เมีย(ไม่)พลอยโจน ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๒

ตอนที่ 30 : ๑๐ คนใจร้าย ๒/๓

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    3 ธ.ค. 60




๑๐

คนใจร้าย

 

               งานเลี้ยงราตรีสโมสรถูกจัดขึ้นที่หอประชุมจังหวัดในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา และก็ไม่ผิดไปจากที่แม่เลี้ยงลักษิกาตั้งใจเอาไว้ เพราะทันทีที่นัสรินก้าวเข้าไปในห้องจัดงาน สายตาเกือบจะทุกคู่ต่างหันมายังเธออย่างสนใจ จนเธอต้องรีบกำจัดความเขินอายของตัวเอง แล้วเดินตรงไปหาผู้อำนวยการของโรงพยาบาล มอบซองของบริษัทและซองของแม่เลี้ยงลักษิกาให้ พร้อมกับบอกกล่าวและคุยกันพอเป็นพิธี เธอจึงผละไปยืนอยู่มุมเงียบๆ คนเดียวเพราะไม่รู้จักใครในงานเลย นอกจากหมออรรณพที่กำลังเดินตรงเข้ามาหา

            “สวัสดีครับคุณนัสริน ไม่คิดว่าคุณนัสจะมางานวันนี้ด้วย”

            “สวัสดีค่ะคุณหมอ นัสมาเป็นตัวแทนของบริษัทกับนำซองของแม่เลี้ยงลักษิกามามอบให้กับทางโรงพยาบาลด้วยน่ะค่ะ” นัสรินบอกไปตามความจริง แต่หมออรรณพฟังแล้วกลับสะดุดหูยิ่งนัก

            “คุณนัสรินรู้จักกับแม่เลี้ยงลักษิกาด้วยเหรอครับ ตอนแรกผมคิดว่าแม่เลี้ยงจะมาด้วยตัวเอง หรือไม่ก็ฝากซองมากับลูกชายอย่างหมอปราณต์”

            “คือนัสเป็น...” กำลังจะบอกความจริงกับหมออรรณพไปว่า ความจริงแล้วเธอเป็นอดีตลูกสะใภ้ของแม่เลี้ยงลักษิกา แต่สายตากลับไปสะดุดกับภาพของปราณต์ที่กำลังยืนคุยและยิ้มแย้มอยู่กับหมอเมธาวี ทำให้หัวใจของเธอกระตุกวาบจนพูดอะไรไม่ออกในทันที

          เธออุตส่าห์คิดหาทางหลบเลี่ยงเขาจนสมองแทบไม่ได้คิดอย่างอื่น แม่ของเขาอุตส่าห์ลงทุนตัดชุดและมอบเครื่องประดับให้เพื่อให้เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในงาน ผู้ชายทั่วทั้งงานแทบจะมองมายังเธอตาไม่กะพริบ แต่ปราณต์กลับไม่แม้แต่จะชายตาแล ความสนใจของเขาอยู่ที่หมอเมธาวีคนเดียว ส่วนเมียเก็บอย่างเธอไม่อยู่ในสายตาของเขาสักนิด มีแต่เธอที่สำคัญตัวเองเกินไป

            “คุณนัสรินครับ...คุณนัสริน...” หมออรรณพเรียกชื่อเธอสองครั้งติดๆ กัน เมื่อจู่ๆ นัสรินก็หยุดพูดและเงียบไปดื้อๆ

“เอ้อ...คะ”

“คุณนัสรินเป็นอะไรหรือเปล่า อยู่ๆ ก็เงียบไป”

“อ๋อ...เปล่าค่ะ พอดีนัสเจอคนรู้จักน่ะค่ะ”

หมออรรณพหันไปตามสายตาของนัสรินก็เห็นว่า เธอกำลังมองไปยังปราณต์กับเมธาวี

“อ้อหมอปราณต์กับหมอเมธาวีนั่นเอง ว่าแต่คุณนัสรินจะไปทักทายคู่นั้นหรือเปล่า”

คำว่า คู่นั้น ที่หมออรรณพพูดออกมาก็ยิ่งเป็นการตอกย้ำความสัมพันธ์ระหว่างปราณต์กับเมธาวี ทำเอานัสรินมือไม้เย็นเฉียบและหัวใจวูบโหวงมากไปกว่าเดิม

“ไม่ดีกว่าค่ะ เขาคงไม่อยากให้ใครขัดคอ” หญิงสาวบอกเรียบๆ พยายามไม่ให้หมออรรณพจับน้ำเสียงและสีหน้าของตนได้ เธอนึกขอบคุณตัวเองเหมือนกันที่วันนี้แต่งหน้าค่อนข้างเข้ม ไม่อย่างนั้นตอนนี้หมออรรณพคงเห็นว่าเธอหน้าซีดแค่ไหน

“ผมก็ว่าอย่างนั้นละครับ”

“แล้วนี่คุณหมอไม่ได้พาภรรยามาด้วยเหรอคะ นัสว่าจะไปไหว้สักหน่อย”

คำถามของนัสรินทำเอาหมออรรณพยิ้มแหยๆ แต่ก็ไม่ได้มีผลอะไรนักที่นัสรินรู้ว่าเขามีเมียแล้ว เขามีวิธีที่ทำให้ผู้หญิงหลายๆ คนยอมศิโรราบได้ โดยไม่สนว่าเขามีเมียแล้ว

“วันนี้ผมโสดครับ เทกแคร์คุณนัสได้เต็มที่”

“โชคดีนะคะที่นัสเจอคุณหมอ ไม่งั้นนัสคงไม่รู้จะคุยกับใคร”

ทั้งคู่คุยกันแค่นั้นก็ต้องหันหน้าไปทางเวที เพราะพิธีการได้เริ่มขึ้นโดยมีเจ้าหน้าที่หนุ่มสาวคู่หนึ่งเป็นผู้ทำหน้าที่พิธีกร เมื่อพิธีกรกล่าวถึงวัตถุประสงค์ของการจัดงานเสร็จ งานก็เริ่มขึ้นโดยการเปิดฟลอร์เต้นรำ ซึ่งผู้ที่ถูกเชิญให้เต้นเปิดฟลอร์ก็คือผู้อำนวยการของโรงพยาบาลกับภรรยานั่นเอง จากนั้นไม่นานฟลอร์ก็เริ่มแน่นขนัดด้วยคู่เต้นรำคู่อื่นๆ

“ไปเต้นรำกันมั้ยครับคุณนัสริน” หมออรรณพเอ่ยชวน ซึ่งนัสรินตั้งใจจะปฏิเสธ แต่พอเหลือบไปเห็นว่าตอนนี้ปราณต์กับเมธาวีควงกันออกไปเต้นรำ เธอจึงตอบรับคำเชิญของหมออรรณพ

ภาพที่นายแพทย์หนุ่มหล่อเนื้อหอมอย่างปราณต์ โอบกอดเมธาวีขยับไปตามจังหวะเพลง ทำให้เมธาวีกลายเป็นที่อิจฉาของผู้หญิงทั้งงาน เพราะปราณต์เป็นผู้ชายที่หล่อที่สุดในงานนี้ แถมทุกคนก็รู้ดีว่าเขาเป็นทายาทคนโตของแม่เลี้ยงระดับเศรษฐีนีอันดับต้นๆ ของเชียงใหม่ จึงไม่แปลกที่เขาจะเป็นที่หมายปองของสาวๆ นัสรินเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่มองไปยังคู่เต้นรำนั้นอย่างอดไม่ได้ หมออรรณพซึ่งพอจะมองออกว่าหญิงสาวที่กำลังเต้นรำกับตนอยู่ตอนนี้ ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ให้ความสนใจกับหมอปราณต์ เขาจึงรีบพูดหยั่งเชิงพร้อมกับกันท่าไปในคราวเดียวกัน

“คุณนัสรินกำลังมองคู่ของหมอปราณต์กับหมอเมธาวีอยู่เหมือนกันเหรอครับ”

“ค่ะ...” นัสรินไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไรเพราะตัวเองก็กำลังมองไปยังทั้งคู่อยู่จริงๆ จึงได้แต่ยอมรับสั้นๆ

“ไม่แปลกหรอกครับที่คุณนัสรินจะมอง คู่นี้หล่อสวยแถมรวยทั้งคู่ ผมได้ยินทุกคนในงานพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าคู่นี้ช่างสมกันเหลือเกิน ไม่นานก็น่าจะมีข่าวดี”

“งั้นเหรอคะ”

นัสรินยิ้มที่ปากแต่ใจหม่นเศร้าเมื่อได้ยินเช่นนั้น...หรือเธอกำลังอิจฉาเมธาวีที่ได้เป็นผู้หญิงที่ปราณต์รัก ในขณะที่เธอเป็นเพียงแค่เครื่องบำเรอความแค้นของเขาเท่านั้น

อย่าคิดเลยนัสริน เธอก็รู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์คิด ไม่มีสิทธิ์อิจฉา ไม่มีสิทธิ์หึง หญิงสาวบอกตัวเองอยู่ในใจเงียบๆ แต่มันก็ไม่ง่ายเลย เพราะภาพของทั้งคู่ยังตำตาอยู่โทนโท่

“ว่าแต่คุณนัสรินก็สนใจหมอปราณต์เหมือนกันเหรอครับ” คำถามที่ตรงไปตรงมาของหมออรรณพทำให้นัสรินร้อนตัวทันที

“เปล่าหรอกค่ะ นัสจะไปสนใจคนมีเจ้าของทำไมล่ะคะ”

“งั้นผมก็หมดสิทธิ์น่ะสิ เพราะผมก็มีเจ้าของแล้วเหมือนกัน แต่คุณนัสรินไม่ต้องห่วงนะครับ ผมมีเจ้าของแต่ตัว หัวใจผมยังว่างสำหรับคุณนัสรินเสมอ”

“คุณหมอนี่ก็มุกเยอะเหมือนกันนะคะ” นัสรินพอจะรู้ว่ากำลังถูกหมออรรณพเกี้ยวพา จึงรีบพูดจากลบเกลื่อน

“ใครว่าล่ะครับ นี่ผมพูดจริงๆ นะ”

“นัสนับถือคุณหมอนะคะ และนัสก็ไม่อยากให้คุณหมอคิดกับนัสเป็นอย่างอื่น นอกจากเอ็นดูนัสก็มากพอแล้วค่ะ” นัสรินบอกออกไปตรงๆ ทำให้หมออรรณพถึงกับอึ้ง แต่ก็ไม่คิดจะถอยง่ายๆ

“วันนี้คุณนัสรินยังไม่คิดก็ไม่เป็นไร เผื่อวันหลังจะเปลี่ยนใจก็รู้ไว้นะครับว่าผมยังรออยู่เสมอ”

“แล้วภรรยาของคุณหมอล่ะคะ”

“เขาก็อยู่ส่วนเขา เราก็อยู่ส่วนเราสิครับ ผมรับรองว่าจะไม่ให้เขามายุ่งกับคุณนัสรินเด็ดขาด”

คำพูดของหมออรรณพยิ่งทำให้นัสรินรู้สึกไม่ดีกับตัวเอง เธอช่างเป็นผู้หญิงที่ไร้ค่านัก ไม่ว่าผู้ชายคนไหนก็คิดแต่อยากได้เธอเป็นเมียเก็บ

“ขอบคุณนะคะ แต่นัสคงไม่เปลี่ยนใจ พอดีนัสรู้สึกเวียนหัวน่ะค่ะ จะขอตัวเข้าห้องน้ำแล้วก็ถือโอกาสลาคุณหมอตรงนี้เลยนะคะ เพราะเข้าห้องน้ำเสร็จนัสก็จะกลับเลย”

“โธ่...คุณนัสริน ทำไมรีบกลับล่ะครับ อยู่ต่ออีกสักนิดไหม หรือว่าจะให้ผมไปส่งดี” หมออรรณพพยายามประวิงเวลา แต่นัสรินกลับเบี่ยงตัวออกเพราะเริ่มอึดอัดมากขึ้นๆ จนรู้สึกว่าตัวเองกำลังหายใจไม่ออก

“ไม่เป็นไรค่ะ นัสกลับเองได้ นัสต้องขอตัวก่อนนะคะ”

พูดจบหญิงสาวก็เดินออกจากห้องจัดงาน ตรงไปยังระเบียงด้านนอกโดยไม่ได้เข้าห้องน้ำแต่อย่างใด ตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองต้องการอากาศบริสุทธิ์ เพื่อจะได้ระบายความกดดันและอึดอัดที่เต็มแน่นอยู่ในหัวใจนี้ออกไปให้หมดสิ้น

นัสรินยืนพิงผนังและสูดอากาศข้างนอกนั้นเข้าเต็มปอด คิดว่าจะอยู่ตรงนั้นสักพัก พอรู้สึกดีขึ้นแล้วถึงจะกลับ แต่เธอก็มีความเป็นส่วนตัวอยู่ได้ไม่นาน เพราะตอนนี้ร่างสูงของใครบางคนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า ทำให้นัสรินอุทานออกมาอย่างแปลกใจกึ่งตกใจ

“คุณปราณต์! 



 อีบุคพร้อมโหลดแล้วน๊า


เมีย(ไม่)พลอยโจน
เทียนธีรา
www.mebmarket.com
ใครๆ ต่างก็คิดว่าผู้หญิงที่ถูกเจ้าบ่าวปฏิเสธในวันแต่งงานช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารสุดๆ แต่ไม่ใช่สำหรับปราณต์แน่ๆ เขารู้ดีว่านัสรินไม่ได้ตกกะไดพลอยโจนมาแต่งงานกับเขา แต่เธอกับน้องชายของเขาร่วมมือกันจงใจมัดมือเขาชกต่างหาก เพราะฉะนั้นก็อย่าหวังว่าจะมีความสุขกับการแต่งงานจอมปลอมนี่เลย ในเมื่อหน้าซื่อแต่มากเล่ห์นัก ผู้ชายที่แสนดีอย่างเขาก็พร้อมจะกลายร่างเป็นซาตานเช่นกันร่างเล็กก้าวได้ไม่ถึงก้าว มือแข็งแรงของปราณต์ของยื่นไปตะปบที่ต้นแขน กระชากร่างให้เธอหมุนตัวกลับมาหา “คุณปราณต์!” นัสรินอุทานออกมาอย่างตกใจต่อการกระทำของเขา“เรายังคุยกันไม่จบ ผมไม่ชอบให้ใครเดินหนี”“คุณปราณต์ยังต้องการอะไรจากนัสอีกคะ เราสองคนยังต้องมีเรื่องอะไรต้องคุยกันอีกนอกจากเรื่องหย่า”“มีสิ ก็เรื่องตำแหน่งแม่หม้ายป้ายแดงของคุณไง”“คุณปราณต์จะต้องเดือดร้อนอะไรคะ นัสรับได้ค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก”“ผมไม่ได้ห่วง ผมแค่อยากทำให้คุณเป็นแม่หม้ายอย่างสมบูรณ์แบบ”“หมายความว่ายังไงคะ”“ง่ายๆ ผมก็จะทำให้คุณเป็นแม่หม้ายอย่างสมบูรณ์แบบน่ะสินัสริน หย่ากับผัวทั้งที่ยังซิงอยู่ แล้วมันจะเป็นแม่หม้ายตัวจริงได้ยังไง”


หนังสือเปิดจองแล้วนะคะ

ราคา 320 บาท รวมจัดส่งแบบลงทะเบียน

ราคา 350 รวมจัดส่งแบบ ems

ท่านที่สนใจสามารถโอนเงินและส่งชื่อที่อยู่พร้อมสลิปได้ทางกล่องข้อความเพจ

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

เฟสบุค

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

หรือทางไลน์

0891476678

บัญชีสำหรับโอนมีดังนี้ค่ะ

พร้อมเพย์ 0891476678 นางสาวสุวรรณา อัญฤาชัย

 


ฝากเมนต์ ฝากติดตาม และอีบุคในชุดเดียวกันด้วยนะคะ

ส่วนเรื่องนี้เป็นแนวโรมานซ์หื่นจัดเต็มค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #144 แอน (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 13:59
    คืนนี้โดนทำโทษแน่น้องนัส โทษฐานแต่งตัวสวยเกินไป
    #144
    0
  2. #143 Vilma (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 09:56
    เกลียดนางเอกว่ะ อ่อนแอก็แพ้ไป
    #143
    0
  3. #142 Pang_happy (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 09:53
    ขัดใจจริงๆอิหมอใจร้าย
    #142
    0