เมีย(ไม่)พลอยโจน ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๒

ตอนที่ 27 : ๙ คุณเป็นสิทธิ์ของผม ๒/๓

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    30 พ.ย. 60




คุณเป็นสิทธิ์ของผม



มโนสำนึกนั้นทำให้มือเล็กยกขึ้นผลักไหล่หนา และเบี่ยงริมฝีปากออกจากการจุมพิตอันดูดดื่มอย่างยากลำบาก เพราะทั้งต้องต้านทานต่อความวาบหวามของตัวเอง และต้านทานการรุกเร้าอย่างไม่ขาดช่วงของปราณต์ แต่ก็ทำสำเร็จในที่สุด เขาขยับปากตามคล้ายกับว่าจูบแค่นั้นเขายังไม่พอใจ นัสรินจึงต้องรีบพูดขึ้นเสียงหอบๆ

พอเถอะค่ะ เดี๋ยวมีคนเข้ามาเห็น

แล้วยังไงเสียงทุ้มกระซิบถามคล้ายกับไม่เดือดร้อนใจสักนิดกับการที่ใครสักคนหรือหลายคนจะเข้ามาเห็นว่าเขากับนัสรินกำลังทำอะไรกันอยู่

ไม่มีใครเขาทำอะไรแบบนี้ในครัวกันหรอกค่ะ

น้อยไปสิไม่ว่า ถ้าไม่เคยเห็นขึ้นไปบนห้องด้วยกันจะเปิดให้ดู

นัสไม่ได้โรคจิตที่จะชอบดูคลิปแบบนั้นเหมือนหมอหรอกค่ะ

ถ้าคนที่ดูคลิปแบบนี้เป็นโรคจิต ผู้ชายและผู้หญิงอีกครึ่งค่อนโลกก็คงโรคจิตกันหมดละมั้ง คนเราทุกคนล้วนมีต่อมหื่นอยู่ในตัว

แต่ไม่ใช่นัสค่ะ นัสไม่ได้หื่น

นั่นสินะ ถึงว่าอดได้มาเป็นปีๆ ก็นับว่าเก่ง แล้วเวลาอยากขึ้นมาทำยังไง ช่วยตัวเองเหรอ

คุณปราณต์! นัสไม่ใช่คนมักมากแบบผู้ชายบางคนหรอกค่ะเธอว่าประชดและมองคนเคยสุภาพที่บัดนี้กลายเป็นคนปากร้ายอย่างเคืองขุ่น

หมายถึงผมสินะ

นัสไม่ได้ระบุค่ะ ใครอยากรับก็รับ

ตลอดเวลาที่เราหย่ากันคุณเคยคิดถึงผมบ้างหรือเปล่า

เขาถามในสิ่งที่นัสรินอึ้งไปชั่วขณะ...คิดถึงสิ คิดถึงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แต่ก็พยายามจะตัดใจให้ลืม เพราะรู้ว่าชาตินี้เธอคงไม่มีทางได้สมหวังหรือได้รับแม้แต่เศษเสี้ยวความรักจากเขา

ไม่เคยค่ะใจคิดอีกอย่าง แต่ปากพูดไปอีกอย่าง

ตรงข้ามกับผมนะ ผมกลับคิดถึงคิดถึงเรื่องคืนนั้นของเราอยู่ตลอดเวลา

นัสรินเกือบจะหัวใจพองโตแล้วเมื่อได้ยินเขาบอกว่าคิดถึง แต่คำพูดต่อมาทำให้เธอรู้ว่าตัวเองก็มีความหมายกับเขาแค่เรื่องบนเตียงเท่านั้น อย่างอื่นคงไม่มีดีอะไรให้คิดถึงสักนิด นอกจากความเกลียดชังที่มอบให้มาตลอดตั้งแต่วันแต่งงาน

ออกไปให้พ้นหน้านัสเสียทีเถอะค่ะ อย่ามายืนเกะกะรังแกนัสแบบนี้ นัสไม่มีสมาธิทำอาหารหรอก

ถ้างั้นไปนั่งรอ ผมจะทำให้กินเอง มือเจ็บอยู่ไม่ใช่เหรอเขาบอกด้วยน้ำเสียงห่างเหินและออกคำสั่งอยู่ในที ราวกับไม่ใช่คนที่พูดจาออดอ้อนยั่วเย้าเมื่อครู่นี้ จากนั้นก็เดินไปหยิบพลาสเตอร์ยามาปิดแผลให้

นัสรินคร้านจะมีเรื่องด้วยจึงไปนั่งรอที่โต๊ะหินอ่อน มองดูปราณต์หยิบนั่นหยิบนี่ใส่กระทะอยู่เงียบๆ ตอนนี้ในห้องครัวไม่มีเสียงใดๆ นอกจากเสียงการเคลื่อนไหวของเขา และเสียงตะหลิวที่เคาะกับกระทะเป็นระยะ

ไม่นานข้าวผัดอเมริกันหน้าตาน่ากินสองจานก็ถูกนำมาวางที่โต๊ะ จากนั้นทั้งเขาและเธอต่างก็นั่งกินเงียบๆ หากแต่หญิงสาวแทบจะกลืนข้าวไม่ลง เพราะมีสายตาคมๆ นั้นจดจ้องมองอยู่ตลอดเวลา เมื่ออิ่มนัสรินก็ทำหน้าที่เก็บจานไปล้างอย่างอ้อยอิ่ง พลางคิดว่าหลังจากนี้จะหลบเลี่ยงปราณต์ยังไง เธออยากมีเวลาอยู่กับตัวเองก่อน ไม่ใช่อยู่ในสายตาของเขาทุกย่างก้าวแบบนี้ แต่ปราณต์ก็ไม่ให้เวลาเธอคิด เมื่อเธอล้างจานไม่เสร็จเสียที เขาก็เป็นฝ่ายดึงจานจากมือเล็ก จัดการล้างเสียเองและเสร็จภายในไม่กี่พริบตา จากนั้นเขาก็หันหน้ามาเผชิญกับคนที่ยืนมองอยู่ข้างๆ พร้อมกับจับข้อมือของเธอเอาไว้มั่น

คราวนี้ก็ไม่มีอะไรแล้ว เราขึ้นห้องกันเถอะ

ขึ้นห้อง...เขาคงไม่พาขึ้นไปเฉยๆ หรอกกระมัง ในเมื่อเขาประกาศความต้องการของตัวเองออกจะชัด ว่าเขาพาเธอมาที่นี่ทำไม

คุณขึ้นไปก่อนเถอะค่ะ นัสขอเดินย่อยอาหารสักพักนั่นเป็นข้ออ้างเดียวที่เธอคิดออกในเวลานี้ แต่ปราณต์กลับแค่นยิ้มและมองเธออย่างรู้ทันความคิด

ถ้าคุณอยากเดินผมก็จะให้เดิน แต่ต้องเดินไปหลังบ้าน ไปบอกป้าสำอาง ลุงเล็ก แล้วก็สายหยุดว่าผมกับคุณต้องการความเป็นส่วนตัว ห้ามใครไปรบกวนที่ห้อง เย็นนี้เราจะไม่กินอาหารเย็น แต่เราจะกินอย่างอื่นแทน

คำสั่งของเขาทำให้ตาคู่สวยเบิกโพลงพร้อมกับหน้าแดงซ่าน คนหน้าทนจะให้เธอไปพูดแบบนั้นกับคนของเขาได้อย่างไร แค่ที่เธอมากับเขาทั้งๆ ที่หย่ากันแล้ว เธอก็อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว

คุณจะให้นัสพูดบ้าๆ แบบนั้นได้ยังไง

พูดบ้าตรงไหน เรื่องจริงทั้งนั้น หรือคุณคิดว่าผมจะไม่ทำอะไรคุณ

นัสไม่คิดว่าคนใจร้ายแบบคุณปราณต์จะมาใจดีกับนัสหรอกค่ะ เพียงแต่นัสไม่กล้าพูดอะไรน่าอายแบบนั้นต่างหาก ถ้าคุณปราณต์จะพูดก็ไปพูดเอง

สรุปว่าจะไม่ไป งั้นก็ขึ้นห้องกับผม

นัสรินกำลังจะอ้าปากค้าน แต่ข้อมือเล็กก็ถูกฉุดให้เดินตามเจ้าของบ้านออกจากห้องครัว ขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง ก่อนที่ปราณต์จะผลักประตูเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง ซึ่งนัสรินก็พอรู้ว่าห้องนี้คงเป็นห้องของเขา

แม้ว่าจะทั้งแต่ง ทั้งหย่า และเคยมีอะไรกับเขามาแล้ว แต่พอเข้ามาอยู่ในห้องของปราณต์ตามลำพังก็ทำให้นัสรินอดรู้สึกสะบัดร้อนสะบัดหนาวไม่ได้ นั่นก็เป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้ามาอยู่ในห้องส่วนตัวของเขาในยามที่เขามีสติสัมปชัญญะครบถ้วน แม้ปราณต์จะไม่ค่อยได้อยู่ที่นี่ แต่ทุกอย่างในห้องนั้นมันก็บ่งบอกความเป็นเขาได้อย่างแจ่มชัด

เข้าไปอาบน้ำก่อนสิ จะได้สบายตัวเขาสั่งอีกแต่มือยังไม่ยอมปล่อยจากข้อมือเล็กของเธอ

นัสไม่มีเสื้อผ้ามาเปลี่ยน

คืนนี้ไม่ต้องใส่เสื้อผ้าหรอก ส่วนชุดเก่านี่ก็ถอดไว้ เดี๋ยวผมจะให้สายหยุดมาเอาไปซักให้

คุณจะไม่ให้เวลานัสจริงๆ เหรอคะนัสรินเอ่ยอ้อนวอนเหมือนนักโทษประหารที่ดิ้นตายเฮือกสุดท้าย

จะถึงเตียงอยู่แล้ว ผมคงไม่เปลี่ยนใจ

คนใจร้าย!นัสรินได้แต่ต่อว่าด้วยคำเดิมแต่ปราณต์ก็ไม่สะทกสะท้าน

กับผู้หญิงร้ายๆ ก็ต้องใจร้ายหน่อย

แน่ละค่ะนัสมันใจร้าย ใครจะใจดีเหมือนหมอเมธาวีของคุณ

ประชดผมเรื่องหมอเมย์บ่อยๆ ระวังผมจะคิดว่าคุณหึงผมนะปราณต์เอ่ยยั่วเย้าทั้งที่สีหน้ายังดูเคร่งขรึม

นัสไม่ได้หึงค่ะ เพราะไม่มีสิทธิ์จะหึง

ก็สิทธิ์ของเมียไง

ก็แค่เมียเก็บชั่วคราว ปล่อยนัสค่ะ นัสจะไปอาบน้ำแล้วจะมาขึ้นลานประหารรอ

พูดจบนัสรินก็บิดข้อมือตัวเองออกจากพันธนาการของเขาอย่างงอนๆ หยิบเอาเสื้อคลุมจากตู้เสื้อผ้า แล้วก้าวเข้าไปในห้องน้ำ ใช้เวลาอาบน้ำสระผมกว่าครึ่งชั่วโมงจึงค่อยกลับออกมา เธอไม่ได้มองหน้าเจ้าของห้องซึ่งตอนนี้นั่งพิงพนักเตียงในท่าเหยียดขาไปข้างหน้าอย่างสบายๆ เขากำลังก้มดูมือถือคล้ายกับสนใจบางอย่างอยู่ กระทั่งเธอเดินออกมาจึงค่อยเงยหน้าขึ้นมามอง

ร่างบางในชุดคลุมสีขาวเดินเอาเสื้อผ้าชุดเก่าของตัวเองไปวางในตะกร้า จากนั้นก็ไปนั่งเช็ดผมที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เธอเหลือบเห็นปราณต์ขยับจากเตียงผ่านทางกระจก จึงเกร็งตัวขึ้นคิดว่าเขาจะเดินมาหา แต่เขาแค่ลุกขึ้นไปหาโทรศัพท์ติดต่อภายใน โทร.ลงไปเรียกสายหยุดขึ้นมาหา รอไม่นานสาวใช้ที่ถูกปราณต์เรียกก็มาเคาะห้อง

คุณปราณต์มีอะไรให้สายหยุดรับใช้คะ

เดี๋ยวสายหยุดเอาเสื้อผ้าของคุณนัสรินไปซักนะ แห้งแล้วก็จัดการรีดให้เรียบร้อย แต่ไม่ต้องเอาขึ้นมา พรุ่งนี้ตอนสายๆ ค่อยขึ้นมา ส่วนตอนเย็นฉันกับคุณนัสรินไม่กินข้าวเย็น ไม่ต้องเตรียมอาหารเผื่อ หลังจากนี้ห้ามใครรบกวน ถ้ามีอะไรจะโทร.ไปบอกอีกที

ค่ะคุณปราณต์

สายหยุดรับคำเสร็จก็ขยับไปหยิบเอาตะกร้าผ้า ส่วนคนที่นั่งเช็ดผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งตอนนี้หน้าแดงก่ำ เมื่อได้ยินปราณต์บอกคนของเขา สายหยุดไม่ใช่เด็กแล้วอายุน่าจะราวๆ สามสิบกว่าๆ ไม่ต้องให้สาธยายสายหยุดก็คงตีความหมายของปราณต์ได้

คนหน้าทน! จะทำอะไรทำไมต้องประกาศให้ชาวบ้านรู้ด้วย!

ขณะที่นัสรินกำลังขุ่นเคืองคนพูด ร่างสูงก็ขยับมายืนซ้อนหลัง ทำเอานัสรินตัวแข็งทื่อกลัวว่าปราณต์จะมาทำอะไรอย่างที่ตัวเองนึกหวาดหวั่น ไม่ใช่ว่าเธอจะรังเกียจหรือไม่ไยดีต่อไฟปรารถนาของเขา ตรงกันข้ามเธอกลับโหยหามันอยู่ตลอดเวลา เพียงแต่เธอรู้สึกแย่กับตัวเองที่ร่างกายนี้เป็นที่ปรารถนาของเขา หากแต่หัวใจของเธอเขากลับไม่คิดแม้แต่จะเหลียวแล

เมื่อไหร่จะเลิกประวิงเวลา ไหนว่าอาบน้ำเสร็จจะไปนอนรอบนเตียงเขาทวงถามถึงคำพูดที่เธอพูดใส่หน้าเขาก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ

ผมนัสยังไม่แห้งนี่คะ จะให้ไปนอน หมอนคุณก็เปียกแย่เสียงหวานตอบพลางใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดมือราวกับไม่สนใจคำพูดของเขา ทั้งๆ ที่ตอนนี้หัวใจเต้นแรงโลดไปหมด

หมอนเปียก ผมไม่ซีเรียสหรอก แต่ผมจะซีเรียสถ้าหากว่าส่วนอื่นของคุณ เปียกโดยที่ผมไม่ได้เป็นคนทำ

คำพูดของเขาทำให้ร่างบางที่นั่งตัวแข็งทื่ออยู่ตอนแรกลุกพรวดพราดขึ้นจากเก้าอี้ และหันหน้าไปเผชิญกับคนชอบหาเรื่องและพูดจาสองแง่สองง่ามด้วยสายตาเคืองขุ่น

หมอลามก! นัสไม่เคยเป็นแบบนั้น

งั้นก็แสดงว่า เปียกเฉพาะกับผมน่ะสิคิ้วเข้มเลิกขึ้นอย่างยียวนแววตาก็ไหวระริกอย่างคนที่กำลังขำแต่หน้ากลับยังนิ่งเฉย แต่นัสรินไม่ได้นิ่งด้วย เธอกำมือและระดมกำปั้นเล็กๆ ทุบอกเขาอย่างเจ็บใจและระบายอารมณ์

หมอบ้า! เกลียดๆๆๆ

ปราณต์รวบมือและได้ทีตวัดร่างบางที่ไม่ทันระวังตัวนั้นมากอด ทำให้เนื้อตัวที่มีเพียงเสื้อคลุมของเขาคลุมอยู่เสียดสีกับร่างกำยำทันที

ปล่อยนัสนะคะเธอบอกเสียงห้วนเพราะยังเคืองขุ่นอยู่ แต่ก็ทำอะไรปราณต์ไม่ได้อีกเพราะตอนนี้ถูกเขากอดแน่นจนแทบขยับตัวไม่ได้



 อย่าลืมนะคะ คืนนี้หลังเที่ยงคืน เรามีนัดกันที่เมพ ค๊า

หมอปราณต์ไปรอสาวๆ ที่นั่นแล้ว

หนังสือเปิดจองแล้วนะคะ

ราคา 320 บาท รวมจัดส่งแบบลงทะเบียน

ราคา 350 รวมจัดส่งแบบ ems

ท่านที่สนใจสามารถโอนเงินและส่งชื่อที่อยู่พร้อมสลิปได้ทางกล่องข้อความเพจ

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

เฟสบุค

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

หรือทางไลน์

0891476678

บัญชีสำหรับโอนมีดังนี้ค่ะ

พร้อมเพย์ 0891476678 นางสาวสุวรรณา อัญฤาชัย

 


ฝากเมนต์ ฝากติดตาม และอีบุคในชุดเดียวกันด้วยนะคะ

ส่วนเรื่องนี้เป็นแนวโรมานซ์หื่นจัดเต็มค่ะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #135 รักมีแต่ให้ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 15:41
    รอๆๆๆๆ
    #135
    0
  2. #134 Pinkrabbit15 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 06:04
    หมอหื่นให้บอกต่อ
    #134
    0
  3. #133 mayada (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 06:01
    เย้ๆๆ นับนาทีรอเลยจ้าาา
    #133
    0
  4. #132 mayada (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 05:43
    เย้ๆๆ นับนาทีรอเลยจ้าาา
    #132
    0