เมีย(ไม่)พลอยโจน ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๒

ตอนที่ 28 : ๙ คุณเป็นสิทธิ์ของผม ๓/๓

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    1 ธ.ค. 60




คุณเป็นสิทธิ์ของผม



หมดเวลาของคุณแล้วนัสริน ต่อไปนี้เป็นเวลาของผม

จบคำร่างสูงก็ย่อตัวลงช้อนอุ้มเอาร่างเล็กบางนั้นขึ้นไว้ในอ้อมแขน พาเดินไปยังเตียง วางลง แล้วโน้มตัวลงทาบทับทันทีโดยไม่มีเวลาให้เชลยหัวใจได้ตั้งตัวเลย

คุณลบคลิปนั้นทิ้งก่อนได้มั้ยคะเสียงหวานถามขัดขึ้นอย่างต่อรอง ก่อนที่ปากของเขาจะประกบลงมา

ผมจะลบก็ต่อเมื่อผมได้คุณจนพอใจแล้วเท่านั้น

นัสรินกำลังจะเอ่ยปากต่อว่าความใจร้ายของเขา แต่ไม่ต่างอะไรกับการเผยอปากให้ปากหยักร้อนนั้นแนบลงมาประกบ ปากนุ่มถูกปิดกั้นอยู่เนิ่นนานหลายนาที นานกว่าตอนที่เขาใช้เวลาถอดเสื้อคลุมจากร่างกายของเธอเสียอีก หลังจากนั้นเขาจึงอนุญาตให้ปากของเธอว่าง แต่ปากนั้นก็ไม่สามารถเอ่ยต่อว่าต่อขานอะไรได้อีก เพราะตอนนี้นัสรินรู้สึกเหมือนว่ามันมีไว้เพื่อปลดปล่อยเสียงครางกระเส่าของตัวเองออกมาเท่านั้น หนักเบาล้วนขึ้นอยู่กับรสสัมผัสอันสุดซ่านสยิวของปากและจมูกโด่งที่ประพรมไปทั่วร่างกาย

ร่างบางได้แต่บิดไหวยามเมื่อปราณต์ทะยานเข้ามาเป็นหนึ่งเดียว มือเรียวเล็กยกขึ้นโอบกอดลูบไล้บนกล้ามเนื้อแน่นหนา ขณะที่เขาโหมกระหน่ำความปรารถนาลงใส่ร่างกายของเธออย่างเต็มอารมณ์ ตาคู่สวยจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาเหยเกที่มองมายังเธอเช่นกัน

แม้แต่ยามอยู่ในอารมณ์รักเช่นนี้ เขาก็ยังดูหล่อเหลาเหลือเกิน เขาจะรู้ไหมหนอว่าเธอทรมานแค่ไหน ที่ต้องหักห้ามใจตัวเองไม่ให้รักเขา ขณะที่ร่างกายกลับตื่นเพริดไปด้วยความสุขสม ทั้งที่รู้ดีว่าทุกห้วงนาทีที่เขาหยัดกายแรงลึกเข้ามาเต็มกำลังนั้น เหมือนดั่งว่าเขาจะตอกตรึงเธอให้เป็นเพียงธาตุอารมณ์ของเขาตลอดไปเท่านั้น

 

เช้าวันใหม่...สายหยุดมาเคาะห้องและนำเสื้อผ้าของนัสรินที่ซักแห้งและรีดจนหอมกรุ่นเรียบร้อยแล้วมาส่งตามคำสั่งของปราณต์ที่โทร.ลงไปเรียก ตอนที่สายหยุดมานั้นนัสรินอาบน้ำเสร็จพอดี และปราณต์ก็เข้าไปอาบน้ำบ้าง จึงเป็นหน้าที่ของเธอที่ต้องไปรับเสื้อผ้าจากสายหยุดที่หน้าประตู

ขอบคุณมากนะคะพี่สายหยุดเสียงหวานเอ่ยอย่างนุ่มหู แต่ก็ไม่กล้าสบตาสาวใช้ที่สูงวัยกว่า ด้วยเพราะรู้ดีว่าสายหยุดต้องรู้แน่ว่าเมื่อคืนระหว่างเธอกับปราณต์เกิดอะไรขึ้นบ้าง มันช่างน่าอายเหลือเกินที่คนอื่นๆ ต้องมารับรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ครั้งแรกคนของคุ้มลักษิกาก็รับรู้กันหลายคน และมาครั้งนี้คนที่บ้านในกรุงเทพฯ ก็มารับรู้กันทั้งบ้าน ซึ่งปราณต์คงไม่รู้สึกอะไร คงจะมีความสุขด้วยซ้ำที่ทำให้เธออับอายได้

ไม่เป็นไรค่ะคุณนัส อาหารเช้าเตรียมเสร็จแล้วนะคะ ถ้าคุณนัสกับคุณปราณต์หิวก็ลงไปทานกันได้เลยค่ะ

คงสักพักค่ะพี่สายหยุด คุณปราณต์ยังอาบน้ำอยู่

ค่ะ ถ้าอย่างนั้นสายหยุดไปจัดโต๊ะรอนะคะ

ว่าแล้วสายหยุดก็ผละไปโดยไม่พูดหรือแสดงกิริยาอะไรให้นัสรินต้องอับอาย แต่สำหรับคนที่มีราคีติดตัวอย่างเธอก็อดที่จะรู้สึกไม่ได้

ปราณต์ออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่นัสรินเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เขายังคงไม่พูดอะไรนอกจากแต่งตัวเงียบๆ จากนั้นก็จูงมือเธอพาลงไปชั้นล่างและทานอาหารด้วยกัน หลังจากอิ่มเขาก็พาเดินออกไปยังรถที่ลุงเล็กเตรียมไว้ให้ คราวนี้เป็นนัสรินที่ทนต่อความสงสัยไม่ไหวจึงเป็นฝ่ายถามขึ้น

คุณจะพานัสไปไหนคะ

พาไปซื้อเสื้อผ้าใหม่

เสื้อผ้าของนัสมีเยอะแยะแล้วค่ะ นัสไม่ได้อยากได้ใหม่นัสรินปฏิเสธเสียงแข็ง เธอไม่อยากรับอะไรจากเขา เพราะนั่นมันยิ่งตอกย้ำว่าเธอเป็นเมียเก็บของเขา เขาจึงมีหน้าที่ต้องซื้อข้าวของให้เพื่อเอาใจและตอบแทนเรื่องบนเตียงที่เธอยอมให้เขา

ผมไม่ชอบให้คุณแต่งชุดรัดติ้วล่อเสือล่อตะเข้

มันเนื้อตัวของนัสนี่คะ นัสจะแต่งยังไงมันก็สิทธิ์ของนัส

แต่ตอนนี้เนื้อตัวคุณมันเป็นสิทธิ์ของผม เพราะฉะนั้นผมจึงมีสิทธิ์ที่จะทำอะไรกับร่างกายของคุณก็ได้

ปราณต์บอกเสียงเข้มทำให้นัสรินเบือนหน้าหนีอย่างเจ็บปวด ปราณต์จึงออกรถไปโดยไม่เดือดร้อนกับท่าทีของเธอ เมื่อไปถึงห้างสรรพสินค้าชื่อดังเขาก็พาเธอไปเลือกเสื้อผ้า นัสรินไม่ยอมเลือกเขาก็เป็นคนเลือกให้ แต่ละชุดล้วนแต่สวยหวานเรียบร้อย ต่างกับชุดปัจจุบันที่เธอใส่ทำงานอยู่อย่างสิ้นเชิง ปราณต์เลือกให้เกือบสิบชุด จากนั้นเขาเป็นคนจ่ายเงินด้วยบัตรเครดิตของเขา

หิวหรือเปล่า อยากกินอะไรมั้ยปราณต์หันมาถามหลังออกจากร้านเสื้อผ้าแล้ว

ไม่ค่ะนัสรินตอบสั้นๆ ไม่อยากพูดอะไรกับเขาในตอนนี้

ถ้าอย่างนั้นก็กลับ

มือข้างหนึ่งตวัดมากระชับมือของเธอแล้วจูงให้เดินตาม อีกมือถือถุงเสื้อผ้าที่เขาบอกพนักงานขายให้รวมใส่ถุงแค่สามถุงเพื่อจะได้ไม่พะรุงพะรัง แล้วเดินเคียงคู่กันออกไปยังรถ ทำให้นัสรินอดคิดไม่ได้ ตอนนี้ท่าทางที่เขากำลังปฏิบัติกับเธอคงทำให้คนมองเข้าใจว่า เธอกับเขาเป็นคู่รักหรือสามีภรรยาที่มาเดินเที่ยวห้างซื้อของด้วยกันในวันหยุด มีแต่เธอเท่านั้นที่รู้ดีว่ามันไม่ใช่ทั้งสองอย่าง ตอนนี้เธอเป็นเมียเก็บและนางบำเรอของเขาเต็มตัวแล้ว

 

นัสรินแปลกใจอย่างมากเมื่อเห็นว่าปราณต์ไม่ได้ขับรถกลับบ้านของเขาอย่างที่เธอคิด แต่เบนจุดหมายไปทางอื่นเหมือนกับว่าเขามีธุระจะทำต่อ ทั้งๆ ที่ก่อนออกจากห้างเขาบอกเธอว่าจะพากลับ

ตาคู่สวยมองถนนเส้นนั้นอย่างคุ้นเคย เพราะมันเป็นถนนที่ไปยังบ้านของเธอ และเมื่อปราณต์ขับรถมาจอดที่หน้าบ้านของเธอจริงๆ เธอก็หันไปมองเขาอย่างหวาดหวั่น

คุณพานัสมาที่นี่ทำไมคะนัสรินรีบถามอย่างร้อนใจ กลัวว่าเขาจะทำอะไรห่ามๆ ให้เธอได้อับอายขายหน้าพ่อแม่อีก แต่ก็ผิดคาดเพราะเขาแค่หันกลับมาพูดด้วยประโยคที่นัสรินไม่คิดว่าจะได้ยิน

คืนนี้อนุญาตให้ค้างคืนที่บ้านได้วันหนึ่ง

นัสนึกว่าคุณจะพานัสกลับไปที่บ้านคุณเสียอีกนัสรินพึมพำความคิดของตัวเองออกมา

ก็อยากพาไปนะ แต่ก็ไม่อยากให้คุณกรำศึกหนักเกินไป หรือว่าคุณไหวเขาหันมาถามพลางจ้องหน้าเนียนของเธอจนคนมองหน้าร้อน

นัสไม่ได้หื่นเหมือนคุณนี่คะ จะได้อยากตลอดเวลา

ผิดแล้วละนัสริน คุณเองก็หื่นพอกัน หรือต้องให้ผมสาธยายว่าเมื่อคืนคุณทำอะไรกับร่างกายของผมบ้าง

นัสรินหน้าแดงก่ำเมื่อถูกย้อนเช่นนั้น ภาพเมื่อคืนยังแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำ แม้เขาจะเป็นฝ่ายเริ่มแต่ในระหว่างทางเขาก็ไม่ได้เป็นผู้ให้ฝ่ายเดียว เขายังสอนและใช้ประสบการณ์ที่มากกว่าบีบบังคับให้เธอเป็นฝ่ายทำในสิ่งที่เขาต้องการจะให้ทำ ซึ่งแรกๆ ก็เหมือนจะถูกบังคับ ทว่าตอนหลังนัสรินรู้ดีว่าตัวเองทำไปเพราะความปรารถนาในส่วนลึกและพอใจที่ได้เห็นเขาครางระส่ำจากฝีมือตัวเอง

คนบ้า! ชอบพูดอะไรให้คนอื่นขายหน้าอยู่เรื่อย

ผมไม่ได้ถนัดแค่พูดนะ ทำผมก็ถนัด

นัสรู้ซึ้งดีค่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็เข้าบ้านเถอะ ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจ แล้วเจอกันที่เชียงใหม่นะเด็กดีเขาบอกเสียงนุ่มและทำให้สิ่งที่นัสรินต้องวาบหวามด้วยการยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มใสของเธอ คนถูกหอมแก้มได้แต่มองค้อน แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร นอกจากผลักประตูรถลงไป แล้วเดินเข้าบ้านไปหาพ่อแม่ โดยไม่ยอมหยิบถุงเสื้อผ้าไปด้วย ใครเป็นคนซื้อก็ถือกลับไปเชียงใหม่เอาเองก็แล้วกัน

พลตรีชยุตและคุณนิภาต่างมองหน้ากันอย่างแปลกใจ โดยที่คุณนิภาเป็นฝ่ายอุทานออกมาเมื่อเห็นลูกสาวคนเดียวเดินเข้ามาในบ้าน หญิงสาวตรงเข้าไปกราบที่ตักพ่อกับแม่ จากนั้นร่างบางก็ถูกมารดาดึงเข้าไปกอดและหอมแก้มซ้ายขวาอย่างคิดถึง

มาได้ไงยัยนัส ทำไมไม่โทร.มาบอกพ่อกับแม่ก่อน

ก็กะจะมาเซอร์ไพรส์ไงคะนัสรินตอบพลางยิ้มอย่างร่าเริงกลบเกลื่อนความผิดของตัวเอง

แล้วนี่เพิ่งมาถึงเหรอ มายังไงทำไมไม่โทร.บอกให้พ่อกับแม่ไปรับคุณนิภาซักต่อ นัสรินพยายามจะไม่สบตามารดาโดยซบหน้าลงที่อก ก่อนจะตอบออกมาอย่างไม่ตรงกับความจริงเลยสักนิด

นัสไม่อยากกวนคุณพ่อคุณแม่น่ะค่ะ ก็เลยนั่งรถแท็กซี่มาตอบเสร็จก็กล่าวขอโทษมารดาในใจที่พูดจามดเท็จ

แล้วเป็นยังไงไปอยู่เชียงใหม่ มีเรื่องอะไรบ้างหรือเปล่า เล่าให้พ่อกับแม่ฟังหน่อยซิ

ก็เรื่อยๆ ค่ะคุณแม่ ไม่มีอะไรมาก

แล้วได้พบแม่เลี้ยงลักษิกาบ้างหรือเปล่ามารดาถามถึงอดีตคนที่เคยเกี่ยวดองกัน อย่างน้อยแม่เลี้ยงลักษิกาก็เป็นผู้ใหญ่ที่นับว่าเมตตาลูกสาวของตนมาก ถึงแม้ว่าชีวิตการแต่งงานของลูกสาวของตนกับลูกชายของแม่เลี้ยงจะพังลงไม่เป็นท่าก็ตาม

พบค่ะ ท่านยังเมตตานัสเหมือนเดิม

แล้วหมอปราณต์ล่ะลูก ได้เจอกันบ้างไหม

คำถามนั้นของมารดาทำให้นัสรินที่โกหกไม่เก่งเริ่มอึกอักและนิ่งงันไปชั่วขณะ เพราะหาคำพูดมาตอบไม่ได้

ว่าไงล่ะยัยนัสทำไมเงียบไปคุณนิภาถามซ้ำและหลุบตาลงมองลูกสาวอย่างสงสัย

เปล่าค่ะ...ที่นัสเงียบก็เพราะไม่รู้จะตอบว่ายังไง

ตอบตามตรงสิ หรือว่าเดี๋ยวนี้มีความลับกับพ่อแม่

เป็นอีกครั้งที่นัสรินไม่กล้าสู้สายตามารดา หากเป็นแต่ก่อนเธอเองคงไม่มีความลับใดๆ และกล้าที่จะพูดจากับพ่อแม่ตรงๆ แต่ในยามนี้เรื่องจริงบางเรื่องเธอก็ไม่อาจเอ่ยถึงได้ เพราะมันจะนำมาซึ่งความไม่สบายใจต่อบุพการีทั้งสอง

ถ้าให้ตอบตรงๆ ก็ได้เจอกันบ้างค่ะ

แล้วหมอปราณต์มีท่าทียังไง

ก็ไม่มีอะไรค่ะ ทักทายกันตามปกติ

แค่นั้นน่ะเหรอคุณนิภาถามอย่างไม่ค่อยอยากเชื่อนัก นัสรินจึงต้องรีบฉีกยิ้มพร้อมกับทำสีหน้าและแววตาให้ดูสดใสร่าเริง

แค่นั้นจริงๆ ค่ะคุณแม่

คุณนิภาไม่ค่อยอยากเชื่อนัก ธรรมชาติของนัสรินเป็นคนโกหกไม่เก่ง แม้จะเป็นห่วงแค่ไหนแต่ในยามนี้ก็ไม่ใช่เวลาที่จะมาซักไซ้ไล่เรียงหรือบีบคั้นลูกสาว เพราะนัสรินโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว คุณนิภาจึงคิดว่าจะให้นัสรินเป็นคนตัดสินใจในทุกๆ เรื่องด้วยตัวเอง หากเรื่องไหนที่ลูกสาวเห็นว่าเหลือบ่ากว่าแรงแล้วมาขอคำปรึกษาก็ค่อยว่ากัน



 อีบุคพร้อมโหลดแล้วน๊า


เมีย(ไม่)พลอยโจน
เทียนธีรา
www.mebmarket.com
ใครๆ ต่างก็คิดว่าผู้หญิงที่ถูกเจ้าบ่าวปฏิเสธในวันแต่งงานช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารสุดๆ แต่ไม่ใช่สำหรับปราณต์แน่ๆ เขารู้ดีว่านัสรินไม่ได้ตกกะไดพลอยโจนมาแต่งงานกับเขา แต่เธอกับน้องชายของเขาร่วมมือกันจงใจมัดมือเขาชกต่างหาก เพราะฉะนั้นก็อย่าหวังว่าจะมีความสุขกับการแต่งงานจอมปลอมนี่เลย ในเมื่อหน้าซื่อแต่มากเล่ห์นัก ผู้ชายที่แสนดีอย่างเขาก็พร้อมจะกลายร่างเป็นซาตานเช่นกันร่างเล็กก้าวได้ไม่ถึงก้าว มือแข็งแรงของปราณต์ของยื่นไปตะปบที่ต้นแขน กระชากร่างให้เธอหมุนตัวกลับมาหา “คุณปราณต์!” นัสรินอุทานออกมาอย่างตกใจต่อการกระทำของเขา“เรายังคุยกันไม่จบ ผมไม่ชอบให้ใครเดินหนี”“คุณปราณต์ยังต้องการอะไรจากนัสอีกคะ เราสองคนยังต้องมีเรื่องอะไรต้องคุยกันอีกนอกจากเรื่องหย่า”“มีสิ ก็เรื่องตำแหน่งแม่หม้ายป้ายแดงของคุณไง”“คุณปราณต์จะต้องเดือดร้อนอะไรคะ นัสรับได้ค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก”“ผมไม่ได้ห่วง ผมแค่อยากทำให้คุณเป็นแม่หม้ายอย่างสมบูรณ์แบบ”“หมายความว่ายังไงคะ”“ง่ายๆ ผมก็จะทำให้คุณเป็นแม่หม้ายอย่างสมบูรณ์แบบน่ะสินัสริน หย่ากับผัวทั้งที่ยังซิงอยู่ แล้วมันจะเป็นแม่หม้ายตัวจริงได้ยังไง”


หนังสือเปิดจองแล้วนะคะ

ราคา 320 บาท รวมจัดส่งแบบลงทะเบียน

ราคา 350 รวมจัดส่งแบบ ems

ท่านที่สนใจสามารถโอนเงินและส่งชื่อที่อยู่พร้อมสลิปได้ทางกล่องข้อความเพจ

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

เฟสบุค

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

หรือทางไลน์

0891476678

บัญชีสำหรับโอนมีดังนี้ค่ะ

พร้อมเพย์ 0891476678 นางสาวสุวรรณา อัญฤาชัย

 


ฝากเมนต์ ฝากติดตาม และอีบุคในชุดเดียวกันด้วยนะคะ

ส่วนเรื่องนี้เป็นแนวโรมานซ์หื่นจัดเต็มค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #139 namfon-1971 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 17:56
    อ่านจบแล่วคะ สนุก
    #139
    0
  2. #138 เมียมโน (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 13:24
    เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายนะอีหมอปราณต์ เป็นสายSM แน่ๆ
    #138
    0
  3. #137 Pang_happy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 09:14
    คุณหมอใจร้ายมาก คนปากแข็ง อยากให้นัสแก้เผ็ชคุณหมอบ้าง ยอมอย่างเดียวไม่ดีหรอก
    #137
    0