย่า”“มีสิ ก็เรื่องตำแหน่งแม่หม้ายป้ายแดงของคุณไง”“คุณปราณต์จะต้องเดือดร้อนอะไรคะ นัสรับได้ค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก”“ผมไม่ได้ห่วง ผมแค่อยากทำให้คุณเป็นแม่หม้ายอย่างสมบูรณ์แบบ”“หมายความว่ายังไงคะ”“ง่ายๆ ผมก็จะทำให้คุณเป็นแม่หม้ายอย่างสมบูรณ์แบบน่ะสินัสริน หย่ากับผัวทั้งที่ยังซิงอยู่ แล้วมันจะเป็นแม่หม้ายตัวจริงได้ยังไง”


หนังสือเปิดจองแล้วนะคะ

ราคา 320 บาท รวมจัดส่งแบบลงทะเบียน

ราคา 350 รวมจัดส่งแบบ ems

ท่านที่สนใจสามารถโอนเงินและส่งชื่อที่อยู่พร้อมสลิปได้ทางกล่องข้อความเพจ

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

เฟสบุค

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

หรือทางไลน์

0891476678

บัญชีสำหรับโอนมีดังนี้ค่ะ

พร้อมเพย์ 0891476678 นางสาวสุวรรณา อัญฤาชัย

 


ฝากเมนต์ ฝากติดตาม และอีบุคในชุดเดียวกันด้วยนะคะ

ส่วนเรื่องนี้เป็นแนวโรมานซ์หื่นจัดเต็มค่ะ


 

“มีเรียบร้อยแล้วค่ะ ตอนแรกออยก็ลังเล เกรงใจยัยนัสน่ะค่ะ คุณเองกับยัยนัสเคยแต่งงานกันมาก่อน จู่ๆ จะให้ออยมาคบหากับอดีตสามีเพื่อนก็กระไรอยู่ แต่เมื่อคืนยัยนัสยืนยันหนักแน่นว่าไม่ได้รักคุณปราณต์แล้ว ออยก็เลยคิดว่าจะให้โอกาสคุณปราณต์และโอกาสตัวเองได้ลองคบหากับผู้ชายแบบคุณดู”

“ผมถือว่าเป็นคำตกลงนะครับ ห้ามเปลี่ยนใจล่ะ”

“ออยเป็นคนคำไหนคำนั้นค่ะ ปากตรงกับใจเสมอ”

“น่ารักจังครับ ผมชอบผู้หญิงตรงไปตรงมาแบบคุณ”

“ปากหวานแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนหรือเปล่าคะ” พินทุสรถามกลับไป แม้ไม่ต้องมอง นัสรินก็รู้ว่าตอนนี้เพื่อนของตนกำลังอยู่ในอาการขวยเขินกับคำหวานของปราณต์อยู่แค่ไหน

“เฉพาะกับคนพิเศษครับ”

“แน่ะ...พูดแบบนี้รู้หรือเปล่าว่าออยเขินนะคะ”

“อยากเห็นหน้าตอนนี้จัง คงจะน่ารักน่าดู”

“อย่าทำเสียงแบบนั้นสิคะ ออยจะละลายแล้ว” พินทุสรทั้งพูดทั้งยิ้ม ขณะที่คนแอบฟังนึกปวดแปลบในใจ ฟังน้ำเสียงของเขายามที่คุยกับพินทุสรก็รู้ว่า เขารู้สึกพิเศษกับพินทุสรจริงๆ ทำเอาเธอว้าวุ่นใจไปหมด

“อยากเห็นจริงๆ นี่ครับ พรุ่งนี้ตอนเย็นผมไปหานะครับ เวลาเดิมที่เราเจอกัน คุณออยอนุญาตหรือเปล่า”

“มาก็มาสิคะ ใครว่าอะไรล่ะ”

“คุณออยตอบแบบนี้ผมคิดเข้าข้างตัวเองนะครับ ว่าคุณออยก็อยากเจอผม” ปราณต์หยอดคำหวานมาอีกอย่างคนที่เต็มไปด้วยลูกล่อลูกชน ทำเอาคนที่มั่นใจในตัวเองมาตลอดอย่างพินทุสรถึงกับไปไม่เป็น

“ออยไม่ปฏิเสธหรอกค่ะว่าออยก็อยากเจอคุณ”

“ไม่เคยเจอผู้หญิงที่ไหนน่ารักเท่านี้มาก่อน คิดยังไงก็พูดแบบนั้น”

“เลิกจีบออยได้แล้วค่ะ ออยจะไปอาบน้ำ หมอเองก็นอนได้แล้วนะคะ พรุ่งนี้ต้องไปทำงานแต่เช้าไม่ใช่เหรอ”

“ครับ...ถ้างั้นพรุ่งนี้เจอกันนะครับ คืนนี้ฝันดีครับ อย่าลืมฝันถึงผมล่ะ”

“ค่ะ...ฝันดีเช่นกันค่ะ”

ทั้งสองล่ำลากันอย่างหวานซึ้ง ก่อนที่พินทุสรจะวางสายและลุกไปอาบน้ำ โดยไม่รู้ว่าตอนนี้คนที่แกล้งหลับอยู่นานสองนานลืมตาโพลงขึ้นมา โดยมีน้ำใสๆ เอ่อล้นแล้วไหลรินออกไปทางหางตาหยดแล้วหยดเล่า คล้ายคนที่กำลังอยู่ในอาการอกหัก

 

เสื้อผ้าที่ส่งซักตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็นถูกนำมาส่งตั้งแต่เช้าตรู่ ในสภาพซักรีดเรียบร้อยหอมกรุ่นน่าสวมใส่ หากทว่านัสรินกลับไม่คิดจะแตะต้องมัน ทั้งๆ ที่เมื่อวานตั้งใจว่าวันนี้จะใส่ตามที่ปราณต์บังคับ มือเรียวบางหยิบเอาเสื้อผ้าของตัวเองออกมาจากตู้แล้วใส่อย่างเมินเฉยต่อคำสั่งของปราณต์  

“เดี๋ยวนี้เธอดูสวยและเปรี้ยวขึ้นมากนะนัส ถามจริงสวยขนาดนี้ไม่มีคนมาจีบเหรอ” พินทุสรที่เพิ่งตื่นนอนถามขึ้นขณะที่นัสรินกำลังยืนแต่งตัวอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง

“ไม่มีหรอกออย ใครจะมาชอบแม่หม้ายอย่างเรา”

“สมัยนี้ใครเขาสนเรื่องแบบนี้กันล่ะ”

“ก็คงมีอยู่นั่นแหละ ผู้ชายส่วนใหญ่รับไม่ได้หรอก อีกอย่างถึงแม้ผู้ชายคนนั้นจะรับได้ ทางครอบครัวเขาก็คงไม่เห็นด้วยถ้าจะให้คบหากับผู้หญิงที่มีตำหนิแล้วอย่างเรา”

“แต่เราว่าเธอไม่เปิดโอกาสให้ตัวเองมากกว่า เอามั้ยเดี๋ยวเราหาฝรั่งหล่อๆ ให้ จะได้ไม่ต้องมานั่งกังวลว่าครอบครัวเขาจะคิดเล็กคิดน้อยเรื่องที่เธอเคยแต่งงานมาก่อน” พินทุสรเอ่ยอาสาและคะยั้นคะยออย่างกระตือรือร้น

“ไม่เอาหรอก” นัสรินปฏิเสธแบบแทบจะไม่คิด ทำเอาพินทุสรขมวดคิ้วมุ่นด้วยความขัดใจ

“ทำไมล่ะ”

“เรายังไม่อยากมีใครตอนนี้”

“เฮ้อ...เสียความตั้งใจหมด”

“ไม่คุยด้วยแล้ว ไปทำงานดีกว่า เอาไว้เย็นๆ เจอกันนะ”

“อือ...แต่วันนี้อาจจะไม่ได้ไปกินข้าวด้วยนะ พอดีหมอปราณต์บอกว่าจะมาหาน่ะ” พินทุสรพูดพลางยิ้มออกมาอย่างเขินๆ ทำเอานัสรินหัวใจวูบโหวงไปชั่วขณะ อยากจะยินดีกับความสุขของเพื่อน แต่ยามนี้เธอทำใจให้คิดเช่นนั้นไม่ได้จริงๆ

“อืม...ไม่เป็นไรหรอก เรากินคนเดียวได้ ปกติก็กินคนเดียว”

“นัสไม่ว่าเรานะ”

“ไม่หรอกจะว่าทำไมล่ะ เราไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเขาแล้วนี่ อีกอย่างมันก็เป็นสิทธิ์ของออยด้วย งั้นเราไปทำงานก่อนนะ”

นัสรินจำต้องยิ้มให้กับพินทุสรคล้ายกับไม่ได้คิดอะไร ทั้งที่ตอนนี้หัวใจสุดจะร้าวราน จากนั้นก็ก้าวออกจากห้องเพื่อออกไปทำงาน

 

ยิ่งใกล้ถึงตอนเที่ยงมากเท่าไหร่นัสรินก็ยิ่งร้อนรนกระวนกระวายใจมากเท่านั้น บ่อยครั้งที่ทอดสายตาไปยังประตูห้องทำงานอย่างหวาดระแวง เกรงว่ามันจะถูกปราณต์ผลักเข้ามาเหมือนเช่นเมื่อวาน แต่ทั้งๆ ที่หวั่นใจเช่นนั้น นัสรินกลับยังไม่ยอมลุกไปไหน นั่นเป็นเพราะลึกๆ ในใจก็ยังอาลัยอาวรณ์ และอยากเห็นหน้าเขาอยู่ร่ำไป

ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นในเวลาเที่ยงตรง ทำเอาหัวใจคนรอเต้นแรงโลด ทว่าต้องรีบปั้นหน้านิ่งทำเป็นเหมือนไม่ไยดีกับการมาของเขา

“เชิญค่ะ” เสียงหวานตอบกลับไปอย่างพยายามไม่ให้นุ่มนวลนัก เกรงว่าคนฟังจะได้ใจ หากแต่ตากลับจ้องมองไปยังประตูที่กำลังถูกผลักเข้ามาเขม็ง จนนึกอยากด่าตัวเองที่มีความรู้สึกตื่นเต้นมากเกินงามเช่นนั้น

“คุณนัสคะ”

คนที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับเสียงที่เรียกชื่อเธอนั้นไม่ใช่ปราณต์ แต่เป็น...

“ป้าอุ่นคำ...มีอะไรเหรอคะ”

ความรู้สึกในหัวใจตอนนั้นไม่ต่างอะไรกับลูกโป่งที่กำลังจะลอยขึ้นไปในท้องฟ้า แล้วถูกใครสักคนเอาเข็มทิ่มจนเหี่ยวแฟบ แล้วร่วงหล่นลงไปยังพื้นอย่างไม่เป็นท่า

“คุณนัสไม่สบายหรือเปล่าคะ ทำไมดูหน้าซีดๆ” แม่บ้านประจำออฟฟิศถาม เมื่อเห็นสีหน้าของเจ้านายสาวดูซีดเผือดลงราวกับกระดาษ แถมสายตาก็ดูแปลกๆ คล้ายกับผิดหวังเสียใจต่อการมาของตน

“ปะ...เปล่าค่ะ ป้ามีอะไรหรือเปล่าคะ”

“ดิฉันจะมาถามคุณนัสว่า วันนี้จะออกไปทานข้าวข้างนอกหรือเปล่าคะ”

“ไม่ค่ะ อาทิตย์นี้นัสยุ่งทั้งอาทิตย์เลยคงไม่มีเวลาออกไป ยังไงนัสวานป้าสั่งข้าวให้ด้วยนะคะ”

“ได้ค่ะคุณนัส”

“ขอบคุณค่ะ”

นัสรินเอ่ยขอบคุณพร้อมกับยิ้มให้ เมื่ออุ่นคำออกไปจึงระบายลมหายใจออกเบาๆ พร้อมกับส่ายหน้าให้กับความคิดบ้าๆ ของตัวเอง และสุดท้ายแล้วเที่ยงนั้นก็ปราศจากเงาของปราณต์อย่างสิ้นเชิง 


สวัสดีค่ะสาวๆ วันนี้นานามาแจ้งข่าวว่า

เมีย(ไม่)พลอยโจน จะอัพถึงตอนที่ ๑๒ (ซึ่งเหลืออีกสามตอนย่อย) ก็จะหยุดอัพแล้วนะคะ

ส่วนเว็บธัญวลัยตามเสียงเรียกร้องค่ะ จะลงแบบติดเหรียญให้จนจบ แต่อาจจะช้านิดนึงเนอะ

ช่วงนี้ขอเวลาทำเล่มก่อน อยากให้เสร็จก่อนปีใหม่จ้า 


ขอบคุณสำหรับการติดตามที่ดีเสมอมาค่ะ

แล้วพบกัน

 อีบุคพร้อมโหลดแล้วน๊า


เมีย(ไม่)พลอยโจน
เทียนธีรา
www.mebmarket.com
ใครๆ ต่างก็คิดว่าผู้หญิงที่ถูกเจ้าบ่าวปฏิเสธในวันแต่งงานช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารสุดๆ แต่ไม่ใช่สำหรับปราณต์แน่ๆ เขารู้ดีว่านัสรินไม่ได้ตกกะไดพลอยโจนมาแต่งงานกับเขา แต่เธอกับน้องชายของเขาร่วมมือกันจงใจมัดมือเขาชกต่างหาก เพราะฉะนั้นก็อย่าหวังว่าจะมีความสุขกับการแต่งงานจอมปลอมนี่เลย ในเมื่อหน้าซื่อแต่มากเล่ห์นัก ผู้ชายที่แสนดีอย่างเขาก็พร้อมจะกลายร่างเป็นซาตานเช่นกันร่างเล็กก้าวได้ไม่ถึงก้าว มือแข็งแรงของปราณต์ของยื่นไปตะปบที่ต้นแขน กระชากร่างให้เธอหมุนตัวกลับมาหา “คุณปราณต์!” นัสรินอุทานออกมาอย่างตกใจต่อการกระทำของเขา“เรายังคุยกันไม่จบ ผมไม่ชอบให้ใครเดินหนี”“คุณปราณต์ยังต้องการอะไรจากนัสอีกคะ เราสองคนยังต้องมีเรื่องอะไรต้องคุยกันอีกนอกจากเรื่องหย่า”“มีสิ ก็เรื่องตำแหน่งแม่หม้ายป้ายแดงของคุณไง”“คุณปราณต์จะต้องเดือดร้อนอะไรคะ นัสรับได้ค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก”“ผมไม่ได้ห่วง ผมแค่อยากทำให้คุณเป็นแม่หม้ายอย่างสมบูรณ์แบบ”“หมายความว่ายังไงคะ”“ง่ายๆ ผมก็จะทำให้คุณเป็นแม่หม้ายอย่างสมบูรณ์แบบน่ะสินัสริน หย่ากับผัวทั้งที่ยังซิงอยู่ แล้วมันจะเป็นแม่หม้ายตัวจริงได้ยังไง”


หนังสือเปิดจองแล้วนะคะ

ราคา 320 บาท รวมจัดส่งแบบลงทะเบียน

ราคา 350 รวมจัดส่งแบบ ems

ท่านที่สนใจสามารถโอนเงินและส่งชื่อที่อยู่พร้อมสลิปได้ทางกล่องข้อความเพจ

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

เฟสบุค

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

หรือทางไลน์

0891476678

บัญชีสำหรับโอนมีดังนี้ค่ะ

พร้อมเพย์ 0891476678 นางสาวสุวรรณา อัญฤาชัย

 


ฝากเมนต์ ฝากติดตาม และอีบุคในชุดเดียวกันด้วยนะคะ

ส่วนเรื่องนี้เป็นแนวโรมานซ์หื่นจัดเต็มค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #209 25142551 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 00:26

    นัสก็ยังคงทำตัวน่าสมเพชต่อไป

    #209
    0
  2. #202 062448kai (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 00:03
    สนุกมากๆๆ
    #202
    0
  3. #201 calender (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 11:08
    ทำไมออยทำกับเพื่อนแบบนี้ เกินไปจริงๆ
    #201
    0
  4. #200 แอน (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 09:59
    อยากให้บริษัทส่งคนมาทำงานแทนนัสที่เชียงใหม่ ให้นัสย้ายไปทำงานไกลๆ ให้อิหมอตามยากๆเลย รอสมน้ำหน้าอิหมอ
    #200
    0
  5. #199 nina (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 09:43
    โธ่ หยุดซะล่ะ ทีของน้องชาย ยังอัพให้อ่านถึงตอนที่ 16 เลยอ่ะ เขาตามไปอ่านที่เว็ปธัญวลัย ใจร้ายจัง อีกสักตอน 2 ตอน ไม่ได้หรอค่ะ ไรท์ผู้ใจดี นะๆๆๆๆๆๆๆ
    #199
    0
  6. #198 ญาณัฐ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 08:24
    อิหมอนี่มันโรคจิตชัดๆ ชอบเห็นเมียร้องไห้ เจ็บปวด
    #198
    0
  7. #197 da14 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 07:40
    สงสารนางเอกจัง
    #197
    0