เมีย(ไม่)พลอยโจน ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๒

ตอนที่ 31 : ๑๐ คนใจร้าย ๓/๓>>หมอใจร้าย(อีกแล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    4 ธ.ค. 60




๑๐

คนใจร้าย

 

               “ใช่ผมเอง ปราณต์ผัวคุณ หวังว่าคงจำได้” เขาตอบน้ำเสียงเคร่งขรึม ใบหน้าหล่อเหลาที่ถูกสะท้อนจากไฟด้านนอกตอนนี้อยู่ในอาการถมึงทึง หากเป็นสถานการณ์อื่นนัสรินอาจจะหวาดหวั่น แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่าตัวเองไม่กลัวเขา คงเป็นเพราะเธอรู้สึกอย่างอื่นกับเขาจนลืมความกลัว

“คุณตามนัสมาเหรอคะ”

“ใช่...ตามมาเพื่อจะเตือนคุณว่า ตอนนี้ตัวเองอยู่ในสถานะอะไร และผมก็เคยบอกแล้วว่าอย่ายุ่งกับผัวชาวบ้านอีก” สายตาปราณต์มองเธอเหมือนเป็นผู้หญิงใจง่าย ที่ปล่อยตัวปล่อยใจกับผู้ชายไม่เลือกหน้า นัสรินจึงเชิดหน้าขึ้นเพื่อตอบโต้เขาให้เจ็บใจเล่นบ้าง

“มันจะต่างอะไรกันล่ะคะ ในเมื่อตอนนี้นัสก็เป็นเมียเก็บของแฟนชาวบ้านอยู่เหมือนกัน”

“นัสริน!” มือใหญ่ตะบปที่หัวไหล่บอบบางและกระชากเข้ามาใกล้จนสองร่างปะทะกันอย่างแรง

“เรียกเสียงดังทำไมคะ นัสอยู่ใกล้แค่นี้” หญิงสาวยังพูดจายอกย้อนกวนโมโหเพราะตอนนี้ตัวเองก็กำลังโกรธเหมือนกัน

“คุณกำลังเล่นลิ้นกับผม”

“นัสเปล่า นัสก็แค่พูดความจริง หรือมันไม่ใช่ล่ะคะ”

“จะจริงหรือไม่จริงมันไม่สำคัญ และก็ไม่ใช่เรื่องของคุณ แต่สิ่งที่สำคัญก็คือคุณต้องจำใส่หัวเอาไว้ตลอดเวลา ว่าตอนนี้คุณเป็นเมียเก็บของผม และผมไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร เพราะฉะนั้นถ้าผมยังไม่เบื่อ คุณก็ห้ามยุ่งกับผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น”

            คำพูดของเขาทำให้นัสรินจ้องหน้าหล่อเหลาของคนใจร้ายด้วยสายตาร้าวราน ค่าของเธอมันมีแค่นี้จริงๆ น่ะหรือในสายตาของเขา

            “แต่นี่มันร่างกายของนัส นัสจะให้ใครใช้ร่วมกับใคร หรือจะยุ่งกับผู้ชายคนไหนมันก็เป็นสิทธิ์ของนัส”

            “ก็ได้นัสริน ถ้าจะทำตัวน่ารังเกียจขนาดนั้น ผมก็ขอใช้สิทธิ์ของตัวเองให้คุ้มก่อนเถอะ แล้วจะไม่ชายตาแลแม้แต่นิดเดียว”

            น้ำเสียงนั้นเหมือนจะเต็มไปด้วยความโกรธและดูแคลน จบคำปราณต์ก็ก้มลงระดมจูบมาตามใบหน้างดงามอย่างรุนแรงดิบเถื่อน  นัสรินพยายามจะเบี่ยงศีรษะหนี แต่ก็ไม่พ้นเพราะปราณต์สอดมือเข้าใต้ท้ายทอยของเธอตรึงเอาไว้ให้อยู่กับที่ ทำให้กลีบปากนุ่มต้องรับแรงบดขยี้จากปากของคนที่กำลังถูกความโกรธครอบงำอย่างเต็มๆ

นัสรินได้แต่ร้องครางประท้วงในลำคอ ทั้งเจ็บกาย ทั้งเจ็บปวดในใจที่ถูกเขากระทำราวกับเป็นผู้หญิงข้างถนนที่ใครจะแสดงกิริยาป่าเถื่อนใส่ที่ไหนเมื่อไหร่ก็ได้ เธอพยายามดิ้นและเบี่ยงหน้าให้พ้นจากปากเขา แต่มือที่ประคองอยู่นั้นกลับแน่นราวกับปลอกเหล็ก และยิ่งเธอดิ้นแรงมากเท่าไหร่ ปราณต์ก็ยิ่งบดขยี้ปากลงมาแรงมากเท่านั้น จนในที่สุดนัสรินก็รู้สึกว่าปากของตัวเองบวมช้ำไปหมด เธอจึงยืนนิ่งให้เขารังแกเอาตามชอบใจ และตอนนั้นปราณต์จึงหยุดการกระทำของตัวเอง

“คนใจร้าย...มากับคนรักแท้ๆ ทำไมไม่ไปยุ่งกับคนรักของตัวเอง...ตามมาระรานนัสทำไม” นัสรินถามเสียงเครือเจือไว้ด้วยความเจ็บปวดเหลือคณา

“ก็เพราะผู้หญิงบางคนมีค่าน่าทะนุถนอม แต่กับบางคนก็มี

ค่าเพียงเพื่อใช้ระบายอารมณ์ไงล่ะนัสริน”

“แล้วพอใจหรือยังคะ อยากทำอะไรนัสอีกก็เชิญ”

“แน่ใจเหรอว่าอยากถูก เอาตรงนี้”

ถ้อยคำนั้นเป็นถ้อยคำอันหยาบคายอย่างที่นัสรินสุดจะทนฟัง มือเล็กเหวี่ยงใส่ใบหน้าของปราณต์เต็มแรง ก่อนที่สองมือจะระดมทุบรัวๆ ที่หน้าอกกว้างแบบไม่ยั้ง พร้อมทั้งพร่ำบอกในสิ่งที่ตัวเองรู้สึกอยู่ในเวลานี้ออกมาอย่างคนที่อยู่ในภาวะควบคุมตัวเองไม่ได้เช่นกัน

“นัสเกลียดคุณ! นัสเกลียดคุณ! ถ้านัสเป็นผู้หญิงที่ไม่มีค่าก็

อย่ามายุ่งกับนัสอีก!

นัสรินคิดว่าตัวเองตะโกนใส่หน้าเขา แต่คำที่หลุดออกมานั้นกลับเต็มไปด้วยอาการสั่นเครือในน้ำเสียง บ่งบอกว่าตอนนี้เจ้าตัวเจ็บปวดมากแค่ไหน เธอมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ น้อยเนื้อต่ำใจตัวเอง ก่อนจะหมุนตัวหันหลัง และย่ำเท้าเล็กๆ ถี่ๆ วิ่งออกไปจากระเบียงทั้งที่น้ำตาคลอตา

ร่างบางชะงักนิดหนึ่งเมื่อสวนกับหมอเมธาวี แต่ในเวลานี้เธอก็ไม่คิดจะรักษามารยาทหรือหยุดทักทายใคร อีกอย่างก็คิดว่าเมธาวีคงจะออกไปหาปราณต์ที่ระเบียง ความคิดนั้นทำให้เธออยากไปให้ถึงรถเร็ว เพื่อจะได้ร้องไห้ออกมาดังๆ อย่างไม่ต้องอายใคร

มือเล็กเปิดประตูรถมือไม้สั่น ก่อนจะพาตัวเองเข้าไปนั่งหลังพวงมาลัย และปล่อยโฮออกมาอย่างสุดจะกลั้น น้ำใสๆ ไหลอาบลงมาตามสองแก้มราวกับทำนบกั้นน้ำพัง จนใบหน้าที่ตกแต่งมาอย่างประณีตนั้นเลอะไปด้วยคราบน้ำตา นัสรินวางมือและฟุบหน้าลงกับพวงมาลัยรถ ร่างบางสะอึกสะอื้นไปจนตัวโยนอยู่หลายนาทีก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดร้องไห้ได้

ขณะเดียวกันที่ด้านบนของอาคาร ปราณต์กำลังจะขยับตามนัสรินออกไป แต่เขาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเมธาวีก้าวมาขวางหน้า

“พี่ปราณต์อยู่ที่นี่เอง เมย์ตามหาซะทั่วเลยค่ะ” หมอสาวรุ่นน้องของปราณต์เอ่ยเสียงหวานและยิ้มให้เขา ราวกับไม่รับรู้และไม่สงสัยพฤติกรรมของปราณต์และนัสรินแต่อย่างใด

“ตามหาพี่ทำไมเหรอเมย์ หรือว่าเมย์อยากกลับแล้ว” ปราณต์ถามเรียบๆ เพราะตอนมาเมธาวีขอร้องให้เขาไปรับมางานด้วยกัน ดังนั้นจึงเป็นหน้าที่ที่เขาต้องไปส่งเธอ ถ้าเมธาวีจะกลับจริงๆ เขาก็จะไปส่ง แต่หลังจากนั้นเขาคงต้องไปสะสางกับคนของเขาบ้าง ไม่ใช่สิ...จะเรียกว่าสะสางได้ยังไง เห็นแค่นั้นก็รู้แล้วว่าตอนนี้นัสรินคงร้องไห้ขี้มูกโป่ง เขาจะตามไปง้อและปลอบต่างหาก จะไปบอกให้รู้ว่าเมื่อกี้ที่เขาพูดแรงๆ และทำแรงๆ กับเธอก็เพราะหึงหวงจนหน้ามืด คืนนี้เธอสวยมากเขาจึงหวงมากเมื่อเห็นว่าเธอยอมให้หมออรรณพกอดประคองไปในฟลอร์เต้นรำ ทั้งๆ ที่เขาเคยห้ามเอาไว้แล้ว เขาไม่ได้คิดว่านัสรินจะมางานนี้ เพราะเขากับเธอไม่ได้เจอกันหลายวันตั้งแต่เขากลับจากกรุงเทพฯ เพราะเขามัวแต่ยุ่งกับเคสด่วนของคนไข้และงานที่คลินิกทำให้ไม่มีเวลาไปหาเธอเสียที แต่คืนนี้ยังไงก็ต้องตามไปทวงหนี้พร้อมดอกเบี้ยให้สมกับที่โหยหา

“เมย์ยังไม่อยากกลับบ้านหรอกค่ะ แต่อยากออกไปจากงานเลี้ยง เมย์อยากไปนั่งฟังเพลงสบายๆ พี่ปราณต์ไปเป็นเพื่อนเมย์หน่อยนะคะ” เมธาวีเอ่ยชวนเสียงหวาน และมองเขาอย่างรอคอย ทำให้ปราณต์ไม่อาจปฏิเสธคำชวนของเธอได้

“ได้สิ”

“ขอบคุณค่ะพี่ปราณต์” เมธาวียิ้มหวานก่อนจะขยับมาควงแขนของปราณต์ ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินลงบันไดไปยังลานจอดรถด้วยกัน

นัสรินเพิ่งคลายจากอาการสะอื้น ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาป้อยๆ ก่อนจะบิดกุญแจสตาร์ตเครื่องรถเพื่อจะขับกลับ แต่สายตาที่ยังฝ้าฟางด้วยหยดน้ำตา ก็สะดุดกับภาพที่ปราณต์กำลังเดินควงแขนมากับเมธาวีผ่านหน้ารถของเธอไป ความเจ็บปวดเสียใจที่เพิ่งคลายลงก็แล่นกระหน่ำเข้ามาในหัวใจอีกครั้ง น้ำตาที่เพิ่งเหือดแห้งไหลออกมาอีกหนึ่งคำรบ หญิงสาวเมินหน้าหนีจากภาพนั้น พร้อมกับเหยียบคันเร่ง ขับออกไปจากลานหอประชุมเข้าสู่ถนนใหญ่ ทั้งที่สายตายังพร่าเลือน เพราะถูกกลบด้วยหยดน้ำตา

รถญี่ปุ่นยี่ห้อดังแล่นฉิวไปตามถนนที่ค่อนข้างโล่ง เพราะเป็นเวลากลางคืนซึ่งมีการจราจรบางเบา นัสรินพยายามจะห้ามน้ำตา แต่มันก็ยังไหลรินออกมาตลอดเวลา และแล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น หญิงสาวมัวแต่ว้าวุ่นกับความคิดของตัวเองจนลืมหยุดรถ ทั้งที่ตอนนี้ไฟจราจรตรงหน้าเปลี่ยนจากสีเหลืองเป็นสีแดงแล้ว รถที่แล่นออกไปกลางสี่แยกจึงถูกกระแทกด้วยรถกระบะที่พุ่งออกมาจากอีกฟากถนนอย่างแรง เสียงกระแทกของรถดังโครมสนั่นกลางสี่แยก ท่ามกลางความแตกตื่นตกใจของคนที่เห็นเหตุการณ์ โชคยังดีเหลือคณาที่รถกระบะคันนั้นไม่ได้กระแทกเข้าที่ตอนหน้าของรถ แต่กระแทกเข้าที่ตอนหลังของรถเท่านั้น ทว่าแรงกระแทกก็ทำให้รถของนัสรินเสียหลักและหมุนติ้วๆ ก่อนจะพุ่งไปชนกับเกาะกลางถนน ตอนนั้นเองรถจึงหยุดการเคลื่อนไหว

นัสรินรู้สึกมึนงงอยู่ชั่วขณะ เธอพยายามตั้งสติ แต่ก็แพ้ต่อการกระทบกระเทือนทางร่างกาย แม้ว่าถุงลมนิรภัยจะพองตัวออกมาป้องกันการกระแทก แต่เธอก็รู้สึกแน่นหน้าอกราวกับจะขาดอากาศหายใจ จนกระดิกช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ จมูกเหมือนมีของเหลวหนืดข้นไหลออกมา เมื่อยกมืออันสั่นเทาจับดูจึงรู้ว่ามันคือเลือด หรือว่าเธอกำลังจะตาย ความคิดนั้นผุดพรายขึ้นท่ามกลางสติสัมปชัญญะที่เหลือน้อยเต็มทน วินาทีนั้นสิ่งเดียวที่รู้สึกระลึกถึงก็คือใบหน้าของพ่อกับแม่

ตาคู่สวยพร่าเบลอและเหมือนกำลังจะหลับไป แต่ตอนนั้นเองที่ประตูฝั่งคนขับถูกเปิดออก พร้อมกับมือแข็งแรงที่เอื้อมมาปลดเข็มขัดนิรภัยให้ แล้วอุ้มเธอออกมาจากรถอย่างทุลักทุเล หลังจากนั้นนัสรินก็รู้สึกว่าอากาศที่ใช้หายใจเข้าออกเหมือนจะโล่งโปร่งกว่าตอนถูกอัดแน่นอยู่ในรถหลายเท่าตัว

“นัสนัส...

เธอได้ยินเลือนๆ ว่ามีคนเรียกอยู่ใกล้ๆ เป็นเสียงที่คุ้นเคย จึงพยายามจะลืมตาขึ้นมอง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้เห็นเขาผู้นั้น ทุกอย่างก็ดับวูบลงและเธอก็ไม่รับรู้อะไรอีก



 อีบุคพร้อมโหลดแล้วน๊า


เมีย(ไม่)พลอยโจน
เทียนธีรา
www.mebmarket.com
ใครๆ ต่างก็คิดว่าผู้หญิงที่ถูกเจ้าบ่าวปฏิเสธในวันแต่งงานช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารสุดๆ แต่ไม่ใช่สำหรับปราณต์แน่ๆ เขารู้ดีว่านัสรินไม่ได้ตกกะไดพลอยโจนมาแต่งงานกับเขา แต่เธอกับน้องชายของเขาร่วมมือกันจงใจมัดมือเขาชกต่างหาก เพราะฉะนั้นก็อย่าหวังว่าจะมีความสุขกับการแต่งงานจอมปลอมนี่เลย ในเมื่อหน้าซื่อแต่มากเล่ห์นัก ผู้ชายที่แสนดีอย่างเขาก็พร้อมจะกลายร่างเป็นซาตานเช่นกันร่างเล็กก้าวได้ไม่ถึงก้าว มือแข็งแรงของปราณต์ของยื่นไปตะปบที่ต้นแขน กระชากร่างให้เธอหมุนตัวกลับมาหา “คุณปราณต์!” นัสรินอุทานออกมาอย่างตกใจต่อการกระทำของเขา“เรายังคุยกันไม่จบ ผมไม่ชอบให้ใครเดินหนี”“คุณปราณต์ยังต้องการอะไรจากนัสอีกคะ เราสองคนยังต้องมีเรื่องอะไรต้องคุยกันอีกนอกจากเรื่องหย่า”“มีสิ ก็เรื่องตำแหน่งแม่หม้ายป้ายแดงของคุณไง”“คุณปราณต์จะต้องเดือดร้อนอะไรคะ นัสรับได้ค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก”“ผมไม่ได้ห่วง ผมแค่อยากทำให้คุณเป็นแม่หม้ายอย่างสมบูรณ์แบบ”“หมายความว่ายังไงคะ”“ง่ายๆ ผมก็จะทำให้คุณเป็นแม่หม้ายอย่างสมบูรณ์แบบน่ะสินัสริน หย่ากับผัวทั้งที่ยังซิงอยู่ แล้วมันจะเป็นแม่หม้ายตัวจริงได้ยังไง”


หนังสือเปิดจองแล้วนะคะ

ราคา 320 บาท รวมจัดส่งแบบลงทะเบียน

ราคา 350 รวมจัดส่งแบบ ems

ท่านที่สนใจสามารถโอนเงินและส่งชื่อที่อยู่พร้อมสลิปได้ทางกล่องข้อความเพจ

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

เฟสบุค

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

หรือทางไลน์

0891476678

บัญชีสำหรับโอนมีดังนี้ค่ะ

พร้อมเพย์ 0891476678 นางสาวสุวรรณา อัญฤาชัย

 


ฝากเมนต์ ฝากติดตาม และอีบุคในชุดเดียวกันด้วยนะคะ

ส่วนเรื่องนี้เป็นแนวโรมานซ์หื่นจัดเต็มค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #156 0823323451 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 22:37
    มาต่ออีกน่ะค่ะ กำลังเข้มข้น
    สงสารนู๋นัสจัง หมอใจร้ายไปละ
    #156
    0
  2. #154 kaew_1980 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 14:27
    สงสารนู๋นัส เกลียดหมอปราณต์ ขอให้นัสจำหมอไม่ได้
    #154
    0
  3. #153 nina (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 12:44
    มาต่ออีกนะค่ะ กำลังเข้มข้นเลย
    #153
    0
  4. #152 PaPa Puii (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 12:10
    ขอให้นัสความจำเสื่อมไปเลยนะจะได้ไม่จำหมอได้อีก
    #152
    0
  5. #151 tum2303 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 12:01
    ลืมหมอไปเลยนัส
    #151
    0
  6. #150 Ar.nie (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 11:08
    ใจจริงนัสตายไปก็ดี อิหมอบ้าจะได้หายสติแตกงี่เง่า
    #150
    0
  7. #149 กิติวิชญา (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 10:05
    ค่ะ จะรีบกลับไปง้อเมีย พอเจอหญิงมาอ้อนพาไปฟังเพลงแกก็ไปเนี่ยนะอิหมอ เกลียดดดด!
    #149
    0
  8. #148 อ้อนจัง (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 09:25
    สงสารนู๋นัส..
    #148
    0
  9. #147 Pang_happy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 08:33
    ห่วงนัสแต่ก็อยากให้หมอเจ็บ เจ็บที่ทำกับนัสไว้มาก #นัสรีบๆหายนะแล้วมาแก้แค้นหมอกัน ลืมหมอได้ยิ่งดีความจำหาย จำหมอไม่ได้แต่เกลียดหมอ
    #147
    0
  10. #146 แอน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 06:59
    นัสจะเป็นยังไงบ้าง เป็นห่วงๆ
    #146
    0
  11. #145 kunnipa61 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 06:55
    มันหน่วงงงงง#มาต่ออีกน่ะค่ะะ
    #145
    0